Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NOONG AUGUST 2021, SINIMULAN NI TOM SEGURA ANG IKA-21 BUWAN
NG I'M COMING EVERYWHERE WORLD TOUR
303 NA SHOW, 171 NA SIYUDAD, 21 NA BANSA HIGIT SA 700,000 NA TAO ANG PUMUNTA
SA PHOENIX, ARIZONA ANG SHOW NA 'TO
Maraming salamat! Salamat sa inyong lahat!
Salamat.
Please, umupo kayo.
Maraming salamat.
Salamat sa pagpunta.
Oo, pare.
Nandito kami.
Oo.
Well,
may itatanong ako sa inyo.
Aalisin na ba talaga nila ang mga Confederate statue o ano?
Oo!
Nakikiramdam lang ako. 'Di ko alam kung sino ang nandito.
"Kakaibang pagsisimula 'yon." Sige.
Oo, kahanga-hanga 'tong tour ko,
at nakilala ko ang mga taong 'di ko inakalang makikilala ko.
Kailan lang, may nakilala akong supermodel, na nakakaloka kasi…
Well, parang ayaw niya akong makilala. Nililinaw ko lang.
Nasa magarang hotel ako sa Toronto,
at may nagtatrabaho ro'n, sabi sa kanya, "Uy, komedyante siya."
Sabi niya, "Okay."
Sabi nila, "Supermodel siya." Sabi ko, "Halata naman."
Napansin ko lang na mas maganda ang mga supermodel
kaysa sa inaakala n'yo.
'Pag nakakita kayo ng babae sa magasin o sa phone,
sasabihin n'yo, "Maganda siya."
Pero sa personal, sasabihin mo, "Putsa, ano'ng mayroon?" Na…
At maiisip mong genetic freak ang tintingnan mo.
Gano'n nga. Kung supermodel ka, freak ka.
'Di ka naiiba sa lalaking seven-footer.
Ewan ko
kung nakakita na kayo ng seven-footer. Ako, oo. Nakakabagabag 'yon.
Sasabihin mo na lang, "Bata ba ako? Ano'ng nangyayari?"
'Yong babaeng ito…
'di kapani-paniwala ang ganda niya.
Limang minuto na kaming nag-uusap,
tumigil ako sa pagsasalita at pakikinig.
Tinitingnan ko siyang parang nasa zoo siya.
Ganito…
Sabi ko, "Patingin ng tainga mo." Naghahanap ako ng kapintasan.
Talagang perfect siya.
'Yong susunod kong naisip, "Bakit 'di na lang malunod ang asawa ko?"
Alam n'yo 'yon?
Alam niya. Sinabi ko 'yon sa kanya.
Sabi niya, "Alam mong nakakalangoy ako, 'no?" Sabi ko, "Alam ko."
"Hindi importanteng nakakalangoy ka. Importanteng maniniwala ang jury sa'yo."
Kaya…
Nakapunta ako sa mga nakakamanghang lugar dahil sa trabahong ito.
Nakakaloka 'yon. Nakakita ako ng nakakamanghang lugar.
Nakapunta na ako sa Rome. Hong Kong.
Machu Picchu. Lahat 'yon, dahil sa trabahong ito.
'Tapos, iba-iba rin.
Pumunta ako sa Topeka, Kansas para sa show.
Pumunta kami kasi may bumili ng tiket, pero umalis kami agad.
May cool na nangyari ro'n,
'yong show ko ro'n
ay pinrotesta
ng Westboro Baptist Church.
Ewan ko kung kilala n'yo sila.
Minsan nasa balita sila.
Sasabihin mo, "Talaga? May nababalitang simbahan? Bakit?"
Minsan pinoprotesta rin nila ang libing ng mga patay na sundalo,
'yong mga gano'n. At…
nasa backstage ako, pumunta 'yong tour manager ko, sabi niya,
"Nandito ang Westboro Baptist Church." Sabi ko, "Para manood? Talaga?"
Sabi niya, "Hindi."
"Nagpoprotesta sila."
At nando'n sila sa harap, dala ang mga karatula nila.
Mga karatulang sariling-gawa kasi mahirap sila.
May mga karatulang ang nakasulat, "Makasalanan si Tom."
Sabi ko naman, "Oo."
Oo.
Totoo 'yon.
'Tapos may mga karatula rin silang may galit
na ang nakasulat, "Galit ang Diyos sa mga bakla."
Pero 'di nakasulat ang "bakla."
Ibang salita ang gamit nila.
Sinasabi 'yon ng papa mo 'pag natatalo ang Cardinals. Parang…
Sige, 'yong tito mo. May nagsasabi n'on.
Na-offend ako.
'Di sa salita
kundi sa implication.
Na galit ang Diyos sa mga bakla. Sa'kin, 'di totoo 'yon.
Sa tingin ko, may problema sa tao ang Diyos.
Masyadong maraming tao,
at 'di 'yon kasalanan ng mga bakla.
Kasi nagtitirahan sila sa puwit. Ipapaliwanag ko ba ang lahat?
Diyos ko.
Puwede kang labasan hanggang gusto mo sa puwit ng iba
nang paulit-ulit,
at may lalabas sa kanya, pero 'di bata 'yon.
Sinasabi ko lang…
Puwede pa rin 'yon kunan ng litrato, para sa'kin.
Bigyan siguro ng pangalan. 'Di magtatagal 'yon.
'Di ako bakla, pero…
Tumitingin din ako sa lalaki. Seryoso ako.
'Pag nasa beach ako
at may masyadong…
matipunong lalaki ro'n, sasabihin ko, "Uy."
"Ayos."
"Ayos na ayos."
"Ano'ng protein intake mo? Ano'ng ginagawa mo?"
"Cardio at pagbubuhat? Siyempre."
'Tapos, may magandang babaeng dadaan.
Sasabihin ko, "Umalis ka rito. Ano'ng ginagawa mo?"
Parang baklang-bakla ako…
no'ng February.
May mga show ako no'n sa Los Angeles
at pumunta si Brad Pitt.
Ganito…
Ewan ko kung anong taon siya pinanganak
o ilang bata ang kinakain niya sa isang linggo, pero ang lalaking 'yon…
ay napakaguwapo.
Pumasok siya sa dressing room ko. 'Di ako makatingin sa mata niya.
Naiintindihan n'yo ba?
Sabi ko, "Uy, ano? Kumusta ka?"
Sabi niya, "Tingnan mo 'ko." Sabi ko, "Hindi."
Sabi niya, "Sige na." Sabi ko, "Tumahimik ka."
Sabi niya, "Gusto mo 'kong halikan?" Sabi ko, "Sige."
Sabi niya, "Gawin mo." Kaya… 'Yon, ginawa ko.
Ano?
'Di kabaklaan 'yon.
Naligo kami pagkatapos. Kabaklaan 'yon. Pero…
sports ang pinag-usapan namin, para mabalanse.
Sa tingin ko, masuwerte ka
kung sa buhay mo, may isa kang totoong kaibigan.
Alam n'yo 'yon? Totoong kaibigan.
Ako, may apat.
Si Brad Pitt…
Tinatawag ko siyang Pitt Stop kasi close kami.
At tatlong pang lalaki. Mga taong malapit sa'yo.
Alam n'yo 'yong mga sikreto ng isa't isa.
'Yong isa sa mga kaibigan ko, alam kong tinatago niya sa asawa niyang
nagdadamo siya. Casey ang pangalan niya.
'Yong isang kaibigan ko, tinatago sa asawa niya ang pagkain ng McDonald's
kasi mataba siya, Charlie ang pangalan niya.
Alam na yata ng mga asawa nila, pero, alam n'yo…
Nakakaloka 'pag may nalaman kang bago sa mga taong matagal mo nang kilala.
Mga 25, 30 na taon ko na silang kilala.
At nalaman ko no'ng isang linggo,
sa 25 na taon ng pagkakaibigan namin,
na ako lang ang kumakain ng puwit.
Sa grupong 'yon. 'Di ba 'yon… nakakaloka sa inyo?
Parang…
Siguro parang mga bata ang mga kaibigan ko. Ewan ko.
In love din 'yong isa sa kanila. Si Justin. Bagong-bago lang.
Madalas, 'yong mga bagong in love ang mahilig sumubok ng bago, 'no?
Masaya at maganda lang ang lahat.
Araw-araw, ganito si Justin…
"In love ako."
Sabi ko, "Okay 'yan. Kinain mo ba ang puwit niya?"
Sabi niya, "Hindi."
Sabi ko, "Ayaw mo sa kanya."
Sabi niya, "Gusto ko siya." Sabi ko, "Hindi, ayaw mo."
"Kung gusto mo siya, ibibigay mo ang pinakamatamis na halik. 'Di ba?"
Sabi niya, "Do'n siya dumudumi."
Sabi ko, "Huwag mong gawin sa oras na 'yon."
Maghintay ka.
Paliguin mo siya o ano. Gano'n ang ginawa ko kay Brad. Ngayon…
Sabi niya, "Kadiri ka." Sabi ko, "Ewan."
Sabi niya, "Gano'n ang ginagawa ng aso." Sabi ko, "Ano?"
Sabi niya, "Dinidilaan ng aso ang sariling puwit."
Sabi ko, "Una sa lahat,
kung kaya kong dilaan ang puwit ko,
wala ako sa tour."
Gagawin ko 'yon hanggang patigilin ako ng doktor.
Papaupuin niya ako at sasabihin,
"Mawawalan ka ng puwit kung 'di mo pa ititigil ito."
Sasabihin ko, "Pero ang sarap, e."
Sasabihin niya, "Wala akong tiwala sa'yo."
"Lalagyan kita ng cone sa leeg." At sasabihin ko…
"Kayang tanggalin ng kamay ko 'yon." Okay…
Sorry, napakatanga n'on. Sorry na. Ngayon…
Sana nandito pa ang papa ko. Ilang buwan na no'ng namatay siya.
Naiintindihan kong bahagi ng buhay 'yon. Nangyayari 'yon sa lahat.
At 'di pa ako nakakadalaw sa maysakit sa ospital.
Bagong karanasan 'yon. Kakaiba.
Kung 'di n'yo pa nagagawa 'yon, dadating kayo sa ospital
at sasabihin ng nagtatrabaho ro'n, "Gusto mong makita si…"
Sasabihin mo, "Oo." Sasabihin niya, "Mamamatay na siya."
Sasabihin mo, "Alam ko. Kaya nga ako pumunta."
'Tapos sasabihin niya, "Puwede ka nang pumasok para makita 'yon."
Sasabihin mo, "Salamat."
Sa'kin lang, ang makita ang pagkamatay ng isang taong
'di mo gustong patayin…
ay 'di normal, 'no?
Iba 'yong may kasama ka at ganito ka…
Sasabihin nila, "Mamamatay na ako."
Sasabihin mo, "Gusto kitang mamatay. Kaya ko ginagawa 'to."
Ang sarap siguro sa pakiramdam n'on. Ewan ko.
Parang 'yon ang sarap ng pakiramdam na hinahanap-hanap mo. Pero…
Tanungin n'yo si Garth Brooks. Sasabihin niya ang tungkol do'n.
Ano ba.
Nasaan ang mga katawan, G?
Please.
Pagdugtong-dugtungin n'yo.
Sasabihin ko sa inyo. Ang ganda ng pag-uusap namin ng papa ko.
At kung nasa gano'ng sitwasyon din kayo, sana mangyari rin 'yon sa inyo.
Ang ganda ng pag-uusap namin. 'Tapos may bigla siyang sinabi.
Sabi niya, "Alam mo kung ano'ng 'di ko sinabi sa'yo?" Sabi ko, "Hindi. Ano 'yon?"
At umasa talaga akong ang sasabihin niya,
"May kayamanang nakabaon sa bakuran natin."
"Para sa'yo 'yon."
Sabi ko, "Ano'ng 'di mo nasabi sa'kin?" Sabi niya, "Mahilig ako sa bulbol."
Sabi ko, "Ano?"
Sabi niya, "Ginugupit ng mama mo 'yong sa kanya."
Sabi ko, "Ano ba naman 'yan?"
Sabi ko, "Bakit sinasabi mo sa'kin ito?"
Sabi niya, "E, kanino ko sasabihin?"
Sabi ko, "Sa Diyos. Makikita mo na siya."
Gano'n lang. 'Tapos sinabi niya 'yong "N" word at namatay.
Huling hiling niyang masabi 'yon.
Gano'n.
Oo. Nainis ang Make-A-Wish.
Sabi nila, "Hindi kami payag do'n." Sabi ko, "Dapat siguro pumayag kayo."
Kung papipiliin, 'yon o ang makilala si Tom Brady,
sasabihin ko, "Hayaan mo na si Tom Brady. Gusto kong sabihin 'yon."
Masakit mawalan ng magulang 'pag may mga anak ka.
Kasi gusto mong mag-hang out ang mga magulang mo at mga anak mo.
Ako, may dalawang anak na lalaki.
Anim na taon at tatlong taon.
At lalaki sila.
Talagang mga "he/him" sila kung naiintindihan n'yo.
'Wag kayong mag-alala, tinanong namin sila.
Sabi nila, "Oo naman." Sabi namin…
"Kung ano ang gusto n'yo."
Ngayon…
Masuwerte ako, may pinsan akong nakatira malapit sa'min
at may dalawang anak siyang babae.
Anim na taon at tatlong taon din.
Kaya may karanasan ako sa pagkakaiba nila
nang malapitan at sa personal
palagi.
At pumupunta 'tong mga bata sa bahay ko. Diyos ko.
Saan ako nagkamali at 'di ako nagkaroon ng anak na babae? Itong mga bata…
dadating sila, at sasabihin,
"Hello, Tito Tommy."
Sabi ko, "Hello sa inyo."
Sabi nila, "Saan kami uupo?"
Sabi ko, "Diyan sa mga upuan."
Sabi nila, "Gusto naming magkulay."
Sabi ko, "Sige lang."
'Tapos uupo sila
at magkukulay.
Pagkatapos ng isang oras, pupunta ako sa kuwartong 'yon
at nando'n sila…
Sabi ko, "Maganda 'yan."
"Nasaan ang mga anak ko?"
"Nasa bahay ba sila?"
"Nasa ibabaw ba sila ng bahay?"
"Nasa… Kalye. Ang galing."
Lalabas ako, "Ano ba'ng ginagawa n'yo?"
Sabi nila, "Nasira namin ang lahat ng pangkulay…
at nilagay namin 'yon sa mailbox." Sabi ko…
"Salamat. Salamat sa paggawa n'on."
Sabi ng anim na taon, "Ano'ng gagawin mo
kung may masamang taong nagnakaw ng gamit mo?"
"Sasabihin kong ibalik niya 'yon. Ewan ko."
Sabi niya, "Kukuha ako ng espada."
"Puputulin ko siya nang ilang piraso."
"Ilalagay ko ang mga pirasong 'yon sa mailbox." Sabi ko…
"Ano'ng ginagawa mo sa mailbox, Dahmer?"
Sabi niya, "Alam mong mahilig si Lolo sa bulbol?" Sabi ko, "Uy…"
"Tinawagan ka ba niya? Bakit alam mo?"
Tom ang tawag sa'kin ng mga anak ko.
Nakakatakot kaya.
Araw-araw, sasabihin ng mas matanda, "Kumusta ka, Tom?"
Sasagot ako, "Uy, 'di mo 'ko stepdad, ha?"
"Sana nga. Mas madali 'yon. Pero hindi, e."
Sabi ko, "Tawagin n'yo akong Papa." Sabi niya, "Tom na lang." Sabi ko, "Sige."
"Ano 'yang boses mo? Naninigarilyo ka ba? Bakit ganyan ka magsalita?
'Yong tunog niya, parang nag-aayos siya ng mga Harley buong araw, pero…
gustong-gusto niya lang talaga 'yong lumang video game, 'yong Pac-Man.
At may mga tanong siya tungkol sa Pac-Man
sa umaga, tanghali, at gabi.
Ginising niya ako ng alas-tres ng umaga.
Lilinawin ko. 'Di siya marunong manggising ng tao.
Tumayo siya nang isang pulgada sa mukha ko…
'Yong nakakatakot na paraan para gisingin ka.
Sabi niya lang, "Uy, Tom!"
Sabi ko, "Putsa naman!"
"Ano?"
Sabi niya, "Ano'ng mangyayari…
kung kailangan ni Pac-Man ng bahay?"
Sabi ko, "Ano'ng… Ano?"
Akala niya 'di ko naintindihan 'yong tanong.
Kaya binagalan niya. Para sa'kin.
Sabi niya, "Ano'ng mangyayari…
kung…"
Sabi ko, "Tatawag siya ng realtor." Para akong inaatake sa puso.
"Maglo-loan si Pac-Man at bibili ng bahay."
Sabi niya, "Okay, matutulog na ako."
Sabi ko, "Sige. Tatlong araw akong gising. Salamat."
Kasabay n'on,
may monitor sa nightstand ko
para ro'n sa mas bata.
Tumayo ang batang 'yon sa kama
at sabi niya, "Ano 'yon?"
Kaya pumunta ako sa kuwarto niya.
Nakatayo siya ro'ng nakausli 'yong tiyan. Alam n'yo kung paano sila…
Parang, "May-ari ka ba ng Chevron? Bakit ganyan ka tumayo?"
Sabi ko, "Ano?" Sabi niya, "Ano 'yon?"
Sabi ko, "Ano 'yon?"
Sabi niya, "'Yon."
Sabi ko, "Ano 'yon?"
Sabi niya, "Ano 'yon?" "Hindi ko alam 'yong tinatanong mo."
Sabi niya, "Choo-choo ba 'yon?"
Sabi ko, "Ano?"
Sabi niya, "Choo-choo ba 'yon?"
Parang sinabi niya, "Tanga ka ba…
para buksan ang mga train natin
nang walang conductor
na magtitimon?" Sabi ko, "Hindi."
Sabi niya, "E, ano 'yon?" Sabi ko, "Ewan ko."
Sabi ko, "Siguro choo-choo 'yon." Sabi niya, "Oo. 'Wag mong gawin 'yan."
Sabi ko…
"Sige, al-Qaeda boss, bumalik ka na sa lungga mo."
Siya 'yong batang natatawa lang sa totoong galit.
Ewan ko kung may nakilala na kayong gano'ng bata, pero…
Ang mga dalawang taon at tatlong taon, natatawa sila sa kunwaring galit.
'Yong gawa-gawang galit. Puwede kang lumapit sa gano'ng bata at sabihin,
"Rarrr." At ganito sila…
At sasabihin ng batang ito, "Mm-mmm."
"Gusto kong tumaas ang blood pressure mo."
'Yong nakita kong tawang-tawa siya, 'di pa naulit 'yon,
ay no'ng finlush niya 'yong susi ng kotse ko sa inidoro.
Kasalanan ko yata 'yon.
'Di ko 'yon sinabit.
Nilagay ko 'yon sa binili kong coffee table. At…
Nakahiga ako sa couch. Nakakapagod 'yong araw.
Nakita ko siyang
dumating,
nakita ang susi,
at ganito siya…
Sabi ko, "Hindi. 'Wag."
Kinuha niya 'yon at sinabi, "Habulin mo 'ko."
"Sa pasilyo."
Sabi ko, "Okay."
Pinauna ko siya. Tatlong taon siya.
Pagtayo ko,
nakita ko siyang pumasok sa banyo. Sabi ko…
"Hindi."
At pagdating ko ro'n…
Nagalit talaga ako.
'Di ko siya sinigawan. Sinisigawan ko lang ang buhay ko.
Gano'n.
sabi ko, "Putsa!"
"Hindi!"
"Putsa!"
At pag-ikot ko, sabi niya, "'Yan ang sinasabi ko."
"Nakakatawa ka talaga."
Sinipa ko siya sa dibdib.
Diyos ko, 'yong mga bata.
Naligo ako
kasama 'yong anim na taon.
Anim na taon siya, 'di 16.
Kung 'di ka pa nakakaligo kasama ang anim na taon,
may payo ako sa'yo, siguruhin mong anak mo 'yon.
Kung hindi…
Nakakaloka kung sasabihin mo, "Ano'ng pangalan mo?"
Anak ko siya.
At gusto kong… Gusto kong maging nakakatuwang ama.
Binigay ko sa kanya 'yong showerhead.
Akala ko masaya 'yong bigla kong naisip.
Sabi ko, "Gusto mong hawakan 'yong showerhead?"
Sabi niya, "Sige."
Binigay ko 'yon sa kanya. Nilinis niya lang 'yong shower.
Kaya pagkatapos ng isang minuto, sabi ko,
"Basain mo kaya ako?"
Sabi niya, "Tom, relax ka lang. Ha?"
'Tapos tumingala siya sa'kin.
Sabi niya, "Ang laki ng ari mo."
"At maliit 'yong sa'kin."
Sabi ko, "Kasi matigas 'yong sa'kin."
"Puwede rin nating patigasin 'yong sa'yo. Ganito lang…"
"Hindi."
'Di ko sinalsal 'yong anak ko.
Gusto ko lang talagang sabihin 'yon.
Ang totoo…
Ang totoo, sinabi niya talaga,
"Ang laki ng ari mo. At maliit 'yong sa'kin."
At ang sinabi ko talaga,
kaagad,
sa ilang segundo lang
pagkatapos niyang sabihin 'yon,
sabi ko, "Hindi!"
Kung nagtataka ka, "Bakit ka sumigaw ng, 'Hindi'?"
Kasi sa ilang segundong 'yon,
naisip ko, "Ayaw kong ang bagay na 'to
ang ikukuwento mo 'pag nasa labas tayo."
Ayaw kong magkasama kami sa tindahan at sasabihin niya,
"Malaki ba ang ari mo?" Sasabihin ko… "Oo."
"Alam mo kung paano 'yon." Sasabihin ng iba, "Hindi ko alam."
"Ano ba 'yong sinasabi mo?"
Ang pinakamalala ro'n
ay natakot ko siya.
No'ng sumigaw ako. Napakahirap n'on. Nakikita mo ang takot sa mukha ng anak mo
dahil sa overreaction ko. At gusto kong sabihin ang tama.
O anumang tamang sabihin sa gano'ng sitwasyon.
Sa palagay ko, 'yon ay parang,
"Wala kang ginawang masama. May napansin ka lang."
"Hindi dapat ako sumigaw. Sorry. Kailangan mo ng therapy?"
"Mahal kita, anak."
Pero napakabilis ng mga pangyayari at 'di ko alam ang sasabihin ko.
Kaya ang pinakamagandang naisip ko?
Sabi ko, "Hindi!"
"Huwag ka lang maingay."
Kaya litong-lito na siya.
Sabi niya, "Ang laki ng ari mo."
"Maliit 'yong sa'kin."
Sabi ko, "Huwag mo sasabihin kahit kanino."
Sabi niya, "Malaki ba ang ari ni Lolo?"
Sabi ko, "Hindi ko maalala. Matagal ko nang 'di nakikita 'yon."
"Tanungin natin si Lola."
At tinanong namin.
Hindi raw malaki.
For the record,
ako rin naman.
Gusto ko lang linawin 'yon sa lahat ng nandito.
'Di malaki ang ari ko.
Pero…
katabi ang batang anim na taon…
sledgehammer 'yong sa'kin.
Pinagmamalaki ko 'yon.
Muntik mo nang masira 'yong stage, pare.
Ito 'yong totoo. Masaya lang…
Masaya akong
ginagawa ko ulit itong stand-up at talagang nakatayo ako.
Kasi kailan lang,
nagkaroon ako ng sports-related injury. Ewan ko kung alam n'yo 'yon o hindi.
Well…
Kung 'di n'yo alam, susubukan kong sabihin 'yon nang seryoso.
Ako, si Tom,
ang lalaking nakatayo rito sa harap,
ay lubhang nasugatan
no'ng sumali ako
sa isang slam-dunk contest.
Sa medyo mas mababang rim. Ngayon…
Nakakaloka 'yon. Kung 'di n'yo alam, napunit
'yong patellar tendon ko… rito.
Na… ewan ko.
Nangyari 'yon kay Klay Thompson, at sa'kin.
Nangyayari sa'min. Pero…
'Di ako si Klay Thompson, kaya nabali ko rin ang brasong ito. At…
Nakunan lahat 'yon sa video na 'di nakakatawa para sa'kin,
pero nagustuhan 'yon ng marami.
Lagi kong sinasabi sa mga tao, "Hindi ako tumawa no'n."
Sabi nila, "Talaga?"
May isang usapang gusto kong ikuwento, ito 'yon.
No'ng nasaktan ako, nasa emergency room agad ako.
At nasaktan talaga ako. Bali ang braso ko, 'di ko magalaw 'yong binti ko.
At hinahanda nila ako para sa operating room.
No'ng oras na 'yon, may trauma surgeon
na pumasok sa kuwarto
at tiningnan niya 'yong mga x-ray ko
at sabi niya, "Aksidente sa kotse?"
Nakahiga ako ro'n at sabi ko, "Dunk contest."
Sabi niya, "Ano? Ano'ng sinabi mo?"
Sabi ko, "Putsa, slam dunk contest."
Sabi niya, "Nabangga ka ba ng kotse habang nagda-dunk?"
Sabi ko, "Gawin mo na lang kaya 'yong trabaho mo?"
'Di alam ng mga taong tatlong linggo akong nasa ospital.
Matagal 'yon.
At 'di ko siguro malalampasan 'yon
kung wala ang kaibigan ko,
si Dilaudid.
Oo. 'Di ko namalayang
ilang taon na akong gumagamit
ng damo…
pero mas maganda pala ang tama ng narcotics.
'Yong gamot,
ang tindi. At…
kung may magbibigay ng oxy, sabihin n'yo, "Dalawa niyan."
Kasi… napakagaling n'on at walang mangyayaring masama sa'yo.
Hindi, masisira 'yong buhay mo, pero magiging masarap sa pakiramdam.
Ang 'di lang talaga maganda ro'n
ay 'di ka na dudumi… ulit.
Walong araw na no'ng una akong dumumi pakatapos kong uminom n'on.
Natakot ako.
Tumawag ako sa doktor.
Sabi ko, "May braso at binti akong 'di gumagalaw."
"Paano ako sasandal? Paano ko lilinisin ang sarili ko?"
Sabi niya, "Huwag mong alalahanin 'yan."
"Nurse ang gagawa n'on." Sabi ko, "Okay."
'Tapos, may dumating na lalaking nurse sa kuwarto ko.
Puwede rin sa kanila ang trabahong 'yon. At…
Tumayo 'yong lalaki sa may pinto
at binato ako ng isang pack ng wipes.
Sabi ko, "Ano 'yan?"
Sabi niya, "Sabi ng doktor, linisin mo ang sarili mo."
Sabi ko…
"Ikaw ang gagawa n'on."
At nakakita ako ng matandang professional na nurse
na nagsabing, "Putsa." Na…
Nag-quit siya. Nakita kong nag-quit siya sa trabaho. Nakakaloka, 'no? Ngayon…
Pagkatapos ng limang araw,
pangalawang beses kong dumumi,
at nagpadala sila ng matandang babaeng nurse, na okay lang.
Pero ang daldal niya.
Alam n'yo kung gaano kalala? Nanghihina ka. Parang…
Nando'n siya, sabi niya, "Paano natin lilinisin ang lahat ng duming ito?"
Sabi ko, "Ewan ko. Manahimik ka."
Sabi niya, "Naku naman."
"Napakalago ng bulbol mo rito sa puwitan." Sabi ko…
"Oo, ginagawa ko 'yan para sa papa ko."
Parang…
Ano?
Ibig kong sabihin…
Gusto kong isiping nasa langit siya, nakatingin sa baba.
"Tingnan mo 'yong bulbol ng anak ko. Ang ganda, 'no?"
Kasama niya ang Diyos. "Ang ganda."
Iniisip kong nakahubad ang papa ko.
Ako…
Iniisip kong ang lahat sa langit…
'Di mo sasabihin sa langit na, "Anong damit ang isusuot ko ngayon?"
Sa tingin ko, nakahubad sila. Nakahubad ang Diyos.
Pagkatapos lang ng ilang sandali,
mapapansin ng papa kong kahanga-hanga 'yong sa Diyos.
Gano'n.
Diyos 'yon. Sa tingin ko, malaki 'yon. At kasiya-siya. Sa tingin ko, asul 'yon.
At sa tingin ko…
may kulay gintong nakapalibot do'n.
Ilang sandali lang, sasabihin ng papa ko,
"Puwede ko bang hawakan 'yan?"
At sasabihin ng Diyos, "Oo naman."
"Isa ka sa mga anak ko."
At sasabihin ni Papa, "Salamat. Ayos 'yan."
At sasabihin ng Diyos, "Gusto mong makakita ng snow?"
'Yon ang snow. 'Di n'yo alam 'yon?
May snow.
Ayos. Sana 'di ko sinira ang snow sa inyo. Ngayon…
Anim na buwan akong
nasa matinding rehab,
PT at OT.
Binabati ko ang lahat ng mga PT at OT sa mundong
tumutulong sa mga tao.
Ang galing.
Well, tinulungan nila ako
para makagalaw ulit ako nang normal at natural.
Ito talaga ang nakakamangha sa'kin. Pitong buwan hanggang sa araw,
sa araw,
pagkatapos kong ma-injure,
nasa bahay ako.
Natutulog ako.
Alas-dos ng umaga 'yon.
Narinig kong sumigaw 'yong asawa ko,
pero 'yong totoong sigaw. Parang ganito…
Kaya kumuha ako ng unan,
umikot ako,
at tinakpan ko 'yong taingang ito.
"Sinusubukan kong matulog."
'Tapos tinawag niya ako sa pangalan ko.
Sabi niya, "Tom?"
"Tom?"
Sabi ko, "Putsa naman."
"Parang totoo 'to."
Kaya tumayo ako, naghanda ako ng makakain ko.
Nagsalin ng inumin.
At sabi ko, "Sige."
"Hanapin natin siya."
E, 2:00 a.m. 'yon.
Wala akong makita. Sinusundan ko lang 'yong pagsigaw niya.
At nakita ko siyang nakaupo sa baba ng hagdan.
Sabi ko, "Ano'ng ginagawa mo?" Sabi niya, "Napilay yata ang bukong-bukong ko."
Binuksan ko ang ilaw,
at nakita kong
'yong butong
dapat nakaganito…
ay nakagano'n.
Sabi ko, "Hindi 'yan pilay."
"Sigurado ako."
Sabi niya, "Ano'ng gagawin ko?"
Sabi ko, "Wala kang gagawin."
"Tatawag ako sa 911."
Aaminin kong
excite na excite akong
tawagan ang 911.
Na-excite na ba kayong tumawag? Sasabihin n'yo, "Sa wakas, ito na 'yon."
"Kaya natin ginagawa 'to."
Tumawag ako.
Sabi ng operator, "911."
At nabuhayan ako,
sabi ko, "Putsa, humanda kayo."
Sabi niya, "Okay."
Sabi niya, "Ano'ng kailangan mo, pulis, bombero, o paramedic?"
Sabi ko, "Paramedic!"
"Pero papuntahin mo silang lahat!" Sabi niya, "Ano'ng nangyari?"
Sabi ko, "Ooh."
At naisip kong
kahit na totoo ang sasabihin ko,
kahina-hinala 'yon.
Pero kailangan kong sabihin 'yon. Kaya sabi ko,
"Nahulog 'yong asawa ko sa hagdan."
Sabi ng operator, "Oo."
Sabi niya, "Paano nangyari 'yon?" Sabi ko, "Ewan ko."
Sabi niya, "Mag-isa ba siya?" Sabi ko, "Kailangan ko ba ng abogado?"
Apat na paramedic ang dumating.
Binuksan ko ang pinto.
Sabi nila, "Ano'ng nangyari?" Sabi ko, "Alam n'yo na."
"Nahulog ang asawa ko sa hagdan."
Sabi nila, "Paano nangyari 'yon?"
Sabi ko, "Ewan ko."
Sabi nila, "Mag-isa ba siya?"
Sabi ko, "Kausapin n'yo ang abogado ko. Nasa phone siya."
'Tapos naging maasikaso sila sa kanya.
Nilagay nila ang binti niya sa brace. Binigyan siya ng IV.
Tinabihan ko siya
at nag-usap kami nang pribado
na ginagawa rin minsan.
Sabi ko, "Uy, may sasabihin ako sa'yo."
"Hindi ko gusto kung paano nila ako kausapin."
"Parang pinapahiwatig ng lahat na may kinalaman ako rito."
"At ayaw ko 'yon."
'Tapos umalis ako.
Ilang sandali lang,
nagpasya siyang mag-anunsyo.
Nagkusa lang siya.
Sabi niya, "Guys?"
At lumingon silang lahat.
Sabi niya, "Hinding-hindi niya ako sasaktan."
Sabi ko…
"Ano'ng ginagawa mo?"
Sabi niya, "Matagal na kaming nagsasama."
"At kung iniisip n'yong gawa niya 'to,
hindi gano'n."
Sabi ko, "Manahimik ka nga."
"O papatayin kita."
Nakarating kami sa ospital. Sabi ng doktor, "Ano'ng nangyari?"
Sabi ko, "Sinapak ko siya sa bibig at nahulog siya sa hagdan."
At sabi niya, "Naiintindihan ko."
"Napakadaldal niya." Sabi ko, "'Di ba?"
"Lalo na sa bahay."
Hindi, mas okay na nga siya. Natuto na siya. Naiintindihan niya.
"Sandwich ng 6:00." Sige.
Kaya…
Nanood siya ng isang show at kinuwento ko 'yon,
at sabi niya, "Naisip mo ba paano kung sinaktan mo 'ko?
Sabi ko…
"Oo."
'Wag kayong maawa sa kanya, ha?
Seryoso ako. Ginawan ko lang siya ng pabor.
Hiniling niyang gawin ko 'to at ginawa ko naman.
Hiniling niyang magpa-vasectomy ako at ginawa ko 'yon.
Nagupitan na ako. Oo.
Nakita n'yo?
Laging humihiyaw ang mga babae at may isang lalaking nanghahamak.
Parang gusto ng lalaking sa kanya na lang lahat ng semilya.
Ganito, kung lalaki ka at iniisip mong gawin 'yon,
gawin mo. Routine procedure 'yon.
Kakabahan ka sa umaga no'n.
Bayag mo 'yan.
Hihiga ka sa mesa. Napakalamig n'on. Parang 400 below zero 'yon. At…
Dahan-dahan nilang itataas 'yong gown mo. Sasabihin nila, "Ano'ng mayroon sa baba?"
Tititigan ka lang ng ari mo, parang, "Bakit mo nagawa 'to?"
Tapos na 'yon ng 15 minuto, ang galing n'on.
Babalik ka pagkatapos ng isang linggo para sa follow-up.
Titingnan ka lang ng urologist sa follow-up.
Sabi niya, "Sige, ibaba mo ang shorts mo. Sige…"
Sabi niya, "Oo, pareho ng lasa."
Sabi niya, "Bibigyan kita ng homework." 'Yon ang sinabi niya.
"Bibigyan kita ng homework." Sabi ko, "Anong homework?"
Sabi niya, "Umuwi ka, magsalsal ka nang 20 beses."
"Dalhin mo 'yong 21st sample sa cup, ite-test natin at sasabihan ka
kung clear ka." Sabi ko, "Wala lang 'yon."
Lagi kong ginagawa ang homework na 'yon. Kaya…
Umalis siya,
pero tumigil siya sa pinto.
Sabi niya, "Muntik ko nang makalimutan."
"Hinay-hinay lang."
Sabi ko, "Gano'n na nga."
'Tapos sabi niya,
"Minsan nakakalimutan kong sabihan ang mga tao."
Kaya naramdaman kong
mabilis na bumalik 'yong iba.
Dala ang homework nila. Nagtanong agad ako. Sabi ko,
"Ano 'yong pinakamabilis na pagsasalsal nang 20 beses ninuman?"
Sabi niya, "48 na oras."
Sabi ko…
"Sa kanya na ang record na 'yon. Ayaw ko nang pakialaman 'yon."
"Siya na ang pinaka-kampeon."
Umuwi ako at isang linggo kong 'di ginawa 'yon.
Nabugbog ako. Masakit. Sabi ko, "Sige."
Pero pagkatapos ng isang linggo, ginawa ko ulit 'yon.
Binagalan ko muna, alam n'yo. Ganito…
"Gising na."
Iba 'yong pakiramdam.
Kakaiba 'yon.
Iba.
Nararamdaman kong bumubukas ang system.
Alam n'yo kung ano'ng naalala ko ro'n?
Alam n'yo 'yong unang pagpapaandar ng heater sa winter?
At sasabihin mo, "Kakaiba 'yong amoy, ha."
Nararamdaman kong namumuo 'yon.
At may intrusive thought akong 'di maalis
sa isip ko,
'yon ay, "Magiging dugo ang lalabas."
Ayaw kong mangyari 'yon.
Nasa isip ko lang 'yon.
Kaya nagsalsal akong natatakot. Sabi ko…
"Magiging dugo 'to!"
Pero ginawa ko pa rin. Tuloy-tuloy lang. At…
no'ng lumabas na 'yon,
hindi 'yon dugo.
Nakahinga ako kaya tumawa ako.
Sa una kong pagsasalsal,
ganito ako…
Oo.
Well…
Tinanggal 'yon ng Instagram, pero nasa OnlyFans ko 'yon
kung gusto n'yong makita.
Anim na bucks kada buwan. Ngayon…
'Yong makakapag-alis lang sa klase ng sakit
no'ng nagpa-vasectomy ako ay ang pagkain ng edibles.
Kumain ako ng edibles araw-araw para sa kirot at kakaibang sakit.
Pakiramdam ko, lagi ko dapat aminin agad sa mga tao 'pag sinabi kong
gusto ko ang edibles
kasi lightweight ako at gusto ko ang mild edibles.
'Yong iba, gusto lang kumain ng edibles… Oo.
'Yong iba, gustong makita ang pangatlong dimension araw-araw.
'Di ako 'yon. Ha?
Gusto ko 'yong lima at sampung milligrams,
at mga tao… Oo.
Inaasar ako ng mga tao at tinatawag akong "10 Milligram Tom"
at ang kalokohang 'yon.
Isigaw n'yo 'yon sa'kin sa kalye. Na, "Kinakain mo 'yong baby edibles mo?"
Sasagot ako, "Oo. Kasi gusto kong makapagsalita."
"Nakakaloka ba 'yon sa'yo?"
"Wala kang kilalang mahilig sa kaunting beer?"
Lagi bang,
"Gusto kong uminom ng 36."
"Sige. Ayos 'yan, Bert."
"Magandang gabi." Kaya…
"Ako ang mekaniko!" O anuman.
Oo.
Bert.
Well…
"Nakalimutan namin 'yong kuwento. Ulitin mo." Ngayon…
Bestie ko 'yan.
Dahil usapang kaibigan, 'di mo… Lilinawin ko lang.
Kung umiinom ka, naninigarilyo,
nagtuturok ng kung ano sa mata,
'di mo dapat alalahanin ang mga 'di mo kilala.
'Wag maniwala sa sabi-sabing 'di mo kilala ang magdudulot
ng pagkabangag mo.
Sabi nila, "Paano kung may mag-spike sa inumin ko?"
"Paano kung may mag-abot sa'kin ng joint na may halo?"
Pero, ano? 'Di estranghero. Kundi isa sa mga kaibigan mo. Okay?
Mga kaibigan mo ang magpapabangag sa'yo.
Naranasan ko na 'yon.
Marami akong cool na kaibigan.
Nalaman ko sa tour na 'tong isa sa mga kaibigan ko
ay nasa parehong siyudad sa parehong gabi.
Bihira 'yon sa ganitong trabaho. Nasa Miami ako.
Nalaman ko 'yon. Kinansela ko ang dinner plans namin.
Nagmaneho ako sa buong bayan.
Pumasok ako sa club
at nakita ko 'yong kaibigan ko.
Kilala siya ng ilan sa inyo. Komedyante siya at podcaster.
Joey Diaz ang pangalan niya.
Ngayon…
Kung nandito ka at 'di mo siya kilala,
hayaan n'yo akong ilarawan siya.
Nakakatawa talaga si Joey.
Komedyante siya.
60 taong gulang na siya.
Cuban immigrant siya.
295 ang timbang niya.
At… 'yong hitsura niya, kung ginawa ang isang tao
at iniwan 'yon sa heat lamp nang 15 minuto.
At kailangan ko ring sabihing
nalulong siya sa cocaine at heroin sa loob ng 20 taon.
Mahalaga 'yon sa kuwento. Ngayon…
Mapagmahal si Joey.
Pagdating ko ro'n sa lugar, niyakap niya ako.
Ang una niyang sinabi sa'kin, "May regalo ako sa'yo."
Sabi ko, "May regalo ka? Ano 'yon?"
Sabi niya, "Alam kong gusto mo ng sampu. Ikaw si 10 Milli Tom."
"May sampu ako para sa'yo."
Sabi ko, "Hindi nga."
Sabi niya, "Oo nga." Sabi ko, "Hindi nga."
Sabi niya, "Bakit mo sinasabi 'yan?" "Kasi sinungaling ka at masama."
"Nagsisinungaling ka."
Sabi niya, "Hindi." Sabi ko, "Sigurado ako."
At may garapon siya,
at naglagay siya
ng limang gelcaps
sa kamay niya.
Sabi niya, "Sampu 'to." Sabi ko, "Kalokohan."
'Tapos ginawa niya 'to…
Kinain niya 'yong lima.
Na parang Skittles 'yon.
Kaya sabi ko, "Ano? Baka sampu 'yon."
Sabi ko, "Pahingi ng isa."
Nilagay ko 'yon sa dila ko. Uminom ako ng tubig.
Habang bumababa 'yon,
tiningnan ko siya. Sabi niya. "O!"
Sabi ko, "Ilan 'yon kinain ko?" Sabi niya, "Sampu."
At umalis siya.
Ngayon, pinapanood ko siyang magtanghal.
Alam n'yo, 30 minuto na, tinamaan ako.
Pagkatapos ng show,
wala na ako…
sa katinuan.
Nanginginig akong parang tuning fork.
Ganito…
'Di ko mamulat 'yong mata ko. Parang…
Nilagay ko 'yong kamay ko sa balikat ng lalaki
para alalayan ako sa buong kuwarto.
Parang…
Sabi ko, "Joey, umalis na tayo rito."
At umalis kami. Saan kami pumunta? Sa airport. Ang galing.
Magkaroon tayo ng panic attack sa tube sa langit.
Naglalakad ako sa Miami International Airport
at natakot ko talaga ang mga tao.
Alam n'yo kung bakit? Nakalimutan ko kung paano maglakad. Nakalimutan ko.
'Di ko maisip kung ano 'yong body scanner.
Sabi ko…
"Naririnig mo rin ba ang tibok ng puso ko?"
Pinagpapawisan ako, pero nilalamig ako.
Naghahanap ako ng kumot, sabi ko, "May kumot ka?"
"Gusto ko ng kumot!"
Sabi nila, "Nasa banyo ka. Lumabas ka nga rito."
Hinimatay ako sa meditative state.
Sa flight na 'yon. 'Tapos nagising akong takot.
Nagising na ba kayong takot? Bumangon ako at sabi ko…
"Bakit ang sama ko?"
At may ginawa akong 'di ko pa nagagawa.
May flight attendant
na dumaan sa aisle,
at no'ng dumaan siya, hinawakan ko 'yong braso niya.
Nang mahigpit.
Parang ilalagay ko 'yon sa ari ko. Hinawakan ko 'yon.
Nagulat siya. Ganito ang ginawa niya…
At bangag na bangag ako,
sabi ko, "Sandali, paano? Alam mo?"
"Bakit tayo buhay?"
Sabi niya, "Ano?"
Masuwerte akong kasama ko ang kaibigan kong si Shaun.
Sumabat siya, "Uminom siya ng Ambien."
Sabi niya, "Okay." At tuloy-tuloy lang siya sa aisle.
Nag-aalala si Shaun sa'kin, kaya ginising niya si Joey.
Sabi niya, "Joey!" Sabi ni Joey, "Ano?"
Sabi niya, "Ano'ng binigay mo kay Tom?"
Sabi ni Joey, "Binigyan ko siya ng 200 milligrams."
"Dipped sa hash oil."
Sabi ko, "Bakit ginawa mo sa'kin 'yon?"
Sabi niya, "Makikita mo na ang demonyo."
Sabi ko, "Ang alam ko, nakatingin ako sa kanya ngayon."
At ulitin natin. Lima ang kinain niya.
Libong milligrams 'yon. Sabi niya, "Ano'ng gagawin mo bukas?"
"Pupunta ako sa ospital bukas. Ano'ng gagawin mo?"
Sira-ulo.
Pero makinig kayo. Kung 'di pa kayo biglaang na-megadose,
nakakakilabot 'yon.
Nakakapanghina at nakakataranta.
At no'ng isang linggo,
ginawa ko 'yon sa mama ko.
Ginawa ko 'yon.
Dinadalaw ko siya. Mag-isa siya. Alam niyang kinakain ko 'yon sa gabi.
Sinabi ko sa kanyang pampatulog ko 'yon.
At "gummies" ang tawag niya ro'n. Kaya…
Pinuntahan niya ako at sabi niya, "Kakain ka ba ng gummy mamaya?"
Sabi ko, "Oo."
Sabi niya, "Puwedeng humingi ng isa?"
Sabi ko, "Sige."
Binigyan ko siya ng isa
kasi isa ang kinakain ko.
At nababangag ako sa isa, kaya sabi ko,
"Tatamaan talaga siya rito."
Tumabi ako sa kanya nang ilang oras. Tinanong ko siya, "Ano'ng pakiramdam mo?"
Sabi niya, "Wala akong nararamdaman."
Sabi ko, "Talaga?" Sabi niya, "Oo."
Sabi ko, "Sige. Ewan ko. Matulog ka na. Ang tibay mo."
"Hindi ko alam ang sasabihin ko sa'yo."
Kinabukasan, gabi na at pinuntahan niya ulit ako.
"Puwedeng humingi ulit ng gummy mamaya?"
Sabi ko, "Kumain ka na ng isa kahapon. Wala kang naramdaman."
Sabi niya, "Siguro dalawa dapat."
"Siguro nga."
Binigyan ko siya ng dalawa. Nag-hang out kami.
Tinanong ko ulit siya,
"Ano'ng nararamdaman mo?" Sabi niya,
"Wala akong nararamdaman."
Sabi ko, "Talaga?"
Sabi niya, "Kakain pa ba ako ng dalawa?"
Sabi ko, "Uy, Pablo, baka gusto mong maghinay-hinay."
Sabi niya, "Hindi ba dapat?"
Sabi ko, "Sa tingin ko, dapat. Heto pa ang dalawa."
Binigay ko 'yon sa kanya.
Kinain niya 'yon. At sabi niya, "Matutulog na ako." Sabi ko, "Sige."
Pumunta siya sa kuwarto niya. Pumunta ako sa guest room.
Ilang minuto lang,
may natanggap akong sunod-sunod na text message
na kabisado ko mula noon.
Nakalagay sa una, "Tommy, nagfi-fizz ako."
F-I-Z-Z…
I-N-G.
Nag-reply ako, "Mukhang ayos 'yan."
Kasi sino ba ang nagsasabing, "Nagfi-fizz ako ngayon"?
'Nagfi-fizz kami ngayon dito." Ewan ko kung ano 'yon.
Nag-reply siya, "125 'yong heart rate ko."
"Umiikot ako."
Kaya nag-reply ako, "LOL." Parang ang saya niya.
'Tapos nag-text siya, "Puntahan mo na ako. Masama ang pakiramdam ko."
Pumunta ako sa kuwarto niya
at tuwid na nakaupo ang mama ko.
Nakakaalarma 'yon. Para sa isang matandang babae?
Karamihan sa kanila, humihiga o sumasandal.
Nasa kama lang siya, na…
Sabi ko, "Okay ka lang?" Sabi niya, "Hindi."
Kaya nilabas ko siya sa patio. Iniisip ko, "Preskong hangin."
Malinaw na agad
na mahaba-haba pa 'yon.
'Yong unang ginawa niya, ganito…
"Ang mga labi ko!"
"Magkadikit sila."
Sabi ko, "Ikukuha kita ng tubig."
Sabi niya, "Bakit nagugutom ako?"
Sabi ko, "Kasi tumalab na."
Sabi niya, "Nandito 'yong aso. Wala na siya?"
Sabi ko, "Diyos ko."
Tumawa ako…
nang napakalakas.
'Di lang 'yon, "Ha-ha-ha."
Malalim, malakas…
Pinapanood kong nababangag 'yong 77 taong gulang kong ina.
'Di ako tumatawa, parang titigil 'yong nervous system ko.
Pinapanood ko ang panonood niya ng tunog.
Ganito siya…
Masakit. Ang sakit ng lakas… 'Yong… Parang…
Habang tumatawa ako, tiningnan ko siya. At sa sandaling 'yon,
ngumiwi 'yong mukha niya.
Ganito 'yong mukha niya…
At tumingin siya sa'kin.
Sabi niya, "Bukas, 'yong pagtawa mo, magiging luha sa bangkay ko."
At sabi ko…
"Ano?"
Sabi niya, "Perfect murder 'yon."
"Walang makakaalam na ikaw 'yon."
Parang bumaligtad 'yong baga ko no'n.
At tumulo ang luha
sa mukha ko.
Bangag na bangag siya, akala niya 'yong pagtawa ko
ay pagkumpirma sa iniisip niya.
Nagsimula talaga siyang magmakaawa.
Sabi niya, "Tommy, please!"
"Please!"
"Huwag mo 'kong patayin!"
"Mama mo 'ko!"
Hinimatay ako sa upuan.
Parang…
Nagising ako. Ewan ko kung nasaan ako.
Umaga na.
Nasa kusina na siya no'ng pumunta ako ro'n.
Sabi ko, "Uy, Ma."
'Di siya nagsalita. Sabi ko, "Ay, putsa."
Lumapit siya sa coffee maker at sabi niya…
"Alam kong sinubukan mo 'kong patayin kagabi."
"Napakagaling n'on."
"Pero nandito pa rin ako, Tommy."
Sabi ko, "Hindi kita sinubukang patayin." Sabi niya, "Oo, sinubukan mo."
Kaya umalis na ako.
Mamaya-maya, bumalik ako.
Sabi ko, "Hihingi ako ng tawad."
"Hindi dapat kita pinakain ng gano'n karami. Sorry."
Sabi niya, "Okay lang. Pinapatawad kita."
Sabi ko, "Talaga? Salamat. Gumaan 'yong pakiramdam ko."
Sabi niya, "May sasabihin lang ako."
Sabi ko, "Ano 'yon?
Sabi niya, "Gusto ko ulit ng gummy mamaya."
Sabi ko, "Ano?"
Araw-araw na siyang kumakain n'on.
Gumagamit siya ng coke. Pinalago niya 'yong bulbol niya.
Sumisiping siya sa mga kapitbahay.
Napakasarap ng buhay niya.
'Pag nakita n'yo siya,
bigyan n'yo ng droga.
Salamat sa pagpunta. Magandang gabi.
INAALAY KAY THOMAS NADEAU SEGURA AKA TOP DOG
Tagapagsalin ng subtitle: Cyril Dayao