Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Sabi nila importante ang kasaysayan.
Sa eskwelahan kailangan kong kabisaduhin ang mga petsa at pangalan.
Dahil ito, sabi nila, ang kasaysayan.
Ang taon kung kailan ginanap ang digmaan.
Ang petsa ng pagkamatay ng isang kasuklam-suklam na lider.
Lahat-lahat na.
Pero walang nakakaalam kung ano talaga ang kasaysayan.
Naiintindihan mo ba ako?
Hindi.
Kailangan mong makita ito ng iyong sariling mga mata.
'Yung iba sasabihin, "Wow, nalagpasan mo 'yung digmaan. At pulis ka pa."
'Yung iba naman, "Tanga ka, ito dapat ang ginawa mo, o kaya ganito.
Bakit mo hinayaang mangyari iyon?"
Alam mo kung bakit?
Mapanghusga ang mga tao.
Palagi 'yan.
Pero 'pag nandoon ka na,
Kapag hindi mo alam kung ano ang dala ng bukas,
at wala naman talagang nakakaalam noon, ikaw, ako,
ibig sabihin, wala ka talagang alam sa lahat.
Maligayang pagdating sa pulisya ng Antwerp.
Kayo ang tagapamagitan sa ating mga tauhan at mga Aleman.
Nirerespeto kayo sa inyong uniporme. Panatilihin ito at ang sarili na malinis.
Isangguni lahat ng bagay sa mga nakakataas sa inyo.
Sundin n'yong mabuti ang kanilang mga tagubilin.
Naiintindihan ninyo?
'Yun ang opisyal na anunsiyo.
Ito naman ang hindi. Clément, pakisara ang pinto.
Mga ginoo, tandaan ninyo na 'pag sumabak na kayo sa kalye bukas,
lahat ng mga pagsasanay ninyo sa loob ng dalawa't kalahating linggo
ay magiging walang kuwenta.
Wala talagang kuwenta.
Dahil may isang bagay lamang na kailangan ninyong tandaan.
Isa lang.
Nakakita ako ng dalawang oso na naglalagay ng palaman sa kanilang tinapay
O napakaganda
Sabayan ninyo ako. Kahanga-hanga
Sige na, sabayan ninyo ako. Talagang kahanga-hanga
Sabayan ninyo akong lahat. Makita ang mga oso magpalaman ng ganoon
Kayong lahat. Dieter.
Nakatayo lang ako roon at tiningnan ito
Narinig ninyo ba 'yun? "Nakatayo lang ako roon at tiningnan ito?"
Iyan ang kailangan ninyong tandaan.
Tatayo lang kayo at manonood.
- Gaano kalaki ang puwet ng Tita Alice mo? - Parang ganito.
Perpekto bilang isang istante.
Teka, heto na 'yun. Yumuko si Tita Alice at habang nakayuko siya,
tiningnan niya 'ko ng deretso sa mata. Nakatingin lang siya.
Nakatayo lang siya nang ganito.
Nakuha mo?
Ang laki ng puwet na 'yan.
Siya ba 'yan?
Tatlong francs para sa larawan.
Mga kaanib!
May mga tauhang ayaw magtrabaho sa adres na ito. Dapat silang arestuhin.
Dalhin n'yo 'ko roon.
- 'Di ba, dapat may kapareha sila palagi? - Sa pagkakaalam ko.
Ba't pa kayo nagdadaldalan?
Dalian ninyo.
Mukha ngang utos ito.
Nakakatawa ka.
Ano pa ang hinihintay ninyo?
- Tara na. - Heto na.
ANTWERP, 1942
Chaim Lizke?
- Ako nga? - Sumama ka sa 'min.
Ako? Para saan? Mga ginoo, baka nagkamali lang kayo.
Ngayon na.
- Maaari ko bang makita ang iyong warrant? - 'Di ko ipinapakita 'yun sa mga Hudyo.
Naiintindihan ko na. Gusto mo ng pera. Halika rito.
Pumasok kayo.
Walang aalis sa bahay na ito.
Nasaan na ang pera?
Nandito. Sundan mo ako. Nandito 'yun.
Padaanin ninyo ako. Ibibilin ko lang siya sa kapitbahay namin.
Pakiusap.
- Jeanne, ayos lang bang iwan ko siya rito? - Myriam.
- Babalik din ako kagaad. - Siyempre. Akin na.
Huwag kang matakot. Babalik din ako mamaya.
Halika na, sweetheart.
Hindi.
- Mama! Bitawan ninyo ako. - Kumalma ka. 'Wag kang maingay.
- Mama. - Kumalma ka.
Wala akong oras para dito.
Teka lang. Sandali, pakiusap. Pakiusap. Alam ko... Alam ko...
Pagod na 'kong makinig sa mga kalokohan mo.
Naririnig mo ba 'ko? O babarilin ko kayong lahat dito.
Naiintindihan mo?
Mga disenteng tao kami. Alam ko kung nasaan ang pera.
- Tapos ngayon naaalala mo na. - Opo.
Pakiusap.
- 'Di ako nakikipagbiruan! - Pakiusap.
Labas! Labas!
WALANG PARA KAY HITLER ANG PAGKAIN NAMIN AY PARA SA AMIN!
Buwisit! 'Yung pills ko. Walang gagalaw.
Walang kikilos!
Pigilan ninyo siya, mga tanga!
Buwisit!
Ang tanga mong baboy ka!
Tanga ka! Bitawan mo 'ko!
Bitawan mo 'ko!
Bitawan mo 'ko! Mama!
Ano'ng ginagawa mo? Mahal mo maruruming Hudyo na 'yan!
Mama!
- Tingnan ninyo kung ano'ng ginawa ninyo! - Pakiusap, 'wag!
- Mahal mo mga maruruming Hudyo! - Pakiusap!
Tingnan mo kung ano'ng ginawa mo!
Papa!
Wilfried?
Labas pasok ka lang.
Kumikita ka na, pero 'di ibig sabihin puwede mong gawin lahat ng gusto mo.
Ano'ng nangyari sa 'yo?
- Halika, kailangan mo nang umalis. - Lode?
Saan ka nagpunta buong gabi?
Halika dito, kuya. Ano'ng nangyari?
- Sabi nila isang opisyal ng SS. - Hindi, baliw, isang Feldgendarm.
Yung mga lalaking may bakal sa kanilang leeg.
- Mukhang nawala siya rito. - Paano, dito?
- Sa lugar na 'to. Ika-anim na distrito. - Noong naka-duty siya o hindi?
Isipin ninyo. Bilisan ninyo, pumasok na kayo.
Tanga. Sino'ng pupunta sa lugar ng Hudyo sa libreng oras nila para sa katuwaan?
Baka may binibisita siyang babae o kung ano man.
Halika na.
Sobrang nakakahanga ang kuwento.
- Sobrang kakaiba. - Tama.
Ipagpapalagay ko na nagtanung-tanong ka na.
Wala na 'kong dapat itanong. Nandoon ako
at wala kaming nakitang Feldgendarm. 'Yun ang sinabi ko sa 'yo.
- Sabi niya hindi kami... - Mukha ba kaming mga tanga?
May natanggap na utos yung nawawalang Feldgendarm
na dapat ay nabigyan muna ng pulis para samahan siya.
At nasa ruta niya itong istasyon ng pulis natin.
- Kunin mo 'yung logbook. - Oo, kukunin ko 'yung...
At ano'ng sabi ng katrabaho niya?
Lagi silang may kapareha 'pag nagroronda, 'di ba?
O may ginagawa siyang hindi dapat malaman ng mga katrabaho niya?
- Paki-salin. - 'Di na kailangan.
Biro lang ito, 'di ba? Biro.
Walang nakalagay sa libro.
Kung paano tayo tingnan ni Jean...
Nakita niyang kasama natin 'yung Feldgendarm.
Kumalma ka.
Iginiit ni Jean na wala 'yung lalaki. Narinig mo naman yun 'di ba?
Paano kung tanungin nila tayo?
Sasabihin natin 'yung sinabi ni Jean.
- Paano kung may nakakita sa ating iba? - Wala, meron ba?
Sumama kayo sa akin. May regalo ako.
Itong dalawa.
Ayos.
Mga ginoo. Kailangan ko ng kasama sa biyahe. Mga komunista.
Labas!
Gusto mo ng makakain?
WALANG PARA KAY HITLER ANG PAGKAIN NAMIN AY PARA SA AMIN!
Kain.
Kakainin ng komunistang baboy anuman ipakain mo.
Bibigyan ko pa kayo ng isa pang pagkakataon.
May makakapagsabi ba kung ano'ng nangyari sa Feldgendarm?
Wala?
Bigyan mo 'ko ng numero.
Sa pagitan ng isa at walo.
Sige na.
Tatlo.
Isa...
dalawa...
tatlo.
Sino'ng may alam tungkol sa Feldgendarm?
Baba.
Isa, dalawa, tatlo.
Sa bawat sundalong Aleman na nasaktan, marami sa inyo ang magbabayad.
Gayunpaman...
masuwerte kayo.
Maglalakbay kayo
sa paraiso ng mga komunista.
Buwisit.
Ano 'yun?
Pasensiya na sa abala, Mr. Verschaffel. Si Jozef 'to.
- May nais kaming itanong? Mahalaga ho. - Sige.
'Di talaga namin nais na kayo'y gambalain sa ganitong oras. Pasensya na po.
- Pero sabi n'yo kung may problema... - Sige lang.
Lagi kong iniisip na magiging magaling kang pintor.
Gumuguhit ka pa ba, Wilfried?
Nagpipinta rin ako, mga self-portrait. Pero sigurado akong mas magaling ka.
Nakakasiguro ako. Sa talentong 'yan, mahihigitan mo kaming lahat.
May ibibigay ako sa inyo. Isang herring. Ito 'yung pakay namin.
- Tumakas ang mga Hudyong 'yon? - Opo. Dito mismo sa lugar na 'to.
Mag-isa ka lang talaga?
Opo, ako lang. Unang araw ko po 'yun. Wala po akong kakilalang iba.
At aksidente ito. Sigurado ka talaga?
Opo. Nadulas siya sa putikan.
Sige, tingnan natin.
'Yung manhole lang 'yung naisip namin kaagad. Sana maintindihan n'yo po.
Isang pagkakamali.
Wil.
Wala siya rito.
Nandiyan lang siya, sigurado ako.
Nakita na ng mga Aleman ang katawan ninya. Naku, Wil.
Halikayo rito, kayong dalawa.
Makinig kayong mabuti. 'Pag nakalabas 'to,
yari kayong dalawa.
At dahil sinabi ninyo sa 'kin 'yung ginawa ninyo rito,
kasabwat na rin ako.
Naintindihan ninyo ba?
Hihingi pa rin naman ako ng tulong sa kaibigan kong si Gregor. Pero...
siyempre, may kapalit 'to.
- Wala kaming pera. - Sino'ng nagsabing pera ang gusto ko?
Talentadong pintor ang iyong anak. Diyan ako makikinabang.
At saka, parte siya ng kapulisan.
Mas kapaki-pakinabang 'yon. Para sa 'kin, at sa kaibigan kong si Gregor.
Nagkakaintindihan ba tayo?
- Opo. - Nagkakasundo tayo.
- Opo, ginoo. - Iyan, nagkakaintindihan tayo.
Nawala 'yung bangkay.
Binalikan mo ba?
Nawala 'yung bangkay.
'Di mo naman pinagsabi, 'di ba?
Ikaw?
Hindi.
At 'yung mga Hudyo? Nahuli ba sila?
Mukhang tumakas na sila.
Sino'ng nagsabi?
Saan mo narinig 'yan?
Pag-isipan mong mabuti.
Isa itong patay na Feldgendarm.
Pinaghahanap siya ng lahat.
Nakasalalay ang buhay natin dito.
- Niligtas ako ni Wil. - Gaano mo na siya katagal kakilala?
Gaano katagal ang pagsasanay na iyon? Gusto kong makilala kung sino si Wil.
Kung saan siya nakatira, kung sino ang kaniyang mga magulang.
At gusto kong malaman niya na may nakamatiyag sa kaniya.
Salamat sa pag-imbita.
- Congratulation sa mga premyo. - 'Di sa 'kin 'yun, para sa mga hayop 'yun.
Akin na ang amerikana mo.
Pumasok ka na.
- Ginang. - Maria.
Sana'y gutom ka.
Hello.
Yvette, ito si Wilfried. Wils ang tawag sa kaniya.
Kaibigan siya ni Lode.
Wil ang madalas na tawag nila sa 'kin.
Ibang-iba ang hitsura mo sa iniisip ko.
Wils.
Kamag-anak mo 'yung barbero sa Rotterdamstraat?
Hindi po. Sa City Hall nagtatrabaho ang tatay ko.
City Hall?
Nagsasalita ka ng Aleman sa bahay n'yo?
Kaunti. Katulad ng iba. Ausweis, bitte, Kartoffeln...
Oo na. Maupo ka na. O natae ka ba sa pantalon mo?
Ama.
Papa.
Tama na 'yan.
May radyo ka ba sa bahay?
- Ano'ng mga istasyong pinapakinggan mo? - Mahilig 'yang manggisa ng tao.
Kuryoso ako sa lahat ng tao, iho. Nagtatanong ako sa lahat ng customer ko.
Sige na, ano'ng mga istasyong pinapakinggan mo sa bahay n'yo?
Wala naman masiyadong mapakinggan sa radyo.
May marerekomenda ba kayo?
Ang tanging dahilan kung bakit ka nandito ay dahil wala kaming tiwala sa iyo.
Sa 'yo nakasalalay ang buhay namin.
At wala kaming tiwala sa iyo.
- Nagtatrabaho ang tatay mo sa City Hall. - Opo.
Hindi iyon pabor sa 'yo.
Sino'ng sinabihan mong pinatay mo 'yung Feldgendarm?
Wala.
Paano kami makakasigurado?
Paano ko malalamang mapagkakatiwalaan ko kayo?
Nasa iisang bangka tayong lahat.
Hindi namin ito maiiwasan.
Lode...
'Pag pinagtaksilan mo siya, lalaslasin ko ang iyong lalamunan.
Heto na, Wilfried. Tingnan mo 'tong palasyong ito.
Nakuha ko 'to dahil kinailangang umalis kaagad noong Hudyo.
Ako ang nagbabantay nito, bilang pabor sa lalaking 'yun.
At 'pag bumalik siya?
'Wag mong alalahanin 'yon. Sabi ni Gregor 'di pa 'yun babalik kaagad.
Tingnan mo, Wilfried. Makakapagpinta tayo ng marami sa espasyong 'to.
'Wag kang mag-alala. 'Di na babalik 'yun. Mas malakas ang kapit ng ibang tao.
- Naiintindihan mo ba? - Sa tingin ko.
May ipapakita ako sa 'yo. Alam mo ba kung ano'ng mahalaga ngayon?
Kaalaman. Kaalaman at mithiin.
Ako, halimbawa, ay isang idealista.
Apat na taon bago ang digmaan, sinusuri ko kung ano'ng nangyayari sa port
at inuulat ito sa kaibigan kong si Gregor. 'Yun ang kaalaman ko.
Dahil doon, kumita ako ng 1,000 francs kada buwan, sa loob ng apat na taon.
- Sangkot na sila noon pa? - Tulog ang lahat.
Nakikita ko rin sa 'yo ang pagiging idealista, mahal na kaibigan.
- Ang pagiging idealista? Sa akin? - Oo, 'yan 'yung mga magagaling.
Mga idealista na walang malay na idealista sila.
At sa 'yo, isa ka pang mangguguhit.
Kailangan mong magpinta. Ang sining, kaibigan ko, ay pakikibaka.
Naiintindihan mo ba?
Hinayaan nating babuyin ng mga Hudyo ang ating sining nang matagal na panahon.
At 'pag sumikat kang mangguguhit sa bansang wala nang mga Hudyo,
masasabi kong nadiskubre kita.
Halika na.
Sila ay tuso, duwag at malupit, at madalas lumilitaw sa napakalaking mga kawan.
Nirerepresenta nila ang nakatagong pagkawasak na dala ng buong kahayupan.
Wala silang pinagkaiba sa mga Hudyo sa ating lipunan.
Kilala ng lahat ang mga Hudyo sa patilya at balbas, sumbrero at caftan nila.
'Pag tinanggal nila ito, taong matatalas ang mata lang ang makakakilala sa kanila.
Ang tinubuang-bayan niya ay Asya.
Nagmigrate siya sa pamamagitan ng Russia at mga bansang Balkan papuntang Europa.
Para sa tagumpay! Para sa tagumpay! Para sa tagumpay!
Ang mga Israelita ay lason, aking mga kaibigan.
Gaano katagal nating lulunukin ang lason na 'to?
Tayo ba ay isang bansang lumulunok at nagpapasakop?
O tayo ba ay isang bansa ng mga leon?
Ng mga leon!
Ang bansang itinatanggi ang sariling katangian ay 'di dapat maging bansa.
Ang isang Aryan na nakatayo at nanonood lang
habang ang kaniyang dugo at lupain ay dinudungisan
ay hindi karapat-dapat maging Aryan.
Kaya ang sinasabi ko: Paalisin ang mga Hudyo!
Sa sinagoga!
Ipatapon sila!
Isang malaking grupo ang papunta sa sinagoga. Magtatapos ito sa trahedya.
Sumama kayong lahat sa akin!
Nasaan na ang tapang n'yo ngayon? Hoy, nasaan na ang tapang n'yo ngayon?
Mas gusto mo siguro kung ipasok ko ito?
Tumigil na kayo! Nandito na sila! Itigil ninyo 'yan! Parating na sila!
Ano? Football ba ang pinapanood ninyo?
Diyos ko!
May premyo bang mapapanalunan?
'Wag n'yong sabihing wala kang nakita, nakakahiya kayo! Umuwi na kayong lahat!
Umuwi na kayong lahat! Buwisit! Mga duwag!
Wilfried. Mahal kong kaibigan.
Saan ka nanggaling? 'Di mo nakita 'yung eksena kanina.
Sobrang ganda!
Sobrang ganda, aking kaibigan!
Sobrang ganda! Dapat nakita mo!
Oo, tapos na! Mama, tapos na!
Ano'ng nangyayari? May bago kang kaibigan?
Huwag rito.
May kailangan akong ipakita sa 'yo.
Lode, kumalma ka. Mali ang iniisip mo.
- Kumalma ka. - Traydor!
May ipapakita ako sa 'yo. Halika rito.
Dinala mo ang iyong kaibigan.
Salamat sa lahat ng ginawa mo para sa amin.
Tinago ko muna sila sa electrical room tapos dinala ko sila rito.
- Kumusta siya? - Hindi pa rin siya umiimik.
- Nagdala ka ba ng itlog? - Hindi, hindi ako nagdala ng pagkain.
Heto. Ipatapon mo 'to sa kanila.
Salamat.
Ngayon, nais kong malaman kung ano'ng nangyari sa bangkay.
Itinapon namin siya sa Willem dock.
Namin?
Kasama si Yvette?
Mga kaibigan ko.
Puting Brigada?
Mga kaibigan,
takot kaming lahat.
Walang dapat ikahiya riyan.
Mahalaga ang ginagawa natin.
Kahit na maliit ang tiyansa na walang makakaalala sa 'tin.
'Di naman iyon ang dahilan natin.
Ang mga sakripisyo natin...
ay kailangan. At gayundin ang ating mga takot.
Pansamantala, ang mga tao ay dinadakip.
Ano'ng gagawin natin?
Magpuputol ng mga kable.
Magpipinta ng mga slogan sa mga dingding.
Para tayong mga batang nangungulit sa mga Aleman
imbes na nilalabanan natin sila ng totoo.
Alam nating magkakaroon ng mga raid.
Alam natin 'yan.
Hindi natin alam kung kailan, at kung sino ang mga isasama
at hindi natin alam kung saan. Sa katunayan, wala tayong alam.
Pero tatanungin ko kayo...
Makakagawa ba tayo ng pagbabago?
Makakapagligtas ba tayo ng mga buhay?
Ikinagagalak ka naming makita.
Sige na.
Nandito ako para sa karne.
Baka nagkamali ako sa 'yo.
Sino ka, Wil?
Basta masaya akong hindi ako ang manok.
Sabihin mo sa akin, manok, marunong ka bang sumayaw?
Marunong ka bang sumayaw?
Wils.
Heto. Hindi 'yan baboy.
At pinakuluang itlog.
Ah, Fred Astaire.
Mag-ingat ka pagdating kay Yvette.
Ganoon ba kasama ang impresyong naibibigay ko?
Hindi ikaw ang tinutukoy ko. Siya ang tinutukoy ko.
Mag-ingat ka.
Sasaktan ka niya.
Salamat.
Mga taon ng pagkabata Matatamis na taon ng pagkabata
Habang buhay kang mananatili Sa aking ala-ala
Sa tuwing naiisip ko ang mga taong iyon
Nadudurog ang aking puso At nalulungkot ako
O kay bilis kong tumanda
Nasa isipan ko pa rin 'Yung maliit na bahay
Kung saan ako pinanganak, at lumaki
Nakikita ko ang duyan ko
Nandoon pa rin siya kung saan siya itinayo
Lahat ng iyon ay nawala Na parang isang panaginip
- Nandito ako para sa mga walis. - Alin doon?
- 'Yung mga pula. - Nasa itaas iyon.
Nasabihan na sila.
Ito ba 'yung lalaking ikinukuwento mo sa amin, Bianca?
Kailangan mong pumili ng alyas. Akin ay Valentino.
Angelo.
Bagay sa 'yo ang Angelo.
Maligayang pagdating, Angelo.
Balita ko kasundo mo 'yung mga katuwang sa kapihan.
Kasi...
Ayos 'yan. Wala namang masama roon.
'Pag may narinig ka tungkol sa raid, halimbawa, sabihan mo lang kami.
Pero mag-ingat ka, delikadong makipaglaro sa mga lalaking iyon.
Pero sige lang, kaibiganin mo 'yung mga 'yon.
Nasaan na ba ako? Tama, ito 'yung sinabi ko sa Hudyong 'yon.
"Ito ang oras ko. At ang oras mo ay tapos na. Naiintindihan mo ba?"
Ibalik mo 'yan sa pantalon mo, Ginoong Verschaffel. Tatlong gin?
- Sige. - Beer lang ako. 'Di ako malakas uminom.
Beer para sa ating mangguguhit. At saka para sa ating Sus na rin.
- Hello, Ginoong Verschaffel. - Si Sus, manunula. Nadiskubre ko rin.
Si Sus, para sa akin, ay ang makabagong Paul van Ostaijen.
'Di ako nagbibiro.
- Tabihan mo kami. - 'Wag na.
Doon ka umupo. Isa siyang manunula na 'di umaalis sa kinauupuan.
- Wilfried, ito si Jenny. - Ikinalulugod kong makilala ka.
- Ako rin. - Ang boss.
Ako ang apoy sa kaniyang tabako.
- Sige na, Jenny. - Totoo naman, 'di ba, Felix?
Magtatayo si Felix ng tindahan ng tabako para sa 'kin.
'Yun ang sinabi niya. 'Pag tumanda na 'ko.
- Maghintay ka lang. Matatayo rin 'yon. - Sabi mo sa susunod na raid.
Maluho siya. Malaking halaga ang kailangan 'pag may babae ka.
Halika nga rito, patingin ako.
- Omer? - Bakit?
- Nakilala mo na si Wilfried. - Ah, ang pintor.
Wilfried, siya si Omer Verschueren. Notaryo siya.
Bakit hindi kayo magpagawa ng pinta ninyo kay Wilfried?
- Nagpipinta ka rin ba ng tao? - Oo. Mahirap nga lang gawin.
- Isang gin sa akin. - Wilfried...
Irma, dobleng tagay ng gin para kay Mr. Vingerhoets.
Halika at makisalo ka, Eduard.
Ano'ng ginagawa ng traydor dito? Sino'ng nagdala sa kaniya?
- Importante pa ba 'yan? - Ano ba'ng nagawa ng bata?
Makinig ka, isa siya sa atin. Kakampi natin ang bata. Ano ba?
Salamat, Irma.
Habang nagmamartsa papuntang sinagoga, siya ang nag-alarma.
'Di siya makatakbo ng mabilis man lang para magsumbong.
Baka may mangyaring masama. Inisip ko kailangan ko 'tong ipaalam.
Sige na, Eduard, ginawa lang ng bata ang iniisip niyang tungkulin niya.
Kalokohan! Pinagtatanggol mo siya?
Gaano na siya katagal na pulis? Wala pa siyang masyadong alam.
Wala pa?
Ikaw ba, Verschaffel?
Siguro pinadala mo siya sa istasyon para masabutahe kami.
- Tama na, Eduard. - Kumalma ka.
Mag-ingat ka sa sasabihin mo.
Mag-ingat ka.
Tingnan natin ang sasabihin ni Gregor.
Tatawanan ka lang ng kaibigan kong si Gregor. Sigurado ako.
- Kalma lang mga pare. - Sigurado ako!
- Mga pare. - Sigurado ako!
Felix, kumalma ka. Mag-ingat ka sa sasabihin mo kay Gregor.
Kakaiba mag-isip si Gregor, Felix.
Walang nag-utos na pumunta ako sa istasyon, kahit na si Mr. Verschaffel.
Inaamin ko, dapat hinanda ko ng mas maayos si Wilfried sa mangyayari.
Totoo 'yon. May mabait siyang kalooban, hindi pa niya alam.
Kalokohan lang 'yan. "Mabait na kalooban."
Kung sino'ng may alam sa mga kalokohan, ikaw 'yon, Mr. Dirty Finger.
'Di ako makapaniwalang tinatawag ka pa rin nilang Finger kahit ganiyan ilong mo.
Sapat na 'yon. O sasabihin namin kung sino ka? Sino'ng linoloko mo?
Sige na! Uminom ang lahat!
Sa kawalang alam ng kabataan! Gumawa pa sana sila ng mga kalokohan.
- Gumawa ka pa ng mga kalokohan. - Tagay!
- Sige na, magpaputok tayo. - Takpan mo ang tenga mo.
'Wag na.
Naku po! Gawin ninyo 'yan sa labas, mga loko!
- Aalis na ako. - Pasikat.
Isa pang tagay.
Isa itong address book. Nakatago sa loob ng plorera.
Gregor Schnabel, Obersekretär, Geheime Feldpolizei.
Dalawang numero ng telepono.
"Ang kaibigan kong si Gregor." Sila ba ang kilala niyang Aleman?
- Oo, pero may mga lokal din. - Mga kasabwat?
Oo, marami ay kilala natin, pero may ilang nakakagulat na pangalan din.
Magandang ideya ang pagiging malapit mo kay Balbas Sarado.
Tingnan mo 'to. Titulo ng pitong bahay sa lugar ng mga Hudyo.
Higit pa sa pitong bahay.
Napakamura niyang nabili. Lahat mula sa notaryong si Omer Verschueren.
Marami pa.
Isang tindahan ng tabako.
Nangako si Balbas Sarado kay Jenny ng tindahan ng tabako.
- Rijfstraat. - Kasama ba ito sa mga titulo?
- Tingnan mong mabuti. - Hindi.
Wala pa kay Jenny ang tindahan.
Sabi ni balbas sa susunod na pagsalakay.
Kailangan pa nating maghanap.
Sandali lang.
Iniwan mo nanaman bang bukas ang ilaw?
Baliw ka talaga. Palagi mong ginagawa 'yan.
Ilalagay ko sa rekord 'yan.
Tara na, Will, sige na! Yeehaa! Talunan mo ang tubig!
'Wag, pakiusap 'wag kang tumigil. Pakiusap.
Tara na, Wil. Lakad na tayo.
Ang deputy natin. Binabati kita. Masaya ako para sa 'yo, Finger.
Naintindihan ba ng lahat ang mga utos?
Isara ang mga kalsada, 'wag hayaang may makapasok o makalabas, at 'yon lang.
At 'wag silang pakialaman sa ginagawa nila.
Siguradong may nagbigay ng babala sa mga Hudyo.
Asar.
Matagal nang sinabi sa kanila.
Ibig sabihin may espiya.
Isang oras pa lang nakalipas nang natanggap ng mga tao ko ang utos.
Bukod pa roon,
walang sinabihan tungkol sa plano.
Ang tatlong taong nakakaalam lang ay ako, si Felix Verschaffel, at ikaw.
Hahanapin ko ang espiya at dadalhin sa 'yo.
Sana lang para sa kapakanan mo.
'Wag mo akong biguin ulit.
Paalis na kami.
Halika rito, aking inaanak.
Magkasama ba kayo? Ipakilala mo ako.
- Siya si Yvette, ito naman si Tita Emma. - Hello.
Ang ganda mo naman.
Halika, may ipapakilala ako sa 'yo. Hindi ka ba nauuhaw?
Halika, sundan mo ako.
Wil, halika rito, uminom tayo.
Honey.
Siya ang pamangkin kong si Wilfried, at ang kaniyang Yvette.
Kinagagalak ko. May ipapakiusap lang ako sa 'yo, maupo ka muna.
Magkakilala tayo.
Ang ganda ng buhok mo. Sabihin mo kay Tita Emma ang sikreto mo.
Isa 'tong pambihirang pagkakataon, 'di ba?
May gusto ka ba? Champagne? Schnapps? Wala?
Ano'ng problema? Parang kinakabahan ka.
Pasensiya na, ayaw kong ipahiya ka.
Ako, at mananatiling ako, ang mananakop, at humuhingi ako ng paumanhin para dito,
pero hindi ako ang kalaban mo.
Hindi ko 'yon intensyon,
pero ang kahanga-hanga mong Tita Emma at ako ay nag-iibigan ng tunay.
Baliw na baliw ako sa babaeng ito.
Siya nga pala, 'pag magkaroon ka ng problema...
Isang kinatawan ng pulisya ng Antwerp.
Ayaw ko ng schnapps.
Kung ganoon...
Isa, dalawa, tatlo... Tagay!
Tunay na mga atleta ang mga pulis ng Antwerp.
Wil, nais mo bang sumayaw?
Kaibigan ang mga kasama mo. At 'pag kasama mo kami, iinom ka rin.
Kung hindi, hindi ka namin kasapi. Pasensiya, medyo bastos pakinggan,
pero ganoon kasimple sa mga sundalo.
Ang kasama sa inuman ay kakampi.
Ang hindi ay isang kalaban. At ayaw ko sa mga kalaban!
Pakiusap uminom ka ng kahit ano. Sobra ang kaba mo.
Isang kalaban!
Sandali...
Gregor, 'wag mong gawin 'yan sa bata. Pasaway ka talaga.
Angel, hindi na siya bata.
Isa siyang tunay na lalaki.
- Magaling. Tunay na magaling. - Nagsisimula pa lang tayo.
Isa, dalawa, tatlo... Inom.
Isa, dalawa, tatlo...
Inom!
Tama na.
Wil?
Kumusta ang trabaho? Ayos lang ba ang lahat?
Naikwento ng tita mo ang unang araw mo sa istayon ng pulis.
Umuwi ka ng hatinggabi na suot ang uniporme na balot sa putik,
at ganoon rin sa kasama mo, hula ko.
Katulad ng sinabi ko sa tita mo, ang totoong kwento tungkol doon,
gusto ko 'yon madinig.
Sigurado akong nakakatuwa 'yon.
Baka nakakatawa pa nga.
Kailangan kong umihi.
Wil...
Wil!
Tingnan mo ang mukha niya.
Tingnan mo kung sino narito.
- Tigilan mo ako. - Umiihi gamit ang maliit na ari.
Iniinis mo ako. Hindi na ako magsasabi ulit. Tigilan mo ako!
"Tigilan mo ako." Ang laki ng bibig mo.
Ang laki ng bibig mo, pare,
pero ang totoo isa ka lang tauhan ni Verschaffel na pinaglalaruan.
Wil! Tama na, Wil!
Wil!
Ano? Masaya ka na sa ginawa mo? Gusto mo na bang mamatay o ano?
- Magpaliwanag ka. - Sabi ni Emma ginalit mo yung mga SS.
Hindi mo naaalala? Ikukwento ko sa 'yo.
Lasing ka at may binugbog ka, na naospital!
Isang kaibigan ni Mr. Verschaffel!
Tigilan mo ako kay Verschaffel.
Alam mo bang malaki utang na loob natin sa kaniya?
Alam kong sipsip ka sa kaniya at umaasa siyang gagawin ko rin 'yon.
- Walang hiya ka. - Tama na 'yan!
Respetuhin mo ang tatay mo!
Sinabi ni Emma na nakakahiya at kung ano-ano ang sinasabi mo!
Pulang ilaw, berdeng ilaw!
BUTCHER'S SHOP FRANS METDEPENNINGEN
Hindi mo naaalala ang mga sinabi mo.
Totoo ba?
Ikaw,
sa harap ng lahat ng mga Aleman...
sinigaw mong itatapon mo si Sus sa Willem dock
at may pwesto pa katabi ang patay na opisyal.
'Pag naghanap sila sa pantalan, tapos tayo.
Lahat tayo.
Posibleng hindi nila naintindihan ang mga sinabi mo.
- Pero baka mapagtagpi-tagpi nila. - Kayang gawin ni Jean 'yon.
Nakita niya tayong kasama ang Feldgendarm.
Nahuli na tayo.
- Kailangan na nating magtago. - Puno na ako. Wala tayong patutunguhan.
Lode, isuot mo ang uniporme mo at pumasok na. Sige na.
Ikaw din.
Sige na, Maurice, ayusin mo ang sarili mo.
Sabi ko, ayusin mo ang sarili mo. Sige na.
Binigo mo ako.
Sumama ka sa 'kin.
Heto na siya, ang bida.
Ang mabangis na hayop. Ang malakas na manginginum ng Antwerp.
Nakatulog ka ba? Masakit ang ulo?
'Wag kang tumayo diyan, umakyat ka. Akyat na.
Gaano ka kaalam sa lokal na kasaysayan?
Alam mo bang si Napoleon mismo ang nagpagawa ng Willem dock noong 1803,
pero ginamit lang ito matapos ang sampung taon? Alam mo ba 'yon?
At alam mo bang hindi 'yon kasing lalim ng inaasahan?
Anim na metro lang. 'Pag walang alon.
Bakit ko sinasabi sa 'yo 'to? May gusto akong ipakita sa 'yo.
Nakita namin ito sa dyaket ng pinatay na opisyal.
Ang utos niya.
Nakikita mo naman, papunta na siya para arestuhin ang mga taong ayaw magtrabaho.
At alam mo ang tuntunin. Kailangan niya ng kasamang pulis. Halika rito.
Mula sa istayon ninyo. May alam ka ba tungkol dito?
Bakit ka tumigil? Sumama ka sa 'kin.
May gusto pa akong ipakita sa 'yo kung maaari lang.
Alam mo ba kung gaano ako kadismayado na nakita ang katawang 'to?
Sarado na ang kaso sa pagpatay. Tapos na ang pagbabayad-sala.
Naparusahan na ang mga komunista.
Pero uulitin muli sa umpisa ang imbestigasyon.
Pero hayaan mo na, 'yan ang papel ko sa kwentong ito.
Hindi ko pa alam ang papel mo rito.
Baka alam mo?
Sumunod ka.
Ang aming taga-gatas.
Maupo ka.
Tinatanggi pa rin ng kasama mo
na ang pinatay na Feldgendarm ay nagpakita sa istasyon ninyo.
Naniniwala ka ba sa kaniya?
Kami, hindi.
Nakita ang Feldgendarm na papunta sa istasyon ninyo.
Hindi kami. Hindi ang istasyon namin.
Sa istasyon ninyo, walang nakakitang buhay sa kaniya.
Pero alam mo
na nasa Willem dock ang mga labi niya.
Lasing ako.
Gayunpaman, tumpak ang sinabi mo. Bakit kaya?
- Nadinig ko lang mula sa iba. - Nadinig. Mabuti. Kanino?
Mula sa kaniya?
May gusto ka bang sabihin sa 'kin ngayon?
Wala?
Sumama ka sa 'kin.
Sino ang nakakita sa Feldgendarm? Ikaw o siya?
Ikaw o siya?
O kayong dalawa?
May nakita akong dalawang oso
Na parang mantikilya
Nakatayo ako roon at tiningnan ko
Walang ginawa si Jean.
Nakakatuwang pinoprotektahan ninyo ang isa't isa. Mahalaga 'yon.
- 'Di sa ganoon, naniniwala ako kaniya. - Hindi importante kung si Jean 'yon.
Gusto na namin siyang mawala at nasa tiyempo ang pagkukunwaring ito.
Pero gusto mo bang malaman kung bakit ka pa rin nandito?
Napansin naming may mga opisyal na sumali sa Resistance.
Ang mga lalaki ng Puting Brigada.
Nakakausap mo ba ang ilan sa kanila?
Nagsasabi ako ng totoo.
Hindi ako kumbinsido. Pero handa akong sumabay sa agos.
Ang kaibigan mo...
si Yvette.
Tama ba?
Siya ay tunay na...
napakagandang binibini.
Magaling magsayaw.
Balita ko kapatid siya ng katrabaho mong si Metdepenningen.
May alam kaya siya sa nangyari sa Feldgendarm?
Gusto kita.
Sa tingin ko.
At sinusubukan kong tulungan ka.
May masaya kang pamilya.
May maganda kang nobya.
At kung gusto mong magkaroon siya ng hinaharap,
oras na para kumampi sa tama.
Naaresto na si Jean.
Ang alam ko lang ay naghanap siya ng gulo.
Tama si Gust.
Kung salungat ka sa awtoridad, hindi ka dapat naging pulis.
Ibig mong sabihin hindi siya gaanong tumutulong.
Siya nga pala...
Kung mayroon man dito na kayang mapawalang-sala si Jean,
o ang kabaligtaran,
ngayon na ang oras para magsalita.
Maupo ka, bata. Doon. Sa upuang 'yon.
Nandito na siya.
Ang alibughang anak.
Alam mo ang parabulang 'yon, tama?
- Mr. Versch... - Sabihin na ba natin ang totoo?
Ang panig natin
ay nananalo na.
Nananalo na ako sa oras na ito.
At ano'ng ginawa mo? Hinayaan mong magpahuli.
At dinamay mo pa ako.
Alam mo kung ano'ng mangyayari sa 'kin? Naging anak sana kita.
Naiiintindihan mo ba? Hindi.
Hindi mo naiintindihan. Kung ganoon...
Bibigyan pa kita ng isa pang pagkakataon.
Isang tunay na oportunidad para sa tunay na oportunistang kagaya mo.
Ito na ang huling pagkakataon mo para ayusin ang ginawa mo.
Patayin mo ang mga dagang ito.
Patayin mo ang dagang 'yan. Patayin mo ang babaeng Hudyo,
ang mabaho at nakakadiring daga, para sa 'kin. Papatayin mo sila, para sa 'kin.
Sayaw.
Hindi masamang pagbagsak.
Aakyat tayo ng bundok.
Pinababa ang taong ito mula sa tren papuntang Brussels.
Mayroon siyang Belgian ID card, magaling ang pagpeke,
pero siya ay tuli.
Isang Hudyo.
Lizke ang totoo niyang pangalan.
Sumama ka sa 'min.
Hindi sinasadya, nahuli namin ang nameke.
Wala pang isang minuto at trinaydor na niya ang taong nagpagawa sa kaniya.
May kakilala ka bang
nagngangalang Valentino?
O kilala sa pangalang Valentino? Wala?
May kilala kang Bianca?
Wala pa rin.
At Angelo?
Angelo.
Ilabas mo ako rito.
Angelo?
Ikaw... Ilabas mo ako rito, bata.
- 'Di niya alam ang sinasabi niya. - Itigil mo na ang pang-iinsulto sa 'kin.
Ikaw si Angelo.
Valentino ang pangalan ng anak ng matadero.
At si Bianca, nakita ko na siyang magsayaw, tama?
- Ano'ng kailangan mo sa 'kin? - Ipapaliwanag ko sa 'yo.
Sisiguraduhin ko na ikaw, ang nobya mo, at ang pamilya mo ay mabubuhay.
Pero para roon, kailangan mo akong tulungan. Naiintindihan mo? Ano?
Naniniwala ka ba talagang interesado ako sa tiyahin mo?
Sa tingin mo ba hindi ko alam na may nagtatagong Hudyo sa wine cellar?
Katulad ng inaasahan ko, konektado ang lahat ng ito.
Gusto mong iligtas ang buhay mo at ng pamilya mo.
'Yan ang magpapatunay na totoo kang lalaki.
Alam ang ibig sabihin ng pagsasakripisyo.
Alam ang ibig sabihin ng pagprotekta at marumihan kung kailangan.
At 'pag naintindihan mo 'yon,
isang araw, titingin ka sa salamin at makikita ang tunay na lalaki.
Kailangan mong mamili.
Kaya...
ano ang pasya mo?
Buhay ka pa rin.
Patay na si Lizke.
Patay na si Myriam.
Pati siguro ang bata.
Hawak nila ang Professor.
Alam ng mga Aleman ang lahat.
Inalam nila mula sa Professor.
Wala na. Tapos na ito.
Siguro, oo.
Pero kaya nating mabuhay.
Gusto ni Gregor bigyan kayo at ang Resistance
ng maling impormasyon.
May pagsalakay sa Sabado.
At gusto niya tayong dumaan sa maling distrito papunta sa mga Hudyo.
Dapat nating malaman kung saan talaga mangyayari ang raid.
Alam ko na.
Alam ko na ang tunay na tirahan.
Pero kung ibibigay ko 'yon, patay tayo.
Sabihin mo sa 'kin.
Hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko.
Naiintidihan mo ba?
Ibigay mo sa 'kin ang tirahan.
Wala akong pakialam kung mamatay ako.
Gusto kong ibigay ang pagpili sa inyong dalawa.
Kasi hindi ka makapagdesisyong mag-isa.
Dahil tungkol ito sa kaligtasan.
Isang luho ang konsensiya.
'Yan ba ang sasabihin mo sa anak mo?
Kasi...
ako hindi.
Mas pipiliin ko pang mamatay.
Ibigay mo sa 'kin ang tirahan.
Pelikaanstraat.
Yvette.
Manatili ka rito.
Hayaan mo siya.
Makakaligtas tayo.
- Sa Pelikaanstraat. - Sinabi sa 'kin na Terliststraat.
Hindi. 'Yan ang gusto nilang paniwalaan natin, pero sa Pelikaanstraat.
- May nakapagsabi nito sa Professor. - Nakuha namin sa Geheime Feldpolizei.
Mula 'to mismo kay Gregor Schnabel.
Siguraduhin ninyong alam ng mga Hudyo.
Ayaw kong gawin 'to.
Ako rin. Paano?
Nabago ang plano. Hindi darating ang mga Aleman.
Binigyan kami ng City Hall ng utos na pamunuan ang operasyon.
At malilipat ang pagsalakay sa Terliststraat.
Kukunin natin ang mga Hudyo sa bahay nila at ilalagay sa trak. Malinaw ba?
Isa pa.
Dahil walang Aleman na naroon malamang hindi susunod ang mga Hudyo.
Tingnan na lang natin.
Tama 'yan, Gust. Dapat lang na hindi nila tayo pahirapan.
Hindi natin sila hahayaang maliitin tayo. Naiintindihan ninyo? Alis na.
Gagawin ba natin 'to?
Patuloy nating gagawin 'to.
Kung hindi natin gagawin...
ano na'ng gagawin natin?
Halika na.
Sumakay sa trak ang mga Hudyo! Bilis!
- Bilis! - Labas. 'Wag babagal-bagal.
Labas. Sakay sa trak.
- Hulihin ang mga daga. - Bilis!
Sumama ng mapayapa. 'Wag na ninyo pahirapan.
Sige na. Itaas mo ang pantalon mo. Itaas mo ang pantalon mo.
Sige na. Sumama ka sa 'min.
Wils, Metdepenningen, ano'ng tinutunganga ninyo diyan?
- Magtrabaho. - Pumunta kayo roon.
Kainis.
Sige na!
Ano'ng problema mo? Ano'ng hinihintay ninyo?
Hoy, Wils. Tingnan mo. Buwisit.
Masarap iguhit, 'di ba? Sige na.
Galaw! Kung wala kayong gagawin, itatapon ko kayo sa ilalim ng trak.
Pumunta sa trak. Sige na!
Punong-puno na ako!
- 'Wag ka nang magreklamo. - Nababaliw na ako. Bitawan mo 'ko!
Sige na, akyat!
- Tigil. - Sakay na!
Magaling. Marami pang daga sa taas.
Tara na. Sige na!
Sa taas.
Hindi ko 'to kaya.
Hindi ko 'to kaya. Hindi 'to maaari.
- Gaston, isakay mo sila sa trak. - Hindi ko kaya!
Isakay mo ang mga bata sa trak!
Heto, kunin mo ang sanggol. Hawak mo ba?
Hindi, iwan mo sila rito. Iwan mo sila rito, pakiusap. Sige na.
Matabang duwag!
- Kunin mo ang bata. - Sakay sa trak!
Sige na!
Marami pang pwesto. Sakay na!
Sakay!
Itulak mo sila. Marami pang pwesto.
Wil, saan ka pupunta?! Traydor!
Yvette?
Yvette!
At pagkatapos noon, tinikom ng mga tao ang mga bibig nila.
At biglang naging kasaysayan ang kahapon.
Dahil kailangan mong umusad. 'Yan ang sabi nila.
Walang ibang paraan.
At totoo 'yon.
Walang ibang paraan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Romina Buccat at Manly Redaja