Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dobra, Alex. Mam diamenty.
- Spoko, czekam tu. - Dzięki.
Musiałam powalczyć z sejfem, a potem uniknąć ochroniarzy.
Ale nikt mnie chyba nie widział. Mam nadzieję.
- Ja pierdolę. - Co?
No nie wierzę.
Włączyłam alarm? Co?
Nie mogę mówić. Słabo mi.
Ja mam jeszcze pełno energii. Dawaj.
Chyba zrywa ze mną przez esemesa.
Czekaj. Dzwoni.
- Zabiję cię. - Czekaj, kochana.
Halo?
Tak. Nie rozumiem.
Dobra, ale możemy chociaż pogadać, spotkać się. Przecież...
Wiem, ale pewne sprawy... Czekaj, przepraszam.
Chwila, skarbie. Zaraz wracam.
Jesteś, kochana?
Kurwa, Alex, zgubiłam się. Powiedz, dokąd mam iść, zanim mnie złapią.
Zaproponował spotkanie. Co teraz?
- Ale kto? - Karim.
Co to za różnica? Ma zerwać z tobą osobiście?
Poza tym jutro jesteś ze mną. Wymiana diamentów z Tazem.
- Oddzwoń i każ mu spadać. - Dobra. Czekaj.
Do kurwy nędzy, Alex! Cholera!
Karim, jesteś tam?
Jutro nie mogę. Przykro mi.
Spoko. Na 17.00 dam radę. Zastanów się, dobra?
Do jutra. Trzymaj się.
- Kochana? - Tak?
- Zabijesz mnie. - Podaj pozycję.
Muszę ją znać, żeby cię zabić.
Dobra. To będzie... 300 metrów. Południowy zachód.
Dziękuję. Już idę.
Gdzie ty jesteś?
Nie krzycz. Jestem za tobą.
Przepraszam. Nic nie widzę w tej mgle.
Odpalaj. Co się dzieje z tą pogodą?
To Szwajcaria. Mam to gdzieś. Przeżywam.
Dobra, jedźmy.
I tak go nie lubiłaś.
Facet, który rzuca cię esemesem po miesiącu. Daj spokój.
Nie będziemy za nim tęsknić. Był mocno podejrzany.
- Serio? - Tak. Drzewo.
- Słyszysz to? - Nie. Co?
- Wysłali, kurwa, drony. - No nie.
Kurwa!
Jedź szybciej!
Widzisz, ile ich jest?
W tej chwili widzę dwa.
Kurwa, słyszę je. Okrążają nas?
Wstań.
Ja pierdolę! Karim już do mnie nie zadzwoni.
Jaja sobie robisz?
Dobra, zamieńmy się i ty będziesz strzelać.
Chętnie.
Teraz!
Nie mogę się skupić.
Myśl o Karimie.
- Tak lepiej. - Otóż to.
Drugiego zestrzelę pistoletem maszynowym.
Nie zarzucaj tak.
Bardzo śmieszne.
- Żyjesz? - Tak.
Ten drugi jest mocny. Nie mogę go załatwić.
Czekaj, zwolnij.
Jestem już blisko.
Cholera.
Co?
- Zatankowałaś? - No jasne. O nie.
Trafiły w zbiornik.
- Kurwa, musimy iść. - No nie.
Wciąż słyszę w głowie drona. Dziwne.
Ja też.
Szybko, kurwa.
Tutaj.
Kurwa, nie da nam spokoju. Zostało ci coś?
Nie ruszaj się.
Zajebiście.
Załatwię go.
- Nie. Nie teraz. - Dobra.
- Trafiłaś go? - Tak.
Ja pierdolę.
Ten to mnie zmęczył. Teraz mamy czas.
Może już go poznałam i pozwoliłam mu odejść.
Jeszcze go nie poznałaś.
- Skąd wiesz? - Po prostu wiem.
Myślisz, że się mnie boją? Przecież jestem normalna.
Czemu nikt nigdy nie wyznał mi miłości?
Kiedyś ktoś to zrobi.
- Skąd wiesz? - Po prostu wiem.
Jesteś kochana. Pomyślałaś o wszystkim.
Ano.
Batony.
Możemy tu spać. O, moje 9mm.
Prezent? O rany, to lepsze niż prezent.
Czekolada.
Szwajcarska.
Zostawiłam fajki w quadzie.
Rozpieszczasz mnie.
Coś jeszcze?
Może poproszę cię o faceta.
- Niestety. - Nie masz?
Nie mam.
Wciąż go słyszę.
W swojej głowie.
Nie, naprawdę. Ja pierdolę, nie wierzę. Słyszysz?
Tak.
Dobra, schowaj się.
Dawaj. Czekam na ciebie, skurwysynu.
Zawsze ktoś musi nas wkurzyć.
Zawsze.
Mam dość skakania od roboty do roboty. Może wyjedziemy?
Wiesz, czego chcę?
Nie.
No powiedz.
Ciepłej bagietki z kiełbasą merguez i sosem samurai.
W środku frytki i trochę harissy. A ty?
Od lat nie jem mięsa.
Nie umiesz tego skumać.
No, nie umiem.
No to tylko wspólny deser. Mochi matcha.
Nie mrożone. Są obrzydliwe. Te miękkie.
Z czerwoną fasolą?
Od twojego Japończyka.
No, nie są złe.
A ty co byś teraz zjadła?
Teraz? Ciastka z tego lokalu na naszej ulicy.
Lubię te ze słonym karmelem i białą czekoladą.
Gadasz jak zdołowana nowojorczanka. Słabo.
Może kupmy frytkownicę.
- Co? - Frytkownicę.
Po co?
Żeby zrobić frytki. I to do gofrów.
Gofrownicę. Na pewno jej użyjemy.
Rany. Szwajcaria jest ładna.
Grill do raclette.
Dobry pomysł.
Co nie?
Wiesz co? Kiedy wrócimy do domu, od razu go kupimy.
Od razu.
À propos, daleko jeszcze? Mam wrażenie, że długo lecimy.
ZŁODZIEJKI
- Proszę. - Dzięki.
No dobrze.
Który to tydzień?
Biorąc pod uwagę rozmiar, prawdopodobnie szósty.
Coś ci to mówi?
Jasne. Może. Szósty tydzień, tak.
Ledwo.
Nie rozumiem. Zawsze mówiłaś, że nie mogę zajść w ciążę.
Tak powiedział nam chirurg po operacji.
Pomylił się. To się zdarza.
Srogo się pomylił.
Ile mam czasu na decyzję?
Siedem tygodni na aborcję medyczną, czternaście na chirurgiczną.
Jestem w lekkim szoku.
To ciąża wysokiego ryzyka.
Jeśli chcesz ją donosić, potrzebujesz spokoju.
Możesz trochę odpuścić?
Mam kaszę mannę.
Nie możesz wziąć czegoś, co umiemy ugotować?
A ty co wzięłaś?
Czekolada, mięta i chili?
Chili con carne z czekoladą?
Weź coś do picia.
Co mamy w lodówce?
Harissę, cytrynę i jogurt.
Ile można trzymać jogurt?
Kupimy więcej.
Dobra. Masz tampony?
W domu? Nie wiem. Weź więcej.
Te tutaj mogą być z kukurydzy. Ohyda.
- Okej. - Czemu tu kupujemy?
Chodź, chcę to szybko załatwić.
Nie chcę się z nimi spotykać.
Nie gadaj. Tam, gdzie jestem, śmierdzi sikami.
Spoko. Podam ci potem na tacy przeterminowany jogurt. Posmakuje ci.
Cześć.
Mogę cię trochę pomacać?
Jestem gotowa.
- Lubisz ziółka? - Co cię to?
Chcę wpakować mu kulkę w łeb.
Towar.
Mam gówniane tatuaże, które chciałam usunąć. Ale ten koleś?
Czy to ananas?
Może sałatka owocowa?
Opowiadaj.
O Szwajcarii? Co chcesz wiedzieć?
Czekolada, fondue, tajemnica bankowa.
Góry, czyste powietrze. Czystsze niż tutaj.
Gruby przypomina mi pokemona.
Nie pamiętam którego.
Bulbasaura?
- Nie. - Coś cię śmieszy?
Nie, nic.
To co, Eddy?
Świetna rzecz. Około sześciu karatów na kamień.
Bardzo dobry szlif.
- Białe. - Charmandera?
- Jak kostka. - Nie.
Taz! To prawdziwe perełki.
No tak, Squirtle’a.
- Z głosem Fernandela. - No nie wierzę.
Jaja sobie robisz?
Przestań. Masz kasę?
Dałem twojej szefowej.
Nie taki był plan.
Zadzwonić do niej?
- Nie ufasz nam? - Nie.
Ona też nie. Suka chciała, żebyśmy zapłacili z góry.
Spokojnie, Taz.
Spierdalaj. Jest okej.
Myślisz, że się ciebie boję?
Uspokójcie się. No już.
W co ty pogrywasz?
Przestań, Taz.
Zagwiżdżę i cię wypatroszy.
Kochana, mrugnij tylko, a go załatwię.
Wystarczy, że mrugnę i możesz co najwyżej
liczyć na wózek i kolegę, który będzie go pchać.
Tak jest, kochana.
Czemu się uśmiechasz?
Taz.
No proszę. Już tak nie kozaczysz.
Niech mnie nie wkurwia.
Nie bądź głupia.
- Spoko. - To nic.
- To żart. - Nic nie zrobi.
Mam nadzieję.
- Wolałabym tu nie wracać. - Nie ma problemu.
Co za prymityw.
- Jestem zmęczona. - Chcesz taksówkę?
Nie, jestem ogólnie zmęczona. Życie mnie męczy.
- Aha. - Oni mnie zmęczyli.
Chodźmy do domu.
Wiesz co?
- Chcę z tym zerwać. - Z czym?
Tym wszystkim. Chcę żyć inaczej.
Zawsze tak mówisz.
- Ale tym razem serio. - Nic się nie zmieni.
Matka chrzestna powie ci, że to ona podejmuje decyzje.
Jutro z nią pogadam i przysięgam, że tym razem się uda.
Gdzie jesteś, kochany?
Wszystko gra?
Jesteś piękny. Zajebiście tęskniłam.
Miło spędziłeś dzień? Mam nadzieję, że nic nie rozbiłeś.
- Rozbił. - To nic. Każdemu może się zdarzyć.
Co zrobimy, jeśli naprawdę przestaniemy? Nic innego nie potrafię.
Ja też nie.
Będziemy improwizować.
Mam to gdzieś, dopóki będziemy razem.
Ja też.
Nie da się zacząć życia od nowa, François.
Istnieją słowa, wielkie słowa,
które dziesięć lat temu mi narzuciłeś.
Miłość to cud.
Olśnienie.
Łaska.
Narodziny.
Nie da się zacząć miłości od nowa.
Szkoda. To mój ulubiony fragment.
Ale kocham cię bardziej niż ten fragment, więc...
Nie powiedziałaś nam o dronach i dodatkowej ochronie.
Prawie zginęłyśmy.
Akurat teraz
Matka chrzestna woli usłyszeć coś, czego jeszcze nie wie.
Właśnie. Musimy porozmawiać.
Zamieniam się w słuch, moja droga.
Długo o tym myślałyśmy i...
Chcemy odejść.
Od kogo?
Od napadów, ryzyka, pościgów, dupków takich jak Taz.
Inne życie. To znaczy jakie? Jak w Domku na prerii?
- Może istnieć coś pomiędzy. - Oczywiście.
Przestań pieprzyć. Za bardzo to kochasz.
Za bardzo to kochałam.
Zostawisz nas, skarbie?
- Ja? - Tak.
- Czemu? - Temu.
Bo cię proszę. Idź na spacer.
Kup sobie bezglutenowe lody bananowe. Nie wiem.
Zapal sobie.
- Próbuję rzucić. - Nie rzucaj. Umrzesz młoda.
Idź. Nie przejmuj się.
Powinnaś wiedzieć, że mnie nie można zostawić.
Dowiesz się też, że zrobiliśmy trumny,
na cmentarzach, dla tych, którzy próbowali.
Grozisz mi?
Ostrzegam cię. Ja nigdy nie grożę.
Przed czym?
- Zabijesz mnie, jeśli odejdę? - Nie. Dam ci jednorożca.
- Są inne. - Ty jesteś moim arcydziełem.
Nawet z jedną nogą byłabyś równie dobra.
I tylko tobie całkowicie ufam. To nieocenione.
Chociaż...
Ile chcesz?
Wiesz, że pieniądze mam gdzieś.
To takie słodkie.
Święta Carole, powiedz mi, której organizacji mam wysłać przelew.
To był ostatni raz.
- Odłożyłam dość dużo. - Dzięki komu?
Wyciągnęłam cię z szamba,
ale wystarczy, że kiwnę palcem, żebyś tam wróciła.
Co robisz?
Myślę.
Przerażasz mnie, kiedy myślisz.
Jesteś taka mała, że cię nie widzę.
O, już widzę.
Jestem głodna.
- Strasznie długo to trwa. - Alex.
- Zapomniałam ładowarki. - I tak nie ma zasięgu.
Kurwa, co ja zrobię bez Wi-Fi?
To daleko od drogi.
Jeśli Matka chrzestna ma nas nie znaleźć, musimy się ukryć.
Kurwa, ale jestem głodna.
Dawno nie narzekałaś.
Zaraz zjem tego królika.
- A gdyby Karim dzwonił? - Nie!
Nie!
Ja cię kręcę.
Dobra.
- Nie wiesz, gdzie to? - Wiem.
Nie wiesz.
Przynajmniej Matka chrzestna nas tu nie znajdzie.
- O jednym nie przestaję myśleć. - Tak?
- Słuchasz mnie? - No pewnie.
Załóżmy, nawet jeśli wiem, że tak się nie stanie,
ale załóżmy, że Matka chrzestna się zgadza.
Akceptuje. Rozumie. Nigdy nie wracamy.
Będziemy potrzebować nowych zawodów.
Czego tak naprawdę chcemy? Spokoju, natury, śmiechu, słońca.
Myślę, że powinnyśmy sprawdzić, ile mamy pieniędzy i je zainwestować.
Ale w miejscu, które nam się podoba.
I mam pomysł.
Jesteś gotowa?
Rożen.
To hit. Trzepiemy kasę, uszczęśliwiamy ludzi.
Nie jesz mięsa, ale to nieważne,
bo myślę, że celem i kluczem do sukcesu jest sos.
Ważny jest idealny zielony sos. Ludzie specjalnie by przyjeżdżali.
Najpierw trzeba pomyśleć o lokalizacji. Gdzie się chcemy zestarzeć?
Coś słonecznego, nad morzem.
Ogarniasz zamówienia, a potem się opalasz.
Trochę sobie ćwiczysz.
Natychmiast zamknij oczy.
Nie uwierzysz. Zamknij oczy. Zaufaj mi.
Możesz otworzyć.
Nie chcesz zatańczyć ostatni raz przed śmiercią?
Chciałabyś mnie znać, gdybym miała taki fryz?
- Tak. - Kocham cię.
Kurwa.
Nikt nas tu nie znajdzie, tak?
- Carole. - Co?
- Celują we mnie. - Niemożliwe.
Patrz, celują tylko we mnie!
- Nawet cię nie widzą. - Skurwiele mają termowizory.
- Myślisz, że to wytrzyma? - Tak. Oczywiście.
Co to za dupki?
Gdyby chcieli nas zabić, czekaliby, aż wyjdziemy.
Kurwa, tam jest jeden.
- W porządku? - Tak.
- A u ciebie? - Świetnie.
Cholera.
Alex?
Co?
Alex.
- Co jest? - Santos.
Nie.
Tylko nie mój króliczek. Kurwa.
Tylko nie Santos.
Nie mój królik.
Przykro mi.
Kochana, tak mi przykro.
Zapłacą za to. Przysięgam, że zapłacą.
Słuchaj uważnie.
Powiem ci najważniejszą rzecz w twoim marnym życiu.
Żona ci tego nie powie,
ale masz najbardziej tycie jaja z całej rodziny wiewiórek.
Właśnie myślałam, że chciałabym je odciąć.
Wiem, gdzie mieszkasz.
Chcesz mnie ignorować? Lepiej się rozglądaj.
Mówiłam ci, skarbie.
Cokolwiek zrobisz, zawsze będę wiedzieć. Ciao.
Cholerni ludzie. Ciągle to samo.
Co to miał być za numer?
Miło cię widzieć. Zjesz ze mną?
Nie wiem, co we mnie wstąpiło. Bywam przewrażliwiona.
Myślałam, że mówisz poważnie.
Że odchodzisz tak nagle,
bez ostrzeżenia.
I wysłałaś zabójców.
Nic ci nie jest. Jesteś ranna? Krwawisz?
Znasz Albańczyków. Gdyby chcieli zabić, to by zabili.
Celowali w Alex.
Czemu w nią?
Alex...
Mówiłam, że chcę odejść.
Carole, męczysz mnie.
Twoje słowa, widzisz?
Patrz, co z nimi robię.
Nie wezmę następnego zlecenia.
Jesteś szalenie nieustępliwa.
I skomplikowana.
Podaj kwotę.
Ty też jesteś nieustępliwa.
Otman.
Blefujesz.
- Ile? - Nigdy tu tego nie zrobisz.
Ile?
Pierdol się!
Skarbie, sprzątaczce zajmie to trzy dni.
Ile?
Dwa miliony.
Proszę bardzo.
No widzisz.
Umowa stoi.
Trochę drogo, ale...
Kiedy się postarasz...
Zjedzmy obiad.
Nowa misja. Bardzo łatwa.
Zero ryzyka.
Ukradniesz coś i mi to dasz.
To będzie jak wakacje.
Klapniesz sobie na leżaku i...
Może ci się spodobać.
Gdzie?
Na Korsyce. Mówiłam, że to wakacje. Sama dobierzesz sobie ekipę.
Poza tym biorę pod uwagę twoją depresję sezonową.
Bezpłatna terapia światłem.
Widzisz? Dbam o ciebie.
Dobra, ale to ostatnia misja.
Jeśli Matka chrzestna ci obiecała, to możemy jej zaufać. Ślepo.
- To daleko? - Nie. Dziesięć minut drogi stąd, ale...
Nie mamy już prawka.
No nie.
Co mu odbiło?
Wyprzedź nas, palancie!
Coś mi przyszło do głowy.
Abner. Mogę go poprosić, żeby znalazł zabójców Santosa.
Nie oczekuj zbyt wiele od Abnera.
Możesz oczekiwać zarazem mało i dużo.
Co robisz?
Co ty robisz?
No to co mamy ukraść?
Trzymajcie się. Wielką odaliskę.
- Naprawdę? - Została wypożyczona na wystawę.
Za miesiąc ją oddają.
Nie chcemy, żeby wróciła do Paryża.
Ingres? Serio?
Nie, nie ta wersja. Ta w zieleni.
Się leni?
„Się leni”?
To ty tak powiedziałeś.
Co? Czekaj.
- Zrozumiałaś? - Ale...
To ten obraz z zieloną odaliską?
Oczywiście, że obraz z zieloną odaliską. Ruszcie głową, dziewczyny.
- Co za hipokryta. - Hej.
Kradniemy Wielką odaliskę Martiala Raysse’a z lat 60.
Tę, którą namalował w zieleni.
To nie było jasne.
W ogóle.
- Kto to jest? Mieszka z tobą? - Tak, to jej dom. Rose.
Jesteście parą?
To skomplikowane.
Też czujecie zioło?
Doradziłem jej palenie.
Dlaczego?
Na jaskrę.
Dobra. Nie wiemy, kiedy obraz zostanie dostarczony.
- Dowiemy się, gdy oni się dowiedzą. - Cokolwiek wiemy?
Tak. Wiemy, gdzie będzie wystawiony.
W centrum sztuki.
Łatwiej tam się dostać niż do muzeum. To duża zaleta.
Tak, dostrzegamy ją. Gdzie jest to centrum sztuki?
Niedaleko Sartène, w klasztorze św. Franciszka.
Gdzie panuje ciszka?
Miałam ochotę.
Wciąż kochasz słowa, co, Carole?
Tak, tam, gdzie panuje ciszka. Na Korsyce.
- Mamy plany budynku? - Nie.
- No nie.
Jasne, że nie. Biuro architektoniczne, które odnawiało...
Rose, proszę. Rose?
Mówimy sobie sekrety.
Biuro architektoniczne jest w Bastii, więc chcemy... Hej.
- Carole. - Przepraszam.
Masz coś dziś nie tak pod sufitem. Co ci się dzieje?
Mów, przepraszam.
No dobrze. Musimy zdobyć plan,
a potem oczywiście spotkać się z kierowcą,
o którego prosiłaś.
- Prosiłaś o kierowcę? - No...
- Ale dlaczego? - No...
- No co? Nie dość dobrze prowadzę? - No...
Rany. Ja pierdolę.
Ile będziesz mnie karać za to, że zjechałam w Polsce z drogi?
- To wyglądało na wypadek, kochana. - Nie.
- A ubezpieczenie? - Nie wierzycie mi?
Mówię wam, że uratowałam psa. Chciałam go wyminąć.
- Znowu ten kundel? - Nie znaleziono go.
Bez ciała, bez dowodu, bez ubezpieczenia.
Jesteście bez serca. To nie ma sensu.
Bez serca...
Dobra.
Po broń idźcie do spożywczaka w Saint-Florent i zapytajcie o Clarence’a.
Ma wszystko, czego chcecie.
Wynająłem wam willę
i piękny samochód.
Aż za miło. Nie będziecie chciały wracać.
Dam wam dwa tygodnie wakacji, a potem do was dołączę.
- Współwynajem? - Jeden pies.
- Ale... - Proszę.
Chwila, kto to jest?
To jest Spirit.
Mój ty słodziaku. To dobre dla twoich włosów.
No nie! Co tu robi to zwierzę?
Zostaw go.
- Żadnych zwierząt. - No weź.
Jeśli chodzi o kierowcę, na torze Le Mans będzie Sam.
Dobra. Skąd znasz tego Sama?
Znajduję ludzi, którzy mnie nie znają.
Co w nim takiego specjalnego?
- Nie zaczynaj go nienawidzić. - Nie.
Cholera.
Co to za kijowe ustawienia?
Jak się nazywa?
Ale jesteś uparta.
Zero docisku. Utknąłem.
Sam. Podobno jest najlepszy. Dlatego go bierzemy.
Utknąłem na szykanie. To traktor, nie samochód!
Stracił żonę w wypadku. Kaskaderkę.
To było kilka miesięcy temu. Będziesz bardzo miła. Idziemy.
No chodź.
To nie moje ustawienia.
„Nie moje ustawienia”. Nabija się.
Może ją zabił. Na pewno jeżdżę lepiej niż on.
Alex.
To niemożliwe. Jak mogłaś mnie usłyszeć?
Miało nie być do pełna.
Dlaczego...
Zarąbała mi auto.
Jedzie jak szalona, Patrz, jak bierze ten zakręt.
- Rany. - I co? To przeze mnie?
Nigdy się z nim nie dogadam.
Zamówisz dwa cheeseburgery, cztery nuggetsy i sos?
- Jeszcze lepiej. - Bez sensu. Chodź.
- Przestań. - Ja poprowadzę.
To nie ustawienia.
Sam!
- Sam. To ona jest kierowcą. - Nie.
- To ta laska. - Nie.
Tak. Ale się wkurzasz.
- Bo jest dziewczyną. - Nieważne.
Ale bomba. Miałaś dziś najlepszy czas.
- Mówiłam, że to nie ustawienia. - To kierowca.
Hej, Top Gun!
Wiesz co, Tomie Cruise?
Zwalniam cię.
Kurwa, ale...
- Co ty? - Chętnie.
Jest szalona. Musimy jej kupić drinka.
Ubrania też.
No i dzielimy to na trzy części.
Ile to będzie?
Dużo pieniędzy. Poza tym straciłaś pracę.
Z łatwością znajdę inną.
Nie pasujesz do pośredniaka.
Jak to działa?
Jak normalna praca?
W ogóle nie jest normalna.
- Wykonujesz misję. Nie ma testów. - Są.
A jeśli zawali? Musi być test.
Albo jeśli się nie dogadamy?
- Coś poza prowadzeniem? - Umiesz strzelać?
Nie.
- Jesteś geekiem? Umiesz hakować? - Nie.
Nie masz specjalizacji?
Mogę spasować w każdej chwili?
Jasne. Możesz też nie zaczynać.
A co ty robisz poza wkurzaniem ludzi?
Chętnie ci powiem. Jestem snajperką. Umiem zabijać z zamkniętymi oczami.
Miło cię poznać.
Daj mi motor, a zrobię trzy pętle, jakich nigdy nie widziałaś.
Jeśli założymy cyrk, zadzwonimy. Dzięki.
Skończyłyście?
Na pewno się nadasz. Nie masz nic innego do roboty.
Alex jest miła, zobaczysz.
To co?
Niech zdecyduje los.
- Myślisz, że jesteś Dalajlamą? - Alex.
Rety. Ale ciepła woda.
Będzie super.
Wyobraź sobie tam śniadanie.
Choć raz Abner nas nie wykiwał.
Pełna racja.
Czyj to dom?
- Co cię to, kurwa, obchodzi? - Alex.
Pokoje?
Niech wygra lepsza.
Tak chcecie się bawić?
I tak zawsze mam przewagę.
Oszukujesz.
Nie.
Nie podoba mi się.
Ten mi się podoba.
- Chcę ten. - Nie, ten jest mój, bo jestem starsza.
I tak będę tu nocować.
Rany. Chyba znalazłam skarb.
Cholera.
- Niesamowity. - Co nie?
Siłujmy się na rękę.
- Jeśli chcesz. - Tak, chcę.
Kim jest ten Clarence, poza tym, że handluje bronią? Skąd Abner go zna?
Jego ojciec jest jakimś ambasadorem.
Wykorzystuje chyba jego immunitet, żeby handlować.
To tutaj.
To on?
Nie wygląda na handlarza bronią.
Nie, to Korsykanin.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Szukamy Clarence’a.
Macie prawo.
Jest tutaj?
Tak mówią.
Dobrze, dziękuję.
Jest tu ktoś?
Tak.
Ach. Clarence?
- Tak. - Przysłał nas Abner.
Ładna ściereczka.
- W sprawie mody? - Nie.
W sprawie mossberga patriota. Lufa gwintowana, .300 Win Mag.
Tak już lepiej.
Oto lista zakupów.
Zostańcie tu.
Dobra.
No jasne.
Mam naboje usypiające.
Dałem ci M4 Zeva.
Glock, czarno-złoty.
Dla stylu.
To jest super.
Zabijesz muchę z 500 metrów. Pierwszy cel z 800.
Dzięki. Cieszę się.
Proszę. To ja się cieszę.
Masz blasera .308?
Oczywiście. Ale mam coś szybszego. HK417.
Niezłe cacko.
Tak, z pociskami FMJ.
Lubię je. Lepiej penetrują. Podoba mi się ta penetracja.
Mam dla ciebie 92. Będzie dobra?
Beretta jest idealna.
Patrz. Mały osobisty wynalazek.
Co to jest?
- Owoc. - Nie.
Granat.
Granat w granacie.
O to chodzi.
Kiełbaski, których ona dotyka...
- Skąd wiesz? - Bomby dymne.
No tak.
A co jest na przykład tam?
- Tutaj? - Tak.
To jajko.
Dobra, poniosło nas.
Nie bierzemy tego wszystkiego.
Potrzebuję drugiego pistoletu. Musimy wyszkolić uczennicę.
- Kogo? - Odłóż to teriyaki.
Skąd wiesz?
Delikatnie.
Właśnie tak.
Jeszcze raz.
Kiedy strzelisz, poczujesz, że broń ożywa.
- Nawet nie muszę patrzeć. Jest fatalnie. - Tak.
Jest strasznie głośna.
Popracujmy nad oddechem. Stań prosto.
- Wdech. - Hej, kochana?
Co? I tak wiem, co powiesz.
Nie chodzi o Clarence’a.
No dobra, chodzi.
- Wdech i... - Nie podoba ci się?
Czyli nigdy nie zwracamy uwagi na ryzyko?
A co? Bo jest handlarzem broni?
Nie szkodzi. Macie wspólne hobby.
Czekaj. Strzelamy obiema rękami.
Powoli. Zegnij ręce. O tak. Oddychaj...
To dlaczego?
...nad oddechem.
Patrzyłaś na jego stopy?
Wolałam w oczy.
To popatrz.
Jego buty to takie ni to, ni sio.
A ty nosiłaś baletki. Każdemu czasem powinie się noga.
Uważaj. Skup się.
Wdech.
Wyceluj.
Ramiona luźno.
Cały dzień będziecie się obijać?
Całe życie będziesz bujać się w byle kim?
Całe... Nie mam pomysłu.
Ha! No widzisz.
Strzelaj, gdy będziesz gotowa.
Dobra, tak lepiej.
Ale super. Wszędzie tylko strzały.
Może się tu przeprowadzimy?
Powinnyśmy zamieszkać na Korsyce.
Uważaj, kurwa!
- Naładowana! - Nigdy. Jest naładowana.
Nigdy tak nie rób.
- Ale kusi. - Męczysz mnie. Nie.
Śmierć żony, utrata pracy...
Nie jest jej łatwo. Jest...
Do dupy?
- Jesteś surowa. - Cóż.
To nieoszlifowany diament. W wielu sprawach...
Nie jest do dupy? Podaj jedną.
Mogę też się napić?
Nie, już nie ma. Szkoda.
Weź mój. Ja nie piję.
Dzięki.
Proszę. To twój samsung z kartą SIM, Sam.
Po co to?
Żeby ukraść plany. Pokażę ci później.
Dziękuję.
Czemu już nie pijesz?
Bo to sprawia, że...
Że grasz na gitarze?
Rock’n’roll.
Rany. Nie umie nawet włożyć karty. Boże.
Potrzebujesz pomocy?
Spoko, Alex. Nie zmuszaj się.
Chodźmy jeść. Dzisiaj mamy...
zupę jajeczną.
Kurwa!
- Wystraszyłam się. - Ja też. Co robisz?
Jem.
Jestem głodna.
Ja też. Co jesz?
- Korniszony. - Fuj. Nawet ich nie lubisz.
Teraz już lubię.
Ale...
Co?
Kurwa, czułam to.
Przysięgam. Nie umiem tego wyjaśnić.
No nie wierzę.
- Czemu nic nie mówiłaś? - No...
No co?
Nie ma „no”. Coś wymyślimy.
Przechodzisz menopauzę.
Ty szmato.
- Dlaczego? - Mam 39 lat.
No właśnie. Nie jesteś już taka młoda.
- Słyszę cię. - Jak możesz mnie słyszeć?
Słyszę cię. I nie śpisz dzisiaj u mnie.
Jak tam? Dobrze spałaś?
Tak, dość dobrze.
Wczoraj się nad tym zastanawiałam. Jak poznałyście się z Alex?
Alex... To było dawno temu. Miała 14 lat.
Uciekła od rodziny, tak jak ja wcześniej.
Poznałam ją w Amsterdamie.
Pracowałam z handlarzami diamentów i nie wiem czemu...
poczułam, że mogę jej zaufać.
Pomogła mi w pracy i nigdy nie żałowałam, że ją zabrałam.
Zawsze myślałam, że w życiu
nie liczy się to, co robisz, ale to, z kim to robisz.
- Najadłaś się? - Tak.
- Wyspałaś? - Tak, dzięki.
Świetnie. Teraz będziesz cierpieć.
Powodzenia.
No co?
Jak chcesz.
Naciskasz i kładziesz rękę na górze.
Kurwa.
Wyglądam jak psychiatrka. Ohyda.
Bardzo ładne. Ohyda.
Podoba ci się.
- Ładne i praktyczne. - Przestań.
Trzymam broń. Koncentruję się...
- Do dupy. Patrz na mnie. - To mi pokaż.
- Przecież robisz tak. - Nie celuj we mnie.
Halo?
- Tak? - Łączę panią.
Dziękuję.
Tak, skarbie?
- Dzięki, że oddzwaniasz. - Wszystko gra?
No...
- Wszystko gra, skarbie? - Tak, tylko...
Chciałam ci powiedzieć...
Słucham.
Zatrzymam dziecko.
To cudownie. Bardzo się cieszę.
Tak.
- Dobrze. - Będzie super.
- Zadzwonię, jak wrócę. - Dzwoń, kiedy chcesz.
- Dzięki. - Trzymaj się.
Na razie.
Już.
Wracamy.
Trafiłam.
Przyznaję, że cisnęłam ją dla zabawy.
Zepsułam ten makaron.
Nie, jest naprawdę dobry. Może trochę słony, ale dobry.
O wiele za słony.
Nie szkodzi.
Nie, to niejadalne.
Nie.
Nie, wszystko poszło źle.
Miałam w głowie wyraźną wizję i nagle zupełnie się pogubiłam.
Nie mogłam się zdecydować.
- Na co? - Chciałam zrobić cukinię.
Proste wegetariańskie danie.
Nagle się rozmyśliłam. Potem już nie wiedziałam...
I w końcu zrobiłam coś bardzo skomplikowanego.
Nie płacz, kochana. To tylko makaron. Jest super.
Powinnam była zrobić prosty makaron z masłem.
Nie wiem, co mnie napadło.
Kochana, przysięgam, jest doskonały. Zjem wszystko.
- Pokażę ci. - Bo jesteś miła.
Nie, bo jest naprawdę dobry.
- Bo jesteś głodna. - Nie jestem.
Wybacz, jestem spięta.
Zauważyłam.
Zastanawiałam się, jak ukraść plany.
- Słucham. - Pojedziesz...
Pojedziesz z Sam.
Nie.
Tak. Podczas przerwy obiadowej biura są puste.
To prosta misja. Nic nie trzeba robić.
- Tylko nie włączaj alarmu. - Dobra.
Nie potrzebujesz mnie.
Jest gotowa.
Skoro tak mówisz.
Jesteś na miejscu?
Tak, widzę cię.
Nie patrz na mnie.
Przepraszam.
Dobra.
- Nie patrz. - Kurwa.
Dalej, Sam. To korytarz.
Przejdź go. Dasz radę, przysięgam.
No już. Nie ma alarmu. To łatwa misja.
Chyba dotarłam.
Jesteś chociaż dyskretna.
Dobra, widzę komputer.
Rany, dobra jesteś.
Jeśli będziesz taka upierdliwa, to wyjmę słuchawkę.
- Więc... - To wyjmij.
Ale wtedy możesz umrzeć.
Dekoncentruję cię,
żeby przetestować twoją wielozadaniowość.
Jako kobieta jestem wielozadaniowa.
Dobra.
Dobrze.
Udało się.
Teraz szukam planów.
Jeju, ale wolno.
Zasypiam. Pospiesz się, błagam.
Czekaj...
Mam plany.
To dobrze.
Znalazłam plany. Dobra.
Ściągam je.
ODBIERANIE DANYCH
Mam dokumenty renowacji klasztoru.
Zajebiście mi poszło, nie? Bardzo szybko. Już się pobierają.
Tak, ale ta misja była banalnie prosta.
Nie uwierzyłabyś, jak zaczynałam z Carole.
- Tak? - Tak. Znalazłyśmy diamentowy naszyjnik.
To zupełnie inny poziom stresu.
Miałyśmy już się zmywać
i nagle mówi... kurwa, ktoś idzie.
Kto to był?
Nie, teraz ktoś idzie, Sam.
- Co? - Dziesięciu gości.
- Żartujesz. - Akurat teraz nie.
Nie ruszaj się. Zajmę się tym.
Nie ruszam się.
Zamknij się.
Zamykam się.
Ale... Co...
Alex?
- Alex. - Załatwione.
- Rusz się. - Mam...
- Się ruszyć. - Już.
- Weź telefon, Sam. - Kurwa, telefon.
- Alex. - Co?
Coś ty zrobiła?
Zrobiłam, co mogłam, siostro. Nie umiesz dziękować?
Dziękuję.
Jeden z nich w ogóle nie śpi.
Alex, zrób coś.
Kurwa. Nic nie możesz zrobić sama?
Walnij go albo wyciągnij broń.
Umiesz jej używać.
Nie pozwól mu wcisnąć alarmu. Proszę.
Skończyły mi się strzałki. Ty coś zrób.
Jestem sparaliżowana. Alex.
„Zajebiście mi poszło, nie?” Akurat.
Błagam, zrób coś, Alex.
Cholera!
Teraz zrobi się gorąco.
Szyba!
Daj spokój. Przed chwilą było: „Jestem sparaliżowana”.
A teraz ja się muszę śpieszyć... Kurwa!
Uważaj!
Sam, uważaj! Zwolnij!
Ostrożnie!
Nie lubię akrobacji!
Sam! Kurwa!
Ostrożnie! Przepraszamy panią.
Co wy robicie?
Sam!
Zatrzymaj się!
Sam! Nie trzeba tak!
Sam! Zabiję cię!
Dlaczego ocierasz się o ziemię?
Sam! O Boże.
Zabiję cię! Sam!
Kurwa. Musiałaś jechać tak szybko? Przejechałyśmy wyspę w pięć minut.
- Czemu krzyczysz? Zgubiłyśmy ich czy nie? - Kogo? Od Bastii nikt za nami nie jechał.
Mam ochotę wszędzie zwymiotować.
Myślałam, że ktoś jechał. Przepraszam.
Ale dałaś czadu.
Dziękuję.
Opuszczam szybę.
Jak tam? Nie zmęczyłaś się?
U mnie dobrze.
A u was? Udało się?
Tak, było super.
- Mamy wszystko? - Tak. Proszę.
A wy... dobrze się dogadywałyście?
Chyba tak. Tak mi się wydaje.
Teraz na pewno.
Ale zajebiście się nudzę. Zaczynam wariować.
- Tak? - Potrzebuję miłości albo seksu.
Inaczej będę spięta.
- Ktokolwiek. Jedna, dwie, trzy osoby... - Jasne.
A może Clarence?
To już jedna osoba.
Znalazłam w pokoju wrotki. Nie widziałyście, jak jeżdżę. Świetnie.
Dam sobie radę.
Bez nas na pewno nie.
To prawdziwa impreza, dziewczyny.
Z lokalnymi specjałami. Jest petanka i są lody!
- Gdzie on, kurwa, jest? - Kto?
Widzicie go? No, Clarence.
Dopiero przyszłyśmy.
No i? Powiedział, że będzie. Sprawdzę na molo.
- Nie wierzę. - Idę coś zjeść.
Ten by się nadał.
Nikogo nie szukam.
Ty zawsze szukasz. Dobry jest czy nie?
- Zostaw ją. Jest zamrożona. - Co takiego?
Czeka na księcia, biała jak śnieg. Jest w swojej szklanej trumnie.
Cokolwiek powiesz, i tak nie usłyszy.
Możesz na przykład powiedzieć,
że zmęczy ją bieganie za przypadkowymi ludźmi.
Że powinna bardziej kochać siebie.
Że może już czas, by miała własny domek,
sama, z ogródkiem.
No cóż. Ale tak nie będzie.
Zamiast tego pojawi się gość w starych butach,
a ona wróci do życia.
Tak.
Miała na imię Émilie.
Kiedy się poznałyśmy,
od razu mnie zobaczyła.
Nie musiałam udawać nikogo innego.
Odkąd umarła,
nie bardzo już wiem, kim bez jej spojrzenia jestem.
Tęsknota za nią mnie niszczy.
To okropne stracić spojrzenie kogoś, kto nas kocha.
Ja na ciebie patrzę.
Patrzymy na ciebie.
To kiedy mnie przelecisz?
Romantyczka z ciebie.
Wolisz kabinę na łodzi czy willę nad morzem?
- Jesteś romantykiem? - To przez ciebie.
Niby co?
Jestem romantykiem.
Nie rozumiem, ale im bliżej, tym lepiej.
- O tam. - Cudownie.
Pomóż mi, bo się zabiję.
- A przed numerkiem nie mogę. - Nie.
Czekaj. Jest inny facet.
Nie ma nikogo. Był Karim, ale już nie ma.
Nie, w sypialni. Jest inny facet.
Dobry wieczór.
Chwila. Znasz go?
- Nie. A ty? - Nie.
- Pomylił pan pokój? - Nie.
Obserwowałem was wcześniej, kiedy tańczyliście,
i mi się spodobaliście.
No i chciałem spytać, czy mógłbym może...
dołączyć.
Dołączyć do czego?
Do was.
- Nigdy nie próbowałeś? - No nie.
- Nie chcesz spróbować? - Nie.
Czemu? Dzielenie się też jest romantyczne. Zwłaszcza pierwszy raz.
- Nie. - Przysięgam. Zaufaj mi.
Co ty robisz?
Kim jesteś?
Kim ty jesteś?
Chcesz odpocząć?
Zadzwonić do mamy?
Ja pierdolę.
Dalej nie chcesz zadzwonić do mamy?
Wiedziałem, że wyznaczono za mnie nagrodę, ale nie sądziłem, że tu przyjadą.
Wybacz, że nie powiedziałem.
Nie martw się. Nie musimy mówić sobie wszystkiego.
Pytałaś o Albańczyków, którzy zabili twojego królika.
Znalazłem ich.
Ich szef to Skender Lulgjaraj.
- Co o nim wiesz? - Buzia dzidzi, wielkie czarne oczy.
Ma dwa kluby na wybrzeżu, ale mieszka w Bardi we Włoszech.
To szpaner. Ciągle gada o kasie.
- Zły facet. Niebezpieczny. - Dzięki.
- Proszę, bądź ostrożna. - Nie martw się.
Nie lubię być śledzona.
Mało kto to lubi.
Co ty tu robisz?
Posłuchaj. Obudziłam się rano z dziwnym uczuciem.
Tęskniłam za tobą.
Czego dokładnie chcesz?
Co z tą twoją nową rekrutką?
- W końcu zastąpisz tę drugą? - Nie.
Zatrzymam obie.
- Czego chcesz? - Czego ja chcę?
Po prostu tutaj być. Ze słońcem nad głową, razem z tobą.
Pamiętasz nasze pierwsze misje?
Kiedy byłyśmy tylko we dwie?
Tworzyłyśmy zgrany duet, nie?
Teraz, kiedy raczysz coś mi dać, to tylko do roboty.
Nasz duet był tylko do roboty.
Czujesz zazdrość czy melancholię?
Czuję o wiele więcej.
Wiem.
Tęskniłam za tobą. Jak impreza?
Opowiem ci później.
Znalazłam drani, którzy zabili Santosa. Dorwiemy ich?
- Kurwa, co ci się stało? - Nic.
No nie wiem. To chyba trochę niebezpieczne?
No i?
Nie wiem. Nie jesteśmy gotowe.
- No i? - Dobra.
Chcę wziąć też Sam.
Dobra.
- Fajnie. Pójdę po nią. - Dobra.
- Sam? - Tak?
Jedziemy do Włoch. Pomścimy królika, którego kochałam.
- Kiedy ukradniemy obraz? - Jutro, kiedy Abner tu dotrze.
Pan Skender Lulgjaraj?
Dzień dobry.
Podobno szuka pan tancerek.
Szuka pan tancerek?
Przyszłyśmy się pokazać.
Możemy?
Czekaj. Zaparkowałyśmy tam.
- No tak. - Schodzisz?
Dziękuję wam.
Nie opowiedziałaś nam, jak było z Clarence’em.
Próbuję się skupić. Nie mogę.
Robisz siku. To nie partia szachów.
Jestem zablokowana.
Nie rozumiem, po co wam kierowczyni rajdowa,
skoro musicie sikać co pięć minut.
Wkurza mnie to.
Dobra. Nie mogę.
Wszystko gra, kochana? Idziesz?
Co robisz?
O co chodzi?
Jestem w ciąży.
Nie, kłamiesz.
Jestem w ciąży.
Nie, kłamiesz.
Kłamie.
Naprawdę?
Będziemy mieć dziecko.
- Naprawdę? - Tak.
Ja pierdolę.
Mamy przesrane.
- Mam dwa. - Dawaj.
Tak. Mam Wilczycę.
- Co? - Słucham?
- Czekaj. Wilczyca jest ładna. - Tak.
No i Sunrise.
Boże. Myślisz, że jesteśmy w Beverly Hills?
Dzieci mogą nas potem pozwać. Uważaj.
- Powiem ci, jak będzie mieć na imię. - Proszę bardzo.
- Mianowicie... - Tak?
...Raoule, przez E.
- Przestań. - Okropne.
- Raoule? - Przepraszam.
Same jej to powiecie. Jeśli starczy wam odwagi.
Raoule?
To ładne imię.
Hej, uważaj. Wieziemy kobietę w ciąży.
I już.
Korsyka.
Jak tam?
Co tam, Abner?
Cześć.
Jestem Sam.
- Cześć. - Wiem. Abner.
Jesteśmy u Rosy. To jej owczarnia.
Dobra. Wszystko wam wyjaśnię.
- Robimy to dzisiaj? - Jutro.
Na co czekamy? Sezon na włamy?
Zabawne. Nie. Na mecz Ajaccio-Bastia.
Strażnicy będą przyklejeni do ekranu.
Będą patrolować podczas przerwy.
Ważne, żebyście czekały na mój sygnał, zanim wejdziecie.
Będziecie schowane w kaplicy.
Dopóki mecz znów się nie zacznie.
Dobra.
Obraz wisi na ostatnim piętrze.
Wyjdziecie z tunelu, więc pójdziecie...
- No? - Do góry?
Właśnie.
Do góry.
A gdzie ja mam być?
Zaczekasz na Alex i Carole w samochodzie na placu.
Gdy zdobędziecie obraz, spotkamy się w altanie.
Tak uciekniemy. A jak wejdziemy?
Nie musicie wchodzić. Będziecie już na miejscu.
Koń trojański?
Zrobimy to samo, co tamci Grecy.
Po prostu.
- Znacie moją ksywkę? - Nie.
Jaka jest?
Mózg.
- Na pewno? - Tak.
Lubią mnie tak nazywać, nawet kiedy mnie nie ma.
Chyba ironicznie.
Gdzie ty będziesz?
Będę robił gorące psy w szamowozie.
Jasne? Mam przetłumaczyć?
KIEŁBASKI PIERWSZEJ KLASKI
A miejsca do siedzenia?
Nikt nie przyjdzie. Nie ma potrzeby.
Nie.
- Hej, Sam. - Hej, Abner.
- Wiesz, o kim myślę? - Nie.
O ojcu. Kto to? Poznałam go?
Nie. To taki jeden gość. Nie wie i nigdy się nie dowie.
Rany. Dziecko bez mężczyzny.
Dokładnie tak, jak sobie wyobrażałam, tyle że dla siebie.
Przykro mi. Też jestem zaskoczona.
Szkoda. Mogła mieć moje ciało i twoją mądrość.
Spierdalaj.
Nie czekam, aż Abner da nam zielone światło. Już mam skurcz.
Co robisz?
Wiedziałam, że ten koń trojański jest głupi.
Alex, musimy czekać na sygnał.
Dzisiaj mecz, dzisiaj impreza.
Korsyka czekała na tę chwilę od siedmiu lat.
Zaczyna się spotkanie między klubem sportowym Bastia a...
Jestem trochę głodny.
Ja też.
- Dawaj. Mamy tego mnóstwo. - Tak.
- Dobre. - Moglibyśmy wykarmić armię.
Cholera.
Twoja niecierpliwość jest masakryczna.
Jak sobie poradzimy z dzieckiem?
Ja będę fajną mamą, a ty wkurzającą. I tyle.
Abner?
Wyszłyśmy już.
Abner?
Czemu nie odbiera?
Wiele się nie spodziewam.
Nie za dobrze.
- Myślisz, że zadziała? - Tak. Spokojnie. Damy radę.
- Co to ma być? - Co jest?
Dobry wieczór.
Możemy coś zjeść?
Dobry wieczór.
Co robicie? Hot dogi?
- Tak. - Poproszę hot doga z frytkami.
Można czy...
Tak. Przygotujemy miejsca do siedzenia.
Produkcja kupuje hot dogi.
- Czemu nie? - Dobry wieczór.
Poproszę hot doga.
Ale mamy cacek.
Patrz. Clarence dał mi nóż Extrema Ratio.
Ale słodko.
To miłość.
Są gogle noktowizyjne.
Uspokój się. Nie wykorzystamy tego wszystkiego.
- Mówiłam ci. - Co?
- Będziesz wkurzającą mamą. - Wynagrodzę jej to.
No dobrze. Sam, zaczynamy. Wyszłyśmy z posągów.
Powiedz Abnerowi. A my idziemy dalej.
Abner? Abner, słyszysz?
Hej, musisz odjechać. To miejsce dla przyczep.
Słucham?
- Nie dostałaś planu? - Nie.
Nikogo nie obchodzi zdjęciowy plan pracy, co?
- Przepraszam. - Możesz stanąć tam? Dzięki.
Mathurin? Mathurin do Leo. Tak.
Abner? Nie wiem, czy mnie słyszysz, ale dziewczyny wyszły.
I poproszono mnie, żebym przestawiła auto.
Nie wiem, czy tak miało być, ale to zrobię.
Nie wiem też, co to zdjęciowy plan pracy. Biedaczka.
Słyszałyście? W klasztorze są ludzie.
Czekaj.
Wolę prawdziwe naboje od usypiających.
Ale to prawdziwi strażnicy. Nie możemy ich zabić.
...niedługo przyjdzie. Nie wiem.
Na razie jest dobrze.
Dobranoc.
Abner do Carole.
- Nie słyszą. - Kto tam?
Na bok, proszę.
Sam? Słyszysz mnie?
Dobra.
Nic na niego nie działa?
Mówiłam ci. Wolę prawdziwe naboje.
Musimy wrócić. Nie ma tu zasięgu.
- Sam? - Tak, Carole?
Działa. Jesteś na miejscu?
Musiałam się ruszyć. Inaczej będę w kadrze.
Co? W jakiej kadrze?
W kadrze kamery.
Kamery? O czym ona mówi?
- Cześć. - Cześć.
- Jak tam? - Dobrze.
Świetnie.
Uwaga na kostiumy.
Sprawdzałaś ciągłość drugiego nagrania?
Sprawdziłam wszystko, ale zapomniałam koloru boa.
- Powinna sprawdzić scenariusz. - Dobra.
Musimy też znowu docisnąć gorset Mylène.
Tak. I musi zrobić fryzurę i makijaż.
- Tak. A przerwa obiadowa? - Kiedy jest? To bardzo ważne.
No nie wierzę.
- Co robimy? Odwołujemy to? - Nie.
Wykorzystamy to jako dywersję i wyjdziemy po cichu, jak gdyby nigdy nic.
Dobra.
Abner do Carole.
Proszę bardzo.
Musztarda?
Jeden hot dog.
Hot dog z frytkami.
Jak Abner mógł coś takiego przegapić?
- Jesteś zaskoczona? - Nie.
- To było w planie? - Nie.
Dobry wieczór.
Affoufable.
- Przejdę. - Proszę bardzo.
Nie słuchasz niczego, co się do ciebie mówi?
- Co? - Ginekolożka kazała ci uważać.
- „Unikaj wysiłku fizycznego”. - Nie jestem chora, tylko w ciąży.
Nie wolno mi tylko nosić, więc możesz się tym zająć?
Zarządziłyście. Ale co znaczy „affoufable”?
Affouf... Affoufable?
Nie wiem. Tak mi wyszło.
Kurwa, gorąco mi.
Dobra, zaczynamy.
Cholera.
- Alex? - Co?
Za mną jest jeszcze jeden strażnik. Zajmiesz się nim?
Już idę.
Dzięki.
ALARM WŁĄCZONY
Ale jesteś nakręcona.
ALARM WYŁĄCZONY
SYSTEM WYŁĄCZONY
Dobra. Wyłączony.
Idę po obraz.
Dzięki Bogu, że to ostatnia misja. Nie mogę się doczekać rożna.
Sam. Przygotuj się.
Jestem na miejscu, ale innym.
I chyba znów muszę odjechać.
Dam wam znać w ostatniej chwili, gdzie jestem.
Hej! Tam nie.
- Wiem. Już odjeżdżam. - Właśnie.
Stań na parkingu dla techników.
Podnośnik już jedzie.
Potem wróć przygotować pokój dla Mylène.
- Tak? - Nic nie zrozumiałam.
Co znowu, kurde?
Przemieszczają reflektory.
Nie dają ciąć w spokoju.
Abner mnie wkurza z tymi głupimi planami.
Pospieszcie się.
Dobra. Muszę się przeorganizować.
Ta wystawa jest ohydna.
Piękne, prawda? Ja pierdolę. Nie mogę.
Słyszałem, że mają być strażnicy,
ale możemy oglądać obrazy, nie?
Wspaniale wyglądają w świetle reflektorów.
- Prawda? - Tak.
Ale nudziarz. Będzie tak gadał całą noc?
Co dokładnie robisz?
Wycinam sztuczny obraz.
Tak jak było uzgodnione z...
zespołem do spraw dekoracji.
Czyli to podróbka?
Oczywiście.
- Ja pierdzielę! Rozumiem. - Wyobraź sobie.
Dlatego nie ma strażników. No jasne. Idiota ze mnie.
Te obrazy są warte miliony. Oczywiście. Jestem idiotą.
W każdym razie spoko. Nie co dzień pracuje się dla takiej gwiazdy.
Co za nudziarz.
To prawda, nie? Ale masakra.
Kręcę teledysk dla...
Mylène Farmer.
No tak.
Nie! Normalnie nie wierzę!
- Masakra. - Jest cudna. Mylène?
- Nie? Naprawdę? Tak. - Tak.
Uwielbiasz ją.
- Mylène. - Mylène.
Ja też ją lubię.
Kurwa.
Do zobaczenia.
Widzimy się później, nie?
Właśnie.
Na planie.
Oczywiście, na planie. Na razie.
Pa.
...niebieska fala na początku drugiej połowy.
Drugi strzał...
Działa. Dziewczyny, przepraszam. Przytłoczył nas sukces.
Nasze hot dogi były świetne. Daliśmy z Rosą czadu.
Przy okazji, możecie spotkać parę osób, ale trzymamy się planu.
Możecie wyjść z posągów. Czas na show!
Nie.
To znaczy tak.
Dobra. Szampan.
- Ty upiekłeś to ciasto? - Tak.
Teraz rozumiem, dlaczego ma 89 kobiet.
- Nie. - Jedną na każdej farmie.
- Dzięki. - Dzięki, że oddzwaniasz.
Dostałem twoją wiadomość. Słucham.
Potrzebuję twoich usług.
Dobra. Matka chrzestna wie?
Nic nie wie. Nie informuj jej. O to właśnie chodzi.
- Przygotuję ekipę. - Dobra.
Zadzwonię ze szczegółami. Dzięki.
Nie ma za co.
- Z kim rozmawiasz? - Z tobą.
Wcześniej był u mnie Clarence. Wyjeżdża na pół roku do Meksyku.
Spytałam, co z nami, a on powiedział tylko:
„Muszę sobie radzić sam. Nie zawsze uratujesz mi życie”.
To pożegnanie, co?
To znaczy ciao.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Poza tym będę mieć dziecko.
Jutro ostatnia dostawa do Matki chrzestnej i będziemy wolne.
Jestem na miejscu, kochana.
Uważaj, gdzie stajesz, dobrze?
Ostrzegam cię.
Nie wiem, co zrobiła, ale czeka cię szok.
Ach, pop-art.
Sztuka nadawania znaczenia kiczowi.
Mówiłam. Carole jest najlepsza.
Przelew wykonany?
Panowie, miło było z wami współpracować.
Podoba ci się mój kolor?
Zaskoczył mnie.
Nie martw się. Nadal jestem najciemniejszą blondynką.
Chciałabym porozmawiać.
Oczywiście, moja droga.
Chodźmy tam. Będzie ciszej.
Kurwa, rusza się.
A to suka.
Carole, już cię nie widzę.
Nie ruszaj się, dobrze?
Zapamiętałam twoją pozycję.
Posłuchaj uważnie.
Są dwie historie.
Jedna to fikcja. Druga rzeczywistość.
Fikcję mam gdzieś.
Rzeczywistość jest taka.
Siedzę plecami do okna. Tak, ja.
Dokładnie wiem, co to znaczy.
Powiem ci, co się stanie.
Nie ruszę się.
Alex stworzy drużynę z nową dziewczyną, Sam.
Ty zostaniesz ze mną.
Nikt nie ginie.
Nikt nie jest smutny.
Słyszałaś mnie, Alex?
W tej głupiej słuchawce?
Mam to powtórzyć?
Wiesz, że nienawidzę się powtarzać.
Kurwa. To się wymyka spod kontroli.
Boisz się?
Ja ci ufam.
- A ty? - Tobie? Nie.
Nigdy.
Affoufable.
Co to znaczy?
Nigdy się nie dowiemy.
Godzina 11.50.
Oszalałaś.
Jesteś wariatką czy ryzykantką?
Jestem kimś o wiele więcej.
Wiem.
Ale nie zapominaj o jednym.
Razem z moją krwią popłynie twoja.
Alex.
Południe.
Co się dzieje?
Zabiłam ją?
Ochroniarze już biegną na górę.
Co robiłaś, kiedy się poznałyśmy?
Nie mów tak. Przerażasz mnie.
Są przy drzwiach. Stój. Osłonię cię.
Strzały na ulicy Manuela w 16. dzielnicy.
Byłyśmy w Amsterdamie.
Siedziałaś przed kawiarnią.
Kłóciłaś się z jakimś gościem.
Wrzuciłaś go do kanału.
Od razu cię pokochałam.
Od razu.
Wtedy, kiedy faceci cię wkurzali, wrzucałaś ich do wody.
Obyś miała jakiś plan. Inaczej już po nas.
Policja już jedzie.
Proszę się cofnąć! Nie może tu pani zostać.
Kurwa, chyba nie zdjęłam wszystkich.
Nigdy się nie bałaś skakać z dachu. No co ty?
Obserwuję cię od paru lat. Zapominasz się.
Mam to w dupie. Rozpraszasz mnie.
- Boisz się braku miłości... - Przestań.
...i bierzesz cokolwiek od byle kogo.
- Cicho! - To nie tak, że trafiasz tylko na dupków.
Po prostu dupków jest dużo.
Mało kto umie kochać taką dziewczynę jak ty.
Bo dziewczyn, które są dobre...
silne, mądre, zabawne,
które nie potrzebują ochrony,
nie jest łatwo kochać.
To straszne.
Jako facet nie bałabym się cię kochać.
Możesz mi obiecać,
że wpuścisz do swojego życia kogoś, kto...
na ciebie zasługuje?
Niczego nie obiecuję!
Jeśli chcesz to ciągnąć, masz Sam.
Będziecie wolne i niezależne.
- Możecie kontynuować. - Chcę to robić z tobą.
Co ty robisz? W co ty pogrywasz?
Nie przeżyję. Wiemy to.
Skup się. Błagam. Myśl o dziecku.
Tworzymy rodzinę. Nie możesz.
To nie byłoby życie dla dziecka.
Proszę, nie tak. Nie wiem. Idź na dach.
Znajdź coś, kurwa.
- Alex. - Już idą.
- Kurwa! - Uciekaj.
Skocz na dach. Znajdź coś, proszę. Nie zostawiaj mnie.
Alex, uciekaj stamtąd.
Nie.
Bez ciebie nie dam rady.
Oczywiście, że dasz.
Kochana, to ty jesteś najsilniejsza. Zawsze byłaś.
Oczywiście, że dasz radę. No idź.
Nie mogę.
- Rób, co mówię. Uciekaj, Alex! - Nie mogę.
Już! Choć raz mnie posłuchaj i uciekaj.
Nie widzisz, że robię to dla ciebie? Ukradli nam już tyle lat.
Zmiataj. Jesteś wolna.
Rzuć broń!
...kogoś postrzelono...
Snajper! Kryć się!
Snajper na trzecim piętrze.
Po drugiej stronie. Idę na górę.
Alex, zobaczyli cię. Idą.
Wszystkim się zajmę.
Nie jest uzbrojony.
Kurwa.
Ja pierdolę.
Nie mogę tego zrobić.
Alex, oddychaj i zostań ze mną.
- Nie mogę. - Skup się.
Musisz tylko znaleźć pokój 14. Jest tam wejście na dach.
Dobra, 14.
Napijesz się kawy?
Kawy?
Po czterech latach to wszystko? Kawa?
Nie przytulisz mnie? Nie pocałujesz?
Nie powiesz: „Miło znów cię widzieć.
Przepraszam, że się nie odzywałam. Byłam zbyt smutna”?
Właśnie. Byłam zbyt smutna.
Dzwoniłam kilka razy.
Widziałam.
- Na mój telefon też można dzwonić. - Nie gadaj!
To musi być zarąbisty model.
Napijesz się kawy?
Przyjechałam, bo cię potrzebuję.
Poza tym tęskniłam.
Podróż na słońce.
Ostatni raz, obiecuję.
Od trzech lat nie tknęłam broni.
Nie chcę cię wynająć. Chcę, żebyś pojechała ze mną.
Zawsze możesz wrócić.
Jeśli ze mną nie pojedziesz, zniszczę twoje głupie pomidory.
Wybacz, nie mogę.
No dobrze.
Co my tu robimy?
Jak masz na imię?
Raoule, przez E.
Zabiję cię.
Wiem.
Powiedz mi, co się stało.
Wszystko ci opowiem.
Przepraszam.
Raoule!
Idziesz, skarbie?
Fajnie, ale i tak was zabiję.
Poważnie.
Chodź, kochanie.
Ojejku.
Moje kochanie.
Opowiesz mi.
Chcę bajkę.
- Tak? - Ja też chcę.
Chodźmy.
- Ja też chcę długą bajkę, Raoule. - Opowiemy długą bajkę.
O nie, kurwa, zapomniałam... Zapomniałam mojej kwestii.
Na razie!
A potem... Śmieje się.
Cholera. Nikogo nie ma.
Kurwa! Przepraszam, przestraszyłam się.
Silnik zgasł.
Przepraszam.
- Ja pierdolę. - Nie śmiej się.
Ale to...
Jesteś szalenie nieu... Cholera.
Kiełbaski, których ona dotyka... Kurde.
Kiełbaski, których ona dotyka...
Kiełbaski, których...
Kiełbaski, których ona dotyka...
- Tak będzie widać? - Tak.
Lepiej może tak.
Nie. Nie umiem.
...ludzi, którzy mnie nie znają.
- To dobra kwestia? - Tak.
- Czemu już nie pijesz? - Nie wiem. To...
- Czemu już nie... - Przepraszam.
Czemu już nie pijesz? Kiedy przestałaś?
Nie stresuj się, skarbie.
Poszedł się wysrać... No tak.
Energia!
27A... Kurwa.
27A-2, pierwsze... drugie ujęcie.
27A-1, drugie ujęcie.
Koniec.
Cięcie.
Napisy: Marzena Falkowska