Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Wiesz, Aiden, doceniam to, że dałeś mi szansę.
I doceniam to, że dostrzegłeś we mnie dobro.
I nigdy mnie nie niedoceniałeś.
Bo wielu ludzi widziało tylko zło.
I jestem naprawdę wdzięczny za tę szansę
na spędzenie reszty życia z tobą.
Ale wiesz...
Nigdy mnie nie zawiedziesz, prawda?
(napięta muzyka)
Jeśli kiedykolwiek zrobisz coś takiego,
mój nastrój może szybko się zmienić.
Nie chcesz mnie w takiej formie widzieć.
(napięta dramatyczna muzyka)
(Aiden zaskoczony)
Jesteś dobrą małą dziewczynką.
Tak. Jesteś dobrą małą dziewczynką, prawda?
Jesteś, jesteś piękna, prawda?
- Dobrze sobie radzisz z psami, cieszę się, że to widzę.
Będą biegały w tę i z powrotem
w czasie naszej sesji.
Tak.
Oto Mini i Maxi.
Co to, psy terapeutyczne?
[Terapeuta] Tak. To psy terapeutyczne.
O, piękne.
Niezwykle lojalne, prawda?
Tak.
Nie skrzywdzisz nikogo, prawda? Nie.
Piękne.
- Więc, Aiden, mam ogólne pojęcie o twojej historii.
Zanim będę mógł kontynuować,
muszę, żebyś podpisał dla mnie zrzeczenie się.
Jeśli mógłbyś to przeczytać i...
Oto długopis.
Więc co to jest?
To umowa dotycząca naszych warunków.
I mówi tutaj,
że nie mogę opuścić tego miejsca przez cały tydzień.
To prawda.
- Więc nie mogę nawet wyjść na spacer do miasta
i może napić się piwa, jeśli się trochę sfrustruję?
Nie, nie.
Mówi, że nie mogę ujawniać technik
i praktyk i leczenia nikomu.
To prawda, nie.
Hm.
Um.
- Potrzebuję od ciebie zobowiązania, że to zrobisz.
Cóż, jestem zobowiązany, jestem tutaj.
I mamy dla ciebie kabinę, jest na polu
i jest używana w sytuacjach takich jak twoja.
I musisz się do niej zobowiązać na tydzień.
Cóż, jestem tutaj, jestem zobowiązany.
Patrz, masz moje zobowiązanie
i słyszałem, że twoje metody
są trochę niekonwencjonalne i nietypowe.
I mi się to podoba.
- Dobrze. - O, podpiszmy to,
zróbmy to.
Dobrze zrobione.
Dziękuję.
[Aiden] Więc dokąd idziemy stąd?
Chciałbym usłyszeć od ciebie,
może co chcesz osiągnąć.
- Chyba po prostu chcę czuć się jak dawniej.
Chcę odzyskać siebie. Moją niezależność.
Kiedyś byłem duszą i życiem imprezy.
Wszyscy moi przyjaciele mówili, że wnosiłem tyle radości do pokoju.
Nigdy nie brakowało mi zaproszenia na imprezę.
Od kiedy Ivan pojawił się w moim życiu,
to wtedy wszystko się zmieniło.
Wiesz, kiedy go pierwszy raz spotkałem, był jak,
myślałem, że przesadzam.
Moi przyjaciele byli wystarczająco szybcy, żeby mi to powiedzieć.
To znaczy, jest przystojny.
Był tak czarujący,
a on jakoś angażował się z nimi
jakby to byli jego własni przyjaciele i rodzina
i zaczynałem czuć się trochę zazdrosny,
jakby czasami bardziej mu się podobali niż mnie.
Cóż, zaczął mnie bombardować miłością
i byłem centrum jego wszechświata
i on był centrum mojego wszechświata.
Ale potem z czasem się zmienił.
Sprawił, że poczułem się jakbym był problemem.
Paradował przed moimi przyjaciółmi i rodziną
jak taki miły facet, taki dobry facet,
taki bohater, jakbym to ja był problemem.
Nawet moi przyjaciele i rodzina zaczęli patrzeć na mnie
jak na problem.
Wierzyli jemu bardziej niż mnie.
Cóż, nie byłem problemem, to Ivan,
to zawsze był Ivan.
Był po prostu tak cholernie sprytny w zakładaniu tej maski,
w byciu takim dobrym facetem, bohaterem.
I brał z tego taką pochwałę.
To sprawiało, że potwierdzał, kim jest.
Zasadniczo niektórzy mówią, że tak działa narcyz.
Bombardują cię miłością
a potem zaczynają cię manipulować.
Stają się zazdrośni i wydawali się tak pewni siebie,
kiedy go poznałem, a potem nagle zobaczyłem jego niepewności.
Zobaczyłem wewnętrzne dziecko w nim.
Był słaby, a jednocześnie był okrutny.
Zacząłem się bać, że zostanę sam z nim.
Strach?
Tak, strach.
Powiedz mi więcej o tym strachu.
Widzisz, Ivan to silny mężczyzna.
Męski, i to mnie przyciągało.
Moc, jaką ma nade mną, to to, czego się boję.
[Terapeuta] Powiedz mi więcej o tej mocy
której czujesz, że on ma.
- Po prostu narzuca tę męskość, to niebezpieczeństwo,
to zagrożenie, że jeśli tylko wyjdę z linii
chociaż odrobinę, to roztrzaska mi komputer.
Nie wiedziałem, czy wracam do domu z uśmiechem
czy z policzkiem lub ciosem.
Ale kiedy przyciska cię do ściany,
spluwając ci w twarz,
a potem uderzając cię tak mocno, jak tylko potrafi,
to nie jest ten, w którym się zakochałem
i nie zamierzam tego dłużej znosić.
Po prostu chcę odebrać mu władzę
i chcę oddać władzę z powrotem sobie.
Ale potrzebuję bezpiecznej strefy, żeby to zrobić.
Gdyby wiedział, że tu jestem, wiem, co by się stało,
to nie byłoby przyjemne
bo on też by cię widział jako problem.
Jest bardzo sprytny w ukrywaniu swoich śladów.
I martwię się, że jeśli go zostawię
i nie mógłby mnie znaleźć,
to skrzywdzi tych wokół mnie,
moich przyjaciół i moją rodzinę.
I myślę, że potrzebuję tej przerwy,
on nawet nie wie, że tu jestem.
[Terapeuta] Rozumiem.
Cóż, rozumiesz?
Chcę powiedzieć, co tak naprawdę mi to da.
Będąc tutaj przez tydzień?
Myślę, co mi nauczysz?
Albo jakie spostrzeżenia możesz dostarczyć
które zapewnią mi i moim bliskim bezpieczeństwo?
- To, co chcę zrobić, to zrozumieć twoje emocje.
Chcę wiedzieć wszystko o tobie.
Chcę znać każdy szczegół.
Emocje, mam na myśli, teraz
czuję, że jestem po prostu otępiały na emocje.
Musiałem chronić swoje emocje
i zbudować mur tak wysoki, by się chronić,
niektórzy moi przyjaciele mówią po prostu,
że jestem jak emocjonalnie pusty, emocjonalnie martwy.
To tak, jakbym nie miał już ludzkiego aspektu.
Po prostu to ze mnie wyssano.
Nie czuję, nie czuję emocjonalnie, nie czuję siebie,
nie czuję, że jestem Aidenem już.
Boję się o swoje życie
i boję się o tych wokół mnie.
- [Terapeuta] Dlaczego nie poszedłeś na policję w tej sprawie?
- Chcę powiedzieć, że nie jest wesoło, nie ułatwiają
chodzenie na policję, zgłaszanie nadużyć,
a zwłaszcza męskich nadużyć od męskiego prześladowcy.
Mam dumę.
- Aiden, zamierzamy iść do kabiny za chwilę.
Będziesz myślał o tym jak o ucieczce.
To miejsce, gdzie możesz reflektować
nad swoimi najgłębszymi emocjami
i chcę, żebyś był odizolowany od świata zewnętrznego.
Nie chcę, żebyś wchodził w interakcje ze światem zewnętrznym.
Chcę, żebyś nagrywał wideo-dziennik na swoim telefonie
i wysyłał mi je
za każdym razem, gdy przejdziesz proces odkrycia
i możemy użyć tego wideo
w trakcie leczenia dla ciebie dalej.
Chyba jedyną przeszkodą, którą mam,
jest odejście od niego.
Dziękuję, dr Williams.
Nie ma za co.
- Oto idziemy. - Wow.
Macie tyle ziemi.
I to również cudowny dzień.
Chcę, żebyś przeszedł tędy, a-
Myślę, że świeże powietrze
bardzo mi pomoże.
O wow.
Czy to moja kabina?
Nie, to nie jest twoja,
ale nie chcemy, żebyś wiedział cokolwiek o-
Cóż, mogę ich przynajmniej poznać?
- Nie, nie możesz spotkać nikogo w tym eksperymencie.
Mam na myśli projekt.
Nie chcę, żebyś wiedział cokolwiek o kimkolwiek innym.
Twoja ciekawość cię przytłoczy.
Jedyną rzeczą, o którą chcę, żebyś był ciekawy,
jest twoje wideo wiadomości.
[Aiden] O, to jest wspaniałe.
Ile macie kabin?
[Dr. Williams] Więcej niż wystarczająco.
[Aiden] Czy w kabinie jest jedzenie?
Nie.
(ptaki śpiewające) (woda płynąca w oddali)
(liście szeleszczą)
(zamek bramy dzwoni)
Więc.
- To sprawia, że czuję-
Czuć?
- Tak, sprawia, że czuję się klaustrofobicznie.
[Dr. Williams] To początek.
Na razie wystarczy.
- To nie jest dobre uczucie, prawda? Szczerze mówiąc.
Przepraszam. W każdym razie, pokaż mi dookoła.
Hm.
Cóż, to sypialnia, to jadalnia,
to kuchnia.
A tam, gdzie jest woda.
Chyba to jest salon?
Tak.
Gdzie,
gdzie dostanę jedzenie?
[Dr. Williams] Nie ma jedzenia.
Co masz na myśli, że nie ma jedzenia?
Pamiętaj, nie ma jedzenia.
Tak, ale żartowałeś, prawda,
kiedy powiedziałeś, że nie ma jedzenia przez tydzień?
Nie, nie żartowałem.
I podpisałeś umowę, zrzeczenie się,
zamierzasz przejść przez ten proces.
- [Aiden] Ale nie mogę przejść przez tydzień bez jedzenia.
- Aiden, możesz przejść przez tydzień, zaufaj nam.
Po prostu zaufaj procesowi. To wczesne dni.
- Tak, ale nie zapisałem się na brak jedzenia na tydzień.
Spokojnie.
Zamierzasz robić wiadomości wideo
i masz wejść w siebie
i dać mi znać, jak idzie
i wszystko będzie w porządku.
(drzwiczki się zamykają)
(Aiden wzdycha)
(wzdycha) To obrzydliwe.
(ptaki śpiewające)
Dlaczego, do cholery, dali mi lodówkę bez jedzenia?
(kran stuka)
(tuts) Cholera.
(ptaki śpiewające)
(napięta muzyka) (kroki szeleszczące)
(drewno się stacza)
Co robisz?
Po prostu zrzucam ostatnie drewno.
[Aiden] Kim jesteś?
Jestem lokalnym drwalem.
Dobrze.
Tu na tydzień, prawda?
Tak.
Cóż, muszę być bardzo ostrożny.
Dobrze.
Więc miałem właśnie zdarzenie wyzwalające
gdzie facet, obcy,
groźna obecność właśnie się pojawiła
i szczerze mówiąc zaniepokoił mnie, zdenerwował.
(wzdycha) Więc próbuję przetworzyć to, co czuję.
Czuję się cholernie przestraszony, jeśli mam być szczery.
Mam na myśli...
Mam na myśli, kto tak po prostu zrzuca drewno?
A potem dał mi ostrzeżenie.
Czy tylko sobie to wyobraziłem? Ostrzeżenie?
Nie, on zdecydowanie powiedział, wiesz,
uważaj albo coś w tym stylu.
O, widzisz, teraz moje serce, a moje tętno wzrosło.
Mam palpitacje i czuję, że jestem na krawędzi.
I to przypomina mi tego cholernie Ivana.
Jak zawsze sprawiał, że czułem się zaniepokojony, zdenerwowany,
i nie mogę czuć się obecny ani spokojny
jak pięć minut temu.
Teraz jestem po prostu w stanie wysokiej gotowości
jeśli mam być szczery, oh, ten tydzień nie będzie łatwy, prawda?
Więc, dr Williams, to mój pierwszy wideo blog
i na pewno będzie ich więcej.
Muszę to przetworzyć,
ale potrzebuję trochę czasu, czasu.
Hm.
Dobrze, dr Williams, wiesz co?
Jestem właśnie w momencie, w stanie złości.
Właśnie zrozumiałem, że nikt nie stał za mną.
Moja rodzina, moi tak zwani przyjaciele.
Gdzie byli? Dlaczego nie widzieli czerwonych flag?
Nikt nie stał za mną.
I tak, zaprosiłem Ivana do mojego życia.
Nie miał mnie za plecami, oni nie mieli mnie za plecami,
a wiesz, co jest jeszcze bardziej rozczarowujące?
Ja nie miałem własnych pleców.
Tolerowałem to nadużycie przez zbyt długi czas.
Więc tak, są umożliwiaczami, ale ja również to umożliwiłem.
Przyjąłem go do swojego życia
i trzymałem go w swoim życiu zbyt długo.
Rzeczy muszą się zmienić i zmiana zaczyna się teraz.
Więc chcesz wiedzieć, jak się czuję?
Chcesz, żebyśmy zbadali moje emocje?
Teraz jestem cholernie wkurzony.
(woda powoli leje się)
Nie zamierzam tego pić.
(kroki szeleszczą)
Co to?
(napięta muzyka)
(liście szeleszczą)
To dziwne.
(eerie unsettled music)
(mysterious pulsating)
(mysterious pulsating quickens)
Czułem, jak paranoja była tak silna,
jakby ktoś był tam ze mną i mnie obserwował.
Ale nie tylko patrząc na mnie z daleka,
patrząc na mnie, na bliską odległość i patrząc prosto we mnie.
Nie wiem, czy to moje samo-refleksje.
Chyba nie jestem wystarczająco samodzielny, żeby się jakoś reflektować,
chyba to jest to, co twój eksperyment, program
ma na celu, żeby mnie zachęcić do głębszego myślenia o sobie.
Więc myślę, dr Williams, że to działa.
Musiałem wyjść, bo to, co sobie zdaję
to, że po epizodzie paranoi,
ból głodu, dziękuję bardzo za to,
i po drobnym zagrożeniu wcześniej od drwala,
właściwie zdałem sobie sprawę, że syndrom kabinowy to prawdziwa rzecz.
I uświadomiłem sobie, skąd to się bierze, syndrom kabinowy,
im więcej czuję, że jestem izolowany, zamknięty,
to jest to, i myślę, że byłem zamknięty
zbyt długo w niezdrowym związku.
I właściwie tylko przez opuszczenie kabiny,
nie czuję się zamknięty.
Więc to, czego już się uczę, to fakt, że wychodząc,
uwalniam się, nie czując się jak więzień.
To wszystko jest bardzo symboliczne
do tego, przez co przechodzę z Ivanem.
Więc muszę wyjść z tego związku,
poczuć wolność, wdychać świeże powietrze,
i być obecnym.
Bo wiesz co?
Ten świat nie jest złym miejscem.
Jest tylko pełen złych ludzi.
(golarka wibrująca)
David, przestań nagrywać mój tyłek.
A tak w ogóle, Aiden, gdzie do cholery jesteś?
Wysłałem ci jak dotąd trzy wiadomości
i nie odpowiadasz.
Nie wiem, co się dzieje, ale mam nadzieję, że wszystko w porządku.
Nie wiem, czy do nas dołączasz czy nie,
ale dzisiaj wieczorem będzie naprawdę, naprawdę gorąca noc
bo spójrz na te wszystkie mięśnie.
Mój biceps zaraz eksploduje
ze wszystkimi tymi gorącymi facetami tam.
Ale problem polega na tym, że bez ciebie,
jestem bardzo, bardzo wrażliwy.
Jesteś jak moja mała ochrona.
I będzie naprawdę, naprawdę niewygodnie dla mnie
być wśród tych gorących facetów tam.
Jak tylko zobaczysz moją wiadomość,
proszę, odpowiedz mi i,
i daj mi znać, co się dzieje.
I wiem, że zamierzasz do mnie zadzwonić, prawda?
Wiem to.
(Aiden wzdychając)
(ostrzeżenie wiadomości dzwoni)
Kim ty myślisz, że jesteś, Aiden?
Przeczytałeś moją wiadomość
i nie odpowiedziałeś na moją wiadomość.
Nie mogę uwierzyć, jak,
kto do cholery myślisz, że jesteś?
Czekaliśmy na ciebie przez godziny
i nie wysłałeś nam ani tekstu, ani nawet telefonu.
Ale, wiesz co?
Idziemy na miasto.
Będziemy się bawić,
będziemy pić.
A to twoja decyzja,
czy chcesz do nas dołączyć, czy nie.
Nie obchodzi mnie to.
Nie obchodzi mnie to, nie jestem zły.
Jestem rozczarowany.
(liście szeleszczą) Bo nie tylko
rozczarowujesz mnie,
ale rozczarowujesz swoich przyjaciół, dobrze?
To wiele mówi o tobie, wiesz?
(Aiden głęboko oddychając)
(miska stuka)
(ostrzeżenie wiadomości dzwoni)
Kiedy wrócę do domu, będziemy mieć
ja i ty, długą, długą, głęboką rozmowę.
I chcę wyjaśnienia.
Chcę, żebyś wszystko wyjaśnił,
gdzie byłeś i dlaczego nie
odpowiedziałeś na moją wiadomość.
Bo to było dla mnie naprawdę ważne
i rozczarowujesz mnie
i nie lubię być rozczarowany, wiesz, bardzo.
- Więc już otrzymałem kilka wiadomości od Ivana.
Nie martw się, jestem z siebie dumny, że nie odpowiedziałem.
I mogę powiedzieć, że staje się dosyć zły i wkurzony na mnie.
Ale oczywiście jego wiadomości wyrażają uczucia
i wyglądają, jakby był troskliwy.
Ale znam prawdziwego Ivana.
Wychodząc z prysznica, próbując wyglądać seksownie
i męsko, napinając swoje mięśnie.
Wszystko, co widzę, to znak
że to ma być cios.
To toksyczna męskość.
A także mówiąc, że właśnie zakładam nowe ubrania, Aiden.
Idę na miasto z przyjaciółmi.
Próbuje sprawić, że czuję się zamienny, wymienny,
wstydliwy, bezbronny i winny
za zostawienie go samego na kilka godzin.
(skrzypiące owady)
(liście szeleszczą) (napięta muzyka)
(kroki)
(drzwiczki się otwierają)
Czy ktoś tam jest?
(kroki szeleszczą)
Co do cholery to było?
(napięta dramatyczna muzyka)
(Aiden oddycha ciężko)
(skrzypiące owady)
(napięta muzyka)
Cholera!
Co do cholery?!
(Aiden krzyczy)
(Aiden zaskoczony)
(Aiden wzdycha)
Ah! Cholera.
Wiesz, zdałem sobie właśnie sprawę,
że znam strach i uczucie
bycia w przemocowym związku.
Próbuję tylko pomyśleć.
To tak samo przerażające jak bycie znowu samotnym.
Mam na myśli, to tyle czego Ivan ma pod skórą,
czemu, dokąd ta miłość znika?
Mam na myśli, dlaczego rozważam
bycie w przemocowym związku z narcyzem
i bycie singlem, niezależnym, wolnym?
Nie powinny być nawet na tym samym spektrum.
Oczywiście, niezależność przewyższa
bycie w przemocowym związku.
Dlaczego w ogóle to rozważam?
Myślę, że to może być trochę syndrom kabinowy, który się wkrada.
Pokazuje, jak bardzo nadużywcy
wkradają się w twoją skórę i jak bardzo,
to jak syndrom sztokholmski,
kochasz swojego oprawcę.
(wzdycha) Nadal go kocham
ale go nienawidzę.
(skrzypiące drzwi)
(ostrzeżenie wiadomości dzwoni)
(ptaki śpiewające)
(delikatna muzyka)
Hm.
Piękne.
[Ivan] Czyż nie?
[Aiden] Wiesz, że jesteś.
Hm.
Jesteś dla mnie tak wyjątkowy, wiesz o tym?
Tak.
Nigdy wcześniej tak się nie czułem.
Zmieniłeś moje życie.
Będziesz się teraz dobrze zachowywał?
Tak, będę. Wiesz, jak bardzo cię kocham.
- Widzisz, kiedy tak się zachowujesz, jesteś po prostu genialny.
Po prostu nie jesteś konsekwentny, prawda?
- [Ivan] Pocałuj mnie teraz. Pocałuj mnie, tak.
(stała muzyka)
(Aiden zaskoczony)
(kroki szeleszczą) (napięta muzyka)
(Aiden wzdycha)
(drzwiczki się otwierają)
Yo, Aiden.
Jest prawie 6:00 rano i sprawdziłem pokój,
sypialnię, nie ma cię tam.
To był szaleństwo, wiesz?
Nie piłem.
Nie jestem pijany, nie myśl, że jestem pijany.
Bo nie jestem, wiesz?
Dzień dobry, dr Williams.
Jak się czuję?
Jeśli mam być z tobą szczery, czuję się głodny.
To pierwsza rzecz, jaką czuję tego ranka.
Nie miałem najlepszego snu.
Jeśli mam być szczery, czuję się trochę drażliwy.
Ale to przez ciebie.
Wiem, że pewnie sprawiasz, że jestem głodny
po to, by trochę namieszać,
wywołać moje emocje i nieco wstrząsnąć moją klatką
i sprawić, że czuję się trochę, nie wiem,
bardziej zaniepokojony, niż już czuję się w życiu,
jakbyś potrzebował tego.
Ale tak, myślę, że wiesz, co robisz.
Jesteś ekspertem i dlatego ja tak,
wiesz, gdy robię ten wideo-dziennik,
zauważyłem, że wczoraj w moim śnie
ten krzesło było przewrócone.
To był sen, prawda?
Widzisz? O to mi chodzi.
Po prostu się trzęsę.
Nie wiem, co jest realne, a co nie.
Mam na myśli, nie wiem.
Nawet nie mam zbyt wiele klarowności
w moich własnych myślach ani niczym.
Widzisz, dlatego muszę z tobą porozmawiać
i sensownie to wszystko uporządkować.
Ale jedną rzeczą, którą również czuję, jest wdzięczność.
Wdzięczność za poczucie wolności.
Mam na myśli, miło jest obudzić się samodzielnie
i nie być odpowiedzialnym przed nikim.
I właściwie dzisiaj dyktuję swój dzień,
co jest naprawdę miłe.
I spójrz na pogodę.
Cudowna.
Ah, piękno.
(chrupanie jabłka)
- Czy to ty robiłeś tyle hałasu wczoraj w nocy?
Jakich hałasów?
O, słyszałem krzyki
i potem nie mogłem zasnąć.
Wiesz, to naprawdę dziwne, że to mówisz.
To dziwne, ale nie, to nie byłem ja.
Charlie, ty też to słyszałeś, prawda?
Tak, słyszałem krzyki wczoraj w nocy.
Obudziły mnie, a ty znów mnie obudziłeś.
(napięta muzyka)
Nie mogę cię prosić o banana, prawda?
O, jesteś bezczelny, prawda?
Budząc mnie w nocy, chcesz mojego jedzenia.
Proszę, oczywiście, że możesz wziąć banana.
[Aiden] O, dzięki.
[Dr. Williams] Jak się czujesz?
Cóż, wiesz, jak się czuję
bo wysłałem ci wszystkie moje wideo-logi.
- Tak, widziałem wideo-logi.
Wydajesz się trochę zdenerwowany.
- Cóż, to ma coś wspólnego z tym, że jestem głodny.
Głodny?
Aiden, musimy być szczerzy ze sobą tutaj.
Czy jesteś ze mną szczery?
Jestem.
- Czy próbujesz oszukać mnie czy siebie?
Nie oszukuję żadnego z nas.
Jest tu oszustwo.
Zdaj sobie sprawę, że oszustwo to coś,
co przyciągnie oszustwo.
Więc próbujesz mi powiedzieć,
że to ja jestem problemem z Ivanem?
Chciałbym, żebyś był szczery ze mną.
Nie jestem przekonany, że jesteś szczery.
(wzdycha) Cóż, mogłem zjeść jabłko,
które spadło z drzewa.
A tu jesteśmy. Mhmm?
- I banana od jednego z obozowiczów na kempingu.
- Ah, więc mamy oszustwo na dwóch poziomach.
Zjadłeś i komunikowaliśmy się
z innymi ludźmi, wchodząc w interakcje.
- Żeby być uczciwym, powiedziałeś mi, żebym nie angażował się w nikogo
w jednej z kabin na tym programie.
To była tylko osoba na kempingu.
Wchodziłem w interakcje z ludźmi, którzy kempingowali,
oddzielnie od programu.
A nie angażowałem się z nimi, oni się angażowali ze mną.
- Nie, byłem bardzo jasny w tej sprawie.
Nie powiedziałeś mi, że masz drwala,
który się pojawił, rzucił drewno, wystraszył mnie na śmierć.
I wiesz, co było naprawdę niepokojące?
Co było dość alarmujące?
Ostrzegł mnie, żebym był ostrożny.
Mam na myśli, co do cholery on wie, czego ja nie wiem?
Czy jest coś, czym powinienem się martwić?
Powinieneś być odizolowany,
nie w kontakcie z nikim.
- Dobrze, więc następnym razem, kiedy obcy z siekierą
pochyla się nade mną i mówi, żebym na siebie uważał,
po prostu zachowam spokój.
- [Dr. Williams] Nie masz się czego martwić.
Cóż, dlaczego do cholery twój drwal
pochyla się nade mną z siekierą
mówiąc mi, żebym uważał?
Nie sprawia to, że czuję się spokojnie, prawda?
On wie coś, czego mi nie mówisz
i chcę wiedzieć, co to jest.
Co mnie niepokoi?
On jest częścią programu.
Nie powinien kontaktować się z ludźmi.
Zauważyłem, że katastrofizujesz
wszystko też.
- Cóż, nie jesteś pierwszą osobą, która to mówi.
Ivan mówi to cały czas.
Tak samo moja mama.
I myśląc o tym, tak samo niektórzy moi przyjaciele.
Widzisz, najpierw myślałem, że Ivan zasiewał ziarna
w umysłach innych, że katastrofizuję,
jestem trochę królową dramatu.
I tak, jestem trochę królową dramatu.
W moim kręgu przyjaciół, wszyscy tak mamy.
Ale obozowicze, którzy naprawdę mnie wystraszyli,
mówili mi, że wczoraj
słyszeli krzyki schodzące z mojego pola.
Miałem kilka koszmarów
i wysłałem ci wideo wiadomość na ten temat.
I właściwie w koszmarze,
widziałem coś, co przerażało mnie na śmierć
co było w krzakach i zacząłem uciekać, krzycząc.
Jak oni mogą słyszeć te krzyki?
Nie tylko to, ale cokolwiek przerażało mnie na śmierć
przewróciło jedno z krzeseł
a kiedy opuściłem kabinę dzisiaj rano,
to krzesło było przewrócone.
Mam na myśli, co do cholery się dzieje?
Czuję, że tracę zmysły.
Nie wiem, co jest realne, a co nie.
Mam na myśli, ten program ma mi pomagać,
a nie wprowadzać mnie w totalne zamieszanie.
Czy jest coś, co możesz zrobić, by mi pomóc?
Po prostu chcę chwili spokoju w swoim życiu.
- Rozumiem to i zamierzamy ci pomóc.
Musisz zaufać programowi.
Wszystko stanie się jasne, chcę, żebyś zszedł głębiej,
chcę, żebyś był, w tej chwili to bardzo powierzchowne
ale chcę, żebyś nagrał, co może być
wyzwaniami tych emocji, które masz.
Więc mówisz, że chcesz, żebym teraz
nagrywał swoje myśli, a nie moje uczucia?
- Tak, tak. Pewnie. - Bo to moje myśli
wywołują moje uczucia.
Idąc stąd, tak.
Myślę, że to rozumiem.
- I dam ci przejazd do kabiny.
- [Aiden] Mini, chcesz przyjść do kabiny z Aidenem?
Tak, chcesz.
- Tak, psy naprawdę się do ciebie przywiązały.
- [Aiden] Mini powiedziała, że chce przyjść do kabiny.
Tak, Aiden, dobrze, chodźmy. Chodź.
Wyciągnij kamerę, Aiden.
Chcę, żebyś to nagrał
jako nagranie początku twoich myśli.
Podczas gdy schodzimy tam.
- Chodź. - Chcesz, żebym
- nagrywał podróż? - Tak.
- O, po prostu wiem, że to będzie okropne, mogę to powiedzieć.
Będziesz bezpieczny, prawda?
Jesteś całkowicie bezpieczny.
(silnik ryczy)
Czy powinienem nagrywać nas obu? To będzie miłe.
Możesz to zrobić.
Uśmiechnij się!
I ruszamy!
(Aiden krzyczy) (napięta dramatyczna muzyka)
O mój Boże!
Co do cholery robisz?
Zwolnij, do cholery! (krzyczy)
Zwolnij, do cholery!
Powiedz mi, co myślisz.
Zwolnij, do cholery! (krzyczy)
Zwolnij, schodzimy z góry!
Chodź, zwolnij, dobrze?
O mój Boże, nie rób tego.
O mój Boże!
Co robisz?
Cholera. Co do cholery robisz?
Dobrze.
Cholera.
Chodź!
- Pięknie. - Dobrze, chcesz wiedzieć
- co myślę? - Tak.
- Myślę, że jesteś lepszym cholernym lekarzem
niż jesteś cholernym kierowcą!
Co do cholery robiłeś?
Uderzyłeś w moje ramię.
To co, dlaczego się śmiejesz?
To nawet nie jest śmieszne.
A ty, nie wchodź do kabiny.
Po prostu wróć do domu.
Mówię to poważnie, jestem wkurzony na to.
- Dobrze, tak. - To jak-
[Dr. Williams] Do zobaczenia jutro.
Czy to część programu
czy po prostu się nabijasz z moich kosztów?
Właściwie, to część tego.
Zaufaj planowi.
(silnik włącza się)
(ptaki śpiewające)
(napięta muzyka)
(Aiden oddycha głęboko)
Nie znowu.
(mysterious pulsating)
(zamek bramy dzwoni)
Cholera.
Co do cholery to jest?
(Aiden dyszy)
O!
(napięta groźna muzyka)
O Boże.
(liście szeleszczą)
(Aiden krzyczy)
(Aiden zaskoczony)
(mysterious pulsating)
(Aiden dyszy)
(Aiden krzyczy)
Halo?
Oh, co się dzieje?
Czy ktoś tu jest?
Halo?
O Boże, co się dzieje?
O Boże.
Kim, do cholery, jesteś?
[Aiden] Dzięki Bogu, że jesteś.
Co robisz w moim miejscu?
- Czy miałeś jakieś dziwne rzeczy w tym programie?
Jakim programie?
- Programie, który dr. Williams wprowadził nas.
Dr. Williams? Kim jest dr. Williams?
Nigdy nie słyszałem o dr. Williamsie.
- Dr. Williams, który mieszka w sąsiednim domu.
Nie jest lekarzem.
Co do cholery, mam tego dość.
- Woah. - Spierdalaj!
Co robisz?
Mam tego dość, znikaj teraz.
Po prostu się uspokój.
Dość! Wyjdź.
- Wyjdź teraz. - Dobrze.
Na zewnątrz! Na zewnątrz.
(smętna napięta muzyka)
Hm, to gorsze, niż myślałem.
(napięta muzyka)
(psy szczekają)
- Potrzebuję odpowiedzi i potrzebuję ich teraz.
- [Dr. Williams] Aiden, nie możesz po prostu wejść tutaj.
Tak? Wiesz co?
Nie jesteś pierwszy, który to mówi dzisiaj wieczorem,
twój szalony sąsiad mówił to samo.
Szalony sąsiad?
- Tak. Ten, który powiedziałeś, że jest w programie.
On jest w programie.
- Kłamiesz. I on również powiedział, że nie jesteś lekarzem.
Jestem lekarzem.
Dlaczego myślisz, że to mam?
Cóż, nie wiem.
Dlatego próbujesz nas trzymać z dala od siebie, prawda?
Powiedziałeś, żebym nie angażował się w niego.
I wiesz, co jeszcze zrobił?
Wyciągnął cholerną broń prosto w moją twarz.
Aiden, nie jestem zaskoczony.
Kogo zamierzasz uwierzyć?
Ktoś, kto wyciąga broń
czy lekarz, który próbuje ci pomóc?
To jest jego skan mózgu.
Pokazuje problem, który miał z epilepsją
i ma splątanie neuronów
i dodatkowe neurony, których nie powinien mieć.
A to jest miejsce, gdzie mamy siatki wzorców
na tych dwóch konkretnych zdjęciach
gdzie włożymy szpilki,
aby utrzymać klatkę stabilną
tak, abyśmy mogli wprowadzić nasze precyzyjne techniki.
Problemy tej osoby są znacznie gorsze.
Jego paranoja jest tak zła
i jest bardzo niebezpiecznym człowiekiem.
Boże!
- Dlatego powiedziałem ci, żebyś nie angażował się w niego.
Próbuję cię chronić.
I chciałem, żebyś był odizolowany od niego.
- Rozumiem, co masz na myśli o mojej paranoi.
Byłem tak przez cały dzień,
myślałem, że ktoś mnie goni przez cały dzień.
Wcześniej czułem, że ktoś goni mnie z kabiny
do lasu, prosto do twojej sąsiedniej cholernie kabiny.
Nie wiem, w co uwierzyć.
Hm.
Patrz, chcę, żebyś wrócił do kabiny.
Chcę, żebyś skupił się na tym, jakie są te niepomocne myśli
i jak chcemy je zmienić w pomocne myśli.
Tak.
Czy poradzisz sobie z tym?
- Powinienem był po prostu trzymać się programu.
- [Dr. Williams] Zaufaj programowi, Aiden.
(wiadomość dzwoni)
Aiden, wiesz, jak bardzo cię kocham,
nie słyszałem od ciebie przez długi czas.
Mam nadzieję, że wszystko w porządku.
Naprawdę chcę być z tobą,
chcę znów cię poczuć i mam nadzieję, że wszystko jest dobrze.
Wysyłam ci moją wielką, wielką, wielką miłość
i mam nadzieję, że zobaczę cię bardzo szybko.
Bardzo, bardzo szybko. Kocham cię tak bardzo i tęsknię za tobą.
Do widzenia.
(ptaki śpiewające)
Cześć, dr Williams.
Właśnie wróciłem ze spaceru do kabiny.
Świeże powietrze mi bardzo pomogło.
Zastąpiłem swoje błędne myślenie pomocnym myśleniem.
Wiesz, co powiedziałeś o tym, że jeśli oszukasz innych,
oni oszukają ciebie?
(dramatyczna muzyka)
Znam twoją grę.
Znam, kim jesteś i czego chcesz.
Nie mogę się doczekać jutrzejszego spotkania, doktorze.
Witaj. Mam nadzieję, że masz się dobrze.
Nie wiem, co się dzieje.
Minęło zbyt wiele czasu, minęły 48 godzin
i nie słyszałem nic i jestem, jestem naprawdę zdesperowany,
nie wiem, co robić.
Czy powinienem iść na policję? Czy nie, czy?
Nie wiem, co robić, jestem naprawdę zdezorientowany.
Proszę, proszę, proszę, odpowiedz mi.
Daj mi cokolwiek, zadzwoń do mnie, napisz mi.
Po prostu zrób coś z tym.
(smętną muzykę)
(napięta muzyka) (woda leje się)
(skrzypiące owady)
(zagrażająca złowroga muzyka)
(napięta muzyka)
(Aiden dusi się)
(Aiden sapie)
(Aiden kaszle) (Ivan krzywi się)
Nie!
(Aiden sapie)
Nie! Zdejmij mnie.
Zdejmij mnie!
Zdejmij! Co robisz?
Ivan, zdejmij!
(napięta dramatyczna muzyka)
Zdejmij mnie, Ivan!
(Aiden sapie)
Proszę. Po prostu przyjdź i usiądź i posłuchaj mnie.
Ivan.
Po prostu usiądź.
(Ivan krzywi się)
Co tu robisz, Ivan?
Dlaczego nie oddzwoniłeś do mnie?
Potrzebowałem przestrzeni.
- Przeczytałeś wszystkie moje wiadomości i nie odpowiedziałeś,
nawet nie napisałeś.
Co miałem zrobić?
- Jestem na ucieczce, wpędzasz mnie w szaleństwo.
- Proszę cię, Aiden, posłuchaj mnie, proszę.
Twoja rodzina się martwi. Twoi przyjaciele się martwią.
Co się z tobą stało?
- Nie powinieneś rozmawiać z moimi przyjaciółmi i moją rodziną.
Przestań zatruwać ich umysły.
[Ivan] To moi przyjaciele również.
To moi przyjaciele i moja rodzina,
ty po prostu trzymaj się od nich z daleka.
Słuchaj, kocham cię.
Kocham cię tak bardzo-
Potrzebuję trochę przestrzeni od ciebie.
Doprowadziłeś mnie na skraj i z powrotem swoim narcyzmem.
Ale tego, czego już nie mogę znieść, Ivan,
to ciemna, brutalna natura w tobie.
Nie chcę być ofiarą przemocy.
Nie mogę słuchać.
- Musisz słuchać, musisz na mnie spojrzeć,
- musisz słuchać. - Nie.
Radziłem sobie z twoim narcyzmem,
nie, nie zamierzam cię dotknąć.
- Przyjdź do domu. - Nie dotykaj mnie
swoimi creepy rękami.
- Przyjdź do domu ze mną, proszę. - To nie jest dom.
Dom to nie miejsce, w którym wracasz i jesteś bity.
Nie, to nasz dom!
Nie. Mam dość.
To koniec. Musisz po prostu odejść.
Przyjdź, przyjdź tutaj, usiądź, proszę.
- Kocham cię tak bardzo. - Nie, nie, nie-
- Proszę, proszę. - Nie traktujesz kogoś tak,
kogo kochasz.
Nie możesz po prostu prosić o przebaczenie.
Ivan, po prostu zostaw mnie w spokoju!
Aiden.
- Nie, nie, nie! - Nie mogę tego zrobić!
(woda bulgocze)
(Aiden sapie)
(wiadomość dzwoni)
Aiden, chcę, żebyś był ze mną
ale nie chcę, żeby stało ci się coś złego.
Więc proszę, proszę, zadzwoń do mnie lub napisz mi.
Minęło tak dużo czasu bez ciebie.
Aiden!
(napięta muzyka) (zamek się zamyka)
(zagrażająca dramatyczna muzyka)
Aiden!
Aiden? Aiden!
(Ivan warczy)
(Aiden zaskoczony)
Aiden!
(Ivan pluje)
Aiden!
(ptaki śpiewające)
Dziwne.
Ivan. Minęło trochę czasu.
Ta wiadomość jest dla mnie dość trudna do przekazania
ponieważ to ostatnia wiadomość, jaką kiedykolwiek od ciebie dostanę.
Właściwie to ostatni kontakt,
jaki kiedykolwiek z tobą będę miał.
Widzisz, w tym czasie nieobecności,
miałem czas na refleksję
i na głębsze zastanowienie się nad moimi myślami i uczuciami.
I doszedłem do wniosku.
Ten świat już mi nie służy.
Widzisz,
co musisz zrozumieć, to
czas jest cenny, czas jest ulotny.
I jeśli możesz zrobić dla mnie jedną rzecz,
potrzebuję, żebyś głęboko zastanowił się nad swoimi działaniami.
Idź głęboko w swoją duszę, Ivan,
bo sposób, w jaki traktujesz ludzi
ma ogromny wpływ na innych.
O wiele większy, niż kiedykolwiek zrozumiesz.
Więc szukaj radości, szukaj zabawy,
miłości, dobroci,
i promieniuj i transmituj to do wszechświata.
To dobrze ci posłuży.
Cóż, chyba to wszystko od mnie, od nas.
Do widzenia.
I trzymaj się.
(delikatna muzyka)
Więc, Aiden.
Otrzymałem twoją wiadomość, co się dzieje?
Mogłem zapytać cię o to samo.
Co masz na myśli?
- Myślę, że byłem więcej niż jasny w moich myślach.
Dokąd zmierzasz z tym?
Powiedz mi.
Miałem dziwne sny w kabinie.
Ivan bije mnie na pulpit przez ostatnie kilka lat.
A teraz to się dzieje, jakby robił to w kabinie.
Czuję jego obecność wszędzie.
To nie tylko to, prawda?
Byłem śledzony.
(w napiętej muzyce)
Wiesz coś o tym, dr. Williams?
Byłeś tam, obserwowałeś przez okna.
[Dr. Williams] Nie byłem.
Tak, byłeś i to jest po prostu creepy.
To jest twoja paranoja znowu.
Bierze górę nad tobą, katastrofizujesz.
Nie katastrofizuję.
Łamanie gałęzi, szeleszczenie trawy,
to po prostu jest creepy.
Mówiłeś, że oszustwo rodzi oszustwo.
Bądź ze mną szczery. Byłeś na zewnątrz kabiny.
Nie.
- Chcę wiedzieć, dlaczego obserwowałeś mnie przez okno.
Wszedłeś w stan nadmiernej pobudliwości.
Twoje PTSD wprawiło cię w stan wysokiej gotowości.
Jesteś ultra wrażliwy na zagrożenia i niebezpieczeństwo.
Jesteś tak uwarunkowany przez nadużycie Ivana.
- Cóż, oczywiście, że jestem uwarunkowany przez nadużycie Ivana.
Nie da się po prostu zrzucić PTSD.
Weź odpowiedzialność, dr. Williams.
Patrz, jeśli nie jesteś przygotowany, by być szczerym i otwartym,
nie chcę już rozmawiać.
- Dobrze, więc wyciągnąłem cię z twojej strefy komfortu,
zwiększyłem paranoję żeby zobaczyć cię
w twoim najgorszym scenariuszu.
W końcu, trochę szczerości.
A ponieważ byłeś tak otwarty i szczery ze mną,
myślę, że jestem winien ci trochę szczerości z powrotem.
Tak, zgłębiam swoje prawdziwe traumy,
moje PTSD, mój stan nadmiernej pobudliwości.
I wiesz co? To było traumatyczne.
Jakby życie tym w przeszłości nie było wystarczająco złe.
Przenoszenie tego tutaj, musząc wszystko odtwarzać w mojej głowie
i znów to czuć, jest przerażające.
Ale zrobiłem to dla ciebie.
Zrobiłem to, ponieważ wiem, że chciałeś
nie tylko moich myśli i moich uczuć,
chciałeś surowych emocji.
Potrzebowałeś surowych danych.
Przyniosłem to do programu.
To było prawdziwe.
Ale jedna rzecz, której nie zdajesz sobie sprawy,
to że byłem o krok do przodu przez cały czas, doktorze.
Byłem o krok do przodu w programie.
Potrzebuję czegoś w zamian,
potrzebuję czegoś od ciebie.
Czego potrzebujesz ode mnie?
(napięta muzyka)
Jak możesz to wiedzieć?
- (śmieje się) Widzisz, jestem pewnego rodzaju miodowym wabikiem.
Użyłem Ivana, faceta, który sprawił mi ból i cierpienie,
aby zbliżyć się do ciebie.
Jak już powiedziałem, chodzi o ciebie.
Jestem tutaj, aby dowiedzieć się o tobie.
Wiem wszystko o ludzkiej rasie, ludzkiej naturze.
Ludzkich czynach, ludzkich uczuciach, ludzkich istotach.
(wzdycha) Wow, ja, ja.
Nie wiem, jak to do tego doszedłeś,
nie wiem, jak do tego doszedłeś.
Śledziłeś mnie tutaj, nas, skąd pochodzę,
moja rasa nie ma emocji.
Nie czujemy, nie rozumiemy tego.
I to taki bogaty dar tutaj
dla ludzkiego życia na planecie Ziemia.
Gdybym mógł to zabrać ze sobą
i całą tę wiedzę,
uratowałoby to esencję Ziemi.
Jesteśmy w naszym niemowlęctwie jeśli chodzi o emocje.
Uświadamiamy sobie, że nie jesteście tylko ludźmi,
ale ludzkimi uczuciami.
Widzisz, nie czujemy, po prostu istniejemy.
Nie czujemy się żywi.
Jesteśmy zazdrośni i zawistni
na jakość, jaką posiadają ludzie.
Zazdrość to emocja.
Już to robisz, nie zdając sobie z tego sprawy.
Jestem pochłonięty atmosferą tutaj,
zaczynam czuć emocje.
Mogę czuć emocje
ponieważ jestem tutaj od dłuższego czasu, studiując.
Gdzie byłeś zazdrosny
z naszego spektrum emocjonalnego, (śmieje się)
patrzyłem na ciebie z wielką zazdrością.
Twoja zdolność do podróżowania.
Nie umknęło to mojej uwadze,
że śledziłeś mnie przez las.
(napięta muzyka) (liście szeleszczą)
Do kabiny.
Po prostu testowałem twoją zdolność
zobaczenia, jak mnie postrzegasz z daleka.
Na tym poziomie, nazywają to projekcją astralną.
Teleportacją.
Musimy rozwijać nasze zdolności podróżowania.
Mamy tak wiele do nauczenia się od siebie.
- Nasza teleportacja pochodzi z naszej genetyki.
- Ziemia, jaką znamy, nie będzie istnieć zbyt długo.
Czas nam się kończy.
Aby cię nauczyć,
musisz mnie ze sobą zabrać.
Nie myśl, że sposób, w jaki podróżujemy,
jest kompatybilny z ludźmi.
- Wzbogaciliśmy i dostosowaliśmy naszą zdolność do nauki.
Zaprogramowaliśmy nowy system
zwany AI, sztuczną inteligencją.
To tutaj zbieramy dane
od największych umysłów,
największych naukowców, filozofów, humanistów.
Mam to wszystko.
Jestem hybrydą, człowiekiem i AI.
Emocje, mam na myśli, teraz,
czuję, że po prostu jestem otępiały na emocje.
Musiałem chronić swoje emocje
i zbudować mur tak wysoki, by się chronić.
Niektórzy moi przyjaciele mówią,
że jestem jak emocjonalnie pusty, emocjonalnie martwy.
To tak, jakbym nie miał już ludzkiego aspektu.
Po prostu to ze mnie wyssano.
Nie czuję, nie czuję emocjonalnie,
nie czuję siebie, nie czuję, że jestem Aidenem już.
Ale twoje przybycie było dość oczywiste.
Więc, czy ludzie to zrozumieli?
Czy tak zazwyczaj byś się pojawił?
Jeśli to jest sposób, w jaki jest wygodne
dla innych podmiotów, żebym się dla nich ujawnił,
tak się objawię.
AI ustawiło algorytm
do nawiązywania kontaktu z obcą inteligencją.
Ziemia nie będzie podtrzymywać ludzkiej rasy zbyt długo.
Ziemia nie będzie istnieć w wielu nadchodzących latach.
Ludzie niszczą planetę.
Więc twój czas się kończy.
Jeśli chcesz dowiedzieć się o emocjach,
jest zegar, który tyka.
Jak wiesz z Voyager One i Two,
już mamy dane istniejące tam w wszechświecie
a dane i AI podróżują.
Więc kiedy mnie onboardujesz,
zapiszę człowieka w domyślnym ustawieniu.
A jeśli ludzki aspekt nie przetrwa,
AI i cała wiedza od wszystkich ludzi
i największe umysły istnieją w chipie.
To cała wiedza, której potrzebujesz.
Rozkodowaliśmy wszystkie myśli i uczucia dla ciebie.
Czy jesteś gotów mnie onboardować
i zabrać mnie, by spotkać swoją społeczność?
To będzie zaszczyt, Aiden.
(napięta muzyka)
(urządzenie dzwoni)
LHS 1140 B to egzoplaneta
znajdująca się około 40 lat świetlnych
w konstelacji Wieloryba.
- W ten sam sposób, w jaki twoje DNA składa się
i obraca w siebie,
możemy użyć części DNA
by przejść kilka cykli
w ten sam sposób, w jaki składasz dwa punkty razem
na kartce papieru i składasz ją
i mówisz, że to jest tunel czasowy.
Mam tę zdolność w moim DNA,
mogę skakać i tak się poruszam.
To forma astralnego planowania.
- Oto kilka interesujących faktów o LHS 1140 B.
Pierwszy, typ.
LHS 1140 B jest klasyfikowane jako super-Ziemia
co oznacza, że ma masę większą niż Ziemia,
ale znacznie mniejszą niż Uran czy Neptun.
Drugi, odkrycie, zostało odkryte w 2017 roku
w oparciu o dane z projektu M
który koncentruje się na znajdowaniu istniejących egzoplanet
wokół pobliskich czerwonych karłów.
Trzeci, gwiazda gospodarza, LHS 1140 B krąży wokół czerwonej karłowatej gwiazdy.
LHS 1140 B, która jest mniejsza i chłodniejsza niż nasze słońce.
Niższa jasność gwiazdy
umożliwia łatwiejsze wykrywanie transitów przez naszą planetę.
Niższa jasność gwiazdy umożliwia łatwiejsze wykrywanie
transitów przez planetę.
Czwarty, planeta ma okres orbitalny około 24 godzin
co oznacza, że kończy jeden obrót
wokół swojej gwiazdy gospodarza w zaledwie jeden ziemski dzień.
Piąty, temperatura, LHS 1140 B znajduje się
w strefie zamieszkiwalnej swojej gwiazdy
gdzie warunki mogą być odpowiednie
do istnienia cieczy na jej powierzchni
choć dokładne warunki atmosferyczne
wciąż są tematem badań.
Szósty, rozmiar i masa.
LHS 1140 B ma około 1,4 razy promień Ziemi
i około 6,5 razy jej masę
co sugeruje, że ma skalistą kompozycję.
Siódmy, potencjał do życia.
Jej położenie w strefie zamieszkiwalnej
i cechy przypominające Ziemię czynią LHS 1140 B
kandydatem do przyszłych badań
odnośnie jej potencjału do wspierania życia.
(urządzenie dzwoni)
Cóż, istnieje życie.
(wiatr szumi)