Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PERDE ARKASI
TEKSAS A&M HALL OF FAME 2 EYLÜL 2022
Şimdi de Teksas A&M tarihindeki en önemli oyunculardan birini alacağız.
-Tanrım. -Evet.
Buna ne dersiniz?
A&M başardı. Başardılar.
Heisman Ödülü kazandı.
-Karşınızda Johnny Football. -İşte Johnny Football.
Heisman Ödülü ilk kez birinci sınıftaki bir oyun kurucuya gitti.
Mutlaka izlenmeli.
Yaşayan bir efsane, Johnny Manziel.
Size 29 yaşında burada bulunup
bu sahneye nasıl çıktığımı anlatayım.
2011'de geldiğimde kampüs böyle değildi.
Johnny Football!
Rolling Stones, Beatles statüsüne erişti.
Stadyum böyle değildi.
Bugünkü heyecanımız yoktu.
…A&M'e ulusal ün getirdi.
Johnny Manziel sezon öncesinde neredeyse hiç tanınmıyordu.
Kolayca sırt çevrilecek bazı şeyler yaptım
ve çok pişman oldum.
Johnny Manziel'in başı yine dertte.
-Darp soruşturması altında. -Manziel rehabilitasyona girdi.
Ailesi kontrolden çıkmasından korkuyor.
Ama bir o kadar da gurur duydum.
Bu salondaki her Aggie'ye gerçekten minnettarım.
İyi zamanlarımda,
kötü zamanlarımda
ve bana mantıksız gelen zamanlarda destek oldunuz.
Sizlere tüm kalbimle teşekkür etmek istiyorum.
Sağ olun ve Gig 'Em.
Buradayken harikaydın.
Tüm sorunlarına rağmen seni sevdim.
Teşekkürler.
-Ne haber? -A&M'i sen sevdirdin.
Teşekkür ederim.
-Neler yapıyorsun? -Scottsdale'de keyif yapıyorum.
-Özel jetin var mı? -Daha değil. Hâlâ uğraşıyorum.
-Para işaretini yapmalıyız. -Tamamdır.
-Sağ ol. -Sizi görmek güzel.
-Her şey için sağ ol. -Sizi görmek güzel.
Sizi görmek güzel.
Nasılsınız? Teşekkürler. Sizi görmek güzel.
Sizi görmek güzel. Sağ olun.
Maçın ortasında sopanı değiştiremezsin kanka.
Bir futbolcu olarak kim olduğunuz,
bir de insan olarak kim olduğunuz var
ve benim için ikisi çok farklı şeylerdi.
Sanki ikinci kişiliğim vardı.
Johnny Football olmak istedim. O hep eğleniyordu.
İnsanlar "Johnny Football lakabını seviyor musun?" derdi.
Bayılırdım.
Bence harikaydı.
LOFF, Lanet Olası Johnny Football. Ne haber?
PERDE ARKASI
JOHNNY MANZIEL
KERRVILLE, TEKSAS
Teksas'ta futbol her şeydir.
Futbol oynamıyorsan ya oynamayacak kadar zayıfsındır
ya da hiç iyi değilsindir.
Cuma akşamı maç varsa kasabada hayat durur.
Futbol takımı can damarıdır.
Johnny Football!
Johnny'yle ortaokulda tanıştım.
İkimiz de bilgisayar oyunlarını, futbolu
ve kızları severdik.
Yani hayattaki en önemli zevklerimiz hep ortaktı.
Benim tanıdığım Johnny,
olabildiği en iyi oyuncu olmaya çalışan
ve maçtan sonra 20 yıllık kamyonetiyle
çiftlikte bira içmeye giden bir çocuktu.
Ona Nate Dayı derdim. Sağ kolum gibiydi.
Sıradan taşralı çocuklardık.
Friday Night Lights veya o tarz bir şey izlediyseniz…
-Gözünü aç, kalbini ver. -Kazan!
…Kerrville öyleydi işte.
Tüm o yoğunluk vardı.
Sert babalar falan.
Johnny yaş günümde doğdu.
Mutlu yıllar sevgili Jonathan…
Tavırlarımız ve doğum günümüz aynı. İkinci bir ben gibi.
İşte burada.
Paul!
Ailemizde disiplini genelde ben sağlardım.
Onlara daima doğru şeyi yapmayı öğrettim.
Birbirimizin en iyi arkadaşıydık.
Dördüncü sınıfın sonunda Kerrville'e taşındık
ve tamamen farklı bir hayatla karşılaştık.
Tivy Lisesi'nin futbol programı askerî tarzdaydı
ve bütün yakın arkadaşlarınız takımdayken
çıkıntılık yapmanız imkânsızdı.
Söz dinlemeliydiniz.
Çok sıkı bir program olduğundan babam girmemi istedi.
Günün ilk dersi, sabah yedide futboldu.
Her gün farklı ağırlık aletindeydik. Altı alet, altı koç.
Okuldan sonra yeniden idman vardı, günde iki doz alıyorduk yani.
Kerrville tarzı, Tivy tarzı,
"Tivy mücadelesi asla bitmez" mantramız
mezun olup okuldan ayrılana dek sürerdi.
Onuncu sınıfta Johnny as takımla çıkmaya başladı.
Tribünlerdeyken insanları duyuyordum,
"Kim bu Manziel? Bu akşam sahada yeni bir çocuk var."
"Tanrım, işte başlıyoruz" diye düşündüm.
TIVY MÜCADELESİ ASLA BİTMEZ
Karşınızda Antlers!
Teneke tuzak adlı bir taktiğimiz vardı. Topu yakalarsın,
orta savunmayı kıstırırlar
ve olabildiğince hızlı şekilde ortadan koşarsın.
Kızıldeniz'in ayrılması gibi.
Tam ortada mükemmel bir açıklık olur.
Koşmaya başla, gol.
Tivy'nin golü.
Ve sarı bayrak açıldı. Tutma var. Gol geçersiz.
On yarda çizgisindeydik.
Koç, gök iki için işaret verdi.
Bilekliğe baktım.
Aşağı baktım, yukarı baktım, yana baktım
ve şerefsiz yine teneke tuzak oynattı.
Manziel'e snap. Gol bölgesine gidecek gibi!
On yardadan koşmaya başlayıp 90 yardalık bir gol attım.
Johnny Manziel'den 90 yardalık gol.
Her şey burada
ve ülkenin dört bir yanındaki bunun gibi binlerce sahada başlar.
Müstakbel oyun kurucular burada yetişir.
Herkes oyun kurucu olmak ister.
Eşi ve annesi dışında kimse orta savunmayı izlemez.
Sanırım oyun kurucu olarak farklı bir futbol oynuyordum.
Büyürken Brett Favre'ı izledim, etrafta koşturup tonla oyun kurardı.
Brett Favre ve Vince Young.
Tarzım Vince Young gibi bilinsin isterim.
Hayatım boyunca hatırlayacağım bir oyun var.
Vince Young feyk attı.
Harika bir feyk.
Ve savunmacı sıçradı.
Vince Young'a veda edin.
Oynamak istediğim futbol buydu. Doğal futbol oynama şeklime uyuyordu.
Dirseğiniz her zaman omzunuzla en azından paralel olsun.
Oyun kurucu
atıştan önce omuzlarını başlangıç çizgisiyle hizalamalı.
Topu güvende görmek istersiniz, alıp başını gitmesin.
Boyum 1,78, hatta iyi günümde 1,80 olsa da
bunlara kafa yormuyordum.
Manziel. Antlers'ın golü.
Sağa sola koşturup sokakta futbol oynuyor gibiydim.
O adam seni devirmesin. Boştaki adama pas at.
Bir keresinde dik duran birinin üstünden atladı.
Çocuklarla oynuyordu ve onları itip kakıyordu.
Geçen hafta Fredericksburg'e karşı ilk yarıda yedi gol attı.
İstatistikleri hayal kırıklığı yaratmıyor.
Associated Press Yılın Oyuncusu ödülünü aldı.
Johnny Manziel beklentileri karşılıyor.
Gol. Johnny Manziel'in golü.
Son sezonu öncesi şu sayılara bakın.
-3.609 yarda. -Yetmiş beş gol mü?
Yazım hatası sandım. Tüm kariyeri sandım ama bu sezonmuş.
Son yılımda hafiften peşime düştüler.
Çılgın bir hayalim yoktu,
Teksas Üniversitesi'nde oynamak istiyordum.
Ama bana gelenler
sadece sıradan teklif mektuplarıydı.
Longhorn tişörtleri, Longhorn şapkaları, Longhorn muhabbetleriyle büyüdü
ve hep oraya gideceğini düşünmüştü ama olmadı.
Bir gün koçun ofisine girdim
ve bana, "Teksas A&M tam burs önerdi" dedi.
Oyun kurucu olmak basit bir şey değildir.
Efsaneler böyle doğar.
TEKSAS A&M ÜNİVERSİTESİ COLLEGE STATION, TEKSAS
Teksas A&M uzun süre erkek okuluydu, tamamen askerîydi.
A&M hep eyaletin mavi yakalı okulu olarak ün yapmıştır.
Kolları sıvatan zorlu bir okuldur.
Eskiden Teksas'ta
taşrada yaşayan insanlar üniversiteyi orada okurdu.
Üniversite futbolu değiştiğinden
son 20 yıl ilginç oldu.
Big 12 Konferansı küçülmek üzere.
Teksas A&M Üniversitesi konferansla görüşerek
gelecek temmuza kalmadan çekileceğini bildirdi.
Üniversite sporlarında en çok konuştuğumuz şeylerden biri,
spor bölümünün üniversiteye giriş kapısı olduğudur.
Ülke çapında giderek daha çok üniversitede,
futbol sahasında elde edilen başarı tüm okulu daha iyi tanıtıyor.
A&M, Güneydoğu Konferansı SEC'ye geçiyor.
SEC'de Florida, Auburn ve LSU gibi okullar bulunuyor.
Burada göz önünde olma, marka bilinirliği,
milyar dolarlık kararlar ve fazlası var.
SEC'ye hoş geldiniz.
"Bu, programımızın tarihinde önemli bir dönüm noktası" diyorlardı
ama birçok insan da merak ediyordu, "Gerçekten en iyi hamle bu mu?"
Öyle bir program ki son dokuz yılda galibiyet sayısı yenilgiden üç fazla.
Ulusal bir süper güç değiller.
O zamanlar Big 12 için ortalama kabul ediliyorduk
ve Teksas A&M'in SEC'ye uygun olmadığı ülke çapında konuşuluyordu.
SEC takımları üst üste beş ulusal şampiyonluk kazandı.
Ülkenin en zorlu ligine gittiklerini biliyoruz.
Açık ara en zoru.
Ve sonra koç da değişti.
Teksas A&M'in yeni başantrenörü Kevin Sumlin'e merhaba diyorum.
Kevin Sumlin'i aldılar,
onun da Kliff Kingsbury adında bir hücum koordinatörü vardı
ve açık ve hırslı hücum oynatıyordu.
Bu hücum, SEC savunmasına karşı ne yapacak?
Göreceğiz.
Ama kimsenin bilmediği şuydu,
ellerinde Kerrville, Teksas'tan gelen
Johnny Manziel adlı bir oyun kurucu vardı.
Teksas A&M'in potansiyel as oyun kurucularından biri
bu sabah Northgate'te tutuklandı.
Devriyeler kavga eden iki adam gördü. Biri Manziel'di.
Johnny ve işe yaramaz bir lise arkadaşı College Station'a gitmiş
ve orada kavgaya karışmışlar.
Johnny'nin sahte kimliği varmış ve hapse girmiş.
Olayla ilgili tek hatırladığım,
Bryan County hapishanesinde beton bir bankta gömleksiz uyanmam
ve bunun karakterime pek uygun olmadığının söylenmesi.
"Eylemleri bizi hayal kırıklığına uğrattı, Johnny böyle biri değil."
Şimdi bakıyorum da
karakterime biraz uyuyormuş.
Johnny belaya bulaşmıştı ama Kliff Kingsbury bana şöyle dedi,
"Aradığımız oyuncu o. Ne olursa olsun."
Sonbahar kampına geldiğinde bambaşka biri gibiydi.
"Şimdi göreceksiniz işte" diyor gibiydi.
İlk maçımız, kendi sahamız Kyle Field'da Florida Üniversitesi'ne karşıydı
ve Johnny Manziel ilk kez as takımla çıktı.
Dışarı çıkıyor ama başaramadı.
Manziel'in kolu onları yenemedi.
Çok zor bir maçtı.
21-17 gibi bir skorla kaybettik.
Eve yürüyordum, sokağın sonunda evin önüne geldim
ve bahçeme konan bir sürü "Satılık" tabelası gördüm.
Onlara bakıp, "Lanet olası SEC'ye hoş geldin" dedim.
İkinci maçımız ise deplasmanda SMU'ya karşıydı.
Kliff ilk maçtan sonra şöyle demişti,
"Onu kendi hâline bırakmalıyım."
Sanırım o andan itibaren öyle de yaptı.
Ve sonra Johnny doğdu.
İlk hak ve 10 yarda. Manziel'den feyk. Şimdi cepten çıkıyor.
Koşuyor ve arkadakilerin haberi yok.
Başarısız savunma. Yirmi yarda. Sola kaçıyor.
İçeri girecek. Gol geliyor.
Çok rahat ve doğal olmuştu
ve her şey olması gerektiği gibi
evrenle uyumluydu.
O oyuncudan kurtuldu. Baskı altında pas atacak.
Yakaladı! Manziel bugün bir sihirbaz gibi.
İnanılmaz. Şu an gelişimini izliyoruz.
A&M'de "Yensek de yenilsek de içelim" deriz.
Gerçekten öyleydi.
Manziel savunmadan kaçtı.
Gol bölgesinde!
70-14. A&M üçte iki yapmış oldu.
İnsanlar sporcuları aşırı disiplinli, diyet yapan,
sporuna tamamen sadık kişiler sanıyor.
Manziel'den uzun pas. Yakalandı. Seksen yarda olabilir.
Onu hiç taktik kitabına bakarken görmedim. Hiç görmedim.
Maçtan sonra futbol konuşmazdı.
Sanki futbol onun için ek işti
ve sebebi de çok iyi olmak, kazanmak, inanılmaz şeyler başarmak değil,
kazandıktan sonra olanlardı.
İlk hakkı aldı. Gol bölgesine ulaştı.
Gol!
A&M taraftarlarını, güç simsarlarını, hatta kimseyi
bu kadar öz güvenli görmemiştim çünkü imkânsızı başarıyorlardı.
Ve A&M taraftarları, "İşte adamım" diyebilirdi,
"O bizden biri."
Herkes ondan bahsederken akışına bıraktı sanırım.
Cuma günü Mississippi State'le oynayacaktık
ve cuma sabahı fotoğrafları gördük.
Scooby-Doo kıyafeti giymiş ve belli ki birkaç kokteyl içmişti.
Gözümü açtım ve lisansüstü asistanımız, "Kliff beni seni almaya gönderdi" dedi.
Ona zorluk çıkardım
ve "Dinle dostum, SEC yarışı veriyoruz. Sahada olman şart" dedi.
Akşamdan kalma olarak geldi, taktik çalışırken fena terliyordu.
Ona bakıp, "İyi oynasan iyi olur" dedim.
Sağa kaçıyor. Tamamen boşta. Bir ilk hak daha alacak.
Şu anda… Şimdi sağa dönüyor.
Gol attı! Nasıl yaptığını bilmiyorum.
En iyi maçlarından birini oynadı
ve sezonun kalanında topu hep ona verdim
Ve iki numara efsanesi yazılmaya devam ediyor.
Öyle oynayıp o şekilde yaşayan birini bence çoğu insan görmemiştir.
Biraz da komikti. Johnny başına buyruk bir tarza sahipti.
A&M'deki eski kafalıların arkalarına yaslanıp,
"Onunla devam edeceğiz" demesi ilginçti.
O noktada, "İyi eğlendik" dediler,
"Koşup oyun kuran beyaz çocuk iyiydi ama gerçekle yüzleşelim.
Alabama geliyor."
FUTBOL
Alabama, Cotton Bowl'u silip süpürdü.
Alabama'nın Crimson Tide'ı bu yılbaşında her yeri kapladı.
İlk Güneydoğu Konferansı şampiyonluğu Alabama'nın oldu.
Crimson Tide ulusal şampiyonluğu kaptı.
Alabama. BCS şampiyonu oldular.
On dört ulusal şampiyonluk. Başka söze gerek yok.
Crimson Tide bu yıl, geçen yıl,
Nick Saban'la nasıl bu kadar başarılı oldu?
Son dört yılı mı diyorsunuz?
Üniversite futbolunda, belki de tüm Amerikan sporlarında
en başarılı başantrenör Nick Saban.
Alabama maçından önce biri, "İyi şanslar" demişti.
Sence A&M kazanabilir mi?
A&M'in Alabama'yı yenme şansı, benim piyangoyu kazanmam kadar.
Kliff de "Şansa gerek yok. Johnny var" dedi.
ALABAMA-A&M 10 KASIM 2012
Maç başlayana dek 101.000 kişi burayı doldurmuş olacak.
Maç günü 300'ü izledim
ve stadyuma girmeden önce şu tweet'i attım,
"Hiçbir şey vermeyin ama her şeylerini alın."
İçinde bulunduğumuz duruma mükemmel uymuştu.
JOHNNY KİM? SABAN'I YENEMEZ
Bu maçı almaya dair hiç beklentimiz yoktu.
"Ne fark eder ki?" tavrıyla sahaya çıkınca
daha iyi oynuyorsunuz.
Manziel yeniden ilerliyor.
Eyvah. Kolla engelledi.
Maçtaki ilk üç hücumumuzda gol attık.
Dört kişilik Alabama savunması. Durduruldu.
Durduramamışlar.
-Tanrım. -Evet.
Buna ne dersiniz?
Güm, gol, 14-0 oldu.
Oyun durdu. Güm, 20-0.
A&M durdurulamıyor.
En hızlı başladığımız maçtı.
Johnny müthişti, koştu, pas attı ve kısa sürede stadı susturdu.
Alabama taraftarları, "Hiç böyle bir şey görmedim" diyor.
Ama sonra güneş doğdu ve Alabama geri döndü.
Alabama golü!
Alabama hücumu harikaydı.
Lacy sol tarafta. Lacy uzanıyor.
Lacy içeride!
Alabama toparlanmıştı
ve maç kaybedilecek gibi görünüyordu.
Manziel de farkında. Alabama hâlâ oyunda.
Ulusal basınla birlikte oturuyordum ve Johnny yanımıza gelip,
"Nick Saban'ı da Alabama'yı da sikeyim. Yeter be" dedi,
"Gol atacağız. Bakın şimdi."
Sonraki oyun kenar çizgisinde sahte yuvarlaktı
ve hayatımdaki en iyi pası attım.
-Swope topu kaptı. -Tanrım, ne pas!
Swope koşusunu bozmadı bile.
Yirmi yardadaydık, savunma önümüzdeydi.
Sahaya baktım. Malcome Kennedy köşeye koştu.
Dengesiz bir top ve golü attık.
Top sallandı, yakalandı!
Gol!
Malcome Kennedy.
Koşarak kenara geldi ve "Size demiştim" dedi.
Ulusal basından bir adam da bana bakıp, "Herif büyücü" dedi.
Şu işi bitirelim. Hemen!
O iki oyun
Johnny'nin hayatını değiştirdi.
Ve nihayet
50 saniye kala Tuscaloosa'da diz çöktüm ve maçı kazandık.
A&M başardı. Gerçekten başardılar.
Tuscaloosa'da mucize gerçekleşti.
Acaba bu performans Johnny Football'a Heisman adaylığı getirir mi?
Sahadan kabadayı gibi çıktım.
Yendikten sonra soyunma odasına girmek
benim ve takımım için çok keyifli ve heyecanlıydı.
Yapılamazı yaptık, yenilmezi yendik
ve tarihimizin gidişatını sonsuza dek değiştirdik.
Soyunma odasından çıkana dek işin ciddiyetini anlamadım.
Hep çıkıp ailemi bulurdum.
Bu kez bulamadım.
Johnny'ye ulaştığımızda
etrafı kalabalıkla çevriliydi.
Onlara iki saniye sarılıp hemen otobüse binmek istedim.
Bana baktı ve gözlerinde daha önce görmediğim bir korku vardı.
Otobüse binince, "Vay canına" dedim,
"Ne oluyor lan böyle?"
Sanırım bu hikâyedeki rolüm burada başladı.
Zaten arkadaşıydım ama halkın içinde gezmesi zorlaşınca
hayatındaki rolüm daha da artmış oldu.
Spor dünyasının gündeminde Johnny Manziel var.
Evden dışarı adım atınca 7/24 kaos oluyordu.
Johnny'yi destekleyen tişörtüme bakın.
A&M, oyun kurucusunun başarısını kullanmak istiyor.
Takım mağazası bu sezon ilk kez formasını satıyor.
Bir de sürekli imza isteyenler vardı.
O yüzden Nate bir nevi menajerim oldu.
Her şey Nate'ten geçiyordu.
Johnny için olması gereken kaynaklar kesinlikle yoktu.
Olsaydı bu işe dâhil olmazdım.
Destek alamadık. Ne yapsak bilemedik.
İnsanlar etrafını sardığından derslere giremiyordu.
Derslerini online yaptılar
ama hiç ona göre değildi.
Bu hikâyeyi bu kadar harika yapan, sezon öncesi
Johnny Manziel'in tanınmıyor oluşuydu.
Johnny Football denen bir genç.
-Johnny Football mu? -Evet, Johnny Manziel.
Johnny için ulusal basından bir sürü talep alıyordum
ama Koç Sumlin'in bir prensibi vardı.
Birinci sınıflar medyayla konuşamazdı.
Hiç konuşmadığı için kim olduğuna dair gizem ve entrikalar
iyice derinleşti.
"Kim bu maskeli adam?" gibiydi.
-Karşınızda Johnny Football. -İşte Johnny Football.
"Büyü" mü desek?
Büyülü biri.
Üstüne bir de SEC'deki ilk yılını
ve aşırı yetenekli, kötü çocuk figürünü de ekleyin.
Telefonum susmuyordu.
Gerçekten inanılmazdı.
Adidas'ın elinde iki numaralı boş bordo forma kalmadı.
Manziel efsanesi hızla büyüyor.
Üniversite futbolunu zaten aşmıştı ama sporu da aştı.
Başına Johnny Manziel'i kazıtınca okuldan eve gönderildi.
Ünü artıyordu ve sonunda herkesin tanıdığı biri oldu.
Johnny Manziel ve Jim Muncy'nin fantezi futbol dünyasına hoş geldiniz.
Johnny Football
Sen bizim meleğimizsin
Heisman oylarının verilmesine bir hafta kala
Johnny kampüste basın toplantısı yaptı.
Hanımlar ve beyler, geldiğiniz için sağ olun.
6 Aralık'ta 20 yaşına girecek
bu genci tanıtmak benim için bir onur ve ayrıcalık.
Teksas A&M oyun kurucusu Johnny Manziel.
Sağ taraftan başlayacağız.
Johnny, ESPN'den Pedro Gomez.
Bir birinci sınıfın Heisman'ı kazanacağı konuşuluyor…
Kerrville'de efsanesin. Liselilere tavsiyen ne…
Heisman'da favori sensin.
İki Heisman diyen bile var. Bu seni korkutuyor mu?
Hayranlarının senin için yaptığı en çılgın şey ne?
Geçen gün maçta Scooby-Doo kostümlü insanlar gördüm,
bence zirvede o olmalı.
Heisman'ın bu yılki sahibi cumartesi New York'ta açıklanacak.
Manziel favori kabul ediliyor.
Ödülü kazanan ilk birinci sınıf öğrencisi olacak.
Heisman Ödülü birkaç saat sonra verilecek
ve şu an finalistlerle birlikteyiz.
Bu soru üçünüze. İki son sınıf ve bir birinci sınıfsınız.
Sizce bu, Heisman için bir kriter mi?
Hepinize soruyorum.
Sanmıyorum. Bence…
İyi akşamlar. Ben Jim Nantz.
Üniversite sporlarındaki
en prestijli ödül olan Heisman Ödülü'nün evindeyiz.
Çocukluğumdan beri her Heisman törenini izlerdim.
Reggie yılı, Matt Leinart yılı aklımda.
Cam'i, RG3'yi hatırlıyorum
ve bildiğim tek şey birinci sınıfların kazanamadığıydı.
Bu konu namus meselesi olmuştu, neredeyse tabuydu.
Acaba seçmenler Heisman Ödülü'nü ilk kez bir birinci sınıfa vererek
kalan son bariyeri de yıkacak mı?
Heisman için üç aday vardı.
Collin Klein, Manti Te'o ve ben.
Ve kazanan kişinin adı sonsuza dek
Heisman Ödülü sahibi olmasıyla anılacak.
İnanılmaz derecede gergindim.
Sürekli aşağı bakıyordum
çünkü kalbim yerinden fırlayacak gibiydi
ve ceketim böyle sıçrayacak sanıyordum.
2012 yılının Heisman Ödülü'nü kazanan…
Johnny Manziel.
Adımı söylediklerinde
gurur duydum, hayatımın en mutlu anıydı.
Onun adını söylesinler diye dua ettim…
Ne harika bir ses.
Harika bir sesti.
Bir sürü duyguyla ve ona verdiğimiz emeklerle doluydu.
Anne, baba, Meri, benim için dünyalara bedelsiniz.
Bana yıllarca gösterdiğiniz cesaret, sevgi ve sabra teşekkür ederim.
Babamın duygulanması ve gururlanması
müthiş bir andı.
Onu epeydir öyle görmemiştim,
o yüzden üzerimdeki etkisi çok büyük oldu.
Çocuğunuz istediği yere ulaşsın diye ona her fırsatı sunmak istersiniz.
Bu gece oraya ulaştı, henüz işimiz bitmedi ama kesinlikle doğru yolda.
Heisman'dan sonra her şey değişti.
O noktada futboldan biraz daha büyük oldu.
Tebrikler Johnny. Ödül paranı ne yapacaksın?
Para verdiler mi?
-Keşke. -Evet.
İnsanlar Heisman'dan sonra para konuşmaya başladı.
BAHAR 2013
Ne yıldı ama.
Teksas A&M'in SEC'deki ilk yılıydı.
Ve mücadele etmekle kalmayıp çok da başarılı olduk.
Herkes ona Johnny Football diyor.
Karşınızda 2012 Heisman Ödülü sahibi Johnny Manziel.
Johnny Football!
Johnny Football ve Teksas A&M gibi, bir okul için bu kadar etkili olan
başka bir sporcu var mı bilmem.
Herkes peşine takılmıştı ve fayda sağlamanın peşindeydi.
Bu bir gerçek.
Kevin Sumlin ve imzaladığı mega kontratı,
Kliff Kingsbury ve kariyeri,
hatta Teksas A&M'i takip eden bizler bile.
Ziyaretçi sayısı kesin arttı,
daha çok Aggie ve SEC taraftarı topluluğumuzu görmeye geliyor.
Bryan-College Station'daki tüm oteller doldu.
Kazanmaya başlayıp seri tutturunca
kimse şüpheyle yaklaşmamaya başladı.
Herkes bundan kâr edeceğini biliyordu.
Bir tahmine göre,
Manziel'in Heisman'ı kazanmasıyla Teksas A&M
bedavaya 37 milyon dolarlık reklam yaptı.
Johnny Manziel'i gören profesörlerin kolayca geleceğini düşünmüyorsanız
halkla ilişkilerden pek anlamıyorsunuzdur.
Okul bu işten bayağı çok kâr etti.
Teksas A&M Vakfı 740 milyon dolardan fazla para topladı.
Üniversite tarihindeki en büyük bağıştan 300 milyon daha fazla.
Bağışlar fırladı.
"Demir tavında dövülür" derler ya? Hiç bu kadar tav olmamıştı.
Johnny'nin başarısı sayesinde
insanlar Teksas A&M'in SEC'de mücadele edebileceğine inandı.
O yüzden geliştirme gerekliydi.
Teksas boyutlarında bir değişim.
A&M'in yenileme önerisiyle
Kyle Field'ın kapasitesi 100.000 kişiyi aşabilir.
Sezon boyunca iki kez
yüzlerce imza vermek zorunda kaldım.
Bağışçılarımız için sıraya dizmiştik.
Bu sayede işin perde arkasını,
yeni stadyum inşası için o yıl neler yaptıklarını gördüm.
Parasızlıktan bunalmıştım
ve "Adidas'ın iki numara A&M forması 45 milyon sattı" haberini duydum.
Çok mantıksız gelmişti
ve ayar olmuştum.
Futbol hem profesyonel hem üniversite seviyesinde
her yıl milyarlarca doların döndüğü bir sektör.
Profesyonellerin maaşı dolgun olsa da
üniversiteli sporcular hiç para kazanamıyor.
NCAA'den cidden nefret ediyordum.
Sporcular, organizasyonun adil pay vermeden
sporcu öğrencilerden kâr ettiğini söylüyor.
2012 yılındaki NCAA
üniversite futbolunda şartları eşit tutmaya çalışıyordu.
NCAA başkanı, oyunculara ödeme yapılmasının
bir asırdan fazladır var olan çerçeveyi yıkacağını söyledi.
Öğrencilerin eğitime erişimini sağlıyoruz
ve maaş konusunu tartışmayız. Onlar çalışan değil, öğrenci.
Tam burs alabilirdiniz, yemek bedavaydı,
kitaplar, dersler, barınma sağlanıyordu
ve hepsi buydu.
Sporcuların para kazanması fikri
sizce NCAA'de hayata geçebilir mi?
NCAA'in başında olduğum sürece hayır.
Pazarlama ve reklam anlaşmaları yoktu.
Görüntünle ya da resminle para kazanamazdın.
Johnny Football çılgınlığı üzerinden
herkesin tonla kazandığını biliyordu
ve sıra ondaydı.
Her şey birinci sınıfta ulusal şampiyonluk maçında başladı.
Nate'le Miami'ye uçtuk. Bavulları bekliyorduk.
Bir adam yanıma gelip, "İmzana karşılık para veririm" dedi.
Adamla oralı olmadım ama sonra,
"İmza verirsen 3.000 dolar veririm" dedi.
Kulaklığımı çıkarıp adama baktım ve dedim ki,
"Ne tarafa?"
İçkileri vardı. Eğlence katan her şeye sahiplerdi.
Saatler boyu imza attıktan sonra içlerinden biri,
"Bu herif seni kazıklıyor" diyerek bir numara verdi.
"Bana güvenin" dedi, "İmza kralı aşağıda
ama siz burada düdükleniyorsunuz.
Mahvoldunuz. Bence aşağı inin."
Kapının önünde siyah bir Rolls-Royce Dawn vardı.
"Bekle" dedi, kafamı kaldırdım, Alex Rodriguez arıyordu.
"Bu herife iyi olduğumu söyle" dedi, o da "Kesinlikle iyidir" dedi.
"Daha ne diyeyim" dedim.
"Şöyle yapacağız. Fontainebleau'da bir oda tutacağım.
İçeride her şeyi ayarlayacağım.
İşin bitince fotoğraf yolla, ben de kasanın şifresini vereyim.
Otuz bini kap."
Ve ilk seferden sonra olaylar gelişti.
Bu iş tamamen mantığa dayanıyordu.
İş bile demek istemiyorum çünkü değildi. Daha çok…
Evet, bir işti.
Bir kere şubatta, bir kere martta, bir kere nisanda, bir kere mayısta gittik.
İşler tıkırındaydı.
On dokuz yaşında bir çocuğun yatağının altında 100 bin dolar olması
harika bir şeydi.
Sadece imza vermiyorduk tabii.
Cabo. Kaliforniya.
Padres zor durumda gibi.
Her yerdeydik. Rastgele gidiyorduk.
İçkiler bitince doğruca uçağa.
Bazen uyanıp, "Washington, DC'de ne işimiz var?" diyorduk.
Bir üniversiteli, saha kenarında nasıl oturuyor?
Oralar pahalıdır.
O zamanın popüler gece kulübü LIV'e gittik.
Bir bakmışım Rick Ross bize mor şişeler veriyor.
Yakın olduğunuz belli.
Johnny çok iyi biri
ve bence uzun bir arkadaşlığımız olacak.
Super Bowl'a gittik, 50 yarda çizgisinde en öndeydik.
Maxim'in partisinde Jamie Foxx ve Andy Roddick'le içtik.
Wale, Justin Timberlake ve Jessica Biel'la tanıştık.
Kimse orada oluşuna inanamıyordu.
Yirmi yaşında olduğumdan aklımda hep şu vardı,
"Çok fenayım."
İpek bir Versace gömleğim vardı
ve güneş gözlüğüm Gucci'ydi.
Aldığım ilk Gucci cüzdanım hâlâ duruyor.
Etiketi bile üstünde.
Dünyanın en havalı şeyi gibi geliyordu.
Başarmak istediklerimizin listesini yaptık.
Ne istiyorduk?
"Bilmem. Herkes kendininkini yazsın" dedi.
"Bir milyon dolar kazan, onu gör, şunu gör."
Çocukken yapılan aptalca şeyleri birlikte yaptık.
Sürekli kulağımdaydı,
en havalı kişiler olduğumuzu söylüyordu, "Hadi bakalım.
Artık hayatımız böyle" diyordu.
O zaman gerçekten öyle sanıyordum.
Tren son sürat ilerliyordu
ve NCAA el atana dek hiç hız kesmedi.
Teksas A&M'li yıldız oyun kurucu Johnny Manziel soruşturma altında.
Para karşılığı spor eşyaları imzalamakla suçlandı.
Babama gittim ve ona,
"Lanet olsun, fena sıçtım" dedim.
Johnny beni arayıp,
"Soruşturma altındayım. Ne yapayım?" dedi.
"Tek kelime etme. Hiçbir şey yapma" dedim.
Yine başlamıştık.
Şüpheli iki imza seansı daha olabilir.
Johnny Manziel'in o maçta oynayamama ihtimali var.
NCAA bünyesinde
sırf kurallara uymayan sporculara ayrılmış bir birim vardı.
Şakası yoktu.
Johnny Football seçilme şansını kısmen, hatta tamamen kaybedebilir.
Manziel'in sonu mu geldi?
Ama kusursuz bir savunma hazırlamıştık bile.
MANZIEL İMZALI EŞYALARA DİKKAT
Oturup konuştuk ve müthiş bir plan yaptım.
"Nasıl yakalandı?" ile başladım.
Paralı imza seansında biri fotoğraf çektiği için yakalandı.
İstediğin kadar imza atabilirsin.
Ama para aldığını gizlemen gerek.
Bir ton param vardı ama uçak bileti alamıyordum,
ben de dedemi arayıp yardım istedim,
"Bankaya para yatırabilmem için
sana biraz nakit versem
ve karşılığında çek alsam olur mu dersin?"
Dedem de çok kral adamdır.
Nate de günah keçisi olmayı sorun etmedi.
Ve böylece
Nate'le her şeyi 80-20 bölüştük.
Sıradaki adım,
Rolex takmanı, yeni arabalara binmeni
ve özel jetlerle uçmanı nasıl açıklayacaksın?
Birinci sınıflara medya yasaktı ama ben konuşabilirdim.
Böylece hâlâ devam eden müthiş senaryoyu yazdım.
Ailesinin çok zengin olduğuna dair bir hikâye uydurdum.
Bu fırsatlara sahip bir aileyle kutsandım
ve bunları o sayede yapabildim.
Ailemi olduğundan zengin göstermek için bir hayal sattık.
İlginç olan şu, bu çocuğun paraya ihtiyacı yok.
Petrol zengini.
Petrol zengini bir çocuk.
Suç işlemiyorduk.
Para kazanmaya izin vermeyen NCAA tüzüklerini çiğniyorduk sadece.
Johnny Football yarım maç ceza aldı.
NCAA, Manziel'in para aldığına dair kanıt olmadığını
ama yine de fotoğraf imzalayarak kuralları çiğnediğini söyledi.
Ona yarım maç ceza verdiler
çünkü adının ticarileşmesine engel olmamıştı.
Ve imza işine geri döndük.
İKİNCİ YIL
Heisman Ödülü sonrası SEC'de oynamaya dönen son isim,
2007'de Tim Tebow olmuştu.
Şimdi sıra bu adamda.
Bu sabah herkesin gözü bir kişinin üzerindeydi,
Johnny Football.
Heisman'ı kazandığında
farklı bir yanını gördüm.
İstediği şeyi yapmasına kimse engel olamaz gibiydi.
NCAA'in yaptığı
ve yıllar boyunca süren uygulama yanlıştı.
Cezam başlarken çok sinirliydim
ama yüzümde de kocaman bir sırıtış vardı.
Ve o andan itibaren yaptığım her şey
tartışma konusu oldu ve bir kusur aradılar.
"Dünyayı gezdi" dediler,
"Jay Leno'ya çıktı, idman yapmıyor."
İdmanınızı siktirmeyin. Ülkenin en iyisiyim.
Manning Passing Academy'yi bırakan Manziel medyadan tepki topladı.
Manziel'in akşamdan kalıp, kampı kaçırdığı söyleniyor.
-Hafta sonu ne oldu? -Hiç, sadece uyuyakaldım.
Akvaryumda bir köpek balığıydım
ve hareket edecek yerim kalmamıştı.
Manziel pazar erken şöyle yazdı,
"Bu geceki gibi saçmalıklar yüzünden
bir gün College Station'dan kurtulmayı iple çekiyorum."
Manziel'in hızla ve sert bir şekilde partiden uzaklaştırıldığı söyleniyor.
Eğlenmeyi seviyorum.
Hayatı dolu dolu yaşamam bazılarını üzüyorsa özür dilerim.
Johnny'nin ihtiyacı olan şey, sorumlu tutulmaktı.
Oğlunuzu bir koça ve bir programa teslim ettiğinizde
futboldan fazlasını öğretmeleri gerekiyor.
Onu iyi bir gence dönüştürmek de onların sorumluluğu.
Johnny'ye hayat dersi vermek bence çok dikkat isteyen bir işti.
Biz koçlar için ideal değildi
ama iyi oynamak için karanlık bir tarafa ihtiyacı vardı
ve başını belaya sokmadığı sürece
sorun yoktu.
Daha önce kimse bu duruma düşmedi.
Yapılıp yapılmaması gerekenler konusunda Johnny ve ailesiyle çok net konuştuk
ama hiçbirimiz mükemmel değiliz.
Okul onu oynatmayıp bir sezonu nasıl heba etsin?
Mali ya da başka açıdan nasıl yapılabilir?
Yapamazsınız.
Üniversite futbolundaki çoğu insana şaka gibi gelen o ceza bitti
ve Johnny Manziel tekrar sahalara döndü.
Johnny!
2013'teki ilk snap'i.
Ve Manziel gidiyor.
İşte Johnny Football!
College Station'da bu yüzden çok seviliyor.
İşte standart gol sonrası hareketi.
Yapmaya başladığı para hareketi
hoşuma gitmedi ama insanlar bunun için yalvarıyordu.
Parayı göster yavrum!
Bu sezon Johnny Manziel için büyük beklentilerle başladı.
Belki ikinci bir Heisman Ödülü, SEC ulusal şampiyonluğu.
Johnny Football'dan ilk yarıda üçüncü gol.
Gol sonrası sportmenlik dışı hareket,
hücumun iki numarası, 15 yarda cezası…
Beni terbiye etmeye çalışanlar vardı.
Tabii ki yanlış bir şey ve oyundan hemen sonra
kenar çizgisinde bunu konuştuk.
Ama kimse olup bitenlerle nasıl başa çıkacağını bilmiyordu.
Mevcut Heisman sahibi belli davranış kurallarına uymalıdır
ve o bunları yine ihlal etti.
Drake ve LeBron'la takılıp eve geliyor…
Beni ve Paul'ü dinliyor mu sandınız?
O noktada şöyleydik… Önemsizdik.
College Station'da ilk günden beri partiliyor,
kendi oluyor yani.
Üniversite futbolu üç yıl daha Johnny Football'u kaldırabilir mi?
Johnny Manziel hakkında ne derseniz deyin
ama üniversitede birini izleyeceksiniz onu izlemelisiniz.
Menajerler peşimdeydi çünkü o yıl dönüp
aynı başarıyı azıcık bile tekrarlasam
milyonlar kazanacaktım ve draftta ilk sırada seçilecektim.
Eski Heisman sahibiyle ilgili en büyük soru,
draft değeri yüksekken profesyonel olup olmaması gerektiği.
İdmanlardan kaytardım,
herkesin yaptığını yapmak istemiyordum.
Kerrville'de aklıma kazınmış olan
"Yanındakiyle aynı giyin ve aynı şeyi yap" mantrası
altı ay içinde tamamen silinmişti.
Johnny Manziel biraz sinirli gibi.
Bence tüm beklentiler, partiler,
NCAA mevzuları, A&M ve tüm o baskı
onu değiştirdi.
A&M'in lideri Johnny Manziel kenarda tepki gösteriyor.
Onu olduğu kişi yapan şey, tutkusu ve duyguları.
Bu enerjiyi pozitif tutmak da bize düşüyor.
Johnny Manziel kendini tutamıyor.
Kuma çizgi çiziyorsun, hemen üstünden atlıyor.
Unutmayalım ki bu sorun geçen yıl yoktu.
Eğlenin lan!
Geçen hafta
A&M'de oynadığı en kötü maçlardan biriydi.
JOHNNY'NİN SON MAÇI İKİNCİ YIL 2013
Kyle Field'daki son maç sona ererken
Johnny Manziel ve son sınıflar çılgınca alkışlanıyor.
O yılki takımımız 12'de sekiz yapmamalıydı.
Daha iyisine layıktık.
Ama önemi yoktu
çünkü draft tahminlerine ve geleceğe bakıyordum.
İnsanlar kabul etmese de College Station'dan büyüktüm.
O yüzden yola devam edip, sıradaki adımı atma vaktiydi.
Manziel bekleneni yaptı ve bugün,
okulunu bırakıp NFL Draftı'na gireceğini duyurdu.
En çok merak edilen şu, Manziel draftta nereye gidecek?
Sanırım onun için çok riskli biri olarak görülüyordum
çünkü her şeyi biliyordum.
O yüzden o zaman aldığı tavsiye de
bana çok mantıklı gelmişti.
"Yirmi yaşındaki bu uyduruk menajeri bırak artık" diyorlardı.
Son derece sadıktım,
ona yardım etmek için her şeyimi, zihnimi, bedenimi, ruhumu verdim
ve en yakın arkadaş imajından kurtulup
büyük firma imajı yaratmalıydım.
Başta ona yanımda sürekli biri olmayacağını söyledik.
Sürekli yanımda olmayacağını söyleyince
sanırım hayatımdaki rolünün azaldığını hissetti
ve kendini geri çekti.
Sanırım o günden beri de konuşmadık.
Benim için, South Beach'e uçarken konuştuğumuz şey buydu.
Fontainebleau'da havuz başında bunu konuşuyorduk.
Kendimi çok kötü hissettim ama şu da vardı,
geçmişim yüzünden bunu yapmama izin vermeyeceklerdi.
Nate'in uzaklaşması da geçici bir önlem oldu.
İşin ticari kısmı umurumda değildi. Gerçekten.
Canımı yakan tek şey, Johnny'yi sevmemdi.
O en iyi dostumdu.
Dostlarıma karşı inanılmaz sadıktım.
Ama bir yere kadar.
Evet, ben Erik Burkhardt.
Uzun yıllar Johnny'nin spor menajeriydim.
Özellikle oyun kurucu için
draftın ilk turunda seçilmek çok önemlidir
çünkü ilk beşte seçilmesi 20 25 milyon demektir.
İlk turdaki her seçimde para bir milyon dolar düşer.
Özellikle de Heisman yılından sonra bir yığın insan
Johnny ve takım arkadaşlarının sırtından milyonlarca dolar kazandı.
Kontratı hak etmişti,
yine de sırtından para kazananlara kıyasla
çok az kazanacaktı.
Dürüst konuştum. "İlk 10'a girersin" demedim.
"İlk turda seçilmezsin" dedim.
İlk 25'te yeri yok.
İkinci tura kalabilir. İlkinde seçilemez.
Johnny'nin önündeki büyük soru şuydu, "Oyun kurucu olmak mı,
ünlü olmak mı istersin?" Çünkü zaten çok ünlüydü.
Oyun kurucu ve lider olmak için Johnny bazı şeylere cevap vermeli.
Şüpheye yer bırakamayız. Senin gibi boktan birini ilk turda
ancak şu şekilde seçtirebiliriz.
Draft öncesi idmanı için doğruca San Diego'ya gittim.
Hemen dön.
Bir, PR yapmayacağız.
Sosyal medyanda sadece kıçından ter atana dek çalışmak olacak.
Kilo alacaksın, oyunu öğreneceksin, içki içmeyeceksin
ve iki ay sonra NFL Combine'a gittiğinde
seni ancak düşünmeye başlarlar.
Sabah 06.30-07.00'den akşam 19.00-20.00'ye kadardı
ve sürekli tekrar ediyordum.
LeBron'un ekibi yoluyla rekor bir Nike anlaşması yapacağız
ama halka duyurmayacağız.
İki haftada bir uyuşturucu testi yapıyordum
çünkü konu kesin açılınca şöyle diyecektim,
"İşte 25 tane test. Onu test ediyordum.
Ben onu tanımadan imza attım ama siz rahat olun istedim."
Kim olduğunu ve ne yaptığını kabul etmelisin.
"Eski hâlini kabulleneceğiz
ve 'Ama artık büyüyüp profesyonel olma vakti' diyeceğiz.'"
Benim beklentim de bu yöndeydi.
Indy'deki combine'dan önceki haftaya dek gayet iyiydim
ve nihayet patladım.
Beni aradı
ve "Fena sıçtım EB" dedi.
"Ne kadar kötü?" dedim.
Gecenin çoğu kayıp.
Hiç bilmediğim bir otel odasında uyandım.
"Dün gece Hills'te bir partideydim.
Tüm rap'çiler, tüm kadın oyuncular. Herkes oradaydı" dedi.
Indy'ye giderken
uyuşturucu testi olacağını bilmiyordum.
O ana kadar temizdi.
Bana tek söylenen, combine'da testi geçemezsem
ilk tur beklerken hiç seçilmeyebileceğimdi.
İkinci gün uyuşturucu testi yapacaklar.
"NFL Combine'ı izliyorum EB.
Orada olacağım" dedi.
"Olmayacaksın" dedim. Riske giremezdik, taviz vermeliydik.
Paul ve Michelle'i arayıp, "Pekâlâ" dedim,
"Kalp şikâyetiyle hastaneye yatacaksın Paul.
Böylece Johnny 12 saatliğine combine'a gelir
ve tuhaf da görünmez,
sonra da uçağa atlayıp hasta babasına gider."
"Üzgünüm ama röportajları erteleyeceğiz."
Stratejim buydu ve Paul, "Hastaneye sen git Michelle" dedi.
O da ağlayarak, "Böyle yapacağını biliyordum" dedi.
"Siktir" dedim.
"Yarından önce gelmeyeceğim.
Bir litre su içip bu boku atarım. Bana güven" dedi,
"Bir süredir A&M'deki testleri böyle geçiyorum."
Ama sonradan öğrendim ki
A&M'in dördüncü sıradaki oyun kurucusu onun yerine kaba işiyormuş.
-Günün nasıldı? -Çok iyi.
Biraz erken saat ama şu an havamdayım, ortama alıştım.
On litre su, bir sürü Pedialyte
ve dört uyuşturucu testi aldım.
Combine'da altı otel vardır. Her takım aynı otellerde kalır.
Asansöre bindik ve kapı açıldı.
İki genel menajerle bir keşif direktörü bindi.
Testleri saklamaya çalıştım.
Odama gittik.
Otel odamın banyosunda çişine bakıyorduk
ve biraz bulanıktı.
Johnny sürekli sıvı tüketiyordu.
İkinciyi denedik. Biraz daha hafifti.
"Bu iş tamam" dedi.
"İçmeye devam et" dedim.
Nasıl bir süreçti?
Televizyonda izlediğim koçları burada görmek güzeldi.
Tabii röportajlarda da çok iyiydi.
Hatta bu kadar iyi olmasıyla bayağı iyi yorumlar da aldı.
Çok korkutucu bir şeydi
ve sanırım bir süreliğine toparlanmamı sağladı.
Sonra o süreci kazasız belasız atlatınca…
…kendimi biraz daha saldım.
Johnny Manziel tarzı bir Pro Day oldu.
Sırada Pro Day vardı ve sahaya çıkacaktı.
Her yıl birkaç Pro Day'e giderim, böylesi bir daha olmaz.
College Station'da büyük bir kitle var. George ve Barbara Bush bile geldi.
Manziel performansıyla herkesi büyüledi.
Stratejimiz işe yarıyordu. "Seçilebilir" diyorlardı.
Çoğu uzman ilk 10'a gireceğinde hemfikir.
İlk 10'a kesin girer.
O noktadaki stratejimiz onu bir mağaraya kapatmaktı.
Pro Day sonrasında işin büyük kısmı bitmiş gibi geldi.
Houston Texans ilk Johnny Manziel'i mi seçecek?
Houston, ilk sıra.
Şehir bunu konuşuyordu.
Houston'ın her yerindeki panolar Johnny Football'u Teksas'ta istiyor.
Büyük bir yardım vakfı etkinliğinde yer aldık.
Vakıf sahibi de eşiyle gelecekti.
Johnny parasının birazını bağışladı.
Büyük olay oldu.
Ertesi gün bir telefon geldi.
"Bugün River Oaks Country Club'da golf oynuyordu."
Kulüp sahibine de haber verip, Johnny'nin beşinci delikte
gömleğini çıkardığını, "sarhoş göründüğünü"
ve birden fazla sopayı kırıp göle attığını söylemişler.
Houston böyle kaçtı.
Weekend at Bernie's gibiydi. Bitiş çizgisine nasıl varacaktık?
İş kızışıyordu. Her gün konuştuk.
"Sorumlu ol. Hayat boyu çalıştın. Bir ay kaldı."
İnsanlar ilk tur ya da ilk 10 sıra diyor.
Olayı en iyi şu hikâye özetliyor.
Browns'la yapacağı özel idmandan önceki gece…
Hepsi uçakla geldi.
College Station'da onlarla yemek yiyip ertesi sabah özel idmana çıkacaktı.
Yemek harika geçti.
Odalarımıza çıktık…
Bana beş cevapsız çağrı bırakmış.
Oraya gittiğimde ortalık mahvolmuştu.
Her yerde 1942 şişeleri vardı.
Şarap şişelerini kafaya dikmişti.
Ertesi gün tutuculardan biri kayıptı.
Diğeri de sarhoştu ve kalkamıyordu.
Johnny ısınırken Browns ekibi tesise geldi,
sahaya bakıp, "Tutucular nerede?" dediler.
Johnny de "Sıkıntı yok" dedi.
Pasları kim tutacaktı peki?
Avukatı,
menajeri…
Önce "Çapraz koşalım" dediler, ben de…
Lisede gibiydim. Çok saçmaydı.
Onu aradım. "Nasıl geçti?" dedim.
"Müthiştim" dedi.
New York'a, Radio City Music Hall'a hoş geldiniz.
Bu gece Johnny Manziel'in nerede oynayacağını öğreneceğiz…
Masadayken kameralar hep burnumuzun dibindeydi.
İçeri girer girmez Johnny Manziel şovu başladı.
"Nereye gidecek?" Kimse bilmiyordu.
2014 NFL Draftı'nın ilk sırasında
Houston Texans'ın seçimi Jadeveon Clowney.
Üçüncü sırada Jacksonville Jaguars vardı.
Yıldız bir oyun kurucu aradıklarını biliyordum.
Jacksonville Jaguars'ın seçimi Blake Bortles.
Draftta seçilen ilk oyun kurucu Johnny Manziel olmadı.
Bortles üçte seçilince Johnny, "Yaşa be. Dallas olacak" dedi.
Johnny Football'u seçme şansını Jerry Jones nasıl kullanacak?
En kötü 16. sırada Dallas olur sanıyordum.
Son ana dek beklediler.
Şu an Johnny Manziel'i seçerlerse ortalık yıkılacak.
Dallas Cowboys'un seçimi
Notre Dame gardı Zack Martin.
Draft masasındaydık ve giderek aşağı düşüyordu.
Çoğu takım çalışıp gelmişti.
Takım üstüne takım tarafından reddedildi.
Gergindim. Draft gecesinde yüzümden anlaşılmıştır.
Etrafımdakilerin çoğu da öyleydi.
İlk turda seçilmezsem yerin dibine girecektim.
Dehşete düşmüştüm. Benim kariyerim de tehlikedeydi.
O noktada Cleveland'a mesaj atıp, "Geri gelin. Bana güvenin" dedim.
-Browns 26'dan 22'ye yükseldi. -Johnny!
Radio City Music Hall'da Johnny tezahüratlarını duyabilirsiniz.
DRAFT PARTİSİ CLEVELAND, OHIO
Draftın 22'nci sırasında
Cleveland Browns'ın seçimi
Johnny Manziel,
Teksas A&M oyun kurucusu.
Müthiş bir andı.
Cleveland şehri için umut doğdu.
Sanki üç gündür orada gibiydik ve çok moral bozucu olsa da
sahneye çıktı ve Para Manziel'i yaptı.
Vay be.
İlk turda seçilmişti.
Her şey yolundaydı.
Browns nihayet aradığı yüzü buldu.
"Başaracağız" dedim,
"Kurtarıcıları olacak. Heykelini dikecekler."
Sonrası da harikaydı, drafttan çıktık,
ışıkta durduk, tavan açıktı.
Johnny limuzinde ailesi ve dostlarıyla üst üste shot yapıyordu.
Başımıza kaldırınca
New York'ta bir binanın yanında ilk Nike reklamını gördük
ve "Vay canına" dedim,
"Hadi bakalım."
Johnny Manziel haberi Browns Nation'da domino etkisi yarattı.
Johnny!
Etrafımdaki insanlar gerçekten çok heyecanlıydı.
Uzun süredir zorda olan bir takımı canlandırmayı
harika bir fırsat olarak gördüler.
Geçen her gün, geçen her hafta benim için sadece olumlu olur.
Beklentiler ve baskı çok büyüktü
ve zorlandığı anlaşılıyordu.
Cleveland'a geldikten kısa süre sonra
orada mutlu olmayacağımı anlamıştım.
İsteyebileceğim her şeye sahiptim.
Para, şöhret,
draftın ilk turunda seçilme, as takımla başlamaya çalışma.
Sanırım hepsini elde edince de
hiç hissetmediğim bir boşluk hissettim.
Soyunma odasında ve idmanlarda arkadaşlarımla çok eğlenirdim,
kardeşlik ve takımla birlikte gelen tüm o şeyler çok güzeldi
ama NFL'de hiç öyle hissetmedim.
Marka yüzü olmak için her gün çaba gösterecek biri değildi,
hiç o kadar çalışmadı.
O becerileriyle ve o kadar iyi oyuncu oluşuyla
istese yapardı ama uğraşmadı.
Cleveland'da erkenden işaretler görmeye başladım.
Oynamayı hep sevdiğini biliyordum
ve idman sonrası arayıp, "Artık eğlenmiyorum" diyordu.
Genel menajer aradı, "Maç kayıtlarını izlemiyor."
"Biraz izliyordur" dedim.
"EB, iPad'indeki izleme süresi 0.00" dedi.
Sıfır.
Cleveland merkezindeki dairemde oturup,
herkesten ve her şeyden uzaklaştığım tek yer olduğunu düşünürdüm.
Her gün pencereden bakıp kendimi bomboş hissederdim.
Bir kafesten çıkıp diğerine girmiştim
ve futbola dair hiçbir şey istemiyordum.
Sahaya adım atmak istemiyordum.
Karşı karşıya olduğum sorunlar
özgür ve akıcı futbol oynamaktan daha önemliydi.
College Station'da son derece hareketli bir 2012 sezonu geçirdim,
sonra Heisman Ödülü, Cotton Bowl, NCAA soruşturması,
hemen peşine yeni sezon ve NFL Draftı.
Hiç ara vermemiştim.
Hayatım uzun zamandır böyle.
Her yerde fotoğraflanmadığım ve hakkımda tweet atılmayan
o eski günleri hatırlayamıyorum bile.
O zamanları neredeyse siyah beyaz görüyordum.
Ve güneşli günleri neden göremediğimi bilmiyordum.
Manziel… Manziel altta kaldı.
Ve işte ilk para işareti.
Parayı göster işareti.
Onu ne zaman yere indirseler savunmacılar yüzüne karşı bunu yapıyor.
NFL'e berbat başladı.
Korkunçtu.
Teksas A&M'deki Johnny Football'a hiç benzemiyor.
Kurtarıcı olmam lazımdı. Bense iyi bir günün peşindeydim.
Kafamda hep aynı ses vardı.
Kendi kendime, "Burada olmak istemiyorsun" diyordum,
"Bir şekilde çıkmaya çalış."
Takım toplantılarına geciktiğine dair haberler çıktı.
Üçüncü oyun kuruculuğa düşürüldü.
İlk turdaki pahalı seçim yanlış yöne doğru gidiyor.
Evet, ben…
Cuma gecesi dışarı çıkmaya karar verdim.
Sanırım hislerimi bastırmaya
ve Johnny Football olmaktan kurtulmaya çalışıyordum.
Profesyonel olunca partilemeleri daha popüler oldu.
-Duyamıyorum. -Duyamıyor.
Elimde çok fazla para var.
Hafta sonu yaptıklarım işimi etkilemez.
Umarım hafta sonları yaptıklarım takım arkadaşlarıma zarar vermiyordur.
O da "Siktir et" dedi,
"Sekiz buçuk milyon dolar almışım,
gider istediğimi yaparım."
Etrafımdakiler bana hep, "Kasten böyle yapıyorsun" diyordu.
Bilinçli düşününce mantıklı gelmiyordu.
Sürekli başını belaya sokmanın farklı bir yolunu buluyor.
Kendinden fazlasını temsil ettiğini biliyor
ve saha dışında sorunları var. Can sıkıcı tabii.
Ona yardım aradım. Kendini bitirdiğini biliyorduk.
Artık umursamıyor gibiydi.
"Peki, rehabilitasyona girmeli" dedik.
Geçen yılın büyük fiyaskosu çaylak Johnny Football
çarşamba tedavi programına alındı.
İlk birkaç gün zordu
çünkü her televizyon ekranında ben vardım.
Bir nevi efsane olması belki de kendine yaramadı.
Hangi tedavi merkezinde olduğumu bulmaya çalışanlar vardı.
Bir gün tepeden aşağı yürüyordum
ve yanımdan kiralık bir araç geçti.
ESPN'den Jeremy Fowler'dı ve onu görmek
beni gerçekten şok etmişti.
On haftalık tedavi sonrası takıma döndüğünde
görünüşü ve konuşmalarıyla değişmiş görünüyordu.
Bence günlük hayatta ezik. Bundan da kaçamaz.
Aşırı beklentiler falan biraz hafifledi,
bu da benim için iyi bir şey.
Rehabilitasyondan çıktı. Harikaydı. Odaklanmıştı.
Oynamaya başladı ve zamanla gördük ki
etrafında kötü örnekler olunca yine eskiye dönüyordu.
Kaygan bir zemine adım atıyorsanız
çok hızlı tepetaklak olursunuz.
Rehabilitasyona gitti, içmemesi gerekiyordu.
İçti, sevgilisiyle kavga etti.
Hem Manziel hem de kadın, polise içtiklerini söyledi.
Suçlamada bulunulmadı.
Ondan sonra işler giderek kontrolden çıkmaya başladı.
Cumartesi öğleden sonra Vegas'a gideyim diye düşündüm,
ertesi günkü maça yetişmek için de vakitlice dönecektim.
Kulağa çılgınca geliyor
ama peruk takmıştı ve sahte bir bıyığı vardı.
Blackjack masasına oturdum
ve insanların bana bakmaya başladığını gördüm.
Twitter'daki mevzuların boka sardığı an da buydu.
Vegas'tan Cleveland'a uçakla nasıl gideceğimi bilmiyordum.
Ticari uçuşlara baktım.
22.30'daki son uçak da kaçınca dedim ki,
"Bu gece dibine vuralım."
Her şeyden tamamen koptum.
Johnny Football bu sabah takım arayışında.
Cleveland Browns,
Johnny Manziel ve yaramazlıklarıyla ilişiğini kesti.
Johnny Manziel'e Cleveland Browns'ta yer yok,
Browns Manziel'e ulaşamayacağını nihayet anlayınca
oradaki geleceği sona erdi.
Tam olarak…
Tam bir felaketti. Dibe vurmuştu.
NFL tarihindeki en büyük fiyaskolardan biri.
"Küçük", "bencil", "disiplinsiz", "toy", "biraz şımarık".
Cleveland futbolunun geleceği olarak gelen Johnny Manziel
utanç verici bir şekilde takımdan ayrılacak.
Browns beni gönderince
omuzlarımdan çok büyük bir yük kalkmıştı.
Ama bu rahatlık başıma gelenlere
ve günlük hayattaki mücadelelerime hiç yansımadı.
Dallas polisi, Manziel ile eski sevgilisi Colleen Crowley'nin
oteldeki kavgasına ait güvenlik kamerası videosunu inceliyor.
Manziel, Crowley'yi arka merdivenden indirmiş
ve Crowley valeye,
"Lütfen kurtarın beni. Hayatımdan endişeliyim" demiş.
İlişki boyunca sadakatsiz davranmıştım
ve sonunda hararetli bir tartışma yaşandı.
Arabadan atlamaya çalıştı ve…
Colleen Crowley, Teksas'taki bir yargıçtan koruma emri çıkarttırarak
Johnny Manziel'i kendisinden iki yıl uzak tutacak.
Fena kontrolden çıkmıştı
ama kulak asmıyordu.
Aklı çok havadaydı. Yani çok…
Olanlar için özür diledin mi?
Tedavi görecek misin?
Ona yine rehabilitasyon ayarladık. Kendimiz götürdük.
Ama kaçtı.
Dostlarınla ailen endişeli. İyi misin?
Dostlarım da ailem de iyi. Benimleler.
Johnny'yle aramız çok bozuktu.
"Elimden geleni yaptım. Dinlemiyorsun.
Kendini mahvediyorsun. Saygısızsın."
Yani "Siktir git" demek gibiydi, "O kadar biliyorsan devam et."
Babasına göre, Manziel geçen hafta rehabilitasyonu iki kez reddetmiş.
"Bir seansı bile kaçırırsan seni bırakmam gerekir" dedim.
Hiçbir menajer bunu yapmaz, hele de Johnny Football'a.
Menajeri Erik Burkhardt bile Manziel'i terk ediyor.
Avukatlık görevimi de yürüten amcama teslim edildim,
babam adını şirketimden çekti
ve etrafımdakiler, en yakınlarım
benim için, "Onu salmamız lazım" diyordu.
Ve bu olduğunda da
tam anlamıyla "Bunu gözünüze sokacağım" moduna girdim,
"Bir şey mi gördünüz? Daha bir bok görmediniz."
İlk yaptığım, uyuşturucu kullanımımı artırıp
günlük hâle çevirmekti.
-Bir şey söyleyecek misin Johnny? -Nasıl gidiyor?
Genelde bayağı kokain ve Oxy alıyordum.
Ocakta 97,5 kiloyken eylülde 79 kiloya düştüm.
Beynim allak bullaktı.
Bipolar teşhisi kondu
ve alkolik ya da bağımlı demişler gibi bir hisse kapıldım.
Para, şöhret, eleştiriler ve sosyal medya
onu canlı canlı yiyor.
Sanırım sorunlarımdan kaçıyordum.
Muhtemelen beş milyon dolarlık bir âlemdi.
Üç yüz tane Fireball. Müthiş bir şey lan.
Kendimi sabote ediyordum, hayatımı bitirecektim.
O noktada hayat boyu istediğim her şeyi yapmayı planlamıştım.
Olabildiğince çok para harcayacaktım, sonra da canımı alacaktım.
Birkaç ay öncesinde, kullanacağımı bilerek bir silah almıştım.
Hayatımı öyle boktan bir hâle getirmek istiyordum ki
ölüm bir bahane ve çıkış yolu olacaktı.
Ne olduğunu hâlâ bilmiyorum
ama silah tutukluk yaptı.
Yaptıklarımı düzeltemezdim.
Colleen, NFL, A&M, her şeyi mahvetmiştim.
O noktada ailemle ilişkim de kalmamıştı.
Yolun sonundaydım.
Nereye gideceğimi ve ne olacağını bilmeden
LA'den ayrılıp Teksas'a döndüm ve…
Babama pek bir şey demedim,
sadece ön kapıda belirdim
ve "Gidecek başka yerim kalmadı" dedim.
Hadi. Buraya gel.
Buraya gel.
Dün onu da götürdüm ve golf sahasında deli gibi koştu.
-Video da attım. -Bence her gün götür.
Evde durmak istemediği kesin.
Uzun bir yoldan geçtik ve sonunda…
Çok mu iyiydi,
yoksa kötü müydü bilmiyorum.
O kısım hâlâ tartışmaya açık.
Tepeye.
İlk vuruşu ben yapayım.
Ama şanslıyız ve hâlâ aramızda.
Güzel.
Ve hâlâ tüm ilişkileri düzeltebiliriz.
Üç vuruşunun biri iyiydi.
Ama bence eskiye göre Johnny'yi daha iyi günler bekliyor.
Birçok insan neden bir şey yapmadığını merak ediyor.
Şu an mental olarak
bir şeyler yapacak durumda değil.
Bu dünyaya neler katabileceğini biliyorum
ama hayatının her gününde nasıl bir mücadele verdiğini de biliyorum.
Ve bundan asla kurtulamayacak.
İnsanlar bazen benim için endişeleniyor
ama bu da doğal.
Bunun için epey bahane verdim.
Teksas A&M'e giderken, iki yıl oynayıp NFL'e katılmak
hiç aklımdan geçmemişti.
Bir gün üniversitede futbol oynamak bile
benim için başlı başına müthiş bir başarıydı.
Herkese de söylüyorum, bulunduğum şehir ya da takım önemsiz.
Neresi olursa olsun, o dönemde
iyi bir NFL oyun kurucusu olamazdım.
O noktaya geldiğinizde yol yordam bilmeniz gerekiyor.
Profesyonel davranmayı bilmelisiniz.
Kariyerinizi, atletik becerinizi,
harika bir sporcu olma azminizi sürekli geliştirmeniz gerekir.
Ama iş oraya gelince…
Sonuçta ortamcının tekiydim ve ortamım da futbol takımıydı.
İşimi sevdim. Özgürlüğü sevdim.
Saha içinde ve dışında
muhteşem işler başaran biri olmayı sevdim.
Ama bir noktada düşünmek lazım,
"Siktir ya, hiç yeterli olmayacak mı?"
Hiç tatmin olacak mısın?
Yoksa ortamcı hayatı yaşamaya
yıllar boyunca devam edecek
ve bir gün aydınlanıp böyle yaşamanın
hayattaki hedefine ve yapmak istediklerine zarar verdiğini mi göreceksin?
Bugünlerde geçmişi düşünmek bana zor geliyor.
Çoğunlukla uzak bir anı gibi.
Ama yıllar öncesine kıyasla
çok daha basit bir şekilde mutluluk arayışındayım.
Kendimi Johnny Football olarak görmüyorum.
O çılgınlık Aggieland'i silip süpürdü. Ülke çapında da biraz etkili oldu.
Kendimi Kerrville, Teksaslı,
tasasız olmaya çalışan ve herkes gibi dostlarıyla takılıp,
normal bir üniversiteli olmak isteyen Johnny Manziel olarak görüyorum.
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci