Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Диџеј Вика! -Диџеј Вика!
Би сакал да имам баба како твојата.
Баш си фора!
Ти си вистинска жена!
Сликај не, може?
Одлично! Многу те почитуваме!
Може да се сликам со тебе?
Внуци мои. Сите ќе ве посвојам.
Вика!
ВИКА!
Да.
Прекори некого! Така е!
Сега пукај!
Фора! Одлично!
Ти си вонземјанка.
Богами! -Нешта се случуваат.
Си реков дека нема да бидам онаа старица
која само седи како билка на прозорец.
Ќе покажам дека може да се живее поинаку.
Одлично! Тоа е оган!
Работиш на нозете?
Свирам цела ноќ, до четири или пет изутрина.
Почнав да свирам во пензија, бев учителка на деца со посебни потреби.
Работев 30 год. во малолетнички затвор, зад решетки!
Кога ме вработија, рекоа:
"Млада дама, тука? Во ваква кочина? Одете на телевизија, госпоѓице".
Реков: "Не, сакам да бидам тука. Ќе ме примите?"
Ми даде две недели да се откажам.
И останав.
Потоа станав управничка, а потоа директор на установата.
Потоа отидов во пензија.
Неверојатно.
Сакаш ли да претвориш 80-годишна бабичка во модел, душо?
Мојот сопруг се превртува во гробот.
Ова е прекрасно.
Тоа би можело. -Одлично е.
Бабичка во веце!
ЕДНАКВОСТ ТОЛЕРАНЦИЈА
Добре дојдовте во мојата пештера.
Првпат гледам толку професионално студио.
Ова е синтисајзер.
За посебни ефекти? -За...
Така ли е? За посебни ефекти?
Не само тоа, можеш и да свириш.
Многу авангардно.
И пушти.
На почетокот на ритамот, пушти.
Основен танцов микс. Еве.
Тоа е добро.
Вика и Варшава.
Вистула.
Вистула, Вика и Варшава.
Така е.
Насмевка.
Имаш ли внучиња? -Имам, душо.
Внук ми е на твои години.
Доаѓа ли на твоите забави? -Затоа велам дека си ми внук.
Доаѓаат ли на твоите настапи?
Немаат време.
Тие се сосема друг вид.
Мислам дека внукот малку се срами.
Се срами од мене.
Тешко ми е да кажам, но не сме блиски.
Но, не сакам да купувам врски.
Се и препуштам на природата.
Не можеш силум.
Здраво! -Здраво.
Колку убав мирис. -Јас?
Мојот позајмен маж.
Здраво!
Се капам во лосион за бричење.
Здраво, Вика, каде беше? Ѕвонев.
Само сум глува.
Во ред.
Дами и господа, поздравете ја г-ѓа Шмит,
позната како Диџеј Вика во светот на забавата.
Се смета дека е најстарата диџејка во Полска.
Некогаш се прашував
Дали е воопшто можно да се прави нешто на оваа возраст.
Поблиску сме до крајот, одошто до почетокот.
Затоа не размислувам на тоа,
зашто кога гледам кога сум родена, се прашувам уште колку можам.
Некни не можев да излезам од кадата.
Затоа се свртив на стомак, се турнав со лактите
и некако излегов.
Најпосле, зар требаше да го повикам соседот
да ме извлече од кадата? Се морав да научам да правам сама.
Зашто нема никој.
Никому не кажувам за моето страдање,
мислам дека никој не би требало.
Подобро се продаваш како здрав, нели?
Како да можете се да поднесете,
а нема да наштети ако тивко се исплачете дома.
Мразам да гледам стари луѓе! -Можеш да мразиш колку сакаш,
погледни во огледало и еве си.
Староста ја покажувам така што сум стара.
Имам храброст да се покажам
и да живеам во јавноста, но се трудам... -Не мораш да покажуваш.
Не, мораме да го покажеме тоа. Не можеш да избегаш од староста.
Ние сме тие кои можат да ја прикажат на прекрасен начин.
Не се подмладуваме, само старееме.
Без очила, не го гледаш тоа.
Но, се гледаме во огледало секој ден и мораме да се сакаме
какви што сме зашто потоа ќе имаме поздрав живот.
А ти си навистина прекрасна жена.
Повеќе свирам за геј-лица. -Секако. Ајде, ти си на ред.
Повеќе сакам да ги гледам младите, зашто кога ги гледам,
мислам дека се уште имам многу време.
А кога гледам старци,
се прашувам колку време ми остана.
Ако ги погледнеш,
не знаеш дали ќе стигнеш да направиш се што сакаш.
Не можам да најдам вистинско место, бестрага.
Не е толку лесно, девојко.
Види што се случува! -Ќе задоцниме, бестрага!
Некако ќе успееме.
Што ако не гаѓаат со домати?
Со тоа можам да се носам, се надевам дека нема да не гаѓаат со камења.
Слушни го ова. Ќе почнеме со ова.
Ќе ги разиграм сите.
Доведи ги на подиумот. -Во ред.
Ве молам, дојдете на подиумот. Господа, поканете ги дамите.
Тие што танцуваат никогаш не стареат. Дојдете сите.
Фора. Насмевни се.
Одлично, види. -Јас сум на ред.
Готово? Уште една.
Види, "Парасајд". Кафе и танц.
Се прашувам дали има танцови. -Зошто да не одиме?
Не знам дали имаат танцувачки вечери на овие одморалишта.
Кога бев во Шчавно... -Мислев дека е погребна фирма.
Вика, твоите асоцијации ме вџашуваат.
Тоа е природен медицински "спа".
Кога сум обиколена со луѓе,
набљудувам различни односи во семејствата.
Некои деца ги водат мајките на одмор.
И кога прашувам како било,
велат дека децата ги поканиле на ручек и слично.
Не ги обвинувам внуците.
Апсолутно не.
Но, не добивам повици секој месец,
повеќе секои шест месеца или така некако.
Тоа не е често. Еднаш во шест месеца? -Да, не секоја недела.
Немав можност да им посветам време на внуците
поради работата и патувањата во странство додека растеа.
Никогаш не сум имала живот во кој би можела да се грижам за внуците.
Нема објаснување за нејзиниот недостиг на интерес
ни за фактот што никогаш не те бара и посетува.
Нема изговор.
Па, зашто не се мешам.
А и размислував
на староста,
и како,
без оглед на тоа колку е односот близок,
староста секогаш е проблем.
Старата личност е проблем,
товар на младите.
Тоа е мала главоболка.
Товар.
Ја добивте гласовната пошта, оставете порака по сигналот.
Не.
Здраво, душо.
Здраво.
Одам.
На една личност во животот
најмногу и треба нежност.
Но, тоа е нежност...
Вид нежност која веќе не можете...
Веќе не можете да ја имате.
Едноставно, не можете.
Ако ви го нема партнерот, тоа е тешко време.
Да...
И потоа ми текнува дека сум стара,
што го заборавам,
кога пуштам музика.
Ќе се покриеш со ова? -Малку, да.
Се сетив на една шега.
Пијано момче оди в кревет со девојка.
Се буди утрината,
ја погледнува, но таа е толку стара, збрчкана, грда.
Ја прашува: "Колку си стара?"
"Колку стара изгледам?"
Вели: "Луѓето не живеат толку долго".
Затоа немам афери.
Но, дали е тоа добро?
Времето ќе покаже.
Ако си способен, добро, но потоа...
Најмногу се плашам
од болест поради која би зависела од друг.
Не може да полета бидејќи се уште се загрева.
Балонот бара трпение.
Не како што прават тие, зашто овој веќе не чини.
Не лета. -Не
Едноставно, не лета.
Ајде, така е, летај!
Браво!
Летај!
Гледаш? Горе е!
Оди!
Душо,
погледни ваму.
Види колку е прекрасно.
Тоа сакав да го фатам,
и тебе.
Облечи ја јакната.
Душо, те молам, облечи ја јакната.
Но, жешко ми е, срце.
Те молам, облечи ја. -Престани, се варам.
Ќе настинеш.
Па што ако настине?
И ако добие пролив, па што? До Бога!
ПАРАДА НА ГОРДОСТА ПРАГА
Не те сфаќам. Зафркнат ли си, Криштоф?
Гледам што се случува со неа.
А што е тоа?
Не си тука за уживање и одмор.
Дојде да работиш. -А што правам? Се опуштам?
Не, само не ми се допаѓа твоето расположение, не го поднесувам.
Тука сум и спојувам се. Што уште сакаш?
Само биди нормален. -Сум.
Мрзоволен си и пасивно агресивен. Иритантно е.
Вика, нормален сум, престани. -Не си нормален.
Не прави сцена. -Доста ми е.
Агресивен си, стегнат и сосема зезнат!
Мораш да бидеш смирен и сосредоточен, да размислуваш за тоа што го пушташ.
Не ни праша што пуштаме.
Само нешто џагориш.
Чекај. Свири сама, до Бога.
Мене ми е премногу.
Ме "распиздува", извини на изразот.
Но, едно ќе ти кажам. -Да?
Ова ми е последно патување со неа.
Да го ебам! По ѓаволите.
Среќен роденден, мамо.
Сакам да продолжиш да бидеш толку силна.
Само сети се дека не можеш да правиш се.
Само така се чини.
Затоа опушти се и секогаш најди време за одмор.
Немам време за одмор.
Можеби не сме толку блиски како други семејства,
во кои членовите на семејството зависат едни од други.
Но, ми одговара тоа што го имаме.
Вистина.
И тоа е тоа, доволно ми е.
Имам свој живот.
Толку сум зафатена
што немам време да ве посетам ненајавена.
Понекогаш сум тажна,
а потоа ги гледам другите на кои им е полошо,
и тоа чувство исчезнува, нема проблем.
Така е како што е.
Среќен роденден! -Дали сте вие здрави?
Среќен ти роденден!
Не очекував! -Вика, најдрага.
Ќе те убијам за ова.
Браво, убавице.
Не го очекував ова.
Ѕвездичке моја, најубава 18-годишна мома си!
Повелете. -Тоа е од нас.
Колку се мали?
Секој по 60.
Прекрасно. -Да, многу убаво.
Очекувате ли многу дарови? -Молам?
Очекувате ли многу дарови? -Само две конзерви мачкина храна.
Човеку!
Боже, чекајте момент.
Каква елка има вакви иглички?
Проклетство.
Нема да го изгубам животот поради ова срање!
Нема да имам елка.
Добро, треба само...
Здраво!
Знаев дека си ти!
Како беше на патот? -Па, знаеш.
Знаев дека си ти, се прашував дали ќе те препознаам.
Не сум облечен за забава.
Но, се сетив дека многу добро изгледаше.
Тоа го запомнив.
Заминав во 1946 година.
Ја запомнив Вратата на зората како многу поголема.
Но, скромна е. -Навистина.
И каков ви се чини денес Вилниус?
Малку тажен. Можеби поради времето.
Сепак тогаш имаше војна.
Многу луѓе се движеа наоколу со своите работи.
Беше многу поинаква атмосферата.
Види, тука нема луѓе.
Можеби сите се спремаат за забава?
Чисти чевли.
Здраво, Вилниус! Топло поздравете не!
Поздравете ја кралицата на подиумот.
Диџеј Вика!
Диџеј Вика од Вилниус.
Тоа и е родниот град.
Затоа аплауз за кралицата!
Една и единствена!
Диџеј Вика!
Ве сакам!
Те сакаме!
Фала, душо. -Прекрасно беше.
Беше толку мазно.
Фора. -Прекрасно е да се свири со тебе, знаеш?
Фала.
Имаш ли јакна?
Да, секогаш.
Би посегнала тука.
Би стоел на прсти за да ја видам куклата одоздола.
Живеев во шкаф.
Доста долго живеев таму.
Излегував само навечер.
Мислам дека во Вилнус живеев на четири места.
Сите овие спомени се фрагменти, се е многу тажно.
Многу тажни фрагменти. Сите тие.
Сите, како што е седењето во шкаф, во подрум, сето тоа.
Ако чукнеше некој, воопшто не отворавме.
Знаете, не беше лесно.
Немам спомени кои се...
Воопшто немам среќни спомени.
Семејството ми умре во војната.
Немам браќа, сестри, тетки, роднини.
Секогаш сакав да ги имам, но не ги имав.
Можеби затоа моите односи не функционираат.
затоа моите блиски врски не успеваат, зашто никогаш немав семејство.
Дами и господа,
поради пандемијата на коронавирусот,
ве молиме да останете дома заради личната безбедност.
Ве повикуваме да останете дома.
Бидете одговорни едни за други,
не само денес и утре,
веќе во текот на целата епидемија.
Здравјето и животот на нашите сакани зависат од тоа.
КОВИД 19 е вистинска глобална закана.
Денес решивме да ги откажеме сите големи настани.
Не знаев дека имам толку. Господи!
СТАРОСТА Е САМО МОЈ КОСТУМ
Не е се толку едноставно.
Па...
Зар не станувам убаво?
По ѓаволите.
Нештата не се какви што мислиме дека се.
Бестрага!
Здраво, мамо.
Се врати од Зилона Гура.
Да, но не сакам да зборувам преку телефон.
Не сакам...
Не сакаш? -Но, се вративме.
Не сакам.
Во ред.
Тогаш чао. -Ќе се видиме подоцна, чао.
"Нема ништо повеќе,
нема по што да се трча,
нема веќе ништо,
ништо за посакување,
нема веќе ништо,
што ти дава волја за живот".
Следната станица е главната железничка.
Нови времиња, нов јас.
Прекрасен си, душо.
Фала! Право од твојата градина?
Од она долу. -Фала, душо. Влези.
Здраво, душо.
Повели чајот. -Одлично.
Малку нека отстои.
Имам пита од јаболка и уште еден колач.
Дали сме во етерот
Здраво!
Тука се Марцин и Вика.
Здраво.
Мислам дека сме спремни, дали е тоа во ред?
Дали... -Се е спремно. Сакате да се вклучите?
Проклета да сум!
Го изгасна преносот. -Не е лесно да се живее со него.
Фала, Саудиска Арабијо, Емирати!
Фала што бевте со нас и танцувавте, се надевам дека уживавте.
Бестрага, како се става ова? Чекај.
Додуша!
Чекај, дали ставив како што треба или не?
Погрешно е. Срање.
Чекај малку. Ова нека оди бестрага.
Еве го проклетово, а каде оди ова?
Нема шанси, проклетство. Како се става ова?
Еве!
Бестрага.
Срање, ја заборавив шифрата.
Морам...
Проклетство.
Исусе.
Навистина морам...
Можам јас место вас. -Боже, ја заборавив шифрата.
Вака? -Чекај, немој да се заплетка.
Ајде, побрзај.
Ова мора да оди повисоко. Боли? -Да, многу.
Бестрага, ставив во погрешна дупка.
Боли ли толку?
Уште малку. Тоа е тоа.
Добро е досега?
Да.
Да беше само неколку милиметри настрана...
Ќе одев во болница на операција.
Недели во болница. На мои години. -Немој така.
Имаше многу среќа.
Знаеш... -На овие години никогаш не би излегла од болница.
Можеби во ковчег.
Во последно време размислував.
Да се повлечам од јавниот живот.
Се обидувам да не ја преминам границата,
физичката,
интелектуалната и психолошката граница.
Тоа се важни нешта, поврзани со психата на човекот.
Дали ќе задржам нешто од логичното проценување?
Не сакам да ме исмејуваат,
ни да се чини дека форсирам.
Некој може да помисли
дека наспроти се не можам да одам, да пуштам.
Во животот секогаш постојат одредени ограничувања,
одредени граници на нашите способности.
Така е.
Ова е одлично, мамо. -Прекрасно!
Во ред.
Готово.
Знаеш дека не сакам да се наметнувам.
Не сакам да бидам некаде каде што не сум пожелна.
Секогаш претпоставувам дека некој ме сака таму.
Затоа се чувствувам како натрапник.
Затоа секогаш се повлекувам.
Ми недостигаат топлите односи,
топлината и блискоста.
Од кого сакаш да го добиеш тоа? Кој може да ти го даде, мамо?
Твоите пријатели од диското? Се шегуваш? -Не, мислам...
Кој може да ти го даде тоа ако не најблиското семејство, јас и Марек?
На луѓето им требаат блиски врски, мамо.
Но, треба да запомниш дека тоа не е само понекогаш.
Никогаш не ме повика на именден, ни на роденден.
Мамо, никого не канам.
Што да ти кажам?
Немам славено именден 20 години.
Точно. -Освен тоа, зар ни треба роденден
за да се посетиме? За да не посетиш?
Не не имаш посетено 20 години.
Не чуди се ако не се интересирам премногу за тебе.
Покажувам ист интерес како тебе.
Воопшто не се чудам. Не ме интересираа спортовите.
А мене воопшто не ме интересира твојата музика.
Тоа е во ред, нема забелешки.
Живееше кај стадионот, две станици оттаму.
Можеше да дојдеш на натпревар да видиш како син ти ја претставува Полска.
Марек го посети можеби еднаш за 20 години.
Патуваше низ целата земја со ковчег од 30 кг,
полн со плочи, со ноќниот воз.
И можеше да одиш на тезги. Но, да ги посетиш синовите? Не, тоа е предалеку.
И ние сме чувствителни.
Мислиш дека си само ти?
Претпоставив дека треба да бидам независна колку што можам,
никому да не пречам додека можам.
Тоа го мислат зезнатите луѓе како мене.
УТРЕ НА УЛИЦИТЕ ГОЛЕМА ПАРАДА НА СТАРЦИ
ДИЏЕЈ ВИКА ВЕ КАНИ СИТЕ
И старците сакаат да изгледаат убаво, бестрага!
Ќе имам уште повеќе бои.
Бестрага!
Добро беше кога бев помлада, но сега...
Колку постара сум, толку повеќе личам на папагал.
ПАРАДА НА СТАРЦИ
Оваа парада е ваша идеја? -Да.
Мислев дека староста носи само проблеми,
дека е досадна.
дека во тој период од животот не се развивате, само седите на клупа.
Си играте со бројаници и сонувате за рајот.
Па, луѓето можат да мислат така ако сакаат.
Но, јас сакам рај на земјата.
НE ИМА ДЕВЕТ МИЛИОНИ
Драги мои, ја покажавме нашата возраст!
Покажавме дека нема шанса животот да ни заврши по пензионирањето.
Ја прогласувам парадата за отворена, да ја зграпчиме иднината!
Вика!
НА СРЕБРЕНАТА ГЕНЕРАЦИЈА НА НАШИТЕ РОДИТЕЛИ, ДЕДОВЦИ И БАБИ
И ИДНИТЕ НИЕ
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС