Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Michael Jackson? - Tak.
- A wiesz, kogo ja widziałem? - No?
Tupaca.
- Mówię poważnie. - Nie pierdol.
Gość, który robi w sklepie na MLK. Słowo.
Nie widziałeś Michaela Jacksona.
Ta sama twarz, fryzura, chód, głos.
Byłem tam. Nie widziałem go.
- Wiesz czemu? - No?
Bo teraz jest czarny.
- Co tam, śliczna? Mam nowego Ruckusa. - Nie, dzięki.
No weź, pogadajmy.
Mówię wam. Mam nową płytę.
Hej! Fontaine jest u siebie?
Spadaj do domu!
Skąd mamy wiedzieć? Wracaj do domu!
- Waży tyle co nic. Dawaj. - Jeszcze raz, mięczaku.
Fontaine!
Fontaine.
Raz wystarczy, Junebug.
Co dla mnie masz?
WSPANIAŁE MIEJSCE
No a Skalmar zawsze robi swoje.
Serio nie oglądasz SpongeBoba? Czemu?
- Czemu nie oglądasz SpongeBoba? - Bo nie.
Rany. Gęba na kłódkę.
Skalmar z ciebie.
Nie jestem Skalmarem.
Jednak oglądasz.
Tam jest. Mówiłem.
Czekaj. Oddaj mi to. Daj spokój, serio?
Czego chcesz, ziom?
Zjeżdżaj stąd.
Właśnie. Tak myślałem.
Patryk zaczął pracować w „Pod tłustym krabem”.
Ale ciągle nawalał. Więc miał tylko odbierać telefon.
Strasznie się wkurzał. Myślał, że jego nazywają „tłustym krabem”.
Nie wiesz, co tracisz. Co robisz?
Kurde. Wariat.
Typ nie żyje?
- Kurwa! - Wpadłeś na moje auto.
Kurwa, złamałeś mi nogę.
Chyba już nie zagrasz w lidze.
Słowo daję, poczekaj, aż Isaac się o tym dowie.
Jebać Issaca. I ciebie też.
Nie sprzedawaj tu swojego gówna.
Pierdol się!
Isaac ci wpierdoli, jak cię zobaczy.
Miłego dnia.
- Czego? - Skurwiel złamał mi nogę!
- Co? - Fontaine! Moją nogę!
Zostań tam, już jadę. Wiesz, o co mi chodzi.
Dobra. Załatwimy go.
Kurde, zero czasu dla siebie.
Dobra.
Pięć dolarów? A reszta?
Nie ma reszty. To za marnowanie mojego czasu.
Marnuję ci czas? Gówno prawda.
Nudzą mi się te donosy. Kiedy dasz mi prawdziwą robotę?
Jak nie będziesz odrabiał lekcji, to…
Co to za gadanie o robocie. Zjeżdżaj.
Boże. Pięć dolarów?
Paczkę rillosów i jedną zdrapkę.
MEGA KASA PRZEGRAŁEŚ
To jest w wodzie, Młody.
Wiem, Frog.
Wiem.
PAMIĘCI RONALDA CHAMBERLAINA
Mamo, jesteś głodna?
Zrobiłem ci kanapki.
Nie trzeba, skarbie.
Josephine smażyła ryby w domu kultury. Nie jestem głodna.
Dobra.
Niech mnie!
Nic więcej nie potrzeba,
gdy można raczyć się tym smakiem po obniżonych cenach.
Jeśli jesteście w mieście,
wpadnijcie na pyszne, wysmażone kurczaki
w Niech mnie, kura z grilla!
Otwórz. To ja.
- Czego? - Jak leci, stary?
Co tam? Masz coś dobrego, Big Moss?
Prosto, kurwa, z pieca.
Wszystko gra?
Jebany Isaac ciągle czegoś próbuje.
Jedno słowo i padnie trupem.
Sam zaraz padniesz.
Idź do kuchni, napij się soku.
- Trzeba o siebie dbać, stary. - Kurde.
Sam siedzisz na obdartej kanapie.
- Co to, kurwa, jest? - Co znowu?
Mało tego.
Rzecz w tym, że nie znalazłem Charlesa Lalusia.
Nie ma go w Motel 6?
Nie.
Gdzie go szukałeś?
No, w motelu. Zwykle tam jest.
Mogę sprawdzić. Chcesz? Wyskoczę.
Sam go znajdę.
Biddy.
Cześć, Fontaine.
Gdzie jest Charles Laluś?
- Musi ci wisieć kasę. - Koks, który wciągasz, tani nie jest.
Może go widziałam, a może nie.
Chcę tylko sprawdzić, co u niego. Czy wszystko gra.
Jasne.
A ja potrzebuję tylko paru dolców, żeby wrócić na studia.
Gdzie on jest?
W Royal.
Tak nie można, Isaac.
Potrzebuję czegoś na ból.
Zamknij, kurwa, ryj.
Kurde.
- Ciągle siedzicie na dupach. - Pierdol się, Laluś!
- Sama się pierdol. - Kończę z tym. Mówię serio.
Cholera.
Kto wypił cały jebany sok? Citrus?
Pierdolę ciebie i ten twój sok.
Znowu zaczynasz, skarbie.
Dobra. Zamieniam się w słuch. Kto znieważył moją doborową dupę?
Taki ulizany biały gość podjechał mercem.
Pajęczy zmysł od razu mnie ostrzegł,
bo to albo dwunastolatek, albo jakiś Hannibal.
Ale i tak posadziłam tyłek w aucie.
A gość wyciągnął żyletkę i naciął sobie fiuta.
I patrzy na mnie, jakbym miała się za to zabrać.
Kim ja, kurwa, jestem?
To chyba proste.
Jesteś dziwką.
Wiesz co?
Nie muszę tego, kurwa, tolerować.
Zawsze posuwasz się za daleko
i mącisz we łbie jak jebany Jedi. Dość!
- Wytrzymasz. - Nie, a wiesz czemu?
Blockchain. Tak jest, skurwielu.
Thursday Tony, kojarzysz go? Mój dawny wtorkowy klient.
Stracił dom przez lewe bitcoiny.
Po tej jego wpadce zaczęłam o tym czytać.
Wiadomo, krypto to bańka.
Ale blockchain to przyszłość.
Proszę, śmiej się.
Weź oddech, bo zemdlejesz.
Czyli co, inwestujesz w blockchain?
A kiedy to zrobisz? Przed czy po wyprawie w góry Paragonii?
- Patagonii. - Kurwa.
MOTEL ROYAL
Nie potrzebuję bagażowego, draniu.
Kurde.
Cześć. Pokój 107.
Skurwiel.
I właśnie dlatego nazywam cię Yo-Yo,
bo zawsze wracasz.
Kurde.
Fontaine, gdzie się podziewałeś?
Szukałem cię po całym wszechświecie.
Spóźniłeś się. Musimy się porachować.
OG, gdzie moja kasa?
Gdzie kasa?
Stary, a gdzie dragi?
Ten cukier puder, który mi opchnąłeś, nic nie daje.
Powinniśmy omówić jakiś depozyt albo jebane odroczenie zapłaty czy coś.
Nie chcesz robić mnie w chuja.
To oddaj towar.
Ale…
- Słuchaj. - Spadaj.
Tak sobie myślałem, że może zaczniemy od zera?
Obaj na tym zyskamy.
Słuchaj, Fontaine.
Przytul jedną z moich dziewczyn. Odpocznij.
Nie podoba mi się, że tak tu wbijasz,
robisz najazd na oczach moich kwiatuszków.
Rozumiemy się, Fontaine?
Fontaine! Cholera jasna!
W 1995 byłem Alfonsem Roku na Międzynarodowym Balu Graczy.
Trochę, kurwa, szacunku!
Niewdzięczny szczylu!
Fontaine. Nie mamy takich dochodów jak kiedyś.
Zaciskamy pasa. Te kury nie znoszą już złotych jaj.
Biznes się nie kręci.
To wszystkie moje zaskórniaki.
Dobra?
Daj mi jeszcze kilka dni. Nie bądź sknerą!
- Możemy się policzyć inaczej. - Myślisz, że się ciebie boję?
Skąd ta ciągła przemoc między czarnymi?
Czarni powinni się wspierać!
Weź to sobie. Afery robisz. Masz szczęście, że jestem pacyfistą.
Pierdolec.
Co powiedziałeś?
Tak myślałem. Wynoś się stąd.
Marnuje mój czas.
Do dupy jesteście.
Dawaj! Musisz tego chcieć! To nie zabawa!
Paczkę rillosów i jedną zdrapkę.
MEGA KASA PRZEGRAŁEŚ
Młody, proste to proste, słyszysz?
Proste to zajebiście proste!
Jasne.
Nie! Zostaw mnie!
Nie!
Pora odwiedzić czarodzieja.
Mówił, że to nikt ważny.
Tylko Reggie z pracy. Wysoki sądzie, wiedziałam, że kłamie.
Żaden znajomy z pracy nie doda buźki w SMS-ie.
Więc czekałam.
I kiedy poszedł do łazienki, zostawił telefon.
Podniosłam go i przejrzałam.
I, wysoki sądzie, to nie był Reggie z pracy.
Mamo.
Chcesz coś zjeść?
Nie teraz. Oglądam telewizję.
Maska „Loki z głowy”. Proste – to proste!
Uważaj na skórki.
Delikatnie. Z szacunkiem. Szanuj skórkę.
Kurde. Zapraszałyście tu kogoś?
- Kto tam? - Musisz pytać?
Kurde.
- Otwieraj. - Niemożliwe.
Cholera. To Fontaine. Niemożliwe.
Jezu, przysyłasz mi tu ducha?
- Jestem po kasę. - Niemożliwe!
- Masz pięć sekund. Pięć… - Jak to możliwe?
Musi być jakieś logiczne wytłumaczenie. Może mam zwidy?
Trzy, zaraz je wyważę.
Otwórz te cholerne drzwi!
Wiesz, czemu tu jestem?
To nie jest teraz najważniejsze.
- A co jest? - Zastrzelili cię.
Gdzie moja kasa?
Nie pamiętasz, jak cię rozwalili?
Powinieneś oddychać przez rurkę.
- Nie mam czasu… - Fontaine, zabrałeś ją.
Byłeś tu, przetrząsnąłeś moją garderobę,
wzgardziłeś moją laską, wyszedłeś i odwaliłeś 50 Centa.
- Możemy się policzyć… - Możemy się policzyć inaczej.
Niemożliwe. Kurde.
Czarny duch minionych świąt.
Co to ma, kurwa, być?
Zaprzedałeś duszę jebanemu diabłu. Na pewno.
Jak butelka jest pusta, należy ją wypierdolić!
Fontaine.
Widziałem, jak zarobiłeś sześć kulek.
Myślisz, że ściemniam?
Spytaj Yo-Yo. Uciekła stąd tuż przed tym, jak przyszedłeś.
Zapytaj tę zdradliwą sukę, który z nas oszalał.
Daj spokój.
Za pięć dych nie dostaniesz Davida Carradine’a.
Co najwyżej Susan Sarandon.
- Proszę. - Może Shalamar.
To dobra oferta.
Przepraszam, Yo-Yo. To nie zajmie długo.
Nie widzisz, że rozmawiamy?
Nie widzisz, że możemy cię rozpruć na pół?
Co jest?
Zabieraj stąd swoją beżową dupę. Skurwiel ma się za Obamę.
To nie jest Michelle.
Wisicie mi 50 dolców.
Rzuciłam to, ale potrzebuję kasy na podróż do Memphis.
No proszę. Równia pochyła recydywy.
- Przykry widok. - Znajdę sobie tam prawdziwego faceta.
Jasne. Prawdziwy ze mnie skurwysyn.
A nie jakiegoś spłukanego typa w garniaku z drugiej ręki.
Mów tak dalej, a zrzucę ten garniak i strzepnę ci perukę.
- Że co? - I to w samych bokserkach Gucci.
A płaszcz założę, zanim się pomarszczy.
Znowu gadasz, jaki z ciebie ninja.
Muszę coś szybko wyjaśnić.
I będziesz mogła dalej się kurwić.
Dobra.
Widziałaś mnie wczoraj?
Nie w ten sposób.
Nie. Tylko…
dosłownie.
Widziałaś mnie?
Jesteś Kevinem Baconem?
Że co?
Człowiekiem widmo.
- Dobry był. Podobał ci się. - To dobry film.
Ja go wybrałam… Dobra.
Tak, widziałam cię.
Słyszałaś potem strzały?
Mam uszy czy nie? Ktoś walił gdzie popadnie.
Myślałam, że to ty wyświadczasz mi przysługę.
Yo-Yo.
Mówisz, że nic nie widziałaś?
Tego nie mówię.
Dziewczyna musi wiedzieć, co jest grane.
Poczekałam chwilę i się cofnęłam.
- Chyba widziałam odjeżdżających sprawców. - Widzisz?
No i?
Rozpoznałam brykę. Mam wizyty domowe na Drugiej Alei.
Zaraz. Nie wyrażałem na to zgody.
Widuję tam to auto, parkuje parę domów dalej.
Więc wyglądało znajomo.
Rany!
Zrobiłam swoje. Mówiłeś, że będę mogła iść się kurwić.
Tu wasz chłopak, DJ Strangelove. Wiem, że to był długi dzień.
Przyda się kieliszek wina. Mam nowego Ruckusa.
„Taki zmęczony”.
Nienawidzę tego jebanego kawałka.
Fontaine, przełączysz to dołujące gówno?
Za każdym razem, gdy to słyszę, robię się śpiący.
Dobra.
To ten dom po lewej. A tam jest auto.
Gdzie pokazujesz? To nie to auto.
- To jest to auto. - Wcale nie.
- Wiem, co widziałam… - Chwila.
Znam ten samochód.
Co takiego?
Widziałem go przed monopolowym.
No i? Raperzy, sportowcy, wszyscy takimi jeżdżą.
Cholera jasna.
Wiesz co? Masz teraz minę jak Rambo.
Proszę bardzo, rób swoje, ja poczekam tutaj w aucie.
Świeże powietrze dobrze mi zrobi.
Nie pisałam się na akcje z Archiwum X.
Fontaine, to nie nasza działka. Ani trochę.
Zgubiłem mój sygnet.
- Odbiło mu. - Kurwa.
- Tutaj. - Przesadzasz.
Chodźcie tu.
- Cholera. - Fontaine.
Idzie do środka.
Dobra. Cholera.
Całkiem niezła chałupa.
Solidne fundamenty.
Tak. To mógłby być salon.
Meble z ciemnego drewna, trochę kwietnych wzorów.
Dokąd to prowadzi?
Cholera.
O kurde.
Co robisz? Chodź tutaj.
Ktoś tam może być.
Co to, kurwa, jest?
Czy tylko ja mam gęsią skórkę?
Gość robi tu sobie przerwy?
Przerwy od czego?
Dilerki?
Krwawy sport.
Szafki z kluczykami?
Po co tu one? Zostaw to.
Wciąż ciepłe.
- Spadamy? - Fontaine?
Idziemy.
- Idziesz w złą stronę. Cholera. - Fontaine, nie tam.
Boże.
Cholera. Mają tu windę?
Widzisz? To zbyt porąbane.
Nie robi się… Fontaine, co robisz?
Zabieraj dupę z tej windy.
Wiesz co? Rób, co chcesz.
Dobra, Yo-Yo, zabieraj dupę do auta, ale już.
Za kwadrans.
- Lalusiu. - To winda w chałupie dilera.
Pajęczy zmysł cię nie ostrzega?
Lalusiu, chodź.
No chodź.
Dobra.
A na mnie fukasz.
Nie jesteśmy grotołazami. To dla białych. A to jest jakaś grota.
Pojebało cię doszczętnie? Czemu masz spluwę?
Bo nie wiem, co jest za tymi drzwiami.
Widzicie?
Co ja tu z wami robię?
Słyszeliście to?
Kurwa, tak.
Nigdy nie wiadomo.
Łap go, Taine!
Nie. Proszę.
Dobra. Proszę.
- Zacznij gadać. - Jestem tylko technikiem.
- Co się tu odwala? - Nie wiem.
Niczego nie dotykaj.
- Kim jesteś? - Nikim ważnym. Nie rób mi krzywdy.
- Co tu robisz? - Nic.
- To tylko praca. - Co to za krypna praca?
Wyduś coś z niego.
Nie lubię, kiedy się do mnie celuje.
Bardzo wtedy nawijam.
Nie przywykłem do tego. Ty tak.
- Co? - Nie, żebym cię znał.
Przepraszam.
Stul, kurwa, ryj.
Cholera. To nie biała dama, ale możemy zatańczyć.
- No dobrze. - To nie jest zabawa.
Wiem. Ale lepiej tego nie rób.
Jesteśmy wszędzie.
Jacy, kurwa, „my”?
Lalusiu.
Masz coś dla mnie?
Jezu.
Skąd wytrzasnęli białasa z afro?
To…
Co to ma być?
Jakaś tapioka…
Tapioka…
Beż. Banan.
No dobrze. Proszę. Po prostu…
Wyglądasz jak prezenter teleturnieju. Jak teczka z archiwum.
Co mi zrobiłeś?
- Odłóż to, proszę. - Co mam odłożyć?
W dupę ci go wsadzę.
Nie rozumiesz, co jest grane.
Nie, nie rozumiem.
Proszę.
O kurde.
Cholera…
Kurde. Yo-Yo, patrz, co zrobiłaś.
- Ja? To ty go zastrzeliłeś. - Kurde.
Czekaj. Dalej, mistrzu. Trzymaj się.
Nie mamy czasu na emocje, jasne?
Ani na „nie da się”. Przynieś mokre chusteczki.
- Chusteczki? - Mistrzu. Wstajemy.
Idziemy!
Chodź. Kurde mol. Fontaine, idziemy.
Idziemy!
- Szybciutko! - Co robisz? Idziemy.
Fontaine…
Musimy iść.
Spieprzajmy stąd.
Zabiłeś kogoś.
Każdy popełnia błędy.
Będziecie jeździć w kółko,
bo po tym wszystkim nie wrócicie ze mną do Royal.
Kurwa!
Znam dobre miejsce.
Idziemy. Chodź, Fontaine.
Chodź.
Czyj to dom?
Mojej babci.
Ciekawość to pierwszy stopień do piekła. I wiecie co?
Jesteśmy, kurwa, ciekawscy.
To dobra cecha, ale napytamy sobie biedy.
Ile przygód miała ta suka?
NANCY DREW ZAGADKA UKRYTYCH SCHODÓW
- Nie dostanę herbaty? - Nie jestem twoją matką.
Babcia ma dobry słuch. Zachowujcie się.
Powinniśmy być jak te indyki. Schowamy głowy w piasek.
Zostawimy to. O niczym nie wiemy.
Jak strusie, ty durny ciole. Ale jak…
Mówię, kiedy źle ci z oczu patrzy, nie gap się na ludzi.
A my mamy wzrok jak bazyliszek.
To nie ja.
Nie wiem, co to było, ale to nie byłem ja.
Co? To nie byłeś ty?
- Nikt nie mówi… - Ja to ja.
- Widziałem, jak cię zastrzelili. - Wyglądam na ducha?
Hej. Moja babcia!
Słuchajcie. Żadne z nas nie ma pojęcia, co to było, jasne?
Ale takie rzeczy ciągle spotykają Nancy Drew.
- Nie zaczynaj. - Słuchajcie.
Laska co chwila natyka się na jakieś dziwne fetysze,
ale na końcu zawsze okazuje się,
że to jakaś zwykła pozycja misjonarska.
A ty, kurwa, dokąd? Czekaj. Nie.
Nie mam na to czasu. Wracam tam.
Słuchaj. Ktoś cię robi w chuja. Chcesz wiedzieć kto i czemu? Spoko.
Ale tam jest teraz kocioł.
Ktokolwiek za to odpowiada, pewnie nas szuka.
Jak tam pójdziesz, wpadniesz, a razem z tobą my.
Ja. A nie mam zamiaru za nikogo beknąć. Jasne?
Więc wrzuć na luz. Kurwa, wyluzuj.
Możesz tu zostać na noc. Laboratorium Dextera jutro też tam będzie.
Pójdziemy tam i przekonamy się, co to za pozycja misjonarska,
tak jak moja kumpela Nancy.
Obiecuję.
Proszę.
Dobrze. Dobra.
- Wszyscy weźmy głęboki oddech. - Nie kumam.
To się nie kalkuluje. Nie ma, kurde, sensu.
Żeby tak kusić złego.
Kurde.
Kurwa, gdzie Fontaine?
Czego szukamy, szefie?
Co jest grane? Powiesz coś?
Nie.
Szefie. Nie chcę cię poganiać,
ale wbiliśmy na pustą chatę.
Chyba nie rozumiesz.
Tu była winda i podziemne laboratorium.
I taki biały skurwiel z afro.
Stary.
Może napijesz się wody?
Czasem, kiedy się stresuję, wypijam całą butelkę i szafa gra.
Co mówią lekarze? Składamy się w 82 albo 83% z wody.
Jak twoje komórki mają przejść osmozę?
Stary, wszystko gra!
Nawet mistrzowi czasem coś nie wyjdzie.
Wiesz co? Wszyscy chodźmy napić się wody.
Tak.
Trzeba dbać o nawodnienie.
Co robisz, stary?
Stary, myślałem, że wracamy razem!
Wszystko zmienili. Mieszka tam jakaś rodzina.
- A laboratorium? - Zniknęło.
Ta dziwna winda też.
Cholera. To były solidne fundamenty.
Albo tracę rozum.
Ale wczoraj to wszystko stało się naprawdę, tak?
Miałem o tym koszmary. Tak, to się stało.
Stara nie ma tu żadnych krakersów? Są gary, ugotuj coś. Umrę z głodu.
Zamknij się. Dasz mi pomyśleć? Cicho.
- Co zrobiłaby ta ze Scooby Doo? - Nancy Drew?
Ta typiara z książek.
No…
Pewnie zaczęłaby… To się nie uda.
Skoro siedzimy przy stole, niech będzie na nim jedzenie.
Alfonsom szybko spada cukier we krwi.
Wszystkim nam przyda się przekąska.
Skosztujcie sekretnej receptury.
Pora na wyżerkę.
Cholera. Niczego sobie.
To co z tą pozycją misjonarską?
No tak.
Dobra.
W przypadku każdej zagadki trzeba zacząć od faktów.
Co wiemy na pewno?
Powiem wam, co wiemy.
No?
On jest trupem.
Zszedł z tego świata.
- Odszedł. - Ale mamy zwrot akcji.
- Gość wciąż tu jest. - No.
- Czyli co, jest dwóch Fontaine’ów? - Podwójny Taine.
Wiemy też o laboratorium pod domem dilera.
Ale ten nasz Deebo mówi, że winda zniknęła.
Więc wszystkie nasze wskazówki są zakopane 30 metrów pod ziemią.
O to mi chodziło. Nie zaszkodzi czasem się uśmiechnąć.
Znam sukinsyna od lat, a nigdy nie widziałem, żeby się śmiał.
Ani razu.
Nigdy się nie śmiałeś.
Ani razu nie widziałem, żebyś się śmiał.
Zamknij się.
- Kurczak. - Stary.
- To cholerny kurczak. - Co?
To ten kurczak.
Tamten proszek.
Proszek w kurczaku.
W laboratorium był biały proszek.
Myślałem, że to była koka, ale nie.
Śmiałem się. Rozbiłaś coś, a ja zastrzeliłem typa.
Teraz jemy kurczaka i się śmiejemy.
To jest, kurwa, w kurczaku.
Sprzedał go nam tamten skurwiel. Zaczynacie łączyć kropki?
Kurwa. Gościu, wyluzuj. Nie przy ludziach.
- Spokojnie. - Zadam mu parę pytań.
- Wiemy, jak zadajesz pytania. - Nie jesteś delikatny.
- Ja z nim pogadam. - Co?
Dajcie mi szansę.
Pięć minut.
Jesteśmy zespołem. Pamiętajcie. Razem możemy więcej.
Przepraszam.
- Witam. - Cześć.
W tym nie ma gazu.
Chcę złożyć skargę.
To nasze motto.
Ten nowy kurczak jest jakiś inny.
Jakoś tak na mnie działa.
Ma taki wpływ na ludzi. To nowy przepis.
Ściśle tajny.
Lubię sekrety.
Tak?
Przynieś mi trochę.
Nie mogę.
Firma ma procedury…
To moje krzesło.
Słyszałeś o Shalamar?
Shalamar?
Tak.
- Zrobisz mi Shalamar? - Przyniesiesz mi kurczaka?
Nie ruszaj się.
- I ciastko. - Ciastko?
Czego tylko chcesz.
I słodzoną herbatę.
Nie będzie tak słodka jak ty.
- I coleslaw. - Dobra.
- Tak. - Cokolwiek zechcesz.
Wracaj szybko.
Skurwysyn.
Raport 65A-3. Nagranie z 2 listopada.
Punkt dystrybucji gamma 8, 6 dni po wprowadzeniu czynnika H.
Przyjemne działanie proszku uwidacznia się 44 sekundy po spożyciu,
jego wyrazem są wybuchy śmiechu i życzliwość.
Około 25% uczestników eksperymentu
doświadcza sporadycznych skurczów mięśni.
Jeśli chodzi o grupę kontrolną beta 3…
Cóż, opiszę to później. Numer 11261 kończy nagranie.
Grupa kontrolna.
Wciąż kapie olejem.
Tutaj.
- O tak. - Mogę mieć przez to kłopoty.
- Dlatego to takie podniecające. - To mi się podoba.
Co tu masz?
- Lubisz wielkie brązowe udka? - Uwielbiam.
Tak? Ugryź.
Tak!
Kurde. Usiądź tatuśkowi na kolanach.
- Dobra. - Tak.
- Maleńka. - O kurde.
- Mów do mnie brzydko. - Rany.
- Skurwysyny. - Tak, skurwysyny.
Jebane…
Wiesz co?
Muszę… Przepraszam.
Wezmę to. Muszę skoczyć do łazienki.
- O nie… - Poczekaj tu.
- Nie jedzcie tego gówna. - Co się stało?
Idziemy.
Striptiz też podglądają?
Wszystko. Obserwują całe Glen.
Ale tylko tutaj.
Spojrzałam na każdy ekran.
Obserwują tylko miejsca w naszej okolicy.
Glen gówno ludzi obchodzi.
To nie wszystko. Gość prowadzi badania.
- Robi notatki. O kurczaku. - Co?
- O tym, jak wpływa na ludzi. - Serio?
Ktoś przeprowadza na nas eksperymenty.
Mówisz, że to spisek. Robota rządu.
Jak 11 września i Misie z Niedźwiedziej Krainy.
Tak. Nie ma innej opcji.
- Jeśli dowiemy się, kto za tym stoi… - Czekaj.
Nie chcę być gaciami, które włażą ci w tyłek…
- Co? - Słuchaj.
Pominęłaś ważny szczegół.
Nie jesteśmy cholernymi detektywami.
I tyle. Spójrzmy prawdzie w oczy.
- Dziwka. Biznesmen. - Pieprz się.
Pieprz mnie, jeśli chcesz. Diler.
- Skąd to negatywne nastawienie? - Negatywne?
Tylko ja tu jestem realistą.
Czekajcie.
Oni też są dilerami.
Kurde. Zaczyna się.
To twój dzieciak?
Drażliwy temat.
To mój brat Ronnie.
Wygląda na urocze dziecko.
Oby się w ciebie nie wdał.
- Przepraszam. Przykro mi. - Nie ma za co.
Co się stało?
Jebany gliniarz.
Pewnie tylko szukał wymówki.
Powiedział, że ukradł słodycze czy coś.
Ty i ja przyjrzymy im się z bliska.
Laluś, sprawdź tego ich vana.
Czemu ja?
Bo jesteś zwinny.
Ja jestem zwinny?
Zwinny? Jestem Bykiem.
Dokładnie. Pogadajmy.
Ree-Ree!
- Yo-Yo? Cześć, laska. - Cześć.
- Co tam? - Nic takiego. Wpuścisz nas?
Co tu jest grane?
Co to za rządowy szajs?
Wiesz, ile bierze ktoś z rady szkoły?
MASKA LOKI Z GŁOWY PROSTE – TO PROSTE!
Więcej ode mnie. Nikogo nie uczy. A ja mam 44 dzieci w klasie.
A to podstępni skurwiele.
Jak myślisz, co to im robi?
Mówię poważnie.
Zamiast benzyny kupuję przybory do klasy.
A rada znowu chce obciąć nam płace.
To jest takie…
Może za bardzo panikuję.
To gówno pewnie jest wszędzie.
Już myślałem, że zwariowałem.
Ale patrzcie, kto to.
Napój winogronowy?
Kurwa, serio?
- Miałeś farta. - Fontaine.
Pokażę ci.
- Idźcie z tym na zewnątrz. - Dobra.
Tylko rozmawiamy, prawda?
- Chodźmy. - Koniec rozmowy.
- Chodź tu, Łazarzu. - Czego chcesz?
Może w tym nowym lokalu?
Wróciłeś z zaświatów.
Widziałem cię podziurawionego jak sito.
- Co z tego? - Wytłumacz mi to.
- Kim jesteś? - Kim? Wnerwionym typem.
- Tak? - Tak.
Później porównacie, kto ma większego.
Słuchasz się dziwki?
- Rety. - Na zewnątrz, mówiłam.
A ja mówiłem, że tylko rozmawiamy. Za dużo gadasz.
Przyszedłem na strzyżenie. Ale jeszcze się zobaczymy.
Jeszcze się zobaczymy.
Wiesz co? Zadzwoni do ciebie. Idziemy.
- Co z tobą? - Dokąd pojechali?
Nie wiem. Jedź gdzieś.
- Co robisz? - Dzwonię do Lalusia.
Wiesz, alfonsa, którego zgubiliśmy.
Sukinsyn.
Miałam teraz być w połowie drogi do Memphis!
Kurwa.
„Proste – to proste”.
Pocałujcie mnie w dupę.
„Proste – to proste”.
Młody i Foxy Brown.
Proste – to proste.
- Co to znaczy? - Tutaj.
Na twojej głowie, w twojej głowie, obok twojej głowy, na głowie.
- Jest pijany. - I pod twoją głową.
W krainie ślepców, Foxy Brown…
Czemu tak mówisz, Frog? Co takiego wiesz?
Musisz pojechać na ostatnią stację, Młody.
Frog.
Odpowiedz mi.
Odpowiedz?
Gdzie wszyscy szukają odpowiedzi?
W kościele?
Ten z góry zawsze wskaże nam drogę.
- Dobra. - W Glen jest dziesięć kościołów.
O który ci chodzi?
Kiedy chcesz uciec z Babilonu, to gdzie, kurwa, idziesz?
KOŚCIÓŁ UBÓSTWIONEGO SYJONU
Nancy Drew może mi skoczyć.
Pojedźmy na tyły.
Patrz. Tam jest.
Co? Patrz. Tam.
Laluś.
Otwarte. Laluś, jesteś tam?
- Laluś? - Jest tam?
- Wypuśćcie mnie. - Dobra. Poczekaj.
Fontaine, nie stać cię na więcej?
Nancy Drew szpilką do włosów otworzyłaby nawet Fort Knox.
Szybciej.
- Yo-Yo, ruchy. - Bo cię tam zostawię.
- Czekaj. - Gówno zrobisz.
- Co tak długo? - Cholera.
Wypuśćcie mnie. Jebaną godzinę tam siedziałem.
- Czego się dowiedziałeś? - Że mam, kurwa, klaustrofobię.
Nic tam nie ma.
Tylko jakieś pudła i podejrzane graty.
I ta dziwna przepustka.
Gdzie oni są?
Weszli do środka. Z pudłem. Wciąż nie wyszli.
- No to idziemy do kościoła. - Co?
- Chodź. - Ja nie idę do kościoła.
Jezus mnie nie lubi, bo stręczyłem taką jedną Marię.
WIECZORNE MODLITWY O UZDROWIENIE
- Powtarzajcie za mną. Jego oczy! - Jego oczy!
- Są wszędzie. - Są wszędzie.
Czuwają nad złymi i dobrymi, ale nad złymi też.
Tak!
Wiecie, czego najbardziej oczekuje od każdego z was?
Powiedzmy to razem. Wiem, że wiecie.
Posłuszeństwa.
Jim Jones ma konkurencję.
Napoje już przygotowali.
Nieważne, jak zły masz dzień
Nieważne, że tracisz dach nad głową
Nieważne, że nie opłaciłeś prądu
Nieważne, że nie opłaciłeś gazu
Nieważne
Że twój wnuk Jamal zginął
W strzelaninie przed lodziarnią
Ufamy Mu
Ufamy
Powtarzajcie.
Ufamy
Dawajcie!
Dawno nie byłem w kościele,
ale coś tu nie gra.
Wskazujesz drogę?
OG, masz tę przepustkę?
Zjeżdżam na dół
Do podziemia
Oby czarni to przeżyli
I nikt ich nie zajebał
W tym momencie
Jak mi skurwiel podskoczy
To tego nie przeżyje
Nie wiem, czemu, czemu, czemu
To nie to samo. Mówimy o innym pułapie.
Ale używa lotki, która, kurwa, lata.
Co teraz?
Zaczekajcie tu.
Skąd mogę wziąć taki kombinezon?
Przepraszam. Cholera jasna.
Co to za miejsce?
Gdzie jesteśmy?
Pod Glen.
KOŚCIÓŁ UBÓSTWIONEGO SYJONU
DYSTRYBUCJA DUPLIKACJA
HALA GŁÓWNA
T-RASA DO PRZYSZŁOŚCI
OWSIANKA GOFROWO-KURCZAKOWA
KONTROLA
Mamy 604 na 22 Ulicy.
Niewiarygodne. Kontrolują wszystko.
- Mam go już dość. Nic do niego nie czuję. - Wreszcie.
SZCZEGÓŁY ROZMOWY
Właśnie do mnie dzwoni.
POCZĄTEK ZJEDNOCZENIA T-RASA DO PRZYSZŁOŚCI
HALA BADAWCZO-ROZWOJOWA
Możesz czuć się piękna.
Mogę czuć się piękna.
Możesz czuć się piękna. Mogę czuć się piękna.
ZABIJ SKURWIELA.MP3
PRZYTUL MNIE.MP3
To złe skurwysyny.
O nie. Przekroczyliśmy Rubikon. To nie jest, kurwa, pozycja misjonarska.
To jakieś porno w lochach z bukkake.
- Wiecie, co to? - Eksperymenty na czarnych. Widzę.
Typie, oni kontrolują umysły!
Kurczak, komunia, płyn do trwałej.
Wpływają na to, co czujemy, co robimy, co myślimy.
- Kontrolują nas. - Po co?
Czy to ważne? To Mechaniczna pomarańcza z czarnymi.
- Jesteśmy ich celem. Musimy spadać. - Spieprzajmy.
Najpierw znajdę to, czego szukam.
Nie jesteś tu sam.
Tym ludziom trzeba pomóc. Musimy komuś powiedzieć.
Musimy ujawnić ten burdel.
Fontaine, słuchaj.
To nie jest Laboratorium Dextera.
To poważna sprawa. To jebany wujek Sam.
- Musimy spierdalać. - Musimy im pomóc.
- Musimy komuś o tym powiedzieć. - Jeszcze nie.
Fontaine.
- Taine! - Kurwa!
Fontaine. Zajebią nas przez ciebie.
Fontaine. Daj spokój.
Znowu to samo.
Kolejne drzwi wiodące do grzechu i nieprawości.
Może poszukamy drzwi, którymi można stąd wyjść?
Nikt cię nie trzyma.
Grzech i cholerna nieprawość.
OPRÓŹNIJ
WYKONAĆ
OPRÓŻNIANIE
Opróżniam B-0-1-4.
To ten sam typ.
Opróżniam A-0-3-6.
Mają tu chyba całe cholerne Glen.
Opróżniam A-0-3-6.
Opróżniam B-0-1-4.
Opróżniam B-0-2-2.
Nie całe Glen.
Ciągle powtarzają się te same osoby.
Czemu akurat one?
Opróżniam B-0-2-8.
Taine?
Laluś.
Opróżniam A-0-0-1.
A-0-0-1.
Opróżniam A-0-0-1.
Opróżniam A-0…
Opróżniam A-0-0-1.
Taine!
Przestań.
Musimy iść.
- Musimy uciekać. - Nie jesteście mną.
Zabiję was wszystkich!
Cześć, laska.
Co jest, kurwa?
Oczywiście.
Zdejmujemy te łachy.
Numer 2241, odbiór. Trzy cele uciekają.
Przechwyć ich.
Tak jest.
Moment. Teraz trochę zwolnimy.
Mam nowego Ruckusa.
NAGŁY WYPADEK.MP3
Prosto z pieca.
Przepraszam, stary.
Tak jest. Dajcie się porwać muzyce.
W kółeczko.
To światowa premiera.
Nie słuchajcie tego. To jedna z ich piosenek.
Przepraszam.
Tak jest, tańczcie. No już.
Wszystko gra? Gdzie Laluś?
Lalusiu.
Zahipnotyzowali cię. Chodź. Spieprzamy z tego klubu.
Cholera.
Jest wam teraz miło, prawda?
Daliście się porwać muzyce, co?
Jesteście gotowi na finisz.
Widzę, że jara was ta piorąca mózgi muza.
Musicie zrobić dla mnie jeszcze jedno.
Lalusiu, chodź!
- Wiesz, która jest? - Jedziemy!
Dawaj wóz.
Szybciej!
Mamy tu sceny jak z „Thriller”. Jedź!
- Jedź! - Szybciej!
- Kurde, jedź! - Jedź!
Jedź!
O kurde!
- Jedź! - Dobra.
Szybciej!
Gaz do dechy! Fontaine, co robisz?
Wziąłeś najbardziej rozklekotane auto w mieście.
- Co jest, kurwa? - Co tym skurwysynom odbiło?
- Cholera. - Macie pięć sekund.
Kurde.
Coś ich zatrzymało.
Wyszli z auta.
Alfons, dziwka i diler wchodzą do baru.
Ty tu rządzisz?
Nie. Każdy ma jakiegoś szefa.
Mój to straszny dupek. Dogadalibyście się.
Jestem gościem, do którego dzwoni, gdy trzeba posprzątać bałagan.
Jestem kimś w rodzaju ochroniarza w galerii.
Bardzo dużej galerii.
Ochroniarz w galerii? Macie tam ludzi na torturach.
Nikogo nie torturujemy.
Badamy, eksperymentujemy, zajmujemy się nauką.
I to w szczytnym celu.
Jesteś Kevinem Baconem.
Człowiek widmo, skurwielu.
Jak kłamać w Ameryce?
Ameryka była eksperymentem.
Niedopracowanym pomysłem arystokratycznych teoretyków
żyjących w willach zbudowanych przez niewolników.
A teraz my musimy tu posprzątać.
To kraj, który toczy wewnętrzną wojnę.
Nie ma porozumienia, nie ma dialogu, nie ma pokoju.
Gdy będziemy zgodni, przestaniemy skakać sobie do gardeł.
I to wszystko będzie miało szansę wypalić.
Do tego dążymy.
Żeby Stany pozostały zjednoczone.
Klonując alfonsów i dilerów?
Każdy ma swoją rolę.
Żebyśmy mogli dalej pracować, ta okolica musi mieć swój klimat,
pewną atmosferę, takie je ne sais quoi.
Co ty pierdolisz? Tkwimy w pułapce.
Wykorzystujecie nas, żeby dalej tak było.
Gdybyśmy was zgarnęli, za moment byłyby tu trzy Starbucksy
i stracilibyśmy grupę kontrolną.
Tak, wykorzystujemy was, żeby ta okolica pozostała nienaruszona.
Możemy w spokoju eksperymentować na mieszkańcach.
Istnieję po to, żeby Glen pozostało gówniane?
Fontaine.
Nie bądź takim pesymistą. Jesteś cholernym patriotą.
Jak dla mnie jesteś Kapitanem Ameryką.
No to co teraz?
- To podchwytliwe pytanie? - Nie, proszę pani. Macie wybór.
Jeśli o mnie chodzi, macie dwie opcje.
Pierwsza opcja: Chester was zabije.
Druga opcja: nic nie robicie.
Wracacie do swojego normalnego życia. Robicie, co zawsze. Ignorujecie problem.
Muszę przyznać, że druga opcja brzmi fantastycznie.
Jak myślisz, Chester?
Chester się zgadza.
Prawdziwy Wybór Zofii. Ten film widziałem.
To jak będzie?
- Trzecia opcja… - Olympia Black.
Olympia Black.
Kiedy to powiem, robisz, co ci każę.
Wiem, że to nieprzyjemne. Taki brak kontroli.
- Taka bezsilność. - Laluś!
Wszyscy zakładamy, że decydujemy o sobie.
Ale musicie zrozumieć swoje położenie.
Jesteście naszą własnością.
Ten złoty łańcuch, ten bajerancki grill,
ten twój gnat…
Nie tylko on ma spluwę, skurwielu.
Odpauzuj go albo wlepię ci kulkę w gębę.
Fontaine.
Kurwa.
Fontaine, wyceluj w Yo-Yo.
Czekaj.
Taine, nie.
Wiesz, co łączy moich przyjaciół Chestera, Fontaine’a i Charlesa Lalusia?
Są drodzy.
Ale ciebie można kupić za bezcen. Jesteś zwykłą dziwką.
Nie pozwalaj mu na to.
Chyba cię nie słyszy. Fontaine, włóż sobie lufę do ust.
Nie. Kurwa, przestań!
Fontaine, odciągnij kurek!
Kurde. Nie krzywdź go!
Fontaine, pomódl się.
Rozumiecie już? Dotarło?
Nic nie możecie zrobić.
Żyjecie tylko dlatego,
że to nie ja o tym decyduję.
Fontaine!
Odprężcie się.
Miło się gadało.
Wiedziałem, że podejmiecie słuszną decyzję.
Chester, spadamy. Zatrzymamy się na cheeseburgera.
Kurwa mać.
Chodź.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Fontaine?
Nie możesz…
Powiesz mi, co robisz?
Poszłam rano do kościoła. Przepustka nie działa.
Musieli ją zablokować. Nie wiem jak w innych miejscach…
Yo-Yo.
- Coś wymyślimy. - Yo-Yo!
Co? Co tam?
To koniec.
Koniec? Co?
Nie. Oni nas słyszą…
Mówię ci…
To koniec. Dobra?
Jaki, kurwa, „koniec”?
Zostawmy to.
Tu nie chodzi tylko o ciebie. Ani o mnie.
- Chodzi o twój dom. - Chuj mnie to.
Żadna z nas społeczność.
Jesteśmy bandą gołodupców, którzy nie mają gdzie pójść.
Nie przesadzaj.
- Są tu dobrzy ludzie. - Kto? Ćpuny?
Gangsterzy? Typy, które ci płacą, żebyś im possała?
Nie ma tu nikogo dobrego.
Przeze mnie.
Jestem dilerem, pamiętasz?
Oto kim jestem.
Wrócę do tego, na czym się znam.
- To twoja wymówka? - Wymówka?
Zrobili mnie w laboratorium.
Nie jestem prawdziwy.
Nie mam nic do powiedzenia.
A ty? Jaką masz wymówkę?
Widziałem twój pokój. Co chcesz zrobić? Zostać lekarzem?
- Detektywem? Kurwa, naukowcem? - Dobra.
Czy to zawsze był twój plan?
Co ja ci mam powiedzieć?
Tak. Chciałam zostać reporterką śledczą w New York Times.
Albo szukać zaginionych skarbów, nurkując na jebanych Karaibach.
Ale jestem tutaj.
No, przy tej samej ulicy, na której się wychowałam.
Umoczona w gównie, od którego zawsze chciałam uciec.
Utknęłam w tej samej pułapce co ty.
Ja też się boję. Jasne, że tak.
Ale musimy coś zrobić.
Ja się nie boję.
Pasuje mi to.
Może następny Fontaine nie będzie taką pipą.
No, może nie.
Wiesz, gdzie są drzwi.
Cienias z ciebie!
Paczkę rillosów i…
zdrapkę.
Miłego dnia.
PRZEGRYWASZ
Przegrywasz.
Zawsze.
Jak leci, Frog?
Wszystko w porządku, skarbie?
Mamo.
Możemy chwilę porozmawiać?
Nie teraz. Oglądam telewizję.
Możesz otworzyć drzwi?
Mamo.
Proszę, otwórz drzwi.
Nic mi nie potrzeba. Dzięki.
Chcę cię zobaczyć.
Możesz otworzyć drzwi, proszę?
Otwórz drzwi.
Otwórz te cholerne…
Potrzebuję cię, mamo.
Nic mi nie potrzeba.
Josephine smażyła ryby w domu kultury.
Nie jestem głodna.
Kurwa mać.
Stary, ty płaczesz?
Ty płaczesz.
Rany, czemu płaczesz?
Jedź dalej, Junebug.
Wciąż wisisz mi 15 dolarów.
Pewnego razu SpongeBob i Patryk byli tak smutni,
że zaczęli zalewać się łzami.
Przewrócili się na podłogę i płakali tak, że…
To było śmieszne.
Cały czas…
Lepiej przestań.
Daj mi to.
Kogoś mi przypominasz, wiesz?
Kogo?
Ty mi kogoś przypominasz.
Kogo?
Trafiłem cię.
Otwarte.
Napijesz się czegoś? Nie mam soku pomarańczowego.
Kiedy ostatnio brałeś prysznic?
Usiądź, proszę.
ADRESAT: WASHINGTON POST
- Yo-Yo! To ty? - Kurde.
- O kurde, to ty. - Biddy.
Gdzieś ty była cały tydzień? Co to za płaszcz?
Wyglądasz jak Carmen Sandiego.
Dobra, laska, rób, co chcesz.
Poczekaj.
Już idę.
ZAGINĘŁA ALIYAH JACKSON
Suczek tu teraz nie ma.
Mają jakieś zajęcia z pilatesu czy coś.
Pozwoliłem im. Dałem parę dni wolnego.
Wiesz…
alfonsi byli kiedyś inni.
Gdybyś zobaczył te futra.
Żałuj, że ich nie widziałeś.
Byłem jak jebany niedźwiedź polarny.
Aż po pazury, brachu.
A podszycie…
Czerwona skóra.
Dziwki rzucały mi się do stóp.
Nie nagrodzili mnie na Balu Graczy, co?
Ale pamiętam, jakby to było wczoraj.
Nigdy nie miałem młodszego brata.
Ale wciąż go kocham.
Tak.
Odzywała się do ciebie?
Z wyzwiskami.
- Miała rację. - Jest piekielnie irytująca.
Tak.
Coś ci powiem.
Skoro skaczemy w otchłań szaleństwa…
daj alfonsowi zadbać o siebie.
Biddy!
To zajmie tylko sekundę.
- Biddy. - Pieprz się, Lalusiu.
- Ty się pierdol… - Stary.
Przepraszam. Odruch.
- Możemy pogadać? - Mowy nie ma.
Cały tydzień cię nie było.
O czym ty, kurwa, mówisz? Wracaj tu.
Miałem kryzys egzystencjonalny.
- Kurwa, co? - Jesteś moją Godivą.
Bo cię zastrzelę.
Jak się przez ciebie spocę, to…
Czego ty chcesz?
Słuchaj. Szukamy Yo-Yo. To wszystko.
- Gościu. - Biddy. Posłuchaj.
Połączyła nas wspólna sprawa. Wiesz?
Mamy misję.
Powiedz nam, co wiesz, i już nas nie ma.
Biddy, proszę.
Nie pokazywała się ostatnio.
Myślałam, że złapała rzeżączkę czy coś.
Może ją widziałam. A może nie.
Ty masz moją kasę.
Była tu parę godzin temu. W brązowym płaszczu i okularach.
Jakby szła do jakiegoś fetyszysty.
Pasował jej ten styl.
Pojechała z jakimś klientem.
Na oko raperem albo sportowcem.
Czemu tak mówisz?
„Przemieszczają się strategicznie ulokowanymi przejściami
ukrytymi w różnych miejscach w okolicy”.
Yo-Yo, to jest naprawdę dobre.
„Ulokowanymi”? Świetnie brzmi.
Dodałaś schematy, różne źródła.
Kurde, nawet mapę.
Daliby ci za to Pulitzera.
Rozumiem, czemu wybrałaś Washington Post.
Ale powiedz mi…
Naprawdę myślisz, że wszystko już wiesz?
Nie masz pojęcia o wielkim finale.
Szkoda, że go nie zobaczysz.
Pierdol się.
Grzebałem przy jednym z naszych produktów.
Jest teraz trochę silniejszy, ale efekty nie są gwarantowane.
Możesz doświadczyć skutków ubocznych. Spróbuj nie zwariować, dobrze?
Fontaine, czekaj. Nie możesz tego zrobić. Daj spokój.
- Złapali Yo-Yo. - Wiem.
Wiem.
I co masz zamiar zrobić?
Chuchniesz, dmuchniesz i rozwalisz całą chałupę?
To co zrobimy?
Co zrobimy?
- To, co zrobiłaby Yo-Yo. - Ziom…
Daj spokój.
Pogłówkujemy, kurwa. Oto co zrobimy.
Masz jakiś pomysł?
Nie możemy podejść i zadzwonić dzwonkiem.
Mają tam całą armię.
Armię, co?
I co chcesz zrobić?
To ci się nie spodoba.
Chcesz powiedzieć,
że pode mną jest teraz banda jajogłowych skurwysynów,
którzy eksperymentują na czarnych
i klonują takich jak ty, żeby opanować nasze umysły?
Zasadniczo.
I mam ci pomóc ich powstrzymać?
To chyba jasne, że mowy nie ma.
To nasz dom.
Mamy, babcie, dzieciaki. Oni wszyscy też muszą tu mieszkać.
A my im to utrudniamy.
Ale teraz tylko my możemy im pomóc.
Co ty pierdolisz?
Do kurwy nędzy, o czym on pitoli?
Zjebałeś sprawę, przychodząc tu.
O cholera.
Zajebałeś go.
- Żadnej soli, pieprzu, nic? - Nic.
Tylko naturalny smak kurczaka. Gotowanie go wydobywa.
Mam nowy wolnowar. Muszę spróbować.
Tak jest, brachu.
Jesteśmy na miejscu.
Opróżniam A-0-0-1.
O nic się nie martw. Zaraz będziesz sobą.
Josephine smażyła ryby…
Mamo, jesteś głodna?
PRZEGRYWASZ
Pachniesz jak nowe auto, Młody.
Masz.
Fontaine.
- Czego chcesz? - Co?
- A ty? - Nic.
Poczekaj chwilę. To negocjacje.
- Zjeżdżaj. - Targujemy się.
Jak tam sobie chcesz…
Idź spać.
O właśnie.
Kurde.
Obudzi się i nas pozabija.
Budzi się.
Przepraszam, Fontaine.
Sama bym tego nie zrobiła,
ale dziewczyna ma wydatki.
- A teraz jest posucha… - Słuchaj, mistrzu. Wyluzuj.
To czas na refleksję i wejrzenie w siebie.
Zasłoń okna.
I co chcesz zrobić?
To ci się nie spodoba.
Udawałeś kiedyś trupa?
Te pojeby myślą, że trzymają wszystkie karty,
ale zapomnieli, że jestem zajebistym alfonsem.
Takie przekręty to dla mnie łatwizna.
Tym razem to my ich zrobimy na szaro.
Ale najpierw ktoś cię musi zastrzelić.
Muszę pogadać z Isaakiem. Załatw to.
I pierdol się!
- Zaraz. - Kurde, stary.
Fontaine cię przydybał,
walnął w klejnoty, dał tysiaka i chce pogadać?
To właśnie powiedział.
Oni wszędzie mają oczy. Będą nas obserwować.
Niech patrzą.
Nie ma łatwiejszego celu od frajera, który widzi to, czego się spodziewa.
Dziesięć kafli.
- I mam tylko do niego strzelić? - Tak powiedział.
Trzydzieści kafli.
Biddy mówi, że on chce 30 kafli.
Trzydzieści? Poprzednio zastrzelił mnie za darmo.
Zgodził się.
I powiedział „pierdol się”.
Kazał mi powiedzieć coś jeszcze.
Obyś nie spudłował.
Mamy obsadę zasługującą na Oscara.
Pode mną jest teraz banda jajogłowych skurwysynów.
Możesz brzmieć lepiej.
Chcesz powiedzieć,
że pode mną jest teraz banda jajogłowych skurwysynów?
- Tak jest. - Tak?
Wykapany Denzel.
Dzień próby czy Księga ocalenia?
- Księga ocalenia. - Kurwa! Jeszcze raz.
Czas na przedstawienie.
Pode mną jest teraz banda jajogłowych skurwysynów?
Przedstawienie? Ma mnie zastrzelić?
Postrzelić w ramię.
Pierdol się…
Pamiętaj, muszą pomyśleć, że nie żyjesz.
Kumam. Będę trupem.
Pojedziesz na stopa do laboratorium.
Leż wygodnie i czekaj, aż sobie pójdą.
Potem wykorzystaj swój urok osobisty, żeby znaleźć ochotnika.
Wskażesz mi drogę.
Niech twój nowy przyjaciel zaprowadzi cię do centrum kontroli.
Dobra. Łatwizna. Jasne.
A kiedy ja będę robił to wszystko,
co ty, kurwa, będziesz robił?
Ja?
Przyjadę z jebaną odsieczą.
Jadę z całą dzielnicą.
Cała dzielnica jedzie ze mną. W takim stylu jadę.
Kurde. To jest rewolucja.
Przepraszam pana.
Niech mi pan wskaże drogę do windy, która prowadzi do laboratorium,
a dam panu spokój.
Kurde. Nie ma sprawy, szefie.
Tam jest.
Dobrze. Jesteśmy.
Otwórz.
Otwórzcie wszystkie drzwi na powierzchnię. Już, kurwa!
Kurwa.
No to…
do dzieła.
MASKA LOKI Z GŁOWY 2
Nie! Skurwiele!
Nie.
Pojeby. Pierdolcie się. Traficie do…
piekła.
Kurwa.
Robimy rozpierdol!
Tak jest!
Dorwijcie wszystkich. Kurde. Nie cackamy się ze skurwielami.
Charles Laluś.
Dziewczyna, której szukasz, jest w pokoju 29.
W skrzydle testowym.
- Słyszałeś? - Ogarnę to.
Usmażycie się w piekle.
Trzeba rozcieńczyć ten środek.
Przenieśmy ją do obróbki.
Przy okazji, co tam u Cheryl?
Wszystko gra.
- Kolejny alarm. - Codziennie.
Codziennie.
Durne pojeby.
Yo-Yo!
Yo-Yo! Rusz dupę i chodź tu!
- Laluś? Co ty tu robisz? - Przyszliśmy cię uratować.
- To wasza robota? - Tak.
Jestem tu z Fontaine’em i połową Glen.
Dziękuję, Lalusiu.
Nigdy nie mówiłem otwarcie o swoich uczuciach.
- Alfonsi są chłodni… - Później.
Dokąd biegną?
A dokąd mają biec?
Co wy, kurwa, robicie?
Wysiadamy, skurwiele.
A ty, kurwa, dokąd?
Wiedziałem, że tu dilują.
Dzisiaj się czegoś nauczycie.
Nie.
Nie ruszaj się.
Zgadnij, gdzie jestem. Pod ziemią.
Pod ziemią, stary.
Wpadnij tu, ziom.
Jasne, z ekipą. I powiedz Stacy, żeby przyszła.
Z koleżanką. Ja się tu relaksuję.
Mamy robotę, Yo-Yo.
Trzeba uwolnić te klony.
Tak jest.
Poruszamy się spokojnie, nie biegamy.
Zachowujemy spokój
i szukamy najbliższego wyjścia.
Zachowujemy spokój
i szukamy najbliższego wyjścia.
Zachowujemy spokój
i szukamy najbliższego wyjścia.
Byłeś Alfonsem Roku na Międzynarodowym Balu Graczy w 1995.
Chodź. Rusz tyłek.
Właśnie tak. Trochę żwawiej.
O kurde!
Wiesz co?
To moja wina. Mogłem cię zabić przy pierwszej okazji.
Mogłem cię zabić przy drugiej okazji.
Nie. Wschodnie skrzydło zostało przejęte,
ale nasz wydział poniósł minimalne straty.
Tak jest.
Oczywiście.
Minęło tyle lat.
Ale to wciąż jest takie dziwne.
Miło cię widzieć, Fontaine.
- Zajdź go z boku. - Żona mówi, że ostatnio mięknę.
- Kurde… Może i tak jest. - Nie. Idź, kurwa, naokoło.
Ostatnio wszyscy się o coś obwiniają.
Ale ja zawsze szukam pozytywów.
Uczymy się na błędach. W końcu tak się rozwijamy.
Kurde.
Może po wszystkim przyślę tu chłopców,
żeby pobrali twoje komórki i wyhodowali mi sekretarkę.
Wiesz co?
Chyba pójdę ze skargą do działu kadr
z powodu warunków pracy w tym burdelu.
Skoro o kadrach mowa, gdzie twoi przyjaciele?
Właśnie robią tu rozpierdol.
Cóż, nie wszystko naraz.
Jesteś…
mną.
Nie.
Ty jesteś mną.
Jednym z wielu, których musiałem stworzyć.
Czyli co, robisz dla nich?
Nazwijmy to małżeństwem z rozsądku.
Jestem głównym genetykiem tej operacji.
Ale dlaczego?
Ronnie.
Czy on…?
Nie.
Zginął dokładnie tak, jak pamiętasz.
Chciałem, żebyście wszyscy to pamiętali.
Ale tak, to z jego powodu zawarłem pakt z diabłem.
To będzie kupa papierkowej roboty.
Nienawidzę papierkowej roboty.
Pierdolę twoje papiery. Oby cię zgniotły.
Gotowy…
- Zabawne. - Gotowy.
Kurwa, co?
Kurde.
Wiesz, działamy wszędzie.
- W Los Angeles… - Kurwa.
Chicago…
Wybrałem Glen, bo tu miało być spokojnie.
A wy tu się pieklicie.
Widzisz, Fontaine, ci, którzy mają faktyczną władzę,
ci niewidzialni ludzie, którzy pociągają za sznurki,
nie mogli się doczekać rezultatów.
Mimo lat eksperymentów,
mimo wydanych miliardów w Ameryce nie było spokoju.
Kosmetyki do włosów.
Piosenki w radiu. Smażony kurczak.
Klony podtrzymujące tę farsę.
Krótkowzroczne marnotrawstwo zasobów.
Bo nie rozumieli tego, co dla ciebie i dla mnie jest oczywiste.
Nie wystarczy myśleć tak samo.
Musimy być tacy sami.
Odbiło ci.
Pracując w Inicjatywie Klonowania, wyodrębniłem 378 unikalnych genów,
które oddzielają ciebie z getta
od twoich odpowiedników z przedmieść,
z latynoskich dzielnic…
z Chinatown.
Gdy skończyłem je sekwencjonować, poszedłem do szefów z nowym projektem.
Pewnie widziałeś pierwsze rezultaty.
Technik w laboratorium.
Tamten menadżer.
Niepełne sukcesy, ale można ich wziąć za białych.
Problemem są włosy. Są…
uparte.
Ale udoskonaliliśmy proces.
Czarni chyba zauważą,
jak obudzą się z blond włosami i niebieskimi oczami.
To nie stanie się z dnia na dzień.
To potrwa wiele pokoleń.
Jesteśmy u progu wdrożenia programu w całym kraju.
Asymilacja jest lepsza od unicestwienia.
Kurde.
No, Yo-Yo, pora kończyć.
Kurde.
Krav maga w każdy wtorek i czwartek. Jak się czujesz, Lalusiu?
Ty skurwielu!
Czy Ronnie by tego chciał?
Nie zakładaj, że znałeś mojego brata, bo dałem ci parę wspomnień.
Nie było cię tam tego dnia.
Kiedy umarł.
No, wyjdź. Nie wstydź się.
Wyjdź już.
Widzisz, Fontaine, został postrzelony.
Brutalnie.
O tutaj.
Między piątym i szóstym żebrem.
Kula nie przebiła serca, ale przeszyła płuco.
Mógł to przeżyć.
Ale zostawili go tam.
Samego.
Przerażonego.
Leżał na zimnym betonie.
Umierał 15 minut.
Rzuć mi tę pukawkę.
Już!
Urocze.
Kiedy przyjechałem do kostnicy…
Stałem nad nim.
Przez długi czas.
Wiedziałem, że to on. Ale…
Nie chciało im się obmyć go z krwi.
Zdążyła zaschnąć.
W czarny strup.
Więc…
wziąłem szmatę…
i sam ją wytarłem.
Sam go umyłem.
Oszczędziłem ci tego wspomnienia.
Wrócę na swój rewir. Nie przejmuj się mną.
Nie będziemy mącić.
Nigdy nie rozumiałem, co w nim widziałaś.
Nie chcę kopać leżącego, ale to idiota.
Przyznaję, że ma teatralne zacięcie.
To Laluś.
Wydaje ci się, że dokonałeś dziś czegoś ważnego.
ale to, co spotkało Ronnie’ego, nie może się powtórzyć.
Więc będę kontynuował swoją pracę.
Muszę.
Każdy ma swoją rolę do odegrania.
Ja mam swoją. Ty miałeś swoją.
Mógłbym pogawędzić, ale to był bardzo długi dzień.
- Dbaj o siebie… - Ma styl.
Gość ma styl.
Laluś, wiem, że ci dogaduję,
ale to tylko przejaw mojej frustracji.
Spójrz na niego.
Nie mogę ci na to pozwolić.
Wolałbym tego nie robić.
Chester.
Olympia Black.
Dobrze wygląda, nie? Od butów z aligatora przez futro
po skórę i złote łańcuchy.
I jebane sygnety.
Olympia Black.
Nie jestem klonem.
Nie.
Ale on jest.
- Zastrzel go. - Nie…
Nie spieszyło ci się. Cholera.
Garniak z drugiej ręki dobrze leży.
Tylko udawałam, sukinsynu.
Tu Donna Kelley na żywo z miejsca niewiarygodnego zdarzenia.
W Glen pojawiły się dziesiątki nagich, zdezorientowanych ludzi.
Służby ratunkowe przyjmują setki zgłoszeń…
Zdumiewające jest to, jak szybko mieszkańcy przyszli z pomocą.
Ludzie rozdają wodę, jedzenie, a nawet ubrania, które mają na sobie.
Spotkałam parę osób, które twierdzą, że były w centrum wydarzeń.
Może nam pan powiedzieć, co tu się stało?
- Gangsterskie sprawy. - Kurde.
Chłopcy musieli skoczyć po spluwy i wziąć bunkier szturmem. Kumasz?
Dotąd mnie to nie obchodziło.
- Teraz wiemy… - Wiadomo.
- Gdy w oczach się dwoi, to coś się kroi. - Kapujesz?
Jesteśmy twardzielami z gnatami, rozumiemy się?
Mamuśka, kocham cię!
Zgadza się. Sprawa jak z Głębokim Gardłem.
Od Watergate. Weź na wstrzymanie. Patrz.
Klonują ich w tajnych laboratoriach
w Chicago, Illinois, Detroit, Michigan i Los Angeles w Kalifo…
Cały dzień jesteśmy na miejscu, próbując zrozumieć, co się stało.
To jest pojebane!
Klonują czarnych. Co jest, kurwa, grane?
Zgadza się. To dominująca teoria.
Duża grupa rzekomo zakłóciła nabożeństwa
w Kościele Ubóstwionego Syjonu Pod Wezwaniem Ducha Świętego.
Jak widzicie…
- Tam jest. Taine! - Taine!
- Gościu! - Jak tam?
Sukinsyn.
O kurde.
Przepraszam.
- To prawdziwy Fontaine? - Tak.
Trudno im to będzie zatuszować.
To dobry moment, żeby wam powiedzieć.
Rzucam to.
Yo-Yo, ja chyba też przejdę na emeryturę.
Do Royal nie wrócę, bo tam jest Fontaine,
związany i gotowy mnie zajebać.
Wiesz, co sobie myślałem?
Może pojadę z Yo-Yo do Memphis.
Może przydadzą się tam ludzie z naszymi umiejętnościami.
Wiesz, że to się tu nie skończy.
No właśnie.
A ty?
Nie wiem.
Wezmę kilka dni wolnego.
Pojeżdżę trochę po świecie.
Memphis nie brzmi źle. Jeśli…
- Wszyscy chcecie ze mną jechać. - To moja dama.
Jeśli mogę.
SKLONOWALI TYRONE’A
Witaj, Los Angeles, tu wasz brat Big Boy.
Słuchajcie, wiem, że czujecie się trochę nieswojo.
Odezwijcie się do kogoś, kogo kochacie.
Odezwijcie się do sąsiada. Do kolegi z pracy.
Zaraz posłuchacie nowego utworu Ruckusa, „Shysty”,
właśnie u nas.
Mamo, chcesz coś ze sklepu?
Nie trzeba.
Pewnie pójdę potem na bazar.
Człowieku, podziel się.
Podobno jest tam prawdziwy dom wariatów. Mamy kontakt.
Zaraz połączymy się
z naszym człowiekiem na miejscu, Billym Flowersem.
Zgadza się. Stoję przed lombardem J-Bo,
na rogu Jonesboro i Claire.
Widzę tu sklonowanych ludzi.
Moment. Proszę pani, niech pani coś powie.
Proszę pana.
Skąd pan się wziął?
No dobrze. Idziemy dalej. Może tędy. Proszę pana.
Proszę pana.
Jak pan ma na imię?
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Zaraz.
Powtarzam, klony przy lombardzie.
Czy to nie ty, Tyrone?
Napisy: Magdalena Adamus