Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Mukha ba akong tanga? - Hindi. Sa totoo lang, ayos naman.
Pogi naman.
Sa tainga mo 'to, at sa bag mo 'to.
'Wag mo 'kong gagaguhin. Dapat nando'n 'yong tao mo.
Oo, dadating 'yon. 'Wag kang mag-alala.
- Huli na 'to. Ginagawa ko lang... - Ginagawa mo 'to para sa sarili mo.
Tara na, traydor.
Ayokong tinatawag mo 'ko no'n.
- Manahimik ka. - Okay.
Papunta na siya anumang oras ngayon. Mag-ingat kayo.
Baka armado siya.
- Greg, copy ba? - Okay, copy.
- Kalokohang misyon 'to. - Ikaw ang pinakabagay para dito.
Pumusisyon na kayo.
Santa!
Pasensiya na. Santa!
Oo, oo.
Susunod na ako!
Sino'ng tangang 'yon?
Si Santa!
- May tangang nakapila, normal ba 'to? - Santa!
- Kalma lang. - Oo.
Kalokohan 'to!
- Mapapansin tayo! - Ako na'ng bahala.
- Sige lang. - Salamat, Suzanne!
- Sige lang. - Santa!
Hi, Santa. Ako si René.
Tinatawag ako ng nanay ko na "Peanut" para ipaalala sa 'kin 'yong allergy ko.
Sobrang masaya akong makita ka!
Di po ako nakakilala ng Santa na gaya mo!
Andito na siya.
Greg, nasa harapan mo ang target.
Nakikita ko siya.
Pag nagawa na nila ang palitan, Magsi-signal ako, gumalaw ka na.
Nang mahinahon!
Sino'ng kausap mo? May naririnig ka rin bang mga boses?
Namimigay rin ako ng mga regalo. Gumawa ako ng para sa 'yo.
Si Titoune 'to!
Hello!
- Mahiyain siya. - Ang baho niya.
Manahimik ka!
May weird doon.
Di ko alam kung ba't siya sumisigaw.
Nagpapalitan na.
- Inuulit ko, nagpapalitan na. - Ako na'ng bahala.
May baril siya!
Isang vigilante na Santa. Tutulungan kita!
Tumabi ka, gago ka!
Ang galing!
- Tingin mo, nakakatawa 'yon, gago? - Oo.
Iyan ang Santa!
SOBRANG COOL
DEALING WITH CHRISTMAS
Ba't pinalitan mo 'ko ng taga-narcotics para doon sa bagong misyon?
Wala akong magawa. Nag-leave ka ng Pasko
- para puntahan ang anak mo. - Problema ko 'yon.
- Ako ang papasok. - Tatawagan kita ulit.
Pasensiya, alam kong nahuli ako.
May nakalimutan ka ba?
'Yong show ng anak mo.
Pasensiya talaga, may biglaang nangyari.
Ang gago mo. Nangako ka sa kanya.
'Yon 'yong maleta niya. Nasa bag ang mga stuffed toy niya, at inilagay ko
- ang mga history book niya... - Di ko siya makukuha.
Kailangan nila ako sa misyon. Pasensiya na.
Sabi ko na nga ba.
Ako na'ng bahala, pero kahit ngayon lang, ikaw ang magsabi sa kanya.
Pagod na akong gawin 'to bawat weekend na lang.
Okay.
Ano'ng pinapanood mo?
Pelikulang pang-Pasko.
Scottie!
Ano?
Di ba sinabi ko nang hinaan mo?
Okay, miting ng pamilya. Sa ibaba, ngayon na.
Copy. Pababa na.
- Puwede akong sumama sa mga kaibigan ko? - Hindi.
May practice ka bukas.
Kailangang pagsumikapan ang pagiging propesyonal na figure skater.
Pero gusto kong maging fashion designer!
Di totoong trabaho 'yon.
Dahil lang sa di ka naging propesyonal at nagpakasal sa isang talunan
- di ibig sabihin na mamanduhan mo na ako. - Papa mo siya!
Bahay ko 'to, ako'ng masusunod.
Pero mawawalan na tayo ng bahay.
Meghan, kailangan kong...
Hindi, saglit...
- Kailangan kong... - Ma...
- Bale... - Kaya lang...
Imposibleng makipag-usap sa 'yo.
Ipapakita ko sa 'yo na may talento ako.
Meghan...
Ellen.
- Miting ng pamilya? - Oo.
Ang tanga.
'Wag kang ganyan. Mabuti siyang tatay.
Titira ka dapat sa akin ngayong Pasko, di ba?
'Wag kang mag-alala, narinig ko na.
Okay lang.
- Dadating ako sa Pasko, pangako. - Lagi mong sinasabi 'yan. Di naman totoo.
Iba ito ngayon. Nangangako na ako.
Sige na.
Sige na, isa pa.
- Matulog na, 'nak. Gabi na. - Pero di pa tapos.
Halika na, kabisado mo na 'yan.
- Mahal kita, 'nak. - Bye.
Eto.
- Ano 'to? - Sulat niya kay Santa.
Ano'ng gusto niya?
Na maging gaya 'yong papa niya no'ng nasa pelikula.
'Yong tangang may bigote?
Ano'ng sabi niya kanina?
Okay naman. Lumalaki na siya. Naiintindihan niya. Di na siya bata.
Mismo, Greg, 'wag mong hayaang tumanda na siya agad.
Gusto lang niyang maglaan ka ng oras para sa kanya.
Maliit na bagay, pero darating ang araw, ikaw ang magmamakaawang makita siya.
- Sasagutin mo ba 'yan? - Oo.
Hello?
Bukas na 'yong misyon.
Kaya makinig ka, susunduin ka no'ng asset sa hotel bukas ng umaga.
Room 24. Do'n ka matulog ngayong gabi.
Ikaw 'yong tagaluto.
'Yong bagong tagaluto ng droga nila.
Pag magkasama na 'yong droga at ang boss, magsi-signal si Lucas, at papasok kami.
Okay.
- At 'wag kang papalya. - Napakasaya nito!
Kaunting lakad sa kanan, tapos sa kaliwa!
Pumikit ka lang!
- Nakapikit ka na ba? - Oo.
Alam kong malungkot kayong lahat dahil aalis na tayo sa bahay na ito,
pero malaki ang problema namin ng Mama n'yo sa pera,
at di ako makahanap ng $50,000 para di tayo umalis dito.
Pero nangako ako sa inyo ng isang magandang bahay.
At lagi kong tinutupad ang mga pangako ko.
Imulat n'yo na ang mga mata n'yo.
Ano sa tingin n'yo?
Pero, Richard, di tayo puwedeng mabuhay na parang mga gypsy.
Mga gypsy?
Ba't di na lang tayo manghingi kay Lolo? Mayaman siya.
Hindi, Meghan, alam mong di kami nag-uusap.
At ano'ng gagawin ni Santa Claus? Walang tsiminea.
Laging nakakahanap ng paraan si Santa Claus.
Baka sa exhaust pipe o kinakalawang na butas.
Panggabing edisyon!
Hi, Meghan! Ang ganda ng jacket mo!
Tahimik na gabi.
Kahit palaboy, di titira dito.
- Ellen... - Saglit, tingnan mo!
Tingnan mo lang 'yong loob.
"Big Christmas Pair Skating Competition."
"Mag-uuwi ang magwawagi ng halagang
$50,000!"
'Yon mismo ang kailangan natin para isalba ang bahay!
Tingin ko, magsusuot na muli ng skates sina Ellen at Richard Silestone!
Ngayon alam n'yo na kung bakit paborito ko ang Pasko.
Laging may himala.
Sino'ng tangang mag-oorganisa ng palaro na ganito kalaki ang premyo?
Dating national champion ang mga may-ari ng huling bahay na kailangan ko.
Kung maisasalba nila ang bahay nila, babagsak ang plan ko.
Magsisimula sa December 25 ang pagtatayo ng hotel at leisure complex ko...
CHARM CITY GOLF RESORT MALAKING PAGBUBUKAS
...at walang makakapigil sa 'kin
Burk! Bisitahin mo 'yong pamilyang 'yon.
Siguraduhin mong di sila sasali sa palarong 'yon.
Di ako puwedeng ipagwalang-bahala ang mga Silestone.
Si Richard Silestone?
Kilala ko siya. Inaapi-api ko lang 'yon dati sa eskuwela.
Andito si Lucky Burk para masulit ang bawat sentimo mo.
MAG-INGAT BAGONG PINTURA
Ma'am.
Nakita mo, Meghan?
Di naman mahirap, di ba?
Hindi!
Dapat magsanay ka nang husto
para maging champion gaya ng maganda mong mama.
- Gusto kong maging fashion designer. - Ayos! Itutuloy natin 'to bukas.
Halika.
Salamat.
Salamat sa pag-ayos ng registration ko.
Bale, sina Ellen at Richard Silestone 'yon.
S-I-L-E...
Tama, Stone.
Stone sa dulo, tapos? Gaya ng store?
Oo, gaya no'ng tindahan.
Dati gusto ko ng cakes!
Masaya akong marinig iyan. Talagang pinaghusayan ko.
Ginawa ko ang cake na 'yon na puno ng pagmamahal,
at ang cake na 'yon...
Hello?
- Silestone. - Oo, ako 'yon.
- Bigla naririnig na kita. - Silestone, sa likod mo.
Di ko maintindihan. Sa likod ko...
Di kapani-paniwala!
Ang dati kong kaibigan na si Burk Cunningham Jr.!
- Sobrang saya kong makita ka! - Talaga?
- Ano na'ng ginagawa mo? - Sanggano na ako.
- Makinig ka, Richard. - Ang galing no'n.
Kung sasali ka sa palarong 'yon,
medyo mapapahamak ka.
Salamat sa pag-aalala mo sa kalusugan ko,
- pero ayos na ako. - Ang tanga.
Richard, kung sasali ka roon,
bibisitahin ko ang pamilya mo.
Ang bait mo naman!
Magugustuhan ni Ellen na makilala ka.
- 'Yong mga bata... - Pinagbabantaan kita, gago.
Kung sasali ka roon, di kita tatantanan
- pati ang pamilya mo, okay? - Napakalapit mo na.
Alalahanin mo no'ng araw,
- pag sinasapak kita, sumasakit. - Totoo 'yon.
Mas masahol pa ngayon.
Mabilis pa rin gaya ng dati.
Kung sakaling di mo pa rin naiintindihan...
- Ayos pa ang tiyan mo! - Hindi, saglit...
Aba, baril!
Bakit?
Totoong sanggano ka na!
Heto, tagay tayo sa nakaraan.
At 'wag mong subukang intindihin...
Diyos ko!
Naku!
'Wag mong subukang intindihin, gawin mo lang ang sinasabi ko.
- Okay. - Lumayo ka sa ice rink.
Okay ka lang ba?
- 'Wag kang magpapakumbinsi sa asawa mo. - Burk!
'Wag mong tingnan!
Kung sasabihin mo kanino man ang tungkol sa pag-uusap natin,
patay ka...
- Ayan na. - Saglit!
- Oo. - Patay ka!
Naiintindihan mo?
Naiintindihan ko, boss.
Puwedeng tumawag ka ng ambulansiya?
- Naroon ang telepono. - Pero pinutol ko ang linya.
Ano'ng kaguluhan itong pinasok ko?
Pa'no ko sasabihin kay Ellen?
Kailangan ko ng agarang solusyon.
Kunin n'yong mga gamit n'yo. Uuwi na tayo.
- Okay. - Okay.
Ellen...
Richard!
- Ano'ng nangyari sa 'yo? - Kung alam mo lang, darling.
Di tayo puwedeng sumali sa palaro.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - May butas sa may pasukan
Umapak ako ro'n...
at nabali 'yong tuhod ko.
- Di pumapanig sa 'tin ang kapalaran. - Ano'ng gagawin natin?
Pasensiya sa abala.
- Oo, inaabala mo kami. - Armando.
Ellen.
Di dapat ako makialam,
pero narinig kong pinag-uusapan n'yo ang tungkol sa bahay.
- Nalulungkot ako. - Salamat, pero sa amin lang 'to.
Ngayong pilay na si Richard...
- Di ako pilay! - Puwede tayong sumali nang magkasama,
bilang isang pares, ikaw at ako.
Sa talento mo
at sa 'king...
Bale, ayokong magmayabang,
pero 'yong tindig ko.
Tingin ko, gusto mong magmayabang.
Richard, naiisip mo rin bang magiging magaling na pares kami?
- Di ba? Sumasang-ayon si Richard. - Umiling ako. Ibig sabihin, "hindi."
Pero ang premyo...
Sa 'yo na ang premyo. Para sa bahay ang perang iyon.
Ellen, di kita pipilitin.
- Pwede kang magdesisyon. - "Kailan?"
Ano'ng "kailan"? Kailan 'yong palaro?
Sa Disyembre 24 'yon. Nagkalat 'yong flyers nila.
Di ba siya nakakabasa?
Paumanhin, nagbibiro lang ako.
- Gagawin mo 'yon para sa amin? - Hindi!
Di niya kailangang gawin 'yon! Itigil ito! Hello?
Ellen!
Pala-hawak siya, Chicano na 'yon.
Lalandiin niya ang asawa mo.
Paumanhin...
- Siguro tayong mag-train bukas. - Siyempre nanakaw 'yong mga 'yon, darling.
Narito lang iyon kanina!
Dalawang oras sa umaga...
At dalawa sa hapon.
Pareho tayo ng iniisip!
Asan 'yong gagong nagnakaw ng saklay ng anak ko?
Babalian ko siya. Asan siya?
'Wag kang sumali sa palaro na kapares si Armando.
SANTA CLAUS
SI MAMA AKO RICHARD
Nagseselos ka ba?
- Bago 'yon. - Nagseselos? Nakakatawa!
Di na 'yon mahalaga, pero...
Ang buti niya para tulungan tayo pero, pero hindi, di kami sasali!
Nasa panganib tayo. Please.
Magpaliwanag ka. Una, nagsinungaling kang nasaktan ka,
ngayon, ayaw mong sumali ako kasama si Armando. Walang katuturan 'to!
- May panganib... - Tama na!
Sabihin mo sa 'kin kung ano'ng nangyayari,
o mag-aral ka nang manghula at magnakaw
para puwede ka nang mabuhay mag-isa sa gypsy trailer mo.
- Sasali ako sa palarong 'yon. - 'Wag, Ellen.
Kasama ka man o hindi.
Di ka... sumali sa palaro, nasa panganib na mamatay tayo, simple 'yon, ako...
"Di ako nakikipag-usap sa mga sinungaling."
MERRY CHRISTMAS
Naku!
Ano'ng klaseng mukha 'to?
Hello, Gregory.
- Sino ka? - Di ba halata?
'Wag mo kong niloloko!
- Ano 'to? - Ito ang gawain ko.
- Hindi lang puro tsimenea. - Ano'ng ginagawa ko rito?
- 'Yong sulat ng anak mo... - 'Wag mo siyang banggitin, loko ka.
Iligtas mo ang pamilyang ito at makakabalik ka sa mundo mo.
Wala akong pakialam sa pamilyang 'yon.
Tibulin! May customer ako!
- May kaunting problema. - Ano na naman 'yon?
- May maliit na pagkakamali sa spell. - Ano?
Mawalang galang na.
Saan mo ipinadala 'yong isa?
Bale...
- Maliit na pagkakamali lang? - Ayokong mag-alala ka.
Mawalang galang na, Chip at Dale, ano bang nangyayari?
Malapit ka nang ibalik sa sa mailroom.
- Hindi! - Oo.
Ano bang nangyayari?
Ayos lang ang lahat.
Okay, bale, kailangan na naming umalis ni Tibulin.
'Yong maipapayo ko lang, bilisan mo.
Hoy, mga gypsy, di pa ako tapos sa inyo!
Naku, bahay ni bigotilyo ito.
Shit, bangungot 'to.
Scottie. Scottie, isa, dalawa.
Scottie...
Scottie, copy?
Scottie...
Isa! Isa, dalawa!
Scottie, naririnig mo ba ako?
Scottie, isa, dalawa, Scottie!
- Scottie... - Hello?
Scottie! Scottie, makinig ka!
Nababaliw na ako! Di ko alam kung asan ako.
- Sabihan mo ang Mama mo, sige na. - Sino ka?
Ano? Asan si Scottie? Ako si Richard Silestone.
Ano'ng ginawa mo sa anak ko?
Makinig ka, kung sasaktan mo ang sinuman sa pamilya ko,
- may kakilala akong sanggano... - Wala akong pakialam sa pamilya mo!
- Ano? - Asan ka?
Ano'ng ibig mong sabihin, asan ako?
Huminahon tayong lahat! Di ko alam kung asan ako.
Parang nasa...
- lumang hotel. Ikaw ba? - Ako 'yong nagtatanong.
Hindi, ako ang nagtatanong.
- Okay, mauna kang magtanong. - Tingnan mo 'yong sarili mo sa salamin.
- Ano'ng itsura mo? - Okay, pero sabihin mo muna kung sino ka.
Ipapaliwanag ko mamaya. Wala na tayong oras.
Okay. Sa salamin...
- Hindi... - Ano na?
Mukhang akong preso!
- Hindi! Isang tambay. - Ako 'yon, tanga ka.
Nagkapalit tayo ng katawan.
Pasensiya na. Di ka magandang tingnan.
Paumanhin,
Di ko naiintindihan. Pwede mo bang ipaliwanag 'yong lahat mula sa simula?
Okay, susubukan ko, pero parang nakakabaliw rin 'to sa 'kin.
Nakita ko si Santa Claus. Pinagpalit niya ang mundo natin.
Patawad, pero ba't gagawa si Santa Claus ng ganito kasamang spell
sa 'yo,
- isang kawawang palaboy? - Di ako palaboy!
At nakatira ka sa nakakadiring trailer!
'Wag kang magsalita nang ganyan tungkol sa... bahay ko!
Puwede namang ako na lang ang pumunta. Di mo na kailangan sumama.
Oo, dapat andito ako. Tumigil ka na.
- Umiiyak ka ba, Richard? - Hindi, dahil di totoo 'to.
- Ibaba ko na. - Richard...
Peke lahat ito, panaginip lang lahat.
Tingnan mo ang malungkot na Christmas tree.
Pero karaniwan, pag nanaginip ako, malabo ang lahat.
Papatunayan ko 'to sa pamamagitan ng pagsugat sa sarili ko.
- Richard? - Sinugatan ko ang sarili ko.
Totoo ito. Inuulit ko,
totoo ito, kung sino ka man.
Talagang nangyayari 'to.
- Aling kuwarto? - 24.
Ano'ng ginagawa mo?
Ba't pinagpapawisan ka?
Di ako pinagpapawisan. Makapal lang ang suot ko.
May kumakatok.
- Shit. - Bakit?
- Tingnan mo kung sino 'yon. - Ayaw ko.
Richard, umayos ka at tingnan mo kung sino 'yon.
Papunta na 'ko sa silipian. Nasa silipan na ako.
Dalawa sila. Mukhang matipuno sila.
Blond na kulot ba 'yong isa sa mga lalaki,
- maliit lang, mukhang tanga? - Bale,
medyo masama 'yon, pero oo.
- Richard, makinig ka. - Oo.
- Gusto mo bang makauwi? - Oo.
Gusto ko talaga.
- Magtago ka, at 'wag kang maingay. - Over and out.
- Ba't di siya sumasagot? - Baka namimili siya.
Di ko alam.
May mali ba?
Asan siya?
- Wala rito. - At sa tingin mo, magtitiwala ako sa 'yo?
Wala siya rito. Tara na.
Tatawagan ko si Laila.
Ano? Pakiusap, 'wag mo siyang tawagan.
Nahanap n'yo ko!
Andito si Greg.
Maghanda kayo na kumilos agad pag nag-signal si Lucas.
Kailangan natin na magkasama si Laila at 'yong droga, kaya 'wag magmadali.
Copy.
- Kumusta ka? - Mabuti, ikaw ba?
Di ba siya kamukha ni Mohamed Salah!
- Totoo ba 'to? - Tingnan mo siya.
May harang sa daan.
Saglit.
Tutulungan kita na umatras.
Si Hedi, sige na!
Ayos 'yong security mo.
Ano 'yon?
- Tara na. - Okay.
- Andito kami. Okay. - Kumusta?
- Uy. - Magandang gabi. May araw pa pala.
Maligayang pasko.
Enjoy kayo sa workout n'yo.
Sino'ng lalaking 'yon?
- Ano? - Ano'ng pinagsasasabi niya?
Di ko alam.
Baka dahil sa lahat ng niluluto niyang droga.
Mawalang galang na.
Saan tayo pupunta?
Okay, sorpresa pala ito.
Maganda 'to.
Ayos. Bale pa-L itong lugar, at papunta 'to sa...
- Wala. 'Yon lang 'yon. - Okay, simulan na natin.
Gusto ni Laila na handa na'ng lahat sa loob ng dalawang oras. Magluto na.
Laila ba 'ka mo?
Lila? Leilei?
Ah, Laila! Oo!
Di mo binibigkas nang tama. Tagasaan ka?
Paumanhin, di na mahalaga.
Bale, ano ulit 'yong gusto ni Laila na lulutuin ko?
Ano'ng ibig mong sabihin...
'Yong... 'Yong special mo.
Kaya ka namin dinala rito, alam mo 'yon, 'yong...
Nag-set up kami nito para ka...
Oo, 'yong...
Okay. Siyempre.
Tama siya. Gagawin ko 'yong special ko.
'Yong special ko, na gawa sa lahat ng meron kayo rito,
at maraming salamat talaga.
Kaya, andito na ang lahat. Tsokolate, ayos.
Ang tapang nito. Ano... Lumang tsokalate 'to.
Di ko gagamitin 'to.
At meron kayong... malaking tumpok ng tsokolate?
- Tapos ka na ba sa inventory? - Tapos na ako. Simulan na natin.
Heto na! Kailangan ko lang hugasan 'yong kamay ko.
- Andoon 'yong banyo. - Salamat. Nahiwa ko ang daliri ko.
Masakit talaga! Okay.
Pasensiya na. Mawawala rin 'to.
Sigurado ka ba sa tao mo?
- Hello? Naririnig mo ba ako? - Hello.
- Oo, hello. - Asan ka?
- Nasa lugar nila ako. - Ba't mo sila sinundan?
Di ko...
Baliw ka ba? Nagtago ako. Natagpuan nila ako.
Dinala nila ako rito, kung saan man 'to, at pinapagluto nila ako.
- Chef ka ba? - Magbagal-bagal ka kunyari.
Lutuin mo kahit ano. 'Wag kang magpapapansin at makikipag-usap.
- Kailangan ko nang bumalik. - Okay.
- Pa'no ko matutulungan ang pamilya mo? - 'Yong palaro.
'Wag mong hayaang mag-skate sina Ellen at Armando.
- Buhay at kamatayan 'yon. - Si Armando na lalandiin 'yong asawa mo?
Ano 'yon?
- Saan ko siya mahahanap? - Sa ice rink.
Ipangako mo sa 'kin na pupunta ka ro'n.
- Oo. - Pangakong Boy Scout?
Pangakong Boy Scout.
Hindi, di mo seyosong sinasabi.
Pakiusap.
- Pangakong Boy Scout. - Parang di pa din seryoso.
- Ayusin mo. - Tumahimik ka!
Ikaw ang tumahimik!
- Bilisan mo! - Tapos na.
Medyo maliit lang na hiwa, di delikado.
Mga ginoo, kung special ko ang gusto n'yo, makukuha n'yo ito.
Meron na tayong arina, mukhang mahusay ang kalidad.
Ang tsokolate, di ga'no.
Pero para sa pinakamasarap na gingerbread sa Connecticut, marami pang kailangan.
Ano?
Kailangan ko pa ng mas maraming sangkap.
Saan n'yo itinatago 'yong mga kagamitan sa pagluluto?
- Tingin ko, 'yong droga talaga 'yon... - Tama na!
Ano 'to?
- Oo. Pasensiya na. - Ano'ng kailangan mo?
- Maraming bagay. - Bigyan mo 'ko ng listahan.
- Oo. - Ibigay mo kay Lucas. Naintindihan mo?
- Oo. - Babalik ako sa loob ng dalawang oras.
Mahusay.
- Tingin mo, gusto niya ako? - Ano bang ginagawa mo?
Gusto mong mahuli tayo sa katangahan mo?
Magkasama ba tayo?
Hindi. Okay, bale...
May dapat pa akong gawin. Marami pa tayong aasikasuhin.
Tara na!
Tatlo, apat, flamenco square, lima, anim, ikutin 'yong kamay.
Ayos. Napaka-Espanyol
Igalaw ang balakang.
- Sige na. - Armando!
- Dapat mas mataas 'yong mga kamay mo. - Pasensiya.
Igalaw ang balakang para di mawala ang bahay mo.
- Mas mababa. - Pasensiya.
May mga kapares na "oo," may iba na "hindi," ang iba "siguro."
- Isang beses, akala ko ang hindi ay oo. - Pepito, umalis ka.
Richard?
Aba, naman. Magaling na siya.
'Wag mo 'kong piliting pumunta riyan.
Ano 'to, Richard? Hinahamon mo 'ko?
Hinahamon mo 'ko?
Ano'ng problema mo?
Halika, kung gano'n, kung tunay kang lalaki!
Lalampasuhin kita, Zorro.
Hindi, Richard, hayaan mo na lang!
Bumagsak siyang parang bato.
- Di ba siya makalakad? - Armando, di pa kita nakitang ganito.
- Nagbibiro lang ako. - Okay ka lang ba?
Richard, di mo kilala kung sino ang kausap mo.
Nag-Spanish kickboxing ako dati!
Si Armando Costa Noches de la Treigo 'yong kausap mo, di ba!
Kaya...
Di mo alam kung saan manggagaling. Dito ba? O rito?
Isa sa mga kamay ko?
Sige na!
Mamili ka. Kanan o kaliwa?
Di niya alam niya inaasahan 'yong isang 'yon! Dito ba o...
Umalis ka na,
bago pa ako tuluyang magalit.
Di mo dapat ginawa 'yon!
Pinahiya mo 'ko na parang hayop sa sirko.
Gaya ni Pepino, 'yong maliit na unggoy sa sirko sa Santiago, Chile.
Pinilit siya ng kanyang amo na lumakad
sa nagbabagang uling kaya nasunog ang mumunti niyang mga kamay at paa.
Pero ako,
di ako si Pepino. Hindi!
Di ako si Pepino! Hindi mo dapat ginawa 'yon!
Richard!
Ellen, di ko inakala na magiging marahas ako sa harap ng isang babae,
pero ito...
ito ang oras para lumaban!
Halos di kita tinamaan. Plastic ba ang ilong mo?
'Wag mo 'kong hawakan!
- Sira-ulo ang asawa mo! Sira-ulo! - Patawad.
Di na ako sasali sa palaro na kasama ka.
'Wag mo 'kong hawakan! Napahamak lang ako dahil sa 'yo.
Hindi, Armando Miguel.
Sobra niyang pinapalaki na parang sinipa ko 'yong bayag niya.
Tapos na. Wala nang palaro-palaro.
Ano'ng ginawa mo?
Binugbog ko siya nang kaunti.
Siguro nasobrahan ko. Pasensiya na.
Akala ko gusto mong isalba ang bahay, pero sinira mo ang lahat.
Ayaw ko nang makita kang muli, Richard.
Naiinis na ako sa lahat ng 'to.
Okay, bale...
Ano na?
- Nakuha mo na lahat? - Halos.
- Walang nutmeg. Cinnamon ang kinuha ko. - Magkaiba 'yon!
- Parehong kulay.
Tungkol sa lasa ito, di sa kulay!
Nakuha ko 'yong iba pa, mga itlog,
- asukal, arina... - Buti naman.
Kinuha ko rin ito pero di ko alam kung para saan.
Para kanino ba 'to?
'Yan?
- Hayan. - Kumusta?
Mabuti.
- Okay ka lang? - Okay lang ako, oo.
Ayos.
- Sigurado ka? - Oo!
Natutuwa ako sa sarili ko, bihira 'yon.
Mainit. Ready na 'to sa loob ng 15 minuto.
Relax! Oo.
Mainit! Kumusta ka naman?
- Beso-beso tayo. - Hindi.
Isang beso lang. Ayos!
Tingin ko, magiging masaya siya. Kikitain natin si Lailai, di ba?
Okay.
Magandang gabi!
Kumusta kayo?
Kumusta, mga ginoo?
'Yon 'yong ibong inuulit 'yong sinasabi mo.
- Parrot. - Tama.
Mag-ingat ka sa sasabihin mo sa harap no'n
dahil kung may marinig 'yong lihim, sasabihin n'ya sa asawa mo.
Sabihin mo "parrot".
"Parrot!"
Hello.
- Si Laila 'yon. - Okay.
Una sa lahat,
hello, Lailai. Ikinagagalak kong makilala ka.
- Sige na. - Bale...
Bale, para sa 'yo 'to.
Di madali 'to.
Sana magustuhan mo. Puwede mo bang...
Puwede mo bang...
Hindi, okay na 'yon.
Ingat! Baka masayang ito!
Hayan.
'Wag kang mag-alala, kaya ko na.
Ginawa ko ang makakaya ko. Di perpekto ang itsura,
pero nakakain 'to, Lailai.
Okay, bale...
Ayan na.
Ano ba 'to?
Ano 'yon?
Saglit, pinaghirapan ko 'yan,
- kaya subukan mo muna bago husgahan. - Sino'ng gustong tumikim?
- Brahim. - Oo.
Salamat, sir.
- Tikman na natin. - Droga 'yon.
Ang pinili kong tema, "Family Outing Pagkatapos ng Eskuwela."
Makikita mo ang tatay
na mas malaki kesa sa nanay.
Di ko sinasabing malaki dapat ang mga tatay.
Ibig kong sabihin...
Kadalasan, mas malalaki sila,
pero puwedeng maliit din 'yong asawa. Di ko kilala 'yong asawa niya.
Gayunman, puwede din 'yon.
Gumawa ako ng batang kasinlaki ng nanay
dahil gusto kong gawing magkasinlaki ang mga cookie.
Ayaw ko namang 'yong makakakuha ng batang cookie
ay magrereklamo, "Maliit 'yong nakuha ko!"
Kaya teenager 'to
na sinusundo ng mga magulang pagkatapos ng eskuwela.
Nahihiya 'yong teenager.
Di lahat ng bata gustong sunduin ng mga magulang.
Sinusundo siya nila para sa isang outing.
Okay, kilos na.
Dahil mayaman ang pamilyang 'to,
sa nakikita n'yo, nagdagdag ako ng ilang mga alahas.
Maraming alahas 'yong nanay, dahil gusto ng mga kababaihan...
Ikaw mismo, may kuwintas, kaya bagay ang temang ito.
- At... - Lintik, tikman mo na lang, Brahim!
Susubukan ko 'yong anak.
Una sa lahat, maganda ang presentasyon. Napakahusay nang pagkakagawa.
- Pero di natin alam saan siya nakatingin. - Ano?
Nasa gitna siya, kaya tinitingnan niya pareho si Nanay at Tatay.
Kaya, nasa kaliwa 'yong Nanay at nasa itaas niya 'yong Tatay?
Hindi, mas matangkad 'yong tatay, kaya nakatingala 'yong isa.
Kung okay lang sabihin ko, kung ako, nutmeg ang gagamitin ko, di cinnamon.
Di nga! 'Yon 'yong nasa
- ...listahan ko, kaya... - Pero wala kahit ano.
Okay. Magaling!
Malutong.
- Nalalasahan mo ba 'yong fondant? - Oo.
Dahil lang ba sa sinabi ko, o nalalasahan mo?
- Hindi, nalasahan ko. - Siyempre. Di madali 'yon.
Okay ka lang?
- Ayos! - Talaga?
Di ako kailanman nagmimintis.
Oo! Gano'n din 'yong nangyari sa 'kin!
- Sige na! - Hedi.
- Huminahon ka. - Tikman n'yong lahat!
Pulis! Dapa!
Tingnan n'yo, mga elf!
- Pulis! Dapa! - Itaas ang mga kamay!
- Dapa! - Itaas 'yong mga kamay!
- Sumasayaw lang kami! - Walang gagalaw!
- Ano'ng ginawa natin? - Alpha, hanap.
Alpha, hanap!
Wala kaming nahanap.
Pa'no nangyari 'yon?
Di ko alam.
Okay, pasensiya sa kaguluhan. Mali 'yong tip na nakuha namin.
Umalis na tayo.
Magandang araw!
Mark, di ko alam 'yong pinaplano niya, pero maghanda tayong bumalik, okay?
Laila, lintik ka, Sinabihan kita na 'wag magpapasok nang di kilala.
- Hindi "Lailai"? - Tumahimik ka.
- Okay. - Lucas.
- Aminin mo, asset ka. - Pakawalan mo 'ko.
Bitawan mo 'ko. Kung pulis siya, itatago niya ba 'yon?
Nasa mga cookie 'yon. Hindi nahanap no'ng aso.
- Di ko kasalanan 'to. - Tama siya.
- Ano? - Ang plais.
- Hindi. Saglit, Laila. - Di mo 'ko iginalang, Hedi.
Alam mo ang patakaran.
Puwede bang di ako sumunod?
Para lang malinaw, una sa lahat,
Lai Lai ba o Lailaley?
Ayos ka din.
Salamat. Ang bait mo naman.
Ba't di pinuntahan ng aso 'yong mga cookie?
Paraan 'yon na natutunan ko kay Eddy.
- Kay Hedi? - Hindi, hindi si Hedi.
Di si Hedi mo, iba pang Eddy.
Golden Retriever siya.
Dati kinakain niya ang lahat ng makita niya.
Noon lang ako nakakita ng gano'n.
Mabait naman, pero kinain niya lahat.
Hulaan mo ang palayaw niya.
Alam mo kung ano'ng tinawag namin sa kanya? Sige na, hulaan mo!
Eddy Takaw!
Kaya dinagdagan ko ng repellant,
isang food additive.
Inilagay ko 'yon sa mga dog biscuit niya.
Pagkatapos, bumaba na ang timbang niya dahil tumigil na siyang kumain...
at pagkatapos, namatay siya.
Namatay siya sa loob ng isang linggo.
Sasali ka sa aming team.
- Okay. - Welcome.
Salamat.
Patawad!
Beso?
Pasensiya, akala ko pang...
Patawad.
Ngumiti ka, Hedi.
I-beso mo na ako.
Ayan, tapos na.
Di ayos 'yong lagay ng kaibigan mo.
Ano? Walang nakita 'yong pulis?
Gaya ng ano? Gumawa kami ng cookies.
- Niloloko mo 'ko. - Sobrang masaya sila sa 'kin.
Malaki 'yong order nila. Dapat pasalamatan mo ako.
Isang bangungot 'to.
Kumusta ka?
Naasikaso ko na 'yon. Di na sasali si Bernardo sa palaro.
- Ayos 'yon! - Meron pa.
'Yong asawa mo...
- Gusto niyang iwanan ka. - Di puwede 'yon.
- Oo. - Hindi.
- Pinapangako ko, iiwan ka niya. - Bakit?
Tungkol sa bahay.
Richard?
Richard, umiiyak ka ba?
Sobrang dami lang para harapin sa isang araw.
Isalba mo 'yong bahay.
Pakiusap.
Ano'ng gagawin ko? Di ako sasali sa lintik na palarong 'yon.
Tama 'yon, 'wag kang sasali sa palaro.
Malupit ang mundo ng figure skating.
Nabalitaan mo na si Tonya Harding?
- Sabihin mo na lang ang gagawin ko! - Kitain mo si Georges,
tatay ni ni Ellen. Galit si Ellen sa kanya.
Magmakaawa kang humingi ng pera. Di dapat malaman ni Ellen 'yon.
O siguradong iiwanan niya ako.
Kung pumayag siya, maililigtas mo ang pamilya ko.
'Yon lang ba 'yong dapat kong gawin?
Di magiging madali 'yon. Di niya ako gusto.
Di na nakakagulat 'yon.
Ganito kasi...
Skating coach namin si Georges.
No'ng malaman niya na magpapakasal kami, tinapos niya na ang relasyon niya sa 'min.
Mabagsik siyang tao.
Tama na sa kuwento ng sayaw-sayaw!
- Okay, patawad. - Saan ko siya mahahanap?
Madali lang. Pag umalis ka sa bahay...
Oo, mayaman nga 'yong matanda.
Georges?
Richard Silestone.
Para magpakita ka rito, siguradong malaki ang problema mo.
Wala kang ideya.
- Ano 'yon? - Baka lobo.
Naglatag ako ng ilang bitag para maprotektahan 'yong mga baka.
- Pasok. - Ang laking bahay para sa maliit na tao.
- Tumalon ka sa bangin. - Magandang simula.
Kung may nagsabi sa 'king makakainuman ko si Richard Silestone ng whisky...
Mag-ingat ka sa hinahakbangan mo. Unti-unti nang gumuguho ang lugar na ito.
Saan ka pupunta?
Laging ginagawa ang mga masinsinang usapan sa may apoy.
Maupo ka.
- Ano'ng gusto mo? - Pera para isalba ang bahay.
Sabi ko na nga ba.
Dalawampung taon, wala ni isang tawag,
at ngayon nagmamakaawa ka para sa isang dakot na pera.
Sinabi ko sa aking anak, tumaya siya sa maling kabayo.
Kung natagpuan kitang nanginginain sa lupa ko, babarilin kita.
Okay, tama na. Oo o hindi?
Wala kang dangal. Di ka man lang nakikipaglaban para sa pamilya mo.
Mas gugustuhin mong pumunta rito at gumapang kesa kumita ng sariling pera.
- Ibig sabihin? - Alam ko 'yong tungkol sa palaro.
- Ba't di ka sumali? - Di ako nag-i-skate. Kalokohan 'yon.
Duwag.
Buwitre.
Talunan.
- Gago. - Ginagalit mo na ako.
Ibigay mo lang 'yong pera, para makaalis na ako rito.
Sige, suntukin mo 'ko!
Di kita bibigyan ni sentimo!
- Letse! - Gugustuhin kong mamatay kesa bigyan ka!
Kung gusto mong maibalik ang bahay mo, iisa lang ang solusyon.
Isuot mo ulit ang skates mo. Tutulungan kita.
- Di ako matututo ng dalawang araw lang. - Kalokohan. Di mo kailanman makakalimutan.
Kalokohan 'to.
Ano'ng ingay 'yon?
- Silestone, patay ka na. - Sino ka?
- Ano'ng ginagawa mo rito? - Tumahimik ka, Willow.
Buwisit na mga bitag! Pagbabayaran mo 'to. Wala namang mga lobo rito!
Silestone, binalaan na kitang 'wag nang mag-skate muli.
Lumabas ka sa bahay ko! Ngayon din!
Mauuna ka, na nakakahon.
Tuturuan kita ng Irish dance
na tinatawag na Argentine Tango.
Sir, pakiabot naman sa 'kin ang baril ko.
- Malapit na akong magwala. - Malapit mo na ngang mawala ang paa mo.
Alam kong pumunta ako rito para bantaan ka,
pero puwede mo bang lagyan ng yelo...
ang paa ko...
at di sumali sa palaro?
Okay lang bang itawag mo ako...
ng ambulansiya?
Sigurado ka bang sapat na 'yong dalawang araw?
Oo.
Okay, gawin na natin 'to.
- Ano'ng tinitingin-tingin mo? - Wala.
Tara na.
Magluluto ka rito. Ikukuha ka namin ng mga gamit.
Sasanayin mo ang mga tao ko.
May 24 na oras ka.
Okay.
Bale, pagsasanay at produksiyon.
- Ilang yunit? - Labinlimang libo.
- Ano... Labinlimang libo? - Ano'ng kailangan mo?
Oras! Kailangan ko ng isa pa sigurong araw
para lang sa pagsasanay.
- May 24 na oras ka. - Okay, 24 na oras, okay na 'yon.
Magkita tayo mamaya.
Bigyan mo siya ng anumang gusto niya.
- Na nasa pinakamaayos na kondisyon. - Okay.
May kailangan ka?
May kailangan ka ba?
- Puwede akong magsabi ng totoo? - Sige.
'Yong pamilya ko.
- Lalo na kapag Pasko. - Normal lang 'yon.
Salamat, dahil pakiramdam ko wala talagang nakakaintindi.
- 'Yong mga bata? - Oo.
Naiintindihan ko. Gusto ko sa perya.
- Gusto ko sa ice rink. - Palaro sa karnabal, roller coaster.
Mas nag-e-enjoy kami sa mga palaro. Natatakot sila sa roller coaster.
- Pero di lahat ng mga bata. - Talaga? 'Yong mga mas matanda...
- Ilan ang meron ka? - Merong ano?
- Anak. - Wala.
Ano?
- Ang mga pamangkin mo? - Hindi, narito na ang mga bata.
- Pero sabi mo sa... - Sa perya.
- Kaya doon mo sila kinukuha. - Sa ice rink.
Wow! Okay...
- Ayos makipag-usap sa 'yo. - Oo, salamat.
- Di ka ba aalis? - Hindi, bakit?
'Yong mga anak ko...
Oo, 'yong mga bata.
- Oo, 'yong mga anak ko. - Normal 'yon.
Kinukuha ko sila sa perya. Natatakot 'yong iba, 'yong iba hindi.
- Oo. - Minsan sa ice rink din.
Okay.
Ano'ng oras na?
Wow! Okay...
- Ayos makipag-usap sa 'yo. - Ayos lang.
Kakausapin namin 'yong mga Asian at bagong Mexican na investors mamaya.
Magkita tayo mamaya sa golf practice, Edouard. Wala akong oras ngayon.
Darling.
Pasensiya, problema sa trabaho. Bagay na di mo na mararanasan kailanman.
May tao.
Pasok.
Diyos ko, Burk, ano'ng ginagawa mo sa skateboard na 'yan?
Mr. Nicecocks,
ginawa ko na ang lahat nang makakaya ko, pero may masamang balita ako.
Sasali si Silestone sa palaro.
Pa'nong nangyari 'yon? Kukumbinsihin mo dapat siya na 'wag sumali!
- Siya ba may gawa niyan sa 'yo? - Si Silestone? Hindi.
Dahil ito sa lubak. Iniwasan no'ng ambulansiya.
Nahulog kami sa kanal at napagulong ako pababa ng isang burol.
May mga soro do'n na akala ay basura ako...
- Gusto nilang akong kainin. - Tama na.
Kung tama ang intindi ko, ako na naman ang dapat gumawa ng paraan.
Nang ako lang.
Siguro nang may konting tulong.
Oksana, oras na para sumali ka sa sayawan.
Ako, di sayaw. Skate ako.
Kung alam mo lang kung gaano ka katama.
Mas masahol pa sa inakala ko.
Okay, magsisimula tayo mula sa simula.
Tumaba ka, gaya ng baka bago katayin.
Dating medyo-medyo ka lang, ngayon, ang sama mo na.
Di na ako nagugulat. Mula ngayon,
kakain, matutulog, at tatae tayo ng skating.
Gagawa ka ng mga bagay na di mo pa nagawa dati.
- Lumuhod ka at pumikit. - Ano 'yon?
Ano'ng pinagsasabi mo, Lucky Luke?
- Di ko ginagawa 'yon. Kahit kailan. - Okay, tapos na tayo kung gano'n.
Okay, 'wag kang mainis agad.
- Hoy! - Halika na, gawin na natin.
Saglit, ba't di ko maalis 'to?
Hoy, maliit na lalaki, ano'ng...
Ginagamit ko sa mga hayop 'yan pag tumatakas sila.
Mabuting bata!
Halika na, gawin na natin.
- Wala na tayong oras. - Gago ka.
Bale, silver 'yon, tapos ginto, di ba?
'Yon 'yong pagkakasunud-sunod.
- Astig nito, 'tol. - Ba't ikaw ang naglagay no'ng bituin?
- Magtigil ka. Bituin lang 'yan. - Ano'ng sinabi mo?
Hindi! Ang tsokolate ay dapat nasa lagayan ng tsokolate.
- Ano'ng ginagawa mo? - Ano?
Mga jacket na pang-Pasko, mga regalo?
Gusto ko lang gumawa ng mga cookie na pang-Pasko sa maayos na lugar!
'Wag mo 'kong simangutan. At baguhin mo'ng ugali mo.
Gagawa 'yong kaloob-looban mo...
- Tingnan mo 'yong sarili mo! - Lumayo ka, 'tol!
Hindi! Pakawalan mo siya!
Pakawalan mo siya!
Tama na 'yan. 'Wag sa kusina ko.
- Siya ang nauna. - Wala akong pakialam.
Adelaide!
- Abdoulaye 'yon. - Ano'ng sinabi ko?
Adelaide.
Na may "I"? Di na mahalaga.
- Halikayo! Bote ito ng pagmumura. - Hindi!
- Bote ng pagmumura. - Sinabi ko lang, "mama mo",
- Di ko sinabi, "lintik ng mama mo"... - Di ka tumitigil!
Putulin natin ang tali ng kaguluhan! Putulin!
Putol na.
- Amity, ikaw rin. - "Amidou."
Kung anuman. Sige na.
Okay!
Mga ginoo, may 24 na oras tayo. Magluto na!
Sige na, tamad!
Di mo man lang sinusubukan!
Sige na, bilisan mo, tanga!
Talaga ba.
Gumalaw ka! Sige pa!
Shit!
- Ano'ng problema, 'tol? - Okay lang ako.
Sa totoo lang, hindi.
- Wala lang ako sa mood para sa kasiyahan. - Bakit?
Iiwanan na ako ng asawa ko.
Nakakalungkot naman. Di ko alam.
Kung sana nakikita ng pamilya ko kung ano'ng nagawa ko,
ipagmamalaki nila ako.
Di ko alam kung makakatulong 'yon. Sarilinin mo na lang.
- Oo. - Hindi.
Dapat ipagmalaki mo rin ang sarili mo.
- May talento ka. - Salamat.
- Dapat ituloy mo 'yan pag tapos na 'to. - Talaga?
- Oo naman. - Nag-e-enjoy talaga ako.
- Nahanap mo ang dapat mong gawin. - Salamat.
May pagsasanay ka, ano?
Nagtrabaho ako sa Brioche Dorée saglit.
Kaya mo talagang malaman 'yong taong nagtrabaho sa magarang lugar.
- Parang sandwich shop 'yon. - Na sosyal.
- Mahal 'yon. Apat na euro isang sandwich. - Okay.
Ipagpatuloy mo.
Tingin ka do'n.
Ano?
Para sa 'yo 'to, para magpasalamat.
Na-enjoy ko ang karanasang 'to...
ng pagluluto.
- Higit pa do'n 'yon. - Para sa 'kin din.
Bilang simbolo ng ating pagkakaibigan.
Di ako makapaniwala!
Pa'no mo nalaman? Pambihira!
Overnight bag!
- Ano? - Ayos!
Sakto 'to para sa pagkuha ng mga kabute sa taglagas.
- Mga kabute, okay. - Okay.
- Salamat. - Hawakan mo.
- Di balat 'yan. - Oo nga, di balat 'to.
Imitation 'to!
Di nga.
- 100%! - Talaga ba?
- 'Yon 'yong sinabi ng nagbebenta. - Sobrang mahal siguro nito.
Paumanhin.
Salamat...
- Mag-tsupaan na lang kayo! - 'Wag nga kayong manggago!
- Bote ng pagmumura! - Ni hindi ako nagmura!
- Manahimik ka! "Bote," sabi niya. - Pareho kayo!
- Ako? - Bote.
Tama na!
"Mag-tsupaan na lang..."
- Hindi! - Hindi! Okay, hindi!
- Hindi! - Sinasabi ko rin na hindi!
- Hindi kailanman. - Sinabi kong hindi.
- Hindi. - Okay.
Ano'ng nangyayari dito?
Ano 'to, sirko?
Sige na, balik sa trabaho.
Hedi.
Saglit.
Gusto kong batiin kayo sa lahat ng ginawa n'yo.
Lalo ka na.
Ako?
Bale, salamat...
Iniisip kong bihira kang magbigay ng papuri.
Nagsimula na kaming mag-product testing.
Lagpas sa inaasahan namin ang mga resulta.
'Yan... Ayos! Dahil sa team 'yon.
Kailangan kong pasalamatan sila. Sina Amity, Adelaide, Houston...
- "Yousef" 'yon. - Ano 'yon?
- Yousef. - Yousef. Yousef.
Lahat! Nagtrabaho kaming lahat nang magkakasama.
Nakagawa ka ng pinakanakahuhumaling na droga na nakita ko.
Ano?
Pulis! Dapa!
Gaya ng ano? Gumawa kami ng cookies.
Di ayos 'yong lagay ng kaibigan mo.
Tayo ay... Di tayo nagbebenta ng droga, di ba?
Isa kang tunay na henyo.
Gustung-gusto ng mga bata ang ginawa mo.
Hindi. 'Wag 'yong mga bata, pakiusap. 'Wag sa bisperas ng Pasko.
Ayaw ko sa Pasko.
Laila...
Oo. Siyempre.
Yousef.
Ginger.
Malaking Jacket.
Munting Mga Sili.
O, Munting Medyas?
Ano 'yong mga bagay na 'yon?
Afro.
Parang pamilya ko na kayo.
Parang mga anak.
Pa'no n'yo nagawa sa 'kin 'to? Nararamdaman ko...
Hindi!
Kailangan kong magpahangin.
Kailangan niyang magpahangin. Iiwan na siya ng asawa niya.
Hoy, 'tang ina mo. Naririnig mo 'ko?
Ginamit mo 'ko para magluto ng droga!
Ngayon ibibigay nila 'yon sa mga pamilya, sa mga bata!
At kasalanan mo'ng lahat ng 'to!
Tapos na ang pakikipagtulungan.
- Richard. - Tapos na. Goodbye.
Tingin mo, gusto ko ng skating?
- Over. - Richard.
Richard...
Dadating ako sa Pasko, pangako.
Lagi mong sinasabi 'yan. Di naman totoo.
Aba, bumalik na 'yong tanga.
Gusto mo 'kong makita?
- Kumusta? - Halos patapos na.
Idespatsa na 'yong panggulo. Di na natin siya kailangan.
Okay.
Ipares sila, at mag-ingat.
Ilan 'yong natira?
- Asan siya? - Lumabas siya para magpahangin.
- Kailan? - Mga 15 minuto na 'yong nakakalipas.
Hello?
Umalis na 'yong tagaluto.
Di pa 'yon nakakalayo. Hanapin at dalhin mo siya sa 'kin.
Halimaw ka, isang napakasamang halimaw.
Nagluto ka ng droga para sa mga bata!
Para sa mga bata.
Ano?
- Di ko alam. - Michael Jackson!
- Hindi, monster. - Frankenstein!
Charlie Chaplin!
May Santa Claus sa halamanan.
Banda do'n.
Lintik, isa na namang Santa na nagsasalsal.
- Shit. - Halikayo, tara na.
Hindi! 'Wag kayong umalis...
Hindi... Hindi!
Hindi! Hoy!
Alam mo, Monica,
ang sarap ng pakiramdam na kayakap ka.
Mahika iyon.
Gusto mo ng tula, di ba, pilyang babae! Ako rin.
- Eto, Armando. - Hindi!
Monica, di dahil dito kaya ginagagawa ko ito.
Siguro, medyo rin.
- Isang halik? - Hindi, walang halik.
- Sige na! - Ako...
Tingin ko, may problema sa electrical.
- Armando, sumakay ka. - Mr. Nicecocks.
May proposisyon ako para sa 'yo.
Ano'ng gagawin mo sa 'kin? Ano'ng ginawa ko?
Hindi, ako 'yon!
Si Peanut, 'yong assistant mo.
'Yong sa shopping mall.
Okay.
- Okay. - Naisip kong dalhin kita rito.
Lihim ang lugar na 'to.
Ligtas ka.
- Ba't may bag sa ulo? - Para walang makakikilala sa 'yo.
Si Rudolph 'to...
- Ano? - Inaalok ka niya ng inumin.
'Yon ba 'yong sinabi niya?
- Oo. - Bale...
Dapat ko bang gano'n ko rin siya sagutin?
Isang eggnog sana.
Eggnog!
- Meron ka ba? - Oo.
Ayos.
Bale, ano'ng nangyayari? Sabihin mo sa 'kin.
'Yong maririnig mo...
puwedeng medyo kabaliwan.
Ito ang nangyari sa 'kin.
- Isang kang halimaw! - Ano?
- Droga para sa mga bata? - Hindi!
- Sisirain mo ang Pasko? - Di ko kasalanan 'yon!
Minanipula ako ni Lailalai!
Kailangan nating pigilan sila. Kailan mangyayari 'to?
- Ngayong gabi. Huli na ang lahat. - Hindi.
- Huli na. - Hindi!
Kailangang may gawin tayo.
Tama ka!
Puwede tayong tumakas.
- Hindi. - Oo!
- Oo! May sasakyan ka ba? - Kailangan nating lumaban.
Di mapupunta si Rudolph dito kung iniwasan niya ang mga problema niya.
Dinala ka ni Santa Claus dito para iligtas ang mga pamilyang 'yon.
Di ka na nag-iisa.
May dahilan kung ba't tayo nagkakilala.
Ingat, parating na siya.
- Hi. - Walang makakasira ng Pasko.
- Gusto natin ang Pasko. - Oo.
Maaaring gusto mo ang Pasko,
pero ako, gustong-gusto ko ang Pasko.
May birthdays, Easter, may, kasal ko,
at andito ang Pasko.
Ang Pasko... ay Pasko!
Kung may ipapakita kami na makakatulong sa 'yo,
nangangako ka bang di mo ipagsasabi?
- Oo, ipinapangako ko. - Pangako ng Boy Scout?
Okay, bale...
ano'ng... plano?
- Ano'ng balak ninyong gawin dito? - Sirain 'yong nilikha mo.
- Sa pagpatay sa mga tao? Hindi! - Pero dapat natin silang saktan!
Walang karahasan, di puwede.
Mabuting tao ang iba sa kanila, si Malaking Jacket,
si Munting Sili, si Brahim...
Hindi, kailangan nating
hanapin 'yong droga at sirain 'yong mga 'yon.
- Saan mo nakuha ang mga armas na 'to? - Nasa army kami dati.
Special Forces, 2nd Division.
Pero bago pa iyon ng aksidente.
Aksidente. Siyempre.
Nagbago ka na talaga.
'Yong... Ano'ng nangyari?
Tinamaan ako ng ilang shrapnel sa ulo.
- Kay Rudolph napunta 'yong iba. - Okay, 'yong iba pa.
Wow.
- Oo! Napakahusay ng naisip mo, Rudolph! - Ano'ng sinabi niya?
Gumawa raw tayo ng sariling armas.
Okay, sige,
pero sa isang kondisyon. Walang mga baril.
Mga armas na di nakakapatay.
Ayos.
Bale, di ka kailanman makakasali sa Olympics, pero handa ka na sa palaro.
Kailangan mo lang umasa sa talento ng anak ko.
Salamat sa lahat.
- Sigurado kang ayaw mong pumunta? - Oo.
Ayaw akong makita ng anak ko. Mas okay na siguro ang ganito.
Mangako ka sa 'kin.
- Richard, asan ka nagpunta? - Nagsasanay. Sasali tayo sa palaro.
- Medyo huli na, sa kasamaang palad. - Puwede pa rin nating isalba ang bahay.
- Tama si Tommy. - Si Scottie.
- Oo. - Pero di pa tayo handa.
Sa loob ng isang oras na. Ano'ng costume natin?
- Ma... - Meghan, minsan...
- Ma... - 'Yong una...
Huling pagkakataon na 'to...
- Gusto kong... - Di ka na nagbago.
'Yon na 'yon, Meghan.
- 'Yon... - Hindi.
Kaya ko 'to.
Magtiwala ka sa 'kin.
Bigyan mo 'ko ng pagkakataon.
Pinapangako ko, kaya natin 'to.
Di nito mababago ang sa ating dalawa.
Okay, kung gano'n...
gawin na natin 'to.
- Kumusta ang mga costume? - Ako na'ng bahala.
IPS PALAKASAN
Nagbabalik kami sa Christmas Pair Skating Competition.
HOSTED BY: DANNY PHILLIPS // NANCY ALTMAN
Tandaan, $50,000 'yong first prize.
Di araw-araw na may pagkakataon kang manalo ng napakalaking premyo.
At di araw-araw na nakakatambalan kita sa isang show, Nancy!
Isang mabilis na pagbasa ng mga score. Limang pares ang naka-skate na.
At ang Hendersons ang nangunguna, na nakakagulat.
Nakakagulat nga iyon!
Ang perpektong choreography nila ay umani ng score na 21/30.
Hayan sila.
Tingnan n'yo sila. Di ba ang cute nila? Magkapares na sweethearts sila.
- Masigla para sa kanilang edad. - Gaya ng sabi ng lola ko,
"Mas sumasarap ang alak na tumagal sa bariles."
- Ang susunod... - "Mas malasa kapag nilaga nang matagal."
- Ang susunod nating... - At saka,
"Nancy, mataba ka, pangit at baliw, at kailanman, wala kang patutunguhan."
Pero, tingnan mo, Lola, patay ka na at nasa TV ako, kaya, lintik ka.
Ano?
Nagbibiro ka ba?
Hindi, tumigil...
Ako na'ng bahala sa mga nasa harapan.
- Hindi! Sinabi naming walang karahasan. - Papatulugin ko lang sila.
Asintahin mo sa braso o binti.
Kumusta, 'tol?
- Ano ba naman. - Paling 'yong tinginan.
Akin na 'yan.
Sa kabutihang palad, nasa rifle club ako dati.
- Kaliwang binti o kanang braso? - Kaliwa.
- Oo, dapat ayusin 'tong tinginan. - Oo, sinabi ko sa 'yo.
- Natutulog sila. - Tara na.
Sige na!
Bilisan natin.
Salamat.
Sana magustuhan n'yo ang mga damit.
Wala siya rito. Di ko alam kung asan siya!
Walang nakakaalam kung asan siya!
Di ko trabaho 'yon. Ikaw 'yong pulis.
Oo!
Bale, 8:00 ngayong gabi, Ma?
Ayos.
Okay 'yon. Love you.
- Ang galing ng nagawa mo, darling. - Sabi ko sa 'yo, may talento ako.
- Ikaw ba, Pa, nagustuhan mo ba talaga? - Gusto ko.
Malapit na siguro tayo.
Hindi!
Magtago tayo banda sa ro'n.
Halikayo!
Sige na!
Ang ating sunod na kalahok, sina Oksana Stojanovic at Armando Costa...
- Armando. - Na, siya nga pala,
- ay kaibigan ng mama ko. - Hi, Mrs. Phillips!
Sana okay ka!
- Mataas ang inaasahan sa kanila. - Apoy at yelo! Perpektong pagsasama!
- Parang tayo. - Hindi talaga. Di nga tayo mag-kaibigan.
Ang sama ba no'n?
- Hindi. - Nasaktan ba kita?
Sa pagpapatuloy.
- Malapit nang magsimula. - Ready...
get set...
swing!
Malakas na panimula, mahusay ang porma.
Wow! Para silang dalawang cute na parrot!
Tinutunaw nila ang yelo, gaya ng ice cube sa mainit na katawan.
Tingnan n'yo 'yong pagbuhat! Sobrang galing.
Tingnan n'yo kung pa'no niya siya hinahawakan. Parang balahibo sa gaan.
Ga'no tayo kasuwerte na nakatira tayo sa USA at nasasaksihan ito.
Buwiset!
Di na kami makapaghintay sa scores ng judge.
Napakamapangahas!
Walang masama, basta mapag-uusapan.
- Lahat ng babae ayy tinatablan niya. - Malapit na rin akong mapabaliktad.
- Bakit hindi? - Progresibong panahon na.
Totoo 'yon.
Dalawang sampung at isang siyam, mga bago nating nangunguna.
Siguradong sapat 'yon para manalo!
Nasa limampu sila...
Bale...
salamat sa lahat.
Maging matapang. Oras na para kumilos.
Good luck, at magkita na lang mamaya. Nasa labas lang ako.
Tawagan mo 'ko kung kailangan mo 'ko.
Darating ako, o baka mas mabuti kung tatawag ako ng back-up.
Mamaya na lang. Good luck!
- Ano? - Di mo kami iiwan nang nag-iisa.
Kailangan mong ayusin ang gulo mo. Tutulungan ka lang namin.
- Pero may sugat ako. - Eto, kunin mo.
- Hindi. - Oo.
Gago ka.
Ba't mo ginawa 'yon, Lucas?
Wala akong magawa.
Di ko alam na pulisya 'yon.
Okay, alam ko, pero ano'ng magagawa ko?
Wala akong magawa.
- Ako rin. - Tungkol sa?
Hedi, 'yong plais.
'Yong ano?
'Wag!
Lumayo ka.
Hindi, ilayo mo 'yan!
Kayo na 'yong susunod. Handa na kayo?
Okay ka lang ba?
Ang bukong-bukong ko!
Sorry, di ako makapagpapatuloy.
Una, pinilit ko 'to sa 'yo, tapos, napilayan ako.
Ako ang gagawa.
- Pero tumigil ka na mag-skate. - Oo, pero ngayon,
magse-skate ako para sa ating pamilya.
Pero magse-skate ako sa paraang gusto ko.
Di parang may gusto ako kay Papa. Nakakadiri 'yon.
Totoo.
- Oo. - Ano'ng plano?
Okay, Scottie, kakailanganin din natin ang talento mo.
Handa na ba tayo?
- Oo. - Oo.
- Okay, tara na! - Oo!
Pasensiya sa abala, pero dapat silang i-disqualify.
May 30 segundo pa sila.
- Magse-skate siya kasama ang anak niya. - Ang anak niya?
Di puwede 'yon.
Di bawal sa patakaran ang tatay at anak sa skating.
Hayaan mong gawin namin ang trabaho natin.
Makikiraan, Marie-Noel.
Medyo naaksidente ka, Ellen?
Ayokong makipag-usap sa 'yo.
Magsisimula na ang show, Danny.
- Di na ako makapaghintay! - Kinikilabutan ako.
Mag-amang team, ngayon lang nangyari 'to.
- Sigurado akong sobrang sweet nito. - Sigurado rin ako.
Go, Scottie.
Astig ang napiling musika!
Go!
- Richard! - Oo, siyempre.
Para silang mga anghel.
Ang galing!
Kamangha-manghang form.
Desidido silang manalo!
Mukhang dapat mag-aalala nina Armando at Oksana.
Ngayon, may kalaban na sila!
- Masusuka ako. - Kaunting ikot na lang.
Para inaangat ng pagmamahalan ng mag-ama.
- Ano'ng tingin mo, Danny? - Di ko malalaman. Wala akong tatay.
Umalis siya no'ng bata pa ako.
Lumabas siya para manigarilyo at di kailanman bumalik.
Brahim! Ano'ng ginagawa mo rito?
Sinisigurong walang makakapanakit sa bago kong matalik na kaibigan.
Ibig mong sabihin, ako?
- Sundan mo 'ko, ilalabas kita rito. - Hindi, di ko kaya.
Laban ko 'to.
Ginawa ko ang gulong 'to. Ako ang tatapos nito.
Nasa Brioche Dorée ang laban mo.
Magiging mahusay ka. Talagang may talento ka.
Diyamanteng di pa napapakinang.
- Gawin mo iyon! - Salamat sa 'yo.
- Ano? - Gusto kong sabihin sa 'yo.
- Nagpadala ako ng CV sa Brioche Dorée. - Hindi nga!
- Magsisimula ako sa Lunes. - Talaga?
- Three-day trial. - Di nga!
Nare-renew 'yong kontrata.
- Salamat sa lahat. - Ayos 'yon.
Balang araw, kakain kami ng asawa ko ro'n.
- Di ba maganda 'yon? - Ako ang bahala sa 'yo.
Ako ang bahala sa 'yo.
Pumunta ka sa Brioche Dorée.
Hanapin mo si Brahim, bibigyan kita ng 10% discount.
Do'n 'yong labasan.
- Good luck. - Paalam!
Richard! Halika na!
Ikaw at ako, Leilei!
Sige, tingnan mo.
Ako na'ng bahala sa kanya.
Alam kong dadating sila para sa 'kin.
Makikiraan.
Ibababa ko lang 'to.
Hindi!
Okay ka lang?
Mawalang galang na.
Patawad.
Aba, narito ang kaibigan kong si Hedi.
Tingin mo, natatakot ako sa 'yo?
- Handa ka na sa finale? - Oo.
Salamat sa pagtupad mo sa pangako mo. Ikaw ang pinakamagaling na papa.
Malapit na sila sa huling talon.
'Wag mong gawin ang pagkakamaling ginawa ko.
Alagaan mo ang pamilya mo.
Kung hindi, magiging matandang tangang lalaki ka
na pinagsisihan bawat sinayang na segundo.
Nangangako ako.
Diyos ko!
Kakaiba 'yon! Agaw-pansin ang pagkakabagsak niyang iyon.
Richard!
Letseng railing 'yon.
Saglit...
Parang may nakikita akong paggalaw.
- Gumagalaw siya. - Bumabangon siya!
Nabuhay siyang muli!
Oo!
Go, Richard!
Bakit ka ngumingiti?
Sobrang galing!
Pa!
- Meghan! - Okay ka lang ba?
Oo!
Nawawala ang isang skate mo.
Tingnan n'yo 'yon, black and white na 'yong lahat.
Sige na.
Sige na, oras na para matulog. Ayan na.
Parang awa mo na...
At sa kabila ng pambihirang pagtatanghal mula sa mga Silestone,
sina Oksana Stojanovic at Armando Costa ang nanalo ng cup!
Ang cup na may tsekeng nagkakahalaga ng $50,000!
Nancy, ang laking pera no'n.
'Yon 'yong mismong halagang di iniwan ng lola ko sa 'kin.
Galit ako habambuhay sa 'yo, Lola.
Kawawang pamilya Silestone.
Ano'ng gusto mo, Dick?
Nanalo ka, di pa ba sapat 'yon?
Pumunta lang ako para malaman ang amoy ng kabiguan.
Di ako pamilyar sa amoy na 'yon.
At para kunin ang susi
sa bago kong bahay.
Bale...
Ipinapaalam ko sa 'yo...
na di ka dapat pakakasigurado.
Georges?
Nagdeposito ako ng tsekeng $50,000
sa bangko ngayong hapon.
Bayad na ang lahat ng utang nila.
Sinasabi mo bang di na matutuloy ang mga plano ko sa lupaing iyon?
Makinig ka, Dick.
Sa kamanhiran mo,
mukhang mag-isa kang magdiriwang ng isa pang Pasko.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - 'Yon ang tinutukoy ko.
Munti kong Russian doll!
Diyan sa mababang-uring mariachi?
Ikaw, ako, tapos na.
Tabi!
Di pa ako nakakakita ng gan'on ka-weird.
Baka kung ano'ng ritwal ng mambabarang.
Di ko alam kung ano'ng nangyari.
Ano ba 'to?
Tumulong lang kami.
Tumulong din ako.
Ako 'yong...
'yong traydor.
Di sa gusto ko 'yong tawag na 'yon, pero...
Dahil sa lolo mo, di na ulit ako kumain ng ice cream habang nangangabayo.
- Naaalala mo ba? - Oo.
Gayunman...
Mag-enjoy kayong pamilya ngayong Pasko.
- Saglit... - Siguro...
- Ikaw... - Naisip namin na...
Ma, sige na.
Kung pampamilya 'yon,
tama lang na dapat ando'n ka.
Humihingi ako ng tawad sa...
Saka na natin pag-usapan.
Ngayon ay oras para magkasundo, ano sa tingin mo?
Dahil...
Pasko ngayon.
Hello?
Di ko alam kung, sa pamamagitan ng himala, naririnig mo 'ko, pero...
salamat sa ginawa mo para sa aming pamilya.
Nakuha na namin 'yong bahay
at, mas mahalaga, ang aming tahanan.
At di kita sapat na mapapasalamatan para do'n.
Pa?
Umaasa akong maayos ang lahat sa inyo, at na...
nakakapagdiwang ka ng Pasko
kasama ang 'yong asawa at anak.
Beso...
Ibig kong sabihin, paalam.
Beso 'yon.
Hindi, may kausap ako... Isang tao...
Parang walkie-talkie 'to...
Maligayang Pasko.
Kamukha siya ni Santa Claus.
Okay.
Ayan na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Benjie Villacruel
Mapanlikhang Superbisor Almira Lozada-Balanza