Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Michael Jackson? - Que si.
- Sabes a quen vin eu? - A quen?
A 2Pac.
- Dígocho en serio, meu. - Cala, ho.
O tío da quenda de día do Piggly Wiggly en MLK. Xúrovolo por Deus!
Non viches o puto Michael Jackson.
Tíos, a voz, o pelo, o andar, a voz. Era mallado!
Eu non o vin no Piggly Wiggly.
- E sabes por que? - Dime.
Porque agora éche negro.
- Ei, rapaza, teño o novo de Ruckus. - Non, grazas.
Veña, dáme corda.
Xa cho dixen, meu, teño o CD novo.
Ei, vós! Vistes a Fontaine na casa?
Pasa para a casa, rapaz!
Que imos saber nós? Lisca, hostia!
- Fácil. Veña. Dálle. - Veña, mexericas, unha máis!
Ei, Fontaine!
Fontaine.
Oínte á primeira, Junebug.
Que tes para min?
E Calamardo non pinta nada, só é un rosmón.
Como é que non ves Bob Esponxa?
- Fontaine, por que non ves Bob Esponxa? - Porque non.
Cala un pouco, hostia.
Es ben Calamardo.
Non son coma Calamardo.
Si que o ves, logo.
Velaí o vai. Díxencho.
Para, devólvemo. Veña, meu, en serio?
Que carallo tes?
Arreando, pailán!
Xa me parecía a min!
Patricio comezou a traballar no Crustáceo Crocante,
pero armouna e Bob Esponxa púxoo a atender o teléfono.
E cabreábase porque pensaba que lle chamaban crustáceo crocante a el!
Non sabes o que perdiches. Ei, que fas?
Ei!
Hostia, estás tolo!
Morreu ou que?
- Hostia! - Déchesme no coche, meu.
Rompíchesme a puta perna!
Tío, como vas chegar agora á liga?
Xúrocho! Ti agarda a que Isaac saiba desta merda.
Que vos fodan a Isaac e a ti.
Vende a túa merda noutro sitio.
Fódete, cabrón!
Isaac vaite rebentar cando te vexa, pailán!
Que teñas un bo día.
- Que? - Isaac, o cabrón rompeume a perna!
- Que? - Fontaine! A perna, meu!
Agarda aí, xa vou. Veña, xa me entendes.
Veña, ímoslle ir enriba.
Nunca teño tempo para min.
Ben.
Cinco dólares? E o resto?
Non hai resto. Iso é por facerme perder o tempo.
Perder o tempo? Estás de leria?
Estou farto de delatar. Cando me vas dar choio?
Como non vaias á casa facer os deberes
si que che vou dar eu "choio". Arrea!
Mi madriña. Cinco dólares?
Un paquete de Rillos e dáme un rasca e gaña deses.
UN PREMIO EN CADA BOLETO! PERDICHES
Está na auga, raparigo.
Xa o sei, Frog.
Xa o sei.
EN LEMBRANZA A RONALD CHAMBERLAIN
Mamá, tes fame?
Fíxenche uns sándwichs.
Non quero, meu ben.
Josephine levou peixe frito ó centro social. Aínda estou chea.
Moi ben.
A hostia!
Eu cos vicios non tropezo,
tendo tremendo aderezo sempre ó mellor prezo.
Se andas pola volta, pide cita,
e non dubides en catar esta delicia frita
en Polo Frito A Hostia!
Abre, meu. Son eu.
- Que? - Que foi, mangallón?
A que andas? Traes boas novas, Big Moss?
Veño que abafo.
Todo ben?
O Isaac ese quere armarma, tío.
Só tes que dicilo e ímoslle enriba.
Meu, aínda te vas desmaiar.
Vai á cociña e bebe un puto zume.
- Tes que coidar as aparencias. - O carallo.
De todas maneiras, o teu sofá xa daba noxo.
- Que carallo pasou aquí? - E logo?
Aquí falta merda.
O que pasou é que non atopei a Slick Charles.
Non estaba no Motel 6?
Non.
E onde máis miraches?
Pois só aí. É onde está sempre.
Podo ir mirar, tío. Queres que vaia? Vou.
Xa o atoparei eu.
Ei, Biddy.
Que hai, Fontaine?
Onde anda Slick Charles?
- Débeche cartos ou algo? - A fariña que metes non é gratis.
Pode que o vise, pode que non.
Só quero falar con el para ver se está ben, non sabes?
Xa.
E eu só quero un par de pavos para volver á universidade.
Onde anda?
No Royal.
Vaia merda, Isaac.
Necesito un paracetamol ou algo, meu.
Cala a puta boca.
Hostia, tío.
- Sempre sentadas diante da tele. - Fódete, Slick Charles!
- Fódete ti. - Déixoo. En serio.
Hostia.
Quen bebeu o puto zume de laranxa? Citrus?
Que che dean a ti e ó teu puto zume.
Xa estás outra vez, nena?
A ver, obséquiame coa última aldraxe que sufriu a miña mellor camarada.
Aparece un tipo branco, limpiño, nun Clase G,
e xa se me activa o sentido arácnido:
ou ten 12 anos ou vaille o estilo Hannibal.
Pero nada, esta negra métese igual no coche
e ó tipo dálle por sacar unha coitela e cortar a pirola.
E despois mírame coma se tivese que tocar esa merda noxenta.
Que pensan que son?
O que es.
Unha fulana.
Sabes que?
Non teño que lidar con estas caralladas.
Es un fillo de puta! Pásaste da raia
e logo vésme con trucos jedi. Paso de todo!
- Non vas pasar. - Sabes por que?
Blockchain. Si, cabrón. Blockchain.
Lémbraste de Tony Xoves? O puteiro que vía os martes?
O que perdeu a casa co Bitcoin do pau?
A súa cagada fíxome investigar o tema.
As criptomoedas? Unha burbulla. O blockchain? O puto futuro.
Ri o que queiras, pailán.
Respira un pouco, que che vai dar algo.
Blockchain? Ti si que es do bloque… E cando investirás?
Antes ou despois de ires de mochileira á Baconia?
- Patagonia. - Tanto dá.
Non preciso aparcacoches, paifoco!
Merda!
Ola. Cuarto 107.
Fillo de puta.
Sabes unha cousiña? Por iso che puxen Ioió,
porque sempre volves.
Merda!
Fontaine, meu, por onde andabas?
Busqueite por todo o universo.
Chegas tarde. Temos que amañar uns asuntos.
Veña, OG, e os cartos?
Os cartos?
Meu, e as drogas?
Porque o azucre que me vendiches non sube un carallo.
Deberiamos negociar
un plan de préstamo ou pagos fraccionados, algo así.
Estás fodendo o tipo equivocado.
Sempre podes devolverma.
Pero…
- Oe. - Lisca, puta.
Eu estaba a pensar en comezar de cero, non sabes?
Así maduramos os dous, meu.
Oe, Fontaine,
invítote a un foguete. Véxote estresado.
Non me parece moi ben que veñas aquí
e me ataques o castelo diante das floreciñas.
Non sabes, Fontaine? Fontaine. Fontaine, hostia!
Fun "Chulo do Ano" no Cumio Internacional de Puteiros do 95!
Amósame respecto, hostia!
Picariño do carallo!
Fontaine, oe, non temos a liquidez de antes.
Estas pitas andan secas, xa non chocan coma antes.
O negocio vai lento.
Iso é o que teño para imprevistos.
Vale?
Non me podes dar uns días máis? Es un amarrado!
- Queres arranxalo doutra maneira? - Pensas que me dás medo?
Crime entre negros, sempre.
Os negros deberiamos apoiarnos!
Leva a túa merda, dramático. Menos mal que creo no amor, non na guerra.
Pailán do carallo.
Que dixeches?
Xa me parecía. Lisca, que me gastas o aire, hostia!
Non valedes un carallo.
Veña, bótalle peito! Vamos! Estás a xogar ou que?
Un paquete de Rillos e un rasca e gaña.
UN PREMIO EN CADA BOLETO PERDICHES
Canto máis liso, mellor, oíches, raparigo?
Canto máis liso, mellor, carallo!
Si, si.
Non! Deixádeme!
Van ver o mago outra vez!
Disque non era ninguén, só Reggie, do choio.
Pero, señoría, eu sabía que mentía.
Ninguén do traballo che envía risiñas.
Entón agardei a que o moi pailán fose ó baño e deixase alí o móbil.
Quería velo. Collino e lin as mensaxes.
E xa llo digo eu, señoría: non era Reggie do choio.
Mamá.
Queres comer algo?
Agora non, estou vendo a tele.
Alisador 2 Clean. Canto máis liso, mellor.
Dálle ben á cutícula.
Con tino. Respéctaa. Respecta a cutícula.
Merda. Esperades a alguén, pendangas?
- Quen é? - Sempre ten que ser así, meu?
- Abre a puta porta. - Non pode ser.
- Hostia, é Fontaine. Ai, Señor!
Señor? Un fantasma para un chulo?
- Quero os cartos. - Imposible!
- Tes cinco segundos. Cinco… - Como pode ser?
Ten que haber unha explicación lóxica. Teño visións?
Tres! Vou tirar a porta embaixo!
Abre a porta do carallo!
Sabes por que vin?
Creo que hai un tema máis importante.
- Si? Cal? - Disparáronche!
E os cartos?
Non lembras que te deixaron coma un coador?
Deberían terte entubado agora mesmiño.
- Non teño tempo… - Fontaine, leváchelo.
Viñeches, revolvíchesme a roupa,
rexeitáchesme unha pendanga, saíches e marcaches un 50 Cent.
- Díxenche que podemos… - Arranxalo doutra maneira.
Non pode ser. Merda.
O puto Fantasma do Nadal Pasado!
A que carallo xogas?
Vendícheslle a alma ó diaño. Abofé que si!
Como non haxa zume… Tiro a puta botella!
Fontaine.
Vin uns negros meterche seis tiros.
Pensas que minto?
Pregúntalle a Ioió. Liscou xusto antes de chegares ti.
Pregúntalle a esa lurpia quen dos dous está tolo.
Veña, nena.
Por 50 pavos non che fago un puto David Carradine.
Como moito, un Susan Sarandon.
- Váleme. - Ou un Shalimar.
Éche unha ganga, meu.
Síntoo, Ioió. Precísote un segundo.
Non ves que estamos ocupados?
E ti non ves que che parto a cabeza e só queda medio negro?
Lisca, paifoco do carallo. Puto Obama do pau.
Esta non che é Michelle.
Debédesme 50 dólares.
Si que me retirei. Só preciso pelas para chegar a Memphis.
Velaí a caída na reincidencia.
- Párteme o corazón. - Alí buscarei un home de verdade.
Eu sonche un fillo de puta de verdade.
Non un miñaxoia de McDonald's e traxe usado que vive do pasado.
Ti fala, que vou sacar este traxe usado,
- tirarche a perruca dunha hostia… - Que?
…nas miñas cirolas Gucci
e volver poñer o abrigo antes de que engurre.
Xa estás coa túa merda de chulo ninja!
Ei!
Só quero aclarar algo nun segundo
e despois podes volver pendanguear.
Moi ben.
Víchesme onte á noite?
Non así.
Non.
Literalmente.
Víchesme?
Es Kevin Bacon?
Que?
O home sen sombra.
- Estivo ben. Gustouche. - Boa peli, si.
Esa elixina eu. E ti… Moi ben.
Si, meu, vinte.
E oíches tiros despois?
Teño orellas, non? Pegaron tiros coma foguetes.
Sinceramente, pensei que eras ti facéndome un favor.
Ioió.
Queres dicir que non viches nada?
Non dixen tal.
Unha ten que saber o que pasa na rúa.
Así que volvín despois dun minutiño.
- Creo que vin os culpables marchar. - Ves? Díxencho.
E que?
Si, recoñecín o buga porque fago visitas a domicilio na Segunda.
Un momento. Eu non permitín iso.
Ás veces vexo ese coche aparcado por alí.
Así que si, soábacheme ben.
Para quieto!
Eu cumprín. Dixeches que podía volver pendanguear.
Aquí o voso DJ Strangelove. Sei que foi un día longo.
Sei que precisades un copazo de viño e tráiovos o novo de Ruckus: "Canso".
Odio a puta canción esta.
Fontaine, cambia esta merda deprimente.
Cada vez que escoito este tema éntrame un sono de carallo.
Moi ben.
A seguinte casa á esquerda. É xusto ese coche.
Ti ves ben? Non é ese coche.
- Si que é. - Non tal.
- Sei o que vin. Non me digas… - Calade.
Coñezo ese coche.
De que falas?
Vino o outro día na tenda de licores.
E? Rapeiros, xogadores de baloncesto, todos levan ese coche.
Cago na cona.
Sabes que, Fontaine? Véxote en plan Rambo.
Ti vai facer o teu e eu agardo aquí sentadiño…
no coche.
O aire fresco tamén me vén ben.
Esta leria de Expediente X non é o meu.
Fontaine, isto non é chulear. Non é para chulos.
Merda, caeume o anel.
- Este está tolo. - Carallo!
- Ven. - Estaste pasando.
Ven aquí.
- Hostia. - Fontaine.
Este vai entrar.
Moi ben. Hostia.
Pois está guapa.
Ten boas trabes a chabola esta.
Si, isto podería ser a sala.
Iríalle ben madeira escura e estampados florais.
Ata onde chega o cuarto?
Carallo.
Merda.
Que facedes? Vinde aquí.
Creo que hai alguén aí.
Que carallo é isto?
A ninguén lle dá mal corpo?
Ten unha área de descanso?
Descanso de que?
De pasar merda?
Contacto sanguento.
Ata ten armariños de roupa.
Nunha narcocasa? Para que? Deixa iso.
Aínda está quente.
- Liscamos? - Fontaine.
Vámonos, veña.
- Non é por aí, hostia. - Fontaine, polo outro lado.
Mi madriña.
Hostia, pero se ata teñen ascensor!
Facédeme caso, isto é de tolos.
Non montas un… Fontaine, que fas?
Move o cu do puto ascensor.
Sabes que? Como queiras.
Veña logo, Ioió, necesito que te metas no puto coche agora mesmo.
Quince minutos.
- Slick. - Un ascensor nunha puta narcocasa.
Non vos activa o sentido arácnido?
Slick, veña.
Veña, meu.
Veña logo.
A min non me rosmes.
Nós non facemos espeleoloxía. Iso é de brancos. E aquí estamos.
Fóiseche a chaveta? Que fas cunha pistola?
Non sei que hai ó outro lado das portas.
Non ves?
Que carallo fago eu aquí?
Oístes iso?
Así me gusta, hostia.
Nunca se sabe.
Cólleo, Taine! Cólleo!
Non, por favor! Moi ben, por favor.
- Fala, pailán. - Só son un técnico.
- Que carallo é todo isto? - Nin idea.
Non toques nada.
- Quen es? - Traballo aquí, non me manques.
- De que? - De nada.
- Só quero gañar o pan. - Facendo caralladas raras?
Busca respostas, Fontaine.
Non me sinto cómodo cunha pistola na cara
e dáme por baduar.
- É novo para min. Non para ti. - Que?
Non sei se é novo para ti. Síntoo, perdoa.
Tío, cala a puta boca.
Cago na cona. Isto non é neve, pero vou esquiar.
- Moi ben. - Non estou de broma.
Seino, tío, pero non o fagas.
Estamos en tódalas partes.
Que cona é iso de "estamos"?
Ei, Slick.
Chamáchesme?
Cristo bendito!
De onde sacaron un branco con afro?
Eu…
Dende logo, ti non…
Que es?
Tapioca fiada…
Tapioca…
Beixe. Banana.
Por favor, só…
Es coma o presentador dun concurso.
Coma un cartafol amarelo.
Merda!
Que me fixeches?
- Baixa iso, por favor. - O que?
Voucho baixar polo cu.
Non entendes que carallo pasa aquí.
Non. Non o sei, meu.
Por favor.
Ai, merda!
Cago na…!
Merda, cago na cona! Ioió, mira que me fixeches facer!
- Eu? Pegácheslle un tiro ti! - Merda.
Arriba, veña, campión. Aguanta, veña.
Non hai tempo para sentimentalismos, vale?
Nin para ser negativos. Vai por unhas toalliñas.
- Toalliñas, pailán? - Veña, campión, arriba.
Ven aquí. Merda. Fontaine, liscamos!
Fontaine, vamos!
- A fume de carozo! - Que fas? Arrea!
Fontaine…
Veña, temos que marchar.
Temos que marchar.
Vamos, hostia!
Vamos, mi madriña!
Mataches a alguén.
Todos cometemos erros.
Ides conducir toda a puta noite
porque ó Royal non me levades esta merda.
Hostia!
Sei dun sitio. Sei dun sitio, hostia!
Vamos. Veña, Fontaine.
Veña.
De quen é esta casa?
Da miña avoa.
Din que a curiosidade matou o gato e xa volo digo eu,
somos uns putos gatos.
Gatos chulos, pero gatos.
Cantas aventuras viviu esta lurpia?
NANCY DREW A ESCALEIRA OCULTA
- Non me traes infusión? - Non son túa nai.
E miña avoa oe coma un morcego, falade ben.
Por min, facemos coma pavos. Afundimos a cabeza na area,
deixámolo ir e aquí non pasou nada.
Coma unha avestruz, ignorante. Non sei como…
Só digo que se hai algo raro e cheira a peixe, saias da auga.
E isto é un puto local de sushi.
Ese non era eu.
Non sei que era iso, pero non era eu.
Que dis, meu? Non eras ti?
- Ninguén dixo… - Eu son eu.
- Vin como che disparaban, cabrón. - Parézoche real?
Ei, a miña avoa!
Ningún de nós sabe que carallo era iso, vale?
Pero esas merdas sempre lle pasaban á miña Nancy Drew.
- Déixate de historietas. - Atende.
Esta tipa atopábase con fetiches turbios de carallo,
pero ó final, sempre resultaba ser
o misioneiro de sempre, o típico sexo vainilla.
A onde carallo vas? Para quieto, hostia!
Non teño tempo. Vou volver e ó carallo.
Alguén anda a foderte, vale? Queres saber quen e por que? Xenial.
Pero agora o barrio é perigoso.
Fose quen fose, andará a buscarnos neste mesmo intre.
Se saes, farás que veñan por nós.
Por min. E non me vou deixar foder por culpa de ninguén, vale?
Así que preciso que te relaxes, hostia. Tranquilo.
Podes pasar aquí a noite. O laboratorio de Dexter seguirá aí mañá.
E iremos descubrir que merda de postura misioneira é esa,
igual cá miña Nancy.
Prométocho.
Por favor.
Moi ben, perfecto.
- Precisamos un respiro. - Non o pillo.
Non ten xeito nin eito. Non ten sentido.
Andan por aí tentando o diaño.
Merda.
Ei.
Onde cona vai Fontaine?
Que buscamos, xefe?
Que pasa, meu? Dinos algo.
Non.
Xefe, non quero apurarte nin nada,
pero parecemos Riciños de ouro.
Non o entendes, meu.
Había un ascensor subterráneo e un laboratorio.
E un puto branquiño cun afro.
Mira, tío.
Non queres un pouco de auga?
Ás veces cando estou estresado bebo auga e póñome ben.
Que din os médicos? Somos un 82,83 % auga, meu.
Se non como van facer as células a osmose?
Non pasa nada, meu!
Ata os mellores se trabucan.
Sabes que? Imos todos beber un pouco de auga.
Si.
Imos todos hidratarnos.
Que fas, meu?
Tío, pensei que nos levabas de volta!
Agora é diferente. Meteron unha familia a vivir aí.
- E o laboratorio? - Non está.
E o ascensor arrepiante tampouco está.
Vaia, ho! Pois tiña boas trabes.
Ou estou a volverme tolo.
O de onte á noite pasou, non si?
Tiven un pesadelo con todo iso. Así que si, pasou.
Esta lurpia non ten galletas? Só hai potas e tixolas. Morro coa fame.
Cala a boca. Pódesme deixar pensar cinco segundos?
- Que faría esa coira de Scooby-Doo? - Nancy Drew?
A coira esa dos libros.
Xa.
Pois seguramente… Non, non funcionaría.
E por que non pensamos arredor dunha mesa con comida?
A glucosa deste chulo está baixo mínimos.
Viríanos ben encher o bandullo.
Proba a receita secreta.
Que coma algo o home este.
Hostia, si que está bo!
A ver, que facemos co do misioneiro?
A ver.
Moi ben.
Coma en calquera misterio, hai que presentar os feitos.
Que sabemos?
- O que sabemos dígocho eu. - O que?
Este morreu.
Non está aquí.
- Non está. - Pero, xiro de guión.
- Tamén está aquí. - Xa.
- Como é iso? Dous Fontaines? - Dous, dobre Taine.
Tamén sabemos que hai un narcolaboratorio subterráneo.
Pero o Deebo este di que o ascensor non está.
E esa merda e tódalas pistas están 30 metros baixo terra.
Velaí o tes, non che fai mal sorrir de cando en vez.
Hai anos que coñezo a este cabrón, non o vira sorrir nin unha vez.
Nunca o vira sorrir.
Nunca te vira sorrir.
Aí está, nunca o vira sorrir, nin unha soa vez.
Calade!
- É o polo. - Meu!
- É o puto polo. - Que?
É o polo.
O po.
O aderezo do polo.
Na narcocasa había un po branco.
Parecía cocaína. Probeina, pero non era.
Dei en rir, rompiches algo, disparei. E aquí estamos.
Todos a comer polo e todos a rir.
Está no puto polo.
Vendéunolo o puto Teleñeco ese. Ides atando cabos?
Merda! Reláxate, paspán. Estamos en público.
- Tranquilo. - Quero preguntarlle algo.
- Xa sabemos como preguntas ti. - Non tes modais.
- Deixádeme a min. - Que?
- Deixádeme facer o meu. - Cinco minutos.
Traballo en equipo. Non esquezades que "A Hostia" non leva "eu".
Perdón.
- Boas. - Ola.
Este refresco non ten gas.
Quero presentar unha queixa.
É o noso slogan.
É que o novo polo picante tenche un aquel.
Ponme fina.
Si que lle afecta á xente. É unha receita nova.
Máximo segredo.
Gústanme os segredos.
Ai, si?
- Vaime por un pouco. - Non podo.
A política da empresa…
Esa é a miña cadeira.
Sabes o que é un Shalimar?
Un Shalimar?
Si.
- Vas facerme un Shalimar? - Vas traerme polo?
Non te movas.
- E un boliño. - Un boliño O que queiras.
E un té doce.
Non será tan doce coma ti.
- E ensalada de repolo. - Ben.
- Si. - O que queiras.
Non tardes. Fillo de puta.
Informe 65A-3. Gravado o 2 de novembro.
Punto de distribución Gamma 8. Seis días co composto H.
Os efectos pracenteiros do po
obsérvanse tras uns 44 segundos do seu consumo
e maniféstanse mediante risa extrema e conformidade.
Arredor do 25 % dos suxeitos sometidos á proba
sofren efectos de contraccións musculares.
Respecto ó grupo de control Beta 3…
Informarei máis tarde sobre o tema. 11261, finalizo sesión.
Grupo de control.
Sacadiños da frixideira.
Ponte aquí.
- Iso é. - Pódome meter nunha boa.
- Por iso é excitante. - Si. Gústame.
Que tes aquí?
- Gústanche as coxas morenas? - Encántanme.
- Si? Roe aí. - Si!
Iso, aí, si!
Veña, senta no colo de papi.
- Moi ben. - Si.
- Si, nena. - Carallo.
- Dime porcalladas. - Vaia!
- Fillos de puta. - Iso, fillos de puta.
Cabróns de merda…
Sabes que?
Teño que… Perdoa.
Aparta. Teño que ir ó baño de señoritas.
- Non. - Ti agarda aquí quietiño.
- Non comades esa merda. - Que pasou?
Seguide andando!
Tamén vixían o striptease?
Vixíano todo. Se está no Glen, vixíano.
E só aquí.
Xa vos digo que mirei as pantallas unha por unha
e só había sitios do noso barrio.
A quen lle importa O Glen?
E non só iso. O tipo tomaba observacións e todo.
- Notas. Sobre o polo. - Que?
- E os seus efectos na xente. - Veña, ho!
Alguén está a facer experimentos connosco.
Unha conspiración? Coma os que moven os fíos.
O 11-S. Os osos Berenstain.
Si, que ía ser se non?
E só digo que se atopamos quen anda detrás…
Para. Non quero ser a braga na túa regaña do cu.
- Que? - Aínda así,
esqueces un detalle moi importante.
Non somos putos detectives.
Déixao. Debemos ser honestos.
- Ti, pendanga. Eu, emprendedor. - Fódete.
Fódeme se queres. El, un puto camelo.
- Por que es tan negativo? - Negativo?
Son o único realista neste coche.
Veña, deixádeo. Eles tamén son camelos.
Merda, xa estamos outra vez.
É o teu pequecho?
Tema espiñento.
É o meu irmán Ronnie, vale?
Pois éche un neno ben chusquiño.
Esperemos que non saia a ti.
- Culpa miña. Perdoa. - Non pasa nada.
Que pasou?
Un poli do carallo.
O tipo andaría a buscar unha escusa.
Dixo que roubou unhas lambetadas.
Ti e mais eu vixiámolos de preto.
Slick, vai ver que hai na furgo.
- Por que eu? - Es coma unha lagarta.
Chamáchesme lagarta?
Como que lagarta? Son tauro.
Si, cóntame.
Ree-Ree!
- Velaí a miña Ioió! - Que hai, rapaza?
- Que contas? - Non moito. Pódesnos atender?
Que carallo pasa aquí?
Que merda gobernamental é esta?
Sabes canto gaña un na xunta escolar?
Moito máis cá min. Sabes cantos alumnos teñen? Ningún.
Eu teño 44 nenos coma sardiñas na aula.
Sonche atravesados estes cabróns.
Como pensas que lles afecta?
Dígocho en serio.
Xa non boto nin gasolina para pagar eu os materiais da aula.
E os da xunta din que nos recortarán máis o soldo.
Esta merda é…
Pero ó mellor esaxero, non sabes?
Fixo que o meteron en todo.
Pensei que se me fora a chaveta.
Pero mira ti.
Zume de uva?
Tócate o carallo.
Recoñezo que tes boa sorte.
Vouche dar sorte eu a ti.
- Tratade fóra as vosas merdas. - Moi ben.
Só estamos falando, a que si?
- Vamos. - Abonda de falar.
- Non, ven aquí, Lázaro. - Que intentas?
Queres probar ese sitio novo?
Resucitaches, Lázaro.
A última vez que te vin estabas cheo de furados.
- Dá igual. - Non, quero respostas.
- E ti que? - Eu? Algo nervioso.
- E punto? - Si.
Por que non comparades pirolas despois?
Obedéceslle a unha lurpia?
- Vaia! - Tratade a vosa merda fóra!
Que só estamos a falar, hostia! Sempre ten máis que dicir.
Teño o corte de pelo a medias, pero xa te verei por aí.
Xa te verei por aí.
Sabes que? Xa te chamará. Veña, vamos.
- Que carallo tes? - A onde foron?
Non sei, hostia! Elixe ti.
- Que fas? - Chamar a Slick Charles.
O chulo que acabamos de perder.
Pailán do carallo.
Debería estar rumbo a Memphis agora mesmo.
Merda.
"Canto máis liso, mellor."
Que me biquen este cu negro.
"Canto máis liso, mellor."
O raparigo e Foxy Brown!
Canto máis liso, mellor.
- Que significa iso? - Isto.
Significa enriba da cabeza, dentro, a carón, sobre…
- Está bébedo. - …e debaixo.
Na terra dos cegos, Foxy Brown. Na terra dos cegos…
Por que dixeches iso, Frog? Que sabes?
Tes que ir ata a última parada do tren, raparigo.
Chuchú!
Frog.
Só unha resposta.
Unha resposta?
A onde vai todo o mundo buscar respostas?
Á igrexa. Á igrexa?
O peixe gordo sempre sinala o camiño correcto. Sempre.
- A igrexa, ben. - Hai dez igrexas no Glen.
Cal?
Cando queres fuxir de Babilonia, onde hostias vas ir se non?
Nancy Drew non me chega nin ás solas.
Podemos mirar atrás.
Iso. Xusto por aí.
Mira, aí!
Slick.
Está aberto. Slick, estás aí?
- Slick? - Está aí?
- Espera aí. Merda. - Sacádeme!
Fontaine, aínda estás forte, ho.
A miña Nancy Drew abría ata Fort Knox cunha merda destas.
Veña.
- Ioió, move o cu! - A ver se te deixo dentro!
- Agarda. - Onde vou ir?
- Onde estabades? - Hostia!
Deixádeme saír, levo unha hora nesta puto furgo.
- Que descubriches? - Que son claustrofóbico de carallo.
Aí non hai nada.
Só caixas con mercadorías perversas.
E mirade, esta tarxeta rara da hostia.
E os tipos?
Foron dentro. Colleron unha caixa e non volveron.
- Seica imos á igrexa. - Á igrexa?
- Veña. - Eu non vou a igrexa ningunha.
Non me levo con Xesús dende que tratei cunha María.
SÁBADO Á TARDE, REXURDIMENTO! REZOS E NOITE DE CURACIÓN
- Repetide comigo. Os seus ollos! - Os seus ollos!
- Sempre presentes. - Sempre.
Vixiando os malvados e os bos, pero tamén os malvados.
Si!
E sabedes que é o que máis quere de cada un de vós?
Repetide comigo. Sei que o sabedes.
Obediencia.
- Son peores cá seita de Jim Jones. - Ata teñen o ponche preparado.
Non importa o mal que che vaia na vida.
Non importa que te vaian desafiuzar.
Non importa que debas a factura da luz.
Tampouco importa que debas a do gas.
Non importa
que lle dispararan ó teu neto Jamal desde un coche ó lado do Dairy Queen.
Confiade na súa visión.
Confiade.
Todos comigo.
Confiade.
Dádelle duro!
Levo moito sen vir á misa,
pero chéirame a can.
Sinala o camiño.
OG, tes a tarxeta?
Non deixo de afundirme,
vou baixo terra.
Espero que non afoguemos
e que non nos dean guerra.
Agora, de contado,
como se me achegue algún tarado,
oh, vai morrer ó meu lado.
Non sei por que, por que…
Non é o mesmo. Está a outra altura.
Xogas cunha pluma e voa a toda hostia.
E agora que?
Vós agardade aquí.
Sabedes onde podo atopar un traxe?
Desculpe, señor. Ceo santo.
Que é isto?
Onde estamos?
Debaixo do Glen.
IGREXA DO MONTE SIÓN
CARGADOIRO DUPLICACIÓN
VESTÍBULO CENTRAL
Á CABEZA DA CARREIRA DO FUTURO
POLOKRISPIS DE GOFRE
Temos un 604 na 22.
Isto é de tolos, meu. Hai algo que non controlen?
Xúrocho, estou farta dese morto de fame. Non me fai ben ningún.
Ben, era hora!
Xa me está a chamar outra vez.
A UNIDADE COMEZA AQUÍ Á CABEZA DA CARREIRA DO FUTURO
INVESTIGACIÓN E DESENVOLVEMENTO
Podes sentirte fermosa.
Podo sentirme fermosa.
Podes sentirte fermosa. Podo sentirme fermosa.
MATAR UN FILLO DE PUTA.MP3 PRECISO UNHA APERTA.MP3
Estes fillos de puta son perversos!
Cruzamos o Rubicón. Non é sexo vainilla, non é o misioneiro.
Isto é menta e chocolate. Un puto bukkake nun calabozo sexual!
- Vedes o que fan, non? - Experimentan con negros!
Control mental, pailán!
O polo, o zume da comuñón, a crema alisadora.
Alteran como nos sentimos, que facemos, que pensamos.
- Contrólannos. - Por que?
Acaso importa?
É a Laranxa mecánica con negros.
- Somos o obxectivo. Liscamos. - Vamos, hostia!
Eu non marcho ata atopar o que busco.
Non es o único aquí, cabrón!
Hai máis que precisan axuda. Temos que informar.
Temos que levantar a lebre.
Mírame, Fontaine.
Non estamos nunha serie de debuxos.
Son as ligas maiores. O puto Tío Sam.
- Temos que largar. - Temos que axudarlles.
- Temos que informar a alguén. - Aínda non.
Fontaine.
- Taine! - Merda!
Fontaine, vas facer que nos maten.
Fontaine, veña.
Xa estamos.
Outra porta que leva ó pecado e á ignominia.
Por que non atopamos a que nos saca deste tugurio?
Ninguén te obriga.
Pecado e ignominia da hostia.
Decantando B-0-1-4.
É o mesmo cabrón.
Decantando A-0-3-6.
Deben ter aquí O Glen enteiro.
Decantando A-0-3-6.
Decantando B-0-1-4.
Decantando B-0-2-2.
O Glen enteiro non.
Só xente concreta, unha e outra vez.
Por que eles?
Decantando B-0-2-8.
Taine?
Slick.
Decantando A-0-0-1.
A-0-0-1.
Decantando A-0-0-1.
Decantando A-0…
Decantando A-0-0-1.
Ei!
Taine!
Para.
Temos que liscar.
- Taine, temos que liscar. - Non es eu.
Voute matar! A ti e a todos!
Ei, meu ben. Gústanme eses pendentes.
Que carallo?
Non sei…
Como non.
Sacade esta merda.
2241, recíbeme? Temos tres intrusos.
Intercepte e conteña.
Si, señor.
Un momentiño, imos baixarlle unha, xente.
Teño o novo de Ruckus, directo do laboratorio.
Perdón. Permiso, irmán.
Iso é. Fluíde coa música. Así.
Dade voltas.
Isto é unha estrea mundial.
Non escoitedes esta merda. É un dos seus temas.
Perdoade.
Bailade, así. Moi ben.
Estades ben? Onde está Slick?
Slick.
Estás hipnotizado, espile. Hai que saír do puto club.
Merda!
Que ben nos sentimos, non si?
Véxovos metidos de cheo!
Estades listos para o clímax.
Véxovos dentrísimo desta música de control mental,
así que vos vou pedir algo máis.
Slick, veña!
- Sabes que hora é? - Conduce!
Precisamos o teu coche, meu.
Veña! Vamos!
Estamos no videoclip de "Thriller" ou que?
- Dálle gas! - Veña!
- Acelera, hostia! - Vamos!
Vamos!
Merda!
- Vamos! - Moi ben!
Veña!
Ferro a fondo!
Fontaine, que fas?
Este cabrón pillou o coche máis cotroso da puta cidade!
- Que carallo? - Que teñen estes fillos de puta?
- Merda. - Douvos cinco segundos.
Merda.
Pararon por algo.
Vou saír deste puto coche.
Un chulo, unha puta e un camelo entran nun bar.
Es ti o cabrón ó mando?
Non. Un sempre ten un xefe.
O meu é un tipo duro de carallo. Levariádesvos ben.
Eu só son un tipo que este tipo chama cando ten que solucionar algunha boa.
Sonvos máis ben a seguridade dun centro comercial,
pero a dun ben grande.
Seguridade dun centro comercial? Estades a torturar xente.
Non torturamos a ninguén.
Facemos pescudas, experimentos, ciencia.
- Por un ben maior, debo engadir. - Así que es Kevin Bacon.
O puto home sen sombra.
Mentiras en América?
América foi un experimento.
Unha idea cociñada a medias por ideólogos aristocráticos
dende mansións construídas por escravos.
E cando marcharon, deixáronnos a factura.
Un país en guerra constante consigo mesmo,
sen intereses comúns, sen diálogo, sen paz.
Se nos poñemos de acordo, non andaremos a hostias.
E entón todo podería funcionar.
É o que buscamos.
Manter unidos os Estados Unidos.
Clonando chulos e camelos?
Todos teñen o seu papel.
Para podermos seguir a traballar aquí, necesitamos certo ambiente,
calidade de vida, je ne sais quoi.
De que carallo falas? Isto é un pozo.
E usádesnos para que siga sendo así.
Se désemos en sacarvos da rúa, o martes poñerían tres Starbucks
e alá iría o entorno controlado.
Así que si. Usámosvos para que o lugar siga intacto.
Así podemos experimentar coa xente en paz.
Entón só existo para que isto sexa unha merda?
Oh, Fontaine.
Non me vexas o vaso medio baleiro. Es un puto patriota.
No que a min respecta, es o Capitán América.
Moi ben. E agora que?
- É unha pregunta trampa? - Non, señora. Temos que elixir.
Dáme a min que só tedes dúas opcións.
Opción un: Chester mátavos.
Opción dous: non facedes nada.
Volvedes á vosa vida de sempre. Seguides ó voso. Mirades para outro lado.
Debo dicir que a segunda opción soa fantástica.
Que che parece, Chester?
Chester está de acordo.
Igualiño que n'A decisión de Sophie. Si, vina, que pasa?
Que vai ser logo?
- Opción tres! - Olympia Black.
Olympia Black.
Se digo esas palabras, farás o que me pete.
Sei que non presta non ter o control,
sentirse impotente.
Dámos por sentado a autonomía.
Tedes que entender a vosa posición.
Sodes propiedade nosa.
Igual ca esa cadea de ouro, eses grillz ben chulos,
ese calibre 45…
Non é o único que vai armado, fillo de puta.
Desconxélao ou atravésoche os dentes dun tiro.
Fontaine.
Merda!
Fontaine, apúntalle a Ioió.
Ei, para.
Taine, non.
Sabes que teñen en común Chester, Fontaine e Slick Charles?
Son caros.
Coma ti hainas a moreas. A típica pendanga de sempre.
Non te deixes dominar.
Creo que non te entende. Fontaine, mete a pistola na boca.
Non. Para a merda esta!
Fontaine, tira do percusor.
Merda! Non lle fagas nada!
Fontaine, reza.
Vaiche entrando na cachola? Píllalo?
Non tes cartas nesta baralla!
Só estás viva
porque non é decisión miña matarte.
Fontaine!
Reláxate.
Boa conversa.
Sabía que tomariades a decisión correcta.
Chester, arrea. Quero unha hamburguesa, teño fame.
Merda.
Veña.
- Estás ben? - Si.
E ti, Fontaine?
Síntoo.
Non podes…
Queres dicirme que fas?
Fun á igrexa esta mañá. A tarxeta xa non funciona.
Deberon desactivala. Non sei nos outros sitios, pero…
Ioió.
- Como imos entrar? - Ioió!
Que? Que pasa?
Non contes comigo.
Contar? Que dis?
Non, poden oír…
Dixen…
- que non contes comigo. - Como que non conte contigo?
Temos que esquecer esta merda.
Meu, esta merda é máis importante ca ti e ca min.
- É o teu fogar. - A quen lle importa?
Non é unha comunidade.
É un niño de negros mortos de fame sen ningures a onde ir.
Tampouco te pases.
- Hai xente boa. - Quen? Os xonquis?
Os das bandas? Os que che pagan por mamarlla?
Non hai nada bo.
E é culpa miña.
Paso merda, lembras?
É o que son.
Así que vou volver ó meu.
- Vaia escusa de merda. - Escusa?
Creáronme nun tanque.
Nin sequera son real.
Non teño voz nin voto nesta merda.
E ti? Cal é a túa escusa?
Tiñas trofeos no cuarto. Querías ser doutora ou que?
- Detective? Científica? - Abonda.
- Ou sempre foi este o teu plan? - Que queres que che diga?
Si, quería ir a Nova York e conseguir exclusivas para o Times
ou rañar a barriga no Caribe, facendo mergullo e buscando tesouros,
pero aquí estou.
Si, na rúa a carón da casa onde nacín.
Na rúa a carón de toda a merda da que sempre quixen fuxir.
Atrapada no mesmo pozo ca ti.
Meu, eu tamén teño medo, en serio.
Pero temos que facer algo.
Eu non teño medo.
Estou ben así.
Ó mellor o próximo Fontaine non sae tan cagainas.
Ó mellor non.
Xa sabes onde tes a porta.
Veña, es un miñaxoia, tío!
Un paquete de Rillos
e un rasca e gaña.
Que vaia ben.
PERDICHES
Perdes.
Sempre.
Como che vai, Frog?
Pasou algo, meu ben?
Mamá,
podes saír un momentiño?
Agora non. Estou vendo a tele.
Non podes abrir a porta?
Mamá.
Abre a porta, anda.
Estou ben. Grazas, meu ben.
Necesito verte.
Podes abrila, por favor?
Abre a porta.
Abre a puta…
Agora mesmo fasme moita falta, mamá.
Non quero, meu ben.
Josephine levou peixe frito ó centro social.
Aínda estou chea.
Cago en todo!
Tío, estás a chorar?
Estás a chorar, si.
Meu, por que choras?
Déixame, Junebug.
Débesme 15 dólares.
Dunha volta Bob Esponxa e Patricio puxéronse moi tristes.
Deron en chorar un polo outro
e caeron ó chan e sáialles auga disparada dos ollos…
Que gracioso.
Estaban en plan "buá, buá!".
Para quieto.
Trae iso acó.
Lémbrasme a alguén, sabíalo?
A quen?
Ti tamén me lembras a alguén.
A quen?
Pilleite.
Está aberto.
Queres tomar algo?
Non teño zume de laranxa.
- Canto levas sen ducharte? - Acóllome á quinta emenda.
DESTINATARIO: WASHINGTON POST
- Ei, Ioió! Es ti? - Merda.
- Hostia, si que es! - Biddy!
Levas toda a semana desaparecida. E a gabardina?
Vas de "putidetective" privada ou que?
Aí, raíña, ti ó teu!
Un momento.
Xa vou, moza!
As pendangas non están.
Van en Pilates ou nunha leria desas.
Deixeilles ir. Deilles uns días libres.
Sabes que?
Ser chulo xa non che é o que era.
Se viras aquelas peles.
Érache un puto oso polar.
Ata as gadoupas, meu.
E por baixo…
coiro granate.
Aquelas putiñas devecían por min.
Nunca fun "Chulo do Ano", verdade?
Aínda así, lémbroo coma se fora onte.
Eu nunca tiven un irmán.
E aínda así, quéroo.
Xa.
E esta falouche?
Berroume.
- Pero tiña razón. - Éche ben repelente.
É.
Vouche dicir algo.
Se imos meternos nesta tolemia…
déixame acicalarme.
Biddy!
Aténdeme aquí.
- Biddy. - Que che dean, Slick Charles.
- A ti! - Tío!
Foi sen querer, un reflexo.
- Aténdeme aquí, anda. - Non, ho!
Pasaches de min toda a semana.
Como que pasei de ti? Move o cu e ven aquí.
Tiven que lidar cuns temas existenciais.
- Que dis? - Es a miña Lady Godiva.
Teño que dispararche ou que?
Como me fagas suar neste abrigo…
Que queres, pailán?
Só queremos atopar a Ioió, nada máis.
- Cabrón! - Biddy, escoita.
Digamos que é unha colaboración, si?
Só buscamos algo.
Dános a información e liscamos na punta do pé.
Biddy, por favor.
Non se lle ve o pelo.
Estará agardando que lle pase a gonorrea ou algo.
Pode que a vise, pode que non.
Eu non teño cartos.
Estivo aquí hai unas horas. Con gabardina e gafas de sol.
Ía vestida para algún fetiche raro,
pero funcionoulle.
Largou de contado cun puteiro deses, un rapeiro ou un xogador de baloncesto.
Por que o dis?
"Van e veñen mediante accesos estratexicamente ocultos
en diversos epicentros do barrio."
Ioió, é boísimo.
"Epicentro", vaia palabriña!
Fixeches diagramas, artigos de referencia.
Hostia, ata un mapa!
Isto éche de Pulitzer.
Non me estraña que quixeras enviarllo ó Post.
Pero dime algo,
de verdade pensas que o descifraches todo?
Nin sequera sabes nada do gran final.
- Mágoa que non vaias estar para velo. - Que che dean.
Aquelamos un dos nosos produtos.
Agora é algo máis potente, pero aínda non estamos seguros.
Podes sufrir efectos secundarios. Que non se che vaia a cabeza, vale?
Fontaine, agarda. Non podes facelo.
Fontaine, veña, meu.
- Teñen a Ioió, tío! - Seino.
Seino.
Pero que vas facer?
Vas entrar alí a tiros e prenderlle lume?
Que imos facer, meu?
Que imos facer?
- O que faría Ioió. - Tío…
Escoita.
O que temos que facer é pensar xuntos.
En que carallo pensas?
Non podemos baixar e tocar o timbre porque…
teñen un exército.
Un exército, non si?
En que pensas, meu?
Non che vai gustar.
Que dis?
Que hai uns friquis en bata en plan Bill Nye
xusto aquí embaixo?
Experimentando con negros?
Clonando negros cuspidiños a ti para controlarche a mente?
Basicamente, si.
E queres que che axude a detelos?
A resposta, obviamente, é non.
É o noso fogar, tío.
Mamás, avoas, nenos. Tamén deberían poder vivir aquí.
E non llelo poñemos doado.
Pero agora mesmo somos todo o que teñen.
Pero que puta burrada…?
De que carallo fala o negro este, tío?
Cagáchela vindo aquí, pailán.
Hostia, meu!
Desfacédevos del.
- Sen sal nin pementa nin nada? - Nadiña.
Só o sabor natural do polo. Ó cocelo resalta moito.
Merquei unha pota de cocción lenta, heino probar.
- Así me gusta, irmán. - En fin, xa chegamos.
Decantando A-0-0-1.
Tranquilo, mangallón. Estarás coma antes nun chiscar de ollos.
Josephine levou peixe frito…
Aínda estou…
Mamá, tes fame?
PERDICHES
Cheiras a coche novo, raparigo.
Aí tes.
Fontaine.
- Que carallo queres? - Que?
- Que queres? - Nada
Quieto, bombón. Estamos a tentear.
- Saca. - A arte da negociación.
Coma ti queiras…
A durmir.
A durmir!
Así me gusta.
Merda!
Vai espertar e matarnos.
Está espertando.
Síntoo moito, Fontaine.
Eu nunca o faría,
pero servidora precisa uns pesos.
- O negocio vai lento… - Senta, quieto, campión.
É hora de reflexionar e autodescubrirse en silencio.
Pecha as cortinas.
Que pensas, meu?
Non che vai gustar.
Sabes facer o morto?
Estes van de espelidos, pensan que o saben todo.
Esquecen que son un chulo frío coma o xeo, hostia.
Vivo de montar xogadas.
Imos gañarlles no seu propio terreo.
Pero antes de nada, alguén terá que pegarche un tiro.
Consígueme unhas palabriñas con Isaac.
E fódete!
- Para quieto. - Hostia, tío.
Fontaine aparece da nada,
zúrrache, dáche mil dólares e quere falar comigo?
Iso dixo o negro ese, tío.
Pero teñen ollos en cada curruncho. Estarán vixiando.
Que vixíen.
Non hai branco máis doado ca un cabrón que só ve o que espera ver.
E 10.000 pavos.
E 10.000 pavos?
- E só teño que dispararlle outra vez? - Iso dixo.
Quere 30.000 pavos.
Biddy díxome que quere 30.000 pavos.
Quere 30.000? A última vez disparoume gratis.
Di que vale.
Que te fodan, pero que vale.
E quere que che diga outra cousa: máis che vale non fallar.
E así temos un elenco digno de Óscar.
Uns friquis en bata en plan Bill Nye aquí embaixo?
Pódelo facer mellor.
Que dis? Que hai uns friquis en bata en plan Bill Nye aquí embaixo?
- Mellor. - Si?
- Telo, Denzel. - Día de adestramento ou O libro de Eli?
- O libro de Eli. - Merda! Outra vez.
E aí montamos o espectáculo.
Friquis en bata en plan Bill Nye xusto aquí embaixo?
Espectáculo? Queres que me disparen!
No ombro nada máis.
Tío, lisca…
E lembra. Deben pensar que morriches.
Xa o pillo. Morrerei, vale? Estarei morto.
Entón, lévante baixo terra
e poste cómodo ata que non haxa zocas alleas.
Logo, coa túa embriagadora personalidade, atopa un voluntario.
Vasme ter que guiar.
Fai que o teu novo mellor amigo te acompañe á sala de control.
Pan comido. Xenial.
E mentres fago todo iso,
que carallo vas facer ti?
Eu?
Eu vou coa puta cabalería.
Imos alá e todo o barrio vén comigo.
Todo o barrio, así imos.
É unha revolución, hostia!
Desculpe, señor,
se me indica onde se atopa o ascensor que vai ó laboratorio
liscaremos de contado.
Ai, si. Aquí vai, xefe.
Por aí.
Aquí estamos.
Abre esta merda.
Abride tódalas portas da superficie, bulide!
Merda.
En fin,
arreando, meu.
Non! Sodes o demo, fillos de puta!
Non!
Fillos de puta! Que vos dean! Habedes arder no infer…
Inferno.
Merda.
Fodédeos ben!
Aí, hostia!
Dádelles cera! Cero bromas con estes fillos de puta.
- Slick Charles, diga. - A moza que buscas está na Sala 29.
Nas salas de probas.
- Recibido? - Xa vou.
Podrecede no inferno.
Dilles ós de I+D que é demasiado forte.
Hai que levala a procesamento.
Falando de desmaios, Sheril que tal?
Está ben.
- E dálle coas alarmas. - Tódolos días.
Tódolos días.
Paifocos do carallo.
Ioió!
Ioió! Move o cu e ven aquí!
- Slick? Que fas aquí? - Viñemos salvarche o cu!
Fostes vós?
Si. Eu, Fontaine e medio Glen.
Grazas, Slick.
Mira, nunca compartín o que sinto por ti.
- Os chulos somos reservados… - Despois. Onde andan estes?
Onde teñen que estar.
Ei, que carallo facedes?
Onde cona credes que ides?
Sempre souben que aquí pasaban merda.
Ides aprender polas malas!
Non!
Non te movas.
Quieto.
Sabes onde estou? Baixo terra.
Baixo terra, meu.
Ven ata aquí, tío.
Si, meu, trae a herba. E dille a Stacy que se pase tamén.
Que traia unha amiga. Estamos de relax.
- Imos coller a vaca polos cornos, Ioió. - A liberar putos clons.
Aí estamos, hostia.
Camiñen, non corran.
Manteñan a calma
e acudan ó punto de saída máis próximo.
Manteñan a calma
e acudan ó punto de saída máis próximo.
Manteñan a calma
e acudan ó punto de saída máis próximo.
Fuches "Chulo do Ano" no Cumio Internacional de Puteiros do 95.
Veña, sae de aí.
Veña, dálle vida, meu rei.
Merda!
Sabes que?
É culpa miña.
Debín matarte a primeira vez.
Arre demo, debín matarte a segunda.
Si, non. A á este está en apuros,
mais o noso departamento sufriu baixas mínimas.
Si, señor.
Por suposto.
Pasaron tantos anos,
e segue a ser raro.
Alédame verte, Fontaine.
- Cúbreme. - A dona dime que agora son un brando.
Arre demo…
- Ha ter razón. - Que vaias por alí!
Moitos mea culpa ultimamente.
Pero eu intento ver o vaso medio cheo.
Para mellorar, hai que aprender dos erros.
Merda.
Cando rematemos, direilles ós técnicos
que che raspen unhas células para facerme unha secretaria.
Sabes que?
Ó mellor presento unhas queixas en RR. HH.
sobre as condicións laborais deste tugurio.
Falando de Recursos Humanos, e os teus amigos?
Rebentándoche esta merda agora mesmiño.
En fin, cada problema ó seu tempo.
Ti es
eu.
Non.
Ti es eu.
Un dos moitos que tiven que crear.
Entón traballas para eles?
Digamos que é un matrimonio de conveniencia.
Son o xenetista xefe desta operación.
Pero por que?
Ronnie.
Ronnie?
Está…?
Non.
Morreu xusto como lembras.
É o único que quería que todos tivésedes.
Pero si, el é o motivo polo que fixen un pacto co demo.
Hai moito papelame, Ioió.
E sabes que odio o papelame.
Que lle dean ó teu papelame! Así te esmague!
Moi graciosa.
Que carallo?
Merda.
Temos operacións en moitos sitios.
Os Ánxeles…
Hostia!
Chicago…
Eu elixín O Glen porque pensei que sería tranquilo.
E aquí estades, revolvendo a feira.
Verás, Fontaine, os poderes superiores,
as persoas invisibles que manexan os fíos,
non conseguían os resultados que querían.
Anos de experimentos.
Miles de millóns de dólares, pero a paz non chegaba ós EUA.
Produtos para o pelo.
Cancións na radio. Polo frito.
Clons para manter a farsa.
Un dispendio de recursos.
E todo porque non vían o que é tan obvio para nós.
Non abonda con pensar o mesmo.
Temos que ser o mesmo.
Que dis? Ti toleaches.
O meu traballo na Iniciativa de Clonación identificou 378 xenes únicos
que vos separan a vós e os vosos guetos
dos vosos equivalentes nas zonas residenciais,
nos barrios latinos,
nos barrios chinos.
Unha vez secuenciados,
achegueime ós meus superiores con algo máis,
xa coñeces os nosos primeiros suxeitos de proba.
O técnico do laboratorio.
O encargado da tenda.
Non foron un éxito completo, pero aprobáronos.
É o pelo, é… teimudo.
Pero fomos perfeccionando o proceso.
Un negro decataríase
se se ergue unha mañá louro e cos ollos azuis.
Non sucederá de súpeto, Fontaine.
Sucederá ó longo de xeracións.
Estamos á beira do precipicio, a piques de despregalo a nivel nacional.
A asimilación é mellor cá aniquilación.
Merda.
Veña, Ioió, imos rematando con isto?
Merda.
Krav Maga, martes e xoves. Como te sentes, Slick Charles?
Fillo de puta!
Ronnie querería isto?
Non asumas que coñeces o meu irmán só porque che dei algunha lembranza.
Non estabas alí aquel día.
O día da súa morte.
Veña, sae. Non sexas tímida.
Sae, veña.
Verás, Fontaine, disparáronlle.
De forma violenta.
Xusto aquí.
Entre a quinta e a sexta costela.
Non deu no corazón, mais perforou o pulmón.
Pero non tiña por que ser mortal.
Deixárono alí.
Só.
Asustado.
Tirado sobre a beirarrúa fría.
Tardou 15 minutos en morrer.
Por que non me pasas ese tiracroios?
Xa!
Que linda.
Cando cheguei ó depósito de cadáveres…
Quedei a carón del
moito tempo.
Sabía que era el. Só que…
nin se molestaran en quitarlle o sangue.
Xa lle dera tempo a secar.
Unha costra negra.
Entón,
atopei un trapo,
e limpeino eu mesmo.
Laveille a pel.
Esa lembranza aforreicha.
Volverei ás rúas. Non te preocupes por min.
- Non volverás vernos. - Nunca entendín que lle vías a este.
Non quero facer sangue dun vencido, pero é idiota.
Aínda que recoñezo que ten un don para ir de dramático.
É Slick, é agudo.
Sei que pensas que hoxe fixeches algo importante,
pero o de Ronnie non pode volver pasar.
O meu traballo seguirá adiante.
Debe seguir.
Todos xogamos un papel.
Eu xogo o meu. Ti xogaches o teu.
Gustaríame seguir de cháchara,
- pero foi un día longo. Cóidate… - E ten estilo.
O cabrón ten estilo.
Slick, boto moita merda pola boca,
pero só manifesto a miña frustración.
Mira para el.
Non podo deixar que o fagas.
Oxalá non tivese que facelo.
Chester.
Olympia Black.
Viste ben, non? Os botíns de crocodilo, as peles,
o coiro, as cadeas de ouro…
E os putos aneis.
Olympia Black.
- Olympia Black. - Non son un clon.
Xa.
Pero el si.
- Dispáralle. - Agarda!
Levouche o teu tempo, manda carallo!
O traxe usado non era tan feo, non?
Estaba a actuar, pailán.
Donna Kelley en directo desde un escenario atroz.
Desta oficina de cobro de cheques saíron ducias de persoas confusas e núas.
Os servizos de emerxencias levan toda a mañá saturados…
É impresionante a rapidez coa que os veciños do Glen saíron axudar.
Hai persoas repartindo auga, comida e a súa propia roupa.
De feito, algunhas sosteñen que estiveron no miolo da acción.
Señor, podería dicirnos que raios pasou?
- Cousas de bandas. - Ei, merda.
Aquí a xente tivo que armarse e asaltar o castelo, non sabes?
Sinceramente, nin sequera me caía ben este fillo de p…
- Pero agora… - Está connosco.
…se dobre vemos, liortas temos.
Sabes ou que?
Estamos armados e somos de gatillo fácil, pilládelo?
Un saúdo á nai do meu neno, quérote!
Si, tivemos que marcarnos un Gorxa Profunda.
Falo do Watergate, tranquilos. Teño papeis.
Andan a clonarnos en laboratorios secretos
en Chicago, Illinois. Detroit, Michigan. Os Ánxeles, California.
Non abandonamos a escena, queremos descubrir que sucedeu.
É turbio de carallo!
Andan a clonar negros. Que carallo pasou aquí?
Exacto, esa é a teoría imperante.
Un gran grupo presuntamente interrompeu a misa esta mañá
na Igrexa do Espírito Santo do Gran Monte Sión, aquí atrás.
Como poden ver…
- Aí está. Taine! - Taine!
- O meu negro! - Que tal, meu?
Que cabrón.
Hostia!
Perdón.
- Es o Fontaine real? - Si, tío.
A ver como fan para encubrir toda esta merda.
E aproveito este momento para anunciarvos algo. Déixoo.
Eu tamén colgo os botíns de crocodilo.
Non podo volver ó Royal, hai outro Fontaine
listo para darme unha malleira.
Sabes que estaba a pensar?
Vou facer coma Ioió e largar a Memphis, sabes?
Viranlles ben un par de persoas coas nosas habilidades.
Isto non pasou só no Glen.
Pois con máis razón.
E ti que?
Non sei.
Tomarei uns días libres.
Quero ver mundo.
Memphis non soa mal. Se…
- Queredes vir comigo! - Agora está comigo, Fontaine.
Se vos parece ben.
Boas, Os Ánxeles. Aquí o voso irmán Big Boy.
Escoitade a Big Boy, sei que andades algo baixos, non si?
Así que chamade alguén que amades.
Chamade un veciño. Chamade alguén do traballo.
Imos co novo de Ruckus, sacado do forno, "A chamada",
aquí no barrio.
Mamá, queres algo da tenda?
Non, estou ben.
Irei comprar algo logo ó Voodoo.
Meu, dáme un groliño diso.
Seica é algo de tolos. Ben, xa temos conexión.
Imos en directo con Billy Flowers, os nosos ollos e orellas no terreo.
Así é. Estou en fronte da casa de empeños J-Bo na cidade de…
no cruce de Jonesboro e Claire
co que só se pode describir coma clons.
Un momento. Señora, unhas palabras.
Vostede, señor.
De onde vén?
Moi ben. Seguimos por aquí. Señor.
Señor.
Como se chama?
Nunca vira algo así.
Quieto aí.
Repito, clons na casa de empeños.
Ese non es ti, Tyrone?
Subtítulos: Abraham Díaz López