Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Lumaki ako sa Sunshine Coast sa Australia,
ibig sabihin, 'di nalayo ang pamilya ko sa dagat.
Kung 'di kami naglalangoy, naglalayag kami.
Halos sa bangka na kami nakatira, ang Home Abroad.
Kami-kami lang, si Mama, Papa, at kaming apat na magkakapatid,
pero masaya dahil magkakasama kami.
Sa gabi, magkukwento si Mama tungkol sa taong bituin sa langit,
at ipaghehele kami ng alon para makatulog.
'Di ko malilimutan ang unang beses kong maglayag,
nakakasabik nang tamaan ng hangin ang layag,
ang mahika at gayuma ng dagat.
Ako ang kapitan at nasa harap ko ang buong mundo,
naghihintay na matuklasan.
Naririnig kong tinatawag ng dagat ang pangalan ko.
Noong 12 taon ako, nahumaling ako.
Sa loob ng apat na taon, pinag-aralan ko ang dagat, alon,
at natutunan ko ang lahat tungkol sa paglalayag.
Pumasok ako sa tatlong trabaho at nag-ipon ng pera,
dahil pangarap kong maglayag sa buong mundo.
PAGSASANAY. SETYEMBRE 2009. KARAGATANG PASIPIKO MALAPIT SA AUSTRALIA.
Jess, kumusta ang ensayo?
Binangga ako ng barkong kargamento. Biglang sumulpot.
Pinapasok ka ng tubig?
Hindi. Mukhang hindi naman, pero nasiraan ako.
Bakit 'di tumunog ang alarm?
Sabihin mo ang koordinado mo.
Nasa 26 digri, 25…
Jess, huminga ka.
Magpokus ka.
Diyos ko, ano'ng nangyari?
Okay lang siya. Sumalpok sa barko ng kargamento.
Nabangga ng barko ng kargamento?
Astig.
Hindi 'yon astig, Tom.
Ayos lang ba siya?
-Ayos lang 'yon. Matulog na kayo. -Ayaw.
Nasaktan ka ba, Jess?
Hindi, Ma, ayos lang ako.
Totoo, pangako.
Nagkasundo tayo, walang banggaan.
'Di ko napigilan.
Pwedeng makausap si Jess? Pakausap kay Jess!
-Pwede siyang makausap? -Si Hannah na.
-Barko ba ng pirata? -Nagkakamali siya sa koordinado.
Tatawagan ko ang Coast Guard.
Huwag. Magdadatingan ang mga reporter.
Hinihintay nilang magkamali siya. 'Di pwedeng paika-ikang bumalik.
-Kaya pa raw ba ng bangka sa dagat? -Oo raw, sabi niya.
-Habang may 16 anyos… -Kailangang magawa ni Jess mag-isa ito.
Nasa 20 milya lang ang layo niya.
Isipin n'yo na lang kung 2,000 milya na.
Hihintayin ka namin sa marina. Mas ayos siguro sa liwanag.
Salamat, Em.
Jess!
Okay, 'pag sinabi kong hatak,
ibabaling natin ang layag sa kabila.
Handa ka nang manalo?
Sige na, magsimula na tayo!
-Uy! Jess, ano'ng problema? -'Di ako handa.
-Hindi? -Mahal ko.
-Ayaw n'yong tumuloy? -Medyo kinakabahan lang.
-Sige. -Kayo ang pambatong manalo.
Oo. Siguro.
Sige lang, Jess!
'Di mo malalaman kung ano'ng nandoon kung 'di mo susubukan.
'Wag masyadong malayo.
Teka, Emily.
Bilis, Jess!
Halika rito. Ayan.
Biglang naputol ang pagsasanay ni Jessica Watson, patunay sa kritiko…
Atherton! Hoy, Atherton!
Bakit pinapayagan siya roon?
-Atherton. -Ben.
Ewan ko kung ano sa tingin n'yo ang ginagawa n'yo.
Mukhang nandito tayo
dahil napakaliit ng bangkang 'yan para ilayag ng bata sa dagat.
-Medyo marupok din. -Hayaan mo na.
Mga buwitre.
Pinapakain mo pa kasi.
Bakit 'di papakainin ang buwitre?
Hindi araw-araw
may batang gaya ng ate mo ang gumagawa ng bagay na ito.
Malaking bagay 'yon. Nagtatanong ang mga tao.
Nagiging target siya.
Kung magtagumpay siya, bayani. Kung mabigo, trahedya.
Sampu lang siya.
Naghahanap sila ng kahinaan. 'Wag mong hayaang itrato kang iba.
Kapitan ka, nakuha mo?
Ako si Ben Bryant, tagapayo ni Jessica.
Jess.
Ako si Jessica Watson.
At plano kong maging pinakabatang
manlalayag sa buong mundo, mag-isa at walang katulong.
Ano'ng nangyari kagabi?
-May banggaan. -Kasalanan mo ba?
May umikot na barko ng kargamento.
Jessica, unang gabi pa lang ng pagsasanay mo.
Paano mo kakayanin ang buong mundo kung 'di mo kaya ang dalawang daungan?
'Di ikaw ang ipinunta namin. Salamat, Ben.
Kaya ko ito.
Alam mo ba ang pinasok mo?
Malawak na karagatan, alon na kasing laki ng mga gusaling paupahan,
napakalakas na hangin.
Ito ang Bundok Everest ng paglalayag.
Oo, syempre, mahirap ang ruta,
pero kalahati na ng buhay ko…
Mga ilang taon pa lang?
Nagawa ko na ang 10,000 nautical na milya. Nararapat ako.
At naghanda kami.
Paano siya maghahanda sa barkong 'di gumamit ng radar?
Bakit 'di tumunog ang alarm bago ka bumangga?
Nakalimutan kong buksan.
G. at Gng. Watson, may agam-agam ba kayo sa narinig n'yo?
Nagkamali siya. Alam kong 'di na niya uulitin 'yon.
'Di ba napakabata ng 16?
Sino kami para humadlang sa pangarap niya?
Nagpakahirap siya at pinatunayan niyang kaya niya.
Kailan na ang bagong araw ng alis?
Mukhang sa gitna ng Oktubre na ang alis.
Dalawang linggo. Mapangarapin, ano?
Huling bakante na ito bago mapuno ng yelo ang Katimugang Karagatan.
Jessica!
Paano ang panawagan ng awtoridad na magkansela?
Ben, kaya mo ba talagang maiuwi ang batang ito?
May karanasan ako.
Pero bilang kapitan ng Millennium Cup, nawalan ka ng tauhan.
Si Matt Turner.
Hoy, tama na 'yan.
-Patapusin mo ako… -Hindi. Tapos na tayo.
Apat na taon ng pagsisikap, at ito ang kinahinatnan.
Tiningnan ko ang radar at 'di ko nakita ang barko.
Napaidlip lang ako. 'Di ko alam…
Hindi ka nag-isip. Iresponsable 'yon, Jess.
Palagi ka ring nagkakamali sa koordinado.
Mahalaga ang lagay ng pag-iisip mo.
Kapag nangibabaw ang dyslexia, maliligaw ka sa gitna ng dagat.
Sige. Sige, nauunawaan na namin.
Maaayos pa kaya natin?
Medyo magulo, pero, oo.
May buhay pa siya.
'Di nga lang maliit na ayusan ito.
Wala tayong pera, walang tao, walang lugar ng pag-aayusan.
'Di ba tutulong ang mga isponsor?
Baka 'di sila magbayad para sa ikalawang poste.
Pwede tayong maging malikhain. Gamitin ulit ang layag, magtapal.
Hindi pwede. Dapat ayusin mula sa pinakamaliit.
-Paano kung wala tayong pera? -Sa susunod na taon ka na.
-Papa! -Pinakamahalaga ang kaligtasan.
Wala akong problemang itigil ito kung 'di gagawin nang tama.
Alam mo, baka dapat nga nating itigil. Nakakamulat ito.
-Aksidente lang 'yon… -Walang magpapasya sa ngayon.
Tingnan na lang natin ang sasabihin ng mga isponsor. 'Di ba, Jess?
Oo, tama.
Ang nagwagi sa NRL Grand Finals noong isang taon, Manly Sea Eagles,
ay mukhang handa na namang manguna ngayong taon
matapos talunin ang Melbourne Storm nang 34-6 noong weekend.
Ito ang magiging ikatlong sunod na Grand Final ng Manly.
'Wag kalimutan ang netball.
-Tingnan n'yo ako. At… -Oo. At, sige!
Mahusay!
Walang susulpot na bago diyan, Tom.
Mahusay. Mahihilo ka niyan.
Alam ko!
-Huli ka! -Hoy! Tama na 'yan!
-Babayaran ba ako sa interbyu? -'Di sapat.
-Nagsimula ang paglalayag ni Jessica… -Tingnan n'yo!
…nang dalhin ng pamilya niya ang buhay nila sa Australia.
Nang mabasa niya ang libro ng mandaragat na si Jesse Martin,
nagkaroon siya ng inspirasyon na maglayag sa buong mundo.
Habang naka-homeschool, nagsimulang magsanay ang 12-anyos na si Jessica
kasama ang mandaragat na si Ben Bryant at pinagsikapang abutin ang pangarap.
Pero bangungot na ba ang pangarap na 'yon?
Nagbago!
Tinatawag ng mga grupo
sa kapakanan ng bata na iresponsable at mapanganib.
Wala silang magawa.
Walang kakayahan ang bata na maunawaan ang panganib.
Wala na silang mapag-usapang mas makabuluhan.
Ang tanong ng bawat isa, "Masyado bang bata si Jessica Watson
at nasaan ang mga magulang niya?"
Maiisip mo kung pangarap ba ito ni Jessica o ng mga magulang niya?
Nasa social media na rin. Tinatawag tayong "hampaslupang pirata."
Ano ba, ayos nga 'yan.
Gagawa ako ng komento!
-Huwag, Hannah. -Huwag.
Gumagawa ng batas ang pamahalaan ng Queensland
para pigilang maglayag si Jessica, ayon umano sa kapakanan ng bata.
'Di nila pwedeng gawin 'yon! Pwede ba?
'Di maabot ang tinatawagan mo. Subukan ulit.
'Di naman ganoon kalala.
Ay, hindi. Gumuguho na ang lahat.
Puno ang mga shed.
'Di natin kaya ang katulong o piyesa at walang sumasagot na isponsor.
Bigyan mo lang sila ng oras.
Wala na akong oras.
Siguro nanonood sila ng balita.
-Lahat sinasabing 'di ko kaya. -Ano naman?
-Alam mong kaya mo. -Kung maaayos agad si Pink.
Wala sa plano ang mga bagay
at nakakabigo talaga 'yon.
Pero kapag may problema, saka lalabas ang pagkatao mo.
Ngayon, nakatingin ako sa matatag, nakatuon, at matiyagang dalaga
na makakaya ito.
'Di ako palaging ganoon.
Hindi, madalas magulo ka.
Oo.
Malalampasan mo lahat kapag pinaghirapan mo, Jess.
Nakita na kitang gawin 'yon noon.
GAYA NG MGA DULO NG MAGNET
Imposible ito.
Subukan natin kung saan ka interesado.
Matutulungan kang magpokus ng kulay. Subukan mo.
Jesse Martin, pinakabatang
naglayag mag-isa
sa buong mundo.
Sa buong mundo?
Pwede 'yon?
Sinuri ko ang kabuuan at nakuha ko ang gagastusin.
Kailangan natin ng bagong poste, katig, at ipapaayos ang katawan.
Kaunting antala lang naman 'yon.
Basta nasa dagat na ako sa Nobyembre.
-Hello, gumising ka nga, Ben! -Ano?
Seryoso naman ako.
Kaya pa rin natin ito. Maaayos pa natin si Pink…
Alam ko.
Sasama ka ba?
Saan?
May ipapakita ako sa'yo.
-Ayoko ng bagong bangka, Ben. -Oo.
Team kami ni Pink. Kilala ko si Pink.
Alam ko 'pag galit siya.
-Alam ko 'pag problemado siya. -Oo.
Humanap lang ako ng tulong.
Kapag inatake ka ng media,
'di ko na sila mapigilang tumulong.
Bakit?
Kasi tinira ng media ang kasamahan namin.
Mag-isa ka mang maglalayag, pero may tribo ka na.
Makakapaglayag ka na rito bago pa maipasa ang batas.
-Totoo ito, Jess. Tumingin ka sa likod. -Ayan na siya!
Hannah, 'wag kang malikot! Huwag!
Dali!
Tela? Salamat, tol.
Sige, sandali lang.
Tama, isa, dalawa, tatlo, apat.
Tom!
LAGI KITANG INIISIP EMILY
MANGAHAS MANGARAP
Uy, Roger. Rog, pare, may tanong ako.
Uy, Pink.
Maligayang pagbabalik.
-Huwag! -Ingat!
'Di ba sila pwedeng magpahinga?
Tumitindi ang mga panawagang pigilan si Jessica.
Maging ang tatay niya, nagpahayag ng pagdududa kanina.
Rog! Ano'ng nararamdaman mo sa pagbangga ni Jess?
'Di ka magiging kumpiyansa kapag bumangga ang dalaga mo.
-Akala ko 'wag magsasalita sa media? -Biro lang 'yon.
-Ginawa mo sa TV. -Iniba niya ang ibig sabihin, 'di ba?
-Tingin mo 'di ko kaya? -Ano?
'Di ko alam.
Akala ko isang buwan mo lang magugustuhan ito
-at magsasawa ka na. -Tumigil ka na.
Pasensya na.
Ayaw mo ba akong tumuloy?
Hoy.
Makinig ka sa'kin, ha?
Gusto kong makamit mo lahat ng pinapangarap mo.
Pero,
anak kita.
Talaga?
Talaga.
Jess.
'Wag ka nang sumali.
Bwisit.
'Di niya sinasadya 'yon. Takot lang siya.
Hindi, baka tama ang mamamahayag
baka dapat tumigil na ako at tumakas papunta sa mga party.
Hindi rin gusto ni papa 'yon. Maniwala ka.
Alam mo, laging may opinyon ang mga tao
kung ano ang dapat at 'di mo dapat gawin.
Nakikita kitang masaya kapag naglalayag
kaya gawin mo 'yon para sa'yo.
Napakatalino mo.
Sige. Oras na ng sorpresa.
Okay.
Gumawa ako ng blog para sa biyahe mo.
-Ano? -'Wag kang mag-alala. Aayusin ko.
Maririnig ng lahat ang boses mo,
dahil nararapat itong pakinggan minsan.
Salamat, Em.
Tim Tam?
Sige, ayos na ako.
-Ayos na ba kayo? Tatlo, dalawa, isa. -Rolling.
Dumating na ang araw.
Ilang oras na lang at pagtapos ng maraming dagok,
nakatakda nang magsimula si Jessica Watson sa mag-isang paglalayag,
'di pinapansin ang mga kritiko niya at lumalabis na sa gastos ng gobyerno.
'Yan nga. I-print mo 'yan.
Ayan na. Oo, salamat, mahal ko.
Kapag nalulungkot ka.
Hindi ko madadala si Kobi Koala. Paborito mo siya.
Oo.
Kaya nga ipapahiram ko lang.
Okay?
Pangako, ibabalik ko siya nang ligtas.
-Sige, mabilis lang. -Oo.
Tumatakas sa paggawa ng takdang-aralin.
Paalam, Tom. Sige.
Iginayak ko ang tsokolateng hiningi mo. 'Wag mong ubusin agad.
Salamat, Papa.
Dalawang beses mo ibigay ang long at lat mo.
Bakit?
Kung mali ka, alam kong problemado ka.
Gagamitin mo ang dyslexia ko?
Oo, tama. Walang pero, ha?
Magiging ayos ka.
Hoy.
Panoorin ang paglubog ng araw, ipagdiwang ang tagumpay,
at magsayaw sa ulan.
Umuwi ka nang ligtas, ha?
Handa na kaya siya?
Isang paraan lang para malaman.
Pampaswerte sa unang paglalayag ko.
Lagi akong ibinabalik nito. Sa'yo na ngayon.
-'Di ko kaya, Ben. -Kaya mo.
Sige na. Umalis ka na.
-Paalam! -Paalam, Jess!
-Paalam, Jess!
Galingan mo!
Paalam!
Magiging ayos lang siya.
Sige.
Ayan na siya.
OPISYAL NA LINYA NG SIMULA
Four-point-one-three?
Four-point-one-three.
ARAW 1. DAUNGAN NG SYDNEY. IKA-18 NG OKTUBRE 2009.
Sige, Pink!
-Nakakadiri ka! -Puno ang bibig ko.
Sige, makinig.
Pumayag si Ben na dito magtrabaho habang sinusubaybayan si Jess,
kaya hayaan n'yo lang siya.
Sa panaginip…
Ano ito?
'Wag kayong magulo.
-'Wag mong galawin ang Weet-Bix ko. -Sige.
Sige.
Ayos.
-Si Jessica ba 'yan? -Ako na!
Ako na. Uy, tol.
Nasa 27 degree, 33 minuto patimog, at 170 degree, 30 minuto pasilangan.
Sakto.
-Kumusta ang suplay, kasya pa ba? -Pa, kakaalis ko lang.
Hindi, Jules. Naku…
Jess!
Hi, Ma!
Kumusta ka riyan?
Sulit ang paghihintay.
Ihagis mo ang tali.
Kaya ko na.
Gawin mo lang!
Pwede na ba 'yon?
Oo. Salamat, bata.
Sabi nila, 'di ko pa raw kaya kasi maliit at mahina ako.
Pero kaya ko na!
Lagi akong nag-eensayo.
Wala kang dapat patunayan sa akin.
Kailangang gawin ng mga babae 'yon.
Ikaw ba si Ben Bryant?
-Hindi. -Oo, ikaw nga.
Naputol ang dulo ng hinliliit mo sa paglalayag sa Antarctica.
'Di 'yon nawala.
-Inilagay ko sa aparador. -Astig.
Kinaya mo ang 12 Sydney hanggang Hobarts at tatlong beses naglayag nang mag-isa.
Maganda ba ang maglayag mag-isa?
Oo, maganda.
Walang kumakausap sa'yo.
Kumukuha ako ng karanasan para makapaglayag sa mundo,
pero walang nagbibigay ng pagkakataon.
Gumawa ka ng sarili mong pagkakataon.
Hi, ako si Jess.
Ito ang video log ko!
Log book ang ginagawa ng mandaragat,
pero 'di pwedeng anim na buwan akong walang screen time.
Sigurado si mama lang ang nanonood nito.
Hi, Mama!
Ililibot ko kayo sa bahay ko sa loob ng pitong buwan.
Kaya naman,
ito ang kusina kung saan ako magluluto.
At ito naman ang mesa kung saan ko kinokontrol ang kuryente at komunikasyon.
Lugar ng tulugan ko.
Dunny.
Nandito lahat ng pagkain ko.
Halimbawa,
naku, pinatigas na broccoli.
TSOKOLATE PAGKATAPOS LANG NG BROCCOLI!
Ang galing, Papa.
Maglalayag akong mag-isa at walang tigil.
Kung dadaong ako, madi-diskwalipika ako.
At kailangan kong tawirin lahat ng linya ng longitude at paikot ng apat na kapa
para kilalanin bilang totoong paglalayag.
Ito ang gagawin ko.
Okay, narito ang Sydney.
Papuntang hilagang-silangan, lampas ng ekwador,
at papuntang timog ng Cape Horn at sa dulo ng Chile,
at tatawid sa Karagatang Antlantiko papunta sa Good Hope sa South Africa,
tapos sa Karagatang Indyo at sa Cape Leeuwin sa Kanlurang Australia,
tapos pababa sa Timog-Silangang Kapa ng Tasmania,
at babalik sa Sydney Harbour.
Kaya wala naman masyado.
Tara!
Sige, ito ang timon ng bangka,
pero naka-autopilot siya ngayon.
Nasa ilalim naman ang lifeboat.
At ito naman ang drogue.
Parang malambot na angkla.
Pinababagal at pinatatatag ang bangka kapag may bagyo.
Dito naman ang paliguan ko,
pero nakalimutan ko pala ang suklay ko sa bahay.
Kaya ito muna ang gagamitin ko nang 200 araw.
Buti na lang maganda ang bakuran.
Gutom ka na, Kobi?
-Jess. -Uy.
Gumagana ang detektor ng bangka. May dumaang pa-hilagang kanluran.
Mabuti naman. 'Yan ang huling barko na makikita mo sa ngayon.
Paano mo nalaman?
Maging aral na sa'yo ang pagkabangga, ha?
Alam mo na paano harapin 'yon.
-Nalungkot ka ba? -Minsan.
-Pero napapangibabawan ko. -Paano?
Kumanta.
Kanta? Kumakanta ka?
Mandaragat tayo. Dapat lang 'yon.
Matulog ka na, ha?
Kaba sa unang linggo lang 'yan. Tumatawag ang mga isda.
-Sige na. -Okay.
Dali.
Bwisit.
ARAW 12. KARAGATANG PASIPIKO MALAPIT SA FIJI.
…ang lokal na dalaga na humahakot ng atensyon ng mamamayan.
Naglakbay ang pamilya ni Jessica Watson sa Australia sa double-deck na bus
bago lumipat sa bangka noong siyam na taon lang si Jessica.
Makalipas ang pitong taon, tatawirin ni Jessica ang unang malaking milyahe
sa kanyang pagtatangka na maging pinakabatang naglayag mag-isa sa mundo.
Salamat, Susie. Nasa Karagatang Indyo at Timog ang tunay na panganib
kung saan dose-dosenang mandaragat ang mas maraming karanasan kay Jessica
ang dumaan sa iba't ibang pagbagsak.
'Wag nang pakinggan 'yan.
Ilang buwan ang sinusuong ng mga mag-isang mandaragat na naglalayag…
Okay, malaking bagay sa mga mandaragat ang tumawid sa ekwador.
Pinatunayan ang pagiging karapat-dapat
at dapat imulat sa Kapatiran ng mga Marino.
Okay, sige,
Timong, dalawampu, labinlima, sampu, lima, zero!
Tinawid na natin ang Timog Hemisphere patungo sa Hilagang Hemisphere!
Okay, para sa pangmulat na seremonya…
Ang presko, sa totoo lang.
Tagay kay Haring Neptuno!
ARAW 33. ANG EKWADOR. 4356 MILYA MULA SA BAHAY.
-Para kay Jess! -Jess! Tagay!
'Di ako makapaniwalang tinawid niya ang ekwador.
Pulang langit sa gabi, saya ng mandaragat. Pulang langit sa umaga, isang babala.
Kita mo ang ulat ng panahon?
Oo, kita sa langit.
Oo. Jess, malaki ito. Pagplanuhan natin, ha?
Magpapalit ako ng daan.
Kailangan mong gamitin ang drogue. Suungin mo.
Suungin ang bagyo?
Mabilis ang takbo nito. 'Di mo kayang unahan 'yan.
-Pero mabilis lang lilipas 'yan. -Salamat sa Diyos.
Sandali lang. Nagkasundo tayong gawin ang pinakaligtas.
'Di karaniwan ang bagyo sa rehiyong ito, Pa. Mahirap humusga.
Parang angkla.
Patatatagin siya ng drogue. Ayos lang siya.
Mukhang 'yan na ang pinakamahusay na opsyon, Jess. Ikaw ang bahala.
Okay.
Kausapin mo ako.
Mga protocol. Sige, isa-isahin natin.
Ewan ko. Ayaw ko nito.
Alam ni Ben ang ginagawa niya, kahit ano'ng tingin mo, alam din ni Jess.
Alam mo na 'yan.
Oo.
Sige na, drogue!
May sasabihin ako sa'yo. Gusto ko ring maglayag sa mundo.
At ako ang pinakabatang gagawa noon.
Jess…
Ano?
Nagawa ni Jesse Martin noong 17 siya. Ordinaryo lang siya gaya ko.
May plano ako.
Kukuha ako ng guro, kwalipikasyon.
Heto ang listahan ng lahat ng kailangan at ang mga pangkaligtasang kurso.
Magtatrabaho ako para magkapera, at hahanap ng isponsor sa malaking gastos,
at sa bawat oras na paglalayag, isang oras din akong magbabasa.
Magandang panahon ng pagbabasa 'yan!
-Alam niya ang manonood. -Oo nga.
Ayusin mo na ang nasa listahan, kung ganoon.
Kaya mong gawin anumang itinakda ng isip mo.
Jess! Okay ka lang?
-Ayos lang ako. -Ano'ng nangyari? Bakit 'di ka tumawag?
Nahimatay ako, pero ayos lang ako.
-Ano? -Nahimatay? Okay ka lang ba?
-Nabagok ba ang ulo mo? -Nasusuka.
-Kailangan mo ng doktor! -Wala akong dalang ganoon.
Jess, makinig ka.
Masakit ba ang ulo mo, may tumutunog sa tenga, nahihilo?
Pa, tama na. Ayos lang ako.
Nandiyan ba si Ben?
Kumusta si Pink?
Ayos lang siya.
'Di ka nakatali?
-Gagawin ko na. -Dapat ginawa mo na.
Walang hinihintay si Inang Kalikasan. Alam mo 'yan.
-Bagyo 'yon. -Walang kaso 'yon.
Kailangan mong harapin. Buti nakaligtas ka pa.
Ang bangis. Akala ko tataob ako.
Oo, oo, oo.
ARAW 50. BAYBAYIN MALAPIT SA TIMOG AMERIKA.
Si Ben. Tara.
Sumuong daw si Jess sa unang bagyo niya, nasaktan ba siya, may nasira?
Wala kaming sasagutin, pero may blog si Jess sa address na ito.
Paglilihis 101.
'Di ganoon kahirap, Ben.
-Ben, may idadagdag ka pa? -Ben, sandali, saglit lang.
-Teka! Teka, Ben, pasensya na. -Jimmy, hawakan mo ito.
Isa ang albatross sa iilang makikita mo sa gitna ng karagatan.
Sinubaybayan sila ng mga mandaragat sa buong kasaysayan.
Nakahuli yata ako ng isda!
Okay.
Halika rito! Nakikita n'yo ba?
Hello.
Ako naman!
Sige! Tom, bangon na!
-Oo. -Ayan na.
Kain na!
Magandang umaga!
Ben? Heto ang sa'yo.
'Di ako nag-aagahan.
Sige, 'wag, pero nandito lang kung gusto mo.
May isusulat ka?
HARING TOM
Jess, nakapasok ako sa Sydney Uni!
Naku! Em, ang galing! Binabati kita, nagawa mo!
Binabakuran na ni Hannah ang kama ko.
Tama.
Wala ka na pagbalik ko.
Aayusin ko pa rin ang blog.
Nanalo ako ng apat na medalya sa Swimming Carnival!
Han! Ang galing! Sana nandoon ako.
At hulaan mo? May ka-date si Tom.
-Bakit mo naman… -Ano? Kanino?
Ibigay mo sa'kin 'yang…
Jess!
-Hindi! Hindi ko alam… -Oo, meron kaya!
Meron nga!
Kinakausap ko siya at sasabihin ko kung sino!
Wala akong ka-date.
-Meron nga! -Wala akong ka-date.
Grabe.
-Sige, ano'ng sa'yo? -Boogie board!
Ano? Boogie board?
Nasobrahan sa matamis si Hannah.
Hindi lang siya. At hindi pa nga Pasko rito.
-Nandiyan ba si Em? -Oo, sandali!
Em.
Uy, Jess. Maligayang Pasko!
Maligayang Pasko!
Isang Grow Your Own Friend!
Salamat, kailangan ko talaga ito.
Magaling daw 'yan makinig.
-Ako naman! -Heto si Papa.
Maligayang Pasko, mahal ko. May bago ka raw kaibigan.
Ano'ng plano n'yo bukas?
Ako ang punong-abala, pero mas tahimik ang mga bisita ko.
Astig 'yan, Hannah.
Ayos 'yan! Pwede ba ako riyan?
Jess! Nakalimutan ko. Hanapin mo ang supot ng leeks.
Narinig mo? Supot ng leeks.
Ben!
-Maligayang Pasko! -Oo.
Pasok ka.
Maligayang Pasko, Ben!
-Maligayang Pasko, Ben! -Oo.
Maligayang Pasko, pare.
-Heto. -Salamat!
Nagustuhan ko. Salamat, Tom.
Oo na, medyo malakas na. Mauuna na ako.
Magpaalam na kayo!
-Mahal ka namin! -Sa susunod, Jess!
Tom, ang tugtog!
Opo.
-Kunin mo ito. -Oo. Tagay.
Oo, para kang…
Tama, may pagkain na sa mesa! Tara na!
Sana gutom kayo!
Tama, paputok na. Hannah, sige, hilahin mo!
Pasensya na, Ben.
Ben, ano'ng ginagawa mo kapag Pasko?
Wala.
Paano ang pamilya mo?
Wala ako noon.
-Maligayang Pasko. -Para sa'kin?
Buksan mo!
Salamat.
Ben, bakit malaking bagay ang Cape Horn?
Kasi,
matinding paglalayag 'yon.
Doon nagtatagpo ang Karagatang Atlantiko at Pasipiko,
kaya may malalakas na hangin, paikot na agos,
malalaking alon habang naghahampasan ang mga karagatan.
Kaya nakakatakot ang daanang 'yon.
Nagkalat dito ang maraming nawawalang dulo ng daliri.
Ben, pwede bang 'wag ka masyadong matuwa na gagawa ng nakakatakot ang anak namin?
Sige.
Mabilis na paglalayag ba ito?
Sobrang bilis.
Naku.
ARAW 82. CAPE HORN. 10824 MILYA MULA SA BAHAY.
Tingnan n'yo kung gaano siya kabilis. Pambihira.
-'Di masyadong mabilis. -Mabilis siya.
Sige.
Dinaanan natin ang Everest ng karagatan, ang Cape Horn,
at masaya kong ibinabalita na mapayapa ang paglalayag.
At sobrang astig!
'Di ako makapaniwala.
Nalampasan natin ang pinakamalaking hamon.
ARAW 113. UNANG ARAW WALANG HANGIN. 12884 MILYA MULA SA BAHAY.
Naririnig n'yo ba 'yon?
Ang tunog ng kawalan.
Wala talaga.
Walang hangin o alon.
Ilang araw na.
Alam n'yo kung nasaan ako.
Maglalayag ako sa buong mundo at kinukuha kitang coach ko.
Sabihin mo sa mga magulang mo na maraming coach sa paaralan.
-Alam ko, pero ikaw ang gusto ko. -Buweno…
'di na ako naglalayag.
Dahil sa Millennium Cup, alam ko.
Pero kung tutulungan mo ang pinakabata sa kasaysayan
na maglayag sa mundo nang mag-isa,
kalilimutan na nila ang nangyari kay Matt Turner.
Makakalimutan nila, pero ako hindi.
Bakit mo ba kasi gusto ito?
Kasi wala nang nanunuklas ngayon.
Mas marami nang nasa kalawakan kaysa sa mga nakapaglayag sa mundo.
'Di ko alam na nagagawa pala 'yon, pero kaya 'yon, at gusto ko.
Kasi gusto kong makipagsapalaran.
Gusto mong maglayag.
Pero ibang bagay ang ikutin ang mundo.
'Yan ang gusto kong tuklasin mag-isa.
Gagawin mo kahit ano'ng sabihin ko, ano?
Kung gagawin ko ito, 'di kita ituturing na espesyal,
kasi 'di mahalaga 'yon doon.
Ituturing kita kung paano ko itrato ang sarili ko.
Unang tuntunin, 'wag mong gawin 'yan.
Natatakot ako.
ARAW 115. 3 ARAW NA WALANG HANGIN.
MAGPAKATATAG KA PAPA
-Ganyan nga. Sige na. -Okay.
Ben, ilang araw ka nang 'di natutuloy. Magpahinga ka.
Ano? Naku. Hindi, ayos lang ako.
Hinihintay ko lang ang mga log.
Ano'ng ginagawa ni Jess?
ARAW 117. 5 ARAW NA WALANG HANGIN.
Jess?
Ilang oras ka nang umuurong.
Oo, nakatulog ako.
'Di mo binuksan ang alarm?
Buong linggo nang 'di gumagalaw, malay kong uurong pala?
Kaya nga bubuksan mo ang alarm!
Oo na, okay, kalma lang.
"Kalma lang"? Mapanganib ito, okay?
Sa ganyan nagkakaproblema, may nasasaktan,
kapag nagpapabaya sa responsibilidad!
Kung ganyan ka nang ganyan, ipinapahamak mo ang sarili mo!
Talaga? Buti alam mo!
Hoy! Ano'ng problema?
Kasi…
Tama ka, Jess.
Oo.
Kailangan kong kumalma.
Jess?
Walang hangin, walang alon,
at ngayon, walang Ben.
At ako na lang ito.
At 'di ko maayos ang sarili ko.
ARAW 119. 7 ARAW NA WALANG HANGIN.
'Di pa rin ako gumagalaw.
Ay, salamat sa Diyos sumagot ka rin! Ano'ng nangyayari, Jess?
Mama.
Ano 'yon?
Okay lang. Nandito ako.
Ilabas mo lang.
Mag-isa lang ako.
Hindi ka nag-iisa.
Alam kong mahirap na maramdaman 'yan.
Pero 'di rin 'yan magtatagal.
'Di ko masasabi kailan babalik ang hangin,
pero alam kong 'pag nagpatuloy ka,
babalik din 'yon.
Gaya ng nangyari
sa bawat mandaragat na nauna sa'yo.
Naaalala mo ba ang kinakanta ko sa'yo?
Opo.
Hanapin mo ang pinakamaliwanag na bituin sa langit.
At tuwing titingnan mo 'yon,
alalahanin mong nandito ako bahay,
nakatitig sa parehong bituin na 'yon.
Kasama mo ako.
Okay?
Opo, okay.
Mahal kita, Jess.
Mahal din kita.
May taong bituing naghihintay sa langit
Gusto niya tayong makilala
Pero naiisip niyang matataranta tayo
May taong bituing naghihintay sa langit
Hi.
Pasensya na madalas wala ako.
Umiiwas talaga ako.
Ang totoo, mahirap abutin ang pangarap mo.
At ngayon, sobrang hirap talaga.
Ilang oras na akong umiiyak.
Pagod na ako.
Masakit ang katawan.
'Di ko maiinat ang mga binti ko nang ayos.
Nami-miss ko ang pamilya ko.
Sobrang nami-miss ko sila.
At nami-miss ko ang masungit kong tagapayo…
na matalik ko ring kaibigan.
Sa kabila ng lahat,
sinusubukan kong maging matatag at matiising manlalakbay.
At 'di ako 'yon, alam n'yo?
'Di ako palaging maayos, o malakas, o matapang.
Matapang. Lagi nga akong takot.
At nagdududa sa sarili.
At…
lagi kong naiisip na sumuko.
Pero okay lang 'yon.
Okay lang.
Dahil may lakas sa pagiging ikaw.
Alam n'yo,
palagay ko, kasing hirap 'yon ng pag-akyat sa anumang bundok.
Alam n'yo, palagay ko may katapangan
sa pag-amin na 'di ka okay.
Ay, Diyos ko, nakakatakot.
Nakakatakot gaya ng halos anurin ka sa gitna ng bagyo.
'Di dahil nangyari sa'kin, Mama at Papa.
Kaya, ako si Jessica Watson.
Oo, malakas ako at nahihirapan din.
At mahirap abutin ang pangarap ko,
pero sobrang sulit.
Kahit ang masasamang araw.
Dahil ang mundo,
oo, isang napakahirap na lugar,
pero napakaganda rin.
Pink, natagpuan mo ang hangin!
'Gandang araw!
KABATAANG AUSTRALYANO SINUSUBUKAN ANG TALA SA PAGLALAYAG MAG-ISA
Pwede ba? Doon ang basurahan. Araw ng basura.
PAUWI SA BAHAY
AHOY: MANDARAGAT NA SI WATSON NILAMPASAN ANG CAPE LEEUWIN
NILAMPASAN NI JESSICA WATSON ANG CAPE LEEUWIN
ARAW 186. KATIMUGANG KARAGATAN. 3040 MILYA MULA SA BAHAY.
Jessy!
Hi, Pa. May balita ba kay Ben?
Sinusubaybayan ka niya sa bangka niya.
Okay lang siya.
Nagpapalamig lang siya.
Kung 'di ito tuloy-tuloy,
titigil sana tayo sa mga daungan para magpakumpuni, walang duda.
Ayaw mo namang may tumagas sa bangka.
Pero basta may malinaw na pag-asa at mabilis na daan pauwi,
ayos na rin ito.
Dinisenyo si Pink na ayusin ang sarili tumaob man kami,
basta walang tagas.
'Yan din ang sasabihin ni Ben.
Maraming alon ngayon. Alam mo ang gagawin?
Sabayan sila.
'Wag lalabanan.
Laging mas malakas ang dagat sa'yo at sa anumang nilalang.
Kung gusto mong maglayag, matuto kang makisama kay Inang Kalikasan.
'Di ka niya ipapahamak,
nagtatrabaho lang siya at minsan nakakaabala tayo.
Sige na.
Lumusong na tayo.
ARAW 197. KATIMUGANG KARAGATAN. 1588 MILYA MULA SA BAHAY.
Jessica, ito ang Punong Ministro ng Australia.
Pwede mo akong tawaging K-Rudd kung…
Uy, Tom. Kumusta?
Nababanggit ka nga ng punong ministro.
Em, umuwi ka!
Ngayong linggo lang.
Kilala ka ng lahat sa uni.
Ewan ko kung gusto ko 'yon.
Nasa diyaryo sa buong mundo ang larawan na dumaan ka sa kapa.
Lahat pinapalakpakan ka.
Kaya pakiusap, ayusin mo ang buhok mo.
Tinidor ang pinangsusuklay ko.
Kumusta ang uni? May bagong lalaki sa Sydney?
Siguro!
Ay, Diyos ko, sino?
Buweno…
Uy, pwede ko bang makausap si Mama?
Ngayon na?
May parating na sama ng panahon. Masama talaga. Mga bagyo.
Mga bagyo? Marami?
Galing sila sa Antarctica. Limang beses ang laki sa huling bagyo.
Mukhang kailangan mong dumaong.
Sumuko? Hindi. Hindi pwede. Hindi ngayon.
-Mukhang wala kang ibang opsyon. -Titingnan ko ang langit.
Bakit mo ginagawa sa'kin ito? Bakit ayaw mo akong tantanan?
Namumuo na ang sama ng panahon
hanging may lakas na 70 tali at 40 talampakan ang kapal.
Dadaong ba si Jessica ngunit madidiskwalipika sa proseso
o magpapatuloy pa?
Salamat, Craig. Kung dumaan kaya sa Bass Straight?
Baka maprotektahan siya sa panahon.
-'Di niya madaraanan ang ikaapat na kapa. -Pero mabubuhay siya, Susie.
'Yan ang pinag-uusapan natin, ang kaligtasan niya.
Muling sinusubok ang Australyanong mandaragat na si Jessica Watson
sa kanyang pagtatangkang maglayag sa mundo.
Wala kang dapat ikahiya.
Kahit pinakasanay na mandaragat, tatabi rin.
Kahit pa si Ben.
Jules.
Bibiguin ko ang lahat.
Wala kang binibigo. Nakita mo ba ang mga komento?
Anong komento?
Sa blog mo.
-Itinuro ko na kung paano. -Hindi kaya.
Oo kaya.
Okay, buksan mo ang laptop mo.
Mag-click ka ng link sa anumang post.
Ibaba mo at panoorin.
Sinusubaybayan kita tuwing umaga.
Mas malakas ka sa mga kakilala ko.
May 14 na bata sa estado ng konseho
na nanghihiram ng kompyuter ko para sundan ang video diary mo.
Malaking inspirasyon ka sa mga batang ito.
Aakyatin ko ang Pitong Tuktok.
Salamat sa pagpapakita sa akin na 'di kailangang maging pangarap 'yon.
Isa rin akong 12 taong gulang at dyslexic.
Sa panonood ng video mo, naisip ko,
kaya ko ring abutin ang pangarap ko at maging piloto balang araw.
Salamat sa pagsasama sa amin sa paglalakbay mo, Kapitan Watson.
Tatawagan ulit kita.
Napakalapit na natin.
Kaya…
Isa, dalawa, tatlo.
Mahal ka namin, Jessica!
Magkita tayo sa Sydney!
May paraan pa.
Gusto ko lang siyang makauwi.
Okay, ginawa ko ang numero, paulit-ulit at may isa pang paraan.
Kaya kong unahan ang bagyo.
-Hindi mangyayari 'yon. -Ben, nagbalik ka?
Oo. Tungkol diyan, Jess, 'di dapat ako nagwala.
Naunahan ako ng takot. Pasensya na.
Hindi, pasensya na.
Bale,
ang ibig kong sabihin, "'Di ako siya, at 'di ito ang Millennium Cup."
'Di ako mawawala, Ben. Kasama mo ako.
May bagyo, naalala mo?
Tatama ang pinakamatinding bagyo sa loob ng 72 oras,
ano kung suungin ko sila?
'Di sinusuong ang ganitong bagyo.
Hindi nga, sasabayan ko sila, 'di ko gagamitin ang drogue.
Jess, kailangan 'yon, pinatatatag ng drogue ang bangka.
Oo, pero sa mga bagyo sa Pasipiko, pinabagal tayo noon.
Oo, ganoon nga dapat.
Pero hinambalos tayo ng alon dahil nilabanan ni Pink.
Sabi mo, 'di dapat labanan si Inang Kalikasan,
kaya sabayan natin siya.
Dadaluyong si Pink.
Teka, tama siya.
Kapag tumayo ka sa harap ng alon, matutumba ka,
pero kapag sinabayan mo, hindi.
Kadalasan.
Oo nga, kapag walang drogue,
haharap ka sa 60 talampakang alon, Jess.
Kaya sa halip na magpahampas sa kanila,
sasakyan natin sila.
Makakatulong na maliit si Pink.
Kaya ba ni Pink ito?
Tinapalan mo lang ang lamat sa bubong. Kakayanin ba?
Pagod ka na rin at parang marathon ang bagyo.
Napakalapit ko na.
Uy, 'wag mong isipin 'yon.
Mas mahalaga ngayon ang makauwi ka nang buhay.
Dumaong ka na.
Tama si Ben. Maging ligtas ka.
Hindi! Suungin mo.
-Oo, gusto ko ang opsyon na 'yon. -Gusto ko 'yong surfer.
-Hula ko "dumaong" ang boto mo, Papa? -Buweno,
oo, 'yon naman ang pinakaligtas.
Jessy.
Ewan ko. 'Di ko talaga alam.
'Di naman ako naglalayag nang malayo.
Pero ikaw, Diyos ko, naglayag ka sa buong mundo.
Kilala mo ang dagat, kilala mo ang bangka mo.
Naniniwala akong alam mo ang makabubuti.
Tama ang Papa mo.
Ikaw ang kapitan ng barko.
Susuportahan namin anumang desisyon mo.
Salamat, Papa. Salamat, Mama.
Mahal ko kayo.
Mahal ka namin, Jessy.
Ben, may nagsasabi sa akin na salubungin ko ang bagyo.
'Di ko gagamitin ang drogue.
'Di ito magiging madali.
Kailangan mong maging kalmado, tiisin ang pagod.
Tatagal nang ilang araw.
Alam ko.
Kaya ko ito.
Kaya ko ito, Ben.
Basta nauunawaan mo ang mga kahihinatnan.
Oo naman.
Ikaw ang kapitan, Kapitan.
RICHIE'S FLAMES KALIDAD NA PIZZA - BAGONG HURNO
-Pizza para kay Watson! -Pizza!
Tom, pwedeng makahingi ng impormasyon?
Tom, kahit sandali lang.
Handa na ba ang lahat? Okay, maikling pahayag.
Haharapin ni Jess ang bagyo,
itutuloy ang pagtatangka
na maging pinakabatang maglayag sa mundo nang 'di tumitigil at walang kasama.
Dapat dumaong siya.
Nagpasya na ang kapitan. Wala nang tanong, salamat.
Hannah!
Emily, pahingi ng maikling pahayag?
ARAW 198. BAYBAYIN NG TASMANIA. 1488 MILYA MULA SA BAHAY.
Nakakita na ang mga Australyano ng mga bagyong humahagupit sa baybayin.
Mapangwasak ang pagdating ng bagyo lalo na kay Jessica Watson,
na ang walang tigil, mag-isa, at walang tulong na paglalayag
ay isang kapa na lang ang layo bago matapos.
MALIGAYANG PAGDATING SA CLUB. BEN
Kapit, mga kasama.
Kaya natin ito, Pink!
Uy, Ben.
Naglalapit na ang mga isobar.
Ano'ng ibig sabihin noon?
Nagsanib na ang mga bagyo.
Nagsanib ang tatlong sama ng panahon bilang isang malaking bagyo.
Walang nakakaalam kung ano ang dinaranas ni Jessica ngayon
sa pagharap niya sa pinakamatinding hamon.
ARAW 201. BAYBAYIN NG TASMANIA. 1188 MILYA MULA SA BAHAY.
May taong bituing naghihintay sa langit
Gusto niya tayong makilala
Pero iniisip niya…
May taong bituin…
Jess, nandito kaming lahat.
Uy!
Pwede n'yo ba akong kausapin? Kailangan kong malibang.
Mahilig ako sa bulate!
Nick!
Nick ang pangalan niya.
Sino siya?
At paano kung 'di ko kayanin?
'Di opsyon 'yon, tol.
Ganito na lang, Jess,
umuwi ka nang buo,
ilalabas ko si Bowie at maglalayag sa Sydney para salubungin ka.
Deal?
Maglalayag ka? Sa tubig?
Oo, baka maglayag pa ako pauwi sa New Zealand, pero bumalik ka rito.
Oo, okay. Deal.
Jessy? Nandiyan ka pa?
Oo. May punto ka kung bakit ayaw mong gawin ko ito.
Natatakot ako!
Ako rin, Han.
Pero pinili ko ito, 'di ba?
Pinili ko ito at 'di ko ito pagsisisihan.
Walang mangangahas, walang mapapala.
MATINDING PANGANIB ALERTO SA PANAHON
-Imposible. -Ano?
Ano'ng imposible? Ano?
-Sabihin mo, dali! -Jess!
Ganyan nga, Pink. Mahusay.
Tumigil ka na!
Pakawalan mo siya!
Jess?
Ma?
Tumunog ang emergency alarm niya.
Lumubog siya…
nasa 15 talampakan ang lalim.
Hindi.
Hindi, ayos lang siya.
Tawagan niyo.
Uy, ang telepono,
nawawalan ng signal kapag may bagyo, 'di ba?
Telepono lang 'yon.
Sige na, Jess, sumagot ka.
Okay.
-Jess! Jess, hindi! -Tumigil ka na, Tom.
Hindi!
Ayos lang 'yan.
-Hindi. -Jules.
Hindi.
Jess?
Nagawa natin.
Iniligtas ako ni Pink.
Jess?
Hi, Mama.
'Di mo alam gaano kaganda marinig ang boses mo.
Ay, Diyos ko.
Sa'yo rin.
Sana nakikita n'yo ang langit ngayon.
Talaga? Espesyal ba?
Sobrang espesyal.
Pwede ka na bang umuwi? Pinatatanda mo ako!
Oo.
Handa na ako.
Nagawa niya.
Nagawa nga niya! Halika rito!
Halika rito!
Pinag-alala mo kami, Jessy.
-Tumatakbo ba tayo? -Si Hannah.
Handa na ba kayo? Kumukuha kayo?
Kinaya ni Jess ang bagyo.
Wala siyang seryosong pinsala o sira at pauwi na siya ngayon.
Ayos.
Okay! Umalis na kayo sa damuhan!
Pinatutubo ko 'yan.
ARAW 210. SYDNEY HARBOUR.
JESSICA WATSON ANG PAGBABALIK
Mahigit 80,000 tao ang nagsiksikan sa baybayin ng Sydney Harbor
para masaksihan ang estudyanteng si Jessica Watson, kahanga-hangang dalaga
na makauwi matapos ang 210 araw sa dagat,
isang aral sa lakas ng inspirasyon,
at sa epektong naibibigay ng matapang na kaluluwa
sa napakaraming tao,
kabilang na ako.
Heto na.
OPISYAL NA LINYA NG PAGTATAPOS. IKA-15 NG MAYO 2010.
-3:33. -3:33.
Breaker, breaker, dumating na siya, 3:33.
Nagawa niya.
Ayos!
Jess!
Tinawid ni Jessica Watson ang linya
matapos ang 24,000 milya sa dagat, tinatapos ang walang tigil…
Dito! Halikayo! Tingnan n'yo!
Si Jessica!
Nakauwi ka na!
Nakauwi ka na talaga!
Mga taong gustong bumati.
Uy, kaya mo 'yan!
Jess!
-Tingnan mo! -Tara!
Maligayang pagbabalik, Jessica. Kahanga-hangang tagumpay.
Ipinagmamalaki ka ng bansa.
Ikaw ngayon ang pinakabagong bayani ng Australia.
Napakasayang makauwi.
Pero 'di ako sang-ayon sa sinabi ng punong ministro, hindi,
hindi ako isang bayani.
Ordinaryong bata lang ako na naniwala sa pangarap.
'Di mo kailangang maging espesyal para maabot ang ganito,
kailangan mo lang hanapin ang pangarap mo, at maniwala rito,
at paghirapan 'yon.
Salamat sa pagsalubong.
MALIGAYANG PAGBABALIK JESSICA
Noong Mayo 15, 2010, nagbalik ang labing-anim na taong
si Jessica Watson matapos ang 210 araw sa dagat.
Nakaligtas siya sa 7 pagkatumba at alon na nasa 70 talampakan ang taas.
Noong Enero 2011, kinilala si Jessica bilang Batang Australyano ng Taon.
Sa kabila ng kanyang dyslexia, nakapagsulat siya ng dalawang libro.
Nananatiling masugid na mandaragat si Jessica hanggang ngayon.
Pagsasalin ng subtitle ni: Erika Ivene Verder Columna
SA MINAMAHAL NA ALAALA NI CAMERON DALE