Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(mensen kletsen)
(opbeurende muziek)
- [Assistent] Hey, Matias, ze zijn klaar voor jou.
(opbeurende muziek gaat door)
- Mijn gewaardeerde gasten,
het wordt gezegd dat elke grote innovatie
begint als een idee op een pagina.
Wel, vandaag gaan we getuige zijn
van een van die ideeën die werkelijkheid worden.
Ik geef jullie de Tacomatic.
's Werelds eerste AI taco truck.
Het brengt de perfecte hoeveelheid aanbod
naar de grootste vraag
door gebruik te maken van sociale media posts,
locatie-informatie, weer en verkeerspatronen,
terwijl het de hoogste winstmarges routes
en de beste klanttevredenheid technologie te bieden heeft.
Zullen we het proberen?
(tablet piept)
(machines zoemen)
(taco knapperig)
Hmm, zo lekker. Je gaat het geweldig vinden.
Deze is voor jou.
Daar heb je het.
Er zijn heel weinig bewegende delen.
Onderhoud is minimaal.
En na deze eerste ronde van financiering,
hebben we nog drie trucks.
We kunnen een goede toeleveringsketen opzetten.
- Hmm. Klinkt goed.
(machines klikken)
(truck kraakt)
- Um...
Um, ik ga even kijken, als dat goed is voor jou.
(machines klanken) (stoom sist)
- [Vrouw 1] Ik moet dit voor de 'Gram krijgen.
- [Vrouw 2] Nou, dit komt op mijn TikTok.
(sauzen knorren)
- Nee!
Ga niet!
(machines zoemen)
Nee!
(Matias schreeuwt)
Ik heb in mijn broek gepico'd!
- Matias!
- Het is alleen maar room!
(opbeurende muziek)
(zanger zingt in het Spaans)
(opbeurende muziek gaat door)
(opbeurende muziek)
(opbeurende muziek gaat door)
(zanger vocaliseert)
(zanger zingt in het Spaans)
(mobiele telefoon trilt)
- Hoi, Mam.
Het spijt me. Het stond op trillen.
- Er is een grote fout op het reünie menu.
- Oké, maar ik ben er vrij zeker van dat het goed was
toen ik gisteravond vertrok.
Ik bedoel...
- Te zout. - Wat zei je?
- Niet jij. (spreekt in het Spaans)
Ze blijven te veel zout aan Abuela's mole toevoegen.
- [Cecilia] Nou, als je ze het recept geeft-
- Hij heeft het om een reden een familiegeheim gehouden, Cecilia.
Ik volg gewoon zijn wensen.
Het menu zegt "Jaarlijkse Sepulveda Familie Diner,"
en normaal geven we het jaar aan.
Alleen omdat we een jaar gemist hebben, betekent niet dat we dingen veranderen.
Mija?
(opbeurende muziek)
(mixer zoemt)
(opbeurende muziek gaat door)
(zanger zingt in het Spaans)
(timer piept)
(opbeurende muziek gaat door)
- Wil je alsjeblieft even kijken naar Matias?
Ik ben vergeten deze ochtend op zijn deur te kloppen.
- Mam, hij is een volwassen man. Hij kan voor zichzelf zorgen.
- Ay, mija, zeg dat niet!
Hij heeft alleen ons om voor hem te zorgen.
We missen servetten.
- Wat met Oma? Het is bijna zes maanden geleden.
- Ik wil het niet over die vrouw hebben.
(Cecilia spreekt in het Spaans)
Jij en Oma moeten praten. Jullie wonen in hetzelfde huis.
- Niemand hoeft te praten, Cecilia.
Ga nu alsjeblieft, kijk naar je broer.
Geen van jullie lijkt te weten hoe je je telefoon moet opnemen.
Jij bent verantwoordelijk als hij weer te laat is.
- Natuurlijk.
(sleutels rammelen)
- [Yari] Kasey zei dat ze hier over, zoals, 15 minuten zou zijn.
- Oh, stop. Dat is de laatste keer dat je argumenteert.
Je gaat niet in de auto
met die idioot van een neef van je.
Hoeveel auto's heeft ze- - Wat ben je nog-
- aan het doen hier, huh? - Je gaat te laat komen!
- Zoals vier.
- Vier! - Yari, stap gewoon in de auto,
of ik zweer dat ik je babyfoto's post.
- Mam, dreigementen werken alleen
als je ze daadwerkelijk uitvoert.
- Verleid me niet.
- Kan papa me tenminste een blok verder afzetten?
- Wat? - Alsjeblieft?
(Cecilia lacht) - Schat, maak je geen zorgen.
Ik kan de politieauto pakken en als een gek rijden.
- Dat werkt niet voor beveiligingsagenten.
- Veiligheidsgordel, Yari! Had je maar naar kostschool moeten gaan.
Ik kan deze hele
"je bent een schande" fase niet veel langer aan.
Wanneer mag ik weer de coole papa zijn?
- Je was nooit de coole papa.
- Oh, dat ook? En ik zie je lachen om mijn pijn.
- Ik zou zeggen dat het meer een gelijkmatig gedeelde pijn is.
- Uh-huh, uh-huh.
Hé, kom hier. Geef me een kus.
Hé, heb je al met je moeder gesproken?
- Ik zal. Ga nu weg.
Ik moet Matias ophalen.
- Oké.
Oh, eh, doe me een plezier. Wees lief voor hem.
Moet je altijd zo rijden?
Hmm. Deze zijn echt goed.
- (lacht) Oh ja. - Mm-hmm.
- Dat is een sterke.
(Cecilia lacht)
(opbeurende muziek)
(zanger zingt in het Spaans)
(opbeurende muziek gaat door)
- Marisella, Shelly, kun je alsjeblieft de opstelling afmaken?
Het Ainsley-feestje komt zo.
- Je komt er wel. Je hebt bijna niets gegeten.
- We praten later over je te laat komen.
- Marisella, wanneer het feest arriveert,
kun je dan de VIP's helpen?
Ik neem de bestellingen. En Matias, kun jij afruimen?
- Ik kan afruimen. Ik heb dit. - Echt?
- (snuift) Cecilia, ik weet dat het een tijdje geleden is,
maar ik kan afruimen.
- Oké, bedankt.
(opbeurende muziek)
(mensen kletsen)
(zanger spreekt in het Spaans)
- Pardon.
Pardon.
(mobiele telefoon trilt)
- Hallo? Spreek ik.
- Mijnheer! Ja.
Kunnen we alsjeblieft wat water krijgen voor de, um...
Wacht even.
Hoe ken ik jou?
- Oh, ik denk niet dat we elkaar hebben ontmoet.
- Jij bent die gast.
- Uh, ik weet het niet zeker...
- Yo, Ian!
Kom hier, man.
- Wat is er?
- Het is de taco-truck gast.
- Oh mijn god, dat is hij! Dat is hij!
- Nee, dat- dat ben ik niet. (lacht)
- Je moet het zeggen.
- Nee, ik weet niet wat...
Zeg wat?
- Kom op, man, je weet het. Kijk.
- [Video Verteller] Ik heb in mijn broek gepoept!
- [Ian] Dat ben jij! Ja!
- Het is echt niet zo grappig, hoor.
- [Ian] Oh, dat is de gast. Dat is de gast!
Je moet het zeggen.
(opbeurende muziek)
(opbeurende muziek gaat door)
- Cecilia! Waarom is Matias alleen?
- Ik had Shelly nodig om pauzes te dekken.
Ik was van plan om te helpen.
- Waarom zou je chapulines op het menu voorstellen?
Niemand houdt van krekels.
- Ik heb wat onderzoek gedaan
naar meer milieuvriendelijke gerechten.
We hebben zoveel vlees op het menu, en chapulines-
- Mija, ik begrijp dat je ergonomisch wilt zijn-
- Dat is niet het woord.
- Dit is traditie.
We hebben al 50 jaar dezelfde gerechten
in het restaurant.
Nooit hebben we chapulines of iets anders geserveerd.
En dit jaar, met opa er niet,
moeten we onze wortels herinneren en vieren.
- Maar denk je niet dat hij gewild zou hebben dat we
op zijn nalatenschap voortbouwen?
- (snuift) Mija, praat niet met me
alsof ik mijn eigen vader niet kende.
- Mam, ik was niet-
- Mija, als je echt chapulines wilt proberen,
kunnen we een krekel-feest bij jou thuis houden.
Ik laat je zelfs leren hoe je ze moet koken.
Maar niet hier. We houden ons aan de traditie.
- Wel, over traditie gesproken...
- Que?
- Oma wil het familiediner eindigen met een soep.
(Victoria spreekt in het Spaans)
(voorwerpen kletteren)
Ik heb je gezegd hem niet alleen te laten!
(opbeurende muziek)
- Het spijt me. Het spijt me zo.
- Dude, dit is zijde!
- Wat is er gebeurd?
- [Cecilia] Mijnheer Ainsley, gaat het goed met u?
- Deze man moet comedy-sketches doen voor zijn leven.
(mobiele telefoon trilt) - Matias, ga je schoonmaken!
Het spijt me zo. Mijn diepste excuses.
Dit gebeurt normaal niet. (lacht)
- Waarom belt je bank jou?
- Ik ben zo terug.
- Matias! - Cecilia!
Um, we krijgen dit allemaal opgelost, en natuurlijk,
zorgen we voor eventuele stomerijkosten.
- Nou, is er enige speling?
Nou, kan ik niet voor ons beiden spreken?
- Maar wat als ze ziek is of zo?
Nee, nee, nee, ze is gewoon...
Dat is goed. We zijn er.
Ja. Dank je.
Oma?
- Help me deze in de bus te doen.
- [Matias] (onduidelijk) Wacht, wacht.
- Dank je, mijo. Je bent een zegen, corazon. (lacht)
- Wacht, waar ga je heen?
- Ik heb meer spullen.
- Maar waarvoor is dit allemaal?
- Doe het in de bus. De deur is open.
Ga, ga.
- Waar is dit allemaal voor?
Oma!
- Boo! - Jeez!
Oh.
- Heb je problemen?
- Nee, ik- ik ben gewoon-
- Verstoppen?
- Ja, ik verstop me.
- Ah. Help me met deze.
- Waar breng je dit naartoe?
- Naar het huis.
Verplaats die doos bij de stoel, en zet die daar.
- Waar is dit voor?
- Het reüniediner.
- Welk reüniediner? - Ons reüniediner.
- [Matias] Ons familie reüniediner?
- Ja, Matias. (spreekt in het Spaans)
Ons familie reüniediner.
Iedereen zal er morgen zijn.
- Wacht, weet Mama het?
- [Anselma] Ze zal het wel uitzoeken.
- Wanneer?
- Ik denk wanneer ze iedereen in het huis ziet.
- Maar ze heeft alles al besteld
voor het diner bij het restaurant.
- Matias, Matias, wat denk je dat dit allemaal is?
- Je steelt het eten voor het familie reüniediner?
- Mijo, mijo, je kunt niet stelen wat je al bezit.
- Maar wat met de anderen?
- Iedereen weet het al.
- Nou, ik wist het niet.
Je moet je e-mail vaker controleren.
- Oma, dit is belachelijk.
Ze is daar binnen. Ga gewoon met haar praten.
- Ik ga niet met haar praten totdat ze zich verontschuldigt.
Ay, ze is zo koppig en vast in haar gewoonten en traditie.
Mijo, dit jaar, van alle jaren,
heeft de familie een frisse start nodig.
Ik heb een frisse start nodig.
Iets nieuws.
- Oma, deze ruzie tussen jullie twee
is echt uit de hand gelopen.
- Nou, zij begon het.
Je hoorde haar op de begrafenis,
schreeuwen dat mijn roze conchas dit deden,
en dat ik dat deed.
Ik bedoel, je zou bijna denken
dat ze mij de schuld gaf van het doden van Abuelo.
- Je weet dat ze het niet zo bedoelde.
- Aan welke kant sta jij?
- Van niemand, ik zeg gewoon-
Wanneer je mijn leeftijd bereikt en kinderen van jezelf hebt...
Oh, dat herinnert me eraan,
ik zou graag achterkleinkinderen willen hebben voordat ik sterf.
- Oma, ik- - Matias!
- Shit! - Shit!
Blijf laden tot het erin is.
(Victoria spreekt in het Spaans)
- Hoe ziet het eruit dat we doen? Blijf laden.
- Waarom hebben jullie al die spullen?
Zijn dat mijn chiles?
- Wat ben je aan het doen?
- Hoe ziet het eruit dat ik aan het doen ben?
Ik help Oma deze spullen in de bus te laden.
- Wat is...
- Ik kan dit zelf doen.
- Het zijn mijn chiles. En ja, dat zijn ze.
- En wat ben je van plan met mijn chiles te doen?
- Ik ga chile maken met de chiles.
- Waarom belt jouw bank je?
- [Anselma] Ik ben nog niet dood, Victoria!
- Het gaat je niets aan. Het is niet belangrijk.
Stel me geen vragen.
- Ik zie het, en waarom ben je-
- Ik ga je daar laten rusten.
Chile is wat mensen op voedsel doen om ervan te genieten.
- Wees niet onbeleefd, Mam.
- Ik ben degene die hier ondervraagd wordt.
- Ik ken jou, Matias. Ik weet wanneer je iets verbergt.
Je doet dat haar krabben ding.
- Ik doe geen haar krabben ding.
- Zie je? Je deed het net, zojuist!
- En wat hoor ik over soep die als laatste komt?
Sinds wanneer serveert deze familie soep als laatste?
Zie je, dit is waar ik het over heb.
Je hebt rash beslissingen genomen.
(Anselma spreekt Spaans)
Je moet nieuwe ideeën proberen om jong te blijven.
Dat is jouw probleem.
Je zit zo vast in het verleden, dat je het niet doorhebt.
- Onvoorspelbaar zijn is niet inventief.
Het is gewoon verder bewijs
dat je de grip op dingen verliest.
- Ik ben nog niet dood, Victoria.
Ik ben nog steeds een heel capabel persoon.
(Cecilia spreekt Spaans)
(Matias spreekt Spaans) (Anselma spreekt Spaans)
Wat zijn jullie twee aan het doen? Jullie gedragen je als kinderen!
- Zie je, dit is precies waarom we
de reünie bij het huis moeten hebben.
Deze familie heeft verandering nodig.
- Perdon?
- Wist je hiervan?
- Nee. Ik heb het net nu ontdekt.
(Victoria spreekt Spaans)
- Al uit. - Wat zijn ze?
- Ik heb uitnodigingen naar iedereen gestuurd.
- Heb je dit achter mijn rug om gedaan?
- Nee, ik deed het voor je rug.
Ik heb je verteld dat we het diner bij het huis zouden hebben.
- Oh nee! Je zei dat je een diner had, niet het diner!
- Ayayay, Victoria, ja!
Ik heb Pancho al gebeld, en hij is onderweg naar het huis
om de rest van de benodigdheden te bezorgen.
- En wie gaat jou helpen? (spreekt Spaans)
- Ik heb mensen.
- Waar ga je heen?
- Ze heeft hulp nodig met het lossen van de bus.
- Zeg het me gewoon.
- Er is niets te vertellen, Cecilia.
- Waar gaan jullie allemaal heen?
Cecilia!
- Wat ben je aan het doen?
Ik ga je niet verlaten totdat je me vertelt wat er aan de hand is.
- Je kunt naar het diner komen of niet! Het is jouw keuze!
Ik kon het niet vermijden als ik het probeerde! We wonen in hetzelfde huis!
- Blijf dan in je kamer!
- Dat zou je leuk vinden!
Cecilia!
- [Cecilia] Ik bel je.
- Ga je Mama helemaal alleen in het restaurant laten?
- Oh, goed, we kunnen een extra paar handen gebruiken.
- Ik moet weten wat er aan de hand is.
- Ga gewoon. Er is veel verantwoordelijkheid in de keuken.
Wat ben je aan het doen? - Hou je mond!
Ik moet me concentreren!
(motor start)
(opzwepende muziek) - Kom op, laat het me zien.
- Laat me gewoon met rust. (mobiele telefoon trilt)
Het is gewoon een telefoontje.
- Zie je? Zie je?
- Nee, er is niets. Het is goed.
- Je deed het weer.
Je deed het weer. - Niemand belt.
- Vertel het me. Kom op, vertel het me, vertel het me.
Vertel me wat er aan de hand is. (mobiele telefoon trilt)
- Het is goed. Alles is goed, oké?
Oma, kunnen we hier rechtsaf, alsjeblieft?
- Waarom?
- We moeten bij de bank stoppen.
- Natuurlijk.
- [Matias] Ik heb gewoon meer tijd nodig.
- Meneer, u negeert onze berichten
al zes maanden.
Uw enige optie is om het volledige saldo te betalen.
Er zijn op dit moment geen andere opties. Het spijt me.
- Hoeveel tijd hebben we nog?
- Nou, je hebt je laatste kennisgeving drie dagen geleden ontvangen,
wat betekent dat je nog twee dagen hebt
voordat ze de veiling plannen.
- Hoe kun je zo onverantwoordelijk zijn?
- Ik probeerde het! Ik ga dit oplossen.
- Cecilia, ja!
- Kijk.
Je moet een advocaat inhuren.
- Dank je.
- Oh, voordat je gaat, is het mogelijk...
Ik weet dat het niet het juiste moment is,
maar is het mogelijk om een foto met jou te krijgen?
Mijn dochter houdt van je video.
- Dat kost $586.000.
(zachte muziek)
(Anselma zucht)
- Dit is slecht.
- Het spijt me.
- Weet je wat we nodig hebben? Een paar van mijn roze conchas.
- Afleiden niet, Oma.
- Het was gewoon een suggestie.
Dingen zijn momenteel behoorlijk gespannen.
- Hoe is dit gebeurd?
- Oma heeft een lening voor de Tacomatic medeondertekend,
en we hebben het restaurant als onderpand gebruikt.
- Nee, wat ik bedoelde is, waarom?
Waarom dacht je dat het een goed idee was
om ons leven te riskeren met jouw stomme idee?
- Ay, wees niet onbeleefd, Cecilia.
Het was een geweldig idee, mijo.
- Dank je, Oma.
- We gaan het restaurant verliezen, Oma,
tenzij je toevallig ergens een half miljoen dollar hebt.
- Ik deed het voor ons allemaal.
Het zou ons leven veranderd hebben. - Oh, dat klopt.
Matias en zijn onzelfzuchtige daden.
Dingen voor ons doen, en toch ons nooit erbij betrekken.
- Het zou gewerkt hebben.
- Ay, stop! Jullie beiden!
- Mama zal kapot zijn.
- Het is niet haar restaurant. Het is mijn restaurant.
- Ik kan gewoon niet met jullie tweeën nu.
- Ik ga dit oplossen.
- Ik weet dat je dat zult doen, mijo. Ik vertrouw je.
(ontspannen muziek)
- Avondeten, Yari! - Geen honger!
- Het maakt me niet uit! (mobiele telefoon trilt)
- Schat.
Ze blijft gewoon bellen.
- Oh god.
(Jason lacht)
- Hoi, Mama.
Ja, ik weet het. Het spijt me, hij stond op trillen.
Ik was vertraagd. Het spijt me, het spijt me.
Matias heeft zijn rug pijn gedaan terwijl hij Oma hielp.
Oh, nee, nee, nee, nee. Hij is in orde.
Oké. Goed, doei.
- Hoe heeft Matias zijn rug pijn gedaan?
- Dat heeft hij niet. Ik ben gewoon in zijn chaos getrokken.
- Hmm, het spijt me.
- Wist je dat Oma het diner
dit jaar bij haar thuis heeft?
- Ja, ik heb de e-vite gekregen.
Ik dacht dat jij die ook zou hebben gekregen.
- Nou, dat heb ik niet.
- Oh, oké. Het spijt me.
(Matias haalt adem)
- Kunnen we praten?
- Zeker.
Ik ga Yari halen.
- Ga je het Mama vertellen?
- Misschien.
Nee, natuurlijk niet.
Maar iemand moet het haar vertellen, en die iemand zou jij moeten zijn.
- Ik kan niet. Je weet hoe zij zich voelt over die plek.
- Ik weet het.
- De laatste keer dat ik het had over misschien de
tegels in de badkamer vervangen, begon ze te huilen.
- Begin niet over de mol.
- Ik ga dit goedmaken, Cecelia. Ik heb een plan.
- Nou, misschien is het niet het einde van de wereld als we het verliezen.
- Wat?
- Dus, komt oom Deadbeat bij ons eten?
- Yari, kunnen we één avond zonder jouw houding hebben?
- Ik herhaal gewoon wat jij en Mama zeggen.
- [Matias] Serieus?
- Ze maakt gewoon grappen met je.
- Mm-hmm. Ik was ook eens een irritante tiener.
- Hij was de ergste.
- Het kost één om er één te kennen.
- Inspirerend. Dus kom je bij ons eten?
- Uh, ja.
Ik was van plan om niet de kluizenaar te zijn in mijn kamer en
iets nieuws te proberen.
- Laten we het doen.
Pizza! - Ja! Hoera!
- Ga naar binnen.
- Mag ik die hebben? - Wil je die? Ja.
- Ik weet het, maar kom op.
Goed. Eet smakelijk.
Matias, als je het niet erg vindt, stuur me gewoon via Venmo, zoals, $5, ja?
- Papa! - Goed, goed.
(opzwepende muziek) - Doe dat niet.
- Ik wil nog een baby, dus laten we maken-
- Nee, alsjeblieft niet. - Oh.
Hoi, Mama.
- Ah.
Hoe is de rug van mijn babyjongen?
- Hij heeft wat aspirine genomen, en hij heeft beloofd
dat hij Oma niet meer zal helpen met tillen, toch?
- Ja. Uh, oh ja, het voelt veel beter.
- Goed.
Maar als het morgen nog pijn doet,
(spreekt in het Spaans) iets met CBD.
Haar dokter heeft het aanbevolen.
- CBD?
(Victoria spreekt in het Spaans)
- Mama, weet je wat CBD is?
- Ja. Het is een chronisch rug medicijn, of zoiets.
Haar dokter heeft het aanbevolen.
- Zeker.
- Ik weet zeker dat Oma er wel wat heeft.
- Ay, het kan me niet schelen wat die vrouw gebruikt.
Wat eet je? Pizza?
- Mam, niet doen. Het is Jason's avond, en hij heeft pizza gekozen.
- Ja. - Jason, alsjeblieft.
Geen meer van deze rommel!
- Het is geen rommel, het is pizza. Het is Italiaans.
- Hmm.
Waar is Yari?
- Zich aan het klaarmaken voor bed.
- Oké, ik ga naar boven en zeg welterusten.
(Victoria spreekt Spaans)
- Bedankt, Mam. (Victoria lacht)
- Slaap lekker, Mam.
Heb je met haar gesproken? - Wacht, je hebt met haar gesproken?
Ik dacht dat je niet met haar zou praten.
- Wanneer zou ik tijd hebben om met haar te praten?
- Waarom zou je niet met haar praten?
- Nee, nee, nee. Je bent niet supposed om met haar te praten.
- [Jason] Nee, zij is supposed om met haar te praten.
- Wacht, ik denk niet dat je supposed bent om met haar te praten.
We hebben het afgesproken.
- Waar heb je het over?
- Ik vertel je niet waar ik het over heb.
- Nou, ik ga je niet vertellen waar ik het over heb.
- Ik- ik heb het over niets.
- [Jason] Nee, je hebt het over iets,
en ik heb het gevoel dat het anders is dan waar ik het over heb.
- Nou, het is waarschijnlijk...
Ik was van plan om te praten met...
Nou, je weet, jij begon het.
- Ik begon het niet.
Ik heb gewoon het gevoel dat het jouwe erger is dan het mijne.
Het mijne is geen big deal.
- Het mijne is zeker geen big deal. Het is super laag risico.
- Jongens, stop, - Oh, gezien jou, Matias,
dat is zeker.
- We hebben het over twee verschillende dingen.
- Zie je? - Oh.
(zachte muziek)
- Je bent net zo rommelig als je moeder was op jouw leeftijd.
Een beetje verrast dat ze niet meer op je let
om deze kamer op orde te houden.
- Nee, ze probeert.
- Ik weet zeker dat ze dat doet.
Je moet iets milder voor haar zijn, weet je?
Ze werkt echt hard.
- Nee, ik weet het, het is gewoon, (zucht)
waarom moet ze zo vervelend zijn over alles?
- Omdat ze het beste voor je wil,
en soms komt dat op een manier
die geen van beiden leuk vindt.
(beiden lachen)
Dus,
wat gebeurt er op school?
- Niets. Het is prima.
- Dat is niet wat ik hoor.
- Wanneer gaat ze erachter komen over de CBD?
Ik heb geen idee. Ik ga het haar niet vertellen.
- Niemand gaat het haar vertellen. Ze moet het zelf ontdekken.
Dus,
ga je me betrekken in je plan?
- Ga je stil blijven?
- Ik heb al gezegd dat ik dat zou doen. Jeez!
- [Jason] Ik zie hoe het is.
Laat me gewoon opruimen. Dat is prima.
- Hou van je, schat!
Dus? Ga je me in spanning laten?
- Ik probeer je moeder te overtuigen
om je te laten werken in het restaurant.
Het kan leuk zijn,
en ik denk dat de verantwoordelijkheid goed voor je zou zijn.
Het was goed voor je moeder op jouw leeftijd.
- Ze maakt zich zorgen dat het mijn cijfers beïnvloedt
en dat ik niet in een goede school kom.
- Geen van ons is naar school gegaan, en we zijn prima.
Nee, ik weet het, Oma, maar ik- ik wil gaan.
Ondanks mijn behoefte om met autoriteit te discussiëren,
zijn mijn cijfers goed,
en mijn adviseur zegt dat ik een hele goede kans heb.
- Yari, mijn vader zou echt trots zijn
op de persoon die je aan het worden bent.
Het spijt me zo dat je niet meer tijd met hem hebt kunnen doorbrengen.
De volgende keer dat je naar het restaurant komt,
ga ik je zijn beroemde churro donuts maken.
(Yari lacht)
Je herinnert je waarschijnlijk niet dat hij ze voor je maakte.
- Nee, dat doe ik. Ik ben er vrij zeker van dat ze crullers heten.
- Nee, ze heten churro donuts.
- Oma, je kunt ze bij Dunkin' krijgen.
- Discuteer niet met je oma!
- Ik doe het niet! - Ik heb altijd gelijk!
- Nee! (schreeuwt)
- "Oma, je hebt gelijk. Je hebt gelijk."
- [Yari] Oké, je hebt gelijk, je hebt gelijk!
- Ik heb gelijk. Ik heb gelijk.
(beiden lachen)
- Kun je morgen voor me invallen, gewoon voor de opstelling?
Ik ben terug voor het diner.
- Wat- wat ben je van plan?
- (clears throat) Weet je wie Trevor O'Leary is?
Nou, hij gaat morgen op een evenement in de stad zijn.
Een evenement voor marketing influencers.
En aangezien ik blijkbaar een internet sensatie ben,
dacht ik dat ik daar binnen kon komen
en hem het restaurant kon voorstellen.
- Trevor O'Leary? De Trevor O'Leary?
- Ja.
- Nou, hij is echt groot, Matias.
Het gaat niet zo makkelijk zijn om bij hem te komen.
Sterker nog, ik heb ooit geprobeerd hem een DM te sturen over dit project
dat hij heeft met waterstofbrandstoffen.
Hij heeft nooit geantwoord.
- Nou, dat komt waarschijnlijk omdat hij een bekende persoon is,
en bekende mensen antwoorden eigenlijk niet op hun DMs.
Hij heeft, zoals, een miljoen volgers.
- Nou, het was het proberen waard.
- En sinds wanneer ben jij geïnteresseerd in waterstofbrandstoffen?
- Sinds altijd. Ik had andere interesses, Matias.
Werken in het restaurant was niet mijn droom. Dat weet je.
- Je zou moeten overwegen om naar school te gaan.
Eigenlijk heb ik me altijd afgevraagd waarom je niet naar de universiteit ging.
- Neem je dit serieus?
- Ja. Je sprak er altijd over.
Alsof je wilde gaan, en je deed het nooit.
Ik dacht gewoon dat het kwam omdat je wilde
een gezin stichten. - Serieus, Matias?
- Wat heb ik gezegd?
- Matias, ben je helemaal vergeten
wat er rond die tijd gebeurde?
- Cecilia, ik was daar.
Ik was daar toen papa wegging. Ik had mama kunnen helpen.
- Nou, dat deed je niet. Je liet het aan mij over.
- Dat is zo oneerlijk. Ik heb het werkend gekregen.
Jij had het ook werkend kunnen krijgen.
- Natuurlijk denk je zo.
Je weet niet...
Weet je, ik weet niet eens waarom ik het probeer.
- Cecilia!
- Kijk, ik dek morgen voor je.
Maar als je je ogen iets meer opent,
en je je hoofd uit je kont haalt,
zou je zien hoe dingen echt zijn in deze familie.
Dingen zijn al een lange tijd verknald, lang voordat-
- Cecilia, ik ga dit oplossen.
(vogels tjilpen)
(zachte muziek)
(zanger zingt in het Spaans)
(zachte muziek gaat door)
(kloppen op de deur)
(Victoria spreekt in het Spaans)
Heb ik de deur gehoord? Matias!
Oh! - Het spijt me zo!
- Wie ben jij, en waarvoor zijn die bloemen?
- Um, ze zijn voor het feest.
- Welk feest?
- Anselma's.
- Zijn we verwant?
- Het spijt me. - Excuseer me. Het spijt me.
- Wat doe je in mijn huis?
- Is dit niet Anselma's huis?
- Ja, maar nee, ik woon hier ook.
- Oh, ik- - Oh, bloemen.
Je kunt ze overal in de keuken neerzetten.
Goedemorgen. - Hoi.
- Heb je Cecilia gezien? - Waar is de keuken?
- Aan het einde van de gang en naar links.
Matias, waarom ben je...
Hallo, excuseer me.
Oh. - Oh, pardon.
- Ah, zet die doos op de buffettafel in de achtertuin.
- [Werknemer] Oké, begrepen.
- Goed, je bent wakker.
- Had je gehoopt dat ik dat niet zou zijn?
- Uh, je bent iets vergeten.
- Oh.
Wie zijn al deze mensen?
- Het zijn mijn mensen. Ik heb je verteld, ik heb mensen.
- Ja, maar wie zijn ze?
Is dat de soep waarmee we zouden eindigen in plaats van beginnen?
- Victoria, zou je naar mijn kamer kunnen gaan
en de reposado onder mijn bed halen?
Sebastian komt snel.
Wist je dat je broer nu een paddenstoelenzoeker is?
Kun je het geloven? (lacht)
- Hij kan het zelf halen.
En we eindigen niet met die soep!
(Anselma zingt in het Spaans)
- Ah, Ma!
Matias!
- Cecilia. Hey.
Ik moet gaan. Zijn dat de tamales?
- Ja, ja.
Mama kwam om 5:00 vanmorgen in mijn keuken
om ze voor te bereiden,
omdat die vrouw blijkbaar
haar niet liet aanraken wat dan ook in hun keuken.
- Oké. Dat is vervelend.
Ik kom terug voor het diner. Ben je nog steeds goed om te dekken?
- Ja, ik heb het. Maar kun je echt terug zijn voor het diner?
Je bent niet altijd de meest punctuele persoon.
- Ja, ja, ik beloof het.
Oh, en zorg ervoor dat je Mama bezig houdt.
Oma betaalt iedereen met roze conchas.
- Oh, oké.
- Wens me geluk. - Wat met mij?
- Je komt er wel.
(Anselma en Victoria die ruziën)
- Ah, Cecilia is hier. Laten we zien wat zij ervan vindt.
Cecilia, je grootmoeder wil eindigen met een soep,
in plaats van hoe we traditioneel onze maaltijden eindigen, met tamales.
- Ik ben het, ik breng alleen de tamales.
- Zie je, ze is het met me eens. We eindigen met tamales.
Waar is Matias?
- Hij is, uh, een boodschap aan het doen.
Maar Yaretzi en Jason komen zo om te helpen.
Mam, je hebt, um...
- Ay!
Als we niet al deze vreemden
door het huis hadden rennen,
zou ik me kunnen klaarmaken.
Neem mijn woorden aan. We zullen allemaal vermoord worden voor zonsondergang.
- En ik ben de irrationele ! Huh! (spreekt in het Spaans)
(opbeurende muziek)
(opbeurende muziek gaat door)
(Sebastian spreekt in het Spaans)
- Ay! Hoi, Sebastian!
Je bent hier! Ay! (lacht)
Ta-da! (lacht)
(Anselma spreekt in het Spaans)
- Natuurlijk deed ik dat.
Dit zijn de porcinis waar ik je over vertelde,
degenen die ik met mijn eigen handen in de Italiaanse Alpen heb verzameld.
- Mm. Ze ruiken heerlijk, mijo. Dank je.
Mira, vertel het je zus niet,
maar ik gebruik dit jaar een vleesloze posole-recept,
gemaakt met kikkererwten
en champignons.
(beiden lachen)
- We zijn zo blij dat je hier bent.
Hier heb je je badge.
- Mooi.
- Ja, en ik zie dat je 100.000 volgers hebt. Dat is geweldig.
Zorg ervoor dat je het seminar in 3B bekijkt
over het vergroten van je aanwezigheid.
Hoi. Naam?
- Um, eigenlijk denk ik dat er een vergissing was.
Mijn naam, uh, stond niet op de lijst. Matias Sepulveda.
- Oké, als je naam niet op de lijst staat,
dan kan ik echt niets doen.
- Oh, maar je ziet, ik ben- ik ben een social media influencer.
Ik heb niet alle volgers,
maar ik heb een virale video die viraal ging.
Ik heb de samenleving op zoveel niveaus beïnvloed,
dus ik ben een social media influencer,
en daarom zou ik binnen moeten kunnen
bij het social media influencer evenement.
- Oké, heb je sponsoring?
- Nee.
- Ik zie niet in hoe je verwacht dat ik je bij dit evenement laat
als je niet op de lijst staat.
Wacht even.
Ben jij niet
de-
- Ja, eigenlijk, de- de enige.
Uh, je kunt me nu binnenlaten.
- Ik bedoel, al deze mensen hier,
hebben ofwel een soort van sociale media aanwezigheid,
of ze hebben 100.000 volgers.
Jouw situatie is iets anders.
Maar ik zou een uitzondering kunnen maken.
Als je het zegt.
- Oh, ik heb het eigenlijk niet gezegd, hoor.
Je zag tekst op de video.
- Hoe dan ook, ik zou het graag willen horen.
- Ik geef er de voorkeur aan om het niet te doen. Ik weet zeker dat je het druk hebt.
- Goed, ik heb hier geen tijd voor. Volgende!
- Um, uh, ik heb in mijn broek gepiekt.
- Ik denk dat je beter kunt doen dan dat.
- Ik heb in mijn broek gepiekt.
- Kom op. - Ik heb in mijn broek gepiekt.
(Matias cleared throat) - Uh-huh.
??? Ik heb in mijn broek gepiekt ???
Ik heb in mijn broek gepiekt!
Gepiekt!
Ik heb in mijn broek gepiekt! Ik heb in mijn broek gepiekt!
- Perfect. Oké, begrepen.
Ik ben tevreden. Hier heb je het.
Dank je.
(opbeurende muziek)
- Goed.
Heb nog twee voor je.
- Ooh, die zien er goed uit.
- [Jason] Niet slecht, hè?
- Dank je, mijo.
- Hmm. (clears throat)
(scoffs) Ik zie dat ze jullie allemaal aan het werk heeft gezet.
- Ik weet niet wat je van plan bent met die schort,
maar je kookt niet in mijn keuken voor mijn diner.
- (scoffs) Bedoel je het diner dat je van me hebt gestolen,
dat normaal in het restaurant zou zijn?
- Nee, nee, nee, nee, nee.
Je neemt geen geld van mijn dochter.
Nevenweddenschappen zijn niet toegestaan in deze familie.
- We houden het bij drinkspellen.
- Oh, goed zo. - Victoria, het is voorbij.
Het diner is aan de gang.
En trouwens, heb je de champignons gezien die je broer heeft meegebracht,
helemaal uit Italië, hmm?
- Mm. Natuurlijk deed hij dat.
Leuk dat je bij ons bent, Sebastian!
- Leuk je ook te zien, zus!
Hé, heb je het gehoord? Vegan posole.
Ik wed dat ze dat niet in het restaurant zouden serveren.
(Victoria spreekt Spaans)
- Wat? Ik ben niet gemeen.
- Weet je wat?
Ik ga de warmhoudschalen voor papa's tamales opzetten
waarmee we zullen eindigen.
- Daar is het. (iedereen lacht)
(opwekkende muziek) (mensen kletsen)
- Excuseer...
Excuseer, ik...
(opwekkende muziek gaat door) (kletsen gaat door)
- Oh.
Mooi!
Heel erg bedankt voor je harde werk.
Ik heb een paar extra voor de anderen neergelegd.
- Ooh, dank je!
- Ze is een goede werker, maar niet helemaal daar.
- [Influencer] Hé, volg je die nieuwe micro-
- Excuseer, weet je waar de Sunshine Room is?
Sunshine...
- [Influencer] We moeten experimenteren met verschillende formats.
Video, carrousel advertenties, noem maar op.
- Excuseer. Weet je waar ik Trevor O'Leary kan vinden?
(influencers lachen)
- Matias?
Matias.
Een moment.
Matias, ontwijk je me?
- Oh, nee, nee, ik zag je gewoon niet.
Oh, wat doe je hier?
Ik had nooit gedacht
je hier te zien in een miljoen jaar.
- Um, ik ben hier met Trevor O'Leary.
- Werk je voor hem?
Ik dacht dat je bij een private equity firma werkte.
- Um...
Ik ben bij Trevor.
- Oh.
Oh, juist. - Ja.
Het is een tijdje geleden.
Um, hoe gaat het met je familie?
Ben je in de stad voor het reüniediner?
- Ja. - Weet je, um,
Oma stuurt me nog steeds elk jaar nieuwsbrieven.
Um, het spijt me
te horen over opa.
Ik dacht eraan om langs te komen bij het diner om mijn respect te betuigen,
maar ik dacht dat het awkward zou zijn, omdat we niet hebben gepraat.
- Je bent van harte welkom op het familiediner.
Mijn familie praat nog steeds de hele tijd over jou.
Het is een beetje vreemd dat mijn oma
je nieuwsbrieven stuurt, maar ik denk dat dat oké is.
Het is een goede zaak.
- Ja, nou.
Um, het was goed om je te zien. Ik moet gaan.
- Hé, Hanz.
Ik heb een gunst te vragen.
(opwekkende muziek)
??? Eén drankje voor jou ???
Gefeliciteerd.
Geniet daarvan. Speciaal gemaakt. - Niet te vroeg.
- Eet smakelijk. - Proost.
- Ik begrijp nog steeds niet waarom je
tequila onder het bed verbergt, Ama.
- Ah, het is heel veilig.
Zo weet ik altijd waar mijn waardevolle spullen zijn.
Goed om te weten voor als ik doodga.
- Ay, Ama!
- [Victoria] Waarom moet je zo morbide zijn?
- Excuseer, praat ik met jou?
Je hebt geluk dat ik mijn keuken met je deel.
- Puh! - Huh!
- Cecilia!
Waar is Matias?
- Uh (stottert).
Ik vul gewoon mijn drankje bij.
Ik denk dat iemand daarbuiten is. Eigenlijk, laat me kijken.
Verdorie, Matias!
- [Victoria] Cecilia!
Cecilia!
Waar ben je?
- Oké, ik heb je 10 minuten.
Hij heeft een vergadering aan de andere kant van de stad over minder dan een uur,
maar hij heeft net dat seminar afgerond, dus hij is in een goede bui.
- Denk je dat dit een goed idee is?
- Oh, geloof me. Hij maakt tijd voor een oude vriend van mij.
- Oude vriend? Dat ben ik?
- Voor hem ben je dat.
- Dank je. Ik ben je zeker mijn linker nier verschuldigd.
- Oh nee. Houd je organen.
Misschien gewoon wat van oma's roze conchas apart zetten.
Ik wil dat een paar van mijn vrienden ze proberen.
Wacht hier.
(mobiele telefoon trilt)
(zachte muziek)
- Sebastian!
Haal een andere fles tequila van onder mijn bed, mijo!
- Hoi. Ik heb dessert meegebracht.
- Ah!
- Ola. (Victoria spreekt Spaans)
(Ximena spreekt Spaans)
(Anselma spreekt Spaans)
Zou je het dessert op de tafel buiten kunnen zetten?
- Uh-huh. Goed.
- Ik serveer over een minuut het diner.
- Oké.
- En, uh, oh, Omar.
- Ay, dit nieuwe bedrijf waar hij voor werkt,
ik zweer dat ze hem sturen op...
Wat? - Mag ik gaan?
- Kasey, wil je hallo zeggen tegen je familie
voordat je met Yari wegloopt?
- Hoi.
- Ohi, mira, cat eye. (gromt)
- Kijk hoe je bent gegroeid. Fijn je te zien, mija.
Nu weet ik dat je graag met je neefje wilt praten, dus ga.
Ga, ga, ga, ga, ga.
- Yari! - Hoi!
- Hey, ik heb je gemist!
- Victoria, waarom maak je jezelf niet nuttig
en laat je Ximena zien waar de desserttafel is?
Alles hier is onder controle.
- Hey, hey, hey.
- Hoi! - Hoi.
Wil je hulp met deze spullen?
- Ja, graag. - Heb je desserts hier?
- Blijkbaar is er een tafel buiten.
- Goed, jij pakt die.
- Laten we deze keuken uitgaan.
We kunnen buiten praten.
- Hoe dan ook, oké, ik heb iets te vertellen.
Ik heb iets meegebracht dat al onze problemen gaat oplossen.
- Ik weet het niet, Kasey. Jouw ideeën zijn niet altijd de beste.
- Serieus? Yari, kom op, het komt goed.
Je gaat het geweldig vinden. Laten we gaan, kom op.
- Uh-uh-uh-uh! Je steelt altijd iets.
Je krijgt geen dessert voor het diner.
Ga naar buiten. Er is genoeg op te zetten.
Ga, ga, ga, ga! - Goed!
- [Jason] Yari, laten we gaan!
- Ay, hier, mira. Neem dit mee.
En ga, ze hebben je hulp nodig. Haast je.
Kom op. We gaan snel eten.
Sebastian!
Heb je een andere...
- [Trevor] Laten we dit voor de volgende keer samenstellen.
Ik denk dat het echt goed ging.
- Trevor, dit is mijn oude vriend, Matias Sepulveda,
degene waar ik je over vertelde.
- Matias, ja. Jij bent de man met de grappige grootmoeder.
- Ja. (lacht) - Ze is echt een karakter.
- Dat is ze.
Um, ik wilde je daar eigenlijk over spreken.
- Oh.
- Um, onze familie heeft al meer dan 50 jaar een restaurant,
en ik weet dat je een angel investor bent
die om kleine bedrijven geeft,
dus ik hoopte dat ik met je kon praten over...
- Nou, heb je een pitch deck?
Ik weet zeker dat het investeringsteam het graag zou horen,
maar ik moet over een uur ergens aan de andere kant van de stad zijn.
- Trevor, je kunt een paar minuten vrijmaken.
- Praat snel.
- Dank je.
(opzwepende muziek)
(Kasey lacht)
- Wat heb je deze keer gepland?
- Yari, oh mijn god.
Het was zoveel gemakkelijker dan ik dacht dat het zou zijn.
Ik dacht dat we een soort "Mission Impossible" scenario moesten doen.
- Wat heb je gedaan?
- Niets. Niet echt.
Ik bedoel, Overgrootmoeder heeft het eigenlijk gedaan.
- Ja, en?
- Oké, dus ik heb misschien wat paddo's meegenomen
die ik uit de voorraad van mijn vader heb gehaald voordat hij vertrok.
En ze zijn misschien of misschien niet aan de soep toegevoegd
in de hoop dat onze familie stoned zou worden
en zou beseffen hoe dom hun vechten is.
Geweldig, toch?
- We zijn zo verdoemd.
- Oh, het gaat zo goed zijn.
Ontspan, het is goed. - Wat is er met je moeder?
- Ze gaat het niet eens opmerken.
- Nee, mija.
Ze zeggen dat leeftijd een getal is, maar vertel dat maar aan mijn voeten.
(beiden lachen)
- Ik hoop dat je wat inlegzolen in die dingen hebt.
- Ay, por dios, mijn bunion.
(Ximena lacht) Zet het daar.
- Ooh, dat is heet.
(Victoria spreekt Spaans)
(Ximena spreekt Spaans)
(spreekt Spaans) we redden het wel.
- Ximena.
- Sebastian.
- Ah, ik hou van de nieuwe neus.
Ik ben blij dat je dat eindelijk hebt geregeld
na het zwembadincident van '98.
- Het heet contouren, bitch.
- Sebastian, ik denk dat ik wat paddenstoelen in de voortuin heb gezien.
Zou je ze kunnen halen? Maar haast je, ze kunnen zeldzaam zijn.
(Ximena lacht)
- Jaloezie staat je niet goed, zus.
- Ay, maak je geen zorgen om hem.
Ik maak me iets meer zorgen
over wat hier aan de hand is.
Wat zijn die twee aan het doen?
- Ay, ze zijn gewoon meisjes.
- Hmm.
- Oh, hey.
(Anselma spreekt Spaans)
- Niets. - Niets.
- Hmm. Nou, sta daar niet gewoon.
Neem deze naar de tafel. - Oké.
- Wacht.
- Wat?
- Ik weet niet hoe we hier mee weg gaan komen.
- Het komt goed.
Ik heb het geprobeerd bij de familie van mijn vader afgelopen kerst.
Iedereen dacht gewoon dat het voedselvergiftiging was.
Maar laten we zeggen, ik heb mijn tante Patricia nog nooit zo openlijk over haar seksuele voorkeuren horen praten.
- Ew.
- Nu, of ze het nu wilden of niet,
het is allemaal openbaar.
(Yari zucht) Yari!
- Oké, maar voor het geval dat, zeg ik dat we alles filmen,
en dan het beeldmateriaal voor losgeld vasthouden.
- Ik hou van je ideeën. Ja, laten we het doen.
- [Anselma] Elke dag nu met die afwas.
- Oké, sorry. - Oh.
- Sorry.
- Ik ga je stoppen. Ik moet echt gaan.
Maar het was een genoegen je te ontmoeten, Matias.
- Het genoegen was geheel de mijne, meneer O'Leary.
- [Trevor] Uh, Trevor, alsjeblieft.
- Trevor. (lacht) - Ja.
- Dus, uh, wanneer kom ik erachter?
- Ik laat iemand maandag contact met je opnemen.
- Geweldig. - Oké.
H?
- Ja?
- Kijk, ik begrijp dat die gast je oude vriend is, of wat dan ook.
Laat dat soort dingen nooit meer op me vallen, oké?
Ik snap het. Hij lijkt goedbedoelend.
Ik heb medelijden met hem, dat heb ik. Hij lijkt een aardige kerel.
Misschien is zijn restaurant geen horror show. Het kan me niet schelen.
Ik weet wie die gast is. Hij is een, hij is een, hij is een grap.
Hij is toxisch. Niemand gaat hem met een stok van tien voet aanraken.
Niemand gaat in de buurt komen van die gast, vooral ik niet.
- Begrepen.
- Laten we gaan.
(deur knalt)
- Ja! (lacht)
- Sorry. Uh, ik wilde je gewoon bedanken.
- Geen probleem.
- Ik denk dat het echt goed ging. Ik ga het iedereen vertellen.
- Um, misschien moet je dat uitstellen tot maandag.
- Oh, juist, juist. Gewoon, ik ben gewoon opgewonden.
Dus, uh, ga je met ons mee eten?
- Oh, dat zeker.
Hé, hoeveel van oma's roze conchas
denk je dat ik mee kan nemen?
Je weet dat je een fortuin zou maken
als je in een fysieke winkel investeerde.
- Dat moet je mijn moeder vertellen.
- Ik ga haar overhalen. - Klaar.
(opwekkende muziek)
(mensen kletsen)
(opwekkende muziek gaat door)
- Ik ben al vol. Ik krijg al een vol gevoel.
- Oh, ik ga hem vermoorden.
- Hij komt hier. Hopelijk.
- Waar is hij? - Hij komt eraan.
- Hij is onderweg.
- Je zegt dat al uren. Geef me je telefoon.
- Ma, alsjeblieft. - Mama, het is goed.
Hij komt er over een tijdje aan.
- Je ging niet zonder mij beginnen?
(familie schreeuwt)
Kijk wie ik heb meegenomen. Ik heb gezelschap meegebracht!
- [Hanz] Hoop dat het goed is als ik binnenval.
- Hola, Hanz!
Je valt niet binnen als je een uitnodiging hebt.
- Alles goed? - Fijn je te zien, mijo.
Wanneer gaan jullie weer bij elkaar komen, hè?
- Hij is net aangekomen, Oma.
Vergeet je mijn zus niet? - Hoi.
- Fijn je weer te zien.
- Sebastian, hijo mio,
waarom haal je een plaatssetting voor onze gast?
- Vergeet je Hanz nog? - Ja.
- [Hanz] Vergeet je dit nog?
Daar gaan we, daar gaan we. Ik heb het.
- Hé, je bent terug!
- Hij kreeg een uitnodiging. Ongemakkelijk!
- En jij bent uitgesloten.
(iedereen kletst)
- Vergeet je Hanz nog? - Hanz!
Fijn je te zien, maat. Welkom.
(glas klinkend)
- Nu we hier allemaal zijn-
- Ja, nu we hier allemaal zijn...
- Ik wil jullie allemaal bedanken- - Ik wil jullie allemaal bedanken-
- Oh, Heer.
- [Beiden] Welkom bij het Sepulveda familie diner!
- Wat heb ik gemist?
- Je gaat dit nodig hebben.
- Alsjeblieft, Victoria, je hebt iets te zeggen.
- Doe me geen gunsten.
- Dat doe ik niet. Ik geef je wat je wilt.
Dit is jouw diner, toch?
Ik ben de traditie 50 jaar geleden begonnen.
- Nee, nee, nee. Nee, nee. - Het is van mij.
Kijk, ik weet dat je voor papa moest zorgen,
maar iemand moest de tradities in stand houden.
- Victoria, ik bedoelde niet dit van je af te nemen.
Alsjeblieft.
- Ik waardeer het dat je dat zegt. (zucht)
Ik wil gewoon zeggen dank je voor het komen.
We zijn misschien niet allemaal samen, maar hopelijk, op een dag snel,
zullen we allemaal weer samenkomen zoals we in het verleden hebben gedaan.
Groot familie diner in het restaurant.
Mijn vader was een geweldige man.
Ik mis hem zo erg.
Maar zijn nalatenschap is nog steeds hier.
We kunnen het proeven in zijn mole-
- Ha!
- en hem zien in de mensen om ons heen.
Dus laten we een glas heffen ter nagedachtenis.
- Je houdt hem nog steeds op een voetstuk!
Hij kreeg het mole-recept van een zak gedroogde chiles
die we in een supermarkt in Oaxaca kochten!
- En op dat punt, laten we eten.
- Ja! - Ja!
- Perdon?
- Ja, mam, laten we eten.
- Victoria, dank je, dat was een mooie toespraak.
Nu, als jullie allemaal ruimte willen bewaren
aan het einde van de maaltijd voor het laatste gerecht.
Het is een beetje ontraditioneel.
We eindigen met een suggestie
van mijn mooie kleindochter, Cecilia.
Het is een
veganistische posole.
(Victoria gasp)
(familie applaudisserend)
Salud.
- [Jason] Daar gaan we. Dank je.
- Dank je, dank je, dank je.
(Anselma spreekt Spaans)
(opzwepende muziek) (zanger zingt in het Spaans)
(opzwepende muziek gaat door)
- Is alles in orde?
- Ja, het is goed.
- Heb je genoeg gekregen?
- Mm. Het is goed.
- Ja, het is sap. Margarita.
Doe het niet. Ik zweer het- Ik zweer het bij God.
- Ik heb vlees opgegeven.
Het is een nieuwe zaak.
Ik hou van de drankjes, trouwens.
- Uh, laat me je iets geven.
- Nee, nee, nee, het is goed, het is goed.
- Oh mijn God. (Matias spreekt Spaans)
- (spreekt in het Spaans) Is hij in orde?
(Matias spreekt Spaans)
- Ah, vegetarisch?
- Ja.
- Breng me er geen. Breng geen kom hierheen.
Zet het aan die kant van je bord.
- Wat dan ook, man. Ik haat je.
- Eindelijk! Ja!
- Gelukkig. Ik was aan het wachten tot iemand begon.
Ik sterf om mijn porcinis te proberen.
- [Matias] Hier. Laat me je wat geven.
- Dus, uh, jij en Hanz, hè?
Komen jullie weer samen?
- Nee, hij is, uh, hij is verder gegaan. Ik zeg alleen maar, weet je.
- Dus waarom in hemelsnaam breng je hem naar een familiediner?
- Zie je wat je met die man hebt gedaan?
Opgewonden over paddenstoelensoep?
Hij heeft verder niets. Er is verder niets aan de hand.
- Absoluut. Ik zou in een porcini-auto rijden.
- [Sebastian] (lacht) Ze noemen het een Porschini.
- Daar heb je het. Een Porschini.
Dank je. Dank je.
- Ik heb het gevoel dat dit een slecht idee kan zijn.
- Nee, het is prima. Je maakt je altijd zo druk.
- Nee. - Kijk maar. Kijk maar.
- Zit.
(Kasey en Yari lachen)
- Hmm!
- Oh, Ama!
- Het is echt goed.
- [Sebastian] Het is goed, toch?
- (spreekt Spaans) Ik denk dat het een hit is.
- Heb je deze zelf geplukt?
- [Sebastian] Uh, ja.
(opzwepende muziek gaat door)
- [Kasey] Hij vond het echt leuk. Hij vond het echt leuk.
- Het is echt goed.
- Dude, ze maken het helemaal op. Het is echt veel.
- Oh!
Deze sopa is zo goed.
Serieus, Victoria, je zou echt moeten overwegen
om het een premier gerecht in het restaurant te maken.
- Laat je niet verleiden.
- [Sebastian] Wil je echt dat dit restaurant, zoals,
hogerop komt in de culinaire wereld?
- Hé. (Kasey en Yari lachen)
- Wat, ga je daar dood?
- Je bent goed. Ze is goed, ze heeft verkeerd doorgeslikt.
Ze is goed.
- Ja. - Gaat het goed?
- Je lijkt alsof je allebei aan het stikken bent.
- Ze is goed. - Ik ben goed. Ik ben oké.
- Ze stikte. (hoest)
- [Jason] Wat, stikten jullie allebei?
- Ja.
Ik ben goed.
(Kasey lacht)
(Victoria klaart haar keel)
(opzwepende muziek)
- Oma is zo'n geweldige kok, hè?
- Ik weet het, ik weet het. Ik word snel herinnerd.
Je weet, je zou een fortuin maken als je in haar investeert.
Ik bedoel, het cannabisveld warmt nu op.
- Oh, bedoel je Oma's landbouw? Haar groene vingers.
- Uh, ja, absoluut.
- Ik weet niets van groene vingers.
Maar denk je dat ik niet weet
wat je grootmoeder aan het doen is?
Roze conchas? (snuift)
Eerst mijn vader,
en nu geeft ze ze aan vreemden.
Ik was misschien een beetje hard door te zeggen dat ze vergif waren,
maar niet veel.
- Je weet, ik weet niet wanneer je begon te denken
dat je zoveel beter dan ons was.
jouw superioriteitscomplex heeft hier geen plaats.
- Papa was altijd high!
- Hoe denk je dat ik hem liet eten?
- Ik denk dat het nu tijd is voor papa's mole tamales.
Zijn authentieke mole!
- Ik denk dat je gelijk hebt.
Nu is het de perfecte tijd voor de soep.
Muchachas, el posole.
- Cecilia! - Cecilia!
- [Victoria] Matias!
- Wat ga ik doen? - Andale, andale!
- Waarom maakt iedereen ineens zich druk om de soep?
- Geen idee.
Veganisme is trendy, toch? Het is nu een ding.
- Kasey, dit is een slecht idee. Je moet stoppen.
- Nou, het is te laat daarvoor.
- Nee, dat is het niet.
- Stop! Yari!
- Ja, kunnen we alsjeblieft niet beginnen met serveren?
- Nee! - Ben je serieus?
- We serveren de soep!
Matias, neem die tamales het huis in.
We serveren die niet.
Ik zei dat we serveren- - Je verpest het plan.
- de soep eerst. - Je verpest het plan.
- [Anselma] Niemand serveert tamales!
- Misschien kunnen we beide dingen serveren.
- Je weet, dat is eigenlijk-
- Wat is je probleem? Je kunt de soep nog steeds als laatste serveren.
Je krijgt wat je wilt. - Ik zei dat we serveren
de soep eerst!
- Je bent irrationeel!
- Ze waren vies.
- Dank je, Yaretzi. Iemand moest handelen.
Maar ja, begin alsjeblieft met serveren.
- Nee! Niemand serveert de tamales!
- Je laat me dit gewoon niet hebben!
- Nee! Geef dat hier!
Nee! - Stop ermee!
- Neem het!
(Anselma gasp)
- Oh!
- Maar je serveert deze soep niet.
- Nee, nee, we moeten de soep serveren!
We moeten de soep serveren.
- Laat het los! - Ik help.
- Nee! Oma!
(pot klettert)
- Dus is dat een, dat een nee op de soep en tamales?
(zachte muziek)
Wil gewoon één.
- [Kasey] Yari!
- Jullie zijn allemaal zo schattig. Jullie zouden niet moeten vechten.
(wijnfles die rammelt) Wauw!
Jullie zouden elkaar moeten omhelzen.
- [Matias] Hanz?
- Gaat het goed met hem?
- Ben je in orde?
- Nee. Alles is goed.
- Ik- ik denk dat ik gewoon zo- zo verdrietig ben dat iedereen zo boos is.
Het is allemaal mijn schuld. Ik had eerder iets moeten zeggen.
- Niets is jouw schuld.
- Nee.
Maar het is de jouwe.
- Oh, dank je. Iemand begrijpt het eindelijk.
- [Matias] Wat?
- Ik moet je iets vertellen. Het is slecht voor jou.
- Slecht?
- Hij is gewoon dronken.
- Nee. Ik ben niet dronken.
Ik kan- ik kan het zien.
Ik ben- ik ben niet dronken. Ik zie alles.
Het verleden. Toch?
Nee, nee, Mati, het- het is niet jouw schuld.
Trevor is een eikel. Hij heeft een mooie kont.
- Hij, Hanz, misschien moet ik je naar huis brengen.
- [Cecilia] Trevor O'Leary?
- Ja, hij heeft je video gezien.
Hij zag je leven poef!
Mati's pico de gallo machine pico'd zijn broek.
En Trevor was-
- Ik denk dat ik je naar huis moet brengen.
- Nee, ik moet je iets vertellen.
- Oh mijn god, Matias, vertel me niet dat hij zegt
wat ik denk dat hij zegt.
- [Anselma] Matias?
- Hij investeert niet. Hij geeft je geen geld.
Niemand zal dat doen. Ik bedoel, je bent te riskant.
Ben je radioactief?
Ik bedoel, je ziet er een beetje groen uit.
- Um...
Wacht, wacht, wat bedoel je?
Ik dacht dat hij inve-
Ik dacht dat hij het idee leuk vond.
- Hij zei nee.
Hij zei
nee.
Het spijt me zo van het restaurant.
- Praat hij over ons restaurant?
- Het is niets, Victoria.
- Het is zeker iets.
Matias. - Cecilia.
- Ik voel me niet goed.
- Gaat het goed met je? (Hanz miauwt)
(Sebastian boert) - Oh mijn god!
- Oh mijn! Ga naar binnen, ga naar binnen!
Oh mijn god! Oh, oh god!
- Denk je dat het de soep was?
Zij waren de enige twee die de soep hadden.
Hanz. Hé, wil je naar binnen komen?
(Hanz miauwt) Laat me je naar binnen brengen.
(Hanz miauwt)
- De soep!
Nee!
Misschien?
Ik heb nog nooit met paddenstoelen gekookt.
Ai!
- Ik ben een kat.
(Hanz miauwt)
- Hé, kom naar binnen. Kom op, kom op.
- Mam, Sebastian kan zijn gezicht niet voelen.
Moeten we een ambulance bellen? - Nee, nee, mija!
Hier, neem Hanz mee het huis in. Hij heeft dezelfde symptomen.
- Wat voor soort paddenstoelen? - Wat gebeurt er?
- [Anselma] Ga je gang, mijo.
- Ik kan mijn tong niet voelen. - We zullen dit oplossen.
- Het is vreemd, want het is er, maar het is er niet.
(Victoria spreekt Spaans)
Dit zou allemaal niet gebeuren als papa nog leefde.
We kunnen eigenlijk gewoon zeggen dat het diner verpest is!
Gaat iemand iets zeggen?
- Matias?
- Cecilia, ik...
Ik ga even kijken bij Hanz.
- Je doet dit altijd.
Wanneer het echt belangrijk is,
ren je weg en vermijd je iedereen en alles.
Wij, deze familie, Hanz,
elke keer.
- Cecilia, mensen voelen zich nu niet goed.
Ik denk dat dat voorrang heeft.
- Familie heeft voorrang.
- Iemand moet beter beginnen praten.
- Misschien is dit niet het juiste moment.
- Dat is prima. Laat mij de stukken oprapen.
Als je niets gaat zeggen, dan-
- Cecilia, alsjeblieft!
- Mam, je moet weten dat-
- Genoeg!
Matias?
Matias, wat?
- Mam, ik...
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen.
- Kom op!
- Celia, bemoei je met je eigen zaken.
- Mijn eigen zaken? - Stop alsjeblieft.
Oké, het spijt me.
We gaan het restaurant verliezen.
Ik heb het verpest,
en ik ga het fixen.
Ik wilde je trots maken.
Ik wilde ons allemaal trots maken.
Ik wilde Opa trots maken.
Ik heb het verknald. Het spijt me.
- Wat?
- [Matias] Ik heb een lening tegen het restaurant genomen
om de Tacomatic te betalen.
- Ik begrijp het niet.
- De bank gaat het restaurant sluiten.
We gaan het restaurant verliezen.
- [Cecilia] Mam.
- Jullie wisten hier allemaal van?
Hoe konden jullie dit doen?
En weer achter mijn rug om?
- Ay, Victoria. Wees niet zo dramatisch.
Ik heb de papieren getekend omdat het mijn restaurant is
om mee te doen wat ik goed vind.
- Jouw restaurant? - Ja.
In naam misschien,
maar ik ben degene die het al die jaren draaiende heeft gehouden.
Je deed dit expres.
- Expres?
- Mam, niemand wilde dit-
- Sinds papa ziek is, wilde je het verkopen.
(Victoria spreekt Spaans)
Cecilia, je hebt me praktisch gesmeekt,
gesmeekt om haar het te laten verkopen.
Nou, vandaag heb je je zin gekregen.
- Hoe is dit mijn schuld geworden?
- Ay, geef haar geen schuld, Victoria.
- Ik geef haar geen schuld. Ik geef jullie allemaal de schuld.
- Wil je alsjeblieft stoppen?
Matias heeft ons het restaurant verloren. Matias.
Hoe vaak moet ik het zeggen?
- Alles wat ik deed, heb ik opgeofferd voor jou en het restaurant.
Wat wil je van me?
- Ik wil dat je je leven voor jezelf leeft,
en dat je beseft dat je vader niet perfect was.
En alleen omdat ik kies om mijn leven voort te zetten
anders dan het leven dat ik had toen je vader nog leefde,
betekent niet dat ik niet van hem hield.
Ik moet gewoon verder.
We moeten allemaal
verder.
- Verder, verder, maar laat mij er buiten.
- Mam, stop ermee. Dit wordt omgedraaid.
Blijf gewoon praten en luister nooit naar elkaar.
Waarom erkent niemand wat Matias deed?
Hij is degene die ons het restaurant heeft verloren. Hij deed het.
- Cecilia, ik- ik ga dit fixen.
Maar maak dit niet over jouw beslissingen.
- Mijn beslissingen? - Ja, jouw beslissingen.
Jij bent degene die niet naar school wilde gaan.
Niemand heeft je tegengehouden.
- Je weet niet waar je het over hebt.
Je bent hier zelfs niet geweest.
- Ik ben altijd hier geweest.
- Je bent weggelopen de seconde dat je uit school kwam,
en je hebt ons sindsdien vermeden.
Je neemt wat je wilt van ons,
en je bent nooit gebleven voor de gevolgen.
- Cecilia, het spijt me.
Het spijt me dat je zo ongelukkig bent, maar het is niet mijn schuld.
Het spijt me dat je niet naar school bent gegaan.
- Matias.
- Weet je zelfs wat het is om een risico te nemen?
Om offers te brengen? - Matias!
(Cecilia huilt)
- Ik heb die baan omdat jij niet genoeg kon geven
om te blijven en te helpen.
Iemand moest de verantwoordelijkheid nemen, en dat ben altijd ik geweest.
- Niemand heeft je gevraagd dat te doen.
- Waarom blijft iedereen dat zeggen? Mijn keuzes zijn de mijne.
Het is niet gemakkelijk voor mij geweest.
Het is niet gemakkelijk geweest om mijn jongere broer
te zien vertrekken en naar school te gaan.
Geen verplichtingen, geen verantwoordelijkheden, niets.
Maar als ik probeer dat te doen,
word ik beschouwd als een slechte moeder of een slechte dochter.
Egoïstisch, gedachteloos. - Dat is onzin!
Je weet dat het onzin is.
Je hebt elke keuze gehad die ik heb gehad.
- Victoria, dit is jouw schuld.
- Mijn schuld. - Jouw koppigheid
duwt de kinderen weg.
- Koppigheid? - Daarom-
- Je hebt nooit een duwtje gegeven.
En ik ben zo gestrest- - Het restaurant! Nee!
- Stop ermee!
- Je blijft praten, praten, praten, praten,
en luistert nooit naar elkaar.
Niet naar mij, niet naar iemand, ooit.
Ik probeer al jaren dat je naar me luistert.
Jullie hebben beiden je leven
en je keuzes opgeofferd voor deze familie.
En natuurlijk, als ik het durf om iets nieuws te vragen,
word ik meteen de mond gesnoerd.
- Dat is niet waar. - Mam!
Jij bent degene die me vertelde dat ik het nooit zou maken,
en dat ik al een man
en een huis
en een baan had,
en dat ik thuis nodig was.
Nee, ik wil niet dat dit mijn leven is.
Geen van ons zou dat moeten willen.
- Mam, is dat waar?
- Cecilia, ik...
(deur opent)
(Sebastian spreekt Spaans)
- Sebastian, echt, wat doe je?
- Ik heb water nodig. - Nee, nee!
Nee, kom terug!
- Krijgen we een vlindernet? Een doos?
Wat de... - Um...
De meisjes vertelden me net dat, Anselma, je per ongeluk
een zak met de medicinale paddenstoelen van mijn man in de soep hebt gedaan.
- [Matias] Welke paddenstoelen?
- De medicinale paddenstoelen van mijn man.
Ik heb het letterlijk net gezegd.
- En dit is waarom we geen paddenstoelen in posole doen.
- Ik denk dat dat de reden is. Ik denk dat je gelijk hebt.
- Nou, denken dat ik gelijk heb is iets.
- [Anselma] Wat voor paddenstoelen?
- Nogmaals, luistert niemand naar mij?
De medicinale paddenstoelen van mijn man!
Wauw! (Anselma spreekt Spaans)
Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee!
Het is mijn schuld, het is mijn schuld! Ay!
(zachte muziek) (zangers vocaliseren)
(zachte muziek gaat door)
(zangers zingen in het Spaans)
(zachte muziek gaat door)
- Matias, haal twee korte glazen.
Ximena, help me.
- Oké.
- Heb je een lepel nodig? - De druppels.
- [Cecilia] Hoe is Sebastian?
- Oh, ze zijn allebei oké.
Ximena heeft Hanz naar Matias' kamer gebracht.
Yaretzi houdt een oogje in het zeil,
en we hebben Sebastian
in de badkamer van je moeder weten te krijgen.
- Ik bedoel, moeten we een ambulance bellen?
- Nee! - Geen ambulance!
- [Cecilia] Hoe is Yaretzi?
- Ze was verontschuldigend, wat nieuw is.
- Nou, dat is iets. - Ja.
- Geen telefoon voor een week? - Oh god, nee!
- Wat is dat?
- Belladonna-extract en actieve kool.
- Oef! - Hier.
Geef dit aan Sebastian en Hanz.
- Oh, het ruikt vreselijk.
- Ay, nou, meng het dan met tequila.
Zorg er gewoon voor dat ze het drinken.
- Oh mijn god. - Ga, ga!
- Waar ga je heen?
- Ik ga niet weg. Ik ga gewoon Hanz even controleren.
- Schat, waarom helpen we Ximena niet, weet je,
de vlinder vangen voordat hij weer wegfladdert.
(peinzende muziek)
(Anselma zucht)
- Ama?
(beiden lachen)
(Anselma spreekt Spaans)
Kom hier. (lacht)
Ay.
(peinzende muziek gaat door)
(zanger zingt in het Spaans)
- Wat gaan we doen, Ama?
- Ay, mija.
Er is nog maar één ding te doen.
Opruimen.
- Heb je daar geen mensen voor?
(beiden lachen)
- Ik heb jou.
(zachte muziek gaat door)
- Bedankt, Yari. Ik neem het hier over.
- Oké.
Ja, hij is net flauwgevallen.
En helaas kon ik
zijn striptease niet op camera krijgen, dus.
- Um, wat?
- (lacht) Ontspan!
Nee, alles is goed. (clears throat)
- Ik denk dat ik het hier van overneem. Je kunt naar bed gaan.
- Oké.
(Hanz snurkt)
Oom Matias?
- Ja?
- Wat ga je nu doen?
Wat gebeurt er daarna?
- Uh,
ik heb geen idee.
Voor de eerste keer heb ik geen idee.
Maar ik zal het uitzoeken.
- Nou, wat je ook besluit te doen, ik hoop gewoon,
dat je blijft.
Ik weet het niet, met jou hier, gewoon,
het voelt meer als familie.
Weet je wat ik bedoel?
- Ja, dat denk ik.
- Goed. Dus wees geen eikel en ren niet weg. (lacht)
- Zolang ik geen Oom Deadbeat meer ben.
- Dat was je nooit.
- Welterusten.
(melancholische muziek)
(melancholische muziek gaat door)
(Matias zucht)
(melancholische muziek gaat door)
- Ik heb het!
Dank je.
Ik heb het niet.
(zangers zingen in het Spaans)
- Denk je dat we hier de hele nacht zullen zijn?
- Waarschijnlijk. (Cecilia lacht)
Ik wil gewoon dat je weet dat ik me niet realiseerde...
Ik dacht dat je alles al had uitgedokterd.
- Matias,
niemand heeft het uitgedokterd.
(beiden snikken)
- Ik ga nergens heen, Cecilia.
Ik ben hier, oké?
- Dank je.
Ik waardeer het.
(beiden lachen)
- Hier, ik geef je deze.
- Oh, wat een rommel.
- Ik weet het, toch?
- Dus,
Mama is vanaf nu jouw verantwoordelijkheid?
- (lacht) Ja, nee.
Ik maak een grapje, ik maak een grapje, ik maak een grapje. Natuurlijk.
Dus,
milieutechniek.
(melancholische muziek gaat door)
(opzwepende muziek) (mensen schreeuwen)
(opzwepende muziek gaat door)
- Wie is je supervisor? Aan wie rapporteer je?
- Hoe kun je zo harteloos zijn?
De wereld heeft geen andere Chipotle nodig!
- Ik heb jullie beiden al verteld,
alles moet blijven waar het is.
- We blijven je vertellen, dit zijn erfstukken.
- Ze zijn al generaties in de familie!
- Hé, wacht, wat-
- Kijk, kijk naar me als ik met je praat!
Ay, wat een mooie snor heb je, jonge man.
Kijk naar me als ik met je praat!
- Hé, waar ga je heen? - Ah!
- Waarom zou je dit een oude dame aandoen?
- Dat deed ik niet!
- Ay, ay, ay!
- Oh mijn god! Ik ga een ambulance bellen!
- Ambulancia! Ambulancia!
(zanger zingt in het Spaans)
(opzwepende muziek)
- Ga, ga, ga!
Ga!
(opzwepende muziek gaat door)
(opzwepende muziek)
(opzwepende muziek gaat door)
(zanger zingt in het Spaans)
(opzwepende muziek gaat door)
(opbeurende muziek gaat door)
(muziek eindigt)
(geen audio)