Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ipinapakilala ang natatanging player sa kasaysayan ng Texas A&M.
-Grabe. -Oo nga.
Pa'no niya nagawa 'yon?
Nakuha ng A&M. Nagawa nila.
Nanalo ng Heisman Trophy.
-Ayan si Johnny Football. -Ayun si Johnny Football.
Ngayon lang napunta ang Heisman Trophy sa isang freshman quarterback.
Inaabangan siya ng lahat.
Living legend na si Johnny Manziel.
Ibabahagi ko sa inyo kung pa'no ako nakarating dito
sa stage na 'to sa edad na 29.
Di pa ganito ang campus noong 2011 pagdating ko.
Johnny Football!
Kasingsikat na siya ng Rolling Stones at Beatles.
Di pa ganito ang stadium.
Di pa pinagkakaguluhan.
…sikat na naman ang A&M sa bansa.
No'ng preseason, di pa masyadong kilala si Johnny Manziel.
Madaling talikuran 'yong mga ginagawa ko,
at marami akong pinagsisihan.
-Bagong problema ni Johnny Manziel. -Iniimbestigahan sa kasong assault.
-Nagpa-rehab si Manziel. -Inaalala ng pamilyang lumalala siya.
Marami rin akong maipagmamalaki.
Nagpapasalamat ako sa lahat ng Aggie dito
na sumuporta sa 'kin sa ginhawa,
sa hirap,
at sa mga panahong napakagulo talaga.
Mula sa puso ko, maraming salamat.
Salamat at Gig 'Em.
Gusto ko no'ng nandito ka.
Minahal pa rin kita kahit gano'n.
Thank you.
-Kumusta? -Fan na fan mo 'ko.
Thank you.
-Kumusta ka? -Nakatira sa Scottsdale, nag-e-enjoy.
-May private plane ka na? -Wala pa. Malapit na.
-Isang money sign naman diyan. -Sige.
-Salamat. -Good to see you.
-Salamat sa lahat. -Good to see you.
Good to see you.
Kumusta? Thank you. Good to see you.
Good to see you. Salamat.
Walang palitan ng bat pag naglalaro, tol.
Minsan football player ka,
minsan normal na tao ka,
para sa 'kin, magkaiba 'yong dalawa.
Parang nagka-alter ego ako.
Gusto ko si Johnny Football. Okay siya palagi.
Pag tinatanong ako, "Gusto mo 'yong Johnny Football?"
Gustung-gusto ko.
Ang astig kaya.
JFF, Johnny Fucking Football. Mag-ingay!
Mahalaga 'yong Football sa Texas.
Kung di ka naglalaro ng football, baka masyado kang mahinang maglaro,
o di ka lang talaga magaling.
Nanonood ang lahat ng laro tuwing Friday.
Football team ang buhay nila.
Johnny Football!
Nakilala ko si Johnny sa middle school.
Pareho kaming mahilig sa video games, football,
babae,
parehong-pareho kami sa lahat.
Sa pagkakakilala ko,
gusto ni Johnny maging pinakamagaling na player,
pero may oras din sa pahinga, pag-iinom,
paglalakwatsa gamit 'yong lumang truck.
Uncle Nate 'yong tawag ko sa kanya, kanang kamay ko.
Laking-probinsiya lang kami.
Kung napanood mo ang Friday Night Lights…
-Clear eyes, full hearts. -Can't lose!
yon 'yong Kerrville.
Sobrang intense! May istriktong mga tatay.
-Birthday ko noong ipinanganak si Johnny. -Happy birthday, Jonathan…
Pareho kami ng ugali, birthday. Parang ako din siya.
Ayan siya.
Paul!
Ako 'yong taga-disiplina sa pamilya.
Lagi mo lang silang turuan ng tama.
Bestfriends talaga kami.
Pagkatapos ng grade four, lumipat kami sa Kerrville,
at nag-iba 'yong takbo ng buhay namin.
Military-style 'yong football program sa Tivy High School,
lahat kayo pereho 'yong ginagawa,
kaya di mo gugustuhing sumikat. Susunod ka lang.
Pinapasok ako sa program ni Papa dahil mahigpit do'n.
Football agad nang 7 a.m.
Iba-iba 'yong weight room stations. Anim na stations at coaches.
May practice ulit pagkatapos ng school, kaya doble sa isang araw.
'Yong Kerrville way o Tivy way,
"Tivy, palaban, di susuko," 'yon 'yong mantra namin,
tatatak sa 'yo hanggang makatapos ka ng senior year.
Naging starter si Johnny no'ng grade ten.
Naaalala ko pa 'yong tanong ng mga tao,
"Sino 'tong si Manziel?" "May bagong batang starter player."
Sabi ko, "Diyos ko, eto na."
Ayan na ang Antlers!
May play na tin trap 'yong tawag, puro pasahan ng bola,
ita-trap 'yong nose guard,
at saka tatakbo nang mabiilis sa gitna.
Parang Red Sea ni Moses,
saktong nahati sa gitna 'yong alley.
Nag-take off, touchdown.
Touchdown, Tivy.
Nagka-penalty ng holding, na-call back.
Nasa ten-yard line na kami.
Sinenyasan kami ni coach. Sky two 'yong play.
Tumingin ako sa wristband. Tumingin ako sa lahat ng dako,
pinapaulit sa amin 'yong tin trap.
Pinasa kay Manziel. Mukhang madadala sa end zone!
Mula ten-yard line hanggang end zone para sa 90-yard touchdown.
Isang 90-yard touchdown mula kay Johnny Manziel.
Dito nagsisimula ang lahat,
at sa libu-libong football fields sa buong bansa.
Dito sinasanay ang mga susunod na quarterback.
Lahat, gustong maging quarterback.
Walang nanonood ng nose tackle kundi asawa at nanay niya.
Ibang klase 'yong laro ko bilang quarterback.
Lumaki akong napapanood si Brett Favre, patakbo-takbo at maraming plays.
Gusto ko si Vince Young. Gusto ko na makilalang ka-style ni Vince Young.
May isang play na habambuhay kong maaalala.
-'Yong pump fake ni Vince Young. -Pump fake, ang galing!
-Tumalon 'yong defender. -Vince Young, uwian na!
Gano'n 'yong gusto kong laro ng football. Gano'n ako maglaro.
Laging panatilihing parallel ang siko sa balikat.
Bilang quarterback, itapat ang balikat sa scrimmage line bago itakbo ang bola.
Para ma-secure ang bola at di kung saan-saan napupunta.
Kahit 5'10" o siguro 5'11" ako pag maganda 'yong laro,
di ko na kailangang isipin 'yon.
Manziel. Touchdown, Antlers.
Parang naglalaro ng backyard football, takbuhan lang 'yon.
Wag papagitgit sa kalaban, ipasa sa open.
Naaalala ko, tinalunan niya 'yong lalaking nakatayo.
Di niya ka-level 'yong mga kalaban, binabraso niya.
Nakapitong touchdowns siya sa first half sa laban sa Fredericksburg.
Napakahusay niya batay sa stats niya.
Nakuha niya 'yong Associated Press Player of the Year.
-Kita naman ang husay ni Johnny Manziel. -Touchdown. Touchdown, Johnny Manziel.
Sa senior season, eto ang stats niya,
-3,609 yards. -Seventy-five touchdowns?
Akala ko, sa buong career 'yon, 'yon pala, isang season lang!
Sa senior year ko, maraming nag-recruit sa 'kin.
Di naman sa mapangarapin,
pero gusto kong maglaro sa University of Texas.
Pero wala akong ibang nakuha
maliban sa mga basic recruiting letter.
Lumaki siyang may Longhorn T-shirt, cap,
at kung anu-ano pa,
kaya akala niya pupunta siya do'n, pero di naman siya kinuha.
Naalala kong pumasok ako sa opisina,
at sabi ng coach ko, "May full scholarship ka sa Texas A&M."
Hindi madaling maging quarterback.
Maraming kang kailangang pagdaanan.
Sa mahabang panahon, puro lalaki at militar sa Texas A&M.
Kilala 'yong A&M bilang school ng mga manggagawa.
'Yong pata sa masisipag, sa determinado.
Pumapasok dati dito 'yong mga taga-probinsya ng Texas.
Nakakatuwa na sa nakalipas na 20 taon,
nagbabago 'yong college football.
Mababawasan ang Big 12 Conference.
Ayon sa Texas A&M University, aalis na ito sa liga sa susunod na July.
Sa collegiate athletics,
nasa unahan ng university 'yong athletic department.
Sa maraming universities sa buong bansa,
nagiging katumbas ng pagkilala sa school ang tagumpay ng football.
Papasok ang A&M sa Southeast Conference.
Kasapi ng SEC ang teams ng Florida, Auburn, at LSU.
Exposure, brand recognition,
malaking pera 'yong pinag-uusapan dito.
Welcome sa SEC.
Sabi nila, "Babaguhin nito 'yong takbo ng programa,"
pero maraming nagtanong kung, "Magandang hakbang ba 'to?"
Tungkol 'to sa 50:50 win-loss record sa siyam na seasons ng football program.
Di 'to tungkol sa national superpower.
Noon, average team 'yong tingin sa amin sa Big 12,
kaya di raw makakalaban 'yong Texas A&M sa SEC.
May limang magkakasunod na national championships 'yong SEC.
Alam nating papasok sila sa napakahirap na liga, parang butas ng karayom.
Tapos nagpalit ng coach.
Pinakikilala ko si Kevin Sumlin, ang bagong head coach ng Texas A&M.
Kinuha nila si Kevin Sumlin,
na may offensive coordinator na si Kliff Kingsbury,
sobrang kilala at sikat sa offense.
Pa'no tatapatan ng offense 'yong defense ng SEC?
Malalaman natin.
Pero ang di nila alam,
may quarterback sila na taga-Kerrville,
si Johnny Manziel.
Inaresto sa Northgate ang pwede sanang maging quarterback starter ng Texas A&M.
Nakita ng patrol officers si Manziel na nakikipag-away.
Nasa College Station si Johnny at kaibigan niya,
at napaaway sila.
May pekeng ID siya at nakulong.
Wala na akong masyadong maalala,
basta nagising na lang akong nakahubad sa Bryan County Jail.
Pinagsabihan ako na di bagay sa 'kin maging basagulero.
"Nadidismaya kami sa mga ikinilos niya, di 'to dapat ginawa ni Johnny."
Pag iinisip ko 'yon,
parang normal pala 'yon sa pagkatao ko.
Nasangkot sa gulo si Johnny, pero sabi sa 'kin ni Kliff Kingsbury,
"Siya na 'yon. Kahit ano'ng mangyari."
No'ng pumila siya sa fall camp, parang nag-iba siya.
Sabi niya, "Papakitaan ko kayo."
Laban sa University of Florida 'yong unang laro namin sa Kyle Field
no'ng nagsimula si Johnny Manziel.
Lumabas, sayang!
Di pa kaya ni Manziel.
Sobrang hirap.
Natalo kami, 21-17, parang gano'n.
No'ng umuwi ako sa bahay
napakaraming "for sale" signs sa bahay ko
at naisip ko habang nakatunganga, "Welcome sa SEC."
Road game sa MSU 'yong sumunod na laro.
Pagkatapos ng unang laro, sabi ni Kliff,
"Dapat hinayaan mo siya."
Simula no'n, tingin ko hinayaan na niya.
Do'n lumabas 'yong laro ni Johnny.
First down and ten, pinasa kay Manziel. Nakalabas siya sa pocket.
Tumatakbo siya at di namalayan ng iba.
Broken tackle. 20. Kumaliwa siya.
Papasok siya. Touchdown 'yon.
Kusa na lang nangyari,
umaayon 'yong lahat ng nangyayari,
sa kung pa'no dapat.
Nakaiwas siya. Mapipilitan siyang ipasa.
-Nasalo niya! -Magician si Manziel ngayong araw.
Pa'no nangyari 'yon! Gumagaling siya dito.
"Manalo o matalo, iinom tayo," 'yong motto namin sa A&M, at totoo 'yon.
Nakalabas si Manziel sa tackle.
Nasa end zone!
Seventy to 14. Umakyat ang A&M sa two and one.
Akala ng iba pag athlete, sobrang disiplinado sa pagkain
at focus lang sa paglalaro.
Lumalapit si Manziel. Nahuli siya. Nasa 80 yards yata 'to.
May sarili siyang diskarte na di nakabase sa playbook.
Pagkatapos ng laro, di siya pala-kuwento. Parang naglalaro lang talaga siya,
hindi para lumalaki 'yong ulo at magkamit ng tagumpay,
kundi para sa mangyayari pagkatapos ng panalo.
Nakuha niya 'yong first down at end zone.
Touchdown!
Noon ko lang nakita 'yong A&M fan base, power brokers,
at lahat na nagtitiwala dahil sa pambihirang panalo.
Sasabihin ng fans ng A&M, "Sa amin 'yan."
"Sa amin 'yan."
No'ng sumisikat na siya, sinakyan na lang niya.
Papunta kami sa Mississippi State no'ng Friday,
nakita namin 'yong pictures,
na naka-Scooby-Doo outfit siya, at halata siyang nakainom.
No'ng minsan, sabi ng grad assistant namin,
"Pinapasundo ka ni Kliff," nagreklamo ako, at sabi niya,
"Makinig ka tol, nasa kalagitnaan ng SEC race tayo. Kailangan ka namin."
Bumangon siya na lasing pa, nag-walk-through, pawisan.
Sabi ko, "Dapat ayusin mo 'yong laro mo."
Rolling sa kanan, walang hadlang. Makaka-first down ulit siya.
Nag-cut back siya sa kanan.
Nakapuntos siya! Pa'no niya nagawa 'yon.
Pinakamagandang laro niya 'yon,
kaya sa natitirang bahagi ng season, bola na niya 'yon.
Sikat na sikat na 'yong naka-jersey number two.
Iilang tao pa lang ang nakakakita ng gano'ng maglaro at mabuhay.
Nakakatuwa rin 'yong pagkapasaway ni Johnny.
Nakatutuwang makita ang mga dating taga-A&M na sinabi na lang na,
"Okay na kami dito."
Sa puntong 'yon parang, "Masaya na 'to. Nakakatuwa 'yong player na maraming plays,
pero 'yong totoo, may Alabama na."
Dominado ng Alabama ang Cotton Bowl.
On the flood ang Crimson Tide ng Alabama ngayong Bagong Taon.
Nanalo ang Alabama sa panimulang Southeastern Conference championship.
Crimson Tide, panalo sa national championship.
Nanalo ang Alabama sa BCS championship.
Fourteen national championships. 'Yon na 'yon.
Ba't gumaling ang Crimson Tide kay Saban, ano'ng meron ngayon at no'ng isang taon?
Sa huling apat na taon ba?
Tinitingalang head coach si Nick Saban sa college football at American Sports.
Bago 'yong laban sa Alabama, may nagsabing, "Good luck."
Kaya bang manalo ng A&M?
Napakaliit ng tsansang matalo ng A&M 'yong Alabama.
Sabi ni Kliff, "Kaya natin. May Johnny tayo."
Nasa 101,000 'yong manonood sa laro sa simula pa lang nito.
Pinanood ko 'yong pelikulang 300,
at nag-tweet ako bago pumasok sa stadium,
"Walang ibibigay, kunin lahat sa kanila,"
at parang sakto 'yon para sa amin.
SINONG JOHNNY? DI MATATALO SI SABAN
Di na kami umasa na mananalo sa laro.
Pag "bahala na" ang ugali mo sa laro,
mas gumagaling ka.
Tumakbo na ulit si Manziel.
Naku, stiff arm.
Nakapuntos kami sa unang tatlong drives.
May apat na taga-Alabama na pumipigil. Nakuha siya. Di siya napigilan.
-Grabe. -Oo nga.
Pa'no niya nagawa 'yon?
Ayun, nakapuntos, 14-0.
Pinigilan. Ayun, 20-0.
Di papapigil 'yong A&M.
Pinakamabilis na simula 'yon. Ganado si Johnny, at tumahimik agad 'yong lugar.
Sabi ng Alabama fans, "Ngayon lang kami nakakita ng ganito."
Pero nabago agad. Bumawi 'yong Alabama.
Touchdown, Alabama.
Gumanda 'yong offense ng Alabama.
Lacy sa kaliwa. Bumubuwelo si Lacy.
Pasok si Lacy!
Nasa Alabama 'yong momentum na sinasabing, "Isuko n'yo na, sa amin 'to."
Alam ni Manziel na babawi 'yong Alabama.
Lumapit si Johnny sa 'kin at kasama kong taga-media, sabi niya,
"Lintik si Nick Saban at Alabama, buwisit. Panoorin n'yo, magta-touchdown kami."
Sunod na play, fake wheel sa sideline. No'n ko lang nagawa 'yong gano'ng pasa.
-Nasalo ni Swope. -Ang galing ng pasa!
Tuluy-tuloy.
Papunta sa 20, may man coverage.
Nakita kong nasa sulok si Malcome Kennedy.
-Gumiwang 'yong bola, naka-score kami. -Gumiwang 'yong bola, nasalo! Touchdown!
Malcome Kennedy.
Umalis agad siya sa sideline at sabi niya, "Sabi ko sa 'yo, e."
Tumingin sa 'kin 'yong taga-media, sabi niya, "Magician siya."
Tapusin na natin 'to. Ngayon na!
Binago no'ng dalawang plays
'yong buhay ni Johnny.
No'ng patapos na,
may 50 segundong natitira, luluhod ka sa Tuscaloosa, mananalo ka.
Nanalo 'yong A&M. Nanalo sila.
Pambihirang panalo dito sa Tuscaloosa.
Makukuha na ba ni Johnny Football 'yong Heisman Trophy?
Para kang gangster paglabas mo ng field.
Sobrang saya at nangangatal na pumasok
sa locker room kasama ng mga tropa.
Nagawa 'yong imposible, natalo 'yong di matalo,
at talagang nabago 'yong takbo ng kuwento natin magpakailanman.
Pagkalabas ng locker room, saka ko naisip na gano'n kaseryoso 'yon.
Lagi kong hinahanap 'yong mga magulang ko. Di ko sila makita.
No'ng nakita na namin si Johnny, dinumog na siya ng mga tao.
Saglit ko silang nayakap, gusto ko na agad sumakay ng bus.
No'n ko lang siya nakitang gano'n katakot.
No'ng nakasakay na, sabi ko, "Ang lupit.
Ano 'to?"
Do'n talaga 'yong simula ng papel ko dito.
Kaibigan ko siya, pero mas naging malinaw 'to
no'ng nahihirapan na siya sa mga tao.
Usap-usapan si Johnny Manziel sa mundo ng sports.
Pag lumabas ka ng bahay, nagkakagulo 'yong mga tao 24/7.
Para kay Johnny 'tong T-shirt ko.
Gustong pagkakitaan ng Texas A&M ang quarterback nila.
Ngayong season, binebenta ng team store 'yong jersey niya.
Lumalabas na hinahanap ng mga tao 'yong autographs,
kaya naging manager ko si Nate.
Dumaan lahat kay Nate.
Walang pera dati para kay Johnny kahit na kailangan niya.
Kaya nga ako naging parte nito.
Walang suporta. Di namin alam ang gagawin.
Di siya makapasok sa klase dahil dudumugin lang siya.
Kaya nag-online class siya, na ayaw naman ni Johnny.
Nakakatuwa, kasi noong preseason, walang nakakakilala kay Johnny Manziel,
na tinatawag nilang Johnny Football.
-Johnny Football? -Oo, si Johnny Manziel.
Marami akong inaasikasong media requests para kay Johnny,
kaya lang may patakaran no'n si Coach Sumlin.
Di nakikipag-usap ang freshmen sa media.
Nagkaro'n ng intriga at misteryo 'yong pagkatao niya
dahil di siya nagsasalita.
Kaya parang, "Sino ba 'tong taong 'to?"
-Ayan na si Johnny Football. -Ayun si Johnny Football.
Sabihin mo "magic".
Siya 'yong magic.
At napasabak na, sa unang taon sa SEC,
sobrang galing niya, kahit mukhang pasaway.
Ang daming tumatawag.
Grabe.
Naubusan na 'yong Adidas ng maroon na jersey na may number-two.
Kumalat agad 'yong kasikatan ni Manziel.
Nalampasan niya 'yong college football, pati mismong sports.
Pinauwi mula sa school 'yong taong may Johnny Manziel sa ulo.
Sumikat siya nang sumikat, hanggang nakilala na ng lahat.
Welcome sa football fantasy nila Johnny Manziel at Jim Muncy.
Johnny Football
Para kang anghel sa amin
Isang linggo bago ang botohan ng Heisman,
may press conference si Johnny sa campus.
Salamat sa pagpunta n'yo ngayon.
Karangalan at pribilehiyo ko
na ipakilala ang isang binata na malapit nang mag-20 sa December 6,
ang Texas A&M quarterback, si Johnny Manziel.
Magsisimula tayo dito sa kanan.
Johnny, Pedro Gomez mula sa ESPN.
Usap-usapang freshman daw ang mananalong Heisman…
Sikat ka sa Kerrville. Ano'ng maipapayo mo sa high school…
Mukhang mananalo ka ng dalawang trophy. Natatakot ka ba?
Ano'ng kakaibang ginawa ng fan para sa 'yo?
May mga naka-scooby-Doo sa laro ko no'ng isang araw,
'yong siguro ang pinakakakaiba.
I-aanunsiyo sa Sabado dito sa New York ang mananalo ng Heisman.
Itinuturing na paborito si Manziel.
Kung sakali, siya ang unang freshman na mananalo ng trophy.
Ilang oras na lang, igagawad na ang Heisman Trophy,
at ikinararangal nating makasama ang finalists.
Para sa inyong tatlo 'to. May seniors at freshman.
Mahalaga ba 'yon sa pagpili sa Heisman? Gusto kong malaman ang sagot n'yo.
Sa tingin ko, hindi…
Magandang gabi. Ako si Jim Nantz, narito tayo sa tahanan ng Heisman Trophy,
ang pinakasikat na premyo sa lahat ng college sports.
Napanood ko bawat Heisman ceremony mula pagkabata.
Alam ko pa 'yong kay Reggie, kay Matt Leinart, 'yong kay Cam, kay RG3,
pero sigurado ako na di pwedeng manalo 'yong freshman,
at masama 'yong tingin ng mga tao do'n.
Papayag na ba ang mga botante sa unang pagkakataon na manalo
ang isang freshman ng Heisman Trophy?
Tatlo ang pinagpilian no'n.
Si Collin Klein, si Manti Te'o, at ako.
At sa mananalo, kakabit na ng pangalan mo
ang legasiya ng Heisman Trophy.
Sobrang kinabahan ako.
Madalas akong yumuko
dahil parang matatanggal 'yong suit jacket ko
sa bilis ng tibok ng puso ko.
Ang nanalo ng 2012 Heisman Memorial Trophy…
si Johnny Manziel.
No'ng tawagin ako,
taas-noo ako, kakaiba 'yong saya na no'n ko lang naramdaman.
Gusto ko lang matawag 'yong pangalan niya, at…
Ang gandang pakinggan.
Magandang pakinggan. Maraming emosyon, 'yong hirap ng pagpapalaki sa kanya.
Para kay Mama, Papa, Meri, mahalaga kayo sa 'kin.
Salamat sa paalala, pagmamahal, at pasensiya sa mga nakaraang taon.
Nakakatuwang makita na masaya at proud 'yong tatay ko sa 'kin.
Ngayon ko lang ulit siya nakitang ganyan, kaya napakalaki ng epekto nito sa 'kin.
Sa pagpapalaki ng anak, gagawin mo ang lahat para sa pangarap niya,
nakuha niya 'yon ngayong gabi, at nasa tamang landas na siya.
Nagbago ang lahat pagkatapos ng Heisman.
Mas malaki na sa football mula noon.
Congratulations. Ano'ng gagawin mo sa pera?
May pera nga ba?
-Sana nga. -Oo.
Pagkatapos ng Heisman, pinag-usapan 'yong tungkol sa pera.
Ang bilis ng panahon.
Isang taon ng Texas A&M sa SEC.
Di lang lumaban ang Texas A&M, nagtagumpay tayo.
Kilala bilang Johnny Football, ang nanalo ng 2012 Heisman, si Johnny Manziel.
Johnny Football, hey, whoo!
Ewan ko kung may mas sisikat pang athlete para sa isang university
kesa kay Johnny Football at Texas A&M,
at nakisakay naman 'yong lahat.
Sa totoo lang.
Kung si Kevin Sumlin man 'yan na may mega-contract,
Kliff Kingsbury at inabot ng career niya,
kahit negosyo namin, na nagco-cover sa Texas A&M.
Mas marami nang bumibisita,
kahit mga Aggies at SEC, para makita ang lugar namin.
Sold-out 'yong mga hotel sa buong Bryan-College Station.
Wala nang nangmamata sa amin.
mula no'ng nanalo kami nang sunud-sunod.
Alam ng lahat na kikita sila do'n.
Ayon sa isang tantiya,
nagkakahalaga ng $37 milyon ang Heisman ni Manziel
sa free publicity para sa Texas A&M.
Mas madali nang kumuha ng professors no'ng sumikat na si Johnny Manziel,
gano'n ang public relations.
Nakinabang nang husto 'yong school.
Nakalikom ang Texas A&M Foundation ng mahigit $740 milyon,
mas mataas nang $300 milyon kesa sa iba pang taon ng university.
Bumuhos 'yong donations.
Sabi nila "Sagpangin ang pagkakataon." Kung di ngayon, kailan?
Dahil sa tagumpay ni Johnny,
naniniwala 'yong mga tao na kayang lumaban ng Texas A&M sa SEC.
Kaya kailangan naming mag-upgrade.
Sa antas na kasinglaki ng Texas.
May renovation plan ang A&M
para magkasya ang mahigit 100,000 katao sa Kyle Field.
Dalawang beses sa buong season
na kinailangan kong pumirma ng daan-daang autograph.
Inilista namin para sa lahat ng donor.
Dito ko nalaman kung para saan
'yong ginagawa nila buong taon para sa donations at bagong stadium.
Pagod na ako sa kawalan ng pera no'n,
tapos may "45 million number-two A&M Adidas jerseys na nabenta."
Parang may mali, kailangan kong makipag-usap.
Bilyun-bilyon ang kinikita ng industriya ng football kada taon
sa parehong pro at collegiate levels.
Habang mataas ang sahod ng pro players,
wala ni singko ang mga nasa college.
Galit na galit ako sa NCAA.
Ayon sa athletes, kumikita ang organisasyon pero di sila nabibigyan.
No'ng 2012, itinayo 'yong NCAA
para matiyak na patas ang lahat sa college football.
Ayon sa pangulo ng NCAA, makakasira ang anumang pagsisikap
na bayaran ang players sa framework na higit isang siglo nang umiiral.
Binibigyan namin sila ng access sa edukasyon,
at walang pag-uusapang sahod. Di sila empleyado, estudyante sila.
Pwede kang magkaroon ng full scholarship, libreng pagkain,
mga libro, mga klase, tirahan,
at 'yon na 'yon.
'Yong mababayaran ang athletes,
mangyayari ba 'yon sa NCAA level?
Habang presidente ako ng NCAA, hindi.
Walang marketing o advertising deals.
Di ka pwedeng kumita sa mukha o larawan mo, wala talaga.
Alam niyang malaki 'yong kinikita ng lahat
mula sa Johnny Football mania, kaya sabi niya, "Uy, makasawsaw na rin."
Nagsimula 'yong lahat no'ng freshman ako sa national championship.
Nasa Miami kami ni Nate. Naghihintay ako ng bagahe,
tapos may lumapit, at sabi, "Magkakapera ka kung pipirma ka,"
di ko siya pinansin, tapos sabi niya,
"$3,000 para sa pirma mo."
Tinanggal ko 'yong headphones ko tapos 'kako, "Saan tayo pupunta?"
May alak sila. Meron lahat ng pampasaya.
Pagkatapos ng ilang oras na pagpirma, may nagsabing,
"Iniisahan ka nito," tapos nagbigay ng number.
Sabi niya, "Maniwala ka. Nasa baba 'yong king of autographs, naiisahan kayo."
"Mapapahamak kayo. Bumaba ka na."
May itim na Rolls-Royce Dawn sa harap.
Sabi niya, "Saglit lang," at pagtingin ko, si Alex Rodriguez 'yong tumatawag.
Sabi niya, "Sabihin mo, magaling ako," siya naman, "magaling siya 100%".
Ako naman, "Naniniwala naman ako."
"Ganito. Kukuha ako ng kuwarto sa Fontainebleau. Aayusin ko do'n.
Pagkatapos, mag-send ka ng picture. Ibibigay ko 'yong code sa safe.
Trenta mil."
No'ng unang beses na nangyari 'yon, nagtuluy-tuloy na.
Logic lang talaga ang pagnenegosyo.
Ayoko ngang tawagin 'yong negosyo dahil di naman 'yon negosyo. Parang…
Sige, negosyo na nga.
Bumabalik kami isang beses kada February, March, April, May.
Okay 'yong negosyo.
Para sa isang 19-year-old na may 100,000 na pera sa ilalim ng kama,
ang lupit, di ba?
Di lang kami pumupunta at pumipirma ng autographs. Cabo. California…
Tagilid 'yong Padres.
-Kung saan-saan. Depende sa mapipili. -Iinom, deretso sa airport.
Pagkagising parang, "Bakit nasa Washington, DC tayo?"
Pa'nong naka-courtside seat ang college student? Mahal 'yon.
Pumunta kami sa LIV Nightclub, sikat yo'n no'n.
Tapos, ipinapasa ni Rick Ross sa amin 'yong purple na mga bote.
-Tropa mo talaga siya. -Mabuting kaibigan si Johnny,
tingin ko, tatagal 'yong pagkakaibigan namin.
Pumunta kami sa Super Bowl, unang row, 50-yard line.
Kainuman namin sina Jamie Foxx at Andy Roddick sa Maxim Magazine party.
Nakilala sila Wale, Justin Timberlake, at Jessica Biel.
Nagulat silang nando'n siya.
Naiisip ko, dahil 20 years old na ako,
"Ang lupit ko."
May silk Versace shirt ako no'n,
Gucci sunglasses.
Nasa 'kin pa rin 'yong kauna-unahang nabili kong Gucci wallet.
May price tag pa.
Sa isip ko, sobrang cool nito.
Nilista namin 'yong mga gusto naming marating at gawin.
Sabi niya, "Ewan. Magsulat ka. Magsusulat din ako."
"Kumita ng isang milyon, pumunta sa ganito, sa ganyan."
Magkasama kami sa lahat ng kalokohan no'ng bata kami.
Lagi siyang may sinasabi,
ang cool daw naming dalawa, at "Tuloy lang tayo."
"Ganito lang tayo habambuhay."
Akala ko gano'n na nga 'yon no'n.
Di ko namalayan ang mga nangyayari
hanggang sa nakialam na 'yong NCAA.
Binabatikos ngayon si Johnny Manziel, Texas A&M star quarterback
sa pagpirma ng sports memorabilia para sa pera.
Pinuntahan ko si Papa, at sabi ko, "Nagkamali ako."
Tumawag si Johnny, sabi niya, "Iniimbestigahan ako. Ano'ng gagawin ko?"
Sabi ko, "Wag kang magsalita. Wala kang gagawin." Eto na naman tayo.
Dalawa pang kaduda-dudang autograph-signing.
Nakakabahala na baka di naka-uniform si Johnny Manziel.
May division 'yong NCAA na naghahanap ng athletes na lumalabag sa mga patakaran.
Di 'yon joke.
Posibleng mabawasan o mawala ang eligibility ni Johnny Football.
Katapusan na ba si Manziel?
Pero may matibay na kaming depensa.
MGA 'PINIRMAHAN' NI MANZIEL: COLLECTORS PINAG-IINGAT
Nag-usap kami, at nakabuo ako ng magandang plano.
Sinimulan ko sa, "Pa'no siya nahuli?"
Dahil may kumuha ng picture sa paid autograph session.
Pwede kang mag-autograph kahit ilan.
Dapat mong itago 'yong pagbabayad ng pera.
May pera ka pero di makabili ng flight ticket.
Tinawagan ko 'yong lolo ko, "Lo, pwede ba kitang bigyan ng pera
tapos bigyan mo ako ng tseke
para malamnan ko ang bank account ko?"
E, gangster ang lolo ko.
Okay lang kay Nate na siya ang masisi.
At dahil do'n,
hinati namin ni Nate sa 80-20.
'Yong susunod, pa'no mo ipapaliwanag kung bakit may Rolex,
bagong kotse at private jet ka? Bawal makipag-usap ang freshmen sa media
pero pwede nila akong kausapin.
Pinakamalala kong inimbentong kwento
'yong sobrang yaman nila.
Masuwerte ako sa mga kapamilyang may mga kakayahan,
kaya ko nagagawa 'to.
Inimbento namin na maraming pera 'yong pamilya ko kahit wala talaga.
Di talaga kailangan ng pera ng batang 'to. Mayaman sila.
Nagnenegosyo ng langis ang pamilya niya.
Hindi krimen 'yon. Di lang kami sumusunod sa NCAA na ipinagbabawal ang kumita.
Nasuspinde nang kalahating laro si Johnny Football.
Sabi ng NCAA, walang ebidensya na kumuha ng pera si Manziel,
pero nilabag pa rin niya ang patakaran sa pagpirma ng ilang larawan.
Pinarusahan siya ng kalahati ng laro
sa pag-commercialize ng pangalan niya.
Bumalik kami sa pagpapa-autograph.
Huling beses na bumalik sa SEC ang nanalo ng Heisman Trophy
ay si Tim Tebow no'ng 2007.
Ngayon, siya naman.
Nakatatutok ang lahat ngayong umaga
kay Johnny Football.
No'ng nanalo siya ng Heisman,
nakita ko 'yong ibang mukha niya.
Parang walang makakapigil sa gusto niyang gawin.
Mali 'yong nangyayari sa NCAA
sa loob ng maraming taon,
at nagalit ako no'ng nasuspinde ako,
pero nakangiti rin ako no'n para mang-asar.
Mula no'n, pinag-initan at sinira nila
ang lahat ng ginagawa ko.
Sabi nila, "Puro trave, nag-guest kay Jay Leno, di nagpa-practice."
Lintik na practice. Ako ang pinakamagaling.
Binatikos ng taga-media si Manzie matapos umalis sa Manning Passing Academy.
Nalasing daw si Manziel at di nakapag-camp.
-Ano'ng nangyari no'ng weekend? -Napasobra sa tulog.
Para akong pating sa tangke ng isda,
-parang di ako makagalaw. -Linggo ng umaga, nag-post si Manziel,
"Dahil sa mga gabing tulad nito, gusto ko nang umalis sa college station,
ASAP."
Sapilitan at biglaang pinaalis si Manziel sa isang frat party.
Gusto kong mag-enjoy.
Gusto kong lubusin 'yon, at kung ayaw 'yon ng iba, sorry.
Ang kailangan ni Johnny no'n ay managot.
Ipinagkatiwala ko 'yong anak ko sa coach at program,
at di lang football ang dapat na itinuturo sa kanya.
Responsibilidad nilang turuan siyang maging mabuting binata.
Dapat mag-ingat sa pagsasabi kay Johnny kung paano dapat mabuhay.
Di kami perpekto bilang coach,
pero 'yon 'yong kailangan niyang kasamaan para humusay sa laro,
at hangga't di siya nasasangkot sa gulo,
ayos lang.
Wala pang nakakaranas ng ganitong sitwasyon.
Nilanaw namin kay Johnny at pamilya niya 'yong mga pwede at hindi,
pero walang perpekto dito.
Para sa school, pa'no siya aalisin at sasayangin 'yong season?
Pa'no 'yon gagawin, sa usapin ng pera o kung anuman?
Wag mong gawin.
Kaya 'yong suspension,
na tingin ng marami sa college football ay joke, ay biglang tapos na,
kaya nakabalik agad si Johnny Manziel.
Johnny!
Unang pagpapakita niya ngayong 2013.
Sinimulan ni Manziel.
Ayun si Johnny Football!
-Kaya mahal siya ng College Station. -Money sign niya pag naka-touchdown siya.
'Yong money sign na pinauso niya,
ayoko do'n, pero gusto ng mga tao.
Patingin ng money sign, baby!
Malaki ang inaasahan kay Johnny Manziel sa umpisa ng season.
Siguro pangalawang Heisman Trophy, SEC national championship.
Third of the half kay Johnny Football.
Kasunod ng touchdown, napikon
si number two, 15-yard penalty.
Gusto akong disiplinahin ng mga tao.
Di okay 'yon, at sinabi ko talaga 'yon
sa sideline pagkatapos ng laro.
Pero kasabay no'n,
walang nakakaalam sa lahat ng nangyayari.
May code of conduct para sa nanalo ng Heisman,
at muli niya 'yong nilabag.
Kasama niya sina Drake at LeBron, pauwi…
May pakialam ba siya sa sinasabi namin ni Paul?
Sa puntong 'yon, di na mahalaga.
Puro party siya sa College Station, nagpapakatotoo lang siya.
Tatagal pa ba nang tatlong taon si Johnny Football sa college football?
Anumang sabihin n'yo tungkol kay Johnny Manziel,
siya lang ang sulit na panoorin sa college football.
Lumalapit ang mga ahenteng nakakaaalam na pag bumalik ako ngayon,
at inulit ko 'yong kahit katiting ng tagumpay,
kikita ako ng milyun-milyon at magiging unang quarterback sa draft.
Ang tanong sa nanalo dati ng Heisman winner,
dapat ba siyang tumuloy sa pros habang malakas 'yong draft stock niya?
Di na ko nag-workout kasi parang di ko na kailangan 'yong ginagawa nila.
'Yong mantra na nasa isip ko mula sa Kerrville na,
"pareho lang kayo ng isusuot at gagawin ng katabi mo",
nawala 'yon sa loob ng anim na buwan.
Parang medyo dismayado si Johnny Manziel.
Lahat ng inaasahan sa kanya, 'yong pag-iinom,
sa NCAA, 'yong sa A&M, lahat ng pressure,
binago siya no'n.
Ayan ang reaksyon sa sideline ng leader ng A&M na si Johnny Manziel.
'Yong passion at emosyon ang bumubuo sa kanya.
Hamon sa amin na panatilihing positibo 'yong energy na 'yon.
Di mapigilan ni Johnny Manziel ang sarili niya.
Pag gumuhit ka ng linya sa buhangin, tatawirin niya 'yon.
Tandaan natin, di nangyari ang problemang 'to no'ng nakaraang taon.
Lakasan n'yo pa!
Isa 'yong last week sa pinakamasamang laro niya mula no'ng nag-A&M siya.
Masigla 'yong mga tao para kay Johnny Manziel,
kasama 'yong seniors habang isinasara nila 'yong pinto ng Kyle Field.
Walang dahilan para maka-eight at four kami no'n.
Mas magaling kami do'n.
Pero di na mahalaga
dahil pagtingin mo sa mock drafts, at aasa ka talaga.
Sabihin man o hindi, mas malaki ako kesa sa College Station.
Kaya kailangang magpatuloy at gawin 'yong susunod.
Di na ikinagulat ang pahayag ni Manziel na aalis sa college para sa NFL draft.
Ang tanong, anong number ang pipiliin niya sa draft?
Para sa mga tao, masama ako para sa kanya dahil alam ko ang lahat.
Kaya sa tingin ko, maayos 'yong natatanggap niyang
payo no'n, na parang,
"Uy, ayaw mo na sa 20-year-old management na 'to."
Alam kong loyal ako no'n,
at ibinigay ko ang lahat, isip, katawan, kaluluwa, espiritu, sa pagtulong sa kanya,
at 'yong imaheng kailangan para baguhin 'yong pagiging best friend
tungo sa isang malaking kumpanya.
Sinabi namin sa kanya na wala akong makakasama araw-araw,
at nang sabihin namin sa kanya na di 'yon mangyayari,
parang naramdaman niyang nabawasan 'yong papel niya,
at medyo lumayo siya.
Parang di na kami nag-usap ulit simula no'n.
Para sa 'kin, ito yong napag-usapan habang pagpunta sa South Beach.
Habang nasa Fontainebleau tayo, sa tabi ng pool.
Kaya nalungkot ako, pero dahil na rin
sa track record ko, di nila ako pinapayagang gawin 'yon.
Medyo nakatulong din siguro na wala si Nate.
Wala akong pakialam sa negosyo.
Talagang wala.
Nasasaktan lang ako dahil minahal ko si Johnny.
Best friend ko siya.
Naging loyal ako sa mga tropa ko.
Hanggang sa di na talaga pwede.
Oo, ako si Erik Burkhardt.
Dating sports agent ni Johnny sa loob ng maraming taon.
Malaking bagay, lalo na sa quarterback, ang makapasok sa unang round,
dahil pag napunta siya sa top five, nasa 20 to 25 million 'yon.
Bawat napipili sa unang round, bumabagsak 'yong pera nang isang milyon.
Napakaraming taong kumikita ng milyun-milyong dolyar
kay Johnny at sa teammates niya, pagkatapos no'ng Heisman.
Nakuha niya 'yong kontratang 'to,
na mani lang kumpara sa kinita ng maraming tao sa kanya.
Hindi ko sinabing, "Magiging top ten ka."
Sabi ko, "Di ka papasok sa unang round."
Di siya kabilang sa top 25.
Baka sa pangalawang round, pwede. Di siya ipapasok sa una.
Ang tanong no'n kay Johnny, "Gusto mo bang maging quarterback,
o gusto mong sumikat?" Dahil sikat na sikat na siya.
May mga bagay na dapat sagutin ni Johnny
para maging quarterback at leader.
Bawal mag-alinlangan. Matapos kang magago sa unang round,
ganito dapat 'yong diskarte.
Dumiretso ako sa San Diego, sa pre-draft training mismo.
Bumalik ka kaagad.
Una, wala kaming PR.
'Yong pagpapawis at puspusang training lang ang lalabas sa social media.
Kailangang bumigat, matutunan 'yong laro, wag uminom,
at pag nagpakita ka sa NFL Combine in two months,
iisipin na nilang kunin ka.
6:30, 7:30 nang umaga hangang 7:00 or 8:00 nang gabi,
paulit-ulit mo lang 'tong gagawin.
Gagawa kami ng record-setting Nike deal sa team ni LeBron,
pero tahimik lang.
Pinapa-drug test ko siya kada dalawang linggo
dahil alam kong matatanong 'yon at gusto ko masabing,
"Eto 'yong 25 drug tests. Pinapa-test ko siya.
Wala akong alam no'ng umpisa, pero gusto kong mapanatag kayo."
Dapat tanggapin mo kung sino ka noon at kung ano'ng nagawa mo.
"Yayakapin natin kung sino ka dati
at sasabihing, 'Okay, pero oras na para maging pro, magma-mature na 'ko.''"
At 'yon 'yong inasahan ko.
Maayos talaga ako hanggang noong linggo bago 'yong combine sa Indy,
tpaos nag-break down ako.
Tumawag siya at sabi niya,
"EB, nagkamali ako."
Sabi ko, "Ga'no kalala?"
Wala akong maalala. Nagising na lang ako sa hotel.
"Nag-party ako kagabi sa Hills."
Sabi niya, "Nando'n sila lahat. Lahat ng rapper at artista."
Di ko alam, pagpunta sa Indy,
kung makakapasa ako sa drug test.
Malinis na siya bago no'n.
Ang sinabi lang, "Pag di nakapasa sa drug test sa combine,
mula first-round pick, pwedeng ma-undraft."
Ipapa-drug test ka nila bukas.
Sabi niya, "EB, pinapanood ko 'yong NFL combine.
Papasok ako sa combine."
Sabi ko, "Hindi, hindi." Di namin isusugal, kaya nag-usap kami.
Tinawagan ko sina Paul at Michelle. Sabi ko,
"Okay, magpapaospital ka Paul, dahil sa sakit sa puso,
para ma-divert at makapunta sa combine si Johnny sa loob ng 12 oras
para di mukhang kataka-taka,
at papuntahin sa Papa niya na nasa ospital."
"Sorry, ire-reschedule 'yong interviews."
'Yon 'yong diskarte ko, sabi ni Paul, "Okay, Michelle, pupunta ka,"
tapos sabi niya, "Alam kong gagawin niya 'to."
Sabi ko, "Lintik."
Sabi niya, "Bukas pa ako makakapunta."
"Iinom ako ng isang galong tubig." "Iiihi ko lang 'to. Maniwala ka."
Sabi niya, "Matagal na akong pumapasa sa tests sa A&M,"
na napag-alaman kong
fourth-string backup quarterback pala nila
'yong umiihi para sa kanya sa A&M.
-Kumusta ang araw mo? -Maganda.
Medyo maaga, pero nasa mood kami ngayon. Naka-adjust na.
Kumuha ako ng tatlong galong tubig, ilang Pedialyte,
at apat na drug tests.
May anim na hotel sa combine, do'n tumutuloy ang bawat team.
Sumakay kami elevator, at… bumukas.
Pumasok ang dalawang manager at college scouting director.
Tinatago ko 'yong hawak kong drug tests.
Pumunta kami sa room ko.
Hawak namin 'yong ihi niya sa banyo ng kuwarto ko,
at di pa malinaw.
Tumutungga ng maraming tubig si Johnny.
Kumuha kami ng pangalawa. Medyo luminaw.
Sabi niya, "Kaya natin 'to."
Sabi ko, "Uminom ka pa."
Kumusta 'yong proseso?
Nakakatuwang makita 'yong ilang coach na napanood ko sa TV.
Nga pala, ang galing niya sa interviews.
Sa katunayan, ang gaganda ng reviews ng mga ginawa niya sa combine.
At sobrang nakakatakot 'yon,
na medyo nanlumo ako saglit,
tapos no'ng nalampasan ko 'yon nang maayos…
medyo nakahing pa ako nang konti.
Ginawa ni Johnny Manziel 'yong pro day.
Pro day 'yong kasunod, 'yong gagawin niya 'yong on-the-field.
Pumupunta ako sa pro days kada taon, di na mauulit 'to.
-Ang daming tao sa College Station. -Kahit sina George at Barbara Bush.
Umani ng papuri yong performance ni Manziel.
Gumagana 'yong diskarte namin. Ang balita, "Pwede na siya."
Maraming expert ang nagsasabing magta-top-ten siya.
Magiging top-ten pick siya.
Sa puntong 'yon, ang diskarte namin ay itago muna siya.
Pagkatapos ng pro day ko, tingin ko, wala na akong dapat gawin pa.
Si Johnny Manziel ba ang pipiliin ng Houston Texans?
-Unang pili ng Houston. -Maingay 'yong balita sa city.
Sa buong Houston, may billboards para ibalik si Johnny Football sa Texas.
Napasama sa malaking charity foundation event.
Kasama 'yong may-ari at asawa niya. Nag-donate ng sarili pera si Johnny do'n.
Grabe 'yon.
Kinabukasan, may tumawag sa 'kin.
"Naggo-golf siya sa River Oaks Country Club,"
at sabi ng pamilya ng may-ari,
naghubad daw si Johnny sa hole five, at "mukhang lasing,"
at binali 'yong maraming clubs sa tuhod at itinapon sa pond.
Wala na 'yong Houston.
Pasuray-suray na, pa'no namin siya madadala sa finish line?
Bumabagsak na. Kinakausap ko siya araw-araw,
"Ayusin mo. Pinaghirapan mo 'to. May isang buwan pa."
Pinag-uusapan ang First pick o top ten.
'Yong kuwentong nagsuma ng lahat ay 'yong private workout kasama ng Browns.
Dumating silang lahat. Maghahapunan sila sa College Station,
tapos may private workout kinabukasan.
Maayos 'yong hapunan. Umakyat na kami sa rooms,
na-miss ko 'yong limang tawag niya. Pinuntahan ko siya, tapos kagulo na pala.
Nagkalat 'yong mga bote ng 1942.
Tinutungga niya na 'yong bote.
Wala 'yong isang receiver kinabukasan.
Lasing 'yong isa pa, di makatayo.
Pumasok 'yong Browns sa facility, nag-wa-warm up siya,
tumingin sila, at sabi, "Nasaan 'yong receivers?"
Sabi ni Johnny, "Ayos lang kami."
Sino'ng sumasalo ng pasa niya?
'Yong abogado niya,
ahente niya…
'Yong first route, sabi niya, "Mag-slant tayo." Ako naman…
Parang high school, tol. Nakakatawa.
Tinawagan ko siya, 'kako, "Kumusta?"
Sabi niya, "Ang galing ko."
Welcome sa New York City, sa Radio City Music Hall
kung saan, malalaman natin kung saan maglalaro si Johnny Manziel.
May cameras na nakatutok sa amin buong panahon.
Pagpasok namin, bida na si Johnny Manziel.
-"Saan siya pupunpunta?" Di namin alam. -Sa first pick sa 2014 NFL draft,
pinili ng Houston Texans si Jadeveon Clowney.
Tapos pangatlo 'yong Jacksonville Jaguars.
Sigurado akong kukunin nila 'yong franchise quarterback nila.
Pinili ng Jacksonville Jaguars si Blake Bortles.
Hindi si Johnny Manziel 'yong unang pinili na quarterback ng draft na 'to.
Pangatlo si Bortles, at sabi ni Johnny, "Ayos. Pupunta ako sa Dallas."
Ano'ng mangyayari pag kinuha ni Jerry Jones si Johnny Football?
Akala ko talaga pinakamababa na 'yong Dallas sa 16.
Inubos nila 'yong oras.
Pag kinuha nila si Johnny Manziel ngayon, sasaya ang mga tao dito.
Pinili ng Dallas Cowboys
si Zack Martin bilang guard, Notre Dame.
Nakaupo kami sa draft table, at lumulubog siya sa draft.
Pinag-aralan 'yon ng teams.
Hindi siya pinansin ng maraming team.
Kinabahan ako, halata naman noong draft night.
Halata rin sa maraming tao sa paligid ko.
Pag di ako napili sa unang round, lulubog ako sa lupa at di muna makikita.
Sobrang natakot din ako. Nakataya din 'yong pangalan ko.
Nag-text na ako sa Cleveland, "Pabalikin mo, tol. Magtiwala ka."
-Umakyat ang Browns sa 22 mula 26. -Johnny!
Maririnig mo na 'yong chant sa Radio City Music Hall para kay Johnny.
Sa 22nd pick,
pinili ng Cleveland Browns
si Johnny Manziel, bilang quarterback, Texas A&M.
Diyos ko.
Grabe 'yon.
'Yon 'yong pag-asa para sa lungsod ng Cleveland.
Nakakapanghina 'yon, parang tatlong araw na kami do'n.
Lumakad siya sa stage at nag-Money Manziel sign.
Grabe.
Pumasok siya sa unang round.
Tagumpay.
May itsura na ang franchise ng Browns.
Sabi ko, "Kaya natin 'to."
"Siya ang magsasalba. Gagawan ng rebulto 'to."
Di ko makakalimutan no'ng umalis kami sa draft,
nasa kotse, bukas 'yong sunroof,
umiinom si Johnny o kung anuman sa limo kasama ng pamilya at mga kaibigan,
tumingala kami, at 'yong unang ad ng Nike sa gilid ng gusali sa New York,
sabi namin, "Wow."
"Tara na."
Kumalat ang balita tungkol kay Johnny Manziel sa Browns Nation.
Johnny!
Tuwang-tuwa 'yong mga tao sa paligid ko.
Iniisip nila na magandang pagkakataon 'to para pumasok ako,
para pasiglahin 'yong francise na matagal nang nahihirapan.
Positibo lang para sa 'kin ang bawat araw at linggong lumilipas.
Ang laki ng pressure at inaasahan sa kanya,
at halatang nahihirapan siya.
Di pa ako tumatagal sa Cleveland
nang malaman kong di ako magiging masaya do'n.
Nasa 'kin na 'yong lahat ng gusto ko.
May pera, kasikatan,
first-round draft pick ka, na gustong mag-starting quarterback,
at no'ng nakuha ko na ang gusto ko,
bigla akong nalungkot.
Masaya ako lagi pag kasama ko 'yong tropa sa locker room,
sa practice, 'yong samahan, at lahat ng kasama no'n,
pero di ko naramdaman 'yon sa NFL.
'Yong maging mukha ng franchise araw-araw, di siya 'yon, at di mahalaga sa kanya.
Kung gugustuhin niya, magagawa niya, sa husay at galing niyang maglaro.
Di lang talaga niya gusto.
Napansin ko agad 'yong signs sa Cleveland. Alam kong mahal niya 'yong paglalaro,
pero pagkatapos ng practice, tatawag siya, "Pare, di na masaya."
Tatawag di 'yong GM nila, "Di siya nanonood ng recordings."
Sabi ko, "Nanonood naman siguro." Sabi niya, "EB, 0.00 hours ang iPad niya."
Zero.
Uupo ako sa condo ko sa Cleveland
at pakiramdam ko, doon lang ako makakatakas sa lahat ng tao at bagay.
Tumitingin ako sa bintana araw-araw, at ang lungkot-lungkot ko.
Nagpalipat-lipat ako ng lungsod, wala akong gana sa football.
Ayokong umapak sa field.
May mas malalaking isyu ako sa buhay kesa lumabas at maglaro ng football.
Ang bilis ng mga pangyayari no'ng 2012 mula sa College Station, Heisman Trophy,
Cotton Bowl, 'yong imbestigasyon ng NCAA,
tapos isa pang season, at draft ng NFL.
Wala akong pahinga.
Marami nang nangyari.
Di ko na talaga maalala kung pa'no 'yong dati,
no'ng wala pang nagti-tweet at kumukuha ng litrato ko.
Parang black and white na ang naiisip kong alaala.
At di ko alam kung bakit walang magandang araw.
…Manziel, at napabagsak si Manziel.
Ayun ang unang cash sign.
'Yong show me the money sign.
Tuwing napapatumba siya, ginagawa 'yon ng depensa.
Ang sama ng umpisa niya sa NFL.
Nakakagulat 'yon.
Di gaya ng nakita nating Johnny Football sa Texas A&M.
Dapat ako 'yong magsasalba. Naghahanap lang ako ng magandang araw.
Lagi kong iniisip,
sinasabi ko sa sarili ko, "Ayaw mo dito. Gawin mo lang para makalabas ka."
May mga kuwentong na-late siya sa team meetings.
Na-demote siyang third-string quarterback.
Mamahaling first-round draft pick, nasa maling landas.
Oo…
Lumabas ako no'ng Friday night.
Pinipigilan ko siguro 'yong nararamdaman ko,
at tinakasan muna ang pagiging Johnny Football.
No'ng nag-pro siya, mas naging lantad ang pag-iinom niya.
-Di ko marinig, dami kong hawak na pera. -Di ka niya marinig.
Di apektado ng ginagawa ko pag weekends 'yong trabaho ko, at 'yong teammates ko.
Kaya sinabi na lang niya, "Lintik. May $8.5 million na ako,
gagawin ko kung ano'ng gusto ko."
Laging sinasabi sa 'kin ng mga tao na, "Sinasadya mo 'to."
Iniisip ko, wala akong pakialam do'n.
Paulit-ulit siyang gumagawa ng problema.
Alam niyang di lang sarili niya ang kinakatawan niya,
may mga isyu sa labas ng field. Nakakadismaya.
Gusto ko siyang tulungan. Sinisira niya ang buhay niya.
Parang nawalan siya ng pakialam.
Parang, "Okay, magpapa-rehab tayo."
Johnny Football, big bust rookie no'ng nakaraang taon,
pina-rehab no'ng Wednesday.
Mahirap sa simula,
para sa taong laman lagi ng balita sa TV.
Kilalang-kilala siya, at ipinahamak siya noon.
Inaalam ng mga tao kung saang treatment center ako nandoon,
no'ng naglalalakad ako pababa sa burol, may dumaang rental car,
si Jeremy Fowler pala ng ESPN, at… Nataranta ako.
Pagbalik niya sa team matapos ang sampung linggo ng rehab,
mukhang nagbago na siya.
Sasabihin kong talunan ka sa buhay. Di makawala.
Medyo kumalma na 'yong hype,
at maganda para sa 'kin 'yon.
Nakalabas sa rehab. Umayos siya. Focused siya.
Sinimulan niyang maglaro, unti-unti siyang umayos,
pag naimpluwensya na naman siya, eto na naman tayo.
Pag nadulas ka, alam mong
tuloy-tuloy na 'yon.
Nagpa-rehab siya, di pwedeng uminom.
Uminom, nakipag-away sa girlfriend.
Parehong sinabi ni Manziel at ng babae sa pulis na nakainom sila.
Walang sinampang kaso.
Pagkatapos no'n, unti-unti na namang lumala.
Naisip kong pumunta sa Vegas ng Saturday
tapos babalik agad ako para sa laro kinabukasan.
Baka di kayo maniwala,
-pero naka-wig siya, may pekeng bigote. -Umupo ako sa mesa ng blackjack,
at medyo nakikita ko na 'yong mga taong medyo tumitingin sa 'kin.
Ito na 'yong nagkakagulo na sa Twitter 'yong mga tao.
Di ko alam kung pa'no umalis ng Vegas
pabalik sa Cleveland. Naghanap ako ng flights.
Di ko naabutan 'yong 10:30, kaya naisip ko,
"Aba, uminom na lang tayo."
Tuluyan na akong nagpakalunod.
Naghahanap na ng bagong team si Johnny Football.
Pinutol ng Cleveland Browns ang ugnay nito sa pasaway na si Johnny Manziel.
Walang pag-asa si Johnny Manziel sa Cleveland Browns,
wala na talaga, dahil napagtanto ng Browns na di na magbabago si Manziel.
Sobrang…
Sobrang nakakapanlumo. Bagsak na.
Pinakamalaking pagbagsak sa kasaysayan ng NFL.
"Mababa," "makasarili," "walang disiplina," "immature," "brat."
Dumating si Johnny Manziel bilang magsasalba sa Cleveland football.
Aalis siya ngayon bilang kahihiyan.
No'ng tinanggal ako sa Browns,
sobrang gumaan 'yong pakiramdam ko.
Pero di naging gano'n 'yong narararanasan ko
at hinarap ko sa pang-araw-araw.
Ayon sa pulisya ng Dallas, sinusuri nila ang video surveillance ng hotel
kung saan kita ang away nina Manziel at ex-girlfriend na si Colleen Crowley.
Sabi ni Crowley, pinababa siya ni Manziel sa hagdan sa likod
at sinabi niya sa valet,
"Tulong, kukunin niya ako. Natatakot ako, baka patayin ako."
Sa tinakbo ng relasyong namin, nagtaksil ako.
Pag may matinding pagtatalo,
sinusubukan niyang tumalon sa kotse, at…
Nakakuha si Colleen Crowley ng protective order mula sa judge sa Texas
para di makalapit si Johnny Manziel sa kanya nang dalawang taon.
Ang gulo na,
pero di niya maintindihan.
Di na niya naiisip. Ibig kong sabihin…
Humingi ka ba ng tawad sa nangyari?
'Yong rehab? Magpapa-rehab ka?
Sinubukan naming ipa-rehab sa iba. Dinala namin siya.
Tumatakas siya.
Maraming nag-aalala. Okay ka lang ba?
Okay naman sila. Suportado nila ako.
Sobrang hirap ng relasyon namin ni Johnny.
"Ginawa ko na ang lahat. Di ka nakikinig.
Sinisira mo ang buhay. Bastos ka."
Parang "Bahala ka na sa buhay mo. Mas marunong ka pa, sige."
Sabi ng papa niya, dalawang beses tumanggi si Manziel sa rehab sa nakaraang linggo.
Sabi ko, "Pag may na-miss kang counseling sessions, tatanggalin kita,"
na di nangyayari sa kalakaran, lalo na kay Johnny Football.
Pati ahente niyang si Erik Burkhardt, iiwan na siya.
Binitawan na ako bilang kliyente ng uncle ko, na tumatayong abogado ko,
inalis ng papa ko 'yong pangalan niya sa kumpanya ko,
at 'yong mga taong malapit sa 'kin, iniisip nila, "Pabayaan na natin siya."
Pag nangyari 'yon,
talagang, "Ipapamukha ko sa 'yo 'to."
"Tingin mo, nakita mo na ba? Wala ka pang nakikita."
'Yong unang punto ko sa buhay na nagpakalango ako sa pagdodroga
araw-araw.
-Johnny, may gusto kang sabihin? -Kumusta?
Madalas, coke at Oxys ang tinitira ko.
Mula 215 pounds no'ng January, naging 175 pounds ako no'ng September.
May mali sa kokote ko.
Na-diagnose akong bipolar,
kapareho ng alcoholic at drug addict.
'Yong pera, kasikatan, pamumuna, at social media,
ang sumisira sa kanya.
Tingin ko, tinatakasan ko lang 'yong mga problema.
Malamang nasa limang milyong dolyar na inuman 'yon.
Tatlong daang Fireballs. Ang lupiit ng **** na 'to.
Sinisira ko ang sarili ko, ang career ko.
Plano kong gawin 'yong lahat ng gusto ko, sa puntong 'yon ng buhay ko.
Gumastos ng pera hangga't kaya ko, tapos plano kong magpakamatay.
Ilang buwan bago no'n, bumili ako ng baril na alam kong gagamitin ko.
Gusto kong lumala 'to sa puntong maiintindihan nang
may dahilan para magpakamatay ako.
Di ko pa rin alam kung ano'ng nangyari, pero di pumutok 'yong baril.
Di ko na maaayos 'yong ginawa ko
kay Colleen, sa NFL, sa A&M, sa lahat.
Sa puntong 'yon, wala na akong relasyon sa pamilya ko.
Tapos na 'yong inuman.
Umalis ako ng LA nang di ko alam kung saan ako pupunta,
ano'ng mangyayari, tapos bumalik ako sa Texas,
at di ko lahat sinabi sa tatay ko, pumunta lang ako sa harap ng pinto
at sabi ko, "Wala akong ibang mapupuntahan."
Halika.
Halika rito.
Halika na.
Nilabas ko siya, at nanakbo siya sa golf course. Na-send ko 'yong video.
Dapat dalhin mo siya araw-araw. Alam kong ayaw niya dito sa bahay.
Marami ka nang pinagdaanan, at naging…
Di ko alam kung
naging maganda o masama ba.
Malaking katanungan pa 'yon.
Sa taas.
Ako na sa pababa sa una.
Pero mapalad kami, at nandito pa rin siya.
Ayun!
Pwede pa nating ayusin.
Nakatama ka ng isa sa tatlo.
Pero gaganda rin ang araw ni Johnny, kumpara sa nakaraan niya.
Maraming nagtataka, bakit wala siyang ginagawa?
Di pa siya handa mentally
para lumabas at gumawa ngayon.
Alam ko 'yong kaya niyang i-ambag na kabutihan sa mundo,
pero alam ko 'yong hirap na pinagdadaanan niya sa bawat araw.
At hinding-hindi 'yon mawawala.
Minsan siguro, nag-aalala 'yong mga tao sa 'kin,
pero natural lang 'yon.
Binigyan ko sila ng dahilan para gawin 'yon.
Di ako pumasok sa Texas A&M sa pag-aakalang maglalaro ako
nang dalawang taon at mapupunta sa NFL.
Naisip ko, kung makakapaglaro ako ng football sa college,
napakalaki na no'n para sa 'kin.
Lagi kong sinasabi sa mga tao, di mahalaga kung nasaan ako, anong team.
Saan man, sa oras na 'yon,
di ko kayang maging quarterback ng NFL.
Pag dumating ka sa puntong 'yon, mas malalaman mo na.
Alam mo na kung ano 'yong gagawin, maging pro.
Dapat isulong mo 'yong career mo,
pagiging athlete mo, 'yong pagsisikap mo na maging mahusay na athlete.
Pero sa huli, frat boy ako,
at 'yong football team 'yong frat ko. Gusto ko 'yong ginawa ko at kalayaan.
Gusto kong nakakagawa ng mga bagay na maganda so loob at labas ng field.
Pero minsan, kailangan mong lumingon,
at isiping, "Sapat na ba 'yong sapat?
Makukuntento ka na ba,
o itutuloy mo pa ba ang buhay ng frat-boy
nang ilang taon
hanggang sa pagtingin mo, nabubuhay ka pa rin do'n,
at nakasama 'to sa gusto mong marating sa buhay,
at sa gusto mong gawin?
Mahirap sa akin na maupo at tumingin sa nakaraan.
Karamihan, parang malayong alaala na.
Pero mas gusto kong hanapin 'yong kaligayahan
sa paraang mas simple kesa no'ng nakaraan.
Di na talaga ako 'yong pinagkakaguluhang Johnny Football.
Nagulo 'yong Aggieland. Medyo nagulo 'yong buong bansa.
Ako si Johnny Manziel,
mula sa Kerrville, Texas, na sinubukang maging mapayapa
na mahilig tumambay kasama ng tropa,
at maging normal na college student tulad ng iba.
Tagapagsalin ng Subtitle: Maria Elena Carlos