Downloaded from YTS.MX
KAMIENICA RODZINY KÜLTÜR
Official YIFY movies site: YTS.MX
KRAWIEC
Drodzy widzowie, oglądacie Kültür News. Nie zawiedziecie się.
Kto zachowuje się jak złodziej we własnym domu?
Ten, kto grzebie w szafie Nevry Kültür…
W MOIM STYLU
To towar eksportowy. Nie mogę go pokazać.
Musimy wziąć sprawy w swoje ręce.
Jak widzicie, drodzy widzowie,
tutaj nie ma nic poza styropianem.
Niestety, to kolejny przypadek fikcyjnego eksportu.
Nie ma już takich dziennikarzy.
Merve! Znowu grzebałaś w mojej szafie?
Idę na rozmowę o pracę. Myślałam, że się zgodzisz.
Ile razy ci mówiłam, Merve? Nie grzeb w mojej szafie!
Co to za beznadziejny dobór ubrań?
Załatwiłam ci tę rozmowę, a ty tak się ubierasz?
Ale nie z Leylą Madralı, redaktorką najlepszego magazynu o modzie,
tylko z dyrektorem finansowym.
Kiedy dasz sobie spokój? Nie rób sobie nadziei.
Co tam masz?
Uznałam, że pokażę pani Leyli swoje prace, jeśli na nią wpadnę.
Odpuść sobie wreszcie tę modę.
Studiowałaś zarządzanie!
Hej. Merkury jest w koniunkcji z Uranem. Trzeba uważać.
O rety! Co zrobimy?
Zawsze wybiera najgorsze dni.
Ale Şehmuz zawsze pomoże.
Proszę. Liście szałwii.
Rozrzuć je po pokoju przed rozmową.
Najpierw je rozgnieć.
Nie chcę, by mnie przyjęli.
- Znowu? - Tak.
Nie jestem zaskoczony.
Widzisz? Ani trochę.
Tadam!
- Jak wyglądam? - Ekstra. Jesteś moją ulubioną modelką.
Czekaj. Zioła i ser. Proszę. Będziesz mądrzejsza.
Co ja bym bez ciebie zrobiła? Co bym zrobiła?
Dobra, lecę.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Piękne kieszenie.
Kieszenie naszywane.
Nikt już takich nie robi.
Nevra nie była zła na twój strój?
Była nim zachwycona.
Chce mi znaleźć pracę w biurze. To byłby mój koniec.
Nie bądź tego taka pewna. Nie wiesz, co przyniesie życie.
Twoja mama chce, byś zarabiała i stanęła na własne nogi.
Nie obchodzą mnie pieniądze. Chcę projektować.
Mogłaby się z tym pogodzić.
Jesteś pewien?
Tak. Czynsz najmu to ich jedyny dochód.
Czas się tym zająć.
Poinformuj mieszkańców.
Oczywiście.
Tak…
Ma pani wyjątkowy styl.
Zaczyna się.
Często to słyszę, panie Levent. Mam nadzieję, że będziecie mi płacić.
Niesamowite. Doceniam pani szczerość i poczucie humoru.
Muszę się bardziej postarać.
Znam pani matkę od dawna.
To szanowana dziennikarka
i niezwykła kobieta.
- Pan też ją kochał? - Słucham?
Podobno wszyscy się w niej podkochiwali. Brzmi, jakby pan też.
Studiowałaś zarządzanie. Gdzie pracowałaś?
- Nigdzie. - Brak doświadczenia.
- Ani chęci do pracy. - Dlaczego?
Bo nienawidzę kapitalizmu
i firm, które wykorzystują wszystko i wszystkich.
Zabijacie nas powoli, jak cukier.
Pozwólcie ludziom być wolnymi i tworzyć!
Za długo nas wykorzystujecie!
Lubię takie przedstawienia.
Drzwi zamykają się.
Ma pani wyrazisty styl.
W tym nudnym piekle nigdy takiego nie będzie.
Tak. Co ja tam wiem?
Sesja zdjęciowa nowej kolekcji będzie w Galacie, Leylo.
Auto już czeka.
Powiedziałaś „Leylo”?
Jaka Leylo? Co?
Leyla Madralı, redaktor naczelna.
Nie mów, że to twoje portfolio.
Nie. To tylko analizy finansowe.
Rozumiem.
Drzwi zamykają się.
Kurka.
Erdem?
- Merve? - Erdem?
Chyba sobie żartujesz.
Zaraz wrócę, kochanie.
Hej, Merve. Zaczekaj.
Nie chcę tego słuchać.
- Zdradzasz mnie. - To nie tak.
Akurat. A to kto? Twoja siostra?
Posłuchaj. Zdradzam, ale to ją zdradzam z tobą.
Słucham?
Posłuchaj. Bardzo ją lubię.
Ale teraz jest podejrzliwa.
Może powiesz jej, że jesteś moją siostrą albo kuzynką?
Proszę. Błagam cię.
Zdradzasz mnie?
Merve!
Tutaj czuję się najlepiej.
Chciałabym, żeby był tylko mój.
Wybacz. Nie zauważyłam cię, skarbie.
Nie szkodzi, „skarbie”.
Wróciłam.
Co jest? Ktoś umarł?
Şehmuz?
Gülgün?
- Hamdi. - Nevra?
To jakaś gra czy co? Co jest grane?
Mamo?
- Twój ojciec. - Co on ma z tym wspólnego?
Sprzedał budynek.
Jaki budynek?
Jak myślisz? Ten budynek.
- Dlaczego? - Jest bankrutem.
Ma duże zadłużenie w banku.
Co nas to obchodzi?
Bo jesteśmy bezdomni.
Przyszedł tu prawnik.
Musimy się wyprowadzić za dwa miesiące.
- Nie możemy go odkupić? - Za co?
Nie mamy pieniędzy.
Ludzie są niezwykle silni,
wystarczy, że naprawdę czegoś chcą.
Wierzę w tę moc.
Nie bądź śmieszny.
Kupił go budowlaniec. Zburzy budynek i postawi nowy.
Chodzi o pieniądze. Co niby możemy zrobić?
Nie otworzę nowego zakładu.
To koniec.
W kartach nie widzę żadnej przeprowadzki.
Przecież bym wam powiedział.
Moje kwiaty i koty nie przeżyją takiej przeprowadzki.
Nie mogę się przenieść.
Chwila.
Ten facet odszedł 15 lat temu. Nie jesteście rozwiedzeni?
Nie jesteś właścicielką mieszkania?
Nie przepisałaś go na mnie?
Do kogo należy?
Jak mogą nas wyrzucić?
Mamo?
Nie rozwiedliście się?
Jak to? Minęło 15 lat. Jak to możliwe?
Mamo? Co? Mamo?
To ja zdecyduję, kiedy się z nim rozwieść.
Ma dziecko z inną kobietą.
Nie rozwiodłaś się z nadzieją, że wróci?
Wręcz przeciwnie.
Nie przestąpi progu tego domu.
Rozumiem. Nie zrobiłaś tego, żeby się nie ożenił.
Ma być albo twój, albo niczyj.
Dobra robota!
To teraz tatuś nas załatwi.
Taka karma.
Nosił wilk razy kilka, aż dostał kopa w tyłek.
I jak to nie mamy pieniędzy?
Nie pracowałam od lat. Już wydałyśmy to, co zaoszczędziłam.
Musimy się wyprowadzić.
Masz wielki ciężar na barkach.
Musisz znaleźć dobrze płatną pracę.
O nie! To jakiś koszmar!
Nil.
Nil?
Bateria mi padła.
Nil? Murat?
- Nieźle. - Genialnie.
Świetne wyczucie czasu. Brawo.
Takie napięcie wystarczy.
Chyba jednak zbyt duże. Jest w szoku.
Zajmę się nią.
Chwila. Czekaj. Jaki prąd? Przestań!
Przestań. Prąd? Szok?
To system antywłamaniowy chłopaków.
Oczekują, że będę go reklamować.
Będziemy bogaci. Nie będę po nocach myśleć o pomysłach na start-up.
Poważnie? Podoba ci się?
Będziesz siedział u ludzi w kostiumie niedźwiedzia?
Będę je produkował i je sprzedamy.
Będziemy bogaci.
Idealne zakończenie mojego dnia.
Teraz powinnam umrzeć!
Co się dzieje?
Tak to wygląda.
To do bani.
Ci ludzie są jak rodzina. Nie wyobrażam sobie bez nich życia.
Musimy znaleźć sposób, by odzyskać budynek.
Oszalałaś?
Masz rację. Ponoć nie mamy pieniędzy.
Gdybym wymyśliła aplikację,
moglibyśmy kupić całą okolicę,
ale nie mogę.
Potrzebuję nowego pomysłu. Czegoś genialnego.
Oni tylko uganiają się za dziewczynami.
„Tuğba2002”.
Aplikacja randkowa. To by się sprzedało.
Nie poznasz fajnego faceta przez internet.
Popatrz na Erdema. Oszukał mnie.
Stworzymy aplikację dla ciebie, żebyś mogła znaleźć bratnią duszę.
Nie kpij ze mnie.
Chciałabym móc zaufać drugiej osobie.
Ale wszyscy noszą maski.
Gdybym miał na sobie maskę, nie bałbym się mówić prawdy.
No to mów.
Kocham cię, Nil.
Nie wygłupiaj się.
Już wiem.
A gdyby istniała apka, w której wszyscy nosiliby maski,
żeby móc mówić prawdę bez obaw i być szczerzy?
I co potem?
Może tak dałoby się znaleźć bratnią duszę.
Nie bądź śmieszna, Merve.
Może to nie taki zły pomysł.
Apka dla szukających bratniej duszy.
- Naiwniacy by się na to nabrali. - Ja tak!
Chciałem, żebyśmy zarabiali na sprzedaży masek.
Pobieralibyśmy opłatę za wideo czat.
Łatwo to kodować.
Maski z wizerunkami zwierząt. One nie kłamią.
Do ciebie pasowałaby zraniona gazela.
Naprawdę możemy to zrobić?
Możemy.
Jak to sprzedać?
W dobrym opakowaniu wszystko się sprzeda.
Ja się tym zajmę. Bez obaw.
- Zrobimy to. - Tak.
Nie uganiaj się za Erdemem. Zabiję cię.
Nie żartuj. Nie jestem zdesperowana.
Spójrz na moją historię.
Nawet tata mnie oszukuje.
Powinnaś mu to wykrzyczeć. Najwyższa pora.
Może iść do diabła. Przez niego tracę dom.
Znajdź pracę i zacznij zarabiać.
Kupisz sobie coś.
Ja też niczego nie odziedziczyłam.
Proszę. Spójrz.
To jest wolne. I tanie.
Po pracy możesz projektować.
Tutaj?
Nie. Potrzebuję swojego środowiska, by tworzyć.
A teraz je masz? Co za królewna.
Nie może tworzyć bez pomocy mamy.
Pokazałaś pani Leyli swoje portfolio?
Nie.
Jest na urlopie.
Wyjechała.
Cholera, Merve.
Nie potrafiłam tego zrobić.
Wstydzę się i zaczynam bełkotać.
Mówiłam ci setki razy.
Załóż stronę na Instagramie, stwórz hashtag,
wrzuć zdjęcia swoich prac
i zbuduj markę.
„Załóż stronę, stwórz hashtag, zbuduj markę”.
Każdy w firmie może obejrzeć tę rozmowę?
Tak.
Jeśli dostaniesz dużo lajków, to cię zatrudnią.
Czuję się dziwnie przez to, że chcę tej pracy.
Ludzie za tobą nie przepadają.
Pani Merve, dlaczego interesuje panią moda?
Wierzę, że każdy może wyrazić swoje poglądy na temat życia
poprzez swój strój.
Postrzegam modę jako sposób na wyrażanie siebie.
Czyli nie jako gigantyczny, wielomilionowy przemysł,
ale jako hobby.
Polubcie mnie. Jestem uroczą dziewczyną. Proszę.
Jasne, że nie. Chodzi o pieniądze.
One się liczą. Jestem tu dla kasy.
Posłuchaj.
Wychowano nas, byśmy kochali bawełnę.
Staliśmy się jednymi z największych w branży,
ale jacy się nie staliśmy?
- Ludzcy? - Co?
Nie. Jesteśmy bardzo ludzcy, ale nie potrafimy się wybić.
- Brakuje nam wizji. - Mogę to naprawić!
Jestem wizjonerką.
Powiem szczerze. Lubię cię.
Pokażę ci stanowisko.
- Naprawdę? - Pewnie.
Dziękuję.
To niewiarygodne. Dziękuję.
Posłuchaj.
Prasowanie to podstawa.
To dusza i serce tej pracy.
Pamiętaj o tym.
No to powodzenia.
Halo?
Mam ciarki, Merve. To cud.
Co się stało?
Jutro mamy spotkanie z Anılem Gürmanem.
Kto to jest?
Ty nic nie wiesz.
To guru i największy inwestor na rynku start-upów.
I flirciarz.
Odwieź panią.
Kiedy się znowu zobaczymy?
Jest niesamowity.
Dzień dobry.
Mieszkał w Chinach.
Założył platformę e-commerce, Buneki,
i sprzedał ją Chińczykom.
Jest nadziany.
Dzień dobry. Porozmawiamy później.
To jest jak sen.
Ciągle zgłaszają się start-upy.
Nie wyrabiam się z pracą.
Dasz sobie radę.
Chciałbym, żeby któryś okazał się ciekawy.
„Bratnie dusze”. Co to?
Aplikacja randkowa. Totalna bzdura.
Chcą się spotkać i to jak najszybciej.
- Merve Kültür i start-up? - Znasz ją?
Spotkam się z nimi jutro.
Odwołaj inne spotkanie.
Dobrze.
Odwołam.
To ogromna szansa.
Musimy dać z siebie wszystko.
Jutro to załatwimy.
Posłuchaj.
Włóż jutro swój najlepszy strój, okej?
Tak!
Merve!
- Znowu? - Mamo?
Twoja córka idzie na ważne spotkanie.
- Rozmowa w cyrku? - To nie rozmowa.
Prezentujemy naszą aplikację inwestorowi.
Jeśli zainwestują
aplikacja stanie się popularna i sprzedamy ją innemu inwestorowi,
i odkupimy budynek.
To brzmi absurdalnie.
Powiedzmy sąsiadom, to się uspokoją.
Przyzwyczaj się. Tak to działa.
Nie możesz tak się ubierać.
Taki mam styl, mamo. Taka już jestem.
Dobrze. Bądź sobą i ignoruj moje lata doświadczeń.
Gdybym była inwestorką,
nie dałbym ani grosza komuś, kto tak wygląda.
Ani grosza!
I nie grzeb w mojej szafie!
„Bądź sobą i mnie nie słuchaj”.
Podoba mi się twój styl.
Zrobisz mi zdjęcie?
Zaczekaj. Z tym.
Właśnie tak. I tak.
Dziękuję.
„Bądź sobą…”
Sprawdźmy, jak mi pójdzie na Instagramie.
Z taką stylówą dawałabym czadu.
Ja już daję.
„#bądźsobą”.
Zobaczymy.
- Dziękuję. - Smacznego.
Spokojnie!
Parzy!
Dobrze, że buty są suche. Jesteś trochę niezdarna, co?
Co z ciebie za człowiek?
Jesteś w ogóle człowiekiem?
Oblałam sobie spodnie.
Arogancki dupek i jego buty.
Spóźnię się przez tego wariata.
Brawo! Nie widać, że coś się stało.
Znasz się na modzie.
To zaleta dla kogoś tak niezdarnego jak ty.
I co teraz powiesz?
Ładne guziki. Przepraszam.
To dobry pomysł przychodzić w masce?
Nie widzisz, że wszyscy się patrzą?
Nie widzę.
Dosłownie wszyscy.
Zrobiliśmy wrażenie.
Witajcie.
Dziękujemy, że nas pan przyjął.
Przedstawię nasz zespół.
To nasz dyrektor artystyczny, Murat.
Hej. Świetna maska.
Programiści, Ali i Fikret.
Merve, pomysłodawczyni aplikacji, nasz geniusz twórczy.
Jestem fanem twórczego geniuszu pani Merve.
Przepraszam…
Nie, nie.
To ja przepraszam za bycie aroganckim dupkiem.
Znacie się?
Mamy mało czasu. Zaczynajmy.
Wygląda na to, że jestem w czepku urodzona.
Nie każdy ma tyle szczęścia.
Zaczynajmy.
Jak brzmi nasz slogan?
„W masce nie ukrywasz prawdy”.
Właśnie.
Na przykład niedźwiedziowi Murata spodoba się gazela Merve.
Postanowi zapłacić za czat.
Dzięki masce będzie odważniejszy
i ukaże swoją mroczną stronę, lęki i marzenia.
Będzie miał szansę znaleźć bratnią duszę, która go zaakceptuje.
Będziemy też sprzedawać piękne maski, które zaprojektował Murat.
W skrócie, musimy rozpocząć fazę testową naszej aplikacji.
Przygotujcie wersję beta. Omówcie finanse.
Wezmę 50% udziałów i pokryję wszystkie wydatki.
Wykorzystamy nasze serwery. Pasuje?
Dzięki. Miłego dnia.
Pani Merve.
Przepraszam. Bardzo mi przykro.
- Rozważy pani pracę w Buneki? - Jako kto?
Przyda nam się świeże spojrzenie.
Jest projektantką mody.
Nie jestem projektantką. Entuzjastką. To hobby.
Co o tym myślisz, Sezo?
To twoja decyzja.
Mogę dostać zaliczkę?
Żartuję.
Lubię żartować.
Ale ciężko pracuję. Nigdy się nie nudzę.
Postaram się nie nudzić. Jestem pracowita.
- Chodźmy. - Tak. Dziękuję. Zabierz mnie stąd.
- Co o tym sądzisz? - To bzdura.
Kto szukałby bratniej duszy w masce?
Jest milion aplikacji, które to ułatwiają.
Nie szukasz bratniej duszy?
Nie mam czasu na związki.
Wszyscy o tym wiedzą.
To po co w to inwestujesz?
Nie mogę się trochę zabawić?
- Zajmij się nową. - Nie potrzebuję jej.
Nawet lepiej. Przeczołgaj ją.
Niech ucieka zapłakana.
Dlaczego?
KÜLTÜR PRZYSZPILA EKSPORTERA
NIE ŻYJE SŁYNNY BIZNESMEN, SEDAT GÜRMAN
Dziś znaleźliśmy inwestora, którego szukaliśmy,
a ja dostałam pracę.
Mamy plan. Opracujemy aplikację.
A potem odkupimy budynek.
- Świetnie. Brawo! - Wspaniale. Brawo!
- Za Merve. - Tak.
Te dzieciaki nas uratują.
To najgłupszy plan na świecie.
Prędzej zatrzymasz globalne ocieplenie niż Nevrę Kültür.
A masz lepszy?
To nasza jedyna nadzieja.
Dlaczego przygotowałam kolację?
Bo wszyscy jesteśmy smutni.
Dość tego!
Wierzę w to. Merve nas uratuje.
Nie tylko ja. My. Jesteśmy drużyną.
Jedzenie jest przepyszne, Gülgün. Powinnaś na tym zarabiać.
Marzyłam o tym, ale nie mam pieniędzy na start.
- Nie nadaję się na przedsiębiorcę. - Ale ja tak.
Ty gotujesz, a ja reklamuję.
A ja chcę występować.
- Tak. Tego nam trzeba. - Co? Trzeba mieć marzenia.
Spójrz na to.
Hej, Nil. Komuś się podobasz.
- To welon panny młodej. - Rety.
- Widzisz to? - Dajesz, laska.
Nasz inwestor, Anıl Gürman jest przystojny.
Chyba ci się podoba.
Co? Nic z tego.
Twój szef ma na nazwisko Gürman?
Tak. A co?
Brzmi znajomo. Może to przypadek.
KAMIENICA RODZINY GÜRMAN
Nie słyszysz budzików? Cała okolica wstała.
- Wstawaj. Idziesz do pracy. - Mogę przyjść, kiedy chcę.
- Wstawaj. - Ale tak mówili.
Co za hałas. Niewiarygodne.
Merve! Wstawaj. Wstań już.
- Spójrz na mnie. - Spójrz.
- Otwórz oczy. - Otwórz.
- Obudziłaś się? - Tak.
Dobrze. Ubieraj się.
Ubiorę się.
NIE LUBIĘ WCZEŚNIE WSTAWAĆ
Co robisz, mamo?
Pierwsze wrażenie jest ważne. Muszę ich sobie zjednać.
Dzień dobry, pani Sezo.
Nie nazywaj mnie tak. Mów mi „Seza”.
Nazywamy się po imieniu.
Ekstra.
O takim biurze marzyłam. Przyjaznym i szczerym.
Tak? W tym przyjaznym biurze pracę zaczynamy o 8.30.
Zwolnię cię, jeśli się spóźnisz.
A ja jestem Zeynep.
Gratuluję pracy.
To twoje biurko.
Idź do działu kadr po laptopa.
Anıl deleguje zadania i nas z nich rozlicza.
Coś ci przydzielę.
- Jest projektantką mody, pamiętasz? - Tak.
Sprawdź i spisz wszystko, co jest w magazynie.
Sprawdź, czy mamy wszystko w każdym rozmiarze.
Porównaj katalog konkurencji. Podaj różnice w cenie i modelu.
Chcę mieć to jutro na biurku.
Zawsze taka jest?
Uważaj.
Ściany mają uszy.
Jasne. Dziękuję.
Nie ma za co.
Nie myśl, że jestem twoją przyjaciółką,
bo trzymam się z tymi u władzy.
Teraz wiem, dlaczego mama kochała życie w korporacji.
Przepraszam.
Wystarczy już.
Powódź w magazynie?
- Jest 7.00. - Mamo!
Oto raport.
Źle. Zrób go jeszcze raz.
#700 LAJKÓW – #BĄDŹSOBĄ
Jestem.
- Merve. - Tak?
Zobacz.
Możesz przewijać awatary.
Stukając, włączasz czat.
- Jeśli obie strony się zgodzą… - Jest wideo.
- Dobra robota. - Mamy problem. Spójrz.
Co?
Wygląda przepięknie.
Jesteś prawdziwym artystą.
To na zamówienie. Kierowca ją odbierze.
- Nasz klient ma kierowcę. - Rety!
Zaczekaj. To jest niespodzianka…
Skończyłem twoją.
Jest cudowna!
- Niesamowita! Jest piękna. - Pasuje ci.
- Jak wyglądam? - Idealnie.
Hej, Nil. Czy maski Murata nie są super?
Później.
- Ciężko pracujemy. - Jestem niewidzialny.
Będzie super.
Nie poddawaj się.
Na razie. Cześć.
Nil. Hej, Nil!
Włącz naszą piosenkę.
Wszyscy załóżcie maski. Chodźcie.
Słuchajcie. Urządźmy imprezę.
Wszyscy przyjdą w maskach, a o północy je zdejmą.
Jak w Halloween. To jak?
Merve Kültür, twoja kreatywność nie zna granic!
Tak!
- Widzisz coś? - Nie.
- Cześć, Merve. Przekaż to. - Jasne.
Proszę bardzo.
Dobrej nocy.
Zatrzymaj się.
Jedźmy dalej.
Dzień dobry.
- Dobry. - Co tu robisz tak wcześnie?
Co rano zawraca mi głowę.
To jest biznes, a nie kawiarnia.
Dodaję kolorytu twojemu posępnemu życiu.
Niedługo pozbędę się ciebie i twoich „energii”.
Nie mów tak. Nie ruszamy się stąd.
Uratujemy budynek.
Ten uparty stary pierdziel nie słucha.
Uwielbiam te kieszenie.
Nie masz pracy?
Zbieram siły. Uwzięli się na mnie.
Zatrudnili mnie, by mnie torturować.
Wykaż się sprytem. Przemień to w grę.
Nie bądź popychadłem. Zaufaj mi. Wiem, jakie to uczucie.
Ta praca i tak jest tymczasowa.
Trzymajmy się planu.
Musimy się dowiedzieć, kto jest kupcem.
Może spytasz swojego ojca?
Spóźnię się. Idę. Pa.
Widzisz? Po prostu uciekła.
Lepiej by było, gdyby z nim porozmawiała. Prawda?
Serio…
Jej mama byłaby wściekła.
Merve to tylko dziecko.
Gdy ojciec się mnie wyrzekł, nie powiedziałem mu, co czuję.
A potem umarł.
A teraz co noc kłócę się z nim w głowie.
Też jesteś dzieckiem.
Nie dorośniesz, póki nie postawisz się rodzicom.
Sprzedany.
Jest tandetny.
- Może z tym. - Kupili tylko to.
Seza, chodź tu.
Tutaj już skończyłaś.
Idź do głównego magazynu.
Dobra, to grajmy dalej w tę grę.
- Mam ją zwolnić? - Nie. Jeszcze nie.
Dlaczego to ważne, kto jest kupcem?
Dobra. Wiem.
To było niesprawiedliwe.
Ale byłem w trudnej sytuacji.
- Po narodzinach syna… - Jestem twoją córką.
Miałam prawo do tego budynku.
Oczywiście, ale jesteś dorosła.
Masz 26 lat.
Mam 24 lata.
Masz 24 lata.
Kiedy się urodziłaś i podali mi cię w szpitalu…
Urodziłam się w studiu.
Mama pracowała do ostatniej chwili.
Tak. W studiu. Tam mi cię podali.
Byłaś słodka.
Nie było cię tam. Byłeś na safari.
Tak. Na safari.
Zapomnij o tym.
Możesz robić w życiu, co zechcesz.
Trudności czynią nas silniejszymi.
Chcę, byś była silniejsza.
Zrozumiesz, że wyświadczam ci przysługę.
Tym razem to powiem.
- Wyświadczasz mi przysługę? - Tak.
Zostawiłeś wielką pustkę w mojej duszy,
porzucając mnie, gdy najbardziej potrzebowałem uwagi.
Przywiązuję się do niewłaściwych mężczyzn,
bo szukam schronienia,
by wypełnić tę niekończącą się, nieuleczalną pustkę.
Sprzedałaś jedyne miejsce, w którym czułam się bezpiecznie
i zostawiłaś nas na ulicy bez pomocy i ochrony!
To ma mnie wzmocnić? To ma być przysługa?
Co to za przysługa? Powiedz mi!
Zrobiłam to.
Kochanie.
Potrzebujesz czegoś?
Mogę ci dać trochę gotówki.
Choć tyle mogę zrobić.
Co robisz, mamo?
Mogę je sprzedać.
Musimy poszukać mieszkania.
Niczego nie szukamy.
Odkupimy ten budynek.
Niby za co?
Nie opłacimy rachunku za prąd.
Proszę. Weź to.
- Co to? - Pieniądze. Mam pracę, pamiętasz?
Za wcześnie. Skąd to masz?
To zaliczka.
Trzeciego dnia?
Tak. Zaimponowałam im.
Poszłaś do ojca?
Nie da się jej oszukać. Była dziennikarka.
I co? To mój ojciec.
Miałaś się z nim nie spotykać, choćbyśmy głodowały.
To przez niego będziemy bezdomne. Nie możesz go prosić o pomoc.
Jasne! Umrzemy z głodu,
żebyś mogła zachować dumę, bo świat kręci się wokół ciebie.
Ja przynajmniej coś robię,
a ty mnie tylko krytykujesz.
Zwrócę się do ojca, jeśli zechcę.
Może nie dorastałabym bez ojca,
gdybyś nie była taka zarozumiała.
Skoro jesteś legendarną dziennikarką, dowiedz się, kto jest kupcem.
A nie tylko mi przeszkadzasz!
Zaczyna mi się to podobać.
Świetnie!
1400 POLUBIEŃ – #BĄDŹSOBĄ
IMPREZA POZNAJ BRATNIĄ DUSZĘ
Chodźmy!
Coś się stało?
Sprawdziłem marki odzieżowe
Sprawdziłam marki odzieżowe
Po co?
Mówiłeś, że potrzebujecie świeżego spojrzenia.
Rozumiem.
Gdybym poszedł w ślady konkurencji,
nie byłbym tam, gdzie teraz jestem.
Oni powinni iść za mną.
Kiedy będę mogła stąd odejść?
„Trzymaj się. Dobrze nam idzie”.
„Anıl sprowadzi chińskich inwestorów na imprezę”.
Nie mów mi o nim.
Tak pracujesz?
Ładny garnitur. Prêt-à-porter?
- Słucham? - Czy szyty na miarę?
Prêt-à-porter.
Powinieneś iść do krawca.
Taki skrupulatny facet powinien szyć je na miarę.
Te kieszenie do ciebie nie pasują. Są za proste.
Powinny być naszywane.
Mój sąsiad jest najlepszym krawcem w Stambule.
Wracaj do pracy!
Tak zbijam ludzi z tropu.
Cześć, Gazelo.
Cześć.
BRATNIE DUSZE GAZELA
GAZELA K., 24 LATA
Cześć, Gazelo.
O rety. Bratnie dusze.
Sprawdźmy, czy nasza apka działa.
Rety. Wilk, co?
Chce gadać na czacie wideo.
Zaróbmy trochę kasy.
Fajna maska.
Twoja też.
Dziękuję.
Chyba powinnam się ciebie bać.
Dlaczego?
Jesteś wilkiem, a ja gazelą.
Mógłbyś mnie rozerwać na strzępy.
- Może tego nie chcę. - Mam nadzieję.
Mieszkasz w Stambule?
Tak.
A ty?
Ja też.
Co robisz?
Zasuwam w pracy. A ty?
To skomplikowane.
Mam fajną pracę, ale jednocześnie jej nie lubię.
Rozumiem.
Jaki masz cel w życiu?
Chcę zostać projektantką mody, ale teraz potrzebuję pieniędzy.
I to dużo.
Jak chcesz je zdobyć?
Dość już o mnie. Twoja kolej.
Jaki ty masz cel w życiu?
Pomścić rodzinę.
Zemścisz się na złych myśliwych?
Co?
Jesteś wilkiem.
Myśliwy zabija rodzinę wilczka.
Ten ucieka, dorasta.
I zastawia zasadzkę na myśliwego.
Co? Rozłączył się.
Przerosło go to.
Kto wie, co przeżył?
Ranny wilk.
Dobra robota, Gazelo. Pierwsza rozmowa.
Przepraszam.
- Zrobię wam zdjęcie. - Nie o to chodzi.
Ty prowadzisz stronę Bądźsobą?
Tak.
Masz kultowy styl. Uwielbiamy go!
Wyrobiłam sobie styl na podstawie twoich rekomendacji.
Stworzyłam potwora.
Bądź sobą i nikogo nie słuchaj.
Nawet mnie.
Na razie.
- Pa. - Cześć.
Ta torebka jest genialna.
- Spójrz na jej spodnie. - Piękne.
60 000 OBSERWUJĄCYCH
O rety! Jestem popularna.
Cult…
Merve Cult.
Głos ulicy.
- Dzień dobry. - W czym mogę pomóc?
Szukam marynarki.
Jakiś konkretny model?
Z naszywanymi kieszeniami.
Dlaczego?
Nie chcę czegoś zwyczajnego. Znam się na modzie.
Gdyby tak było, nie chodziłby pan w tym.
Jestem klientem i tak mnie pan traktuje?
Mówię, co widzę.
To moje ostatnie dzieła. Wyrzucają mnie.
Może coś się spodoba.
Albo proszę iść do galerii handlowej.
Ma pan własny materiał?
Tak. Wyjątkowy.
- Chyba kupił go pan po ciemku. - Słucham?
Nie nadaje się na marynarkę.
A co się nadaje?
Proszę zostawić to mnie.
DYREKTOR GENERALNY
Jak pan tu trafił?
Znajoma poleciła.
Proszę jej podziękować.
O rety. To Wilk.
Nie mam maski. Chwila.
Zaczekaj. Muszę coś założyć.
GAZELA
Moment.
Jestem w pracy.
Jem kokoreç i piję ajran.
Jestem niewolnicą Buneki.
Masz szczęście, że jesteś szefem.
Sam na to zapracowałem.
Ty też możesz.
Nikt mnie tu nie słucha.
Co byś zrobiła, gdyby cię słuchali?
Myślałam o tym, zanim zadzwoniłeś.
Posłuchaj.
Wszyscy nasi rywale mają marki odzieżowe.
A Buneki nie.
Rozumiem, że nie chcą być tacy jak inni.
Tu są kreatywne umysły. Ludzie tego chcą.
Sama nie wiem.
A gdybyśmy zorganizowali konkurs dla projektantów mody?
Moglibyśmy wyprodukować kolekcję zwycięzcy.
To byłaby świetna reklama, a kreatywne umysły dostałyby szansę.
Jesteśmy dobrzy w dystrybucji.
Dużo gadam. Na pewno ucieknie.
Czemu nie powiesz tego szefowi?
Co by to dało?
Nie robisz kroku, będziesz stać w miejscu.
Ktoś inny go zrobi i wykorzysta okazję.
Nieźle. To przysłowie?
To moja filozofia.
Słyszałem to od chińskiego mędrca.
Fajnie.
Miło że się zaprzyjaźniliśmy.
Ale mój szef może mnie oglądać.
Chyba go nie lubisz.
Szkoda, że ty nim nie jesteś.
Posłucham twojej rady, Wilku. Pa.
Pa.
Hej, Anıl. Umieram z głodu.
Na pewno mnie gdzieś zabierzesz.
Dzięki. Dobrej nocy.
Proszę.
Żartujesz, prawda?
Nie lubisz kokoreçu?
Nie wierzę, że tak mnie traktujesz.
Taxi.
Zaopatrzmy się w cynober.
Możemy porozmawiać?
Już mówisz, Kültür.
Inwentaryzacja wiele mnie nauczyła.
Poznałam podstawy i magazyn.
Wpadłam na pomysł. Mogę się nim podzielić?
- Nie mam czasu. - Będę się streszczać.
Buneki powinno mieć własną kolekcję.
Ale na swój sposób.
Zorganizujmy konkurs i dajmy szansę młodym twórcom.
Zapewnijmy im środowisko,
w którym mogą wyrazić siebie i stworzyć własny, niepowtarzalny styl.
To świetna reklama.
Ukradła go.
Dosłownie zabrała mi mój pomysł.
To świetny pomysł.
Nasza sieć dystrybucji działa nienagannie.
- To prawda. - Doskonale.
- Merve. - Tak?
Co sądzisz o pomyśle Sezy?
Jeśli nie zrobimy kroku, będziemy stać w miejscu.
Brawo, Seza. Wspaniały pokaz pionierskiej postawy.
Nasi rywale powinni iść za nami.
- Gratuluję. - Dzięki.
Tak wygląda świat biznesu.
Co byś zrobił?
Wziąłbym udział w konkursie, wygrał
i pokazał im, gdzie ich miejsce.
Bycie wilkiem ci pasuje.
Zrób krok, by nie stać w miejscu.
Znowu dużo mówiłam.
Idziesz na imprezę, prawda?
Nigdy nie wiadomo, co zrobi wilk.
Znowu się rozłączył.
Znów to zrobił.
Rozłączył się.
Dziwnie się czuję.
Idealnie.
Nigdy nie miałam tak dobrze skrojonej marynarki.
Na tym polega praca krawca.
Możesz użyć tych guzików?
Ładne.
Będą pasować.
Kim był ten mężczyzna?
Moi klienci mają prawo do prywatności.
Nie żartuj. Nie jesteś psychologiem.
Dużo tu przebywa. Widzę jego auto.
To Anıl Gürman. Szef Merve.
Czemu tu był?
Chce uszyć marynarkę u krawca w miejscu, gdzie spędził dzieciństwo.
To nie może być przypadek.
- Nie mów Merve. - Dobrze.
Wygląda niesamowicie.
Pięknie.
Uwielbiam te kieszenie.
Oni tu są, Merve.
Nie mogę w to uwierzyć. Każdy ma na sobie maskę.
Dobrze, że wiedzą, kim są.
Dobrze się bawicie?
Na razie.
Wybiła północ.
Ci, którzy szukają bratnich dusz,
jesteście gotowi?
Gdy zgasną światła i ucichnie muzyka,
czas podjąć decyzję!
- Świetnie wyglądasz. - Ty też.
Połączyły was Bratnie dusze.
Przepraszam.
Wszystko zależy od was.
- I… - Anıl!
- To Anıl! - Zgaśmy światło!
KÜLTÜR PRZYSZPILA KOLEJNEGO
DO NEVRY
CHODŹ DO BARU! ANIL TU JEST.
- Pani Nil jest częścią zespołu. - Tak.
Hej, Nil.
Anıl przyprowadził swoich gości z Chin.
To Chińczycy? Trudno powiedzieć przez maski.
Tak.
Panowie, to jest Merve. Merve, to panowie z Chin.
Oprowadzę was.
Nie masz maski?
Nie. Jestem tu tylko w interesach.
Tylko?
Tak. A po co jeszcze?
Cóż…
- Pięknie wyglądasz… - Przepraszam.
Mogę prosić piwo?
Przepraszam.
Dzięki.
- Co mówiłeś? - Co?
Nie usłyszałam, co mówiłeś.
Powinienem zająć się moimi gośćmi. Przepraszam.
Zrobili własne maski zamiast kupić od nas.
Pasożyty.
Jestem zdesperowany.
Nie robisz kroku, będziesz stać w miejscu.
Ktoś inny go zrobi
i wykorzysta okazję.
Kto ci to powiedział?
Chiński mędrzec.
WILK – NIEAKTYWNY
Wystraszyłeś mnie. Co jest?
Kocham cię, Nil.
Powiedz to, nie chowając się za maską.
Kocham cię, Nil.
Wiem.
Ale nie mamy na to czasu. Teraz liczy się firma.
- Pani Nevra jest w domu? - Nie.
Za 30 dni musi pani opuścić budynek.
Jeśli nie zapłacicie zaległego czynszu, zajmiemy lokal.
Miłego dnia.
Tak, tak. Wzajemnie. Żegnamy
Co za typ.
- Hej, Gülgün. - Tak, kochanie?
Używam kart anielskich. Wiesz, że nigdy mnie nie zwodzą.
- Jak to wygląda? - Dobrze.
Mamy nie ma w domu. Powiedziała wam coś?
- Nie. - Pewnie szuka mieszkania.
Nie mogę się do tego zmusić i niby jak mam coś znaleźć?
- Żyję tylko z emerytury… - Niczego nie szukaj.
Mówiłem ci. Nie przeprowadzamy się.
Właśnie. Nie ruszamy się stąd.
Impreza była świetna. Chińczycy są zainteresowani.
Sprzedamy apkę.
Obiecuję, że odzyskamy budynek.
Chodź tu, kochanie.
Liczę na to.
- Nie martw się. - Kochanie.
Muszę iść.
Powodzenia.
Zobaczmy.
Smok.
Dobra. Ty reprezentujesz Chiny.
To ważne.
Wilk. To oznacza zdradę.
Broń Boże.
Dobra. Mam świetne wieści.
Leyla będzie przewodniczącą jury.
Dzięki, że się zgodziłaś.
- Jak mogłabym ci odmówić? - Dzięki. Proszę.
Wszyscy go uwielbiają. Robi się coraz trudniej.
Cieszę się, że tu jestem.
Twój pomysł, by dać twórcom szansę na stworzenie wyjątkowej kolekcji,
brzmi dla mnie ekscytująco.
Zorganizujemy wielki pokaz mody.
Jak pani wie, w Buneki zawsze wspieraliśmy młodych twórców.
Mogę wziąć udział w konkursie?
Jestem młodą twórczynią.
Co to było, Merve?
Poznałyśmy się już?
Nie.
To dziewczyna od #bądźsobą.
Jesteś dziewczyną z Instagrama.
Wszyscy o tobie mówią.
Naprawdę?
Jak odkryłeś taki talent?
Musisz wziąć udział.
Chętnie. Jeśli Anıl mi pozwoli.
Musi partycypować.
Jasne.
Dziękuję.
Fajnie.
Porozmawiajmy o harmonogramie.
Rób notatki, Sezo.
Czekaj.
Jak śmiesz podważać mój autorytet?
Jak śmiesz kraść moje pomysły?
Kiedy Merve zacznie przygotowywać się do konkursu?
Po godzinach pracy?
Od teraz zostajesz po godzinach. Co wieczór, aż do rana.
„Do rana”.
Jeśli chcesz się kłócić,
to daj sobie spokój.
- Zostawiłem przeszłość… - Kto jest kupcem?
Nie wiem.
- Jak to? - Po prostu nie wiem.
Tonąłem w długach.
Jakiś prawnik się skontaktował. Podnosił ofertę.
Musiałem sprzedać. Nie miałem wyboru.
Pewnie jakiś wykonawca.
Nie sądzę.
To dziwne.
Sedat Gürman sprzedał mi go, by pokryć swoje długi,
a ja go sprzedałem, by spłacić swoje.
Nosił wilk razy kilka, nosili i wilka.
Chcę rozwodu.
Słucham?
Chcę rozwodu i potrzebuję prawnika.
Ale dlaczego mnie?
Bo tylko pana znam.
Ostatnio nie poznaję wielu ludzi.
Dogadajcie się. Minęły lata.
To nie takie proste.
Sprzedał nasz budynek. Moja córka ma do niego prawo.
- Nic nie… - Pan załatwi to najlepiej.
Zna pan szczegóły.
Wartość, za ile poszedł…
- Nie mogę… - Kupca, cenę.
Ale ja reprezentuję kupca.
Ale pan Anıl nie musi wiedzieć.
Pozywam męża, nie jego.
Nie mogę mu tego zrobić.
- Rozumiem. - To byłoby nieetyczne.
Dobrze.
Nie ma już takich dziennikarzy.
Ta maska jeszcze spadnie.
Merve!
Ostrożnie. Kawa jest wszędzie.
Dobrze, że buty są suche.
- Nic ci nie jest? - Nic.
O kurka.
Nie ma prądu.
Włączy się generator. Nie martw się.
Jeśli nie zrobisz kroku…
Nic ci nie jest, Merve? Co się stało?
Zaraz się włączy. Nie martw się.
Wiedziałam, że mogę ci ufać.
Nikomu nie powinnaś ufać.
Merve!
Zaraz będzie prąd.
Generator musiał się wyłączyć. To normalne.
Widzisz? Już jest.
Ja nie jestem normalna. Boję się ciemności.
Dostaję ataków paniki.
- Naprawdę? - Tak.
Jesteś taka wrażliwa.
Dzięki, że mogę wziąć udział w konkursie.
To był twój pomysł.
Co? Wiedziałaś?
Wiem wszystko, co się tu dzieje.
Maska opada.
Ty mi go podsunąłeś.
Powinniśmy…
- Powinniśmy wyjść. - Tak, pewnie.
Wezmę torebkę.
Dobra.
- Anıl? - Merve?
Anıl?
Już dobrze.
Jest prąd. Nie panikuj.
- Ale… - Albo panikuj. Nie wiem.
Też nie wiem. Światło gaśnie i się zapala.
Chcesz, bym miała atak?
To twoje ataki, więc to twoja decyzja.
Mogę cię złapać za rękę?
Pewnie. Tak zróbmy. Tak.
Tak.
Możesz mnie już puścić.
Hej, Merve. Możesz puścić. Jeśli chcesz.
Pokonałam swoje lęki. Dzięki tobie.
Nic nie zrobiłem. Ty…
Zrobiłaś to sama.
Możemy wyjść?
Czuję, jakby ściany windy się zbliżały.
Jasne. Chodźmy stąd.
Wezwę taksówkę. Nie chcę, żebyś przemokła na deszczu.
Na pewno jest Wilkiem.
- Błyska się. - I leje.
Chyba przestaje.
Nie sądzę. Leje jak z cebra.
Może cię odprowadzę?
- Żebyś się nie przeziębiła. - Okej.
- Ostrożnie! Nic ci nie jest? - Nie.
Przestraszyłam się. Nic mi nie jest.
- Na pewno? - Tak.
Nic mi nie jest.
Może pojedziecie autobusem?
- Taksówka czeka. - Tak.
Wsiadaj.
Dobranoc.
Do zobaczenia.
A oto Nevra Kültür.
Czego chcesz, Anılu Gürmanie?
Zburzę ten budynek,
ty będziesz się czołgać.
Zapłacisz za zrujnowanie życia mojego ojca i wyrzucenie nas na ulicę.
- Byliście jego przyjaciółmi. - Twój ojciec był słaby.
Zaangażował się w fikcyjny eksport, a ja go zdemaskowałem.
Kupiliśmy budynek, żeby twoja mama mogła spłacić długi.
Jak miło.
Myślisz, że mnie oszukasz, Nevro Kültür?
Dokumentuję wszystko. Nie ma już takich dziennikarzy.
Proszę. To wszystko.
Dokumenty celne, zdjęcia, deklaracje podatkowe, każda faktura.
Skopię ci tyłek tymi dokumentami.
Jakie to ma znaczenie?
Wszyscy to wtedy robili.
Ale ty… Uwzięłaś się.
Uwiodłaś mojego ojca.
Zabrałaś nam dom. Odebrałaś mi dzieciństwo!
Uwiodłam go?
Twój ojciec się we mnie kochał. Jak wszyscy byli.
Kłamiesz.
Czyżby?
Proszę, Gürmanie Juniorze.
Listy miłosne, które wysyłał.
Co? Nie chcesz ich zobaczyć?
Posłuchaj. Masz budynek. Zburz go, jeśli chcesz.
Jestem Nevra Kültür.
Powstanę z popiołów,
ale nie pozwolę, żebyś skrzywdził moją córkę!
Co masz przeciwko Merve?
Mścisz się na mnie, czego chcesz od niej?
- Czemu się nią bawisz? - Nie bawię.
Bawisz.
Jeśli masz jaja,
powiedz jej, kim jesteś i zakończ tę głupią grę.
Ale jesteś słaby jak twój ojciec.
Zdejmij maskę. Zostaw ją w spokoju.
Jasne?
WILK SPOTKAMY SIĘ PRZY SCHODACH CAMONDO?
Szef zwariował. Oczywiście, że się spotkamy.
Zdejmij maskę, Anılu.
Wiedziałaś?
Czemu chciałeś się tu spotkać?
Wiem, że lubisz to miejsce.
Raz cię śledziłem.
Co za romantyk.
Przestało padać.
Wybacz mi, Merve.
Znowu to samo.
Co? Maskę? Nie ma sprawy.
Już po sprawie. Wracaj.
- Wybacz mi. - Nie przejmuj się.
Te sprzeczności czynią cię jeszcze bardziej atrakcyjnym.
Znienawidzisz mnie, gdy się dowiesz.
Im bardziej ucieka, tym bardziej mi się podoba, ale dość już.
Anıl!
Cholera.
Zwolnili mnie.
Co się stało?
Wszyscy odeszli.
Kto odszedł?
Sprawdź apkę.
O co chodzi?
Anıl zaczął pobierać opłaty za członkostwo.
Wszyscy odeszli.
Też bym nie zapłacił.
Za drogo.
A Chińczycy?
Jeśli go jeszcze spotkam, wiem, co mu zrobię.
Merve.
Wiesz, co się dziś stało?
Mamo?
Co się stało?
Twoje złe wieści nie przebiją moich. Nie odbierzesz mi tego.
Usiądź, Merve.
Usiądź.
Co się dzieje?
Przebijesz je, prawda?
- Dowiedziałam się, kto kupił budynek. - Kto?
Anıl Gürman.
- Co? - Tak.
Widzisz, jego ojciec…
MAM DEPRESJĘ!
- Co teraz zrobimy? - Chodź.
Spójrz na to zdjęcie.
Widzisz, ile dostała lajków?
Pięćdziesiąt tysięcy.
Tylu obserwujących. Zrobiła to w miesiąc.
- W miesiąc? - Tak.
Mamo! Co robisz?
Wystarczy już.
Tylko ja mogę denerwować moją córkę.
- Wstawaj! - Daj mi spokój.
Wstawaj. Szybko!
Wstawaj. No już.
Chcę spać!
Masz 100 000 obserwujących na Instagramie.
Wszyscy cię kochają.
Jesteś córką Nevry Kültür. Ogarnij się.
Jesteś gwiazdą swojego życia. Tak jak ja byłam.
Wstawaj i przejmij kontrolę.
Proszę. Weź to. Hamdi czeka na dole.
Potnij, rozerwij na strzępy. Rób, co chcesz.
Weź udział w konkursie i wygraj.
Jesteś pewna, mamo? Kochasz te rzeczy.
Jestem pewna. Stara Nevra Kültür nie żyje.
Nowa Nevra Kültür zajmie jej miejsce.
Jakimś cudem postawiła siebie w centrum uwagi.
Wyprowadźmy się i zbudujmy nowe życie, mamo.
Zróbmy to, kochanie. Oczywiście. Moje dziecko.
- Rozprujemy to? - Nie podobają mi się poduszeczki.
Tnij!
Tak jest. Jestem teraz Merve Cult. Głos ulicy.
Przestań się podziwiać i pracuj.
Dobra. Już idę.
Zaczekaj! Spróbuj.
- Powoli. - Wszystko.
Pycha.
- Dzień dobry. - Dobry.
Dobrze. Dziękuję.
Teraz Merve Cult i jej kolekcja Bądź sobą.
Dobra. Do dzieła.
- Uspokój się. - Jestem spokojna.
To filozofia Merve Cult.
„Nie przejmuj się nikim. Słuchaj siebie”.
„Odkryj moc w sobie”.
„Kimkolwiek jesteś, bądź sobą!”
- Udało się? - Tak. Świetnie wyglądałaś na scenie.
Wznoszę toast za Merve Cult,
wschodzącą gwiazdę mody.
- Brawo! - Dobra robota, kochanie.
I to z zaświadczeniem!
Nie ma Anıla. Ani produkcji.
Niech idzie do diabła.
Może sobie wsadzić ten budynek.
Powstaniemy z popiołów.
Wypiję za to!
Zranione wilki chronią się wśród tych skał.
Złamałem komuś serce.
Dlaczego?
By odzyskać budynek.
Całe życie goniłem za kłamstwem.
Nie ma czegoś takiego jak daremny wysiłek.
Każdy problem można rozwiązać.
Straciłem ją.
Kobietę, którą kocham.
Jeśli naprawdę ją kochasz, znajdź ją i porozmawiaj z nią.
Jeśli nie zrobisz kroku,
ktoś inny to zrobi i wykorzysta okazję.
Jeśli wciąż masz szansę, wykorzystaj ją.
Nie czekaj, aż będzie za późno.
Zniknął.
Myślę, że jesteś moją bratnią duszą.
Przestań ze mnie drwić.
Nie. Mówię poważnie.
Co robisz?
Wyjdziesz za mnie, Murat?
Ty tak na serio?
Tak!
Oczywiście, że tak! Tak!
Tak.
Ostrożnie. To wartościowa szafka.
Zaraz zemdleję. To zbyt trudne.
Uspokój się. Wiedzą, co robią.
Jak Gülgün mogła mnie zostawić i iść gotować na weselu?
Gorzej być nie może.
Nie radzę sobie z tym.
Nie sądziłem, że ten dzień nadejdzie.
Ja też.
Mamo! Stało się coś dziwnego!
- Co robisz? - Wyrzucam je.
Mam dość życia przeszłością.
Przyjaciel zakłada kanał z wiadomościami.
Pomogę mu.
Cult News! Co ty na to?
Ekstra.
Zabrała mi „cult”.
Mamy gościa, mamo.
Co za ulga. Już mi lepiej.
Znajdziemy małe mieszkanie.
Zapłacę czynsz, a ty zbudujesz swoją markę.
- Wszystko przemyślałam. - Mamy gościa.
- Dzień dobry. - Ty?
Odłóżcie wszystko na miejsce.
Jeśli poczuję inną energię, to wasza wina.
- Proszę. - Co to jest?
- Co… - Cieszy się.
- Niemożliwe! - To niesamowite.
Jest tam moja umowa?
Moja umowa najmu też tam jest?
Ty słodziaku!
Nie wyprowadzamy się! Nie! Zostajemy!
Jej kwiatki… Odstawicie je na miejsce.
Nie przeprowadzamy się!
Moje gratulacje.
Wreszcie.
- Gratuluję, skarbie. - Dziękuję.
- Zaraz wracam. - Dobrze.
- Gratuluję. - Jak śmiesz tu przychodzić?
Hej! Uspokój się.
Spokojnie!
Uspokój się. Nie chcę psuć ci nastroju.
Muszę porozmawiać z Merve. Puszczę cię. Zachowaj spokój.
Merve nie chce cię widzieć. Idź stąd.
Muszę z nią porozmawiać.
Proszę tylko o pięć minut.
Potem pójdę. Obiecuję.
- Dobrze. Mój warsztat jest niedaleko. - Wiem.
Bądź tam za dziesięć minut. Przyjdzie.
Dobrze. Dziękuję. Nie zapomnę tego.
Na pewno nie zapomnisz.
Proszę.
Moje nowe biuro. Mój nowy dom.
Pomożesz, prawda?
Oczywiście.
- Ale co na to Nevra? - Przyzwyczai się.
Da radę.
Chodźmy.
- Pomożesz mi? - Nie porzucę zakładu.
Nigdy nie wymyśliłabym lepszej kary.
To moja praca.
- Nie żyje? - Jest w szoku. Zajmę się tym.
To prawda, czy znów śnię na jawie?
W każdym razie.
Facet ma konwulsje.
Uratujmy go. To nasz gospodarz.
Merve bije tego biedaka.
Merve… Merve!
Dobra, Merve. Przestań!
Przestań. Wystarczy.
Merve…
Musimy pogadać.
Mów przy świadkach. Słucham.
Popełniłem błąd.
Wybacz mi.
Dobrze. Okej.
Nie! Czekaj! Merve!
Oszukałeś mnie.
Bawiłeś się mną.
Bo całe życie szukałem zemsty.
Dorastałem w nienawiści.
Mieszkałaś w moim domu,
w moim pokoju.
Ale…
Gdy cię poznałem,
pogubiłem się…
Po raz pierwszy w życiu się pogubiłem.
Ładna przemowa. Dostałem gęsiej skórki.
Tak, bawiłem się tobą.
Ale potem cię wspierałem.
Byłem przy tobie.
To najlepsza rzecz, jaką zrobiłem.
Całe życie bałem się silnych kobiet.
Całe życie.
Jesteś najsilniejszą kobietą, jaką znam,
ale nie boję się ciebie.
Moja krew. Moja silna córka.
Chcę ci pokazać moją prawdziwą twarz.
Bez masek.
Jest taki przystojny.
Przemyślę to.
Czeka cię świetlana przyszłość. Nigdy się nie mylę.
Podobają mi się. A tobie?
Mnie też.
Wyglądają świetnie.
Przejdźmy do kolejnych.
Co ty na to, Merve? Możemy?
Pewnie.
Pani Leylo.
Jak to było? Nosił wilk…
Nie zapamiętam tego.
W każdym razie.
To po lewej jest ładne.
Wciąż mi nie odpowiedziałaś.
Dasz mi drugą szansę?
Każdy zasługuje na drugą szansę.
Napisy: Agnieszka Otawska