Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(เมืองนิวออร์ลีนส์)
(ซูลู)
(ซูลู แทรมป์)
ชื่อองค์กรนี้
คือบริษัทสโมสรความสําราญ และการช่วยเหลือสังคมซูลู
ผมว่าค่าสมาชิกแพงไปนะ
- ต้องจ่ายเงินถึงจะสนุกได้ - ให้ตายสิ!
พวก ฟังนะ... เราเป็นสมาชิกที่จ่ายเงินค่าสมาชิก
แต่ออกไปนอกประตูนั่นสิ พวก
ซูลูเป็นของทุกคน
ทุกคนที่นี่รู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของเรา
แต่ไม่ต้องถามว่า จิตวิญญาณของมาร์ดิกราส์คืออะไร
ไม่ต้องถามเรื่องฝูงชนที่รอดูเราข้างนอกนั่น
จะไม่มีมาร์ดิกราส์ถ้าไม่มีซูลู
ผมโยนของจากท้ายรถแห่ สร้อยลูกปัดแล้วก็อะไรต่ออะไร
ผมคลาดกับลูกไปแค่อึดใจเดียว
ขบวนแห่ผ่านพวกเขาไปเพราะผมมองไม่เห็น
มันเหมือนมองพรมขนฟูๆ
"ตอนนั้นคุณมองตรงมาที่ฉัน" พวก มีแต่คนหน้าสลอนไปหมด
ทุกคนบอกแบบนั้น ผมดูแล้ว
- "คุณมองตรงมาที่ฉัน" - นายดื่มไปมากแค่ไหน
- หา - นายดื่มไปมากแค่ไหน
ฉันจําลูกตัวเองได้ ฉันไม่สนว่าดื่มไปมากแค่ไหน
มาเคลียร์กันให้ชัดๆ ห้ามดื่มบนรถแห่
อย่างแรกเลย ห้ามดื่มบนรถแห่
มีคนเยอะแยะที่คุณมองไม่เห็น
ผมจะบอกแบบนั้นแล้วก็ยืนยันแบบนั้นแหละ
เมื่อเด็กสามขวบเห็นซูลู
มาทั้งชีวิต
ก็จะมีซูลู 30 ปีนับจากนี้ไป
เขาอยู่บนเส้นทางที่ขบวนแห่ผ่าน บอกว่า "ฉันอยากเป็นผู้ชายคนนั้นบนรถแห่"
และนั่นแหละความมหัศจรรย์ของเรื่องนี้
พลังงานที่ซูลูนํามาไม่มีอะไรเทียบได้
เมื่อซูลูผ่านมา มันเหมือนประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ
นั่นเป็นทางเดียวที่จะบรรยายมันได้
(ราชาอย่างฉัน)
ช่วงเทศกาลคาร์นิวัลของทุกปี
เราจะตัดชุดใหม่
สีแดง เหลือง เขียว ม่วง หรือน้ําเงิน
เราจะตัดชุดใหม่
มีกี่คนที่มาจากนอกเมือง
ฉันมีราวๆ...
แปดหรือเก้าคนที่มาจากแคลิฟอร์เนีย
แล้วก็ราวๆ หกคนมาจากเท็กซัส
นี่จะเป็นทริปตกปลาครั้งสุดท้ายของผม จนกว่าฤดูกาลมาร์ดิกราส์จะจบ
บ้าเอ๊ย ผมต้องเตรียมพร้อมสําหรับงานเต้นรํา ต้องเตรียมมะพร้าวไว้
ต้อง... มีงานให้ทําเยอะ พวก
มีงานให้ทําเยอะ
มาสิโว้ย ไอ้ปลาเวร
มากินกุ้งอร่อยๆ ฉ่ําๆ เร็ว
ผมต่างจากคนที่โตมาในดีซีหรือแอลเอมาก
หรือที่อื่นๆ ในอเมริกาน่ะ รู้มั้ยครับ
ที่นี่เป็นแอฟริกัน-แคริบเบียนมากที่สุดในสหรัฐฯ
เราทําอาหารไม่เหมือนที่อื่น เรากินไม่เหมือนที่อื่น เราพูดจาไม่เหมือนที่อื่น
ผมไม่เดินไปทั่วแล้วก็ทัก "เป็นไงบ้าง พวก"
ผมไม่เคยอยากพูดอังกฤษแบบมาตรฐาน
ผมอยากพูดแบบชาวนิวออร์ลีนส์
และนั่นก็คือเรื่องที่ผมไม่เคยอยากเปลี่ยน
อย่างน้อยเราก็พูดได้ว่าเราจับปลาได้
ผมเข้าซูลูเพราะผมอยากให้ลูกๆ
เข้าใจว่าวัฒนธรรมของพวกเขาพิเศษแค่ไหน
ตั้งแต่เกิดเฮอร์ริเคนแคทรีนา
ผมว่าซูลู... กลายเป็น
ครูว์ชั้นนําอันดับหนึ่งของเมือง
เพราะเราเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกๆ ที่บอกว่าเราอยากกลับมาหลังแคทรีนา
และผมว่าเรื่องนั้น ช่วยกําหนดบรรยากาศของเมืองนี้
และเราก็ครองสถานะที่ชอบธรรมนั่นแต่นั้นมา
(สโมสรความสําราญและการช่วยเหลือสังคมซูลู ราชาซูลู)
(ซูลู)
มะพร้าวซูลู เอามะพร้าวมาทางนี้
มาร์ดิกราส์จะไม่ใช่มาร์ดิกราส์ถ้าไม่มีมะพร้าว
เทศกาลคาร์นิวัลเป็นช่วงเวลามหัศจรรย์ ของเด็กที่เติบโตมาในนิวออร์ลีนส์
ซูลูเป็นขบวนพาเหรดที่เราตั้งตารอ
ในเช้าวันงานคาร์นิวัล
มีเรื่องในตํานานนี้อยู่ตลอดครับ
เรารู้ว่าพวกเขามีอยู่จริง พวกเขามีครูว์ผิวดําล้วนนี่
และพวกเขาก็แจกมะพร้าว
เรานึกภาพว่าถ้าเราได้เห็นพวกเขา
พวกเขาจะเห็นเรา และโยนของให้เรา ถูกมั้ยครับ
มันเป็นสัญลักษณ์แทนนิวออร์ลีนส์ เหมือนกัมโบ รถราง ย่านเฟรนช์ควอเตอร์
ซูลูคือนิวออร์ลีนส์
ผมจําเรื่องตอนเด็กกว่านี้มากๆ ไม่ได้
แต่ผมจําได้ว่าออกไปอยู่ข้างนอกนั่น แล้วก็ปอกมะพร้าว
ครอบครัวกับเพื่อนๆ เราไปกันหมดค่ะ ทุกคนออกไปข้างนอก ย่างบาร์บีคิวกัน
ตอนเช้าตรู่
ฉันไม่รู้ว่าทําไมเราย่างบาร์บีคิวกัน ตอนตีห้า หกโมงเช้า
แต่เรากําลังรอให้ซูลูมา ซึ่งไม่เคยมาตรงเวลาเลย สายตลอด
และเมื่อซูลูเริ่มผ่านไป
ผมก็จําได้ว่าวิ่งไปถนนออร์ลีนส์แอฟเวนิว
เราสนุกกันแบบร้อนแรง อึกทึก สไตล์ฟังก์
แต่เราก็ทํางานหนักและทําอะไรเยอะมาก
และผมว่ามันช่วยเสริมสร้างความรัก ที่ชุมชนนี้มีให้มั่นคง
เราแจกจักรยานเป็นร้อยๆ คัน
ทุกวันคริสต์มาส
แล้วก็อย่างอื่นมูลค่าหลายพันดอลลาร์ ทั้ง...
- อาหาร - อาหารและทุนการศึกษา
นี่เมืองเรา พวก เราจะใช้เงินกับเวลาไปทําอะไรได้
ที่ดีไปกว่าการตอบแทนผู้คน
ที่มายืนข้างนอกนั่นเช้าวันมาร์ดิกราส์ เพื่อจะดูเราเคลื่อนขบวนไปตามถนน
สิ่งที่ผมเจอเมื่อมาที่นี่
ก็คือการเป็นตัวของตัวเองได้อย่างแท้จริง
และเรื่องนั้นก็โอเค
ผมไม่ต้องเปลี่ยนวิธีพูดหรือการแสดงออก
คุณอาจมาที่นี่และคุยกับ เจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ได้รับเลือกตั้งมา
หรือคุยกับคนที่เป็นพนักงานบริการสาธารณะ
ที่คอยกวาดถนนเรา
แต่ทุกคนเท่าเทียมกันที่นี่
และผมว่าการลบสถานะ และตําแหน่งทางเศรษฐกิจและสังคม
และมารวมตัวกันในฐานะคนผิวดํามันมีพลัง
เดิมทีซูลูเป็นองค์กร ที่เดินเป็นขบวนแห่แถวสองในงานศพ
แถวหน้าคือครอบครัว อะไรแบบนั้น
เวลาคนพวกนี้มารวมตัวกัน คําว่าสังคมน่ะ... หมายถึงเราคบหาสมาคมกัน
การช่วยเหลือคือเวลาครอบครัว ไม่มีเงินฝังศพใคร ก็ทําการกุศล
ดังนั้นนี่ก็คือสิ่งที่เราทํา
เราช่วยเหลือกันในชุมชนนี้ สนับสนุนกัน
คุณไม่มีเงินจ่ายบิล ไม่มีอะไรจะกิน
ไม่มีเงินฝังศพเพื่อน
พี่น้องพวกนี้ทุกคนถือว่า
เป็นสโมสรความสําราญ และการช่วยเหลือสังคมแห่งหนึ่ง
สโมสรความสําราญและการช่วยเหลือสังคม คือกลุ่มที่ให้หลักประกัน
เพราะพวกคนขาวจะไม่ฝังศพเรา
นี่จึงเป็นวิธีที่เราฝังศพกันเอง
ภารกิจของเราคือการดูแลกัน
ดูแลคนป่วย ดูแลครอบครัว ผู้สูญเสียในชุมชนเราเมื่อมีใครเสียชีวิต
เมื่อมีสมาชิกเสียชีวิต
เราจะจัดงานศพให้อย่างเหมาะสม บอกลาอย่างเหมาะสม
และเราก็เรียกมันว่างานศพแจ๊ส
จากนั้นก็มีขบวนแห่แถวสอง การเต้นรํา
ฉลองให้พี่น้องเราคนนั้นไปจนถึงสุสาน
ส่งพวกเขาไปพักผ่อนชั่วนิรันดร์
สมาชิกทุกคนตั้งตารอ งานศพแจ๊สเมื่อพวกเขาตาย
และผมว่ามันก็ตลกดี
คุณรู้ว่าจะมีคนดูแลคุณเมื่อคุณหลับตาลงครั้งสุดท้าย
เมื่อเวลาผ่านไป ขบวนแห่แถวสอง
ก็แยกจากการจัดงานศพ
มาเป็นงานของมันเอง และเป็นแค่วิธีรําลึกถึงความสุข
เมื่อไรก็ตามที่อยากทํา ถึงจะไม่มีชีวิตใครเป็นพิเศษที่คุณกําลังให้เกียรติ
คุณกําลังให้เกียรติทุกชีวิต
นี่เป็นวัฒนธรรมที่ย้อนกลับไปจนถึงการเป็นทาส
จัตุรัสคองโก
วันอาทิตย์เป็นวันหยุดของเรา เราเลยแต่งชุดดีที่สุด
เสื้อผ้าที่ดีที่สุดออกมาข้างนอก แล้วก็ทําอะไรล่ะ
เราฉลองสิ่งที่เราทํา นี่คือเราครับ
เมื่อโตมาในลุยเซียนาน่ะ
มีอะไรเตือนใจให้คุณนึกถึงอดีตตลอด
นั่นเป็นบ้านไร่ที่เคยเลี้ยงทาส
ผมเป็นชาวนิวออร์ลีนส์รุ่นที่หก
ผมสืบย้อน...
สายตระกูลแม่ผมกลับไปได้ถึงสมัยเป็นทาส
มีอยู่ช่วงหนึ่งในชีวิต ที่ผมมองการเป็นลูกหลานทาส
ในแง่ลบ
แต่วันนี้ผมภูมิใจที่จะพูดว่า ผมเป็นผู้สืบสายเลือดคนหนึ่ง
นั่นเป็นเหตุผลหลักข้อหนึ่งที่ผมเข้าสโมสรซูลู
เพื่อสัมผัสวัฒนธรรมนั่น เรียนรู้วัฒนธรรมนั่นและอ้าแขนรับมัน
- เดี๋ยว จะเดินเครื่องยังไง - มองขึ้นไปทางซ้าย
- ใช่ ตรงนี้ - ขึ้นไปทางซ้าย
- ตรงนี้ โอเค - ใช่ อือฮึ
- นั่นตอนคริสต์มาส - ใช่ คริสต์มาส
งั้น...
นั่นคุณเอเวอลีน ภรรยาของไรลีย์
เวอร์นอน คุณจอยซ์
จอยซ์ ภรรยาของเวอร์นอนเหรอ
อือฮึ
ใช่ นั่นเทอร์เรนซ์ ตรงนั้นน่ะ
ตอนนั้นผมยังไม่เข้าโรงเรียน
งั้นผมก็อายุสี่ขวบ
และถึงจะมีงานปาร์ตี้อยู่
ผมกับญาติๆ และเพื่อนๆ ทุกคนก็อยู่อีกห้องหนึ่ง
ใช่
- เราไม่ได้รับอนุญาตให้ไปคลุกคลีกับผู้ใหญ่ - ใช่แล้ว
และถ้าผู้ใหญ่คุยกันอยู่
เด็กๆ ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในห้อง
เรื่องที่ผมชอบในสมัยนั้น
คือทุกคนแต่งตัวเต็มยศ ขัดรองเท้าเงาวับ
แต่นั่นแหละความงดงาม ของการโตมาในนิวออร์ลีนส์
เราฉลองกันตลอด เราสนุกกับชีวิต
และสมัยนั้นน่ะ คนผิวดําโดนข่มเหงสารพัด
แต่ก็ยังหาทางมีความสุขกับตัวเองได้
- ผมว่านั่นโรงเรียนอนุบาล - ใช่
เคยมีการจัดประกวดความงามกัน
คุณจะได้เป็นราชาซูลู
สมัยผมโตมาน่ะ
เป็นตัวละครของดิสนีย์ ที่มีพระราชาและเจ้าหญิง
และสําหรับผม ซูลูก็เปิดโอกาสให้คนผิวดําได้เป็นราชา
ผมว่านั่นอาจเป็นปี 1968 ตอนเราย้ายมาอยู่บ้านนี้ทีแรก
ย่านนี้... มีแต่คนขาวเป็นส่วนใหญ่ ตอนเราย้ายเข้ามา
ใช่
เราเป็นครอบครัวคนผิวดําครอบครัวที่สอง ที่ย้ายเข้ามาในย่านนี้
และนั่นก็คือวิธีที่พวกเขาได้เข้าโรงเรียนนั้น
เพราะมันเป็นโรงเรียนของย่านนี้
ครูใหญ่พยายามบอกฉันว่า พวกเขาเข้าโรงเรียนนั้นไม่ได้
และฉันก็บอกเธอว่า "จะบอกอะไรให้ ถ้าพวกเขาไม่ได้เข้าโรงเรียน
คุณก็จะไม่ได้เป็นครูใหญ่ด้วย" และฉันก็ไม่ยอมไปไหน
ฉันบอกว่า "คุณต้องลงทะเบียนให้พวกเขา และฉันจะไม่ไปไหน"
เธอบอกว่า "พ่อฉันเป็นผู้พิพากษา"
ฉันบอกว่า "พ่อฉันเป็นกรรมกรท่าเรือ และฉันก็จะอยู่ตรงนี้แหละ"
ฉันบอกว่า "จะบอกอะไรให้นะ ฉันรู้จักคุณ"
ฉันบอกว่า "สามีคุณเป็นหุ้นส่วนร้านของชํา
ที่อยู่ตรงหน้าบ้านที่ฉันโตมาพอดี"
ฉันบอกว่า "และฉันก็รู้ว่า เขาเหยียดผิวเหมือนคุณเปี๊ยบ"
ฉันบอกว่า "และฉันจะไม่ยอมให้คุณทํางั้นกับลูกฉัน
เพราะถ้าฉันยอมให้คุณทํางั้นกับลูกฉัน
มันก็จะทําร้ายคนอื่นๆ"
ฉันบอกว่า "แม่ฉันเกิดปี 1920
และฉันก็เกิดปี 1941
ตาฉันอยากให้แม่ได้รับสิ่งที่ดีขึ้น
และแน่ละว่า ฉันก็อยากให้ลูกๆ ฉันได้รับสิ่งที่ดีขึ้น"
และนั่นคือวิธีที่ลูกๆ ฉันได้เข้าเรียนที่นั่น
ครั้งแรกที่ฉันไปดูขบวนซูลู... ตอนนั้นน่ะ
พวกเขาได้รับอนุญาตให้อยู่แค่ ที่เชิงท่าเรือข้ามฟากถนนคานาล
และพอฉันเห็นขบวนซูลู
กับสีดําที่พวกเขาทาหน้า ฉันก็ร้องไห้
ฉันไม่อยากเชื่อเลย
- นั่นคือสิ่งที่เธอพาฉันไปดู - แล้วทําไมคุณร้องไห้ครับ
เพราะฉันคิดว่าฉันจะได้เห็น ของสวยๆ งามๆ และมันก็น่าเกลียด
สําหรับฉัน ของสีดําๆ ที่พวกเขาทาหน้าน่ะ มัน...
จมูกเป็นสีดํา มีสีขาวอยู่แต่ละข้างของตา
มันทําให้คุณนึกถึงอะไรครับ
- หือ - มันทําให้คุณนึกถึงอะไร
วิธีที่ชาวบ้านเคยแต่งตัวเลียนแบบคนผิวดํา
ย้อนกลับไปเมื่อยุค 1900 กฎคือคุณต้องใส่หน้ากาก
คุณต้องทําแบบนั้น
ทุกองค์กรใส่หน้ากากช่วงเทศกาลมาร์ดิกราส์
แต่สมัยนั้นชาวแอฟริกันอเมริกัน
ใส่หน้ากากไม่ได้ตามกฎหมาย
นั่นคือตอนที่เราคิดเรื่องการทาหน้าดําขึ้นมา
ตาสีขาว แล้วก็ปากสีขาว
บางคนบอกว่านั่นเป็นการล้อเลียน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราตั้งใจมาทํา
เรามาที่นี่เพื่อ...
เพื่อเป็นตัวแทนองค์กรของเราและใส่หน้ากาก
คุณผู้หญิงที่ผมเห็นคุณอยู่ด้วยตอนบ่ายนั่นใคร
นั่นไม่ใช่คุณผู้หญิงที่ไหน
นั่นภรรยาผม
ก่อนเราจะออกไปแสดงความเป็นเราเองได้
ชนชั้นปกครองที่เชิดชูคนผิวขาว ก็ทําแบบนั้นแทนเราแล้ว
และแสดงภาพเราผิดๆ ผ่านการทาหน้าดํา
ผ่านจินตนาการที่บิดเบี้ยวถึงตัวตนของเรา
เมื่อมองภายนอก อาจพูดได้ว่าซูลูเป็นการเสียดสี
รัฐทุนนิยมที่เชิดชูคนผิวขาว
ที่ทําให้พวกเขาต้องทาหน้าดํา
หรือในทางตรงข้าม พวกเขาอาจกําลัง เอื้อมมือออกไปและบอกว่าพวกเขา
กําลังพยายามเชื่อมโยง กับรากเหง้าและวัฒนธรรมแอฟริกันของตัวเอง
มันแสดงให้เห็นอย่างลึกซึ้งจริงๆ ถึงโศกนาฏกรรมที่ว่า
คนผิวดําต้องพยายามหาทางรับมือ
การกดขี่ของคนผิวขาวในสหรัฐฯ นี่ยังไงบ้าง
เรามีราชาซูลู
นั่นราชาซูลูที่คุณโยนโดนหัว
(ราชาซูลู)
สโมสรความสําราญและการช่วยเหลือสังคมซูลู ก่อตั้งขึ้นในปี 1909
มันต้องเป็นยุคที่ท้าทายพอดู
สําหรับคนพวกนี้ที่จะก่อตั้งองค์กรขึ้นมา
เพื่อทําสิ่งที่ส่วนใหญ่แล้วไม่ได้รับอนุญาต
นั่นคือการเดินขบวนพาเหรดของคนผิวดํา ผ่านท้องถนนเมืองนิวออร์ลีนส์
ซูลูเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เสี่ยงที่สุด
ปี 1915 ถือเป็นปีแห่งการฟื้นคืน ของฝ่ายสมาพันธรัฐ
หนังเรื่องเบิร์ธออฟอะเนชั่นออกฉาย
มันเป็นจุดเริ่มต้นของการกลับมาใหม่ ของพวกคูคลักซ์แคลน
การจลาจลเกี่ยวกับเชื้อชาติ ในเมืองห้าหกเมืองโดยเฉพาะในนิวออร์ลีนส์
เริ่มคุกคามคําสั่ง ให้คนต่างเชื้อชาติอยู่ร่วมกัน ซึ่ง...
ละเอียดอ่อนและมีความตึงเครียดสูง
ก่อนจะมีซูลู ขบวนแห่คาร์นิวัลในนิวออร์ลีนส์
จัดขึ้นโดยคนขาวและเพื่อคนขาว
พวกครูว์ผิวขาว เป็นชนชั้นสูงจอมปลอมดีๆ นี่เอง
พวกเขาสร้างราชาและราชินีปลอมๆ นี่ขึ้นมา ทุกอย่างนี้เพื่อให้ตัวเองดูสําคัญ
เป็นการตอบสนองต่อความพ่ายแพ้ ของฝ่ายสมาพันธรัฐในสงครามกลางเมือง
พวกเขาต้องเอาความรู้สึกเหนือกว่ากลับคืนมา
ขบวนแห่และงานเต้นรํา ทุกอย่างสะท้อนให้เห็นเรื่องนั้น
คนผิวดําได้เข้าร่วมขบวนแห่ งานมาร์ดิกราส์ของคนผิวขาว
แต่ในฐานะคนถือคบไฟ
เพื่อแบกถังน้ํามันก๊าดสิบแกลลอน
ที่มีไฟติดอยู่บนยอดด้ามไม้
ในฐานะผู้ดูแลม้าและล่อ
และแน่ละ เพื่อเก็บกวาด หลังจากพวกคนผิวขาวสนุกกันแล้ว
(จอร์จ วี. เรนีย์ ราชาซูลู ปี 2019)
ทุกอย่างที่คนขาวทําและไม่ยอมให้เราทํา
เราก็หาวิธีทําในแบบของเราเองได้
พวกนั้นเดินขบวนพาเหรดกัน
และไม่มีที่ไหนเลย
ให้คนแอฟริกันอเมริกันในช่วงเวลานั้น
พวกเขาก็ตั้งขบวนพาเหรดของตัวเอง
ราชาซูลูจงเจริญ!
เราดีใจมากที่ได้มีโอกาสนี้
ถึงเมืองนิวออร์ลีนส์อันยิ่งใหญ่
เราภูมิใจมากที่ได้เห็นผู้คนออกมาชุมนุมกันในวันนี้
และภูมิใจมากที่ได้มีตัวแทนนี้
ราชาซูลูปี 1929 จงเจริญ
เซอร์เวอร์รี่ วัตสัน
ซูลูไม่ได้เป็นแค่สโมสรความสําราญ และการช่วยเหลือสังคม
ซูลูเป็นการประกาศก้องทางประวัติศาสตร์
เพื่อล้อเลียนการเหยียดเชื้อชาติ
ระหว่างงานเฉลิมฉลองทางวัฒนธรรมที่ใหญ่ที่สุด
และมีความสําคัญทางประวัติศาสตร์ที่สุด งานหนึ่งในโลก นั่นคือมาร์ดิกราส์
และบอกกับผู้กดขี่ว่า...
"ฉันยังขึ้นรถแห่"
- โอเค ว่าไง เป็นไงบ้าง - น่า พวก
พวกนายเก็บมันไว้เพื่อ...
นายเครียดนิดหน่อยนะ
ผมถูกเลี้ยงมาให้เป็นซูลู พ่อผมเป็นซูลู
พ่อผมเป็นซูลูตอนผมอยู่ม.ปลาย
ผมจบม.ปลายเมื่อปี 1965
และพ่อก็เป็นซูลูมาก่อนนั้น
ผมยินดีเสมอ
ที่ได้อยู่ท่ามกลาง... คนผิวดําในเมืองนี้
ครั้งหนึ่งเราไม่มีองค์กรแบบนี้
เราเคยต้องเดินตามตรอกด้านหลัง ตอนนี้เราอยู่บนถนนสายหลัก
ตอนนี้เราอยู่บนถนนหลัก
อย่าปล่อยให้ฉันได้ 150 แต้มนั่น
อย่าปล่อยให้ฉันได้ 150 แต้ม พวกนายจะต้องปิดสโมสรแน่
ช่วงเกิดพายุแคทรีนา บ้านผมถูกทําลายไปหมด โอเคนะ
มีน้ําสูงเกือบสองเมตร... ท่วมย่านนี้
สโมสรนี้จมอยู่ใต้น้ําทั้งหมด
เราให้คนมาซ่อมแซมสโมสร
และเราก็ตั้งเตาบาร์บีคิวไว้ข้างนอก
แสงสว่างเดียวบนถนนบรอดตอนนั้นคือสโมสรซูลู
และขบวนแห่งานมาร์ดิกราส์ครั้งแรกนั่น
จะอยู่ในใจผมตลอดไป
- ผมด้วย ใช่ - นั่นเป็นผลงานที่ดีที่สุดของซูลู
- มันลืมไม่ลงเลย - มันเป็นขบวนแห่
เพราะผมจําได้ว่าพวกเขาไม่อยากให้เราจัดมัน
ฉันว่ามีการเถียงกัน ใช่มั้ย เรื่องเราจัดขบวนแห่
- เราจัดขบวนแห่ - เรื่องเราจัดขบวนแห่
แล้วเราก็ทําจนสําเร็จ และมันก็... ผมดีใจที่เราทํางั้น
- มันยอดเยี่ยมมาก - ผมหวังว่าเราจะไม่ต้องทําแบบนั้นอีก
- มันดีมาก - ชวนตะลึง
ชวนตะลึงจริงๆ
(สโมสรความสําราญ และการช่วยเหลือสังคมซูลู)
จะไม่มีใครเข้าไปในนั้นพักหนึ่ง
มันแย่น่าดู
ผมซื้อบ้านในย่านนิวออร์ลีนส์ตะวันออก และ...
เพราะพายุนั่นผมเลยเสียมันไป
ตอนนั้นเมืองนี้จมอยู่ใต้น้ํา ราวๆ 80 หรือ 90 เปอร์เซ็นต์
สมาชิกส่วนใหญ่ของเราอยู่ในเขตออร์ลีนส์แพริช
และได้รับผลกระทบจากมัน
เราทุกคนเลยแยกย้ายกันไป
มีการตามตัวเจ้าหน้าที่และสมาชิกทุกคน
ให้กลับมาที่เมืองเพื่อประชุมฉุกเฉิน
และผมก็อยู่ในการประชุมนั่น พวก ในเวสต์แบตันรูจ
ตอนที่มีการทะเลาะกันในซูลู
ว่าเราจะจัดงานคาร์นิวัลกันมั้ย
ว่าซูลูจะเดินขบวนหรือเปล่า และมันจะหมายความว่ายังไง
ตอนนั้นมีคําถามว่า นิวออร์ลีนส์จะเป็นนิวออร์ลีนส์มั้ย
และพวกผู้ชายและพี่น้องเราในซูลู ก็บอกว่าเราต้องประกาศให้โลกรู้
ไม่ใช่แค่เรื่องแคทรีนา
เราต้องประกาศให้โลกรู้
แค่คิดเรื่องสมาชิกบางคนที่เสียไปในช่วงนั้นครับ
มันทําให้เราน้ําตารื้นขึ้นมาพอคิดถึงมันตอนนี้
- งานนี้สําหรับเรา - งานนี้สําหรับนิวออร์ลีนส์ ใช่แล้ว
นี่คือส่วนหนึ่งของการเยียวยาจากแคทรีนา
และเราก็จะลุกยืนขึ้นมาได้อย่างงดงาม
- เราทํากันแบบนี้แหละ - นี่คือสิ่งที่เราทํา
ตอนนี้มีคนจํานวนมากเชื่อว่า และนักประวัติศาสตร์ก็เขียนว่า
การตัดสินใจครั้งนั้น อาจช่วยรักษาโฉมหน้าของเมืองนิวออร์ลีนส์
และรัฐลุยเซียนาแบบที่เรารู้จักกันเอาไว้
ตั้งแต่ตอนเราเริ่มขบวนบนถนนแจ็คสันแอฟเวนิว
ผมก็ไม่เคยนั่งลงเลย
ผมยืน
และเมื่อคุณเลี้ยวหัวมุม ถนนเคลบอร์นตัดกับแจ็คสัน
ให้ตายสิ ฝูงชนนั่นตะโกนว่า "ราชาซูลู ราชาซูลู"
มันทําให้คุณจิตหลุดไปเลย
แล้วในที่สุดก็ถึงตาผมพูด และผมก็แค่
ผมมองดูฝูงชนแล้วก็แค่พูดว่า
"ทุกคนในนิวออร์ลีนส์ควรลงมาที่นี่
แล้วก็สนุกกับวันมาร์ดิกราส์
ไม่มีอะไรดีกว่าการอยู่ในขบวน และได้ดูขบวนแห่ซูลูแล้ว"
และฝูงชนก็ร้อง "เย้!"
รู้มั้ยครับ และ...
นายกเทศมนตรีเลยบอกว่า
"นั่นแหละราชาแบบที่ผมชอบ"
นี่แหละหัวใจสําคัญของงานนี้ ตรงนี้เลย
พูดถึงแหวนซูลู แล้วก็พูดถึงราชาซูลู
แหวนวงเดียว วงเดียว
มันคือแหวนซูเปอร์โบวล์ โอเคนะ
เขามีวงหนึ่ง
ผมมีวงหนึ่ง
มีสองสามคนตรงนี้ที่เคยได้มันไปเมื่อก่อน
เห็นแหวนจากที่ทีมคาวบอยส์ แข่งกับสตีลเลอร์นั่นมั้ย มันไร้สาระ
นี่แหละแหวนวงสําคัญ
บารัค โอบามาอาจเป็นประธานาธิบดี แต่เขาเป็นราชาซูลูไม่ได้
หนึ่งปีมีแค่คนเดียว
- เขาเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ใช่มั้ย - ปีละคน
เขาเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์
แต่เขาเป็นราชาไม่ได้
เราเลือกตั้งอย่างยุติธรรม และเราก็ยอมรับผล
คุณต้องทําได้
ทั้งหาเสียง
ผูกมิตร
ซื้อไก่ ซื้อวิสกี้
มันเป็นเรื่องสมมุติ แต่มัน... คุณต้องจ่ายเงินเพื่อเรื่องสมมุตินั่น
มันเป็นเรื่องสมมุติ แต่ในหลายๆ ด้านมันก็ไม่ใช่
เพราะราชาซูลู
เป็นตําแหน่งที่ชาวบ้านยกย่องนับถือจริงๆ
ในทั้งชุมชนนี้
ตอนนี้เป็นทางการแล้ว
เขาได้รับการสวมมงกุฎจากราชาคนปัจจุบัน
จอร์จ วี. เรนีย์
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
เชิญพบกับราชาซูลูปี 2020
ไบรอัน เอ็ม. ซิมส์ครับ
เมื่อคุณก้าวออกมาในฐานะราชา คุณต้องแน่ใจว่าคุณจะสามารถ
นําเสนอตัวเองรวมถึงเป็นตัวแทนองค์กรนี้
ไม่ใช่แค่กับชุมชนชาวนิวออร์ลีนส์ แต่กับโลกนี้
เพราะคนทั้งโลกเห็นคุณ
(วันมาร์ดิกราส์ ปี 2020)
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณขึ้นรถแห่ใช่มั้ย
- ใช่ - อ๊ะ เหรอ
โห คุณไม่เคย!
- ใช่ - ให้ตายสิ
ดูนี่นะ
- บ้านใคร - บ้านแทรมป์ส!
แทรมป์ส!
แต่นแต๊น
- ดูสิ ภรรยาผมทําชุดให้ผม - โอเค
ให้ตายสิ
สมัยก่อนคนเขาทํามันจากต้นปาล์ม
มันเป็นงานทํามือ
วิกทรงพุ่มแบบที่คุ้นเคย
- นั่นไงล่ะ - ใช่
เราพร้อมลุยแล้ว
ใช่แล้ว! ซูลู!
สุขสันต์มาร์ดิกราส์!
ราชาซูลู!
ซูลู ไบรอัน ซิมส์!
- ซูลูจงเจริญ - ซูลูจงเจริญ
ขอบคุณองค์กรซูลู สําหรับงานที่พวกคุณทํามาทั้งปี
เพื่อเมืองและชุมชนของเรา
ซูลูจงเจริญ!
(ประธานคณะกรรมการซูลู)
สุขสันต์มาร์ดิกราส์ ขอบคุณทุกคนมากที่มา
ขอบคุณทุกคนครับ
สุขสันต์มาร์ดิกราส์
วันที่ 9 มีนาคมเป็นวันที่พบ ผู้ป่วยโควิด-19 รายแรกในรัฐลุยเซียนา
สองสัปดาห์ก่อนนั้นมีงานมาร์ดิกราส์
ทั่วทั้งลุยเซียนา ตัวเลขนั้นน่าตกใจมาก
เขตที่เป็นนิวออร์ลีนส์
เมืองที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงสุดในประเทศ
ศูนย์กลางของการระบาดใหญ่ทั่วโลกนี้
เกือบเป็นสี่เท่าของนิวยอร์ก
ผู้เสียชีวิตของเรา 70 เปอร์เซ็นต์เศษๆ อยู่ในกลุ่มชาวแอฟริกันอเมริกัน
ดังนั้นก็เห็นได้ชัดว่ามีความแตกต่างอย่างมาก
และเราก็จะพยายามหาคําตอบโดยเร็วที่สุด ว่าจะทําอะไรกับเรื่องนั้นได้บ้าง
เราเริ่มเห็นคนมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน
ส่วนใหญ่เข้าโรงพยาบาลมา
ถูกนําตัวมาส่ง และสองสัปดาห์ให้หลังก็ใกล้เสียชีวิต
พวกนั้นจํานวนมากเป็นสมาชิกสโมสรซูลู
วันศุกร์ก่อนงานมาร์ดิกราส์
มีงานเต้นรําที่ใหญ่ที่สุดงานหนึ่ง
มีคนมาถึง 24,000 คน
ทุกคนมาจากทั่วโลก มาดูราชาซูลู
สโมสรซูลูเป็นศูนย์กลาง งานปาร์ตี้มาร์ดิกราส์ของเรา
และทุกคนก็สังสรรค์กันที่นั่น
ทุกคนไปงานเต้นรําซูลู
คนที่ผมรู้จัก
ปาร์ตี้ด้วย เรียนด้วยกัน
ไปโบสถ์ด้วยกัน
ติดเชื้อเพิ่มจากศูนย์เป็นสามคน
ภายในไม่กี่ชั่วโมง
มันเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงเอามากๆ มันแบบ "อะไรกันวะเนี่ย"
แล้วหลังจากนั้นมันก็แค่... เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
(สิบสัปดาห์ต่อมา)
มีภาษิตเก่าแก่บอกว่า "คุณไม่มีวันคิดถึงอะไรจนกระทั่งเสียมันไป"
ผมคิดถึงการมานั่งสังสรรค์ข้างนอกนี้จริงๆ
เห็นธงดําบนนั้นมั้ยครับ
เมื่อไรก็ตามที่มีการชักธงดําเหนือสโมสร
นั่นแปลว่าสมาชิกคนหนึ่งเสียชีวิต
เป็นไง พวก
ว่าไง
ฉันได้ข่าวว่า เราเสียพี่น้องเราไป 15 คนเพราะโควิด
ฉันนึกว่า 11 ฉันไม่รู้เลยว่าถึง 15 คนแล้ว
- ฉันเลิกนับแล้ว - ถ้าเข้าใจไม่ผิดก็ 15 คน
มันเจ็บมาก
ฉันไม่เคยเจอกับความตาย เยอะขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
ใช่
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเข้ามาในนี้
อาจจะตั้งแต่สัปดาห์หลังงานเต้นรํา
มัน... เจ็บปวดมากครับ
เพราะปกติมันมีชีวิตชีวาตลอด
ครั้งสุดท้ายที่สโมสรปิดนานขนาดนี้ คือตอนมีพายุแคทรีนา
และผมก็ไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นอีก
ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่าจะกลับมาเปิดได้เมื่อไร
(ราชา)
นั่นผนังราชา
คุณคือไฮไลท์ของงานมาร์ดิกราส์ คุณคือคนดังประจํางานมาร์ดิกราส์
แลร์รี่ แฮมมอนด์มีบุคลิกโดดเด่นมาก
เขาเป็นราชาในช่วงเกิดพายุแคทรีนา
มันทําให้ผมช็อกไปเลย
จริงๆ นะครับ ผมไม่อยากเชื่อเลย
เพราะเขาอายุมากก็จริง
แต่เขายังแข็งแรงไม่น้อย
คือว่าผมไม่คิดเลยว่ามันจะพรากเขาไป
มันเลยเป็นเรื่องช็อกสําหรับผม พูดตรงๆ นะครับ
สวัสดีครับ ผมแลร์รี่ แฮมมอนด์
แลร์รี่ เอ. แฮมมอนด์ ถ้าจะพูดแบบเป๊ะๆ
ผมเคยเป็นราชาซูลู สมาชิกกิตติมศักดิ์
แล้วก็สมาชิกตลอดชีพ
แล้วเราก็เกษียณมานั่งเล่นที่เฉลียง
เขาเป็นคนน่าทึ่งมาก
ผมร้องไห้อยู่สองชั่วโมง
มันน่าท้อแท้อยู่บ้างครับ
เราติดต่อครอบครัวเขาจริงๆ จังๆ แบบที่เราอยากทําไม่ได้
ในฐานะองค์กรการกุศล เราจัดการให้มีงานฝังศพอย่างเหมาะสม
มันหดหู่จริงๆ ที่เราทํา
สิ่งที่เป็นเป้าหมาย ในการตั้งองค์กรนี้ขึ้นมาแต่แรกไม่ได้
สภาพที่เป็นมาก่อนไม่ใช่แค่สภาพทางการแพทย์
แต่เป็นสภาพทางสังคมและเศรษฐกิจด้วย
ถ้าคุณเข้าไม่ถึงบริการด้านสุขภาพที่ดี เข้าไม่ถึงสิ่งที่คุณจําเป็นต้องมี
พอเกิดโรคระบาดขึ้น มันจะเล่นงานคุณเร็วกว่าและหนักกว่ามาก
(นิวออร์ลีนส์ แพทย์ฉุกเฉิน)
ในนิวออร์ลีนส์ ขึ้นกับว่า คุณอยู่ที่ไหน ทํางานที่ไหน เล่นที่ไหน
คุณอาจตายตอนอายุ 55
หรือ 80
นี่เป็นเรื่องยอมรับไม่ได้มากๆ ค่ะ
และมันก็เกี่ยวข้องโดยตรงกับ
วิธีที่เราลดทอนคุณค่าคนที่อยู่ในชุมชนต่างๆ
ซึ่งที่จริงทําให้นิวออร์ลีนส์เป็นแบบที่เป็นอยู่นี้
ผมอยู่ในย่านที่ชื่อเดสเทรฮัน ลุยเซียนา
ซึ่งห่างไปประมาณ 35 กิโลเมตร จากใจกลางเมืองนิวออร์ลีนส์
ห่างบ้านผมไปสามกิโล
มีโรงงานเคมีใหญ่อยู่สามแห่ง
(ยูไนเต็ดเวย์ ใช้ชีวิตเป็นหนึ่งเดียว)
ก่อนผมซื้อบ้าน ผมรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว และผมก็ตัดสินใจอาศัยอยู่ในย่านนี้
เพราะระบบโรงเรียนดีมาก
เพราะมีโรงงานเคมี
เราเลยเก็บภาษีมาบํารุงโรงเรียนได้เยอะมาก
ชาวบ้านหางานที่จ่ายค่าจ้างอย่างงามได้
มันเป็นการเสียสละที่เราทุกคนทํา
ไม่มีใครอยากเป็นมะเร็งหรอกครับ แต่...
ทุกคนต้องตายเพราะอะไรสักอย่างอยู่ดี จริงมั้ย
นี่จึงเป็นแค่การตัดสินใจอย่างมีสติของผม
ว่ามันคุ้มค่าสําหรับผมที่จะอาศัยอยู่ในเดสเทรฮัน
เพราะมันทําให้ผมได้มีวิถีชีวิต
ที่ผมเคยนึกภาพว่าตัวเองจะได้มีมาตลอด
ถ้าไม่นับโรงงานเคมีนะ
ที่จริงมุมนี้พิเศษมากสําหรับผม
เพราะพ่อผมโตมาห่างจากที่นี่ไปไม่ถึงช่วงตึก
ถนนสายนี้ทั้งสาย เคยเป็นย่านธุรกิจของคนผิวดําในนิวออร์ลีนส์
ตรงหัวมุมนี้เองมีร้านอาหารอยู่
มีบริษัทไฟแนนซ์อยู่ตรงนี้
อู่ซ่อมรถอยู่ตรงนี้
และมันก็ทอดยาวออกไปจากตรงนี้
ไปทางทิศนี้อีก 20 ช่วงตึกจนถึงถนนคานาล
ในปี 1966
เมื่อมีประกาศว่า ทางหลวงระหว่างรัฐจะตัดผ่านนิวออร์ลีนส์
มันควรจะเลียบไปตามแม่น้ํา
และพวกที่อยู่ย่านเฟรนช์ควอเตอร์
ซึ่งร่ํารวยและมีเส้นสายทางการเมือง...
ก็แบบว่า "อย่ามาผ่านหลังบ้านฉัน"
(ต้นไม้หลบไป)
ดังนั้น "อย่ามาผ่านหลังบ้านพวกเขา" ก็แปลว่าให้ผ่านเส้นทางการค้าของเรา
ถนนสายนั้นเคยมีคนพลุกพล่านมาก
เพราะคนจากเซนต์เบอร์นาร์ดแพริช ต้องผ่านเส้นทางนั้น
เมื่อเข้าไปในนิวออร์ลีนส์
แต่พอ... พอมีทางยกระดับนี่มา
ธุรกิจหลายรายก็ล้มหายตายจาก
ด้วยการใช้อํานาจเวนคืนที่ดิน
รัฐบาลกลาง รัฐ และเมืองนี้ก็ร่วมกัน
ทําลายธุรกิจที่คนผิวดําเป็นเจ้าของ 326 ราย บนถนนเคลบอร์นแอฟเวนิว
ธุรกิจ 326 รายที่คนผิวดําเป็นเจ้าของ
นั่นจึงเป็นการถ่ายโอนความมั่งคั่งครั้งใหญ่
ไม่มีแนวคิดอันเฉียบแหลม ไม่มีเวทมนตร์อะไร
ที่จะสร้างถนนขึ้นมาได้ปุบปับเหมือนกับรถ
แรกสุด มันแบ่งย่านนี้ออกเป็นสองส่วน
แล้วมันก็ทําให้มูลค่าบ้านของพวกเขาลดลง
พวกเขาถูกปล้นมูลค่าสุทธิของบ้านตัวเอง
ย่านนี้สละได้... เพราะมันเป็นย่านคนผิวดํา
มีย่านคนผิวดําอยู่ 13 ย่าน
ที่ได้รับผลกระทบโดยตรง จากการสร้างทางหลวงระหว่างรัฐ
ในชุมชนเหล่านั้น รายได้เฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 18,500 ดอลลาร์
ในปัจจุบัน
ชาวบ้าน 44% เข้าไม่ถึงยานพาหนะ
มีนักเรียนไม่ถึง 10% ที่อาศัยอยู่ ในระยะหนึ่งไมล์จากโรงเรียน
ในระยะหนึ่งไมล์จากห้องสมุด
ระดับการถูกจําคุก การไม่ได้รับการศึกษา
ทุกอย่างนั่นทําให้ อายุขัยเฉลี่ยแตกต่างกันถึง 25 ปี
แค่เพราะฉันตัดสินใจเลี้ยงดูลูกทั้งห้าคน
ในย่านที่พวกเขาจะได้อยู่ใกล้ยายและญาติๆ
ฉันก็ทําให้พวกเขามีโอกาสน้อยลงในชีวิต
และฉันก็ทําให้พวกเขาอายุสั้นลง
ถ้าฉันอยากให้พวกเขาอายุยืน ฉันต้องย้ายออกไป
มันไม่ยุติธรรมเลย
เส้นทางของขบวนซูลูในวันมาร์ดิกราส์
จะผ่านถนนเคลบอร์นแอฟเวนิวเสมอ
มีถนนออร์ลีนส์แอฟเวนิวอยู่ด้วยเสมอ
และจนถึงวันนี้
ซูลูก็เป็นองค์กรจัดขบวนแห่องค์กรเดียว ที่เคลื่อนขบวนแห่บนถนนเคลบอร์นแอฟเวนิว
ถนนออร์ลีนส์แอฟเวนิว หรือที่จริงคือที่ไหนก็ตาม ที่อยู่ด้านใจกลางเมืองของถนนคานาล
สายสัมพันธ์ระหว่างซูลู กับจิตวิญญาณของชุมชนเรานั้นทรงพลังมาก
จนสิ่งที่เกิดขึ้นใต้สะพานนั้น ยังเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีอยู่
ผมเลยคิดว่ามันเป็นวิธีที่ทางสโมสรจะบอกว่า
"นี่ ฟังนะ ไม่มีอะไรจะทําให้เรา ออกนอกเส้นทางแห่งจิตวิญญาณของเราได้"
ฟังนะ 400 ปี เลือด เหงื่อ และน้ําตา
ปี 2020 ผมยังเห็นเรื่องเดิมที่นี่
มันเป็นยังไงในทุกวันที่ตื่นขึ้นมา ตระหนักว่ามันเหมือนได้รับพร
แต่ผมตระหนักว่าเราทุกคนยังตกอยู่ใต้การกดขี่
คุณต้องรู้ คุณต้องรู้ว่ามันจริง
ว่ากันว่าชีวิตคนผิวดําสําคัญ แต่มันไม่สําคัญสําหรับคุณ
คุณต้องรู้สึกได้เมื่อผมทุ่มสุดตัว เชื่อในจิตวิญญาณผม
ผมหวังว่านี่จะเป็นคําตอบ และผมก็รู้ว่าคุณได้ยินมัน
นี่ไม่ใช่ถ้อยคํา พวก
เรียกมันว่าบทบัญญัติ คุณก็รู้ว่ามันใช่
ผมเป็นคนผิวดําและภาคภูมิใจ หวังว่าคุณจะรู้สึกเหมือนกัน
(มาร์ดิกราส์เวิลด์ เบลน เคิร์น สตูดิโอส์)
เมืองนิวออร์ลีนส์ห้ามไม่ให้มี การจัดขบวนพาเหรดอะไรทั้งนั้นในปี 2021
ข่าวเรื่องการยกเลิก ขบวนแห่งานคาร์นิวัลปี 2021
แพร่ออกไปเหมือนไฟลามทุ่งเมื่อวันอังคาร
มีการโพสต์ในเว็บไซต์ของเมือง กล่าวว่า
"ขบวนพาเหรดไม่ว่าแบบใดก็ตาม จะไม่ได้รับอนุญาตในปีนี้"
โควิด-19 ส่งผลกระทบต่อองค์กรนี้มาก
เกินกว่าที่ได้รับการตีพิมพ์และรู้กันในสื่อ
ดังนั้นขณะที่ผมนึกเสียใจ ที่ขึ้นรถแห่ในงานมาร์ดิกราส์ปี 2021 ไม่ได้
ก็มีความไม่แน่นอนมากมาย
ตัวเลขยังสูงอยู่
อัตราการเสียชีวิตทั่วประเทศก็สูง
และไม่มีอะไรบ่งชี้ ว่าเราจะหลุดพ้นจากมันในอีกไม่ช้า
- อีกที - พร้อมเมื่อไรก็บอก
โอเค นับสามนะ
หนึ่ง สอง สาม
ผมเจย์ เอช. แบงค์ส ผมเป็นสมาชิกสภาเขตบี
ในเมืองนิวออร์ลีนส์นี่
เรื่องที่พวกคุณมาที่นี่ไม่ได้
ทําให้เราผิดหวังมาก แต่ผมกําลังตั้งตารอวันนั้น
เมื่อทุกคนมาอยู่ในนิวออร์ลีนส์แบบตัวเป็นๆ ได้
นิวออร์ลีนส์มีอะไรให้คุณ มากกว่าเมืองอื่นใดในโลก
และผมก็ขอเชิญชวนให้พวกคุณมา
ในทันทีที่ทําได้ และสนุกกับทุกอย่างที่เรามี
- ยอด คราวนี้ดีที่สุด - โอเค ถูกแล้ว
- ดีมากครับ เจ้านาย - สามสิบวิเหรอ
- นั่นมันราวๆ 40 วิ - ไม่ ไม่เป็นไร แบบนั้นยิ่งดีใหญ่
มีแต่เรื่องเกี่ยวกับซูลูบนผนังด้านนี้
รูปนั้นเป็นรูปวันเลือกตั้ง หลังจากผมชนะสดๆ ร้อนๆ
มันเป็นวันพิเศษสุดๆ ครับ
ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์นิวออร์ลีนส์นี่
ชีวิตคุณเปลี่ยนไป
คุณเปลี่ยนจากการเป็น
แค่คนคนหนึ่งไปเป็นคนที่จะอยู่ใน หนังสือประวัติศาสตร์ไปตลอดกาล
นั่นหลุยส์ อาร์มสตรอง
และรูปที่สอง รูปขาวดํานั่น
ก็คือโบ เบอร์รี่ แล้วนั่นก็ชาร์ลี แฮมิลตัน
นั่นคือราชาสามคน ที่ผมคิดว่ามีอิทธิพลกับผมมากที่สุด
(ไทม์ นิตยสารข่าวรายสัปดาห์)
หลุยส์ อาร์มสตรองขึ้นปกนิตยสารไทม์
ให้ตายสิ ฟังนะ นั่นนําเราจากตรงนี้ขึ้นไปถึงบนโน้น
นี่คือเรื่องที่ผมตื่นเต้นที่สุดในชีวิต
ผมอยากเป็นราชาซูลูมาตลอด
ผมเป็นสมาชิกมาตลอดชีวิต
ผมสังเกตเห็นว่าคุณพูดในบทสัมภาษณ์กับไทม์
ว่าคุณมีความฝันสูงสุดอย่างหนึ่งในชีวิต
และนั่นก็คือการเป็นราชาซูลู และหลังจากนั้นคุณยอมตายก็ได้
ครับ อืม ผมไม่อยากให้พระเจ้าทรงคิดว่า ผมหมายความตามตัวอักษร แต่มันเป็นงั้น...
อาร์มสตรองโตขึ้นมาในยุคที่ซูลูเกิดขึ้น
ดังนั้นความคิดเรื่อง...
ขบวนพาเหรดของคนผิวดําที่มีรถแห่
แต่งชุดคอสตูม โยนของให้ฝูงชนอะไรแบบนั้น
ก็เป็นเรื่องใหม่
คนผิวดําเป็นนายกเทศมนตรีไม่ได้ เป็นผู้ว่าการไม่ได้
เป็นนายอําเภอ
หรือแม้แต่คนจับหมาก็ยังไม่ได้
แต่ว่าเป็นราชาซูลูได้
ภาพถ่ายอาร์มสตรองปรากฏตัวโดยทาหน้าดํา
ไม่ดีต่อชื่อเสียงเขานักนอกนิวออร์ลีนส์
และผมคิดว่าปัญหาบางเรื่องที่เขาเผชิญ
ในช่วงปลายยุค 50 และต้นยุค 60
ก็อาจเชื่อมโยงกับเรื่องนั้น
อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน
นี่เจ้าชายแห่งพีทาวน์ นักร้องเร่แห่งเขตสิบเจ็ดของคุณ
ผู้มีความสามารถรอบด้านของย่านชานเมือง
ออกอากาศสดตรงจาก สตูดิโอดับเบิลยูบีโอเคในเจนทิลลีอันหนาวเย็น
และรู้อะไรมั้ยครับ ผมมีประเด็นร้อนมาคุยกับพวกคุณวันนี้
หัวข้อของวันนี้...
คือได้เวลาหรือยังที่ซูลู
จะเลิกทาหน้าดํา
ผมคิดว่าผมขึ้นรถแห่ซูลู มาอย่างน้อยสี่ครั้ง และก็ชอบทุกครั้ง
และมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ชอบเป็นพิเศษ
มันเป็นหนึ่งใน...
หนึ่งในวันที่สนุกที่สุดในชีวิตผมครับ
ผมสนุกกับมันทุกวินาทีเลย
พอมันจบลง ถ้าพวกเขาบอกว่า "นี่ มีกี่คนที่อยาก
ทําแบบนี้อีกครั้งเดี๋ยวนี้เลย"
ผมคงจะแบบว่า "เอาเลย ฉันเอาด้วย"
วันต่อมา ผมมาที่ร้านกาแฟร้านนี้แหละ
ผมเหนื่อยแล้วก็เมาค้าง
ผมซื้อกาแฟแก้วหนึ่ง เอาหนังสือพิมพ์มา
และผมก็นั่งลงไป ดูหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์
และผมก็เห็นคนจากสโมสรซูลูขึ้นหน้าหนึ่ง
และอย่างแรกที่ผมพูดก็คือ
"หมอนั่นดูเหมือนกําลังสนุกอยู่นะ"
แล้วผมถึงรู้ตัวว่า นั่นเป็นผมเองที่ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์
โดยทาหน้าดํา
เพราะอะไรสักอย่าง ในหัวผมน่ะ
ผมเต็มใจจะอยู่กับความขัดแย้งทางความคิดนี่
และพูดว่า ฟังนะ
เพราะผมรู้จักคนพวกนี้
ผมเลยรู้ว่ามันไม่ได้เป็นแบบที่คุณเชื่อ
อย่างหลุยส์ อาร์มสตรอง
ผมก็ว่าเขาคงลําบาก เพราะเรื่องเดียวกันนี้แบบเป๊ะๆ
เขากําลังให้การยอมรับเพื่อนๆ
คนที่เติบโตขึ้นมาด้วยกัน
เพราะเขารักคนพวกนั้น
แต่ตอนนี้พอเขาลงเอยด้วยการทาหน้าดํา
ในนิตยสารไทม์กับไลฟ์ และคุณก็มีคนทั่วประเทศ
ที่เห็นภาพนี้ และเอามันใส่บริบทไม่ถูก
อย่างเดียวที่พวกเขารู้ ก็คือพวกเขารู้เรื่องโชว์ตลกทาหน้าดํา
และเรื่องเลวร้ายอย่างอื่นๆ ที่มากับมัน
มันเลยบีบให้พวกเขา มองหลุยส์ อาร์มสตรองในแบบที่ต่างออกไป
และผมก็คิดว่า เคยมีคนบอกว่าบิลลี่ ฮอลิเดย์พูดว่า
เจ้าหลุยส์ อาร์มสตรองน่ะ ลึกๆ แล้วเป็นขี้ข้าคนขาว
บาปเดียวของผม
อยู่ที่ผิวผม
ผมทําอะไรไว้
ถึงต้องฟกช้ําดําเขียวนัก
คือว่าผมต่อต้านการทาหน้าดํามาตลอด
แต่คิดดูสิครับว่ามันมีความหมายยังไงกับซูลู
ก่อนพวกเขาจะกลายมาเป็นซูลู ชื่อขององค์กรนี้คือแทรมป์ส
แล้วพวกเขาก็ไปดูละครเกี่ยวกับชาก้า ซูลู ที่โรงละครพิเธียน
ชื่อละครนั้นคือ
"ไม่มีใครเคยเป็น และจะไม่มีวันมีใครเป็นราชาอย่างฉัน"
คิดดูสิครับ
"ไม่เคยมีใครเป็น
และจะไม่มีวันมีใครเป็น
ราชาอย่างฉัน"
พวกเขาประทับใจมาก จนตัดสินใจเปลี่ยนชื่อตัวเอง
จากแทรมป์สเป็นซูลู
และตั้งแต่วันนั้นมาก็รับเอาภาพลักษณ์
ของนักรบ โล่ หอก และทุกอย่างนั่น
รวมถึงการทาหน้าดํามาใช้
สวัสดีครับ ทุกคน ขอต้อนรับสู่รายการแวกาบอนด์
ผมบิล เบอร์รุด
หน้ากากนี้เป็นสัญลักษณ์ของหนึ่งในงานสุดยิ่งใหญ่
ที่จัดขึ้นในประเทศเราทุกปี ได้เวลามาร์ดิกราส์
ผมแน่ใจพอดูว่าตอนคิดก่อตั้งองค์กรนี้
ถ้าเราได้รับอนุญาตให้ใส่หน้ากาก เหมือนพวกคนขาวใส่
เราก็คงใส่หน้ากาก
แต่ในเมื่อเราไม่ได้รับอนุญาตให้ใส่ เราก็ทําสิ่งที่เราได้รับอนุญาต
และตอนนี้... คุณก็เปลี่ยนเกมนั่น
ผมจะแต่งตัวแบบที่ผมแต่ง เพราะนั่นคือสิ่งที่ผมต้องแต่ง
แต่สําหรับคนที่อยากมีปัญหากับมัน
ก็เชิญมีปัญหาตามสบายเลย ที่นี่อเมริกา
ตกลงคุยกันถึงไหนแล้วนะ คุณจะคุยกับพรรคพวกคุณเมื่อไร
บอกให้พวกเขารู้ว่า พวกคุณต้องเดินหน้าไปขั้นถัดไป
- เข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ย - ผมรู้สึกครึ่งๆ กลางๆ นะ
การทาหน้าดํานั่นเป็นส่วนหนึ่งของงานรื่นเริง
มันเป็นแค่หน้ากากสําหรับผม
ทุกอย่างนี้ไม่ใช่สิ่งที่มาจากแอฟริกา
มันมาจากภาพหรือแบบฉบับ ที่คนขาวมองว่าแอฟริกาเป็น
สําหรับผม การทาหน้าดํานั่นน่ะ คือการโยนมันกลับไปใส่พวกเขา
เหมือนคําที่ขึ้นต้นด้วยตัวเอ็นนั่น
ผมใช้มันได้ แต่คุณใช้ไม่ได้
และนี่คือวิธีที่เราบอกว่าเราเอาสิ่งที่เป็นแง่ลบมา
และเปลี่ยนมันเป็นแง่บวกสําหรับเรา
สําหรับพวกคุณ
- สําหรับเรา - สําหรับพวกคุณ
- และนั่นก็คือสิ่งที่สําคัญ - นั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่สําคัญ
คุณยังมีคนผิวดําเป็นล้านๆ คนในประเทศนี้
ที่ได้รับผลกระทบจากสิ่งที่พวกคุณแสดงให้เห็น
ไม่ว่าพวกคุณจะตีความมันยังไง คนส่วนใหญ่ก็จะตีความมันว่า
นี่คือสัญลักษณ์ของการกดขี่คนผิวดํา
แต่ในวันมาร์ดิกราส์น่ะ มันเป็นแดนแห่งเรื่องสมมุติ
ทําไมผมจะต้องปกปิด เมื่อผิวสีน้ําตาลของผมมันงดงามพอแล้ว
- เราไม่ต้องให้ใครช่วยให้ดําขึ้นอีก - ไม่เลย
เราไม่ต้องให้ใครช่วย ให้เมลานินอันงดงามนี้เฉิดฉาย
- ไม่เลย - ทําไมไม่งดงามตามธรรมชาติคนผิวดําล่ะ
ระหว่างงานมาร์ดิกราส์น่ะ การทาหน้าดําเป็นแฟชั่นยอดนิยม
ประเด็นคือการพยายาม เป็นสิ่งที่คุณไม่ได้เป็นสักสองสามวัน
คนขาวจํานวนมากจึงแต่งตัวเป็นคนผิวดํา
ซึ่งพวกเขาเป็นไม่ได้ในช่วงที่เหลือของปี
พวกเขากดขี่ ทุบตี และเอารัดเอาเปรียบ ยังไงก็ได้ตามที่ต้องการตลอดปี
แต่ช่วงมาร์ดิกราส์ ทําไมไม่ทําเหมือนคุณเป็นพวกเขาล่ะ
ผมอาศัยอยู่ในเมืองที่เรา
ถูกห้อมล้อมด้วยสัญลักษณ์การเชิดชูคนขาว
เราบอกว่า "โอเค มีการเคลื่อนไหวอยู่บ้างในประเทศนี้"
- รื้อมันเลย - รื้อมันเลย
การรื้อรูปปั้นพวกนี้ออกไป เป็นการสื่อสารอย่างชัดเจน
แบบไม่มีกังขาใดๆ ต่อชาวนิวออร์ลีนส์
และต่อประชาชนของประเทศนี้ ว่านิวออร์ลีนส์ชื่นชมความหลากหลายที่เรามี
เราไม่สามารถจับปลาสองมือได้
เราไม่สามารถพูดอย่างเต็มอกเต็มใจว่า
"ทุกอย่างที่อยู่ตรงนี้เป็นสัญลักษณ์ลัทธิเชิดชูคนขาว
แต่จะบอกอะไรให้นะ เราจะรื้อเจ้าพวกนี้ลงมา
แต่แบบว่าเราชอบเจ้านี่ที่อยู่ตรงนี้น่ะ
เพราะงั้นทําไมพวกคุณไม่ปล่อยมันไว้ล่ะ"
ถ้าคุณทําใจรับไม่ได้อย่างเต็มที่...
กับข้อกําหนดในการแต่งหน้า
ก็อย่าให้จุดยืนของคุณ
มีอยู่ว่าองค์กรนี้ไม่สนับสนุนชุมชนนี้
เพราะเรื่องมากมายที่เราทํามาตลอดทั้งปี
ไม่ใช่แค่วันเดียว แย้งกับข้อกล่าวหานั่น
ผมชอบดูการเปลี่ยนผ่าน
ตั้งแต่ปี 1909 ยุค 1920 ยุค 1950
และผมก็ชอบแง่มุมที่ว่าเราทุกคนดูเหมือนเดิม
และผมก็เชื่อจริงๆ ว่ามันควรดูเป็นแบบนั้น
ผมไม่เคยคิดเรื่องการทาหน้าดําด้วยซ้ํา
ผมไม่เคยมองมันในแง่ที่ว่า ผมแต่งหน้าแบบนี้เพื่อออกไปทําเป็นโง่งั่ง
และทําตัวเหมือนแคลเรนซ์ โธมัส หรือแคนเดซ โอเวนส์
หรือแลร์รี่ เอลเดอร์ หนึ่งในพวกนั้น
ผมแค่คิดว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของชุดคอสตูม
เราต้องระมัดระวังว่านั่นมันสื่อถึงอะไร
ในสายตาโลกภายนอกและชุมชนที่มองมัน
ผมว่าสัญลักษณ์นั้น
เป็นตัวแทนของความเกลียดชังอย่างมาก
อคติ การเหยียดผิว
คนเขาถึงไม่พอใจกับเรื่องนั้น
ผมเลยคิดว่าพอถึงจุดหนึ่ง ผมไม่รู้ว่าใช่ตอนนี้มั้ย
แต่ในอนาคตอันใกล้ เราจะต้องมาดูเรื่องนี้กันอย่างจริงจัง
และทบทวนดูว่าเราจะเดินหน้าต่อไปกับมันยังไง
เพราะการถกเถียงและปัญหานี้จะไม่หยุด
ใช่
ผมให้สัมภาษณ์ แล้วก็มีคําถามเดิมขึ้นมา
เรื่องการทาหน้าดํา และสถานการณ์ เรื่องการแสดงตลกทาหน้าดํา
และเรื่องที่เราไปดูละครนั่นยังไง ทั้งหมดนั่นน่ะ
และในตอนนั้นผมก็รู้สึกว่าเป็นเกียรติ ที่ได้เอาสีดําทาหน้า
เพื่อเป็นเกียรติแก่นักแสดงและคนที่ตายไป
และคนที่มีพรสวรรค์
นักดนตรีที่เก่งที่สุดในโลกบางคนออกแสดงไม่ได้
ถ้าพวกเขาไม่ทาหน้าแบบนั้น
และผมก็ยังรู้สึกแบบนั้น
เราในฐานะคนผิวดํา เรามีสิทธิ์ที่จะนิยามตัวเอง
ผมรู้ว่าตัวผมเป็นใคร
ผมรู้ว่าผมเป็นตัวแทนของอะไร
ทีนี้ ผมจะทาหน้าดําแล้วเดินไปตามท้องถนนมั้ย
- ไม่ - ไม่เด็ดขาด
แต่ในปี 1909
นั่นคือประเพณีที่พวกเขาเริ่มขึ้น และผมก็เคารพมัน
ผมเห็นด้วยกับคุณ เทอร์เรนซ์ ผมเป็นพวกอนุรักษนิยม
ผมเชื่อในประเพณีซูลู ผมจะยืนหยัดตามนี้
และมันก็จะไม่มีวันเปลี่ยน ตราบเท่าที่ผมยังเป็นสมาชิกอยู่
เราจะทาหน้าสีดําไปตลอด
ผมคิดว่าเป้าหมายร่วมกันทั้งหมดที่เรามีคือ
เพื่อให้สิ่งนี้ดําเนินต่อไปได้
เพื่อคนรุ่นหลัง
ให้ตายสิ ผมว่านี่เป็นเรื่องที่ยอดที่สุด
สําหรับคนผิวดําในอเมริกาที่จะเข้าร่วมองค์กร
แล้วก็เป็นราชาได้
นั่นมันยอดมากพอลองคิดดูแล้ว
คุณอาจเป็นราชาได้ โอเคนะ
ผมต้องย้อนไปพูดถึงแฮร์รี่ พิทแมนตลอด
แฮร์รี่ พิทแมนมีอาชีพเป็นช่างเครื่อง
แต่เขากลายมาเป็นประธานคณะกรรมการ เขาเริ่มถือกระเป๋าเอกสาร
แต่พอเขาเปิดกระเป๋าเอกสาร ข้างในก็ไม่มีอะไรเลย
เข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ย
แต่มันทําให้เขารู้สึกสําคัญ พวก
นั่นแหละสิ่งที่องค์กรนี้ทํา
สําหรับคนผิวดําในอเมริกา ที่อาจถูกข่มเหงตอนทํางาน
เพราะการเหยียดผิว
แต่พวกเขามาสโมสรซูลู
แล้วก็รู้สึกเป็นลูกผู้ชายได้
ถ้าไม่มีซูลูและงานมาร์ดิกราส์
คนผิวดําก็จะเป็นแค่แขก
พวกเขาจะเข้าไปมีส่วนร่วมไม่ได้
ผมคิดว่ามรดกตกทอดของเราเป็นมรดกร่วมกัน
ผมว่ามันเป็นความฝันร่วมกันของบรรพบุรุษเรา
เราทําสําเร็จแล้ว และได้ทําทุกอย่าง ที่บรรพบุรุษเราหวังว่าจะเป็นได้
พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของมาร์ดิกราส์ไม่ได้ แล้วก็พยายามเข้าร่วมงานมาร์ดิกราส์
ตอนนี้เรากลายมาเป็น ส่วนสําคัญที่สุดของมาร์ดิกราส์
ใช่เลย
(อาร์มสตรอง)
(บุลเล็ตส์สปอร์ตส์บาร์)
สุขสันต์วันพฤหัส
เรื่องที่ฉันรู้สึกว่าปกติที่สุด ก็คือการได้เห็นคนเก่าคนแก่ทุกคน
ใช่ พวกเขานั่งที่นั่งเดิมๆ
พวกเขาใส่ชุดเดิมๆ
ใช่ มันทําให้ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างปกติ บอกตรงๆ นะ ฉันว่าฉันต้องการเรื่องนี้
ดีจริงๆ ที่ได้มารวมตัวกัน
และเมื่อหนึ่งปีก่อนน่ะ ที่นี่ก็ไม่มีใครเลย
- จริงๆ - ไม่มีใครเลย
- เมืองร้าง - ฉันจะพูดตรงๆ นะ ฌาคส์
ฉันคงกล้าเอาบ้านฉัน กับทุกอย่างที่ฉันมีเป็นเดิมพันเลยว่ะ
ไม่มีทางเลยว่ะ พวก
ที่ฉันจะนึกว่า เราจะยังแทบไม่พ้นไปจากเรื่องบ้าๆ นี่
ในเดือนพฤษภาคม 2021
ฉันคงไม่มีวันนึกแบบนั้นถึงจะผ่านไปสักล้านปี
ประเด็นไม่ใช่เราได้อะไร มันคือเราขออะไร
ฉันเกษียณตอนอายุ 50
นายพูดอะไรของนายน่ะพวก
ถ้านายไม่ถือที่ฉันถามนะ เพลย์บอย นายทํามาหากินอะไร พวก
ฉันเกษียณแล้ว
- นายทํางานอะไร - เป็นนาวิกโยธิน
- ฉันก็เคยอยู่หน่วยนาวิกโยธิน - แล้วก็ทํางาน 30 ปีในโรงงานนั่น
ฉันไม่มีหนี้ เป็นเจ้าของทรัพย์สินของตัวเอง ฉันไม่ได้ทํางานให้ใคร
นายทําอะไรบ้างถึงปลอดหนี้
นั่งลงแล้วก็บอกว่า "ฉันพอแล้ว"
นายต้องตัดสินใจ ตั้งแต่เรื่องยาไปถึงเรื่องหนี้
นายต้องเลิก นายต้องบอกว่า "ฉันพอแล้ว"
เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย ฉันน่ะเป็นคนสแกนดิเนเวีย 35%
แล้วฉันรับมือกับเรื่องนั้นยังไง เรียกว่าผิวขาวหรือผิวดําก็ไม่ได้
ฉันบอกนายเองก็ได้
ถ้านายไม่รู้ว่าตัวนายเป็นอะไร ฉันบอกนายได้
เวลาตํารวจเรียกนายให้จอดรถ พวกนั้นจะซ้อมก้นดําๆ ของนาย
- ฉันจะบอกว่าฉันเป็นอะไร ฉันเป็นคนปลอดหนี้ - ใช่ เจ๋งดี
- แต่ฉันบอกนายได้ว่านายเป็นอะไร - ลูกๆ ฉันทุกคนเรียนมหา'ลัย
ลูกฉันเรียนจบมหา'ลัยทุกคน
ฉันเป็นนาวิกโยธินสหรัฐฯ
ฉันจะไม่พูดถึง... นายบอกว่า นายเป็นคนสแกนดิเนเวียหรือคนผิวดํา
- ฉันบอกได้ว่านายเป็นอะไร - ฉันจะบอกว่าฉันเป็นอะไร
- ให้ตํารวจเรียกนายสิ - ไม่ ฉันเป็นทั้งสองอย่าง
อันที่จริงตํารวจไม่เรียกฉัน รู้มั้ยว่าทําไม
เพราะฉันทําตัวถูกต้อง ฉันไม่ต้องให้ใครเรียกให้จอด
รถฉันไม่ได้มีกลิ่นกัญชา ไม่ต้องมีใครเรียกฉัน
พอพวกเขาเห็นฉัน พวกเขาก็บอกว่า "เป็นยังไงบ้างครับคุณ"
แค่นั้นแหละ
เราต้องเคารพเรื่องนั้น
ฉันได้ยินแล้ว เราต้องเคารพเรื่องนั้นเพราะว่า...
- ไม่ๆๆ - ฉันเข้าใจทั้งสองฝ่าย
แต่ฉันจะชี้ให้ดูจุดที่น่าเศร้า
เขาต้องเน้นว่าเขาเป็นคนสแกนดิเนเวีย เพราะอะไรล่ะ
เขาบอกว่าเป็นสแกนดิเนเวีย 35% โว้ย
ประเด็นที่ฉันพยายามจะบอกก็คือ เขาไม่อยากถูกเชื่อมโยงกับเรื่องนี้
- ที่ฉันจะบอก... - สําหรับฉันน่ะ นั่นมันปลอมมาก
ที่ฉันพยายามจะบอกก็คือ เทอร์เรนซ์ มันไม่ต่างเลยไม่ว่าเขาจะพูดว่าตัวเองเป็นอะไร
- หรือคิดว่าเป็นอะไร - นั่นคือที่ฉันพยายามบอกเขา
เพราะอย่างเดียวที่ฉันเห็นก็คือถ้าใครดูเหมือนฉัน
ถ้าใครดูเหมือนนาย ถ้าใครดูเหมือนเขา
และเหมือนเขานิดหน่อย ไอ้เวรเอย...
เขาอาจดูเป็นคนขาวได้
พอถึงเวลาที่เขาไปธนาคาร ไปขอเงินกู้มาทําอะไรสักอย่าง
เขาก็ต้องลําบากกว่าชาวบ้าน ฐานเป็นคนผิวดํา จบข่าว
นั่นคือเรื่องหนึ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับนิวออร์... ไม่เคยเจอคนผิวดําในนิวออร์ลีนส์เลย
ฉันเป็นอินเดียส่วนหนึ่ง
ฉันเป็นนั่นส่วนหนึ่ง
ฉันเป็นนี่ส่วนหนึ่ง
ฉันก็แค่คนแอฟริกันอเมริกันแบบดั้งเดิมคนหนึ่ง
ไม่มีอะไรให้ดูนักหรอกตรงนี้
ขอบคุณพระเจ้าที่บรรพบุรุษฉัน ทนสู้สิ่งที่พวกเขาทนมา
เพื่อให้ฉันได้ทําสิ่งที่ทําอยู่ทุกวันนี้
ฉันเหมือนนั่งอยู่บนบ่าของบรรพบุรุษ
และฉันก็ภูมิใจ ฉันไม่ใช่คนสแกนดิเนเวีย
ฉันภูมิใจ ฉัน...
ฉันภูมิใจที่ครอบครัวฉันลงเรือทาสและมาถึงที่นี่
และรอดจากการข้ามน้ําข้ามทะเลมา รอดจากช่วง 400 ปีมา
- ไม่ ฉันกําลังรับมือกับเรื่องจิตวิทยา... - เทอร์เรนซ์
ไอ้ชาวสแกนดิ... ไอ้ชาวสแกนดิเนเวียนั่นทําฉันหัวเสีย
ฉันไม่ใช่คนสแกนดิเนเวีย
- นายชี้ไปเรื่อย - ไม่ใช่นาย
ไม่ ประเด็นคือ...
ประเด็นที่ฉันพยายามสื่อกับคนผิวดํา
คือแทนที่เราจะหนีจากเรื่องการเป็นทาส
มันก็เป็นสิ่งที่ฉันถือเหมือนเหรียญตราเกียรติยศ
เพราะคิดถึงสิ่งที่คนบ้านฉันเคยผ่านมาสิ และฉันก็...
ฉันอยากยืนยันบางอย่างที่นายพูด
- ฉันอยากยืนยันบางอย่างที่นายพูด - ฉันจะไปฉี่ พวกนายยืนยันไปเลย
ปิดฉากได้ดีนะ
รู้มั้ยครับ เกือบทั้งชีวิตผมในฐานะคนผิวดําน่ะ ผมถูกสอนมาให้ทําตามกฎเกณฑ์
และให้พูดภาษาอังกฤษแบบมาตรฐาน
และถ้าผมทําเรื่องบางอย่าง
ผมก็จะบรรลุความฝันแบบอเมริกัน
และผมก็เชื่อเรื่องนั้นมานานมาก
จนเกือบจะถึงจุดที่ผมเกลียดตัวเอง
การเป็นคนผิวดําในอเมริกาน่ะ
ค่อนข้างยากครับที่จะไม่มองตัวเองในแง่ลบ
เพราะทุกครั้งที่คุณเห็น การแสดงภาพตัวคุณในสื่อต่างๆ
มันก็เป็นแง่ลบเสมอ
ผมเอาเอกสารให้คุณดูได้
ครอบครัวผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ยุค 1700
ยุค 1700!
ดังนั้นมีใครสละอะไรมากกว่าครอบครัวผมอีก
มีใครเป็นอเมริกันกว่าครอบครัวผม
ผมใช้เวลาทั้งชีวิต
ทําสิ่งที่ผมไม่เคยสบายใจ
พยายามให้ได้รับความรักและการยอมรับ จากคนที่จะไม่มีวันรักผม
มันเหมือนพยายาม เรียกร้องความสนใจจากสาวสวย
หรือเดตกับผู้หญิงที่อยู่ระดับเหนือกว่าคุณ
คุณเลยใส่โคโลญจน์ดีๆ แล้วก็ใส่เสื้อผ้าสวยๆ
แล้วก็ทําทุกอย่างที่ทําได้เพื่อให้สาวสวยคนนี้สนใจ
แต่ไม่ว่าผมจะทําอะไร
อเมริกาก็ไม่มีวันยอมรับผมหรอก
และเรื่องนั้นก็รับได้ยากมาก
เมื่อเราไปโรงเรียน
และเราทําทุกอย่างที่ควรทํา...
ให้ตายสิ ผมชักตื้อๆ ในคอ
เพื่อให้ไปถึงความฝันแบบอเมริกัน
แล้วไอ้เวรนั่นก็เหยียบย่ําเรา อยู่ทุกๆ วันในชีวิตเรา
นั่นมันยาก
ทําใจยากที่จะต้องเจอแบบนั้นทุกวัน
มันยาก
เมื่อเราพยายามทําทุกอย่างให้ถูกต้องอยู่
โคตรยากเลยครับ
มันยาก
และพวกเขาก็ถามเราตลอด
ว่าทําไมบทกวีของเราฟังดูเหมือนกันหมด
ทําไมคําพูดของเราล้วนโอบล้อม
อยู่รอบเรื่องเชื้อชาติและเพศ
การกดขี่ การปฏิวัติ
เหมือนไม่มีอะไรอื่นอีก
(อาราบี)
เอาเป็นว่าเห็นหลุมยุบ 25,000 หลุมในสิบปี
เห็นนักการเมืองที่ถูกซื้อตัว 27 คน ห้อยต่องแต่งจากบ่วงรัดคอเงินดอลลาร์
เห็นพื้นถูกกระหน่ําตีกลับไปสู่แหล่งกําเนิด แผ่นดิน
ขยับกรามขู่เข็ญจะกลืนกินเราเข้าไปทั้งตัว
ดูมันจมดิ่งเหมือนหุ้นที่กําลังร่วง อัตราการว่างงานในภาวะเศรษฐกิจตกต่ํา
ดูความโศกเศร้าท่วมท้องถนน ถูกอําพรางว่าเป็นความกล้า
เดือดดาลเมื่อท้องทะเลหนุนสูงขึ้นเหมือนผู้คน ที่เหนื่อยล้ากับน้ําหนักที่แบกไว้บนหลัง
หลังของพวกเขามีปีกงอกออกมา
ขนปีกเกิดขึ้นจากน้ําที่ปกปักผู้พิทักษ์ดินแดนนี้
ว่ากันว่าโลกนี้กําลังลุกเป็นไฟ
(ซีซาร์สซูเปอร์โดม)
เสียงกระซิบใต้เท้าเราบอกว่า
ไม่ต้องห่วง
น้ํากําลังจะมา
ผู้คนก็เหมือนกัน
ใช่ๆๆ
(เลือกแลร์รี่ แบมบิโน่ จูเนียร์)
(วันเลือกตั้งซูลู 2022)
(ผมบันนี่ นิวเวลล์ เลือกผมเป็นราชาซูลู!)
(เลือกแรนดอล์ฟ "รูดี้" เดวิส เป็นราชาซูลูปี 2022)
ให้ตายสิ วันนี้น่าตื่นเต้นนะ
การเลือกตั้งราชา มีความหมายมากกับสมาชิกซูลูทุกคน
เพราะถ้าคุณเป็นสมาชิกซูลู ทุกคนก็อยากเป็นราชา
ถึงนี่จะเป็นแค่ตําแหน่งสมมุติ
แต่คุณจะแปลกใจว่า เราพยายามอย่างสุดโต่งแค่ไหน
เพื่อให้การเลือกตั้งนี้ถูกต้องแม่นยํา
และไม่มีการล็อกผล
ผู้สมัครกับตัวแทนหนึ่งคน!
- โอเค ทุกคน อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
วันนี้อากาศดี เป็นวันเลือกตั้งราชาของเราประจําปี 2022
เราไม่ได้เลือกตั้งมาสองปีแล้ว
ดังนั้นที่สําคัญที่สุดคือผมดีใจ ที่ได้เห็นว่าพี่น้องทุกคนแข็งแรงดี
เรามีรัฐลุยเซียนามาช่วยในการเลือกตั้งวันนี้
ถ้าคุณไปลงคะแนนเสียง พวกเขาก็มีเครื่องแบบเดียวกันนี้
เป็นของจริงเหมือนตอนคุณไปเลือกตั้ง ประธานาธิบดีสหรัฐฯ
ครูว์อื่นๆ ทําแบบนี้หรือเปล่า
โทษทีนะ ผมพูดแทนครูว์อื่นไม่ได้ แต่ซูลูทํากันแบบนี้
เริ่มการเลือกตั้งแล้ว!
ในกลุ่มสมาชิกที่ใกล้ชิดกันขนาดนี้ ทุกคนเป็นเพื่อนคุณ
คือว่าเราทุกคนเป็นพี่น้องกัน
คุณลงคะแนนเลือก คนไหนในนี้ในวันไหนๆ ก็ได้ ดังนั้น
การเลือกตั้งของซูลูเลยซับซ้อนกว่า
การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา เชื่อผมเถอะครับ
มันก็เหมือนๆ กันค่ะ
ถ้าคุณประสบความสําเร็จในการเมืองซูลู คุณก็ทํางั้นได้ในการเมืองทุกรูปแบบ
นักการเมืองทุกคนจะออกมา
ว่าที่ผู้สมัครสส.
นายกเทศมนตรี ผู้ว่าการรัฐ
พวกเขารู้ว่าเรื่องนี้สําคัญแค่ไหนกับเมืองนี้
ผมว่ามันยอดมากที่ผู้ว่าการรัฐ เจียดเวลาจากตารางงานยุ่งๆ ของเขา
เพื่อมาชมการเลือกตั้งตัวละคร
ไม่บ่อยนักที่ประชาชนทั่วไป
จะได้แตะมือทักทายเขา ได้คุยกับเขา
มันเป็นการยอมรับ ว่านี่เป็นมากกว่าเรื่องของคนผิวดํา
มันเป็นการยอมรับว่า นี่เป็นมากกว่าเรื่องของนิวออร์ลีนส์
มันเป็นการยอมรับว่านี่คือสิ่งที่ก้าวข้ามทุกเชื้อชาติ
ทุกพรรค การเมืองทั้งหมด
สวัสดีครับทุกคน
เรามีนายกเทศมนตรีเมืองนิวออร์ลีนส์อยู่ที่นี่
ผมอยากขอบคุณเธอที่เป็นผู้นําที่ยอดเยี่ยม ในช่วงเกิดโรคระบาดใหญ่ครั้งประวัติศาสตร์นี้
และผมก็ได้ยินจากเธอวันนี้ว่า เราจะได้จัดงานมาร์ดิกราส์ปี 2022 กัน
ดังนั้นจงเตรียมตัวให้พร้อม สําหรับฤดูกาลมาร์ดิกราส์ที่ยอดเยี่ยม
สโมสรความสําราญและการช่วยเหลือสังคมซูลู กําลังวางแผนงานอยู่ และเราก็พร้อมแล้ว
สําหรับช่วงเวลาที่เราทุกคนรอคอย...
ราชาซูลูปี 2022
แรนดอล์ฟ "รูดี้" เดวิสครับ
รูดี้!
อีกถุง
นั่นน่าจะพอแล้วสําหรับเริ่มต้น
- โอเค ขอบคุณครับ - ยินดีค่ะ
วันนี้เป็นวันตกแต่งมะพร้าว
นี่เป็นช่วงเวลาที่ผมชอบที่สุดช่วงหนึ่งของปี
มันทําให้ผมรู้ว่าใกล้จะถึงงานมาร์ดิกราส์แล้ว
ผมเอาคนในครอบครัว มาช่วยตกแต่งมะพร้าว 600 ลูก
ผมหลอกพวกเขา ด้วยการชวนมาต้มปูหรือกินเครย์ฟิช
แต่ที่จริงน่ะผมเปิดโรงงานนรกอยู่
ประเด็นคือแรงงานฟรี พวก
เป็นไงบ้าง พวก
ให้ตายสิ
นี่เป็นของโปรดของผม
หลังจากทุกคนกินกัน เราก็เริ่มตกแต่งมะพร้าวได้
โรงงานนรกพร้อมแล้ว
รู้มั้ย ผมได้ยินเรื่องที่แตกต่างกันสองสามเรื่อง ว่าทําไมในปี 1910
สมาชิกซูลูถึงตัดสินใจใช้มะพร้าวเป็นเครื่องโยน
คนในสโมสรตอนนั้นหลายคน อาจเป็นกรรมกรขนสินค้าบนเรือ
หรือกรรมกรท่าเรือแบบปู่ผม
และอาจเป็นเรื่องง่าย ที่จะทําให้ถุงหรือกระสอบมะพร้าว
หายไปสองสามใบโดยไม่มีใครดู
มะพร้าวซูลูกลายเป็นของในตํานานไปแล้วจริงๆ
ผมว่ามะพร้าวนี่แหละคือสิ่งที่ทําให้ซูลู เป็นครูว์ชั้นแนวหน้าของงานมาร์ดิกราส์
ตลกดี คนที่ช่วยผมตกแต่งมะพร้าว
จะเป็นคนกลุ่มเดียวกับ คนที่ยืนอยู่ตามรายทาง ร้องขอมะพร้าวครับ
(สโมสรความสําราญ และการช่วยเหลือสังคมซูลู)
(งานเต้นรําขึ้นครองราชย์ราชาซูลูปี 2022)
เรากําลังเตรียมสวมมงกุฎราชาคนใหม่
เขากําลังจะได้รับแหวนราชา
ซึ่ง
พอได้มาแล้ว มันก็เหมือนคุณไปถึงยอดเขา
นี่เป็นงานแบล็กไทที่ใหญ่ที่สุดในโลก
และผมก็ดีใจมากที่มันเป็นงานของคนผิวดํา
เราจะได้เห็นชุดราตรีและทักซิโด้ 20,000 ชุด ของคนที่ดูเหมือนผมอีกครั้ง
และมันยอดไปเลยที่จะได้เห็นแบบนั้น พวก มันสนุกมาก
วู้ฮู!
นี่เป็นจุดสูงสุดของความฝันทั้งชีวิต
ของคนที่กําลังจะได้พบกับเรื่องนี้
ผมแน่ใจว่า
เขากระวนกระวาย
ตื่นกลัว ตื่นเต้น
เพราะเขาตื่นขึ้นมาเช้านี้ในฐานะรูดี้
พรุ่งนี้เขาจะตื่นขึ้นมาในฐานะราชาซูลู
ตอนเป็นเด็กอายุ 11 หรือ 12 ปีน่ะ
ผมยืนอยู่ตรงหัวมุม ถนนแจ็คสันกับเคลบอร์น แล้วก็...
แต่ปู่ผมน่ะ ผมบอกปู่ว่าสักวันผมอยากเป็นราชาซูลู
และคําตอบของปู่ก็คือ "ไอ้หนู แกเป็นอะไรก็ได้ที่อยากเป็น"
และสําหรับเด็กน้อยคนนั้นที่ตอนนี้อายุ 55 แล้ว
และฝันของเขากําลังเป็นจริง
มันก็เหลือเชื่อเลยครับ
ผมใส่รองเท้าคู่นี้แค่ปีละสองครั้ง
และผมก็ซื้อมันมาด้วยเหตุผลเดียว
มันช่วยให้เราเดินทิ้งน้ําหนักลงส้นเท้าได้
หลังจากยืนอยู่แปดชั่วโมงที่งานเต้นรํานั่น
แบบว่าเท้าเราจะค่อนข้างปวด
งานเต้นรําซูลูทุกครั้งเป็นเหมือน วันครบรอบของผม เพราะนั่นมัน...
ผมเจอภรรยาผมที่งานเต้นรําซูลู
ผมว่าตอนนั้นปี 1998 นะ
รัสเซล เคลลี่เพื่อนสนิทผมบอกว่า "พวก ฉันมีตั๋วไปงานเต้นรําเหลือ"
ผมไม่มีทักซิโด้
รัสเซลเลยเอาทักซิโด้ ตัวเก่าของเขามาให้ตัวหนึ่ง
กางเกงนั่นสั้นไปประมาณสามนิ้ว
ผมเลยเดินไปเดินมา ดูเหมือนสตีฟ เออร์เคิลที่มีถุงเท้าโผล่
แล้วผมก็เห็นภรรยาในอนาคตของผม หัวเราะและล้อเล่นอยู่กับเพื่อนๆ เธอ
มารู้ตัวอีกที
เราก็ลงเอยด้วยการใช้เวลาด้วยกันทั้งคืน เต้นรําและปาร์ตี้กัน
เธอบอกว่าผมเอามือล้วงใต้กระโปรงเธอ
ตอนเราเต้นกันอยู่
ผมอาจทํางั้นก็ได้ ผมเมามาก
ที่เหลือคือประวัติศาสตร์ครับ
งานเต้นรํานี้เป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบ ของความสุดยอดของคนผิวดํา
แค่นั้นแหละครับ
และผมก็ไม่เคยเป็นราชา พวก
แต่ผมรู้ว่ามันสําคัญกว่าที่ใครๆ คิด
คุณเป็นตัวแทนของทุกจิตวิญญาณ
โดยเฉพาะจิตวิญญาณของคนผิวดํา
ที่เคยผ่านเข้ามาในเมืองนี้
- โชคดีนะ - หนึ่ง สอง สาม
เข้าไปในนั้น ไปกันเถอะ เข้าไปกัน
รูดี้ ได้เวลาเป็นราชาแล้ว พวก
นายทําได้ ถึงเวลาของนายแล้ว
โทนี่ ภรรยาผม
ฟักทองน้อยของฉัน
ฉันรอให้นายขึ้นเวทีไม่ไหวแล้ว
พอเลย คัพเค้กน้อยของฉัน
- พอเลย - รูดี้!
โอ้...
รูดี้ ราชาของฉันจะใส่มงกุฎให้นายได้ยังไง
ถ้าคืนนี้รูดี้ไม่ก้มหัวให้...
ฉันจะถือมงกุฎไว้ในมือ ฉันจะเงยหน้ามองเขา มองพื้น
ฉันจะมองพวกนายทุกคน... "อยากได้ไอ้ของเวรนี่เหรอ"
- มาเอามันสิ - "มาเอามันสิ"
(ราชาซูลู 2022 แรนดอล์ฟ "รูดี้" เดวิส)
ถือเป็นเกียรติที่ได้เป็นตัวแทนเมืองนี้
ร่วมกับผู้ทรงเกียรติที่เคยดํารงตําแหน่ง และจะได้ดํารงตําแหน่งทุกคน
ราชาซูลูจงเจริญ!
ใช่เลย
(วันมาร์ดิกราส์ปี 2022)
นี่ จัดการกับเครายังไงน่ะ
ถ้ามีเครา เรื่องที่ต้องทําก็คือ
นายก็ยังแค่... ขยี้มันเข้าไปในเคราเขา
ผมรองานนี้มาสองปีแล้ว พวก
ที่จะได้หนีจาก...
การรับมือกับโควิดและอะไรแบบนั้น
ผมรับมือกับมันทุกวัน ที่โรงพยาบาลที่ผมทํางานอยู่ รู้มั้ย
ผมตื่นเต้นมาก ผมพร้อมออกโชว์แล้ว
นั่นแหละคนเขาถึงเรียกผมว่า...
- "โชว์ไทม์" - โชว์ไทม์
โชว์ไทม์!
พระบิดาเจ้า เรายืนอยู่เบื้องพระพักตร์เช้านี้ อย่างเจียมตัวเพื่อกล่าวคําขอบคุณ
เราอยากขอบคุณ ที่ให้โอกาสเราได้มารวมตัวกันอีกครั้ง
พระบิดาเจ้า ผ่านไปสองปีแล้ว นับแต่เรามารวมตัวกันได้ในนามของพระองค์
เรารู้ว่าเราเสียพี่น้องไปจํานวนมาก
เราจึงอยากขอบคุณ ที่ทรงนําเราผ่านวิกฤตโควิดมา พระบิดาเจ้า
เราขอให้พระองค์เปิดโอกาสให้คนแสนดีเหล่านี้
นําความสุขและความสนุก มาสู่ประชาชนชาวนิวออร์ลีนส์
- อาเมน - อาเมน
(นายกเทศมนตรีซูลู)
นี่ มาร์ดิกราส์ ปาร์ตี้กราส์
ฝ่าบาท อรุณสวัสดิ์
- ไง พวก - ไง ที
เราสบายดี พวก
ผมเขียนบทความพิเศษลงในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น
บอกว่าผมคิดว่าถึงเวลาแล้ว ที่ซูลูจะเลิกทาหน้าดํา
เริ่มเคลื่อนขบวนไปปั๊มเชลล์
โทรศัพท์สายแรกที่ผมได้รับมาจากพี่ชายผม
เขาบอกว่า "ฉันบอกนายแล้ว จะมาทําลายความสนุกเราไม่ได้
ไสหัวไปเลยไป"
พี่ชายผมเอง ตอนเจ็ดโมงครึ่ง ผมยังไม่ได้ดื่มกาแฟสักแก้วเลย
ก่อนเขาจะโทรมาพูดเรื่องงี่เง่ากับผม รู้มั้ยครับ
แต่ยังไงก็เถอะ เพราะแบบนั้น
ผมเลยไม่รู้ว่าผมจะได้รับการต้อนรับ ในแวดวงซูลูตอนนี้หรือเปล่า
ถึงผมจะต้องพูดว่าคนพวกนั้นหลายคนเป็นเพื่อนผม
นั่นแหละที่พูดถึงล่ะ ซูลู ที่รัก!
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
ตอนนี้ทาหน้าดํา พรุ่งนี้จะเอายังไง
ผมเองก็สับสนนะ
และผมก็สงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
อย่าคิดเชียวว่าเราไม่ได้คิดเรื่องนั้น
แต่คุณคิดว่าผ่านมา 100 ปี
110 ปี
ทุกคนมีความสุข
ทุกคนสนุกกัน
และในส่วนของผมนะ
ผมก็หวังและภาวนา
ว่าพวกเขาจะไม่เปลี่ยนแปลงมัน
แต่มีคนที่พยายามจะทําแบบนั้น
คุณไปยุ่งกับเรื่องที่จะเป็นปัญหาแบบนั้นมากพอ... หวังว่าพวกเขาจะไม่ได้ส่งคุณมาเพราะงั้นนะ
เปล่าครับ
เปล่าเลย
นายจัดการเรื่องนี้จะดีกว่า พวก
นิวออร์ลีนส์เป็นที่เดียวที่ความเหลวไหลมีเหตุผล
คือว่าไม่มีอะไรในตัวตนผมที่เปลี่ยนไป
เมื่อผมแต่งหน้าสีดําในวันมาร์ดิกราส์
ผมก็ยังเป็นผมคนเดิม
สุดท้ายแล้ว สโมสรความสําราญ และการช่วยเหลือสังคมซูลู
ก็เป็นภาพสะท้อนของชัยชนะ ความสําเร็จและความตกต่ํา
และความสามารถในการสู้ชีวิต ของคนผิวดําในอเมริกา
โอเค
หลานผม
ขอบคุณ
รักนะ
ในอีกร้อยปีถัดจากนี้
ไม่ว่าจะทาหรือไม่ทาหน้า
ซูลูก็จะยังเป็นตัวแทนผู้คนของเราครับ
(เฉลิมฉลองชีวิตของ)
(จอร์จ เวอร์ทิส เรนีย์, รอดนีย์ เมสัน ซีเนียร์ เอเวอเรตต์ บริสโค, ดีริน "ดีเจ" ริคัลฟี)
(ขอมอบความรักทั้งหมด แด่พี่น้องซูลูที่เราเสียให้กับโควิด)
(ราชาอย่างฉัน)
คําบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร