Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Zwolnij, Mike! Zaraz puszczę pawia.
Przez ciebie jesteśmy spóźnieni.
Nie jesteśmy. Po co te nerwy?
Bo przez ciebie jesteśmy spóźnieni.
Nie będę tego dłużej tolerować. Szanuj mój czas.
Mój żołądek.
Zatrzymaj się przy tym sklepie. Kupię napój imbirowy.
Stary, nie mamy czasu na napoje.
Proszę cię. Mdli mnie. Jedziesz jak szalony.
Zaraz puszczę pawia.
Proszę bardzo.
Masz 90 sekund.
Napój imbirowy, nic więcej.
Jestem dorosłym mężczyzną.
Mógłbyś być milszy.
Dobra. 85 sekund.
Świeże te hot dogi?
Wczoraj je wyłożyłem.
To daj jednego łapserdaka z reliszem i musztardą.
Tylko szybciorem.
Nie, daj tamtego. Właśnie. Szybciej.
Muszę iść.
Nie guzdraj się tak.
Super, dzięki.
Otwieraj kasę.
- Nie, nie. - Już!
To nie jest najlepsza pora.
Stul dziób!
Jak za 15 sekund nie znajdę się w aucie,
przyjdzie tu straszny zrzęda i obaj będziemy mieli przesrane.
- Marcus. - Nie ruszaj się.
Ani kroku dalej!
Mówiłem gościowi, że muszę iść.
Czy to na ladzie to skittlesy?
Czekałem na napój imbirowy.
Nieprawda. Napój wziął zaraz przy wejściu.
Hot dog, Marcus?
Nie możesz tego jeść.
- To nie moje. - Owszem, pana.
Nie wtrącaj się, skarżypyto.
Mordy w kubeł!
Muszę pana prosić o odłożenie broni.
Spróbuj mi ją odebrać, skurwysynu.
Nie prowokuj go.
Marcus, idź do auta.
Ale on celuje mi w łeb.
Wolisz mieć do czynienia z nim czy ze mną?
Pan wybaczy, ale muszę iść.
Nie musiałeś strzelać.
Wskakuj do auta.
Wezwij policję.
A wy to nie policja?
Ludzie patrzą na ciebie
i widzą szyte na miarę garnitury, luksusowe auta i zegarki.
Nie miałeś ich, gdy cię spotkałam.
Byłeś praktycznie nagi...
To w 90% zdecydowało o tym, że za ciebie wychodzę.
Byłeś ledwie żywy.
Z raną postrzałową.
Ale miałeś w sobie jakiś ogień, który był...
nadzwyczajny.
Przysięgam, że do końca życia będę podsycać ten ogień.
Ogłaszam was...
mężem i żoną.
Możesz pocałować pannę młodą.
Tak!
Cudownie.
Po tym, jak go postrzelili, ożenił się z terapeutką.
To ma sens. Zdrowie psychiczne jest bardzo ważne.
To jego fizjoterapeutka.
- Gratulacje, Michaelu. - Rita. Dziękuję, dziękuję.
Pan burmistrz.
Jeszcze nie. Nie zapeszajmy. Wciąż tylko prokurator.
Znam pańskie dokonania.
- Ma pan mój głos. - Dziękuję.
Gratuluję.
Wzorcowa para ludzi sukcesu.
- Przyniosę ci drinka. - OK.
- Coś dla pana? - Nie, dziękuję.
Myślałam, że jesteś typem wiecznego kawalera.
Sam jestem zaskoczony.
Pewnie w końcu spotkałeś tę właściwą.
Wcześniej nie byłem dość dojrzały.
Miałeś wtedy 50 lat.
No dobra.
Przepraszam z góry za to, co powie.
Mike.
- Wiesz, jak jest. - Marcus!
- Marcus. - Daj mi to powiedzieć!
Proszę cię.
Tyle w życiu przeszedłeś.
Była wiedźma. Bruja.
Prostytutka.
Moja siostra. Pamiętasz? O siostrze mogłeś mi powiedzieć.
Mogłeś mi powiedzieć.
Jeśli cię chciała, przyjąłbym cię z otwartymi ramionami.
- Kocham cię, Mike. - Nie wątpię.
Kapitan byłby szczęśliwy, gdyby mógł cię dziś widzieć.
Ale wiesz co?
Jest tu jego córka, Judy, i wnuczka, Callie,
która chce zabrać głos.
Mój dziadek kochał was wszystkich.
Gdyby tu był, powiedziałby wam, żebyście tego nie schrzanili.
Tak by powiedział.
Powiedziałby: „Nie spieprzcie tego”.
Właśnie.
Przepraszam.
Mike, od wielu lat jesteś moim partnerem.
Tak jest.
A teraz zostanie twoim partnerem, Christine.
Za Mike'a i Christine Lowrey.
Na całe życie!
Dawaj, Marcus! Dawaj, Marcus! Dawaj, Marcus! Dawaj, Marcus!
O cholera.
Co się stało?
Marcus!
- Jaki tu jest adres? - Pozwól. Odsuń się.
Kapitan Rita Secada. Mam policjanta z zatrzymaniem akcji serca.
Dawaj, stary.
To jeszcze nie twój czas.
Marcus!
Marc... Marc...!
Co za koleś.
Hej, kolego.
Co robisz?
Całe życie się bałem.
Zmarnowałem tyle czasu.
Odejdź trochę od tej krawędzi.
Który mamy rok?
Jest wtorek.
Rok ten sam, w którym zakręciłeś kopytkiem.
A wydaje się, jakby minęło pięć lat.
Znalazłem się na dnie oceanu.
Wszystkie problemy zniknęły.
Byłem wolny.
Czułem miłość w całym ciele. W calutkim.
Jasne.
A może...
czuj tę miłość trochę dalej od krawędzi?
Nie ma się czego bać.
Mój czas nie nadszedł, słońce. Jeszcze nie teraz.
Panie Burnett!
Daję radę.
On po prostu...
Nie wiem, co on odpierdala.
Ale kontroluję sytuację. Mamy się dobrze.
Mamy się wspaniale!
Miami!
Kierunkowy 305 na całe życie!
Jebut!
Przestań. Bo wybijesz komuś oko tym sprzętem.
Mogę wszystko, Mike.
Mogę wszystko.
Super. Idziemy.
Chłopie, chodź.
Myślałem, że cię straciłem.
To nie takie łatwe.
Wiesz, że jesteś gołodupcem?
Wszyscy nimi jesteśmy.
Hej.
Nadciąga burza.
Nie, nie mówię o pogodzie.
To będzie czas próby.
Będzie niewesoło, a ciebie czeka bardzo trudna decyzja.
Pamiętaj, że jesteś dobry.
To mój prywatny czas, panie McGrath. W czym mogę pomóc?
- Muszę przesłać pieniądze. - Pańskie?
Pańskiego szefa. Pieniądze kartelu.
Blisko 20 milionów.
Chodzi o serię przelewów ze wsteczną datą od 2004 do stycznia 2020
na...
to konto.
Zmarłego kapitana Conrada Howarda.
Moi ludzie zajmą się logistyką. Pan musi się jedynie zalogować.
Czemu miałbym się zgodzić?
O Boże!
Chodź tu, skarbie.
Chodź.
ROZPOZNAWANIE TWARZY
Nie zrobisz przelewu telefonem.
Kochanie, co się dzieje?
One się znają?
Kto jest tam z tobą?
- Dobra! - Kochanie?
Jedziemy.
Przelew w toku
Na konto: CONRAD HOWARD
Zabiją cię za to.
Nie będą wiedzieli, co się stało.
Twoja dziewczyna usłyszała, jak rozmawiasz przez telefon z żoną
i zrozumiała, że nigdy się nie rozwiedziesz.
Wpadła w furię i cię zastrzeliła.
Ochroniarz próbował interweniować, ale było za późno.
Uświadomiwszy sobie, co zrobiła,
odebrała sobie życie.
Kochanie, co ty wyprawiasz?
- Dwa tygodnie temu miałeś zawał. - Właśnie.
Nie bez powodu zwą go siewcą wdów. Powinieneś być w szpitalu.
T, próbowałem przemówić mu do rozsądku.
Ale jest dorosły. Wyszedł ze szpitala na własne życzenie.
Kochanie, daj spokój. Nie mogłem już wytrzymać bez ciebie.
Przez moje stenty buzuje gorąca krew.
- Jadę do ciebie. - Wystarczy.
Spokojnie, kolego. To mój telefon.
- Kocham cię. - Jesteśmy za 10 minut.
Dobra, skarbie. Kocham cię.
Hej, Mike.
Miałem ci tego nie mówić, ale robimy to nie pierwszy raz.
- Jeździmy razem cały czas, tak? - Nie, mam na myśli nasze dusze.
Tak, jeździmy razem, ale widziałem wszystko, Mike.
Jesteśmy ze sobą związani od stuleci.
Nie zawsze byliśmy Mikiem i Marcusem, ale to zawsze byliśmy my.
Co ty opowiadasz?
Jesteśmy bratnimi duszami.
- Właśnie. - Tiaaa...
Nie.
Jakoś inaczej wyobrażałem sobie swoją bratnią duszę.
Bo skupiasz się na fizyczności.
Dusze nie mają fiutów.
Jestem pewien, że moja go ma.
Widzisz? Właśnie przez takie gadanie człowiek tkwi w miejscu.
Tego też miałem ci nie mówić,
ale moja dusza jest na wyższym poziomie niż twoja.
Nie chodzi o to, że twoja jest głupia. Rozumiesz?
Po prostu twoja jest jakby dzieckiem. Wiesz?
A moja jakby matką.
I muszę cię karmić piersią.
Rozumiesz? Dać ci possać cycka.
Wiesz?
Jak myślisz, jak długo twój mózg był pozbawiony tlenu?
- Tata! - Tata wrócił.
- Kochanie! Jesteś. - Gdzie jest moja rodzina? Moja rodzina.
Cześć, skarbie.
Mały Marcus!
Przywitaj się z dziadziem. „Cześć, dziadku”.
- Tęskniłam! - Nieziemsko wyglądasz.
Spójrz tylko, kochanie.
Trzeba ich polać zimną wodą.
Dobra, dobra. Rozumiemy.
Włóż sobie lodu w gacie czy coś.
Bardzo śmieszne.
Dobrze się czujesz?
Jak nigdy w życiu.
Bardzo się stęskniłam, kochanie, ale musisz odpocząć.
Nie, skarbie, potrzebuję cię.
- Tylko wezmę elektrolity. - Dobrze. Daj buziaka.
Co to było z tatą?
Stanął na dachu nagi...
i stwierdził, że był na dnie oceanu.
Masło z ciecierzycy?
I powiedział, że mam duszę głupiego bobasa
bez penisa.
Musicie z nim porozmawiać.
- Hej, Reggie. - Słucham?
- Wyżarłeś mi przekąski? - Nie.
A tak się na nie cieszyłem.
Kochanie.
Musisz znaleźć pracę.
- Jestem w marines. - Więc musisz jechać na misję.
Dopiero wróciliśmy z Jemenu.
Dziękuję za twoją służbę.
- Myślałeś, że nie żyję, prawda? - Nie żyjesz?
Ale jednego nie wiesz.
Zainstalowałem tu kamerę. Tak.
Theresa!
Lekarz tak kazał. Jesteś na diecie. Zero soli, cukru i tłuszczów.
Zero stresu, głośnych dźwięków i wysiłku fizycznego.
Wyluzuj, kolego.
Powiedz mu, Mike.
Przejdę przez to z tobą. Zostaliśmy wegetarianami.
Wegetarianami? Spójrz na mnie.
Spójrz na tego faceta. Jestem jak nowy.
Potrzebuję cukrów zwierzęcych, by przeżyć.
Kochanie...
mam tu dla ciebie sałatkę.
Sałatkę?!
Hej, T, widzę, że kontrolujesz sytuację. Moje zadanie wykonane.
- Cześć, Christine. Cześć, Mike. - Pa.
Hej, Mike. Poczekaj.
Dokąd idziesz? Możesz coś dla mnie zrobić?
Tak, o co chodzi?
Dam ci 1000 dolców za paczkę skittlesów.
Nie kupię ci żadnych słodyczy.
Dobra, 2000 za baton czekoladowy. To ostateczna oferta.
Chyba zostaniesz bez batona...
jak moja dusza.
Zawsze zabierasz tych, których kocham.
Mówi śledczy Mike Lowrey.
Kapitan nie żyje.
To mój syn.
Masz pokopaną rodzinę, Mike.
Z ostatniej chwili
Departament Sprawiedliwości bada sprawę korupcji w policji w Miami.
Mamy wiarygodne informacje,
że kapitan Conrad Howard kierował tymi funkcjonariuszami
pod dyktando karteli.
Nie interesuje mnie godzina w przybliżeniu.
Muszę znać dokładny czas, zrozumiano?
Wiedziałaś o tym?
- Od dwóch tygodni. - Konferencja prasowa. Serio?
Wybaczcie, że w taki sposób.
- Ale ze względu na waszą zażyłość z... - Naszą?
Żadne z was nie miałoby pracy, gdyby nie kapitan Howard.
Rito, wiesz, że to nieprawda.
Szczerze mówiąc, nie wiem.
Wypłynęły nowe dowody.
W policji w Miami od wielu lat są przecieki.
Świadkowie giną, informatorzy znikają.
Wydarzenia wydają się przypadkowe, ale z perspektywy lat
widać prawidłowość.
Kim on jest?
Bud Grice, FBI, szef zespołu śledczego badającego tę sprawę.
To ja.
Wiedzieliśmy, że ktoś dostarcza informacje kartelowi
przemycającemu towar do południowej Florydy.
Tylko nie wiedzieliśmy kto.
Dwa tygodnie temu bankiera kartelu zastrzeliła jego dziewczyna.
Znaleziono telefon z numerem Howarda.
Lata komunikacji z kartelem i przelewy z kont offshore.
Miliony na konto Howarda.
Dzięki temu zdemaskowaliśmy skurczybyka.
- Grice! - Chwila. Coś panu powiem.
Wie pan, że tam byłem, kiedy oberwał?
Jeszcze raz nazwie go pan skorumpowanym...
Niech pan spróbuje.
Byli z nim też inni. Znajdziemy ich.
Ja z nim byłem, więc proszę mi założyć kajdanki.
Mike.
Ci skurwiele myślą, że skoro on nie żyje i nie może się bronić,
mogą wylać na niego pomyje i zszargać jego dobre imię.
Nie pozwolę na to.
Jestem Judy Howard z agencji federalnej.
Wiem, że nie mam uprawnień. W ramach zawodowej solidarności
proszę o wgląd w źródła, które są podstawą oskarżeń przeciwko memu ojcu.
Judy.
Wyjaśnimy to, dobrze?
Jak Callie?
A jak myślisz?
Jesteśmy po tej samej stronie, Judy.
Jak cholera.
Mój tata wciąż by żył, gdyby nie twój bękart.
Judy...
Jeśli wpadnie w moje ręce, przysięgam na ojca,
że go zabiję.
Spokojnie, spokojnie.
Co robimy?
Twierdzą, że współpracował z kartelem. Zapytajmy kartel.
FEDERALNY OŚRODEK KARNY ŚRODKOWA FLORYDA
Jak się masz?
To więzienie.
Tak.
Potrzebujemy twojej pomocy.
Twierdzą, że kapitan Howard był skorumpowany. Wiesz coś o tym?
- Ile czasu za to obetną? - Pracuję nad tym.
A to jest moja osobista prośba.
Muszę wiedzieć, czy kapitan Howard współpracował z kartelami.
Nie.
Był na tropie tych, którzy współpracowali.
Więc trzeba go było sprzątnąć.
Nie.
Został zabity, bo był na liście celów twojej matki.
Dodano go do tej listy.
Wasi ludzie chcieli zrzucić winę na nas.
Wasi ludzie chcieli jego śmierci.
Jak to „nasi ludzie”?
Uważajcie.
Gracie w grę, a nie znacie jej zasad.
- Po waszej stronie są nieuczciwi gracze. - Bzdura.
Kto?
Raz go widziałem.
Rozpoznasz go?
Sí.
Jak się nazywa?
Nie wiem.
Moja matka... To ona się z nim kontaktowała.
Trzeba było utrzymać tę cholerną wiedźmę przy życiu.
Marcus.
Niech spoczywa w pokoju.
Stary.
Szefie...
nasz człowiek zdobył z akt zespołu śledczego historię aktywności Howarda.
Komputery, telefony, pliki, wszystko.
Wiemy, że był na naszym tropie.
Ale nie wiemy, co na nas miał. Trzeba zatrzeć każdy ślad.
Ładnie.
Hej, szefie.
Na razie wszystkie papiery są czyste.
W telefonach nic nie ma. W komputerze też.
- Był ostrożny. - Ale?
Jego prywatny laptop miał słabe szyfrowanie.
No i... jesteśmy.
BŁĄD SIECI
Cholera. Uruchomiliśmy mechanizm zabezpieczający.
Jak to „my”?
Coś zostało wysłane.
Do kogo?
SMS [WYSŁANO]
Namierzam ten telefon.
Kapitan Howard
Co za cholera?
Pisze do nas z zaświatów.
Niemożliwe.
Jeśli to oglądacie...
prawdopodobnie nie żyję.
Szlag!
Pieprzyć to.
Zanim zacznę...
chcę was uprzedzić:
narażam was na śmiertelne niebezpieczeństwo.
Chłopaki...
wśród nas jest kret.
Ale przecież mam was, moich bad boys.
Gigant w denkach od butelek to klucz.
Co?
Nie ufajcie nikomu.
O co chodzi? Co znaczy „Gigant w denkach od butelek”?
Fletcher.
O cholera.
To są ci faceci.
Należy im się kulka. Skończmy z nimi raz na zawsze.
Lintz, chętnie pozwoliłbym ci ich sprzątnąć.
Ale więcej martwych glin nie jest nam na rękę.
Obserwuj ich, sprawdzaj, czy podejmują jakieś działania.
Magazyn Fletchera jest przy tej ulicy.
Mike, miałem ci tego nie mówić...
Więc mi nie mów.
Nie, musisz to usłyszeć. To rewelacja.
Nie mogę umrzeć.
Co?
Nie mogę umrzeć.
Szło ci całkiem nieźle na moim weselu parę tygodni temu.
Ale nie umarłem.
Patrz.
Hej, Marcus.
Hej!
Przestań! Zejdź z drogi!
Hej!
Hej! Marcus!
Przestań.
Hej! Marcus!
A tobie odwaliło?!
Przestań.
Policja! Stać!
Człowieku!
Zwolnij!
Na przejście!
Co robisz?
Musisz zaufać, Mike.
Zaufaj sobie. Zaufaj wszechświatowi.
- Przestań się wydurniać. - Mój czas nie nadszedł, Mike.
Dobra. Mówisz, że jak strzelę ci w łeb,
to nie umrzesz?
Los przesądził, że nie strzelisz mi w łeb.
Pytam tylko, czy uważasz,
że kiedy strzelę ci w łeb, to twoim zdaniem nie umrzesz?
Los nie dba o sytuacje hipotetyczne.
Dzwonię na policję.
Policja już tu jest. Proszę się nie wtrącać, tylko jechać na plażę.
Przestań się wydurniać.
Widzisz? Chowasz broń.
On chowa broń.
Mike.
Skup się.
Nazywam ten lokal, rozumiecie, Przestrzenią Twórczą Czarnej Wyobraźni.
Fletcher.
O Boże.
Dziękuję.
Co to za lokal, do cholery?
To moja galeria i studio. Jestem teraz artiste.
Nie jesteś żadnym artystą.
- O co chodzi? - O kapitana Howarda.
Bardzo mi przykro, że zginął. Pomógł mi odmienić życie.
Kazał nam z tobą porozmawiać.
Dobra. Rozmawiajcie.
- Właśnie rozmawiam. - Powiedz, co masz powiedzieć.
- Powiedziałem. - Nie.
- Więc mów, co mam powiedzieć. - Powiedziałem, co mogłem.
Jaja sobie robisz, drągalu?!
Marcus! Przestań!
Kapitan uratował mi życie. Nie spieprzę tego.
Nie powiem tego, co mam powiedzieć, jeśli nie powiecie swojej części.
Po prostu mów, co masz powiedzieć.
Kretyni, słuchajcie.
Kapitan Howard odkrył jakiś wielki przekręt.
Nie wierzył, że się w tym połapiecie, więc się skontaktował ze mną.
Bo jesteście głupi, a ja jestem geniuszem.
Więc ukryłem informacje w czymś...
W czymś pięknym.
Wykrzyw się jeszcze raz. No spróbuj!
Odstrzelę ci ten pieprzony łeb.
Przestań, dobra?!
W czymś, co będzie żyło wiecznie.
Zastrzeliłeś go?!
Nie sądzę.
Stać!
Marcus!
Dostałeś?
Nie.
Czarna żelka. Nikt nie lubi tego gówna.
Przestań się wydurniać!
Nie żartuję. Przestań!
Nie! Nie, nie! Nie!
Mam to głęboko gdzieś!
Marcus! Nie! Nie!
Co ty wyprawiasz?!
- Panuję nad sytuacją! - Jednak nie.
Nie. Nie!
Marc...!
Idziemy! Ruchy!
Marcus!
Burnett i Lowrey biegną na północ 11. ulicą.
Policja z Miami! Jedź!
- Co robisz?! - Walczę z przestępczością, skarbie!
Stać!
Mike!
Miał pan już kiedyś atak paniki?
Co? Nikt tu nie miał ataku paniki.
Ciśnienie 165 na 90. Poty, nudności. Nie ma się czego wstydzić.
Dobra. Dzięki, stary.
Mike, pozwól mu wykonywać pracę.
Dobra robota, kolego.
Mike. Po co panikujesz, do cholery?
- Nie rozmawiam z tobą. - Co ja ci zrobiłem?
- Nic wam się nie stało? - Mike miał atak paniki.
Nieprawda. Nic mu nie jest.
Co się stało?
Nie uwierzysz. Ktoś przysłał nam SMS-a...
Dostaliśmy informację, że Fletcher złamał warunki zwolnienia warunkowego.
Więc przyjechaliśmy tu i się okazało, że był zamieszany w coś,
- nad czym nie panował. - To prawda, Marcus?
No wiesz, byłem z Mikiem.
Jak mogłaś pomyśleć, że kapitan Howard był skorumpowany?
Nie chcę w to wierzyć.
Wykonujmy swoje obowiązki i polegajmy na dowodach.
Myślisz, że był na tyle głupi, by zakładać konta na własne nazwisko?
- Ktoś go wrabia. - Kto?
- To właśnie próbujemy ustalić. - Proszę cię, jesteś inteligentna.
Michael, nie zapominaj, że rozmawiasz z szefem.
Próbuję cię bronić.
Nic nie zarejestrowano w promieniu dwóch przecznic.
Co?
Musieli wyłączyć kamery monitoringu. Nie mam nic.
Przynajmniej nie nagrał się twój atak paniki.
Słuchajcie!
- Miałeś atak paniki? - Nie.
- Mogę ci polecić terapeutę. - Dzięki, Dorn.
Nagrałam to i przejrzałam klatka po klatce.
Patrzcie.
Dobra. Nie tutaj.
- Dorn, wyłącz to. - Dobra.
Chodźmy.
Ale co to jest?
Nie jesteśmy pewni.
Proszę bardzo. Jest.
Dobra, skurczybyki. Teraz wiem, że to wy...
Sprawa jest taka:
nie wiem, jak wysoko to sięga, ale są u nas skorumpowani urzędnicy.
Współpracują z kartelem.
Zaczęło śmierdzieć jakieś dziewięć lat temu.
Kokaina, którą mieliśmy przejąć, zniknęła. A mnie cały czas blokowano z góry.
Więc wysłałem Sancheza i Ruiza na emeryturę.
Ale naprawdę mieli pracować w mieście.
Tydzień później zginęli w wypadku samochodowym.
To mnie zaniepokoiło.
Dlatego was nie wtajemniczyłem.
Martwiłem się o wasze tyłki, a przecież wy mogliście uratować mój.
Ale teraz wszystko zależy od was.
Pamiętacie tę sprawę z 2003 roku?
142 kilogramy ecstasy?
Zatrzymałem skrytkę z pominięciem procedur.
To tam są prawdziwe akta.
Tam jest wszystko, czego potrzebujecie do zniszczenia kretów!
Musicie dokończyć to za mnie. Proszę was.
Proszę, chłopaki.
Jesteście moją ostatnią nadzieją.
2003.
To byli Haitińczycy. Zoe Pound.
Gdzie mieli schowek?
Nie mam pojęcia.
Musicie iść na posterunek i wyciągnąć akta tej sprawy.
Wtedy znajdziemy schowek.
Bądźcie ostrożni. Nie wiemy, komu można ufać.
Cholera, ciężka sprawa.
Mam coś ważnego do powiedzenia. Dla oczyszczenia atmosfery.
Nie jestem kretem.
Dzięki, Dorn.
Czuję się bezpieczniej.
WIĘZIENIE O NAJWYŻSZYM RYGORZE
Próbowali zabić mojego syna.
Bo Armando może udowodnić, że Howard był niewinny.
Że był na tropie skorumpowanych urzędników.
- Armando tak twierdzi? - Tak. To dlatego zabili Howarda.
Armando rozpozna gościa, który zlecił zabójstwo.
Zna nazwisko?
Nie. Ale wie, jak wygląda.
A wy możecie pomóc.
Przenieście Armanda do Miami. W bezpieczne miejsce.
Przesłuchamy go. Zdobędziemy zeznania. Pokażemy zdjęcia.
Ale trzeba działać natychmiast.
Ci ludzie za wszelką cenę chcą zatrzeć ślady.
Zróbcie to dla kapitana.
Dowody przeciwko kapitanowi są przytłaczające.
Zrobię to wyłącznie dla ciebie.
Dobra, przenieśmy Aretasa.
Odstawisz go w bezpieczne miejsce tu w Miami i przesłuchasz.
Nadstawiam własną głowę, bo ci ufam.
Jeśli to się okaże nieprawdą, znajdę się w tarapatach.
Więc nie zawiedź mnie, Mike.
Dziękuję.
Tak?
Znaleźliśmy skrytkę Zoe Pound.
Dla bezpieczeństwa przeniesiemy akta sprawy na moją barkę.
Dobra. Dajcie znać, jak będziecie coś mieli.
Proszę oddać broń. Zostanie zwrócona po wylądowaniu.
W porządku?
Jak nigdy.
To jakieś 45 minut.
Miałem ci tego nie mówić,
ale w jednym z poprzednich wcieleń...
byłeś osłem.
A ja twoim właścicielem.
Byłeś uparty.
Gryzłeś i plułeś.
Byłeś okropny.
A ja byłem strasznym właścicielem i cię biłem.
Bo w ogóle mnie nie słuchałeś.
Może wpędziłem cię w jakąś traumę.
Teraz sobie uświadamiam, że raniłem twoją duszę.
Nie wyspałeś się?
Mike, próbuję cię przeprosić.
Nie mamy kocyka, ale możesz po prostu zamknąć oczy.
- Właśnie taki byłeś jako osioł. - Dobra.
- Dokładnie taki sam. - Jasne.
Pomóc zapiąć pasy?
Nie, osiołku.
Hej, Bryant, to jest Bronson.
Pozostali wracają z tobą.
Usiądźcie.
Co się dzieje?
Czytaj.
„Lot 724, transport więźnia. Mamy sytuację awaryjną.
Więzień uwolnił się za pomocą policjantów Lowreya i Burnetta.
Są ranni policjanci.
Mayday, mayday. Idą do kokpitu.
Powtarzam, przejmują CH-47.
Jednostki naziemne, proszę o pomoc”.
- Daj mi broń Lowreya. - Tak jest.
Idziemy!
Bierz Lowreya.
Dawaj tu!
Prosicie się o kłopoty, sukin...!
Wyciągnij mnie z tej klatki!
Marcus!
Mike!
Za ciężkie!
Nie puszczaj!
Chwila!
Chwyć drążek!
Gdzie się nauczyłeś latać?!
Jestem handlarzem narkotyków. W prawo!
Użył mojej broni.
Jak się dostali do federalnego helikoptera?
Musimy się rozdzielić.
Trzymamy się razem.
Kto tak powiedział?
Nie proszę cię, tylko ci mówię. Trzymamy się razem.
Spierdalaj.
- Ej, a ty dokąd? - Zejdź mi z drogi.
Ej! Ej!
Słuchaj.
Jesteś jedyną osobą, która może ich zidentyfikować!
Jedyny sposób, żeby przeżyć, to dorwać ich, zanim oni dorwą nas.
Nie ma żadnych „nas”!
Szlag.
Geny Lowreya to nie żarty.
Jesteście twardzielami.
Dobra. Puszczacie. Na trzy.
Raz! Dwa!
Właśnie.
Kapitan Howard zostawił nam akta, z których dowiemy się, kim oni są.
Ma je Dorn.
Musimy tylko wrócić do Miami.
Nie opóźniaj mnie.
Wyrzućcie telefony.
Idziesz za mną albo zostaniesz w tyle.
Jesteś teraz w moim świecie.
Mike, musimy się zastanowić.
Wiem, że chcesz iść z nim, bo to twój „syn”.
Przystopuj. Syn bez cudzysłowu.
Jasne. Tylko mówię, że wiem, dlaczego go chronisz. Bo to „rodzina”.
Hej. Cudzysłów na wysokości bioder to nadal cudzysłów.
Po prostu powiedz, że to mój syn.
- To twój syn. - Nie, nie.
Taki gest to jakbyś mówił, że tak naprawdę nie jest moim synem.
Och. Twój syn ucieka.
Szlag.
Jeśli twoi ludzie prowadzą jakąś akcję, powinnaś nas włączyć.
Działanie poza prawem im nie posłuży.
Judy.
- Zidentyfikowaliście ciała? - Trzech brakuje.
Lowreya, Burnetta i Aretasa.
Cholerni dranie. Pieprzeni...
Szlag.
Dobra. Słuchajcie!
Mamy trzech podejrzanych na wolności, uzbrojonych i niebezpiecznych.
Chcę ich odzyskać.
Idziemy!
Czekaj, Judy.
Trzech podejrzanych?
Co tu się twoim zdaniem dzieje?
A ty jak sądzisz?
Odtwórz nagranie.
Lot 724, transport więźnia. Mamy sytuację awaryjną.
Więzień uwolnił się z pomocą policjantów Lowreya i Burnetta.
Są ranni policjanci. Mayday, mayday.
Daj spokój, chyba nie wierzysz, że Mike i Marcus zrobiliby coś takiego.
Sama mówiłaś, że Lowrey obsesyjnie pragnął wyciągnąć syna z więzienia.
Spokojnie, Judy.
Tu nie Miami, Secada.
To moi zbiegowie i teraz cały świat jest pod moją jurysdykcją.
Znasz ich od zawsze. Jak możesz sugerować...?
Czy myślę, że Mike i Marcus to zaplanowali?
Pewnie nie. Ale ludzie robią dziwne rzeczy, gdy chodzi o rodzinę.
Doświadczenie mówi, że niewinny nie ucieka.
- Zastanówmy się, zanim... - Jesteś w stanie wykonywać swoją pracę?
Bo ja muszę działać.
Przeżyli.
Jak to – przeżyli?
Na miejscu nie ma ciał. US Marshals rozpoczęli pościg.
Goście uparli się, żeby nie umierać.
Są poszukiwani.
Policja i media są teraz naszymi sprzymierzeńcami.
Pościg za trzema zbiegami
poruszył południową Florydę.
Według raportu pociski znalezione w ciałach...
Czy w związku z tym zrezygnuje pan z ubiegania się o fotel burmistrza?
Poszukiwania trwają.
FBI pomaga US Marshals schwytać mężczyzn.
Lowrey, Burnett i Aretas są uzbrojeni i niebezpieczni.
Ci ludzie zabili swoich kolegów z policji.
Jeśli zauważycie coś podejrzanego, zgłoście to.
Puśćcie w miasto, że jest za nich nagroda.
Rozgłoście to wśród gangów. Niech się o nią tłuką.
Pięć milionów.
Chodźmy złapać skurwieli.
Świat oszalał, nie?
Spójrzcie na nas.
Kto by myślał jeszcze dziś rano, że się tutaj znajdziemy.
Ty wydostałeś się z więzienia.
My idziemy do więzienia.
Niezłe gówno.
Mike?
Masz coś do powiedzenia Armando?
Dlaczego tak mówisz? Nie.
To dobry moment. Wyraź, co czujesz do syna.
Przepraszam.
O to chodzi.
- Za co? - Za wszystko.
Wszystkim, których kocham, przytrafia się coś złego, więc...
Zaczynam myśleć, że ktoś mnie przeklął.
Wydaje mi się, że...
przeniosłem tę klątwę na ciebie.
Nic takiego się nie stało.
Każdemu przytrafia się coś złego.
Nie zawsze chodzi o ciebie.
Hej, Armando.
Nie wiem, czy ci mówiłem, ale parę tygodni temu umarłem.
Przykro mi.
O nie. To najlepsze, co mnie w życiu spotkało.
Niezła jazda.
Ale wy?
To z waszego powodu wróciłem.
Hej.
Chodźcie tu.
No, podejdźcie. Już.
Tak trzymaj, Armando.
Właśnie tak.
Beznadziejni z was zbiegowie.
Co ty gadasz, Marcusie Winfrey?
- Co? - No właśnie.
Robisz z nas niemoty, które nie umieją uciekać.
2. POPRAWKA DO KONSTYTUCJI USA TO BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE KRAJU
Trzeba cię w coś przebrać.
Hej!
- Uparty chłopak. - Skóra zdarta z ojca.
Co tu mamy?
Cain, musisz to zobaczyć!
Co tu robicie, chłopcy?
„Chłopcy”?
- Kradniecie nam ubrania? - Na to wygląda.
Cholerni rasiści.
Myślicie, że jak jesteśmy czarni, to kradniemy?
To moje czarne ubrania,
które dziś wyciągnąłem ze swojej czarnej szafy.
- Marcus! - Co?
Spójrz na swoją bluzę.
BIAŁAS CZYSTEJ KRWI
Skąd to się wzięło w mojej szafie?
Zaśpiewajcie nam piosenkę Reby.
- Reby? - Reby? Ach, tak.
Błagam.
To on... On pokazał mi Rebę.
Którą? Którą z...? Którą?
Twoją ulubioną.
- Jest ich mnóstwo. - Ma tyle przebojów.
- Tę szybką? Czy wolny kawałek? - Tak, pamiętasz tamtą?
- Ta była wolna, ziomeczku. - A, dobrze.
- Ranisz mnie co ranka - Tak, bo ją zranił.
- I każdego wieczora - Tak, tak.
- Ale ja się zmieniłam - Zmieniłam
I jestem silna Jestem kobietą
Jestem silną, czarną kobietą... Jestem silną kobietą...
Tak, bo nie jest czarna.
I potem...
Co teraz zrobicie?
Co teraz zro...?
To nie jest piosenka Reby.
To z jej składanki.
Niech to szlag!
Przepraszamy! Oddamy go!
Nie kradniemy dlatego, że jesteśmy czarni!
Kochałeś ją?
Co?
Czy kochałeś moją matkę?
Otwiera się.
Oczywiście, że kochałem.
A potem ją wydałeś.
Zrobiłem kilka błędów.
Na przykład mnie.
- Nie o tym mówię... - Chwila, Armando.
On próbuje to naprawić.
Nie musi tego robić.
Czekaj, Marcus. Zachowujesz się agresywnie.
Jestem ojcem. Musisz mu to powiedzieć, Mike.
On potrzebuje miłości.
Armando, może jednak jest ci coś winien.
Zwiódł twoją matkę.
Urodziłeś się w więzieniu, w sieci kłamstw,
które uczyniły cię bezwzględnym mordercą.
Tak. Jesteś mordercą.
Ale ten facet mimo wszystko był stały w uczuciach.
Tak, dosłownie ojciec roku.
Serio?
Twoja gadka o ojcostwie rozwaliła auto.
Przepraszam.
Nie działa.
Mamy niedaleko do Tabithy.
Nie. Wiesz, że to wariatka.
Tak, ale mnie lubi.
Chyba nie tak bardzo, jak myślisz.
The Pony jest trzy kilometry stąd.
Co to jest The Pony?
Więcej Insta i Friendstera. I więcej seksu.
Żeby w klubie było więcej facetów.
Wyglądacie pięknie. Wracajcie do pracy.
Mike Lowrey. O matko.
Co tam, Tabitha?
Macie kłopoty, co?
Tak, potrzebujemy pomocy.
- Potrzebujemy ubrań. - Bez jaj.
Samochodu i telefonów.
Tak. I broni.
To mój syn. Armando.
Masz meksykańskiego synka?
Tak, to długa historia.
Możesz nam pomóc?
Mam wszystko, a co dostanę w zamian?
Dogadamy się.
Kiedyś było inaczej.
Ale teraz was poszukują, więc...
Więc czego chcesz?
Czego chcę?
Żebyś mnie wylizał.
Na to nie licz.
Czekaj, Mike, zastanów się.
To za broń i telefony, tak?
Ale wiesz, że Mike jest żonaty.
Co z tego?
Musi mieć jakieś wiarygodne wyjaśnienie.
Więc ty położysz się i wyciągniesz język.
A ty dokonasz dzieła.
Zgadzam się.
- Och, tak. Chodź, skarbie. - Nie, Marcus.
- Wystarczy zamknąć oczy. - Nie!
Potrzebuję zdjęć. Umiesz robić zdjęcia, prawda?
Hej, spieszy się nam. Nie marnuj czasu.
Nie marnuję czasu.
Dobra, chodźmy.
Czekaj.
Siadaj z powrotem.
- Co ty wyprawiasz? - Co ty wyprawiasz?!
Siadaj, żonaty dupku! Wy tak samo!
- Szlag. - Wszyscy siadać.
Mam ich tu. Zgarnijmy tę kasę.
Hej, Tab.
Zamknij się.
Chwila, czegoś tu nie rozumiem.
Chciałaś, żeby cię wylizał?
Za twoją głowę dają 5 milionów dolarów.
Potrzebuję kasy. Grałam na zwłokę.
To straszne. Omal tego nie zrobił.
Nieprawda, Marcus.
Mówiłem ci, że cię nie lubi.
Wstawać.
Nagroda jest za żywego albo martwego.
Nie bądźcie głupi.
Hej, Armando.
Jak przeżyjesz, pozwolę ci...
Co?
Powiedziałam, jak przeżyjesz. Zadzwoń do mnie.
Śliczny chłopak.
Mamy cynk.
Ktoś rozpoznał uciekinierów.
Jedziemy.
Mike, zacznę działać.
Nie zrobisz tego. Idziesz tam, dokąd nas prowadzą.
Nie idę.
Biorę trzech z przodu, ty weź sześciu z tyłu.
Nie mamy żadnej broni.
Pięć... cztery... trzy...
Szlag!
Cholera! Ten skurwiel.
Hej, i co teraz zrobisz, skurczybyku?
Siema, Mike!
Nie ma zabawy, kiedy zając ma broń, co?
Znasz gościa?
Kilka lat temu uderzyłem go młotkiem.
Myślisz, że zapomniałem, co mi zrobiłeś w Prime Rib?
Czemu dałem się wam złapać?
Chcę zgarnąć pięć melonów.
Marcus!
Mam tu swoich ludzi. Kolesie z miasta!
Możemy to załatwić spokojnie albo poleje się krew!
Jestem gotowy na wojnę!
Co robisz?!
Nie!
Ruszaj, jazda!
Cofaj!
Nie! Nie!
Płyn do spryskiwaczy jest łatwopalny!
Skąd miałem wiedzieć?! Nie jestem naukowcem!
Spokojnie. Ogień jest na zewnątrz.
O szlag!
Teraz jest wewnątrz!
Szlag!
No dobra.
Dobra.
Wyskakujcie! Z wozu!
Szlag.
Otwórz te drzwi, do cholery!
Wiemy, że tam jesteś. Otwieraj.
Hej!
- Otwieraj, koktajlu proteinowy. - Co ty robisz?
Nic. Po prostu to nie jest najlepsza pora.
Dla nas też nie.
Spotkajmy się za jakąś godzinę.
Skończył się żel pod prysznic.
Co jest, do cholery?
Znaleźliśmy was.
Spotykamy się, jasne?
Jasne.
Ukrywanie tego mnie rozwala.
To zaczęło się parę miesięcy temu i nie ma wpływu na pracę.
Poza tamtym razem w wozie.
- Nie żałuję. - Nie ma czego.
Spoko. Ludzie wciąż to robią.
- Nic wam nie jest? - Nie, dzięki. Chciałem...
- Co jest?! - Spokojnie.
Hej, Kelly. Kelly.
Poprosiłem, żebyś zaczekał na zewnątrz.
Spokojnie. Kelly, on jest z nami.
On nie może tu być.
To jest mój syn Armando.
Wiem, kim on jest, i dlatego nie może tu być.
Ufam ci, Mike. Ale nie ufam temu draniowi.
Ja mu ufam.
To go zabierz do siebie.
Mike, mogę z nią porozmawiać?
Jasne. Proszę.
- Kochanie. - Spokojnie.
Chodź na chwilę.
Oboje wylądujemy w więzieniu.
- Daj mu szansę. - Żeby nas wszystkich zabił?
Ostro pokręcone relacje.
- Ona się zgadza. - Nie wygląda na to.
- W porzo. - Bardzo w porzo.
- Co powiedziałeś? - Spoko.
- Bariera językowa. - To było po angielsku.
Zdecydowanie.
Dzięki za ciuchy.
Dobra, zbieramy wszystkie dane.
Mamy ponad 100 godzin wideo, 200 nagrań dźwiękowych.
Z nagrań i danych geolokalizacyjnych z sieci IP tworzymy listę
potencjalnie zamieszanych osób.
Czyli przeglądasz wszystko, by znaleźć winnych.
Bingo.
Hej, Dorn.
Możesz wejść do mojej aplikacji Ring? Chcę zobaczyć rodzinę.
Tak, mamy własny VPN i router. Nazwa użytkownika?
Marcus37.
Hasło?
Snickers89.
Niedługo wracam, skarbie.
Zaczynajmy. Mamy dużo do przejrzenia.
Czego dokładnie szukamy?
Gościa, który zlecił zabicie kapitana.
Armando może go zidentyfikować.
Skurczysyn jest moim białym wielorybem.
Od dziewięciu lat próbuję złapać drania.
Teraz to wasze zadanie.
Ej! Czy ja ci wchodzę do domu, żeby pokazać, jak robić kokainę?
Powiększ to.
To on.
Na pewno?
- To facet, który zlecił robotę. - Bum. Mamy nazwisko.
James McGrath. Szkoła Rangersów, kontrwywiad.
Przebywał w Meksyku do 2005 roku.
Pracował w DEA i w biurze attaché Departamentu Obrony.
O cholera.
Był zakładnikiem waszych kolesi z kartelu.
Wydał całą swoją drużynę „pod przymusem”.
To się nazywa „tortury”.
On był jedynym ocalałym.
Kapitan miał go cały czas. Tylko o tym nie wiedział.
Halo?
Cześć, to ja.
Cholera, Michael, gdzie jesteście?
Ujawniamy się. Mamy dowody, że kapitan był niewinny.
Jakie dowody?
Znaleźliśmy gościa, który zlecił jego zabójstwo.
Armando go rozpoznał. To on zaatakował nas w helikopterze. James McGrath.
Rita, mamy akta z dziesięciu lat.
Kapitan prowadził śledztwo w tej sprawie. Mamy całą sieć.
Jutro się do was zgłosimy.
Teraz muszę kończyć.
Michael, co...?
Wszystko w porządku?
Zgłoszą się do nas.
Co?
Michael twierdzi, że mają dowód na niewinność Howarda.
Mogą wszystko wyjaśnić.
Wciąż go kochasz?
Co?
Nie.
Ale mu wierzę.
Bądź ostrożna, skarbie.
- Idziemy na kolację? - Tak.
Mają akta.
To ma wyglądać na kartel. Mówcie po hiszpańsku.
Amunicja gotowa. Idziemy.
Czujnik ruchu
Wystarczy nam jeden zakładnik.
Szlag! Szlag!
Ludzie! Mamy problem.
Centrum Miami. 29 w toku.
Cholera, to mój dom.
Proszę o pomoc, to dom gliniarza.
Proszę o odpowiedź.
Szlag.
O cholera. O nie.
Odbierz, Christine.
Nieznany numer
- Szlag. - Wyślij ich do mojego domu.
Reggie! Odbierz! Odbierz.
Centrum Miami, kolejny 29 w toku.
Proszę wysłać jednostkę do domu detektywa Lowreya.
Wróg pokonany!
Reggie!
Wchodzi przeciwnik.
- Zabierz rodzinę w bezpieczne miejsce. - Co?
- Teraz! - Tak jest.
Co się dzieje?
Ktoś wchodzi do domu. Muszę was chronić.
Uważaj!
- Co się dzieje? - Zaufaj. Kocham cię.
Szlag! Szlag!
Za tobą, Reg!
O cholera!
- Co to za koleś?! - Dzielny chłopak!
Jasny gwint!
Dawaj, dawaj.
Nie, nie, nie!
Ja cię kręcę!
Dawaj!
O ja cię...!
Bum-bum, bam-bam, sukinsyny.
Reggie, moje przekąski są twoje!
Dobra, chodź.
Mike, widziałeś to?
Odbierz telefon.
Czekaj, Mike! Mike! Mike!
Chwileczkę.
Callie.
Mama ściga wujka Mike'a.
To niemożliwe, że zrobił to, o czym mówią w telewizji.
Skarbie.
Wszystko się ułoży.
Dobrze? Tak?
- Halo? - To ja. Wyjdź z domu.
- Callie tu jest. - Obie uciekajcie! Natychmiast!
Callie, stań za mną.
Mike.
Christine!
Panie Lowrey.
Z kim rozmawiam?
Myślę, że wiesz, z kim rozmawiasz.
Wystaw mi swojego syna...
i oddaj dowody, które skitrał twój ukochany kapitan.
A odzyskasz żonę.
Oddzwonię z instrukcjami.
Cholera.
Niech to szlag.
Pójdę.
Nadam sens swojemu życiu.
Nigdy.
Mike.
On wiedział.
Co masz na myśli?
Wiedział, że tam idziemy. I że mamy akta kapitana Howarda.
Wiedział, że go zidentyfikowaliśmy.
Skąd?
Powiedziałeś to tylko Ricie.
To nie Rita.
Ma fatalny gust, jeśli chodzi o facetów.
Nieznany rozmówca
Dep. Sprawiedliwości prowadzi śledztwo w sprawie korupcji w policji w Miami.
Jak donoszą raporty, zmarły kapitan Conrad Howard...
Halo?
...jest podejrzany o współpracę z kartelami.
Oskarżenia wysunięte też wobec Lowreya i Burnetta,
obejmują pomoc kartelom w transporcie narkotyków na Florydę,
ujawnianie świadków, niszczenie dowodów, a nawet zabójstwa policjantów.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Jest przełom w sprawie. Muszę jechać na posterunek.
Jadę tam.
Jadę z tobą.
Do kogo piszesz?
Muszę się skontaktować z biurem.
Z zespołem.
Muszę wszystkich poinformować.
Kochanie, daj spokój.
Co robisz? Przestań.
Przestań już.
- Puszczaj. - Co robisz?
Oddaj mi to. Oddawaj!
Szlag!
Spokojnie.
Nic ci nie jest?
Sprawdź telefon.
Wiesz, że to spieprzyłeś?
Wszystko w porządku?
Przepraszam.
Nie ma za co przepraszać.
Znajdziemy ją, szefowo.
Nie ufam nikomu poza tu obecnymi.
Udział innych osób
zwiększy ryzyko ujawnienia naszego planu,
a tym samym prawdopodobieństwo, że Christine i Callie
z tego nie wyjdą.
To oznacza zero antyterrorystów, zero policji, zero wsparcia.
Jesteśmy tylko my.
Nie chciałem, żeby tak to wyglądało.
A jak to miało wyglądać?
Po 11 września nikt nie przejmował się przemytem narkotyków.
Aby zabezpieczyć granice, zaczęliśmy współpracę z kartelami.
W zamian dostawaliśmy informacje o aktywności terrorystycznej.
To się sprawdzało. Od tamtej pory nie doszło do ataku.
- Chroniliśmy nasz kraj. - Mordowaliście policjantów
i bogaciliście się na przemycie narkotyków.
- Rita. - Dlatego zabiliście Howarda.
Wpadł na wasz trop. Chcieliście zatrzeć ślady.
Nie. To był McGrath.
Wymknął się spod kontroli.
Rita. Zastanów się.
Nie chciałem, żeby do tego doszło.
Chcę wiedzieć, czy to było prawdziwe.
Zawsze było prawdziwe.
Spanikowałem. Straciłem kontrolę.
Kochałeś mnie?
Tak.
Przysięgam.
- No cóż, to znaczy... - W porządku. Mamy to.
Dopasowanie głosu 99%.
To nic dla mnie nie znaczy, ścierwo.
Cześć. To ja.
Co się dzieje, do cholery?
Schrzaniłeś sprawę.
Zostaliśmy zdemaskowani. Wszystko wyjaśnię na miejscu.
Przenosimy zakładniczki. Na Kubę. Długoterminowo...
by uciszyć Lowreya, Burnetta i Aretasa, póki nie załatwimy sprawy.
Przylecę hydroplanem. Będę tam o świcie.
Dobra, pakujemy się.
Przygotować się do przemieszczenia.
Zabieramy zakładniczki z kraju.
Co się panu stało w rękę?
To się nazywa kolumbijski manicure.
Najlepsze w nim jest to,
że zadaje maksymalny ból,
ale nie zabija.
Więc teraz chce pan być tym, który trzyma kombinerki.
Każdy pęka.
Każdy.
Pani mąż...
będzie klęczał przede mną...
i błagał o wasze życie.
Będzie pani patrzyła, jak go zabijam.
Nie zna pan mojego męża.
Oficjalnie – nie, ale...
nie mogę się doczekać chwili, gdy znów go ujrzę.
Złe chłopaki Złe chłopaki
Proszę, Mike.
Złe chłopaki Złe chłopaki
Co zrobicie...
Właśnie.
Co zrobicie Kiedy po was przyjdą?
Wystarczy, stary. Wystarczy.
Dobra, wrócimy do tego później.
W porządku. Samolot jest gotowy. Ruszamy za 20 minut.
To opuszczony park rozrywki. Powinno być pusto.
Lądujemy od południa, kierunek numer jeden.
Marcus i ja będziemy na pokładzie.
Armando podejdzie w wodzie, od strony numer dwa.
Kelly i Rita, to jedyna droga tam i stamtąd.
Zabezpieczacie ją.
Dorn, kontrolujesz powietrze.
Drony są w powietrzu, zakłócenia włączone, komunikacja bezpieczna.
Mają informację, że Lockwood leci samolotem,
by przenieść zakładniczki na Kubę.
Gdy tylko zbliżą się z zakładniczkami do samolotu, zabijemy ich.
Zneutralizujemy zagrożenie.
Dranie zabili wielu dobrych gliniarzy.
Mają moją żonę i Callie.
Zaatakowali nasze rodziny.
Nie możemy przegrać.
Hej.
Na ziemi, jeśli tylko mrugniesz okiem,
zginiesz w ułamku sekundy.
Potwierdzam.
Jeden strażnik jest na platformie.
Snajper na dachu budynku numer dwa.
Pokaż ich.
Kontynuujcie.
- A to co? - Aligatory.
Myślałam, że park jest opuszczony.
Opuszczony przez ludzi.
To dawny park rozrywki.
4 hektary powierzchni, opuszczony w 2017 po huraganie Irma.
Główną atrakcją był aligator albinos o imieniu Duke.
5 metrów długości, 400 kg żywej wagi.
„Legenda głosi, że wciąż tam jest”.
Ja cię pieprzę.
Armando na pozycji.
Zakładniczki wychodzą.
McGrath plus trzy osoby.
Zachowajcie spokój.
Mike.
Mike, masz go na celowniku?
Nie. Nie mam. Nie mam.
- Masz go jak na patelni. - Nie mam.
Zatrzymali się. Dlaczego?
Szlag.
Chodźmy.
Armando, idą w twoją stronę.
- Widzą go? - Nie wiem.
Mike, teraz. Masz szansę teraz.
Widzą go. Wiedzą, że tu jesteśmy.
Nie mam go. Nie mam.
Musisz strzelić.
Armando jest spalony.
Szlag.
Zielone światło. Akcja.
Kelly, jedziemy tam. Ruszaj!
Kontakt, zachodnia strona doków.
Dorn! Wyeliminuj snajpera!
Wysyłam drona.
Zrobione.
Nie teraz, Mike!
Nie teraz!
W porządku.
To nie twoja wina.
Skończ z tym mazgajstwem, Mike.
Potrzebuję Złego Mike'a.
Złego Mike'a!
Stało się wiele złego, ale to nie twoja wina.
Rób swoje, jasne? O to chodzi.
No właśnie. O to chodzi.
Bad boy. Bad boy. Bad Boy Mike. W porządku?
Jesteś strasznym wilkiem Wiedziesz prym
Wilkiem strasznie dobrym Nie strasznie złym
- Dorn, wyeliminuj pojazdy na kierunku 4. - Jasne.
Szybciej! Ruchy!
Atakują z broni ciężkiej. Straciliśmy ciężarówki i trzech ludzi.
Szlag by to trafił!
- Dajcie strzelców z dwóch stron budynku. - Jazda.
Agentko Howard, ślady termiczne na furgonetce świadczą o eksplozjach.
Przylot za 15 minut.
Dorn, potrzebujemy osłony i widoku wnętrza. Działaj.
Już idzie dym.
Osłaniam tyły.
Zestrzelcie je!
Zestrzelcie te cholerne drony!
Ruchy!
Na górze!
O cholera!
To jest jak Jurassic Park dla prostaków.
Wypad stąd, już.
Kelly, wchodź.
Dorn, wesprzyj Kelly w środku. Ja idę do Lockwooda.
Idę.
Armando, ratuj Callie!
Idziemy!
Mike!
Marcus!
Naprzód!
Nie mam amunicji!
Miło poznać, panie Lowrey.
Granat!
Szlag!
Jasny gwint!
Trzymaj się!
Stój!
Christine!
Szlag.
O chole...!
- Mike, dam radę! - Nie. Nie, nie!
Nadchodzę, skarbie! Nadchodzę!
Nie! Nie! Nie!
Marcus!
- Co? - Za tobą.
O cholera.
Dam radę, Mike.
To tylko Dukey, skarbie.
Upuściłem pistolet do wody. Obok stopy.
Nie potrzebuję broni.
Odejdź, aligatorze.
To nie twoje miejsce, Duke.
Bądź potępiony!
Widzisz, Mike?
Tak się rządzi wszechświatem.
- Gdzie jest pistolet? - O cholera!
Wychodź.
UWAGA! NIE ZBLIŻAĆ SIĘ – ALIGATOR
Ten skurczysyn to rasista, Mike. Rasista.
Mike mnie przysłał. Musisz mi zaufać.
Uciekaj.
Uciekaj!
Wstawaj. No już.
Przestań!
Biegnij. Ja cię opóźniam.
Widzę teren.
O cholera.
Żyjesz?
Szlag.
OK. Hej.
Rita, przestań. Nie chcesz mnie zastrzelić.
Masz rację.
Tutaj. Już dobrze.
Nienawidzę polityków.
- Ruchy! - Jazda!
Sprawdzić pomieszczenia. Na górę.
Nie ma zakładniczek.
Na górę!
Dobra, tutaj.
Usiądę.
- Trzymasz się? - Tak.
Dziękuję.
Ja tu już byłem.
O szlag.
Dałeś mu się złapać?
Jest podstępny jak diabli.
Dyskutowałem z twoją żoną. Chyba ma wygórowaną opinię o tobie.
Mike.
Skarbie.
To koniec drogi.
Jedno z nich zaraz umrze.
Wybieraj.
Nie wie pan, panie McGrath...
że jedno z nich nie może umrzeć.
O kim mówisz?
Ktoś mądry powiedział mi, że czeka mnie trudna decyzja.
Wypada się z draniem skonsultować, zanim ją podejmiesz.
Ma pan pięć sekund, panie Lowrey.
Potrzebujemy więcej czasu.
Cztery... trzy...
Mike, nie rób żadnych głupot.
...dwa...
- Mike. Mike. - Hej, jestem tutaj.
Drań strzelił do mnie.
A niech to.
- Pokaż. - Znów mnie postrzeliłeś, ośle.
- Daj zobaczyć. - Nie dotykaj mnie swoimi kopytami.
Niech cię szlag.
- Musiałem strzelić. - Nie, Mike.
Pozwól, że spojrzę.
Widzisz to, Christine?
- Miałeś kamizelkę. Nie jęcz. - Nieważne.
Widzisz, komu poświęcasz życie, Christine?
Widzę Aretasa. Wchodzę.
Cholera. To Judy.
Armando, zrozumiałeś?
O szlag.
Mamo.
Mamo, nie.
Odsuń się od niej.
- Mamo. - Już!
Mamo, nic nie rozumiesz.
Callie, musisz mnie słuchać.
Powoli przesuń się w prawo i podejdź do mnie.
Nic mi nie jest, widzisz?
Callie, musisz się usunąć.
Mamo.
Mamo, nie strzelaj! On mnie uratował. Przestań!
Judy! Judy!
Cofnij się, Mike! Odłóż broń.
On uratował mi życie.
Proszę, mamo.
Mamo.
Dostałeś?
Nic mi nie jest.
Wszystko w porządku?
Spisałeś się.
Howard. Gdzie jesteś?
Howard. Słyszysz?
Howard, podaj swoją lokalizację.
Uciekaj.
Zanim zmienię zdanie.
Idziemy.
Dasz radę?
Hej.
Weź to.
- Kieruj się na południe. Nie oglądaj się. - Hej.
Dam radę.
Bądź grzeczny.
To nie zależy od ciebie.
Szybko. Są ranni gliniarze.
Muszę mieć ten nakaz w tej chwili.
Wiem.
- Co z nim? - Będzie żył.
Nie całuj go, Christine.
Mike, w przyszłym życiu będziesz jedną z moich par butów.
A ja nie będę nosił skarpetek.
I będę wdeptywał w każde gówno.
Kandydat na burmistrza Adam Lockwood i były wojskowy James McGrath
zginęli dziś w strzelaninie.
Lockwood i McGrath byli łącznikami między policją w Miami a kartelami.
Kapitan Howard został pośmiertnie uniewinniony.
FBI i policja ujęły pozostałe osoby zamieszane w przestępczą działalność.
Poszukiwania skazanego za zabójstwo Armanda Aretasa trwają.
Zbieg pozostaje na wolności.
Hej. Cześć wszystkim.
- Gdzie jest Theresa? - Z małym Marcusem na huśtawce.
- Zaraz coś zorganizuję. - Umieramy z głodu.
Już się robi.
Partnerze.
Co to ma być?
Po co ci ten fartuch?
Będę trenować grillowanie.
Nie, Mike, na to trzeba zasłużyć.
Trzeba przypraw, odpowiedniej temperatury. Nie możesz używać mojego grilla.
Twojego? To publiczny park.
Nie jesteś właścicielem wszystkich grilli.
Wiesz co? Lepiej zrób sałatkę ziemniaczaną i nakryj do stołu.
Wygadujesz głupoty.
Nie wiem, o co ci chodzi,
ale nie mam zamiaru tego słuchać.
Będę grillował, czy ci się to podoba, czy nie.
- Hej, Mike... - Przepraszam.
Co robisz, Reggie?
Proszę o pozwolenie na upieczenie kurczaka.
Nie masz pozwolenia. Idź gdzie indziej. Zdejmij fartuch i pobaw się z dziećmi.
To męska strefa grilla.
No dobra. Doceniamy, że uratowałeś bliskie nam osoby.
- Doceniamy, prawda? - Tak, doceniamy, Reggie.
- A teraz spływaj. - Właśnie.
Dobra, słuchaj, pójdę na kompromis.
Rób swoje na mniejszej części grilla. Ja zajmę tę większą.
On wciąż tam stoi?
Tak, stoi.
To dziwne.
Tak.
Myśli, że jest twardy.
Powiedz draniowi, że nie będzie tu dziś grillował żadnego kurczaka.
Mike, on zabił 15 bandziorów.
Więc wolisz mu tego nie mówić.
Raczej pozwolę mu upiec kurczaka.
Tak, ma coś dziwnego w oczach. Zrobię sałatkę ziemniaczaną.
A ja nakryję do stołu.
Masz zgodę, Reggie. Śmiało.
Tekst: Agata Deka
305 ROK P.N.E.
No już, ruszaj cztery litery.
Za gorąco tu na twoje humory.
Jakbym miał konia, to mógłbym chociaż na nim jechać.
Nawet na świeżym powietrzu czuję twój smród.
Przeklinam cię, ośle.
W każdym wcieleniu.
Ty sukin...
Pieprz się, Marcus.