Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Na całym świecie, może nawet od zarania dziejów,
w różny sposób obchodzi się wejście dziecka w dorosłość.
Jest quinceañera.
Słodka szesnastka.
I coś, co nazywa się nurkowaniem lądowym.
Tata powiedział mi, że w brazylijskiej Amazonii
istnieje takie coś jak próba mrówek,
gdzie mrówki pociskowe pełzają po tobie i gryzą.
Jeśli zniesiesz ból, możesz zostać mężczyzną.
Jeśli według niego to brzmi źle,
to niech spróbuje być gimnazjalistką.
Każdy ma coś innego.
A my mamy swoje.
NIE JESTEŚ ZAPROSZONA NA MOJĄ BAT MICWĘ
Mając 13 lat, podczas bar lub bat micwy stoisz przed przyjaciółmi,
rodziną i starszyzną świątyni
i czytasz Torę.
Potem zwykle jest impreza.
W porządku, miszpacha,
przywitajcie się z najnowszą i najwspanialszą dorosłą,
Stacy Friedman!
Bat micwa to początek dorosłego życia,
a każdy wie, że kultowe dorosłe życie zależy od tego, jak się zacznie.
Motyw.
- Jedzenie. - Mogę jednego?
Nagranie na wejście.
To wszystko tworzy całość.
Kim chcę być?
Czy będę mieć przyjaciół na całe życie jak Lydia Rodriguez Katz?
Nic przed tym dniem się nie liczy, bo to byłaś stara ty, młoda ty.
Teraz jesteś dorosła.
Kogo obchodzi to, że dwa lata temu
obsikałaś się na wycieczce i spodnie dostarczyła ci
twoja starsza siostra Ronnie?
Oczywiście, pytam hipotetycznie.
Dalej, Stacy! To moja siostra!
Czy można lepiej zacząć dorosłość niż z najgorętszym chłopakiem z klasy?
Andy, co ty robisz?
Stacy, kocham cię, odkąd zobaczyłem cię podczas Purymu w świątyni.
Jesteś najlepszą królową Esterą, jaką widziałem.
Mogę cię pocałować, by oficjalnie zostać twoim chłopakiem?
Zgoda, Andy Goldfarbie.
Stacy!
Stacy, spóźnimy się. Chodźmy.
- Wiem, że mnie słyszysz. - Chwila, nitkuję zęby, tak jak mi każesz!
- Już płuczę. - Pospiesz się!
- Ty też, Ronnie! - Jestem gotowa!
Zawsze tak mówisz, a nigdy nie jesteś.
- No dobra, nie jestem. - Jankesi wygrywają.
To ubierasz?
Nie znam dzieciaka. Nie włożę garnituru.
To przyjaciel ze szkoły. Rodziców też musimy poznać.
Nie chcę. Wolałem, gdy były małe.
Znaliśmy je i gościa z parku trampolin.
Ronnie, spóźnimy się!
Będę gotowa, gdy Stacy będzie. Spoko.
Hej, Andy, chętnie podzielę się z tobą kulkami z macy.
Ładna jarmułka, Andy. Fajnie, że przyszedłeś na dzisiejszą bat micwę.
Czego szukamy, skarbie?
- Nie mogę znaleźć kolczyka. - Powodzenia.
Szukaj dalej, kochanie. Nie spiesz się.
Stacy!
Przepraszam, idę!
Fajne.
- Ale mama nie da ci w nich iść. - Nie zauważy.
Jakby co, to rozpłaczę się przed tatą.
Zauważy i będzie na nie.
A tata poczuje się źle, ale będzie się bał postawić mamie.
Znam ich dłużej niż ty.
Przepraszam, co ty masz na nogach?
Mama Lydii kupiła nam jednakowe.
Co jednakowe?
Jednakowy strój. To siódma klasa.
Zdejmij je. Wyglądasz tanio.
- Nie mów tak. - No bo cię zbanują.
O rety.
Zdejmij je albo stracisz telefon.
Nie. Zdejmij je.
Wszyscy do samochodu.
Trzydzieści sekund, bo nie będzie co jeść.
- Ty nie jesteś gotowa. - Nie mogę znaleźć kolczyka.
Szukałaś wszędzie? Dokładnie?
Jak dobrze poszukasz, to znajdziesz.
Czemu mi to robisz?
Wiedziałem, że potrzebują czasu.
Poza tym nie chcę tam iść.
- Jesteście najgorsi. - Tak. Kocham cię.
Pozwól jej. To nie fair, by Lydia była w nich sama.
Dobra. Zmienisz zdanie za dwie minuty.
Nie ma za co.
Dziękuję. Kocham cię.
- Stacy! - Idę!
No dobra.
Ruchy, dziecko.
Idę, przepraszam!
- O tak! - Dobra robota.
Ubiór wzorowany na tacie.
Wygoda jest najważniejsza, skarbie.
- Oto i ona! - Kuśtyka.
Cześć, skarbie!
- Cześć, Lyd! - Lydia, Lydia perfidia.
- Cześć! - Ładne buty. Wyglądasz uroczo.
Dzięki, Ron. Stacy i ja mamy jednakowe.
- Słyszeliśmy. - Już nie.
- Zdjęłaś swoje. - Trzymaj.
- Dzięki. Nie czułam stóp. - Rodzice wiedzą o wyjściu?
Mówiłam mamie, a ona prawnikowi taty, więc jest dobrze.
Nieźle!
Tato, wyłączysz tę piosenkę? To żenujące.
Dlaczego? Nikt nas nie słyszy.
O Boże! To poniżające!
W porządku! Wyłączę. Jezu!
Wyłączyłem! Czemu wciąż się martwimy?
Sprawdzają, która się pierwsza rozklei.
Starasz się płakać. To takie dziwne.
PIES SPOTYKA WŁAŚCICIELA PO ROZŁĄCE
Jesteś w to świetna. Nie znoszę tego.
- Wszyscy tutaj potrzebują psychiatry. - A ty dwóch.
Dziesięciu.
To miłe. Zachowujcie się. Idziemy do świątyni.
To wasza muzyka.
Zróbcie hałas, miszpacha!
To Devinowa b'nei micwa!
Wchodzi w dorosłość. Brawa dla Devin!
Naciskamy na więcej zadań domowych.
Żeby przygotować dzieci do życia, trzeba zacząć wcześnie.
Indie kopią nam tyłki. Ciągle powtarzam synowi...
Przepraszam. Mogę ci przerwać w imieniu stołu?
Przyszliśmy tu, żeby zjeść kurczaka i ryby,
trochę się napić, więc może przestaniesz gadać?
Dziękuję.
To klasyka. Oglądałyście Karła 5?
- Stary, to arcydzieło. - Wiemy.
Widziałyśmy. Było okropne. Pozwolisz nam obejrzeć nasz film?
Pa!
To bolało.
- Widziałyśmy to? - Nie.
Fajny ten karnawałowy motyw,
jednak twoja Kraina Słodyczy będzie lepsza.
Dopóki twój nowojorski motyw nie zawstydzi całej szkoły!
Jeśli mi pozwolą. Twój tata gadał już z DJ-em Schmuleyem?
Krzyczcie: „DJ Schmuley to nasz król!”.
DJ Schmuley to nasz król!
- Już zaklepany. Mamy to. - Super!
Ładnie wyglądacie!
- Cześć. - Hej.
- Dacie wiarę, że stajemy się dorosłe? - Nie.
Mama pozwoliła mi nawet ogolić dzisiaj nogi.
Po raz pierwszy. Ale magia.
Jestem z ciebie dumna!
Pali, jakby ktoś wtarł mi wasabi w golenie.
O Boże.
Czemu Kym, Anya i Megan zawsze wyglądają super?
Czy to ocalone ptaki?
- Co? - Lepiej, żeby były.
Przerażają mnie.
A mnie przeraża, że mama Nikki pozwala im pić alkohol!
Raz, dwa, trzy. Tak!
Dobra, schowam je.
Próbuje być fajną mamą. To dziwne.
Chodźmy.
Boże, Andy Goldfarb wygląda dziś uroczo.
Czaisz, że kiedyś będzie mój i ty też będziesz miała superchłopaka?
Potem wspólne wesele i zamieszkamy w lofcie w Tribece?
W budynku Taylor Swift?
- Tak! - Tak!
Pogadam z nim.
- Co? - Jestem gotowa.
- Powinnaś, Stace. Dasz radę. - Chodź ze mną, proszę.
Chodźmy.
To jest to. Damy radę.
Z drogi!
Zaczekajcie na mnie!
- Nie! Robisz mi siarę. - Tak!
Cześć, Stacy.
Fajne buty.
Andy, uśmiechnij się!
Wykończ go!
Czemu Mateo to zrobił? To było nie na miejscu.
Wybacz.
Totalnie. Sorki.
Po co on zadaje się z tym Włochem z wymiany?
- To chyba Ekwadorczyk. - Nieważne.
Podobno chodzi ze studentką.
To chyba nielegalne.
O Boże!
- Przepraszam. - Co z tobą?
- Co to było? Ale wstyd. - Przepraszam.
Zróbcie hałas!
Zatańczmy! No dalej!
- Pokażcie, jak umiecie krzyczeć, Schmu... - Ley!
- Schmu... - Ley!
- Schmu, Schmu... - Ley!
Czemu wszyscy lubią tego idiotę?
- Jest najlepszy. - Najlepszy.
Zostaliście oficjalnie zaschmulizowani!
Dziękuję państwu za przybycie.
BAT MICWA STACY!
Zabiorę was w podróż.
Wyobraźcie sobie to. Zaczyna się moje wideo,
które, jak wiemy, nadaje ton całej bat micwie.
- Ronnie! - Dosyć, dziewczyny.
Schodzę po schodach prywatnego jachtu na rzece Hudson
przy wiwatach i fajerwerkach.
I kto przejeżdża nagle skuterem wodnym?
To międzynarodowa artystka Olivia Rodrigo.
- Jak za to zapłacimy? - Mamy pomysły.
Mają pomysły, kochanie.
No dobrze.
Nie. Zaraz. Nie.
- Staruch był dla twojego taty. - Idź dalej.
- Tutaj. - Okej.
KASA NA STUDIA
- Nieźle. - Zamknij się, Ronnie.
- Sama się zamknij. - Zabiję cię.
Nie, jeśli będę pierwsza.
A to miłe.
Boże, to ważne! Staję się kobietą, do cholery!
Dobra, kobieto. Powinnaś się martwić projektem na micwę
i ćwiczyć haftarę.
To nieistotne!
To ważne dla ciebie, innych starych ludzi i Boga.
A dla mnie to impreza jest ważna.
Jeśli się nie uda, skończę jak Kate Kossman.
Nie skończysz jak ona.
Kto to Kate Kossman?
Miała podłą średniowieczną imprezę
o nazwie Kawaleria Kate Kossman, nie wiedząc, że akronim to KKK.
To mógł być problem.
Teraz siedzi sama w stołówce i szyje bransoletki przyjaźni dla nikogo,
bo nie ma przyjaciół.
Dramatyzujesz.
Uważasz, że nie powinno być kary za propagowanie KKK.
Nie wiedziałam, że popierasz rasizm.
O rety.
Posłuchajcie.
Mówicie, że bat micwa determinuje całe moje życie.
Myślę, że Dua Lipa uczyni je idealnym.
Nie. Żadnych gwiazd popu. Ani jachtów. Żaglówek też.
Nie fair! Ronnie miała bufet z ziemniakami!
Ja na bar micwę miałem imprezę w piwnicy babci.
Dzieliliśmy się wielką kulą z macy.
To był ubaw.
Wiesz, jaki był motyw? Bycie Żydem.
Poćwicz modlitwy i napisz przemowę.
Robię to, panie Friedman. Załatwione.
Piszesz przemowę Stacy?
- Wiesz, że nie umiem pisać. - Jest słaba w pisaniu. Megasłaba.
- Stacy, to nie w porządku. - Luz.
Zrobi moje wideo na wejście. Ogarnie to. Bez obaw.
- Może chociaż bar z drinkami zero? - Możesz mieć basen z piłkami.
Boże, tato. To dla dzieci! Od siedmiu miesięcy mam okres!
Czekaj, Stacy.
To długi okres, skarbie!
Wiecie co? Zmywam się.
Zawiozę cię.
To do zobaczenia rano.
Nie martw się, tato. Będzie dobrze.
- Szybko dorasta. To szaleństwo. - Ja teraz piję.
Próbowałam. Nie podobało mi się to. Wszystko gra.
Panie Boże, co słychać?
Tu Stacy Friedman, ale pewnie już to wiesz.
Pewnie też wiesz, co powiem.
Ale na wszelki wypadek powiem to i tak.
Będę wdzięczna za niesamowitą bat micwę.
Wiem, muszę zrobić projekt na micwę.
Ale czy projekt na micwę nie powinien odzwierciedlać mnie?
Dlatego nie wiem, co robić.
Nie jestem popularna.
Nie jestem przegrywem.
Nie wiem, kim jestem.
Ale wiem, że odjazdowa bat micwa
to szansa na wspaniałe życie na własnych warunkach.
Może basen z piłkami.
Piłki? Lydia dostanie wszystko, o co prosiła.
Nawet barek z żelkami dla mnie.
Martwię się, że rodzice tego nie czają i będzie do bani.
- Cały czas miałaś jej telefon? - Nie, kłamała.
- Bezczelność. - Potwór.
- Jak Papa. - Tak.
- Może pójdziemy na dwór? - Nie.
Trochę koloru mi się przyda.
- Tak, to prawda. - To Tory Burch?
Nie, to z Walmartu. Kupiłam to i butelkę wody za całe 12 dolców.
Mówiłam do niej.
Do mnie?
Twoja spódnica.
Tak, to Tory Burch.
Mama wydaje pieniądze taty przed rozprawą.
Chyba widziałam taką u Hailey Bieber.
Fajnie. No dobrze. Pa.
To było dziwne.
- Kocham je i nienawidzę jednocześnie. - No.
Co to było?
Podobno Megan robi projekt na micwę w przyszły weekend.
- Rozdaje kremy na Coachelli. - Serio?
Fajnie.
Muszę wymyślić coś świetnego.
To wielka presja.
Ile trzeba, żeby zostać influencerką na TikToku?
Pół roku?
Za długo.
Wiecie co? Musimy się wyluzować. Co robicie w sobotę, gamonie?
Moja mama wyjeżdża.
- I co? Zrobisz imprezę? - Zlot gamoni?
A jeśli tak?
Mój tata wyjechał.
Ty mogłabyś urządzić imprezę.
Zaprosić całą siódmą klasę i nikogo nie wykluczać.
Czy nie byłoby fajnie wykluczyć innych, zamiast być wykluczonymi?
Uwaga!
Ay dios mío. Stacy? Jesteś cała?
O cholera.
To nie wygląda dobrze.
Masz trawę we włosach.
Stacy.
Jesteś cała?
Mój błąd.
Wszystko okej?
Przepraszam za to.
Napij się wody.
Boże. Idealnie.
On zrobił... Ty zrobiłaś... Jesteście sobie przeznaczeni.
- Nic ci nie jest, Nikki? - Nic mi nie jest, Mateo. Spokojnie.
Naprawdę?
Tata zaprosił na bat micwę właściciela pralni.
Co? To nie fair.
Odsetek ludzi starych do normalnych i tak jest zachwiany.
Czemu Mateo chodzi do szkoły hebrajskiej?
Może chciał się nawrócić i obchodzić żydowskie święta?
Zaprosisz go, Stace?
Mateo? Ledwo go znam.
Jeśli go zaprosisz, Andy może przyjść.
Miłej nauki!
Kocham cię!
Co wy zażywacie...
DAROWIZNA CEDAKA
- Dziękuję. - Dobra robota.
- Maniszma. - Hej.
- Szalom wam. - Szalom.
Wygląda świetnie.
- Nie byłam kreatywna. - Nie znam się na rękodziełach.
- Fajny strój, Ashley. - Dzięki.
To było urocze.
Zobacz, kto wyszedł z ukrycia.
Boże, całowali się tam?
I nikt ich nie przyłapał? Tyle tu ludzi.
Uwierzycie, że w waszym wieku grałem w żydowskim zespole rockandrollowym?
Nazywaliśmy się Exodus, bo Genesis było już zajęte.
- Wybacz, Aaron, nudzę cię? - Co? Nie, kantorze Jerry.
Hej, Stace!
- Wyglądasz uroczo. W porządku? - Tak.
- Słup! - Słup!
Jak idzie czytanie Tory?
Ma jakieś 6000 stron. Czemu moi starzy
wybrali trzeci tydzień sierpnia?
Mój fragment trwa półtorej minuty. Dzięki, dziesiąty czerwca!
Raz-dwa, panienki! Kurtyna w górę za pięć minut!
Lubię myśleć o szkole hebrajskiej jak o występie.
Wasz modlitewnik to afisz, a ja jestem gwiazdą, słodziaki.
I dzielę się swoim blaskiem. Wiecie, o czym mówię?
Żartuję. Zaczynamy lekcję. Już!
- Rabinka Rebecca! - Możemy coś zjeść?
- Może latkes i ryba? - Jest szalona.
Wiem. Kocham ją.
A ja jestem gwiazdą, słodziaki.
- Nieźle. - Super.
Dziękuję bardzo.
- Ona tak na serio? O Boże. - No wiem.
Chcę chmurę. Chcę spróbować chmury.
- Co chcesz? - Chcę spróbować chmury.
Chcę spróbować chmury i tyle.
Jest okej, brachu?
Tak. Dlaczego?
Twoja głowa. Z urazami głowy nie ma żartów.
Kiedyś rzygałem na meczu przez wstrząs mózgu.
Wymiotowałaś?
Nie.
Fajnie.
- No dobra, szabat szalom! - Szabat szalom.
Jak się czujecie? Świetnie się bawimy?
Zaczęliście projekty na micwę?
- Nie. - Tak.
Nie? To najważniejsza część tego wszystkiego.
To wtedy, kiedy robimy coś dobrego
dla swojej społeczności i całego społeczeństwa.
Co? Nie obchodzi was społeczeństwo?
- Nie. - Tak.
Wracamy do naszego starego kumpla, Dawida.
Pamiętacie go? Ziomek miał się zabawić z seksowną Batszebą,
chociaż była żoną kogoś innego.
Jaka z niego żmija! Jesteś żmiją, Aaron?
- Nie. - Zrobiłeś coś takiego, Aaron?
Zdradzasz żonę?
- Ja? - Chłopie, jaja sobie robię. Spokojnie!
Pocisz się, mój Boże.
Nie jesteś żmiją. Jesteś super.
Spójrzcie na te włosy na rękach i wąsy. Baruch haszem, Aaron. Dawaj.
Mówię: „Daj po jednym w każdym kolorze”.
Spytała: „Rozwód?”. Ja na to: „Skąd wiesz?”.
To zabawne, mamo.
Mogę zaprosić parę osób na sobotę?
Jasne. Na zabawę?
Zabawę? Mamo, mam 13 lat. Nie nazywaj tego zabawą.
Tata do mnie dzwoni. Cześć!
Hej! Stacels. Jestem w sklepie. Mama mówiła, że potrzebujesz tamponów.
- Nie wiem, jakich używasz... - Obojętnie.
- Jest z czego wybierać. - Weź podpaski. Mam to gdzieś.
Jak mocno leci?
- Mocno krwawisz? - Mocno.
- Boże. - Cienkie? Czy maxi?
Pogubiłem się. Biorę też masło orzechowe.
- Znaczy... - Mama mówiła, że to sytuacja alarmowa.
Że może musisz spać w wannie.
- Podrzucę je zaraz do twojego pokoju. - Kocham cię. Pa.
Hej, Lyd, tu Kym. Zapraszam do siebie ludzi.
Wpadaj, jeśli masz czas.
Co mam odpowiedzieć?
Chcesz iść?
Nie.
Ale powinnam odpowiedzieć.
No tak. Jeśli chcesz iść. Mam to gdzieś.
Uważam, że są okropne, ale to twój wybór.
- Zapytam o ciebie. - Nie rób tego.
Zapytam. Już to robię. Już to zrobiłam. Sorki.
SPOKO
Boże! Mamo, podrzucisz nas do domu Kym Chang-Cohen?
- Możemy najpierw pojechać do mnie? - Jasne.
- Okres. - Spytasz, czy Tara i Nikki mogą iść?
Raczej nie.
- Zabranie trzech osób to za dużo. - Prawda.
Tak.
Dobra. Szybko.
- Hej, Ron. - Hej.
- Ubrać na to żakiet? - Nie. Gdzie idziecie?
Kym Chang-Cohen.
Pierwsza zasada wyjścia do popularsów.
Nie kłóć się. Nie jaraj się.
Dobra. Dzięki.
Tata zostawił ci podpaski. Są ogromne. Myślałem, że to poduszki.
Żartujesz?
Zabawne.
O Boże.
Pamiętaj. Nie kłóć się. Nie jaraj się.
Podoba ci się ktoś, Lydio?
Nie bardzo. W naszej klasie nie ma dużego wyboru chłopaków.
No wiecie?
Czyli lubisz tylko chłopaków?
Tak myślę.
- Spoko. Wśród nas też są hetero. - Fajnie.
Nie kłócę się.
A ty, Stacy?
Kto ci się podoba?
Nikt.
Wpada do mnie jutro parę osób, nic wielkiego, możecie wpaść.
Brzmi nieźle.
Musicie przyjść. Będzie odjazdowo! Jej dom jest super.
To znaczy, będzie luz.
W każdym razie powinnyśmy to zmyć przed wyjściem.
- Musimy się przebrać. - Dokąd idziemy?
Na skałkę.
- Nie. - Będziemy ostrożne.
Nie chcę umrzeć.
- Nie możemy się kłócić. - Co?
Nie jaraj się!
Andy tam będzie.
Zrobisz to dla mnie?
Wprosiłam cię tu. To nie wystarczy?
Nie o to mi chodziło.
Idziecie czy co?
Tak, już idę.
Mama każe mi czekać rok, żeby zrobić usta.
Pozwoliła ci na botoks. Użyj go na usta.
Tak.
Patrzcie, kto przyjechał.
Co tam?
Jak leci?
- Hej, Stacy. - Cześć, Mateo.
Właśnie skopaliśmy tyłek tym ze Św. Katarzyny w piłkę 3-0.
- Mimo że ich boisko jest do bani. - Jest strasznie nierówne.
Dokładnie.
Jak twoja głowa?
Wciąż trzyma się ciała. Więc...
I to lubimy.
Nie wymiotuję, więc tak.
Tak w ogóle...
Jestem Andy.
Wiem. Chodzimy razem do szkoły hebrajskiej. Lydia.
Tak?
Tak.
Wyzywam jednego z was do skoku! Dalej! Chodźmy.
Skoczyć ze skałki?
Złamałbyś obie nogi i kręgosłup.
Podobno kuzynka Quinto Melissa skoczyła i teraz pisze nosem, więc nie.
Może być fajnie.
Skoczyłbym, gdyby nie soczewki.
Chętnie je potrzymam, Aaron.
Cholera. Nie będziesz widział.
Ja to zrobię.
Co?
Wskoczyłabyś? Kozacko.
Sprawdźmy.
Okej.
- Nie wierzę. - Cholera.
Jak skoczy, to był mój pomysł.
Nie wiemy, czy jest płytko.
- Nie zrobi tego. - Nie zrobi tego.
- Jeśli umrze, nie było nas tu. - Nie.
- Za bardzo się boi. - Gra na czas.
Mówiłaś, że będziemy ostrożne. Proszę.
Andy patrzy?
Wszyscy patrzą!
Friedman! Dasz radę! No dawaj!
- Do dzieła! - Nie rób mi tego.
Twoi rodzice mnie zabiją, jak umrzesz. Na Boga. Stacy! Nie!
- O Boże! - Jasna cholera!
- O mój Boże! - O Boże!
Stacy!
- Stacy! - O cholera!
To było niewiarygodne!
Stacy!
- To mój pomysł. - Cicho!
Ej, Stacy Friedman!
Jesteś cholerną legendą!
Tak się to robi.
A to co?
To obrzydliwe.
Stacy zmieniła skałkę w Morze Czerwone.
Wyluzujcie. To tylko okres. Zdarza się co miesiąc.
- Wygląda na dwa miesiące. - Nie zniósłbyś okresu, Aaron.
Racja, gnojku.
Co ja zrobiłem?
Dzięki za śmianie się z nimi.
Nie śmiałam się.
Śmiałaś.
Stacy, to nic takiego. Weź moją bluzę.
Nic takiego? Wstyd! Andy spojrzał na mnie jak...
Na twardzielkę! Wszyscy tak pomyśleli.
Nieważne. Skończyłam z nim.
To koniec.
- Przemyśl to. - Tak zrobiłam. To koniec.
17.23.
Koniec sympatii Stacy Friedman do Andy’ego Goldfarba.
Godzina śmierci 17.23.
Dobra, chodźmy.
- Nie, zostań ze znajomymi. - Co? O czym ty mówisz?
Skończ! Nie broniłaś mnie. Przyznaj się!
Mówiłam, nie skacz. Nie chciałam tu być.
Tylko dlatego, że już je zaprosiłaś!
- Ale dramatyzujesz! - Ale z ciebie pozerka!
- Zimno mi. Pójdę już. - Rany, Stacy. Mam dość.
Ja mam dość bardziej.
- Co musisz zrobić, kotku? - Wysłać zaproszenia. Pofarbować włosy.
Zadzwonisz do DJ Schmuleya?
Prosi o pokój za kulisami i dniówkę.
I może lub nie mnie podrywać.
Mogę lub nie walnąć go w twarz.
- Tak. - Zajmę się Schmuleyem.
Idę do kina. Chcesz iść?
Dziwnie być w kinie sam na sam z tatą.
Już nigdy nie będziesz ze mną? To co zamierzasz?
Zaara wpadnie, zrobimy zakupy online, a potem drzemkę na dworze.
- I to nie jest dziwne? - Jesteśmy zmęczone szkołą po tygodniu!
Kochanie, spędź czas z młodszą córką, która wciąż cię kocha.
- No. - Tak? Miłego dnia.
Ta mnie przeraża.
- Już tęsknię, tato! - Tak? To świetnie.
O mój Boże!
SKAŁKAAA
TANIEC MORZA CZERWONEGO
LYDIA NADAL PRZYCHODZISZ?
PRZEPRASZAM NIE POWINNAM SIĘ ŚMIAĆ
- Gotowa? - Sekundę, tato!
SERIO MNIE GHOSTUJESZ?
JA TEŻ PRZEPRASZAM
POROZMAWIAMY W SZKOLE. TERAZ NIE MAM OCHOTY.
Nie rób mi tego. Chodźmy!
Już idę!
Jaram się, Bubi. Jaram się popcornem. Dużo masła.
Dużo złości, jak się skończy.
- Dużo oleju na twarzy. - Tato, mogę olać kino?
Chcesz olać kino? Czemu? Ty też nie chcesz być ze mną?
Nie. Muszę pogadać z Lydią. Podwieziesz mnie do niej?
Jasne.
Co się stało? Coś cię martwi?
Będzie dobrze. Co by nie było.
Masz, napij się kawy. Nie mów mamie.
Jeden łyk... Mam cię!
- Dobra. Baw się dobrze. Kocham cię. - Dziękuję. Kocham cię.
Będę sam w kinie, płacząc i jedząc kubełek kwaśnych żelek!
- Okej! - No dobra. W razie czego pisz.
Tak zrobię.
- Ty na pewno wiesz. - Jak włączyć hydromasaż w jacuzzi?
Włącznik jest w spiżarni.
- Spiżarni? - Spiżarni?
O mój Boże.
- Stacy! - Kurde. To się porobiło.
Stacy.
Stacy, on mnie pocałował!
Nawet go nie lubisz!
Jesteś żmiją jak Dawid i Batszeba.
- Przepraszam. - Przestań gadać!
- Wyjaśnię ci to. Nic nie zrobiłam. - Nie! To ja ci wyjaśnię.
Po pierwsze, koniec naszej przyjaźni.
Po drugie, na pewno nie nakręcę twojego filmiku.
- Stacy. - A, i jeszcze jedno,
Lydio Rodriguez Katz, nie jesteś zaproszona na moją bat micwę.
Dobrze! Baw się dobrze beze mnie!
Panie Boże, tu Stacy Friedman.
I co, do cholery?
Jak mogłeś mi to zrobić?
MOŻESZ PRZYJECHAĆ? POGADAĆ? MUSZĘ TO WYJAŚNIĆ.
ZABLOKUJ KONTAKT
Pa, Stacy.
W porządku. Wracaj do łóżka. Jest dobrze. Obiecuję. Jest dobrze.
Stacy, zaczekaj. Stace, zaczekaj.
Wszystko okej? Co się stało?
Ludzie pytają, czy potrzebujesz gigatamponu.
- Nic mi nie jest. - Jesteś pewna?
Twoja przyjaciółka chodzi z twoją miłością.
Nie są parą. To tylko pocałunek.
Ponoć macał jej podbiuście na WF-ie.
- Tara... - W porządku.
Plotkom z gimnazjum nie ma końca.
Kiedy to się zaczęło?
Na jej imprezie w weekend.
Urządziła imprezę?
Chyba. Nie zaprosiła nas. Nic dziwnego, strasznie się śmiali
z mojego niemal zabójczego skoku na skałce.
Poszłaś na skałkę z Andym?
To tylko skałka. W ostatniej chwili.
- Chodź, Tara. Idziemy. - Tak.
Dziś porozmawiamy o tikkun olam. Ktoś wie, co to znaczy?
Kym!
Czemu Bóg pozwala na zmianę klimatu?
- To ciekawe pytanie... - Czemu hetero nie oglądają homo TikToka?
Jest lepszy.
Skoro Bóg mnie kocha, to czemu mam tyle pryszczy?
Czemu Apple zmienia ładowarki?
Czemu doktor zoperował tacie zły bark?
Czemu muszę dzielić pokój z babcią?
Dobra. Mogę wyjaśnić pryszcze, zmiany klimatyczne i homo TikToka.
- Ona mnie przeraża. - Ciebie też?
Muzycznie.
Jeśli Bóg istnieje, to dlaczego jest wojna?
Dlaczego istnieje niesprawiedliwość?
Dlaczego istnieją biedni ludzie?
I dlaczego mam drożdżycę
od całych 11 lat.
Odpowiedź jest jasna.
Bóg jest losowy.
Bóg to losowy sos.
Wszyscy razem!
Bóg jest losowy.
Wasz modlitewnik to afisz, słodziaki.
PLOTKI_KL_7 ZDRADŹ, CO WIESZ - ANONIMOWO
LYDIA MA DŁUGIE, CZARNE WŁOSY NA SUTKACH
Seema!
Co mówiła rabinka Rebecca o używaniu telefonu?
Prawda? Aaron wie, o czym mówię. Dawaj, stary.
- Tak, baruch haszem, Aaron. - Tak jest.
Co się dzieje, młoda damo?
Kiedyś byłaś dobrym, grzecznym dzieckiem. Teraz używasz telefonu.
Nie ćwiczysz czytania Tory.
Mów do mnie, siostro. Co się porobiło?
Wiesz, o czym jest twoje czytanie? Rozumiesz Ki Tisę?
Tak. Dużo gadania o złotym cielcu i tym podobne.
Tak, ale jest też o tym, jak stać się sobą.
O ponoszeniu konsekwencji swoich czynów.
Dorosłe życie, no wiesz?
Niech zgadnę.
Ty też nie zacząłeś swojego projektu na micwę?
Zawężam wybór.
Im szybciej zrobisz micwę,
czyli dobry uczynek, ale też i przykazanie,
tym szybciej wszystko się ułoży.
- Czyli Bóg nagrodzi mnie na micwę? - Nie, nie nagrodzi...
- I da mi to, czego chcę? - Tego nie powiedziałam.
Dziękuję, To mi pomogło. Biorę się do pracy.
Czekaj. Nie!
- Zaczynam swoją podróż! - Przyniesiesz mi izotonik?
POMYSŁY NA MICWĘ
BRANSOLETKI PRZYJAŹŃ DLA PSÓW
SPŁUKANIE FEKALIÓW W SZKOLNYCH ŁAZIENKACH
Mogę tu usiąść?
Jasne.
POGODZIĆ SIĘ Z LYDIĄ?
Hej.
Wiesz może, czemu ludzie pytają mnie o czyszczenie zębów moimi włosami z sutka?
Wiesz, Stacy?
Nie.
Siódma klasa jest już trudna bez ludzi śmiejących się,
gdy ich mijam, i krzyczących: „Idzie pajęczy sutek”.
Lepiej niż „Przypływ Cioty i Krwawe Pasmo!”
Ale to się wydarzyło.
- Skąd mam wiedzieć, że są bezwłose? - Bo wiesz!
Dlaczego z nim jesteś? Myślałam, że to tylko pocałunek.
I nie udawaj rabinki Rebekki przed Andym.
To moja parodia, cholerna złodziejko!
A ja jestem gwiazdą, słodziaki!
Brzmi jak ona! Spróbuj kantora Jerry’ego.
Nie wiem jak.
Bu!
- Ronnie? - Kurczak?
Pomożesz mi z moim projektem? To pilne.
Jestem zajęta.
Kurczak z parmezanem!
Tak.
Może razem z Lydią zrobicie coś dla bezdomnych
albo pomożecie w schronisku?
To mój projekt, nie robię tego z Lydią.
To jest o mnie.
- To samo mówiłaś o piniacie. - I sukience.
- I o włosach. - Cicho. Czemu zawsze tu jesteś?
Hej.
Nie rozumiecie, co to znaczy. Nikt nie wie.
Największa królowa dram.
- Zgadza się. - Jeny! Nie jesteś zabawna.
Zostawcie ją w spokoju.
O mój Boże.
Co do cholery?
DLA NAJLEPSZEJ PSIAPSI
WIDEO LYDII OBCIACH NIE POKAZUJ!
To ty z chłopakiem, co robisz?
LYD I JEJ NAPALONE LALKI LOLOLOLOL.MOV
Zróbmy zbliżenie.
Patrzcie na to.
- Czemu zawsze to robisz? - Bo lubię zapach moich stóp!
Brzmi jak kosiarka.
Taka głośna!
Nagrałaś cały obrót?
- Nagrałam gluta. - Skończ. Usuń to, proszę.
Tak będę całować.
Czekamy, aż wyciśnie pryszcza.
Chyba się posikałam.
Kym, Megan i Anya są do bani. Są megagłupie.
Ma włochate palce.
Pierdnęłaś kiedyś tam z przodu?
- Z pipci? - Pikantne!
- Pokazać ci? Przygotuję się. - Tak. Zobaczmy.
Stop. Masz na to ćwiczenia?
Nie, biedna Nikki.
Pokazywałam, jak się pyrka waginą.
Pyrk...
IMPORTUJ
Nie pokazuj tego nikomu.
Przysięgam, jeśli komuś to pokażesz, to cię zamorduję.
- Rozumiesz to? - Nie zrobiłabym tego.
- To dobrze. - Kocham cię.
Stop. Na serio. To może być groźne.
Szaleją za sobą.
Stacy, przestań dusić Lydię.
To miłe.
Dzięki za oglądanie. Pa!
Mój Bo...
Mazel tov dla Benjamina!
Hej, Schmuley!
Co tam, chłopcze?
Zagrasz „Don't Stop Believing” Journey?
Jaka hipsterska.
Wynoś się z tym gównem! Schmuley zajmie się tutaj klimatem!
Zróbcie hałas, imprezowicze!
Za głośno tu.
Nie musiałyśmy cierpieć z powodu bat micwy, będąc w twoim wieku.
Świętowałyśmy z rodziną i bum, jesteś kobietą.
Dziewczyny nie miały bat micw?
Mama mówiła, że dziewczęta są zrodzone z niebios, więc nie musiałyśmy.
Ściemniała.
Chciała tylko zaoszczędzić.
Serio.
No idź.
Rany, co za arcydzieło. Widziałyście Martwe Zło 2?
- Tak, widziałyśmy. Słabe. - Tak jak wy.
Dacie nam oglądać nasz film?
No dobrze.
Co z tobą?
Czemu siedzisz ze staruchami?
- A nie z przyjaciółmi? - Boli mnie brzuch.
Brzuch cię boli? Dobra. Przyniosę ci piwo imbirowe.
Nie masz gorączki. Nie jesteś chora.
Nie boli cię brzuch.
Czemu nie spędzasz dzisiaj czasu z Lydią?
Zdradziła mnie.
Pocałowała moją miłość, a on dotknął jej podbiuścia.
Podbiuście. Mam go pod dostatkiem.
Ja mam podbiuście, nadbiuście, bokbiuście, tyłbiuście.
Wiesz, bubala, w młodości pokłóciłam się z przyjaciółką Susie Rebenstock o chłopaka
i przestałyśmy rozmawiać.
Po 50 latach spotkałam jej brata w delikatesach.
Okazało się, że w wieku 32 lat skoczyła z dachu.
Pozwoliłam, by poróżnił nas głupi chłopak,
a teraz leży martwa pod Chrysler Building.
O mój Boże.
- To był McDonald's. - Nieważne! Nie o to chodzi.
My, kobiety, musimy trzymać się razem!
- Tak. - Tak jest.
Megan!
Dobra. Proszę, Tatala.
- Dziękuję. - No dobrze.
Witam, drogie panie.
- Hej. - I dżentelmena.
Mogę wasze bułki? Szykuję posiłek dla babci Andy’ego Goldfarba.
To miłe.
- Dobry z ciebie chłopak. - Słodko.
- Oto bułeczki. - Gracias.
Czemu szykujesz jedzenie babci Andy’ego?
W domu starców jada tylko galaretkę. Uznałem, że zdobędę prawdziwe jedzenie,
żeby Andy jej jutro dał.
Babcia Andy’ego jest w domu starców?
Super.
Czemu to jest super?
WOLONTARIUSZ
Książeczki już są!
Andy?
O, cześć!
Hej.
Co tutaj robisz?
Odwiedzam babcię.
Ucięła sobie drzemkę, więc muszę tu czekać na podwózkę.
To miłe, że ją odwiedzasz.
Mama mówi, że inaczej zabiorą mi Xboxa. Więc...
A więc...
- Cieszysz się na swoją bar micwę? - Powinno być wporzo.
Kozacko.
Tak, ale Lydia jest wkurzona,
bo przegapi jakiś głupi konkurs tańca.
Jest strasznie zacięta.
Dlaczego nie chodzi jej o taniec?
Ja gram w piłkę nożną, w piłce jest rywalizacja.
Piłka nożna to sport. Taniec to sztuka.
Prawda.
No serio.
Andy Goldfarb.
- Uber już tu jest. Muszę iść. - Okej. Miło było cię zobaczyć.
Spoko.
- Hej. - Joł!
- Za wolno, chłopcze! - Jezu.
Czepiasz się mnie? Staruszku! Goldfarb rządzi!
Wciąż czekam na książeczki!
Tutaj są.
Tej nie chcę.
Cześć, Joe. Dosypiesz mi popcornu? Podwójne masło.
Robi się.
Fajny ten karnawałowy motyw, ale twoja Kraina Słodyczy będzie lepsza.
Dopóki twój nowojorski motyw nie zawstydzi całej szkoły!
Czemu wczoraj zjadłyśmy tyle żelek?
Nie wiem!
Hej, Stacy.
Cześć, Mateo.
Uwierzysz, że nie ma dziś żadnej bar czy bat micwy?
Można iść do kina.
Na co idziesz?
Nie wiem. Andy kupił bilety.
- Andy tu jest? - Tak.
- Dysza się zacięła. - Nie chcę już masła.
- Spokojnie. Wiem, że je lubisz. - Nie.
- Wezmę wieszak i naprawię. - Daj mi popcorn.
- Stacy Friedman. - Hej, Kym! Co tam?
Co słychać? Jak biznes książeczkowy?
Rozkwita! Wciąż masz Xboxa?
No jasne.
I o to chodzi.
Co tak długo, Bubi?
Facet jest na nas zły za trzy dosypki?
Gdzie on jest?
Twoi przyjaciele tu są. Co słychać? Miło was widzieć.
- Fajny szlafrok! - Dzieciak lubi taką stylówkę.
Dobry gust.
Wyjdę na zewnątrz i przyniosę koc z bagażnika, bo zimno tam jest.
Wtulimy się jak kiedyś. Dobrze?
Tulanko zawsze spoko? Wiesz, o czym mówię, brachu?
- Co... - Do zobaczenia, Lydio.
- Jak leci, mała? - Hej.
- Trzymaj się. Pozdrów rodziców. - Oczywiście.
- Tęsknimy. - Na razie.
Ty...
Stacy, jesteśmy.
- Spadłaś z motoru? - Jadłaś orzechy? Chcesz lek?
- Skąd taki słaby look? - Można mieć okres na twarzy?
Cicho. Wchodźcie.
- Co ty masz na sobie? - Nie ogarniam cię.
Ludzie...
- Wsadzasz lampę w kadr, Tara. Okej. - Wyżej. Chcę promienieć.
Nie nadaję się do tego.
- Myślałam, że będziemy razem robić slime. - Jesteśmy już kobietami.
Może potem.
Jak to wygląda?
- Jakby ci złota rybka padła. - Popraw.
- Dobrze. - Właśnie.
Uwiedź mnie. Okej? Po prostu mnie uwiedź. O wiele lepiej. Królowo.
To żałosne.
Myślałam, że staniemy się kultowym trio.
Skoro Lydia z tobą zerwała.
Teraz wyglądasz, jakby zdechły wszystkie złote rybki świata.
Jest okej. Zróbmy więcej zdjęć i zmienię strój.
- Jest więcej strojów? - Dobra. Tak.
- Serio? - Jezu, Stace.
Co się tutaj dzieje?
Robimy zdjęcia.
Wyglądasz na obłąkaną. Idziemy się napić i obejrzeć Martwe Zło 2. Może chcecie iść.
Dzięki Bogu.
Tak!
Co się stało z twoimi pachami?
Ogoliłam się rano. Nie wyszło.
I dobrze! I tak was nie potrzebowałam.
Nie uwielbiasz puzzli?
Puzzle są banalne.
Fakt.
Mam pytanie. Czy Lydia dobrze całuje?
Jest wporzo.
Wporzo?
- Może dlatego, że byłeś jej pierwszym. - Nie, mówiła, że już się całowała.
Na obozie?
Tak.
Czy jej zaciśnięte usta wskazują na doświadczenie?
Nie, jakby myślała, że całuje jakiegoś pluszaka.
No i zawsze, gdy ruszę ręką, zaczyna się śmiać. Ma megałaskotki.
Masz cierpliwość świętego.
Żydowskiego.
Prawda.
- Dwadzieścia punktów dla mnie. - Brawo, babciu.
Chcesz zdjęcie jako dowód, że tu jesteś?
Tak. Dobry pomysł.
No dobrze.
- Tak, babciu. - Przezabawne.
Też muszę dowieść, że tu jestem. To mój projekt na micwę.
- O to chodzi. - Wyślę ci.
- Jasne. - Kurde. Wysłałam ci więcej zdjęć.
- Zignoruj je. - Andy Goldfarb.
Nieźle.
- Ta jest za duża. - W porząsiu.
Spróbuj tę bez ramiączek.
Jak idzie nagranie Lydii?
Skończyłam je w weekend.
Super!
Nie.
Dlaczego nie?
Po prostu nie.
No to przymierz tę ostatnią.
Nie, jest najgorsza!
Tylko przymierz!
O Boże.
- Jest taka brzydka, mamo. - Może na tobie będzie wyglądać dobrze.
Wiesz co?
Podoba mi się.
Wyglądam jak pani,
która wyciąga dzieci z klasy, by przekazać im złe wieści.
Jak często to się zdarza?
Możemy kupić tę sukienkę? Proszę.
- To sukienka marzeń. - Kosztuje więcej niż nasz dom.
Załóż tanią sukienkę przed Bogiem. Rozumiem.
Nie jest tania.
Jest racjonalna.
Każdy chce to usłyszeć w najważniejszym dniu.
„Wyglądasz tak racjonalnie, Stacy”.
Wiesz co? To ładna,
skromna sukienka w dobrej cenie. I...
Nie, nie mów tego. Proszę, mamo. Błagam cię.
- Bierzemy ją. - Boże! Nie mogę z tobą!
Brzydko, mamo.
- To się przeciąga czy przykłada? - Przykłada.
Dobrze? Dobra. Nie za szybko zabrałam?
- Czemu? Możemy zgrać kolory. - Nie. Nie zgrywamy kolorów, mamo.
- Chcesz mnie zniszczyć? - To nie.
Wygląda jak ubranie pedagożki szkolnej.
- Dobrze. - Proszę, nie włożę tego.
- Rozumiem. - Eli!
- Co? - Co o tym myślisz?
Zaczekaj chwilkę, Rudy.
Jestem na jakimś wydarzeniu rodzinnym.
Ta sukienka jest przepiękna. To, co najlepsze.
Nawet nie wiesz, o której mowa, Papi.
Jest najpiękniejsza. Tak jak ty, pączusiu.
Rachu-ciachu!
Dobra, dałeś mi dobrą cenę.
Mamo, możemy iść?
Tak. Weź sukienkę.
- Dziękuję. - No dobrze.
Ekstra. Superinteres.
Gdzie tatuś? Nie pamiętam, w którą stronę... Gabi!
Bree!
Lydia! Lydia tu jest.
Boże! Nie widziałam cię od wieków!
Cześć.
Jak zawsze zakupy sukienek na ostatnią chwilę.
Bo po co planować, nie?
Jak tam? Jak Stace?
Dobrze. Tęsknię za Lydią. Dawno jej nie było.
Eli! Dobrze cię widzieć. Jak leci?
Świetnie. Rozwodzimy się.
Tak, słyszałam. Przykro mi.
Mnie nie. Mam sześć apek randkowych.
Sześć? Świetnie.
Andy ze mną zerwał.
Przykro mi. Byliście idealną parą.
Nie mógł poradzić sobie z łaskotkami i całusami przez zamknięte usta.
No to beznadzieja.
Dowiedział się, że skłamałam o całowaniu na obozie.
Kłamałaś. Więc...
- Widzimy się w świątyni? - Do zobaczenia.
No to... nara.
- Miłych zakupów! - Tak!
Pa, Eli! Powodzenia na apkach.
- Pa. - Chodź, skarbie.
Jak jej tam było?
Bree.
Żartujesz?
Musisz ruszyć tą tłustą głową, Eli.
Ojciec Stacy, Danny, jeślibyś pamiętał imiona,
którego znamy od przedszkola, jest zaangażowany w każdy szczegół!
Tak?
Który szczegół to jest?
- Jest wykończony byciem dobrym ojcem. - Chciałabyś.
Zjemy lody?
- Jadłyście już lody? - Nie.
Tak, Seema?
- Mogę iść do łazienki? - Tak.
Idź siusiu, ale szybko.
Tak szybko.
- Dziękuję! - Brawo! Dajesz, królowo.
Czy ktoś zna znaczenie tego utworu?
Andy, proszę oświeć nas.
Też muszę iść do łazienki.
Nikt nie myśli o tym przed zajęciami?
Dobrze, ale szybko!
- Tak szybko. - Tak szybko.
Tak szybko.
Dalej, Andy.
Powodzenia, Andy.
Mam nadzieję, że to nie numer dwa!
To pan Mateo!
- Pan Ziemniak. - Panie Ziemniak.
Hej, Stacy!
Nie jesteś Żydem, a bywasz w świątyni częściej niż ja.
Co niedzielę chodzę do kościoła.
Pozostałe sześć dni też chcę wypełnić świętością.
Pomogę im przygotować halkę.
- Chałkę! - Dobra! Chałkę.
Tak powiedziałem.
Czekam, aż pani Lippman otworzy kuchnię.
To trwa wieki.
Też kiedyś miałam panią Lippman, sześć lat i zero problemów.
Mam problemy.
Mama mówi, że jeśli nie nauczę się błogosławieństw,
to nie zagram już w Call of Duty!
Poważna sprawa.
A może pan Mateo cię nauczy. Pewnie już je zna.
Pani Lippman!
Do zobaczenia.
- Cześć, Mike. - Szalom, Stacy.
Co tam?
Cześć.
Hej...
Całowałaś się kiedykolwiek?
Nie.
Chcesz?
Tak.
Dobra, to chodźmy.
Chodź.
- Zajęte. - Idź sobie!
Dokąd możemy pójść?
Chodź. Chodźmy.
Nikt nas tu nie znajdzie.
Czuję, że Bóg się wścieknie czy coś.
Nie, Bóg będzie zachwycony, że tak bardzo się lubimy.
Masz rację.
To nie jest łazienka!
O nie.
Widzicie toaletę?
Tak też myślałam.
Nie musiałem iść.
Mazel tov, jesteście teraz małżeństwem.
Żartuję, macie kłopoty.
Przed Torą? Co ty sobie myślałaś?
Przepraszam. Dlaczego Andy nie ma kłopotów?
Ma kłopoty! To recydywista. Zajmujemy się tym.
Oby ojciec się tym nie zajął. Posieka go i już nigdy go nie znajdą.
Zostało kilka tygodni do twojej micwy. Jasne, słodziaku?
To najważniejszy dzień w twoim życiu,
a ty nie traktujesz go poważnie.
- Nie zrobiłaś nawet projektu na micwę. - Zrobiłam.
Pomagam w domu starców.
Żeby odprawić micwę czy poflirtować z chłopakiem?
Skąd to wiesz?
Powiedzmy, że jest tam wspaniała kobieta, pani O'Leary,
która chce przejść na judaizm, a ty nie przyniosłaś jej książek!
Tak, nie tylko ty potrafisz parodiować.
Poprawię się.
Zdejmę na chwilę mój rabinowy kapelusz
i założę kapelusz stanowczej miłości.
Jeśli się nie poprawisz, twoja bat micwa będzie odwołana.
Tak się kruszą hamantasze. Kapisz?
Tak, rozumiemy, rabinko Rebecco.
Nie zasługuje na drugą szansę. Dziękujemy za to.
Proszę uspokoić męża.
I powiedzieć mu, żeby nie siekał Andy’ego Goldfarba.
- Właśnie weszła. - Dobrze. Powodzenia.
Tato, odetchnij. Porozmawiaj z nią. Nie krzycz.
Nie odetchnął.
Nie.
Tu nie trzaska się drzwiami.
- Muszę odpocząć. - Witaj w dorosłym życiu.
- I w byciu Żydówką. My nie odpoczywamy. - Boże! Przestań!
Całowanie chłopca w świątyni? Wiesz, jaki to brak szacunku?
Za każdym razem, gdy wchodzisz do synagogi, oświadczasz Bogu i reszcie:
„Jestem Żydówką i to moje miejsce!”.
Może nie chcę być!
Chcesz!
- Zrodziłam się z niebios! - Bóg już cię w nich chce! Co ty na to?
Nienawidzę cię!
Nie mówisz serio.
Nigdy mu tak nie mówiłam, a byłam szalona.
Nie nienawidzisz mnie!
Owszem. Jesteś bucem i zabroniłeś mi mojito baru.
- Gabi! - Cześć.
Dlatego walczyliśmy z nazistami? Żebyś mogła mieć mojito bar?
To zły moment?
- Nie. Co jest grane? - Zwariowałaś?
Stacy miała zrobić to wideo na micwę Lydii.
O, tak. Jasne.
Wyjdź stąd! Niszczysz mi życie!
- Więc... - Zapłaciłem za ten pokój!
Nie wysłała go. Byłam blisko i wpadłam zobaczyć, czy jest gotowy.
Naprawdę?
Cześć, Ronnie. Cześć, Zaara. Jak leci?
Andy Goldfarb? Tego wybierasz?
Świetnie! Miło panią widzieć.
Ale urosłyście. Jak tam w liceum?
Przez ciebie zacznę ćpać!
Ja też.
Ciężko.
Bardzo stresująco.
Dobry Boże!
Stacy powiedziała, że skończyła wideo w weekend,
wyślę ci je niezwłocznie.
Dzięki. Lydia mówi, że nie chce już tego wideo.
Żałowałaby tego.
Obyś umarł przed mamą!
- Ty razem ze mną! - Na razie. Mazel tov!
WIDEO NA WEJŚCIE LYDII
Andy Goldfarb idzie do rębaka!
No dobrze.
Panie Boże, tu Stacy.
Jak pewnie już wiesz, zbliża się bat micwa Lydii,
a ja nie wiem, co mam robić.
Nie wiem, czy mnie tam chce.
Gdyby to zdarzyło się miesiąc temu, spytałbym przyjaciół, co robić.
Patrz, mamy jednakowe buty.
Jednakowe?
Jesteśmy w czwartej klasie czy co?
Ale nie wiem, czy moi obecni znajomi udzieliliby dobrej rady.
Ciężko pracuję,
bo chcę mieć dobrą bat micwę i dobre życie.
Nie wiem, jak załatwić sprawy z Lydią,
czy powinnam,
czy to w ogóle możliwe.
O tak!
Skupiam się na nowym projekcie na micwę.
Może, jeśli zacznę czynić dobrze...
Nie ma za co.
...mnie spotka dobro.
Dzięki.
To bardziej buddyjska koncepcja niż żydowska.
Ale w tym momencie...
Friedman?
Co ty robisz?
Twój czas minął.
Chciałem, żeby minął.
Kanarzyca to ikona seksu, a ja chciałem ją poderwać.
Teraz muszę czekać 45 minut!
Nie nazywaj ich kanarami.
- Czemu zająłeś miejsce dla inwalidów? - Każdy kocha łobuzów.
Ohyda. Pięćset dolarów grzywny.
Co?
Co do cholery?
To jej wina!
- Jej? - Zrobiła to!
- Znamy ją. - Co?
- Umawia się z kolesiem od koszykówki. - Właśnie.
Stace?
Skarbie?
Czemu nie jesteś gotowa?
Nie chcę iść.
Chcesz.
To bat micwa Lydii.
- Ona nawet mnie tam nie chce. - Skarbie.
Nie wiem, co się między wami dzieje,
pewnie wszystko wydaje się zagmatwane.
Wiem, że cię skrzywdziła, ale pewnie tęskni za przyjaciółką.
Musisz to naprawić.
- W porządku? - Tak.
Powinnaś pójść w tym ręczniku.
- To dobry dodatek. - Bardzo stylowy.
- Nie sądzisz? - Tak.
Hej! Zwolnij!
- Poczuj wiatr, babciu! - O rety!
Już wiem, czym cię tak ujął.
To Lydia.
KRAINA SŁODYCZY
Dziękujemy za przybycie.
Lydia! Spójrz tylko!
O Boże!
Jest niesamowicie!
Przeszłaś samą siebie, Gabi. Jest pięknie.
Stacy, cieszę się, że jesteś! Lydia mówiła, że jesteś zajęta chórem.
Chór idzie świetnie.
To wspaniale.
Dacie wiarę?
Planowałyście to całe życie i wreszcie nadeszło!
Czas się upić.
Dobra.
Może zemdleje.
Ty! Widziałem cię w świątyni.
- Haftara. Supersprawa. - Dzięki, panie Friedman.
- Pięknie wyglądasz, Lydio! - Dzięki.
- Masz barek z żelkami ? - Tak, specjalnie dla ciebie.
- Hurra! - Hurra!
Twój nowojorski motyw będzie niesamowity! Dziękuję za przybycie, madam.
Dziękuję za zaproszenie.
- Lyd! Tu jesteś! - Hej.
- Teraz ty! - Gotowa na wielkie wejście?
Dalej! Na miejsca, słodziaki.
- Na razie. - Dobra parodia.
Pa, Ronnie!
- Było nieźle, co? - Tak.
Hej.
- Hej! - Elward!
Siedzimy z Lamonsoffami. Super!
Miło cię widzieć.
Co tam?
Gotowy? Impreza się zaczyna.
Dobra, zaraz przyjdę! Ogarniam się!
Czas na Schmuleya.
Do dzieła.
Dobra! Ręce do góry, ludzie!
To już oficjalnie bat micwa Lydii Katz Rodriguez!
Dajesz, babciu!
Nie ma drugiego takiego jak DJ Schmuley, co?
Chyba tak.
DLA MOJEJ PRZYJACIÓŁKI, LYDII!
Moje kochane dziecko.
Bubela!
Tatelah!
Meydelah!
Shayna punim!
- Pamiętasz? Przedszkole, pierwszy dzień? - Tak.
Zająłeś mi miejsce parkingowe.
- Nie wiem, czy to ja, ale nieważne. - Okej.
To ty z chłopakiem, co robisz?
Czekamy, aż wyciśnie pryszcza.
Co się dzieje, Stace? Co robisz?
Patrzcie na to.
Czemu zawsze to robisz?
Bo lubię zapach moich stóp!
To nie jest normalne!
Schmuley, wyłącz nagranie. Proszę! Schmuley! Wyłącz to nagranie!
Wzbudza emocje. Co w tym złego?
Wzbudza złe emocje! Proszę, wyłącz to!
Brzmi jak kosiarka.
To nie było chrapnięcie!
- Śmierdzi? - Boże.
Kym, Megan i Anya są do bani. Są okropne.
Chcę ładne, markowe rzeczy, ale muszą być ekologiczne.
- Sorki. - Są bardzo głupie.
Ale to prawda.
Zamknij się. Boże.
- Nagrałam gluta. - Skończ. Usuń to, proszę.
Ma włochate palce.
Pamiętasz, jak zerwał mi się tampon?
Chyba się posikałam.
O mój Boże.
Pierdnęłaś kiedyś tam z przodu?
Z pipci?
- Pokazać ci? Przygotuję się. - Tak. Zobaczmy.
- Pokazywałam, jak się pyrka waginą. - O tym dzieciaki gadają? Tampony i bąki?
Nie pokazuj tego nikomu.
O Boże. Przysięgam, jeśli komuś to pokażesz, to...
Schmuley to zrobił?
Schmuley?
Dzięki za oglądanie. Pa!
KOCHAM, TWOJA BFF STACY FRIEDMAN
- Czemu Stacy to zrobiła? - Nie wiem.
- Nawet ja nie jestem tak podła. - Jesteś.
No, jesteś.
Wyłącz to!
Lydia, nie chciałam...
Przestań! Nie chciałaś? Nie chciałaś mówić,
że mam włosy na sutku, że nigdy się nie całowałam?
- Nie, to co innego! - Przestań kłamać!
Chciałam przeprosić, a ty wciąż mnie karzesz!
- Kiedy to się skończy, Stacy? - Teraz!
Za późno!
Lydio!
Pójdę do niej. Muszę z nią pogadać.
Ja pójdę, to ja wysłałam to głupie nagranie.
Nikt nie powinien tam iść. Sama musi to przetrawić.
Ona potrzebuje...
- Wiem czego, bo wiem, co czuje. - Skąd wiesz?
Nawet ty nie zrobiłaś takiej głupoty.
Tak, ale widziałam podobne na TikToku.
A ta twoja uwaga to była manipulacja.
Tak, masz rację. Wybacz.
Będzie to dla was trudne, Danny i Bree,
ale od tego momentu będzie duża część Stacy,
której nie rozumiecie i już nigdy nie zrozumiecie,
nieważne, jak bardzo chcecie, tak już jest.
Nigdy więcej nie mów do nas Danny i Bree.
To było dziwne.
Wybaczcie, państwo Friedman.
Dla mnie to była manipulacja.
Boże, wszystko się pogmatwało.
Nigdy wcześniej tak się nie czułem.
I nie wiem, jak to naprawić.
Na pewno masz ten dzień zaznaczony w swoim świętym kalendarzu,
ale dziś jest moja bat micwa.
Najważniejszy dzień w moim żydowskim życiu.
Może nawet całym moim życiu.
Ale po co to wszystko?
Do dzieła!
- Żartujesz sobie. Znowu? - Tym razem mówię poważnie. Nie idę.
Idziesz. Ubierz się. Wsiadaj do auta.
Nie mogę i nie zrobię tego.
Dobrze. Pożegnaj się ze swoim telefonem.
Dobra. I tak nie mam do kogo pisać.
Nie możesz powiedzieć czy zrobić nic, co mnie zmusi.
Od dziś jestem dorosła i sama mogę decydować.
Zdecydowałam, że zostanę tutaj.
- Postaw mnie! - Hej. Idziemy.
Ronnie!
Wspaniały wzór rodzicielstwa.
- Nie! Przestań! - Hej.
Hej, jak tam pachy?
Mówi się, że odrastają ze zdwojoną siłą, nie? Odrosły z potrójną.
Tak.
Łapać ją!
- Uspokój się. - Nie chcę iść.
Możesz przestać? Nie obchodzi nas, czego chcesz. Hej!
Szabat szalom.
Dziś jest szczególny dzień.
Nasza genialna, młoda Stacy Friedman
zostaje wezwana na bemę na swoją bat micwę.
Boże. Czy słyszysz, jak mnie wzywa, bym odebrała niezasłużony mi zaszczyt?
Marzyłam o tym dniu przez całe życie i oto jest.
A ja chciałabym wrócić do łóżka, pod łóżko, gdziekolwiek...
Seema?
ZAREZERWOWANE: LYDIA RODRIGUEZ KATZ
Popełniłam wielki błąd.
Przepraszam. Nie wiem, co robię.
W religii żydowskiej od dziś jestem dorosła.
Ale byłam taka samolubna, rozwydrzona
i wkurzająca dla moich rodziców, którzy chcą...
I wtedy to się stało.
W dniu, w którym miałam stać się kobietą,
wszystko zaczęło nabierać sensu.
...Nikki, Tara...
Dziecko myśli, że można zostawić przyjaciół w tyle
i dążyć do czegoś lepszego.
Kobieta wie, że nie ma nic lepszego od przyjaciół.
...Kym, Megan, Anya...
Jako dziecko myślisz, że musisz być kimś, kim nie jesteś, aby się dopasować.
...szczerze mówiąc, to pewnie dlatego, że byłyśmy zazdrosne...
Ale kobieta wie, że nie należy się ukrywać,
tylko być sobą i mówić prawdę.
...ale wy też potraficie być czasami takimi dupkami.
Zachowaj zasady świątyni.
Przepraszam.
Gdzie się nauczyła tak przeklinać?
Pojęcia nie mam.
I największa różnica między dzieckiem a dorosłym...
Andy...
...to wiedza, co jest naprawdę ważne.
Powiem krótko, bo nie umiesz się skupić na długo, ale jesteś nudny
i niemiły dla ludzi,
i jak mam być szczera, słaby w piłkę.
Jesteś do bani!
A co najgorsze, przez ciebie
zrujnowałem przyjaźń z najważniejszą mi osobą.
- Muszę jej wyznać, jak bardzo nawaliłam. - Musisz wrócić i dokończyć czytanie Tory.
Chodź. Daj z siebie wszystko, a potem wszyscy razem to naprawimy.
Tylko zdejmę ten gryzący garnitur.
Masz kawowy oddech.
Dobra. Użyj tego. Idź.
Szybko, tak szybko.
Tak szybko.
Udało się.
Jaszer koach! A teraz idź!
Lydia!
Lydia.
Lydio, otwórz proszę.
Chodzi o Andy’ego.
Wiem, że nie zraniłaś mnie celowo.
Powinnam dać ci się przeprosić.
Tęsknię za tobą, kocham cię i przepraszam.
Byłam okropną, samolubną przyjaciółką. Proszę, wybacz mi.
Stacy, zniszczyłaś moją bat micwę.
Czego w tym nie rozumiesz? Ja nie...
- Wiem. - Daj mi dokończyć.
Mówiłam wtedy, by nie iść na skałkę.
Mówiłam, nie skacz. Skoczyłaś. A potem to wszystko to moja wina.
- I to ja byłam do dupy? - Wybacz.
Wiem, że zawsze podobał ci się Andy, ale wiesz co, Stacy?
Każdej dziewczynie w szkole, w tym mnie, też,
ale nic ci nie powiedziałam, by cię nie zmartwić.
Ale gdy nie zaprosiłaś mnie na dzień, który od dawna planowałyśmy razem,
zaczęłam z nim chodzić, żeby cię wkurzyć. Dopóki tego nie zepsułaś.
Zrujnowałaś najważniejszy dzień w moim życiu. To koniec, Stacy.
Czekaj. Masz rację.
Wiem.
Przyjdź na moją bat micwę. Obiecuję, że będzie warto. Proszę.
Potraktuję to jako może.
Witam ponownie.
Skarbie?
Cześć, mamo.
Twój ojciec poprosił o wiele przysług. Myślę, że to się uda, jeśli się pojawi.
Daj, ja to zrobię.
Wiem, że dzisiejszy dzień nie jest tym, o czym marzyłaś,
ale jestem z ciebie dumna.
Dobra, zrób.
Proszę.
Pięknie.
Dzięki.
- Mam coś dla ciebie. - Okej.
Wiem, że może ci się to nie podobać, ale...
Naprawdę?
Dziękuję!
Chyba założę trampki.
Boże, jesteś już kobietą. Mądrą kobietą.
Zabawmy się!
Jest tutaj?
Chyba nie przyjdzie.
Przyjdzie, kochanie.
Proszę o uwagę.
A co, jeśli nie przyjdzie? To będzie bez sensu.
Nie jest bez sensu.
- Mogłem ćwiczyć grę w golfa! - Nic ci nie jest.
Przyszłaś.
Przyszłam.
W samą porę.
Idealnie na twoje wielkie wejście.
Chłopcy i dziewczęta, panie i panowie...
Nie, Lydio...
Powitajmy słodko z okazji bat micwy
Lydię Rodriguez Katz!
Idealnie na twoje.
Co to ma być?
Zasługujesz na bat micwę, której nikt nie zepsuje.
Zrezygnowałaś dla mnie z bat micwy?
To było twoje marzenie.
To nasze marzenie.
Stacy!
Tak, Lydio! Kochamy cię!
Kochamy cię!
Idź!
No dobrze.
Wejście. Pięknie.
Lydia!
Dalej, Lydio!
Dobra! Zróbcie hałas dla Lydii i Stacy!
- Nie płacę za to, prawda? - Tak, płacisz.
Żartuję. Jest dobrze. Zajęliśmy się tym.
- Dobra! Rozkręćmy tę imprezę! - O rany.
Oglądacie Skazanych na Shawshank!
- Uwielbiam ten film. Widzieliście... - Tak.
- Zostawisz nas samych? - Pa!
- Ty jesteś tym facetem z kina? - Tak.
Przynieś mi żelki.
- Dużo. - Jasne.
- Chcę tylko jeden. - Mój błąd.
Co z tobą nie tak?
Dobra, miszpacha! Kto jest gotowy na „Don't Stop Believing”?
Tak, dajesz.
Jasne, że ty, nerdzie, dlatego nie zamierzam jej zagrać.
Czas trochę zwolnić,
by romantyzm uwolnić.
Hej.
Chcesz zatańczyć?
A co z Isabellą?
- Kim? - Twoją 25-letnią dziewczyną w Ekwadorze?
Założyłam, że ma na imię Isabella.
Nie mam dziewczyny. To dziwna plotka. Nie rozumiem.
I co ty na to? Twoja córka tańczy z przystojnym dżentelmenem?
- O dziwo, czuję się z tym okej. - Naprawdę?
- Wiesz, z czym nie czuję się okej? - Czym?
Rabinka Rebecca i kantor Jerry.
Co to ma być?
Nieźle, rabinko.
To powinno być zakazane w każdej religii.
- Tak. - Co oni robią?
Dość tych powolnych rzeczy.
Zróbmy hałas!
Gotowi?
Panie Boże, tu Stacy Friedman.
Dziś jestem dorosła
i szczerze mówiąc, jest cudownie.
Wiem, że to pierwszy rozdział mojego dorosłego życia
i nie zawsze będzie tak super, ale gdyby tak było, byłoby super.
Nie naciskam na Ciebie.
Nie żebym w ogóle mogła.
Tak tylko mówię.
Wiem, co myślisz.
Że oddanie imprezy Lydii to mój projekt na micwę.
Ale to nie jest micwa.
To bycie najlepszą przyjaciółką.
Zrób głośniej.
PIEKARNIA MICWA SYNAGOGA BETH TZEDEC
Witamy w non profit Piekarni Micwa.
Pomaganie innym, bycie bezinteresownym, czynienie dobra ze zła...
- To cztery dolary. - Cztery.
To micwa.
Ty to zrobiłaś?
- Ale super. - Co bierzesz?
Okej, oczywiście, że to wiesz. Jesteś Bogiem, o czym również wiesz.
Pamiętaj, by zmówić hamoci.
A za sztukę 24 dolary.
Dzięki za cierpliwość do mnie. Cieszę się, że jestem tego częścią.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Odezwę się później. Sprzedaję chleb.
I to jest micwa!
Napisy: Agnieszka Borawska