Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Είσαι ευτυχισμένος εκεί;
Έχεις σχέση με κάποια;
Ράγισε η καρδιά σου;
Δεν πειράζει. Όλα καλά.
Αυτή η ιστορία και αυτά τα προγράμματα
είναι φίλοι σου.
Αυτό το δώρο για σένα...
είναι φίλος σου.
ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΑΡΧΑΡΙΩΝ - ΤΟΚΙΟ, 2004
ΤΕΛΙΚΟΣ ΓΚΡΑΝ ΠΡΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ISU - ΤΟΚΙΟ, 2009
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΤΗΣ ISU - ΧΑΓΗ, 2010
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΤΗΣ ISU - ΝΙΚΑΙΑ, 2012
ΤΕΛΙΚΟΣ ΓΚΡΑΝ ΠΡΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΤΗΣ ISU - ΦΟΥΚΟΥΟΚΑ, 2013
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - ΣΟΤΣΙ, 2014
ΤΕΛΙΚΟΣ ΓΚΡΑΝ ΠΡΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΤΗΣ ISU - ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ, 2015
ΤΕΛΙΚΟΣ ΓΚΡΑΝ ΠΡΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΤΗΣ ISU - ΜΑΣΣΑΛΙΑ, 2016
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - ΠΙΟΝΓΚΤΣΑΝΓΚ, 2018
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΤΗΣ ISU- ΣΑΪΤΑΜΑ, 2019
ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΑΤΙΝΑΖ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΗΠΕΙΡΩΝ ΤΗΣ ISU - ΣΕΟΥΛ, 2020
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - ΠΕΚΙΝΟ, 2022
Το πρώτο πράγμα που πρόσεξα ήταν ο κόσμος.
Ανέπνεα.
"Τι ήμουν;"
Αλλά είχα όνομα.
Υπήρχαν πράγματα που μου άρεσαν.
Πράγματα που αγαπούσα.
Ήθελα να γίνω αυτά που αγαπούσα.
Αλλά υπήρχαν πολλά που δεν μπορούσα να κάνω.
Ωστόσο, αργά αλλά σταθερά,
μπορούσα να κάνω περισσότερα.
Και κάθε φορά, ο κόσμος ήταν πιο θερμός.
Λάτρευα αυτόν τον κόσμο.
Γι' αυτό ήθελα να γίνω πιο θερμός
μαθαίνοντας να κάνω περισσότερα.
Μπορούσα να κάνω περισσότερα.
Μου άρεσε που γινόταν πιο θερμός ο κόσμος.
Αυτός ο κόσμος ξεχείλιζε από καλά λόγια.
"Απίστευτος!"
"Εξαιρετικός!"
"Μπράβο!"
Μια μέρα, βρήκα το πιο θερμό μέρος στον κόσμο.
Αυτό έγινε το όνειρό μου.
Θα πραγματοποιηθεί μια μέρα;
Σίγουρα κάποια μέρα.
Άκουσα μια φωνή στο κεφάλι μου.
"Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος;"
"Επειδή θέλεις να το κάνεις να πραγματοποιηθεί, έτσι;"
"Ναι, θέλω να το κάνω να πραγματοποιηθεί."
"Τότε, σίγουρα θα πραγματοποιηθεί".
"Επειδή δεν σου αρέσει να αποτυγχάνεις."
Και με αυτά τα λόγια,
η μυστηριώδης φωνή στο κεφάλι μου εξαφανίστηκε.
Υπήρχαν πολλές σκέψεις γύρω μου
και πολλές ζωές, αλλά δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω.
Αλλά αγαπούσα τη φύση,
απολάμβανα το φως που έκανε το νερό να λάμπει.
Ώσπου μια μέρα, παρατήρησα κάτι.
Αν και ήταν εκεί κάθε μέρα,
πριν το καταλάβω καλά καλά, είχαν μεγαλώσει πολύ.
Δεν φαινόταν να προσπαθούν πολύ.
Αλλά είχαν μεγαλώσει τόσο πολύ που σχεδόν τα ζήλευα.
Κι εγώ δούλευα πολύ σκληρά.
Δεν ήταν δίκαιο.
Γιατί δεν μπορούσα να τα πάω καλύτερα;
Το χορτάρι μίλησε.
"Όταν μεγαλώσω, θα γίνω λουλούδι!
Και τότε ο κόσμος θα γίνει πιο θερμός."
Τι ωραία.
Το χορτάρι δεν φαίνεται να δυσκολεύεται.
Δεν χρειάζεται να προσπαθεί καθόλου.
Αν και εγώ προσπαθώ πολύ.
"Πώς πραγματοποιείς το όνειρό σου τόσο εύκολα;
Θέλω να το κάνω κι εγώ!"
"Χάρη στον ήλιο!
Μου δίνει τόση ενέργεια!"
Ο ήλιος... Ωραία.
Θέλω να γίνω σαν τον ήλιο!
Θέλω να γίνω σαν τον ήλιο, να δίνω ενέργεια σε όλους
και να κάνω τον κόσμο πιο θερμό!
Μα γιατί δεν είναι πάντα μαζί μας ο ήλιος;
Τη νύχτα σκοτεινιάζει.
Εξαιτίας του φεγγαριού.
Θα το διώξω!
"Φεγγάρι!"
"Γιατί κρύβεις τον ήλιο;"
"Εγώ αγαπώ και λατρεύω τον ήλιο."
"Τι;
Δεν κρύβεις τον ήλιο επειδή τον απεχθάνεσαι;"
"Ακόμη κι ο ήλιος δεν δίνει πάντα ενέργεια."
"Δεν μπορώ να λάμψω μόνο μου."
"Aλλά ο ήλιος μού δίνει φως.
Γι' αυτό μπορώ να το κάνω αυτό."
Ένα ουράνιο τόξο σχηματίστηκε γύρω από το φεγγάρι.
Ήταν τόσο όμορφο.
Και πολύ φευγαλέο.
Η καρδιά μου γέμισε ζεστασιά.
Τότε πρόσεξα κάτι.
Το φεγγάρι είχε πολλές ουλές.
Του προκαλούσαν πόνο και το βασάνιζαν.
"Πονάς;"
"Πώς συνεχίζεις να προσπαθείς;"
"Όταν νυχτώνει,
όλοι κοιτάζουν πάνω για να με δουν."
"Δεν είναι καθόλου δύσκολο.
"Επειδή αυτό είμαι."
Έμεινα άφωνος.
Ήθελα να γίνω δυνατός και εντυπωσιακός σαν το φεγγάρι.
Υπήρξαν πολλές σκληρές και θλιβερές στιγμές μετά
και ήθελα να τα παρατήσω,
αλλά συνέχισα να προσπαθώ.
Αλλά υπήρχαν ακόμα πολλά που δεν μπορούσα να κάνω.
Έπρεπε να το ήξερα.
Αλλά συνέχισα να προσπαθώ.
Δεν τα παράτησα.
Ένιωθα σαν να ήμουν κολλημένος για πάντα σ' ένα σκοτεινό τούνελ.
Αλλά υπήρχαν πολλά σημεία στο τούνελ απ' όπου έμπαινε το φως.
Το πρωί γινόταν νύχτα,
μετά πάλι πρωί και σύντομα πάλι βράδυ.
Κάθε μέρα ήταν έτσι.
Όσο βρισκόμουν στο τούνελ, ήμουν μόνος.
Αλλά δεν πειράζει.
Επειδή είχα κάτι να αγαπώ!
Μια αχτίδα φωτός που λεγόταν όνειρο.
Ήμουν αποφασισμένος να συνεχίσω
με αυτό που αγαπούσα τόσο.
Θα συνέχιζα μπροστά δίχως σταματημό.
Μπροστά!
Έτρεχα μπροστά με όλη μου τη δύναμη.
Πριν το καταλάβω,
μου είχε απομείνει μόνο ό,τι πολυτιμότερο είχα.
Νιώθεις μοναξιά;
Όχι, έχει πλάκα!
Σωστά! Έχει πλάκα!
Να αγαπάτε πάντα ό,τι δεν θέλετε να χάσετε.
Να το κρατάτε σφιχτά και να μην το αφήνετε ποτέ.
Επειδή έχετε ένα όνειρο που θέλετε να πετύχετε!
Επειδή είναι εντυπωσιακό!
Κι αυτός είμαι εγώ!
Αυτός είμαι εγώ!
Εγώ.
Εγώ...
Ξέσπασα σε κλάματα.
Όλα γύρω μου κατέρρευσαν ξαφνικά.
Φοβόμουν τόσο πολύ
που δεν μπορούσα να κάνω κάτι.
Όλα τα χόρτα και τα λουλούδια είχαν εξαφανιστεί.
Κάποια στιγμή, ο ήλιος έφυγε.
Το ίδιο και το φεγγάρι.
Απόλυτο σκοτάδι.
Γιατί;
Δεν κατάλαβα τι συνέβη.
Είχε τόσο πολύ ήλιο πριν.
Υπήρχαν τόσο πολλές ζωές!
Γιατί;
Τις αγαπούσα τόσο πολύ.
Μεγάλωνα μαζί τους.
Επέλεγα μόνο αυτά που ήταν σημαντικά, κι όμως...
Πού είχαν πάει;
Γιατί είχαν φύγει;
Τις αγαπούσα τόσο πολύ...
Γιατί;
Δεν μ' άρεσε να είμαι μόνος.
Δεν πίστευα ότι θα ένιωθα μοναξιά.
Δεν πίστευα ότι θα στεναχωριόμουν.
Δεν πίστευα ότι η μοναξιά θα ήταν τρομακτική.
Πάλι ξέσπασα σε κλάματα.
Αυτά που έκρυβα τόσο καιρό.
Έκανα ό,τι καλύτερα μπορούσα...
Τότε γιατί έφυγαν;
Ήταν μια πάρα πολύ κρύα νύχτα.
Στη θέση αυτών που λάτρευα, βρισκόταν ένας κενός χώρος.
Όταν έμεινα μόνος...
ήρθε ένα φως από τον ουρανό.
Και φώτισε όλα αυτά που ήταν σημαντικά για μένα.
"Δεν πειράζει".
"Όλα είναι εδώ."
"Δεν έφυγαν."
Το φως...
ξανάδινε ζωή σε ό,τι αγαπούσα.
Και τότε...
τα δέντρα και το χορτάρι άρχισαν πάλι να λάμπουν.
Ο έναστρος ουρανός μού έδινε φως για να βλέπω.
Όσα αγαπούσα ήταν πάλι εκεί.
Το φως μού μίλησε.
"Υπάρχει κάτι που εσύ και μόνο εσύ μπορείς να κάνεις."
"Θέλω να το δω αυτό."
Ευχαριστώ.
Συνέχισα τη ζωή μου με αυτά που αγαπούσα.
Η νύχτα έδωσε τη θέση της στο πρωί.
Ήμουν κολλημένος μέσα σε μια ομίχλη.
Αλλά σιγά σιγά...
αναρωτιόμουν αν σημείωνα πρόοδο.
"Μην ανησυχείς.
Προοδεύεις."
Ο άνεμος φυσούσε στο πρόσωπό μου.
Φυσούσε δυνατά, αλλά με κάποιον τρόπο ευγενικά.
Ο άνεμος μου μίλησε.
"Ο δρόμος που διάλεξες
είναι πολύ δύσκολος."
Αλλά δεν θα σταματήσω να περπατάω.
Επειδή ξέρω.
Ακόμα κι αν είσαι κόντρα στον άνεμο,
είσαι καλός.
Ακόμα κι αν είναι δύσκολα τώρα,
θα κάνεις ζεστές τις κρύες μέρες.
Και δροσερές τις καυτές μέρες.
Αυτός δεν είσαι;
Ο άνεμος φυσούσε δυνατά...
και φαινόταν να χαμογελάει.
Γι' αυτό δεν φοβόμουν.
Επέλεξα να πάω κόντρα στον άνεμο και να προχωρήσω.
Ο άνεμος μου μίλησε.
"Συνέχισε να έρχεσαι προς τα εδώ.
Το όνειρό σου
θα πραγματοποιηθεί."
Πριν το καταλάβω,
ο άνεμος έδιωξε την ομίχλη.
Κανείς άλλος
δεν θα πραγματοποιήσει το όνειρό σου για σένα.
Τόσο καιρό,
εσύ έχεις επιλέξει ποιος θα είσαι.
Βλέπω δάκρυα χαράς.
Γιατί τα έχυσες;
Ακολούθησε αυτά τα δάκρυα.
Ψάξε.
Μάθε από πού προήλθαν.
Έχεις δώσει τόσες μάχες.
Έχεις κάνει τόσα δυσάρεστα πράγματα.
Έχεις αντέξει τόσα.
Έχεις χύσει τόσα δάκρυα απογοήτευσης.
Η κάθε μέρα είναι δική σου επιλογή.
Πότε κατέληξα τόσο πληγωμένος;
Έχει γίνει ολόκληρο κακάδι.
Αλλά...
δεν επουλώνεται.
Θα πρέπει να περίμενες πολύ.
Μην ανησυχείς.
Το όνειρό μου έγινε ήδη πραγματικότητα.
Έγινα δυνατός χάρη σ' εσένα.
Ήρθε η ώρα να γίνω καλά.
Σ' ευχαριστώ.
Τα πάντα,
όλη η σκληρή δουλειά
κι οι επιλογές
έγιναν γι' αυτήν τη φορά,
γι' αυτό το λεπτό,
και για μένα.
Αλλά...
θα πετάξω λίγο ακόμα.
Θέλω να δοκιμάσω...
λίγο ακόμα.
Επειδή η ζωή που έχω επιλέξει
περιλαμβάνει πολλά.
Το χορτάρι, τα λουλούδια,
τον ήλιο, το φεγγάρι,
τις ζωές και το φως των αστεριών.
Θέλω να μείνω λίγο ακόμα μαζί τους.
Θέλω να είμαστε μαζί.
Αν πραγματοποιηθεί η ευχή μου,
θέλω να πετάξω λίγο ακόμα με όλους.
Λίγο ακόμα...
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΕΚΙΝΟΥ
Βάλε τα δυνατά σου!
Είναι διασκεδαστικό!
Είναι διασκεδαστικό;
Είναι διασκεδαστικό, έτσι;
Πρέπει να είναι.
Δεν είναι;
Διασκεδάζεις, έτσι δεν είναι;
Ναι, διασκεδάζω!
Χαμογελάς.
Ποιος σε έκανε να χαμογελάς έτσι;
Πες μου ποιος.
Για ποιον χαμογελάς; Για ποιον;
Μπορώ να το κάνω! Θα βάλω τα δυνατά μου!
Πιστεύεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις;
Πιστεύεις ότι είναι κάτι που μπορείς να καταφέρεις;
Πώς θα το μάθεις;
Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος;
Γιατί αν δεν μπορώ, ποιο το νόημα;
Αυτό με κάνει αυτόν που είμαι.
Κι αν δεν τα καταφέρω,
θα προσπαθώ μέχρι να τα καταφέρω!
Κατάλαβα.
Είσαι πεπεισμένος ότι μπορείς να το κάνεις.
Αλλά όχι, δεν είναι αλήθεια.
Θέλεις να προσποιείσαι ότι μπορείς.
Γιατί αν δεν μπορείς να το κάνεις,
δεν αξίζει να ζεις.
Κανείς δεν σε χρειάζεται.
Τώρα καταλαβαίνω.
Πότε ήταν;
Πότε διασκέδαζα κάνοντας ό,τι μου αρέσει;
Πότε σταμάτησε να είναι αρκετό;
Πότε σταμάτησε να μου αρέσει και να απολαμβάνω αυτό που κάνω;
Ο πόνος είναι αβάσταχτος και με αποσπά.
Δεν θέλω να σκέφτομαι τίποτα.
Τα πάντα με ενοχλούν.
Κάνω περισσότερα απ' όσα μπορώ.
Δεν σταματάει ποτέ.
Δεν τελειώνει ποτέ.
Κάνω πράγματα που δεν μπορούσα να κάνω στο παρελθόν.
Αυτό κάνω.
Πάντα...
ξεπερνάω τον εαυτό μου.
Προσπαθώ τόσο σκληρά κι όμως...
Συνεισφέρω στα πάντα κι όμως...
Πόσο μου πήρε να φτάσω ως εδώ;
Πόση προσπάθεια έκανα;
Ούτε εγώ δεν ξέρω.
Είναι ανούσιο αν δεν μπορώ να πετύχω;
Αν είναι έτσι, δεν με χρειάζεται κανείς;
Είμαι εντάξει μ' αυτό;
Πρέπει να συνεχίσω.
Πρέπει να προσπαθώ μέχρι να μπορέσω.
Έχω νικήσει το σκοτάδι.
Κι αυτό δεν το χρωστάω σε κανέναν.
Αφιέρωσα χρόνο, σώμα και πνεύμα.
Χρησιμοποίησα απλώς όλη την ενέργεια από την καρδιά και το μυαλό μου.
Αυτό έχω κάνει,
για να φτάσω ως εδώ.
Τίποτα δεν πήγε όπως το φαντάστηκα.
Υποφέρω πάρα πολύ,
τόσο πολύ.
Παλεύω τόσο πολύ.
Πολεμάω απεγνωσμένα τη μοίρα.
Δεν ήθελα να πληγώσω κανέναν.
Δεν ήθελα να πληγωθεί κανείς.
Δεν ήθελα να απογοητευτεί κανείς.
Ήθελα να είμαι ο ιδανικός εαυτός μου.
Γι' αυτό ήθελα να γίνω δυνατός.
Για να είμαι ο εαυτός μου.
Ποιος θα μπορούσε να καταλάβει κάποιον σαν εμένα;
Κανείς δεν θα με καταλάβαινε ποτέ.
Τέλος παιχνιδιού.
Είμαι κουρασμένος.
Είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να κουνηθώ.
Δεν θέλω να κουνηθώ καθόλου.
Μπορείς να το κάνεις. Μην τα παρατάς.
Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα.
Το έκανα ήδη.
Θέλω να ξεκουραστώ.
Είμαι κουρασμένος.
Θέλω να ξεκουραστώ...
αλλά η αδύναμη καρδιά κι η περηφάνια μου
πάντα με εμποδίζουν.
Είσαι δυνατός.
Μπορείς να ξεπεράσεις τα πάντα.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Φοβάμαι.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Όταν δεν μπορώ να κάνω τίποτα,
είμαι μόνος.
Δεν είσαι μόνος.
Γύρνα.
Όλοι σε περιμένουν.
Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Φοβάμαι.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Ναι, το ξέρω.
Αλλά θες να το κάνεις, έτσι;
Δεν μπορείς να κουνηθείς, αλλά θέλεις, έτσι;
Εγώ...
δεν μπορώ.
Αλλά...
τα ξέρω όλα αυτά.
Για ποιον με πέρασες;
Ποιος είσαι;
Είμαι εσύ σ' έναν ζεστό κόσμο. Είμαι εσύ.
Ένας ζεστός κόσμος...
Δεν μπορώ να γίνω αυτός που θέλω.
Δεν μπορώ, γιατί δεν είμαι αρκετά καλός.
Δεν έχω τίποτα.
Έχω μόνο ό,τι μου λείπει.
Όταν επιθυμούσα αυτό που μου έλειπε,
βρήκα κάποιον που δεν ήμουν εγώ.
Ήθελα να γίνω αυτός ο κάποιος.
Θέλω εγώ και όλοι οι υπόλοιποι
να με θέλουν
και να βλέπουν ποιος είμαι πραγματικά.
Θα επικοινωνήσω μαζί σου.
Θέλω να είμαι εσύ.
Μπορεί να είμαι άχρηστος,
αλλά αν ήμουν μαζί σου...
Προσποιήθηκες ότι έκλεισες τελείως την καρδιά σου.
Προσποιήθηκες πολύ ότι δεν ήθελες να σε καταλάβει κανείς.
Στη μελαγχολία σου,
δεν ήθελες να πας πουθενά ή να κάνεις τίποτα.
"Γιατί βλέπω μια πόρτα εκεί;"
Είναι η πόρτα που έβαλες εσύ.
Δεν υπάρχει κλειδαριά,
το πόμολο είναι σπασμένο,
υπάρχουν καρφιά μέσα,
και καταρρέει,
αλλά αυτός που έβαλε την πόρτα
είσαι εσύ.
Δεν είσαι ξεχωριστός.
Δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο.
Είμαστε αδύναμοι και καταρρέουμε.
Ακόμα κι αν αφήσουμε την τελευταία μας πνοή,
ο κόσμος θα συνεχίσει να υπάρχει.
Ούτε εσύ ούτε εγώ...
είμαστε ξεχωριστοί.
Γιατί;
Γιατί ο καθένας είναι μια ζωή.
Ο καθένας μας βλέπει διαφορετικά τα χρώματα του κόσμου.
Βλέπουμε τον κόσμο μας με έναν τρόπο.
Κάποια στιγμή, εσύ κι εγώ
θα αρχίσουμε κι εμείς να βλέπουμε διαφορετικά χρώματα.
Ενώ εγώ κοίταζα από δω,
εσύ προσέθετες τόσα χαρακτηριστικά σε σένα.
Γι' αυτό είναι εντάξει να είσαι αυτός που είσαι.
Δούλεψες πολύ σκληρά για να το κάνεις.
Αυτό, όμως, καταστρέφεται εύκολα.
Και λερώνεται εύκολα.
Γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας σου.
Φαίνεσαι χάλια και είσαι πληγωμένος.
Αναγκάστηκες να κρυφτείς
και έχεις πλαντάξει στο κλάμα.
Αλλά ακόμη αγαπάς τον εαυτό σου.
Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός και πολύτιμος εαυτός σου.
Ακόμα κι αν δεν προσέχεις τον εαυτό σου,
θα σε φροντίσω εγώ.
Όλα είναι εντάξει τώρα.
Ήρθε ήδη η ώρα.
Ουρλιάζω μέχρι να βραχνιάσω.
Μη φύγεις.
Μην εξαφανιστείς.
Δεν μ' αρέσει να είμαι μόνος.
Δεν θα πειράξω κανέναν.
Θα είμαι τέλειος
και θα είμαι αυτός που θα το κάνει σωστά,
γι' αυτό μη μ' αφήσεις μόνο.
"Ήρθε ήδη η ώρα.
Η ώρα να πούμε αντίο.
Δεν θα είμαστε για πάντα μαζί.
Τίποτα δεν κρατά για πάντα.
Επειδή εγώ είμαι το όνειρό σου.
Πρέπει να ξυπνήσεις απ' αυτό το όνειρο.
Αντίο."
Οι αλυσίδες που μας έδεσαν
έγιναν κομμάτια.
Και ήμουν ελεύθερος.
Αναρωτιόμουν τι θα έβρισκα
αφού έσπασαν οι αλυσίδες.
Δεν είχε μείνει τίποτα.
Το όνειρο είχε τελειώσει.
Πρέπει να συνεχίσω χωρίς να κοιτάξω πίσω.
Πρέπει να προχωρήσω
για να μπορέσω να ξεχάσω.
Πονάει το κεφάλι μου.
Πονάει η καρδιά μου.
Τι εξαφανίστηκε μόλις;
Και γιατί εξαφανίστηκε;
Δάκρυα τρέχουν στα μάγουλά μου.
Εγώ ήμουν.
Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Ήμουν εντελώς...
μόνος.
ΣΚΟΤΑΔΙ, ΝΕΡΟ, ΦΩΣ, ΒΟΗΘΕΙΑ, ΠΑΤΙΝΑΖ
ΛΑΜΨΗ, ΣΚΕΨΗ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ, ΦΟΒΟΣ, ΜΟΝΟΣ
ΝΕΡΟ, ΚΑΡΔΙΑ, ΚΟΣΜΟΣ, ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ, ΨΥΧΗ, ΔΕΝΤΡΟ
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ, ΓΕΜΑΤΟΣ, ΛΑΜΨΗ
Έπρεπε να είμαι μόνος.
Έπρεπε να είναι πίσσα σκοτάδι.
Έπρεπε να είχε τελειώσει.
Γιατί με φωτίζει ένα τόσο δυνατό φως;
Είναι πολύ δυνατό.
Δεν μπορώ να το κοιτάξω στα μάτια.
Δεν μου αξίζει να το κοιτάξω.
Ακόμα κι έτσι,
τα αστέρια έλαμπαν και με φώτιζαν.
"Μπορείς να το κάνεις.
Όλα θα πάνε καλά."
Το φεγγάρι, που λουζόταν στο φως του ήλιου, έλαμπε κι εκείνο.
Το αξιοπρεπές φως του φαινόταν υπέροχο.
Με το φως του, μου έδειξε τον δρόμο που έπρεπε να πάρω.
"Δέξου το φως με ανοιχτές αγκάλες."
Λουλούδια άνθιζαν στο μονοπάτι.
Ήταν ζωντανά, στέκονταν όρθια.
"Είμαστε εδώ μαζί σου."
Λίγο πιο κάτω στο μονοπάτι του φεγγαριού,
ο άνεμος φυσούσε από μπροστά.
Εκείνος ο άνεμος
ήταν πολύ ήπιος και ζεστός.
"Ερχόσουν προς τα δω όλο αυτό το διάστημα.
Και σε παρακολουθούσαμε συνεχώς."
Κάποια στιγμή δεν σας ένιωθα,
αλλά ήσασταν εκεί.
Και δεν μπορούσα να το καταλάβω.
Αλλά...
είμαι...
μόνος.
Μόνος ό,τι κι αν γίνει.
Αυτό που αγαπούσα έχει τελειώσει.
Αυτό που αγαπούσα έχει εξαφανιστεί.
Αυτό που αγαπούσα δεν ήταν πλέον εδώ.
Ένιωθα ότι θα μπορούσα να κάνω τα πάντα, αρκεί "εσύ" να ήσουν εδώ μαζί μου.
Κάθε μέρα υπέφερα.
Υπήρχε χαρά.
Υπήρχε γέλιο, θυμός και δάκρυα.
Μοναξιά και θλίψη.
Αλλά αυτό που αγαπούσα
ήταν πάντα δίπλα μου
σαν να ήταν φυσιολογικό.
Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα σε όλα.
Ήμουν πάντα μόνος; Όχι.
Επέλεξα να είμαι μόνος.
Αλλά
ήμασταν πάντα μαζί.
Πάντα το λάτρευα αυτό.
Αλλά κάποια στιγμή,
έπαψα να το λατρεύω.
Κατηγόρησα εσένα, τον άλλο μου εαυτό,
για την ανικανότητά μου.
Εκτόνωσα τη θλίψη μου σε σένα και σε πλήγωσα.
Δεν υπέφερα μόνο εγώ.
Δεν ήμουν ο μόνος.
Το οδυνηρό ήταν ότι ήμουν μόνος.
Δεν προχωρούσαμε μαζί.
Πάντα ήθελα να είμαστε μαζί.
Ήθελα να είμαστε μαζί για πάντα.
Είμαι...
μόνος.
"Δεν είσαι μόνος."
Νομίζω ότι άκουσα τη φωνή σου.
Δεν θα σ' αφήσω μόνο.
Μην το ξεχάσεις ποτέ.
Μην κρύβεις τη μοναξιά σου.
Να αναγνωρίζεις πάντα τη μοναξιά μέσα σου.
Ξέρω εσένα, τον άλλο μου εαυτό.
Είσαι πάντα δυνατός, αλλά τώρα δεν χρειάζεται.
Δεν πειράζει να θες να κλάψεις στα δύσκολα.
Όταν έμεινα μόνος, συνειδητοποίησα κάτι.
Δεν με άφηναν να μείνω μόνος.
Ήταν όλοι εκεί.
Ήταν πάρα πολλοί.
Το φως των αστεριών έγινε πιο δυνατό
για να γίνει ένα φως.
Το ξέρω.
Δέχομαι με ανοιχτές αγκάλες.
"Δεν είμαι μόνος."
"Επέστρεψα."
"Καλώς ήρθες."
Το όνειρό μου...
είναι ένα δώρο από όλους.
Δεν ξέρω
τι θα συναντήσω στον δρόμο μου.
Δεν ξέρω
τι με περιμένει εκεί που πάμε.
Αλλά ας συνεχίσουμε.
Ας συνεχίσουμε.
Σε ένα ταξίδι για να παραδώσουμε ένα δώρο.
Είσαι χαρούμενος κάθε μέρα;
Υποφέρεις;
Είσαι μόνος και λυπημένος;
Δεν έχει σημασία πού ή πότε.
Όταν κουραστείς και η καρδιά σου σκληρύνει,
σε παρακαλώ, γύρνα πίσω.
Αυτή η ασήμαντη ιστορία,
αυτή η ιδιαίτερη ιστορία,
θα είναι πάντα εδώ για σένα.
Η ιστορία για το παρελθόν σου
και το μέλλον σου.
ΤΕΛΟΣ
Γεια σας.
Πώς σας φάνηκε το GIFT;
Πραγματικά τα έδωσα όλα.
Και τώρα, για το ανκόρ,
θα χορέψω λίγο ακόμη.
Αλλά πρώτα...
θέλω να σας συστήσω αυτούς που βοήθησαν να δημιουργηθεί
το ICE STORY "GIFT" at Tokyo Dome.
Μουσικά μάς συνόδευσε η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Τόκιο.
Ο πιανίστας, ο κύριος Καουάντα.
Ο μαέστρος, ο κύριος Κουρίτα.
Και αυτοί που πρόσθεσαν ανθρώπινη κίνηση στην παράσταση,
οι χορευτές των Elevenplay.
Κι από εκεί
είναι τα μέλη της ειδικής μπάντας για το GIFT.
Και...
Ο μουσικός παραγωγός και σκηνοθέτης του GIFT,
ο κύριος Σατόσι Τακέμπε.
Παρακαλώ, χειροκροτήστε τον.
Ευχαριστώ πολύ.
-Και... -Τι;
-Υπάρχει και κάποιος άλλος. -Ορίστε;
Κάποιος που προπονείται μέχρι αργά τη νύχτα εδώ και μέρες
και εκτέλεσε όλα τα σημερινά προγράμματα.
Ο Γιουζούρου Χάνιου.
Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Αυτό δεν ήταν...
Δεν ήταν στο σενάριο.
Υποτίθεται ότι θα έφευγα αφού σε σύστηνα,
αλλά δεν σηκώθηκε η αυλαία.
-Με έπιασες απροετοίμαστο. -Έχει κι άλλο.
Αυτοί που ετοίμασαν τον πάγο και όλα τα απαραίτητα
-για αυτήν τη μέρα. -Σωστά.
-Και η κυρία Μικίκο, η σκηνοθέτιδα. -Σωστά.
Και όλο το συνεργείο που δούλεψε σκληρά
γι' αυτό το μοναδικό σόου.
Ένα μεγάλο χειροκρότημα για όλους!
Σας ευχαριστώ πολύ!
Επιστρέφουμε σ' εσάς, κύριε Τακέμπε.
Οι προσπάθειές του και η ερμηνεία του
μας ενθάρρυναν πολύ.
Σίγουρα το ίδιο ισχύει για όλους.
Αποτέλεσε πραγματική πηγή έμπνευσης.
Επομένως...
με βάση το πάθος του και τη δική μας ευγνωμοσύνη,
γράψαμε το τραγούδι "Gift".
Ενώ ο Χάνιου ετοιμάζεται για την επόμενη εμφάνιση,
ακούστε, παρακαλώ, το "Gift".
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη μουσική.
Η κυρία Μικίκο και όλοι οι υπόλοιποι. Ένα μεγάλο χειροκρότημα, παρακαλώ!
Ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη σκηνοθεσία.
Και σε όσους ήρθαν εδώ σήμερα,
αλλά και σε όσους παρακολουθούν τη ζωντανή μετάδοση,
θέλω να πω ότι το "GIFT" δεν θα ήταν ολοκληρωμένο χωρίς εσάς.
Σας ευχαριστώ πολύ!
Για να είμαι ειλικρινής, το ταξίδι ήταν πολύ δύσκολο.
Έπρεπε να προπονηθώ πολύ σκληρά.
Πολλές φορές ένιωσα ότι όλη η προπόνηση θα πήγαινε χαμένη.
Δεν ήμουν σίγουρος αν μπορούσα να ανταπεξέλθω στις προσδοκίες σας
και συχνά ένιωθα συντετριμμένος.
Αυτή η μέρα μπορεί να μη μείνει στην καρδιά κανενός
και να μη στιγματίσει κανέναν.
Αλλά χαίρομαι που μου άρεσε το πατινάζ.
Σας ευχαριστώ πολύ που παρακολουθήσατε το σημερινό σόου!
Ελπίζω αυτή η μέρα
να σας μείνει αξέχαστη.
Ελπίζω αυτή η μέρα
να χαραχτεί στη μνήμη σας
και να αποτελέσει παρηγοριά για τις δύσκολες στιγμές.
Μακάρι να γίνει μια παρήγορη ανάμνηση για σας.
Ευχαριστώ πολύ!
Μια στιγμή...
Λίγη ησυχία, παρακαλώ.
Θα βάλω τα δυνατά μου.
Ευχαριστώ πολύ!
Εδώ ολοκληρώνεται
το Yuzuru Hanyu ICE STORY 2023 "GIFT" at Tokyo Dome,
με τη χορηγία της Sekkisei.
Μην ξεχάσετε τα προσωπικά σας αντικείμενα φεύγοντας.
Προσοχή.
Ακολουθήστε τις οδηγίες φεύγοντας.
Παραμείνετε στις θέσεις σας μέχρι την ανακοίνωση.
Ευχαριστούμε για τη συνεργασία.
Ευχαριστούμε που ήρθατε σήμερα.
Παρακαλώ, μείνετε στις θέσεις σας!
Ευχαριστούμε για τη συνεργασία.
Ακολουθήστε τις οδηγίες φεύγοντας.
Μείνετε στις θέσεις σας.
Ευχαριστούμε για τη συνεργασία.
Ακολουθήστε τις οδηγίες φεύγοντας.
Μείνετε στις θέσεις σας.
Μπράβο!
Μπράβο.
Μπράβο!
Αυτό είναι από όλους μας!
Ευχαριστώ!
Μπράβο!
-Μπράβο! -Ευχαριστώ!
Ήταν πραγματικά...
Ήταν το πρώτο σόου στον πάγο στο Τόκιο Ντομ.
Την προηγούμενη σεζόν,
όταν έκανα το πρώτο μου σόλο σόου, δεν ήμουν σίγουρος αν θα τα κατάφερνα.
Έτσι ήταν όταν κάναμε αυτό το σόου.
Σίγουρα υπήρχε πολύ άγχος και χρειάστηκε πολλή δουλειά
για τις παραστάσεις που θα συνέδεαν τα προγράμματά μου.
Είμαι ευγνώμων σε όλους που το πραγματοποιήσατε.
-Ελπίζω... -Ευχαριστώ!
Ανακάλυψα νέες δυνατότητες
και τομείς βελτίωσης για μένα τον ίδιο.
Ένιωσα ότι μπορούσα να κάνω πολύ περισσότερα.
Αν υπάρχει κι άλλη ευκαιρία, ελπίζω να συνεργαστούμε ξανά!
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Πάω στη συνέντευξή μου, λοιπόν.
-Καλή τύχη! -Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ πολύ!
ΤΟΚΙΟ ΝΤΟΜ
ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΟΥΖΟΥΡΟΥ ΧΑΝΙΟΥ ΤΗΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ
Η ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ GIFT
Γεια σας. Ευχαριστώ που με καλέσατε.
Εστίασε σωστά;
-Παρακαλώ, καθίστε. -Ευχαριστώ.
Σε αυτήν την περίπτωση.
Τα έδωσα όλα.
Σκέφτηκα "Επιτέλους, τελείωσε".
Δέχτηκα πολλές διαφορετικές αντιδράσεις από πολύ κόσμο.
Φυσικά, από τους ανθρώπους που με στήριζαν τόσο καιρό
είχα πολύ θετικά σχόλια.
Είχα, όμως, και θετικά σχόλια από άτομα
που δεν με είχαν ξαναδεί να κάνω πατινάζ.
Και από όσους ήρθαν στο σόου, όχι επειδή ενδιαφέρονταν για μένα,
αλλά για να δουν ένα νέο είδος ψυχαγωγίας στο Τόκιο Ντομ.
Οι αντιδράσεις τους ήταν διαφορετικές.
Οι θαυμαστές μου σκέφτονταν
"Ώστε αυτό σκεφτόταν ο Γιουζούρου Χάνιου".
"Έτσι ένιωθε ο Χάνιου"
ή "Ώστε έτσι ένιωθε εκείνες τις στιγμές".
Κάποιοι άλλοι που δεν ξέρουν από πατινάζ, είδαν αυτήν την ιστορία,
όχι ως δική μου, αλλά ως δική τους.
Και αυτές οι αντιδράσεις με χαροποίησαν.
Για μένα, το "GIFT" είναι κάτι σαν όνειρο...
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟ GIFT
...που μου το χάρισαν οι πάντες.
Σε γενικές γραμμές, το μήνυμα είναι
ότι λαμβάνω πολλή στήριξη από τους πάντες
και ζω μαζί τους.
Νομίζω ότι αυτό ισχύει για τους περισσότερους.
Έχουν γύρω τους πολύ κόσμο που τους στηρίζει.
Αλλά γνωρίζω καλά ότι υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ολομόναχοι,
όπως κι εγώ.
Μερικές φορές, προβληματίζομαι για το τι θα γινόταν,
αν σταματούσα να κάνω πατινάζ.
Γι' αυτό ήθελα...
να διαβεβαιώσω όσους νιώθουν μόνοι ότι
"Όχι, έχετε φίλους".
Αυτή η ιστορία και αυτά τα προγράμματα
είναι οι φίλοι σας.
Ελπίζω
ότι η ιστορία που έγραψα
και αυτά τα προγράμματα
θα ενθαρρύνουν τον κόσμο.
Είναι το δώρο μου σε όλους.
Το ετοίμασα με την ευχή
να δώσει ελπίδα στον κόσμο.
Σκέφτηκα να διηγηθώ την ιστορία,
γιατί κι εγώ είχα πάρει κουράγιο από πολλά τραγούδια και στίχους.
Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Κάθε φορά που δεν ήμουν καλά,
ήταν η δύναμη των λέξεων που με έσωζε περισσότερο.
Ήταν οι λέξεις που ξεστόμιζα
και οι λέξεις από τραγούδια
που με βοηθούσαν να συνεχίσω.
Όταν έγραψα την ιστορία,
σκέφτηκα ότι μπορεί να δώσει κουράγιο και σε άλλους,
όπως έδωσαν σε μένα αυτά τα τραγούδια.
Άρχισα να συλλέγω τις ιδέες μου.
Μερικές φορές, τις σημείωνα σ' ένα κομμάτι χαρτί.
Όταν δεν είχα την ενέργεια να κάνω ούτε αυτό,
απλώς εκτόνωνα τις σκέψεις μου και τις ηχογραφούσα.
Συχνά κρατούσα σημειώσεις στο κινητό.
Φυσικά, οι λέξεις αυτές βασίζονται στις εμπειρίες μου.
Και τις έβγαζα από μέσα μου
για να μπορώ να σκέφτομαι πιο θετικά.
Αλλά δεν αντικατοπτρίζουν μόνο τις εμπειρίες μου.
Αν μη τι άλλο, έγραψα αυτήν την ιστορία
πιστεύοντας ότι και άλλοι άνθρωποι
θα νιώθουν τα ίδια συναισθήματα.
Ήθελα να κάνω αυτήν την ιστορία
για να μείνει στην καρδιά των άλλων.
Στο πρώτο μισό...
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Για όσους με ακολουθούν,
απεικονίζει τη ζωή μου από τη γέννησή μου ως τους Ολυμπιακούς
και το ταξίδι μου ως τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου.
Για να το παρουσιάσω σαν ιστορία,
το εξέφρασα με έναν αφηρημένο τρόπο.
Το δεύτερο μέρος είναι το αντίθετο.
Είναι ρεαλιστικό αντί για αφηρημένο.
Εστιάζει στο ποιος είμαι
και εισχωρεί βαθιά μέσα μου.
Το πρώτο μέρος εμπεριέχει ένα φαντασιακό στοιχείο
ενώ το δεύτερο βασίζεται στην πραγματικότητα.
Ήθελα να τα ενώσω αυτά τα δύο για το τέλος.
Αυτός ήταν ο στόχος μου.
Νομίζω ότι το δεύτερο μέρος είναι μια αντανάκλαση του εαυτού μου.
Το πρώτο πρόγραμμα ξεκινά με το "Let's Go Crazy"
και τελειώνει με το "Let Me Entertain You".
Το "Let Me" θέλει να διασκεδάσει τον κόσμο,
κι αυτό προσπάθησα να κάνω.
Αλλά...
είχα αμφιβολίες ενώ ψυχαγωγούσα τον κόσμο.
Σκεφτόμουν "Περνάω πραγματικά καλά;"
"Μου αρέσει όντως το πατινάζ;"
Σκέφτηκα ότι αν εκφράσω τις αμφιβολίες μου
μετά το πρόγραμμα...
ίσως προσθέσω κάτι διαφορετικό σ' αυτό το διασκεδαστικό πρόγραμμα.
Έτσι, το ενσωμάτωσα στην ιστορία.
"Δεν είναι διασκεδαστικό;" Ναι, διασκεδάζω!"
Είναι διασκεδαστικό!
Είναι διασκεδαστικό;
Δεν είναι διασκεδαστικό;
Ναι, διασκεδάζω!
Μπορώ να το κάνω! Θα βάλω τα δυνατά μου!
Πιστεύεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις;
Κατάλαβα.
Είσαι πεπεισμένος ότι μπορείς να το κάνεις.
Αλλά όχι, δεν είναι αλήθεια.
Θέλεις να προσποιείσαι ότι μπορείς.
Πότε ήταν;
Πότε διασκέδαζα κάνοντας ό,τι μου άρεσε;
Πότε σταμάτησε να είναι αρκετό;
Πότε σταμάτησε να μου αρέσει και να απολαμβάνω αυτό που κάνω;
Σίγουρα όλοι το έχουν ζήσει αυτό,
να κάνουν τη δουλειά και τα χόμπι τους από συνήθεια.
Ακόμα κι αν το ξεκίνησες επειδή σου άρεσε.
Για παράδειγμα, όταν σε πιέζει μια προθεσμία
ή όταν είσαι πεσμένος,
αν σε ρωτήσουν αν σου αρέσει αυτό που κάνεις,
ίσως να μη δίνεις πάντα θετική απάντηση.
Για μένα, είναι το πατινάζ.
Για κάποιους μπορεί να φαίνεται σημαντικό.
Αλλά αν το σκεφτείς, δεν διαφέρει από τη ζωή άλλων.
Όλοι έχουν κάτι που τους αρέσει να κάνουν,
και στιγμές που αναρωτιούνται αν τους αρέσει αυτό ή το απολαμβάνουν
και στιγμές που πρέπει να το θυμίσουν στον εαυτό τους.
Αυτά είναι όλα όσα ήθελα να εκφράσω.
Επομένως...
αυτό το πρόγραμμα ήταν μόνο...
διασκέδαση και απόλαυση πριν.
Αλλά ήθελα να θέσω το εξής ερώτημα.
"Το πρόγραμμα είναι μόνο για να ψυχαγωγεί τον κόσμο;"
Έτσι ήθελα να ξεκινήσω το δεύτερο μέρος.
Αυτός ήταν ο κύριος στόχος μου.
Και μετά έρχεται το "Ashura-chan".
Αυτό το τραγούδι είναι πολύ διασκεδαστικό
και ανεβαστικό, αλλά αν ακούσετε προσεκτικά τους στίχους,
θα καταλάβετε ότι δεν είναι πολύ ανάλαφρο.
ASHURA-CHAN/ANTO
Νόμιζα ότι αυτό το πρόγραμμα
θα είχε πολύ ισχυρό αντίκτυπο σε πολλούς ανθρώπους.
Για μένα,
οι στίχοι του τραγουδιού προκαλούν έντονη εντύπωση.
Ήθελα οι στίχοι να κάνουν τον κόσμο να λέει "Οι στίχοι δεν έχουν τόση πλάκα".
Αυτός ήταν ο στόχος μου στην προετοιμασία του προγράμματος.
Ήθελα να εκφράσω τη διασκέδαση,
αλλά και την αίσθηση του...
να μην έχεις κανέναν που να σε καταλαβαίνει.
Την αίσθηση να είσαι κλεισμένος
πίσω από διάφανους γυάλινους τοίχους.
Είναι διάφανοι και προσπαθώ να δείξω τον εαυτό μου.
Αλλά ταυτόχρονα,
επιμένω
να μη βγαίνω από αυτό το δωμάτιο.
Είναι ένας επισφαλής τρόπος σκέψης.
Και αυτό προσπάθησα να εκφράσω.
Αλλά νομίζω ότι όλοι θα το νιώθουν αυτό.
Στο τέλος, κανείς δεν καταλαβαίνει πώς νιώθεις πραγματικά.
Υπάρχουν συναισθήματα που δεν εκφράζονται με λόγια
ή συναισθήματα που έχεις, αλλά δεν μπορείς να τα παραδεχτείς.
Αυτό ήθελα να εκφράσω
με τις περίεργες κινήσεις της χορογραφίας.
Ήθελα ο κόσμος να απολαύσει τους στίχους του Νέρου
και το τραγούδι της Άντο
και να νιώσει διαφορετικά μέσω της ερμηνείας μου.
Μετά τον ανεβαστικό χορό και το δραματικό φινάλε,
οι πρώτες λέξεις που ακούς είναι
"Είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να κουνηθώ".
Σκεφτόμουν "Τι πτώση!" καθώς το έγραφα.
Είμαι κουρασμένος.
Είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να κουνηθώ.
Δεν θέλω να κουνηθώ καθόλου.
Μπορείς να το κάνεις. Μην τα παρατάς.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Ναι, το ξέρω.
Για ποιον με πέρασες;
Ποιος είσαι;
Είμαι εσύ σε έναν ζεστό κόσμο. Είμαι εσύ.
Όταν δημιούργησα τους δύο εαυτούς μου,
ήθελα ο άλλος εαυτός μου να είναι η ενσάρκωση ενός ονείρου.
Ένα ερώτημα που αποτελεί μοτίβο στη ζωή μου είναι
"Τι είναι όνειρο;"
Είναι κάτι που σκέφτομαι πολύ στη ζωή μου.
Για παράδειγμα, πολλοί θα θυμούνται
να λένε για τα όνειρά τους στο σπίτι τους,
στο νηπιαγωγείο ή στο δημοτικό.
Όνειρα, όπως το να θέλουν να ανοίξουν ένα ζαχαροπλαστείο.
Στην περίπτωσή μου, ήθελα να γίνω ο Ούλτραμαν.
Τέτοια όνειρα.
Σίγουρα όλοι έχουν αυτές τις ιδέες,
αλλά κάποια στιγμή,
τα όνειρα μένουν στάσιμα και δεν πραγματοποιούνται ποτέ.
Όταν οι άνθρωποι μεγαλώνουν, τα ξεχνούν αυτά τα πράγματα.
Υποθέτω ότι τα ξεχνούν,
γιατί δεν είναι απαραίτητα για να ζήσουν.
Αλλά εγώ αντιμετωπίζω το όνειρό μου πολύ περισσότερο καιρό από άλλους.
Ξέρω πώς είναι να αντιμετωπίζεις το όνειρό σου.
Σίγουρα όλοι έχουν τέτοια όνειρα.
Αλλά τα προσπερνάνε.
Όταν, όμως, ζεις τη ζωή και προχωράς προς μια κατεύθυνση,
θεωρώ ότι τα όνειρα είναι πάντα μαζί σου.
Τα όνειρα είναι που σου δίνουν ενέργεια.
Ακόμα κι αν τραυματιστεί ο αστράγαλός μου
κι η προπόνησή μου δεν πάει καλά,
ακόμα κι αν το σώμα μου δεν μπορεί να κάνει πράγματα,
στην καρδιά μου, πάντα θα έχω το όνειρο να κάνω τετραπλό άξελ.
Αυτό το όνειρο μου λέει "Μην αποθαρρύνεσαι τόσο πολύ".
Και μου λέει "Μπορείς να συνεχίσεις".
Αυτό ήθελα να εκφράσω εδώ.
Και νομίζω ότι το έχουν όλοι μέσα τους.
Απλώς δεν το κοιτάνε ούτε το αναγνωρίζουν.
Αλλά αν αναρωτηθούν πραγματικά,
ίσως διαπιστώσουν ότι το έχουν.
Νομίζω ότι ίσως υπάρχει ένα φάντασμα της όπερας
μέσα μου και μέσα σε όλους μας.
Αυτό ήθελα να εκφράσω μέσα από αυτές τις λέξεις και τα προγράμματα.
ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ
Το θέμα του προγράμματος, "Το Φάντασμα της Όπερας",
είναι ότι ένας άνθρωπος μπορεί να έχει πολλές πλευρές.
Όλοι έχουν ένα Ραούλ και μια Κριστίν μέσα τους.
Έχεις μια πλευρά με όμορφη φωνή
και μια πλευρά με όμορφο πρόσωπο, αλλά είσαι αξιολύπητος.
Θεωρώ ότι κατά βάθος,
όλοι έχουν μια πλευρά που δεν θέλουν να δείξουν.
Μια πλευρά άσχημη, αλλά αληθινή για τον εαυτό σου.
Και συνειδητοποίησα ότι ίσως ο αληθινός εαυτός μου
ήταν λέξεις που είχαν απήχηση στον άλλο ιδεαλιστή εαυτό μου.
Όταν το σκέφτηκα αυτό,
συνδέθηκα με τον εαυτό μου που έκανε την αφήγηση στο GIFT.
Ακόμα και ο άσχημος, άχρηστος εαυτός μου
μπορεί να πει πράγματα που ταιριάζουν με τον "ονειρεμένο" εαυτό μου.
Γι' αυτό πιστεύω ότι τα όνειρα
δίνουν ενέργεια και ενθάρρυνση.
Αυτό ήθελα να εκφράσω με το πρόγραμμα "Το Φάντασμα της Όπερας".
Μπορούσα να κάνω πράγματα, γιατί δεν ήταν διαγωνισμός.
Παρουσίασα το "Rondo Capriccioso" πριν. Ήταν πολύ δύσκολο.
Στο "Φάντασμα της Όπερας" αργότερα,
ο πόνος ήταν αληθινός και πειστικός.
Σχετίζεται στενά με τη σύγκρουσή μου στο πρωτάθλημα στην Κίνα.
Και νομίζω ότι συνδέεται με αυτήν την επώδυνη σκηνή
στο μυαλό πολλών.
Γι' αυτό το είχα αφήσει για τόσο καιρό.
Αλλά ήξερα ότι το "Φάντασμα" ήταν ιδανικό
για να εκφράσω την πλευρά μου που υπέφερε,
πονούσε και δεν μπορούσε να κουνηθεί.
Πραγματικά μπορούσα να γίνω το Φάντασμα.
Υπό αυτήν την έννοια, κατάφερα να παρουσιάσω
ένα πολύ πειστικό πρόγραμμα.
Όταν ξεκίνησα το "Φάντασμα της Όπερας",
έκανα πατινάζ σαν να ήμουν το ίδιο το Φάντασμα.
Έγινα το Φάντασμα αποχαιρετώντας την Κριστίν.
Στο τέλος του προγράμματος, φόρεσα τη μάσκα μου
και παρουσίασα το πρόγραμμα σαν να καιγόμουν στην κόλαση.
Αλλά αυτήν τη φορά,
ήμουν κάποιες φορές η Κριστίν,
κάποιες φορές το Φάντασμα
και κάποιες ο Ραούλ.
Νομίζω ότι αποδείχθηκε μια πολύ ενδιαφέρουσα ερμηνεία.
Είναι ενδιαφέρον.
Όταν έμαθα ότι ο σκηνοθέτης Ακίρα Κουροσάβα
έκανε ταινίες εμπνευσμένες από τον Σέξπιρ,
αναρωτήθηκα πολλά πράγματα.
Όταν σκέφτηκα τον Σέξπιρ, θυμήθηκα το Ρωμαίος και Ιουλιέτα.
Και τότε μου ήρθε μια ιδέα.
Αν έλεγα την ιστορία σε πρώτο πρόσωπο, θα μπορούσα να τα εκφράσω όλα.
Και αν...
αντικαθιστούσα τους χαρακτήρες με αντικείμενα;
Για παράδειγμα, αν αντικαθιστούσα τον Ρωμαίο με το φεγγάρι
και την Ιουλιέτα με τον ήλιο;
Μπορεί να προχωρούσε η ιστορία.
Αν το έγραφα για μικρά παιδιά, θα γινόταν ένα ωραιότατο βιβλίο.
Κι όταν τα σκέφτηκα όλα αυτά, μου ήρθε μια ιδέα.
Μπορούσα να πάρω μια ιστορία αγάπης
και να αλλάξω τους χαρακτήρες με μένα και το όνειρό μου
ή με μένα και το πατινάζ μου.
Και όλη η ιστορία θα έβγαζε νόημα.
Έτσι, όπως υπάρχουν διαφορετικές ιστορίες
ανάμεσα σε διαφορετικούς ανθρώπους,
σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω τις ιστορίες μέσα μου
και να τις παρουσιάσω σε κάθε πρόγραμμά μου.
Σκέφτηκα πολύ...
ΠΡΩΤΟ ΣΟΟΥ ΣΤΟ ΤΟΚΙΟ ΝΤΟΜ
...πώς θα το παρουσίαζα στο Τόκιο Ντομ.
Το δύσκολο στο Τόκιο Ντομ
ήταν η μεγάλη απόσταση ανάμεσα σ' εμένα και το κοινό.
Το κοινό μπορεί να μη με δει καν στο παγοδρόμιο.
Επίσης, το ταβάνι ήταν τόσο ψηλό
που φαινόμουν σαν να πετάω πολύ χαμηλά.
Όλα ήταν τόσο ασυνήθιστα.
Όλα κινούνταν σε μια τεράστια κλίμακα.
Έπρεπε να ελέγχω όλη την ατμόσφαιρα της αίθουσας.
Σκέφτηκα ότι δεν θα ήταν ωραίο
αν το κοινό με έβλεπε μόνο σαν μια μικροσκοπική κινούμενη κουκκίδα.
Η πρόκληση ήταν πώς θα φαινόμουν μεγάλος.
Όχι μόνο αυτό,
αλλά και πώς να κάνω τις κινήσεις μου να φαίνονται μεγάλες.
Υπήρχαν προγράμματα που χορογράφησα εγώ
και άλλα που χορογράφησαν άλλοι.
Υπήρχαν και παλιά προγράμματα που ξαναχρησιμοποίησα.
Και τα τροποποίησα όλα στη διάρκεια της παράστασης.
Ήταν δύσκολο, αλλά έκανα τετραπλά και τριπλά άξελ
και τελειοποίησα την έκφρασή μου.
Είμαι αρκετά ικανοποιημένος με όσα κατάφερα να πετύχω.
Ενώ φτιάχνονταν τα διαφορετικά οπτικά εφέ
και διαφορετικά εφέ για το σόου,
η Μικίκο είπε "Είμαι η πιο σκληρή κριτής του εαυτού μου.
Και θέλω ο πιο αυστηρός κριτής να το δει και να σκεφτεί
'Τι αναζωογονητικό!'
Ή 'Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο'".
Αυτό πραγματικά με ξύπνησε.
Στις παραστάσεις μου,
δεν παρουσιάζω νέα προγράμματα κάθε φορά.
Το καλλιτεχνικό πατινάζ
δεν σημαίνει να παρουσιάζεις μόνο αυτό που έχεις.
Όταν κάνεις μόνο αυτό,
εύκολα χάνεις τη φρεσκάδα σου.
Έτσι, όταν θεωρούσα τον εαυτό μου τον πιο σκληρό κριτή,
ήθελα να κάνω πράγματα
που θα με κρατούσαν φρέσκο
και θα εντυπωσίαζαν τον κόσμο.
ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Ευχαριστώ πολύ!
SUIHEISEN/BACK NUMBER
Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ πολύ!
Στην αρχή σκέφτηκα να προσθέσω την αφήγηση πάνω από το "Suihesen",
γιατί πίστευα ότι μόνο η φωνή μου δεν θα ακουγόταν στο κοινό.
Είναι από τα αγαπημένα μου τραγούδια και με έχει σώσει αμέτρητες φορές.
Εκφράστηκα μέσα από αυτό το τραγούδι
και πρόσθεσα μερικές λέξεις από το μικρόφωνο.
Αν και θα υπήρχε αντίλαλος και δεν θα ακουγόταν καλά στην αίθουσα.
Ήθελα, όμως, να πω "Χαίρομαι που μου άρεσε το πατινάζ".
Και το έκανα μέσα από το μικρόφωνο.
Αυτή η μέρα μπορεί να μη μείνει στην καρδιά κανενός
και να μη στιγματίσει κανέναν.
Αλλά χαίρομαι που μου άρεσε το πατινάζ.
Αυτό το σημείο ήταν αυτοσχεδιασμός.
Κινήθηκα απλώς όπως με οδήγησε η καρδιά μου.
Η χορογραφία ήταν από την καρδιά μου.
Και νομίζω ότι έκανε εντύπωση.
Σας ευχαριστώ πολύ που παρακολουθήσατε το σημερινό σόου!
Μπόρεσα να εκφράσω τα συναισθήματά μου από την καρδιά μου
με αυτόν τον χώρο, την ύπαρξή μου και τα παγοπέδιλά μου.
Χρησιμοποίησα όλα αυτά τα μέσα
για να εκφραστώ ελεύθερα.
Νομίζω ότι αυτό ήταν το δώρο μου σε όλους.
Σας ευχαριστώ πολύ!
Εφηύραμε ένα νέο στιλ καλλιτεχνικού πατινάζ.
Κάτι σαν...
ένα νέο είδος ψυχαγωγίας, που λέγεται "Γιουζούρου Χάνιου".
Όλοι δούλεψαν πολύ σκληρά για να πάρει σάρκα και οστά όλο αυτό
και δούλεψα κι εγώ μαζί τους.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω τι θα κάνω από δω και πέρα.
Αλλά μάλλον νιώθω έτσι,
επειδή δώσαμε τα πάντα σ' αυτό το σόου.
Αυτήν τη στιγμή, νιώθω
ότι τα έδωσα όλα.
Χρησιμοποίησα κάθε κύτταρο του σώματός μου
και εξάντλησα κάθε απόθεμα ενέργειας.
Δούλεψα πολύ σκληρά.
Μπράβο. Πολύ ωραία.
Όπως είπα και στην ιστορία μου,
έχω λάβει πάρα πολλά δώρα
από όλους στη ζωή μου.
Θέλω να συνεχίσω να εκτιμώ αυτά τα δώρα
και να συνεχίσω να δίνω κι εγώ στον κόσμο.
Ναι, η ευχή μου είναι...
Ότι όταν η καρδιά κάποιου παγώνει,
ακόμα κι ένα τμήμα των προγραμμάτων μου,
ένα μέρος από τα λόγια μου,
ένα κομμάτι της παραγωγής ή της μουσικής,
ή ακόμα κι ένα φως από μια συγχρονισμένη φωσφορίζουσα ράβδο,
μπορεί να προσφέρει παρηγοριά στην καρδιά κάποιου.
-Ευχαριστώ πολύ. -Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ.
Το GIFT βρίσκεται πίσω μου...
Αυτή η αίσθηση επιτυχίας με κάνει να νιώθω άδειος.
Υποτιτλισμός: Βερονίκη Κουλιούφα