Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MISS NA KITA, BRUHA.
MISS NA RIN KITA.
-USAP TAYO MAMAYA? -SORRY. MAY PLANO AKO
PLANO? NAPAKAMISTERYOSO
MAKIKITA MO…
-Raquel Mendoza? -Oo.
-Heto. -Salamat.
Ayos lang. Kita tayo.
Mawawala ang kinang ng buhay Kung wala ka dito
Sabihin mong nararamdaman mo
Ang nararamdaman ko
Sabihin mong mahal mo ako, sabihin mo
Kapag ang pag-ibig ay umalis
Naririnig mo ba ako?
Magkasama tayong mag-aral?
IYAN NA IYON?
Kailangan mong gamitin ang imahinasyon mo. Ipikit mo ang mga mata mo.
Isipin mong nando'n ako,
papasok sa klase n'yo.
Maliban sa walang makakakita sa atin.
Ares?
Naririnig mo ba ako?
Ares?
THROUGH MY WINDOW: ACROSS THE SEA
Naniniwala ang ilang kritiko na kontra sa pagtatag si Cervantes.
At sa magandang dahilan.
Pinupuna niya ang mga pulitiko. Pinupuna niya…
-UMAGA -NASA KLASE AKO
Naglakas-loob siyang magkaroon ng babaeng karakter na "ipinanganak na malaya."
PAANO MAMAYA?
Manunulat noong ika-16 na siglo…
MAY PASOK AKO SA FASTFOOD!
…nauna siya sa panahon niya.
Ms. Mendoza.
Maliban kung ka-text mo si Cervantes, itabi mo ang phone mo.
Gawin mo ito sa kamay mo at ilagay ang kabila dito.
At pindutin mo.
May nakakaalam ba ilang pagpindot bago ang bibig-sa-bibig?
Ares?
Pwede mo bang sagutin ang tanong ko?
Madaling sumabay sa agos kung maayos ang lahat.
Pero kapag tumagilid ang mga bagay,
magsisimula ang pagkwestyon mo sa lahat.
Bakit ako nandito?
KUMUSTA ANG EXAM?
Ito ba ang gusto kong maging? Hindi pa ba ako sapat?
PAGSUSULIT F
Kaninong ideya ang medisina?
Sa akin ba? O ang Ares na pinangarap ko?
MABABA NA ANG BATTERY MO 1%
Uy, Ares!
AR3S DI NASAGOT NA TAWAG
At ang naiisip ko lang ay ang distansya sa pagitan natin.
Ang 2,000 kilometrong layo ng Barcelona.
BRUHA PWEDE KANG MAKIPAG-USAP?
Sa pagitan natin.
Di ko mapigilang tanungin ang sarili ko
kung tama bang ipagpatuloy 'to, o ginagawa ko lang.
Hindi ko alam.
Di ko alam ba't ako nandito, ba't ako pumunta, o kung kaya ko.
Ang alam ko lang ay kailangan kitang makita.
MISS NA KITA.
"Ang tula ay laging paghahanap ng katotohanan." At nakakapagod ito.
AR3S MAY PLANO BA PARA SA SAN JUAN?
Kaya nararapat sa inyong magbakasyon.
Uy! Pero pabor, okay? Huwag niyo itong kalimutan sa buong summer.
Raquel Mendoza, pwede ba kitang makausap saglit?
Opo.
Sayang na buong taon ka lang nakatingin ka lang sa phone mo.
Pasensiya na.
Gusto kong maging pinakamahuhusay na manunulat
ang mga mag-aaral ko.
Pero ikinalulungkot ko na di gano'n.
Ang manuscript mo na Through my Window…
ay napakagaling.
Naiinis ako pero ito nga.
Tingnan mo. Ito ang email ng kaibigan kong publisher.
Ipadala mo ang manuscript sa kanya pag-uwi mo, oo?
At kapag nakipagkita ka sa kanya, paki-patay ang phone mo.
Wala kang niloloko.
Naisip ko 'yon noong tinanggal ako sa klase.
Di ka maniniwala sa nangyari.
Sinabi mo kay Ares na gusto mo ng open relationship?
-Sabi na. -Di ako interesado.
Kung susunugin ko ang Dante notes ko sa San Juan, saang bilog ako pupunta?
Sabihin mo. Ikaw ang pinakamagaling sa klase.
Pero hindi bilang manunulat.
-May plano ka ba sa San Juan? -Dito lang ako.
Wow. Diretso sa pinakamalalim na bilog.
Nangako ako sa mama ko na lalabas kami, kaya 'yon ang gagawin namin.
Oo naman.
Sabihan mo ako kung magbago ang isip mo o may ibang alibi ka.
Magkita tayo sa impyerno!
Sasabihin mo ba sa akin o ano?
Walang dapat sabihin, Dani.
Parang librarian porn iyan, Raquel.
-Nakikipaglandian ka. -Hindi.
Namumula ka.
Daniela, kaklase ko lang siya. Iyon lang.
Inanyayahan ka niya sa San Juan party. Hindi siya nag-propose.
Ayokong pumunta.
Ikaw o ang matandang Raquel na baliw sa kapitbahay niya?
-Daniela… -Ano ba ang nakikita mo kay Ares?
-Sino may alam ng ginagawa niya. -Ako ang ayaw pumunta.
-Itong Raquel na ito. Ako. -Kahit ano'ng sabihin mo.
Pero ang mahanap agad ang mahal mo at siya lang ang kasama mo…
Pasensya, pero mukhang di magandang opsyon 'yon.
Ilang buwan ka nang nakadikit sa phone.
Walang masasaktan sa isang munting San Juan Eve.
Gregory, magsaya ka sa summer. Mag-ingat ka.
Hindi ka ba magha-hi?
Yoshua!
Bilis! May emergency. Totoo. Kalahating oras na kitang hinahanap.
-Nasaan ang phone mo? -Bakit?
-Hulaan mo sino nandito. -Walang ideya. Ang Spice Girls?
Si Ares Hidalgo.
Ano'ng gagawin natin?
Gaya ng lagi nating ginagawa.
-Laging nandiyan. -Saan?
Kahit saan, Daniela. Kasama si Raquel.
Saan ba talaga? May mga tao ako.
-Tara na. -Hindi.
-Sakay na, Daniela. -Okay.
-Di ba kagyat? Sige na. -Okay.
Kapag nabalian ako ng kuko, magbabayad ka. Ang manibela ay bumabaon sa akin.
-Mabuti ba iyon o masama? -Sabihin ko sa iyo 'pag may 100 metro na.
Saan tayo pupunta?
Bakasyon.
May pasok ako sa Lunes.
At may summer class ako sa Stockholm sa Lunes.
-Sige. Pero ano ito? -Kailangan kitang makita.
Kahit saglit lang.
Kumuha ako ng damit sa bahay mo.
-Umuwi na ang Mama ko? -Hindi.
Paano ka nakapasok?
Alam ko ang daan sa may bintana.
Okay. Iwan mo na ang gamit mo dito. Bubuksan ko sa ibaba.
Okay.
Sino ang batang babae?
Si Claudia. Nagtrabaho sa amin ang mama niya. Lagi kaming magkasama.
Pula ang buhok niya?
Sasama ka?
Malapit lang ang nayon.
Sa linggo ang pagdiriwang ng San Juan. Punta tayo kung gusto mo.
-Dinala mo ako dito para pabilibin ako? -Hindi. Hindi iyon ang intensyon ko.
May password ka ba ng Wi-Fi?
Paano kung tayo…?
Kailangan kong mag-e-mail.
Sige.
-Okay? -Oo, sige.
Hello?
-Titingnan ko kung may tao. -Okay.
Hello?
Hi.
-Ano… -Ano'ng ginagawa mo dito?
Ikaw?
-Hi! -Hi!
Inimbitahan kami ng nobyo ko.
Ganito?
Teka.
Mas ayos ba 'yan?
Ayos ka lang?
Oo. Ikaw?
Oo.
Medyo pagod lang ako.
Oo. Pareho tayo.
Tingin ko normal ito. Matagal tayong di nagkita.
Oo.
Ano'ng problema?
-Parang kalasa ko. -Oo?
-Oo. -Patingin nga.
Namiss kita.
Sobra.
Kung nagkalayo tayo nitong nakaraang buwan,
maghanap tayo hanggang mahanap ulit natin ang isa't isa.
Okay?
Okay.
-Nahihirapan akong magpatuloy ng ganito. -Tulad ng ano?
Itinatago mo ang relasyon natin, Artemis.
-Nakakaloko. -Wala akong itinatago.
Artemis.
Ang gulo ng kwarto ng kapatid mo.
-Alam mo ba kung nasaan siya? -Hindi. Ewan ko.
-May maitutulong ba ako? -Gusto kong humingi ng condom.
Sapat na ba ang isa? Mabuti pa, kumuha ka ng dalawa. O tatlo.
Tingin mo tanga ang mga kapatid mo? Alam nila ang tungkol sa atin.
-Di iyon na. -Kalokohan na itago ang relasyon natin.
Kilala mo ang magulang ko, paano kami pinalaki.
Alam na alam ko. Nandoon ako.
Baka…
'yon siguro ang problema.
Trabaho ko sa pamilya mo, nag-aaral sa gabi,
tumutulong sa nanay ko, at may oras pa rin akong makasama ka.
Pero kung "katulong" lang ako sa 'yo, hindi sulit mapagod ng 24 oras bawat araw.
Sandali.
Ano'ng magagawa ko?
Tumigil ka sa pag-astang Hidalgo, at umasta kang nobyo.
Kung seryoso ka sa atin, patunayan mo.
Seryoso ako sa atin.
Talaga?
-Sigurado ka? -Oo.
Gagawin ko, okay?
Ay!
Kumusta ang pag-aaral?
-Di ako pumasok sa klase. -Nandito na ang pizza!
-Natuto kang lumangoy? -Pizza!
Akin ang pepperoni, Apolo.
-'Wag kang lalapit. -Muntik mo akong patayin.
Hindi. Maliit na pananakot sa mga Hidalgo, pero malaking hakbang sa sangkatauhan.
Oo.
Ang sarap kumain ng pizza sa tabi ng dagat, 'no?
-Masaya akong pumunta ka. -Alin?
-'Yong gulay. -Gulay?
Dapat may magbantay sa 'yo.
May sasabihin si Artemis.
Tumawag kayo ng pulis!
Isang grupo ng mga tambay ang pumasok sa ari-arian ko.
-Di ba lilipad kayo kaninang umaga? -Nabaha ang hotel namin sa Greece.
Nakita namin sa social media ni Apolo na nandito kayo.
Magandang ideya ang pagdala ng katulong dito.
Claudia, dalhan mo kami ng dalawang baso ng cava para sa pagdiriwang.
-Hi, anak. -Gusto mo rin ba?
-Oo, pakiusap. -Ikaw, Ares?
Claudia, magdala ka para sa lahat.
-Gusto mo ng tubig? -Oo.
At sino ka?
Ang eligible bachelor.
MANUSCRIPT ng TMW
IPADALA ANG EMAIL NA ITO
IPADALA KO KUNG AKO IKAW. ANG GALING NITO
BINASA MO?
SYEMPRE. NOONG ARAW NA IPINADALA MO. AKO ANG AHENTE MO.
TAMA BA? WALA AKONG IDEYA
OO. AT PINAPAYUHAN KITANG IPADALA MO.
ASAHAN MO AKO SA HARAP SA BOOK PRESENTATION MO
SALAMAT SA PAGBASA. KAHIT SI ARES DI PA NIYA ITO NABASA.
Dumarating at umaalis ang mga nobyo. Ang mga kaibigan ay magpakailanman.
Gusto mo?
Ano ba tayo? Lima?
Gusto mo ba?
-Matutulungan ba ako nitong makatulog? -Makakatulong ito para makapag-isip ka.
Nakalimutan ko na ang lasa.
Kumusta ang Stockholm?
Hindi ko alam.
Palagi kang may lugar sa Alpha 3. Alam mo 'yon, di ba?
Tandaan mo 'yan, okay?
Hello?
Anna.
Hello?
-Hindi pa kami bukas. -Kailangan ko lang ng ilang bote ng tubig.
Nakagawa ng mas magandang dahilan?
Nangako ka sa mama mo na sasamahan mo siya ngayong weekend, tanda mo?
Oo.
-Sa malapit ka tutuloy? -Ngayong weekend lang.
Tama.
Restaurant ito ng mga magulang ko.
Lagi akong nagtatrabaho, pero tumawag ka. Magkita tayo, kahit wala ang ina mo.
-Hindi nagbago ang lugar na ito. -Ares?
Gregory.
-Medyo matagal na din. -Dalawang taon.
-Oo. Di ka pumunta noong summer. -Oo, nasa malayo ako.
Ang mananalo ng Nobel Prize sa Literatura, si Raquel Mendoza.
Magkaklase kami.
Masaya akong makilala ka. Ares?
Humingi ka na ng autograph bago siya sumikat.
Bakit naman?
Siya ang pinakamagaling sa klase namin at dahilan kung bakit gusto ko ang degree.
-Pinaghirapan mo ang A mo. -Para pabilibin ka.
Bagama't hindi ito gumagana.
Laging nakaharang ang ina niya. Kalahating taon kong sinubukan.
-Ang Mama mo? Bakit? -Aalis na ako.
Muntik mo na siyang nakuha.
Alam na ang mangyayari kung may naglalakas loob at nagpapakita ka.
Ipinapangako ko na iiwas ako.
Nakalimutan mo ang tubig.
Di 'yon nakakatawa.
Gusto mong lumangoy?
-Whiskey? -Sige.
Uy, Sofia.
Gusto mong kumain dito o pumunta sa restaurant?
Ikaw ang magdesisyon. Ako…
Sumunod ka sa akin.
Maghintay ka!
'Wag ganyan ang tingin mo.
Iniisip ko ang usapan natin.
Ang maghanap hanggang sa matagpuan natin ang isa't isa.
Ano ang desisyon mo?
Naisip ko…
pwede kang magsimulang maghanap dito.
Ares!
Uy!
Ares!
Hoy!
Dito!
Salamat.
Diyos ko!
-Kumusta ka? -Mabuti.
-At ikaw? -Diyos ko. Masaya akong makita ka.
-Kumusta ka? -Kumusta?
Mabuti. Maayos ang lahat.
Ikaw siguro si Raquel. Masaya akong makilala ka.
Vera. Masaya akong makilala ka. Lagi kang ikinukwento ni Ares.
Mama ko, si Camila.
-Naikuwento ko siya, di ba? -Oo!
Gustong-gusto kitang makilala.
Narinig ko ang Alpha 3. Mga magagandang bagay.
Pinapatakbo ito ng kapatid at ama ko. Sa kanila ang papuri.
Kasing-rebelde ni Vera.
-Kaya bagay ka sa kanya. -Mama! 'Wag kang makinig sa kanya.
Sinasabi niya ang nararamdaman niya. Nawawalan na siya ng manners.
Pwedeng wala akong manners, pero may mata ako.
Diyos ko.
Sige na. Pasensya na.
Hello? Oo naman.
Hindi. Higit pa. Ano ba. Nakabakasyon ako.
'Wag sobra, Juan.
-Ano'ng ginagawa mo dito? -Sa yate ko?
Hindi, laging may Mediterranean tour ang Mama ko tuwing summer.
Di ako sigurado kung nabanggit ko. Pero sabi mo pupunta ka dito.
Kaya nagpasya akong sumama.
Para magbantay. Muntik na siyang mahulog sa Venice noong nakaraan.
Nakakatakot. Dapat nakita mo.
-Minsan ding bumisita si Mama sa Venice. -Napakaraming turista, 'no? Parang, "Ugh."
-Vera… -Ano? Hindi, gusto ko ito.
Nagbibiro ako. Mahal ko ang Venice. Talaga. Ang turismo at lahat.
Magaling pumili ang Mama mo. Totoo.
At kung anak ka niya, siguradong napakaganda niya.
Salamat.
Napakasuwerte ni Ares.
Bakit di kayo dito maghapunan? Magaling na chef si Dominique.
Ano sa tingin n'yo?
Tingin n'yo?
Oo naman.
-Sining? Gusto ko iyon. -Oo.
-Ano'ng pinag-aaralan mo? -Iniisip ng magulang ko na abogasya.
-Ano ang talagang ginagawa mo? -Nag-iisip ano ang gagawin.
-Gusto ko iyan. -Gusto mo ang lahat?
Di pa nagpapakilala si Raquel.
Nag-aaral ako ng literatura.
Isang humanista.
Hulaan ko. Gusto mo rin 'yan.
Ano'ng pakiramdam na kasama ang utak-agham tulad ng isang ito?
Ang totoo, kinumbinsi siya ni Raquel na mag-aral ng medisina.
-Talaga? -Dahil ito ang gusto niya.
Ang sweet.
Maunawain. Marami itong sinasabi tungkol sa iyo.
-Kung ikaw, ano'ng gagawin mo? -Kay Ares?
-Baka iginapos ko siya at sosolohin. -Siyempre.
Biro lang. Ang totoo, magandang pasya ang Stockholm.
Ang mga party ay kasing-tindi ng pag-aaral.
Kaya pala. Oo naman.
Mas mahilig si Vera sa party kaysa sa akin.
Sino'ng nag-isip na sumayaw nang hubad sa niyebe?
-Ano? -Lasing na lasing ako, kaya hindi…
O 'yong sa pharm class pagkatapos ng party at sumabog ang bromide.
-Nakita n'yo ang isa't isa na hubad? -Ang bromide ay hindi rin ako.
Okay. Sige.
Pero alam mo ang katotohanan?
Mukha kang mabait. 'Yon ang sinasabi ng lahat.
Pero di siya ganoon kabait.
Hindi? Sabihin mo.
Hindi, magaling talaga siya. Nakakainip din.
-Swerte mo, Raquel. -Inilalathala niya ang una niyang nobela.
-Talaga. -Oo.
Ini-edit at ginagawa niya buong taon.
Hindi mo sinabi sa akin.
Oo, kasi…
Hinihintay siya ng publisher na i-email niya ang manuscript.
Magandang balita 'yan. Binabati kita.
Dapat mabasa mo. Through My Window ang pamagat.
Tungkol saan ito?
-Kuwento ito ni Raquel at ng… -Yoshi, tigil.
Paumanhin.
-Napakaganda ng nobela. -Kailan mo ipapadala?
Uy.
Ang ganda, tama?
-Patawad. -Bakit?
Minanipula ko ang buong usapan.
Naglalathala ka ng nobela, at party ang pinag-uusapan.
Wala pa akong inilalathala.
Di ko pa nakakausap ang publisher.
Para kanino ang isinusulat mo? Sabi nila, laging mayroon, tama?
Sino ang sa iyo?
Ang Papa ko.
-Isa siyang manunulat dati. -Manunulat dati?
Namatay siya noong bata pa ako.
Ang ama ko, iniwan kaming dalawa ni Mama.
Tapos nakilala niya si Carlos at naging maganda ang nangyari.
Pero sa paglaki ko, kaming dalawa lang talaga.
Alam kong ngayon lang tayo nagkakilala,
pero maniwala ka, naiintindihan ko ang nararamdaman mo sa nobela.
Halos isang taon na akong nag-aaral ng medisina,
at di ko pa rin alam kung ginagawa ko ito dahil gusto ko
o dahil magugustuhan ito ni Papa.
Parang mas binibigyan natin ng bigat ang mga taong wala.
'Wag kang magmadali, okay?
Sa email at lahat ng iyon. Magiging okay ka.
Daniela, inumin ko 'yan!
-Ano? -'Yan ang inumin ko!
Hindi na. Sorry, babe.
Kumusta?
-Kumusta? -Ituloy mo lang. Labas.
Mga ibon sa kanilang pugad.
Sige na. Labas.
-Tingnan mo siya. -Wala siyang kaalam-alam.
Baka gusto niyang maglaro.
Hoy, ikaw. Naghahanap ng gulo?
'Wag niyo siyang galawin, Borja. Kaibigan ko siya.
Ano? 'Wag kang mangialam, Anna.
Sabi ko pabayaan niyo siya!
-Tumigil ka! -Asungot ka!
Ang braso ko!
-Mababali mo ang braso niya. -Bitaw!
Lintik. Sinasaktan mo ang pulso ko.
Pakawalan mo siya!
Mag-ingat ka, bata.
Tara na.
Akala nila sila ang may hawak dito.
Okay…
Gusto ko ang singsing.
-Saan mo nakuha? -Premyo sa isang bag ng chips.
Interesante.
Ano'ng tingin mo kay Vera?
Ayos siya. Totoong mabait.
Madami silang kasiyahan ni Ares ngayong taon kaysa sa iyo.
-'Wag kang manggulo. Kilala kita. -Di akong tiwala sa kanya.
Magtiwala ka kay Ares.
-Pagdududahan ko siya para sa 'yo. -Magkaibigan lang sila.
-Haba ng usapan niyo ni Vera. -Ano?
-Marami kayong pinag-uusapan ni Vera. -Oo. Hindi ko alam.
Ano'ng sinabi niya?
Wala.
DI BA DAMIT 'TO NI ARES?
ANO ITO??
Magkaibigan lang sila.
Ano'ng problema?
Uy, tol. Ako ang magmamaneho.
Salamat.
Handa ka na?
-Oo! -Oo!
-Marunong ka bang magmaneho nito? -Parang motorsiklo lang.
Na di mo pa minaneho.
-Sigurado kang dito ang daan? -Ewan ko, Yoshi.
Hindi pa ako nakapunta dito.
Inisip kong mas babae ang nanay mo.
Si Anna, kapatid kong babae. Ito sina Raquel at Yoshi.
-Hi. -Hi.
Makikipagkita ako kay Ares sa beach.
-Kasama niya ang nobya niya. -Nobya niya?
Oo.
Sinong mag-aakala? May karelasyon si Ares Hidalgo.
Kakaiba talaga ang lihim na beaches ng mga Hidalgo.
Naulit ang kasaysayan.
Pero ngayon ay nakakatawa itong biro?
'Wag ka pang lumabas!
Gutom na ako.
Masarap ang niluto ni Dominique kahapon.
Pwede mo siyang yayaing makipag-date.
-Gusto mong lumangoy? -Seryoso ako.
Patulog na ako. Pumunta ka kung gusto mo.
Akala ko magkaibigan tayo.
Sino? Kayo ni Ares?
Ikaw at ako.
Bakit di tayo pwedeng magpatuloy na magkaibigan?
Wala akong alam sa 'yo.
Pasensya sa nangyari sa restaurant. Inilagay ako sa alanganin ni Ares.
Alam ko ang pakiramdam.
Niligawan ko dati si Bea, na pumasok sa high school natin.
Nag-ibigan kami hanggang sa nagkainteres si Ares sa kanya.
-Di kailangang… -Dalawang linggo silang lumabas.
Tapos ay nakahanap ng iba si Ares.
Magkaibigan tayo?
-Magkaibigan. -Tara sa tubig.
Nakaupo dito at nakatingin sa dagat, nawawala sa isip ay medyo cliché.
Tama?
Hinanap kita sa social media, at wala akong makita.
Papuri ba 'yan?
Gusto mo bang makipaglandian?
-Hindi. -Ayaw mo sa akin?
-Di pa tayo magkakilala halos. -Ano ngayon?
At saka, kilala kita.
-Marami akong alam tungkol sa 'yo. -Talaga? Tulad ng ano?
Alam ko na…
gusto mong umupo habang nakatingin sa dagat, sa kawalan.
Alam kong gusto mo rin ng potato chips.
-Gusto mong makipaglandian? -Ganito ka ba nakaka-score?
Gusto kita.
At gusto mo rin ako.
-Paano mo nasabi? -Nandito ka pa rin.
Claudia, di ko mahanap ang email ng reserbasyon ngayong gabi.
Pakiforward naman sa akin?
Tungkol sa Greece, kausapin mo ang ahensya at tawagan mo ako kung may problema.
Claudia, nasaan ka? Pwede mo ba akong tawagan?
Nakita mo ba ang kulay cream kong blouse?
-Hello. -Hello.
Claudia, hinahanap kita sa bayan, at hindi kita makita.
Gusto kitang makausap, at…
Apoy para magsunog
Apoy para kumanta, apoy
Ang lamig ng titig niya
Pero hindi ako nilalamig
Malamig na puso
Hindi ito nakakatakot sa sinta ko
Hindi pinanatiling gising ang sinta ko
-Palakpakan! Halika rito! -Bravo!
Kahanga-hanga pa rin.
-Salamat. -Tama ba ako?
Hindi! Maraming salamat!
Laging mahusay.
Subukan mo ito.
-Lintik. -Ano? Akala ko magugustuhan mo.
Di kami magkaibigan ng Mint. Pero masarap. Masasabi kong nagawa mo.
-Ayos ka lang? -Nilagyan ko ito ng mint.
-Oo. -Parang strawberry.
-Sinasabi ko lang na… -Maglaro tayo.
Paikutin ang bote. Alam niyo na ang rules.
-Katotohanan o halik. -Okay.
Ang taong magpapaikot ang pipili.
-Masaya iyan. -Pero di iyon ang rules.
Bote ko, rules ko.
-Okay, kung ganoon. -Sige, Raquel.
Tingnan natin.
Ares?
-Ano? -Katotohanan o halik?
-Katotohanan. -Sige, naintindihan ko na.
Kahit kailan ngayong taon, hiniling mo ba na di mo dinadate si Ares?
Tumahimik ka.
Nakaturo sa kanya ang bote.
Magtanong ka, Ares.
-Di ko maintindihan. -Ba't natin ito nilalaro?
Dahil masaya ito.
-Sige, ako na. -Sino na?
Wow.
-Ano na ngayon? -Hindi nga.
-Paikutin mo ulit. -Hindi.
Malinaw kung kanino nakaturo. Katotohanan o halik?
Di siya makasagot. Di siya nagsasalita ng Espanyol.
Dapat halik 'yon, kung gayon.
Sabi niya oo.
Ang bote ang magpapasya, hon.
-Ano'ng sinabi niya? -Okay. Tama na.
Humanda ka.
Tingnan natin.
Nandaya ka. Sira ito.
Kunin mo na. Kunin mo.
Diyos ko.
-Hala. -Tingnan mo ang mukha ni Raquel.
Kukuha pa ako ng mojitos. Sino'ng may gusto?
-Oo, magtago ka. -Magdadala ako ng kaunti ng lahat.
Pero bumalik ka, Yoshi!
Lintik.
'Wag mong gawin ito. Kailangan ako ni Raquel sa taas.
Pakiusap, nakikiusap ako.
Pumunta ka sa nag-iisang lugar sa bangka na may kandado,
at hindi mo ito ginamit?
Patunay na gusto mo ako.
Gusto mo pa ng patunay?
oo ba.
Ayos.
May condom ako.
Raquel!
Kumusta ang mga bagay sa kaibigan mo?
Claudia.
Gusto ko ng inumin.
May whisky doon.
Magpanggap kang ibang tao, pero dito ka pa rin nagtatrabaho.
Oops.
Di pwedeng parehong pula ang buhok natin. Sinabi ko na.
-Baka isipin ng mga tao na kapamilya ka. -Kulayan mo ang buhok mo.
-Tanggal ka na sa trabaho. -Hindi, anak. Wag…
Kunin mo ang mga gamit mo at umalis.
Ingat. Huwag madulas.
Okay. Ako na.
Ikaw na, Dani.
Katotohanan.
-Gusto mong magtanong, Raquel? -Pandaraya 'yan.
Sinabi mo kanina.
Ako magtatanong. Sabihin mo ang itatanong ko.
Ang bangis nito.
Tanungin mo kung may ibang nagsuot ng shirt na iyan.
Wow. Nagiging kawili-wili na ito.
May nagsuot na ba ng shirt na suot mo?
Hindi ko alam.
-Sabihin mo ang totoo. Ito ang rules. -Hindi ko talaga alam.
Sige…
Katotohanan.
-May nangyari ba sa inyo? -Pagkakamali ito, Raquel.
May larawan kang suot ang t-shirt na iyan. May nangyari ba sa inyo?
Grabe.
Uy.
Pakiramdam ko ang tanga ko.
Sa tingin ko maganda ang epekto ng luha sa balat mo.
Magmumukha akong maganda.
-Ikaw ang pinakamagaling. Alam mo 'yon? -Nandito siya.
Pwede tayong mag-usap?
Bakit? Para sabihin sa akin ang detalye?
Para maipaliwanag ko.
Halika rito. Halika.
Noong gabing nangyari ang shirt, lasing ako.
Isang tonelada.
Wala akong maalala.
Ang naaalala ko lang ay nagising ako sa tabi ni Vera.
Suot niya ang t-shirt ko. Iyon na.
-Kaya nandito ka dahil guilty ka? -Hindi.
Pumunta ako dahil gusto kitang makita. Para makasama ka.
Okay. Mahusay.
Kaya… Hindi ko alam.
Nakipagtalik ka para malaman na gusto mo akong makasama?
-'Yon ba? -Alam mong hindi ganoon kadali.
Paano ko malalaman 'yon?
Di mo sinabi kay Gregory na may nobyo ka na?
-Wala akong itinago sa kanya. -Hindi kita inaatake.
Talaga? Parang mukhang gan'on.
-Sinusubukan kong magpaliwanag. -Magpaliwag ka!
Di maganda ang taon ko.
Okay?
Mas mahirap sa paaralan sa inaasahan ko, at para akong tanga.
Araw-araw ay iniisip ko kung ano'ng ginagawa ko sa Stockholm.
Kung gusto kong mag-aral ng medisina.
At dumating si Vera.
Nakikita niyang nahihirapan ako.
At tinulungan niya ako.
Mabuti siyang kaibigan.
Marami akong nakilala dahil sa kanya.
Lumalabas kami at naglalasing.
Minsan nasobrahan ko.
Tapos ay nangyari ang shirt.
Alam kong pumapalpak ako.
Totoo.
Pero pakiusap, intindihin mo ako.
Sana ang problema lang ay na may nangyari sa inyo ni Vera.
Pero ang pinakamasakit ay di mo ako nilapitan
sa lahat ng mga pinagdadaanan mo bago iyon.
Natatakot lang akong magmukhang tanga.
Sa pagkakaroon ng pagdududa? Magkaroong ng pakiramdam? Bakit?
Dahil naramdaman kong umuusad ka na sa buhay mo, Raquel.
Habang hinihintay kitang tumawag.
Inutusan ako ni Yoshua.
-Lalabas tayo. -Sige.
Tingnan natin.
Diyos ko.
Pero…
-Paano kung makita ng magulang mo ito. -Walang makakakita.
Diyos ko, G. Hidalgo! Ang hot ng anak mo!
Tingnan mo siya!
Ang anak mo ay… naku.
Nandito ba si Yoshi?
Sa totoo lang.
Napaka-sexy nito.
-Talaga? Di ba ito parang sobra? -Hindi. Mas maraming dagdag, mas sexy.
Tingin ko dapat magdagdag din tayo na parang kuko ngayong gabi.
Ano?
Paano kung may iba tayong kasama?
-Daniela, ayos na ako na tayo lang. -Sigurado ka?
Madali lang ito sa party.
Hindi ako pupunta, Daniela.
Lakad ito ng magkakaibigan at ayokong maging panggulo.
Hindi. Hindi ka panggulo.
At saka, gusto kong manatili sa bahay.
Pero pumunta ka at magsaya.
Oo, siyempre magsasaya ako.
At mananatili ka rito, maiinip sa bahay.
Hulaan mo kung saan.
Sige na. Hulaan mo.
Susi ng parola.
Doon ako nanonood ng fireworks taun-taon.
Kung gusto mo, sumama ka sa akin, at sabay natin silang panoorin.
Mukhang malayo, pero ilang minuto lang. Ilang liko sa kalsada at nandoon na tayo.
May plano ako kasama ang mga kaibigan ko na pumunta sa party sa beach.
Ganoon ba.
Naisip kong pagkakamali ang nangyari sa banyo.
Pero malinaw na hindi.
Hindi, ako…
Ilang tao na ang pinalampas mo para sa kanya?
Anna, kumusta ka?
Teka.
Ano'ng mayroon sa kanya?
Wala.
-Uy. Ano na? Handa nang mag-party? -Oo.
-Papunta na. -Tara na.
-Okay. -Hintayin kita sa baba.
Di ba tayo pupunta?
Magkasama tayong pumunta?
-Ares? -Oo, hindi.
Artemis.
-Sa ating tatlo. -Mahal na mahal kita!
-Umiiyak ka ba? -Hindi.
-Kukuha ako ng maiinom, okay? -Umiiyak siya.
Lasing na siya.
Ano na ngayon?
-Babalik ako. -Pero…
Kaya gusto mo akong pumunta? Talaga?
Lumayo ka sa bar, okay? Kilala kita.
-BUONG ARAW AKONG MALIBOG. -LOL. AAYUSIN NATIN 'YAN. 'WAG MAG-ALALA.
Naisip ko na nandito ka.
Nandito ka.
Artemis?
Artemis Hidalgo? Ikaw 'yan, di ba?
Wala silang non-alcoholic beer, honey. Heto.
Kaya, hindi ko alam. Hindi ako iinom dahil… Hindi ko alam.
Ay!
Artemis.
Ako si Maria.
Si María Codina mula sa master's program ni Claudia.
Asawa ko, si Eduard.
Ikinagagalak kong makilala ka.
-Tunay na karangalan. -Oo.
Marami kwento tungkol sa 'yo.
-Sobra. -Oo.
Ang sarap ng tubig.
Medyo maalat para sa akin,
pero masarap.
Pupunta ka dito?
'Wag mong hayaang hilahin kita na nakadamit ka.
Sabihin ko ang lihim?
Ang totoo ay…
noong nangyari ang shirt, natulog lang tayo.
Pero ngayon, madami tayong magagawa.
Ba't ka nagsinungaling?
Habang naglalaro.
Bakit?
Wala akong sinabi.
Hinayaan mong magsalita ang reaksyon mo. Sa 'yo na 'yon.
Bar mo ito. Baka alam mo kung nasaan sila.
-Oo, alam ko kung saan… -Raquel. Kumuha ako ng inumin.
-Yoshi. Ano'ng mayroon? -Saan nagpunta si Daniela?
Di ako sigurado.
Babalik ako.
-Akala ko magkakasama tayong tatlo. -Oo, pero babalik ako kaagad, okay?
-Paano ang inumin? -Sa 'yo na lahat.
Yoshi!
Mahal kita!
-Ano ba, pare? -Di ba siya 'yong kagabi?
Nasaan ang bodyguard mo, payaso?
Claudia?
Sinabi ni María na nandito ka.
Gusto kong huminto sa pag-astang Hidalgo…
at simulang umasta bilang nobyo na nararapat sa iyo.
Cheers.
-Bakit mo ginawa 'yon? -Isisisi mo sa akin ang lahat ng ito?
Kung may bahagi ako dito, di ko ito ipinagmamalaki.
Maipagmamalaki mo o hindi, di maitatanggi lahat ng nangyari noong nakaraang taon.
Nawawala ako.
Alam ko.
Alam ko ang nararamdaman mo.
Kinukwestiyon mo ang major mo, lahat ng pressure…
ang inaasahan ng pamilya mo.
Di madaling itigil ang pagiging Hidalgo.
Mas mahirap maging nobyo na nararapat sa akin.
Galingan mo pa.
Marami ang nararapat sa akin. Magandang gabi, Artemis.
Ako…
Ares, nagkakasundo tayo dahil galing tayo sa iisang mundo.
May nagawa ba ako?
Ayoko nito.
Akala ko gusto ko, pero napagtanto kong hindi.
Pero…
Shit.
Hoy! Ninakaw niya ang mga susi ko! Shit!
Hayop ka!
Ang lahat ng paglalakbay ay naging perpekto!
Hala.
Ang bike ko!
Hulihin mo siya! Bilisan mo!
Magnanakaw ka!
-Hoy! -Sige!
Magdahan-dahan ka.
Sabi ko tumigil ka!
Tumigil ka!
Magdahan-dahan ka!
Muntik na natin siyang mahuli. Sige na.
Tigil!
Hoy!
Bilisan mo!
Ano'ng problema?
Shit! Lintik!
Tumawag kayo ng ambulansya!
Ares?
Raquel! Si Yoshi! Halika!
Yoshi?
Yoshi!
Yoshi.
Yoshi!
Lintik.
Yoshi, naririnig mo ba ako?
Yoshi, sumagot ka.
Pakiusap.
Yoshi!
Laban, Yoshi!
Yoshi, sige na.
Tulong!
Ano ba, pare. Laban, Yoshi!
Yoshi, ano ba!
Tulong!
Ano'ng nangyari?
Lintik, Borja. Shit.
Nasaan si Yoshi?
-Yoshi? -Alam mo ba ang nangyari?
-Tumawag kami ng ambulansya. -Ano? Ano'ng nangyari?
Naaksidente siya.
-Aksidente? Ano'ng ginawa mo? -Yoshi?
-Sumpa man. -Yoshi?
Yoshi!
-Raquel! -Yoshi!
-Hindi! Ano ang ginagawa mo? -Yoshi!
-Raquel! -Ayos ka lang?
Hoy!
-Anna. -Ano'ng nangyari?
Anna.
-Kinuha niya bike si Yoshua. Nakita… -Yoshi? Anong bike?
Tulong!
-Paano ka? Hoy! -Kalma.
Anna, tumawag ka ng ambulansya. Kumilos ka.
Ano'ng ginawa mo sa kanya?
Sige na.
Yoshi!
Sige na.
Yoshi, 'wag kang umalis, pakiusap.
Yoshi.
Hindi ko kayang…
Halika dito.
Nandoon ang mga magulang ni Yoshi.
Pasensya na, Raquel. Masakit ito para sa ating lahat.
Raquel.
Matalik niyang kaibigan at magiging asawa.
Palagi siyang espesyal na bata.
At naglakas-loob siyang maging siya dahil nasa tabi ka niya.
Salamat, Raquel.
Salamat sa pag-aalaga sa kanya nang ilang taon.
-Naaalala mo ba si Raquel? -Pwede na kayong pumasok.
Magkita tayo sa loob.
Raquel, bakit ganoon ang suot niya?
Naka-itim na damit si Yoshi?
Ayaw ni Yoshi ng itim na suit. Hindi pwedeng magsuot ng ganito si Yoshi.
Ayaw ni Yoshi sa itim.
Nakikita mo siya?
-Sino'ng nagbihis sa kanya? -Kalma.
Hindi pwedeng magsuot ng ganito si Yoshi!
-Yoshi… -Kalma ka, okay?
-Kaibigan ko ang nandiyan. Sino ka ba? -Magpahangin tayo.
Ayoko!
Ayoko! Naiinis ka ba sa pag-iyak ko?
Iyon ba?
Siyempre. Di mo matiis ang damdamin, tama?
-Naglagay ka ng pader, tapos 'yon na. -Tumigil ka.
Hindi, 'yan ang lagi mong ginagawa. Maglagay ng pader.
Ano'ng gusto mong gawin ko?
Iligtas mo siya.
Iligtas mo siya!
Lintik.
Sa lahat ng tao sa mundo, siya ang dapat na iniligtas mo!
Ibig kong sabihin…
Ano iyon, Ares?
Magsalita ka.
Magsalita ka. Sabihin mo.
Baka nailigtas ko siya kung di ko ginugol buong taon sa phone ko.
Okay, kung gayon…
Kung gayon, kasalanan ko na patay na si Yoshi.
Iniwan mo siya para sumama kay Gregory.
Sa ngalan ng buong pamilya ko,
maraming salamat sa pagpunta n'yo ngayong gabi.
Mas matanda ako sa 'yo ng tatlong buwan at apat na araw.
Kaya paniwala ko na ikaw ang magbibigay ng talumpati sa libing ko.
Naimagine kita na nakatayo sa ibabaw ng kabaong ko, at gusto ko iyon.
Tingin ko gusto ko iyon
dahil hindi ko maisip ang isang segundo ng buhay ko
na wala ka dito.
At di ko pa rin alam kung paano o bakit…
pero ang segundong iyon ay naging mga oras,
mga araw, at sa palagay ko, sa madaling panahon, magiging taon.
Iniwan mo kami nang mas maaga kaysa sa gusto ng sinuman sa amin.
Ikaw at ako ay marami pang dapat gawin.
Sana ay makalabas tayo mamaya at manood ng sine.
Sana magkulong tayo sa silid-aklatan para mag-aral para sa pagsusulit.
Sana may isang segundo pa ako
para sabihin sa 'yo na patawad.
Sinabi mo na darating at aalis ang nobyo pero ang kaibigan ay magpakailanman.
Naniwala ako sa 'yo.
Inisip ko na lagi kang nandiyan.
At ginugol ko ang oras ko sa maling mga tao.
Nag-focus ako sa pansamantala. Di ko na alam ang gagawin nang wala…
ang dapat na maging magpakailanman.
Dahil kahit pinatunayan mo sa buong buhay mo,
umaalis ang mga kaibigan, gaya mo.
Matututo ako kung paano magmahal…
Ako ang nobyo na nararapat sa iyo.
…nang walang mga pagdadahilan
at walang mga kondisyon.
Tinuruan mo kami kung paano mahalin ang isa't isa.
Ikaw ang pinakamatapat na kaibigan.
Ang pinakamalakas at pinakamagaling.
Baka 'yon ang ibig mong sabihin na magsasama tayo habambuhay.
Ikaw ay imposibleng makalimutan.
Sasama ka ba?
Kapag maayos ang lahat, walang nagtatanong.
'Pag tagilid ang mga bagay, nagtatanong ang tao kung ano nagawa nila.
At marami akong tanong sa sarili ko ngayong taon.
Gabi-gabi iniisip ko ang mga dahilan ng pagpunta ko sa Stockholm.
Sumpa man, minsan mas gusto kong kalimutan silang lahat.
Pero hindi ko kaya.
Hindi na.
Dahil di lang tagilid ang mga bagay.
Sira na sila.
HI RAQUEL. KUMUSTA?
HUMIHINGI AKO NG TAWAD
Ngayon alam ko na ba't ako nandito.
VERA: NASA STOCKHOLM KA?
MAGREPLY KA, PAKIUSAP.
Para di ko na maulit ang parehong pagkakamali.
O magiging tagilid na naman ang mga bagay.
Kailanman.
RE: THROUGH MY WINDOW
"Hello, Raquel.
Nabasa namin ang manuscript mo, Through My Window.
Nagustuhan namin, at sa tingin namin ay bagay ito sa YA collection.
Gusto naming ilathala ang nobela mo.
Ibinigay ng ahente mo, si Yoshua García, ang contact information mo
para direktang makontak ka namin."
"Hello. Ito si Yoshua Garcia.
Ako ang literary agent ni Raquel Mendoza.
Nagsulat ng nobela ang kliyente ko, pero natatakot siyang ipadala ito
at marinig na hindi ka interesado.
Kaya ipinadala ko ito.
Dahil ahente niya ako, at tiyak na magugustuhan mo.
Ang nobela ay napakahusay. Ia-attach ko ito dito.
Gusto ko ang pangunahing tauhan.
'Pag natapos mo nang basahin, pwede mo nang kontakin si Raquel."
At kung wala kang marinig sa kanya,
kontakin mo si Daniela Fernández, ang assistant ko.
Ito ang mga email address nila.
-Best regards, Yoshi. -"Yoshi."
Honey, may lalaki sa ibaba na gusto kang makita.
Gregory ang pangalan niya.
-Paakyatin ko ba? -Gusto mo bang umalis ako?
Hindi.
Mas gusto kong hindi. Tatawagan ko siya sa ibang araw.
ITUTULOY…
MALAP1T NA
MALAPIT NA
THROUGH MY WINDOW: NAKATINGIN… NAGSIMULA ANG LAHAT SA PAALAM.
THROUGH MY WINDOW: LOOKING AT YOU
Tagapagsalin ng subtitle: Juneden Love Grande