Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik zeg tegen alle Amerikanen dat er een uiterste nationale inspanning...
nodig zal zijn in de komende jaren...
VERKOZEN
om dit land veilig door de jaren '60 te navigeren.
Zij die ons voorgingen hebben ervoor gezorgd dat dit land...
voorging in de industriële revolutie...
voorging in moderne uitvindingen...
en voorging in kernenergie.
Honderd jaar vertraging zijn voorbij gegaan...
sinds president Lincoln de slaven heeft bevrijd, maar hun erfgenamen...
ACCEPTEER JE EIGEN SOORT
hun kleinzonen, zijn niet volledig vrij.
En deze natie zal niet volledig vrij zijn...
totdat al haar inwoners vrij zijn.
Deze generatie is niet van plan om onder te gaan...
en achter te blijven in het komende ruimtetijdperk.
We zullen in dit decennium naar de maan gaan...
en de andere dingen doen.
Niet omdat het makkelijk is, maar omdat het moeilijk is.
Omdat we bereid zijn om die uitdaging te accepteren...
niet bereid zijn om die uit te stellen en van plan zijn die te winnen.
JOHN F. KENNEDY LUCHTHAVEN IDLEWILD IS OPNIEUW TOEGEWIJD
INTERNATIONALE LUCHTHAVEN JOHN F. KENNEDY
Kijk, hij is los van hem. Er is geen kabel die ze verbindt.
Ze zijn in perfecte synchronisatie.
Is dat zo? - Ja.
Luister ernaar. Luister dan, George.
Luister. Wacht even.
Sorry David. Sorry Al. - John?
Maanden na de moordaanslag op president John F. Kennedy...
arriveerden The Beatles in New York City om op te treden bij de Ed Sullivan Show.
De band was voor het eerst in Amerika.
Het elektronische horloge. - Het is een radio.
Kun je Mars daarop ontvangen?
Film je nu? - Ja.
Hij stopt nooit. - M'n arm zat ervoor.
Zonder te kijken? - Hij heeft die camera gemaakt.
Hij kijkt daardoor. - Echt waar?
Eind van de tour heeft hij een goed oog. - Kostte hem 15.000 dollar om te maken.
Albert en David Maysles filmden The Beatles...
gedurende hun 14-daagse trip.
En wat doe je dan?
Doe je er een batterij in? - Staat hij aan?
George? - Is die batterij...
Praat. - Praat? Wie praat...
Wat?
Je hoort je eigen stem praten.
Het is wel vertraagd.
Hallo. Hoe gaat het, Ringo? - Het gaat prima.
Waar heb je die pet van? - Van een meisje. Waar heb je jouwe van?
Zeg ik niet. - Het is nu synchroon.
Het is super. - Het is fantastisch.
Die is rechts.
Terwijl Beatlemania door Europa raasde...
moest het grootste deel van Amerika The Beatles nog ontdekken.
Deze film bevat persoonlijke verhalen van mensen die erbij waren.
BEATLES ONEERLIJK VOOR KALE MANNEN
Kan het even stil zijn?
Stilte, alstublieft.
Interviewers, kunt u stil zijn alstublieft?
Willen jullie alsjeblieft iets zingen?
Nee.
Sorry. - Volgende vraag.
Er is twijfel of jullie kunnen zingen. - Nee, we willen eerst geld zien.
Laatst zei een psychiater dat jullie gewoon vier Elvis Presleys zijn.
Dan is hij blind. - Dat is niet waar.
Wat denken jullie dat je muziek voor mensen doet?
Nou...
Het bevalt ze, denk ik. - Dat moet wel, want ze kopen het.
Waarom zijn ze er zo enthousiast over?
Dat weten we niet echt.
Als we dat wisten, vormden we nog een groep en werden we managers.
Voor de jongeren: wat zijn jullie ambities?
Rijk zijn. - Naar Amerika komen.
In december 1963...
had mijn zus de radio aan en hoorde ik 'She Loves You'.
Het was alsof het licht aanging.
Alsof het compleet donker was en toen het licht aanging.
Ik zei: 'O mijn god, dit klinkt zo goed.'
SCHRIJVER
'Iets voor ons.'
Het kwam uit het niets.
Een van de dingen die zo geweldig aan ze was...
was dat ze uit Liverpool kwamen.
We wisten niet eens waar Liverpool was.
Ze hadden van Mars kunnen komen.
Wij willen The Beatles.
De Britse Beatles zijn hier in New York uitgebroken...
bovenop een epidemie van rodehond.
In tegenstelling tot rodehond besmetten de Beatles bijna alleen tieners...
maar de symptomen zijn dezelfde: koorts en jeukende uitslag...
waardoor de slachtoffers zich in rare bochten wringen.
Ze spelen elektrische gitaren, banjo's en andere dingen.
Ze zingen ook, maar dat wordt niet als essentieel ervaren...
want de gillende tienermeisjes in het publiek maken het meeste geluid.
INVASIE VAN THE BEATLES
De aankomst van The Beatles zorgt voor nog een samenwerking...
tussen de Engelsen en de Amerikanen.
Beide landen hebben Kinderbescherming en Dierenbescherming...
maar geen Volwassenenbescherming.
Foto's 1963-64 Ogen van de Storm
Dat is het leuke aan deze tentoonstelling.
Je ziet dingen die je was vergeten of nooit in je had opgenomen.
Dit is mijn huis in Liverpool op Forthlin Road...
met het mooie behang.
Ik en John zaten dan gewoon dingen te schrijven.
We hebben het lied 'She Loves You' geschreven...
in de kamer ernaast en m'n vader was in de andere kamer.
Dus we gingen naar hem toe om het voor het eerst te spelen.
En hij doet... En op het eind zegt hij...
Jongens, zei hij, het is goed. Heel goed...
maar kunnen jullie niet zingen: 'She loves you, yes, yes, yes?'
Hij zei: Er zijn al genoeg Amerikaanse uitingen.
We dachten dat we omarmd zouden worden in Amerika.
Voor ons was dit het land van de vrijheid.
Grappig, want toen we er waren, kwamen we erachter...
dat dat niet zo was.
Daar zijn ze.
Hoe gaat het, Gayle?
Hoi Gayle. - Leuk je te ontmoeten.
Het is niet alsof ik weet dat ik word opgenomen.
Ik denk dat we op de radio zijn.
Tv. - Tv?
Misschien is dat ding op z'n schouder geen papegaai.
Daar staat een vrouw met een golfclub.
Hoi schat.
Het gewicht haalt hem omlaag.
Ik heb meer nodig. - Blijf doorgaan.
Wat probeer je eigenlijk op te nemen?
Spreek je geen Engels? Nee.
Ze durft niet te praten. Er is hier een vrouw...
met een kleine microfoon die niet durft te praten...
Ze heeft een papiertje met '28' erop en ze doet...
29. Het is omhoog gegaan. - Take.
29. Het blijft omhoog gaan.
Grappige microfoon wel.
Grappige microfoon? - Ik zeg: Grappige microfoon.
Het zou wel lachen zijn als we de microfoon op camera krijgen.
Wat dacht je... Kom op. Wijk af van de norm.
Kom op.
Richt erop. Kom op. - Richt erop.
Hé.
Gelukt.
Maak ruimte, kom op.
Achteruit, nog iets verder.
Waarom vind je The Beatles leuk?
Ze zijn prachtig. - Omdat ze geweldig zijn.
Vooral Paul. - Ze zijn zo schattig. Ze zijn alles.
Ze zijn schattig.
Je zou m'n kamer moeten zien, alleen maar Beatlesfoto's.
Er zou Beatlesbehang moeten zijn. Dat heb ik op m’n muur.
Ze zouden Beatlespoppen moeten hebben.
Is er geen Amerikaanse zanger leuker? - Nee.
Nee, die mogen verrotten.
Ze zijn beter dan Elvis Presley.
Elvis kan verrotten. - Elvis is slecht.
Hij is slecht en oud.
De woorden waren prachtig.
Ze gingen over liefde, je weet wel, 'hold my hand'.
Als je opgroeit, is dat emotioneel.
BEATLES, BLIJF VOOR ALTIJD
Het was een gekke liefde.
FAN UIT HET PLAZA HOTEL
We hielden allemaal van iemand anders.
Ik hield van George, m'n vriendin van Paul, de ander...
Kun je nagaan. Het was de mentaliteit, jouw geest met een andere geest...
die klikt.
Waarom we zoveel schreeuwden?
Dat begrijp ik nu niet meer.
Maar toen was het natuurlijk. Het was de normaalste zaak ter wereld.
We konden ons niet inhouden.
George ontspant graag, dus hebben we een kussen voor hem.
Paul houdt van tekenen, dus hebben we een schetsboek en houtskool voor hem.
Jij hebt niet meebetaald, Alice. - Dat weet ik.
We hebben een ID voor John gekocht. Met onze namen erin?
Ja. - En we hebben...
Voor Ringo hebben we twee science fictionboeken gekocht.
En we gaan de single 'My Boyfriend Got a Beatle Haircut' voor hem kopen.
Je moet een donkere zonnebril voor hem kopen.
Normaal gesproken houden we niet van rock-'n'-roll.
Ja. - Maar hen vinden we fantastisch.
Wat is jouw muziek? - Ik zit op Juilliard.
Wat is dat? - Dat is klassiek.
Het is allemaal klassiek, maar... - Ja, wat is dit?
Dit zijn Italiaanse aria's enzo, maar ik vind The Beatles het best.
Het lijkt erop dat ze er zijn. Wil je kijken?
We gingen naar het Plaza Hotel en daar verkochten ze stukken handdoek...
die The Beatles hadden gebruikt.
Dus dat deden we.
Kocht je een stuk handdoek? - Natuurlijk.
Natuurlijk kocht ik dat. - Weet je nog hoeveel?
Het was een of twee dollar, ik weet het niet.
We wilden alles hebben dat met The Beatles te maken had, dus...
stukken handdoek, echte foto's.
We kochten alles wat we konden vinden.
Iedereen wilde per se een Beatle zijn, dus hadden ze een Beatle-pruik.
Ik weet niet hoe dat er op je hoofd uitziet.
MUZIEKPRODUCER
Heb je die nooit opgezet? - Jawel.
Niet dat ik ze droeg, maar dit zijn panty's...
met plaatjes van The Beatles erop.
Panty's en... - Waarom zou je dat kopen?
Waarom? Dat is een goede vraag.
Dat vraag ik me ook af. - Je was 10 toen je het kocht?
Ja. Dit is een jurk. Die heb ik ook niet gedragen.
Je kunt zien dat hij niet is gedragen.
Kijk deze dan. Die zijn cool.
Beatle sneakers.
Kijk dit dan. Beatle talkpoeder...
met het originele poeder er nog in.
Dit hebben we nodig.
Ze waren het Shea Stadion aan het afbreken...
en ik ging naar de hoofdtechnicus en ik zei: Zou je het erg vinden...
Dit is gestoord.
Ik zei: Zou je het erg vinden om mijn stoel eruit te halen...
waar ik zat in het Shea Stadion? En hij zei: Nee hoor.
Dus dit, 39-D, is mijn kaartje.
Dus, obsessie? Ja.
Heb je aandenkens bewaard? - Ik bewaar alles.
Ik ben een verzamelaar.
Ik heb al m'n kleding bewaard door de jaren heen...
en ik dacht: het gaat wel rond, de kinderen zouden dit prachtig vinden.
Maar ze vragen me alleen om kleding voor verkleedfeestjes.
Ze dragen al die hippiedingen.
'We gaan naar een verkleedfeestje. Laten we pa vragen.'
Zou je me een plezier willen doen?
Ik ga je niet zoenen als Elizabeth Taylor.
Goed, daar gaan we. - Wie is dit?
Dougie Millings, dat is de eerste.
Hij maakte al onze pakken voor ons...
in Londen.
Deze is misschien wel van hem.
Misschien niet. Dit kan Mr Fish zijn.
'Hung On You'.
Het is van Hung On You.
King's Road was destijds super. - Ja.
Er waren alleen jongens achterin...
en meiden die ze ontwierpen en naaiden.
Wij kwamen langs en bekeken ze allemaal, brachten de dag door bij Ossie Clark.
Al die mensen. Het was super.
Houden jullie van New York?
Jullie kwamen naar New York zoals de oude film noirs.
Nee, voornamelijk voor de muziek.
Oké. - Ik voelde een octopus...
Ik zit vol octopussen. - Ja.
het vliegtuig pakken en me neerhalen. - Oké.
Ja, het was super.
We zeiden: We zijn in Amerika.
Amerika, New York.
Ik ging naar de 12e verdieping en daar waren ze.
De politieman gooide me eruit.
Wat? Nee.
Ik kon niet zien... De politie...
De politie gooide me eruit voor ik ze...
kon zien en de petitie kon geven.
En de petitie dan? - Die lieten ze me niet aan ze geven.
Kan je het niet aan iemand geven? - Nee.
Verdorie.
Het was diepgeworteld, de reactie op de muziek van The Beatles.
Iets dat we niet in woorden konden uitleggen.
Daarom schreeuwden we...
want het kwam uit een non-verbale plek.
Mijn favoriete Beatle was George Harrison.
SCHRIJFSTER
Omdat hij zo knap was en een beetje sluw.
Ik vond hem erg sexy.
Ik droomde dat ik aan een eettafel zat...
naast George.
En George keek naar me...
en zag dat ik een bh aan had.
Hij leunde naar me toe en kuste me op de wang.
En toen ik deze droom opschreef, schreef ik: maar echte zuigkracht.
Want hij was zo trots op me dat ik een bh droeg.
Ik heb gevoelens van verliefdheid...
die geassocieerd zijn met een latere, meer erotische levensfase.
Maar de erotiek is zo primitief dat hij me een zoen op de wang geeft.
Kort daarna stapte ik over op John Lennon...
voor de rest van de tijd.
Wat ik leuk vond aan John was dat hij...
wat stoerder was.
Je kon zien dat hij een beetje een herrieschopper was.
Heb je ze gezien? - Ja, ik heb Paul aangeraakt.
Echt waar? - Ja, ik liep erheen en raakte hem aan.
Wat zei hij tegen je?
Niks. Ik zei: Pak m'n hand, en toen pakte hij m'n hand.
Ik hield 'm vast.
Hoe voelt hij?
Hoe voelt Paul? - Geen idee.
Ik was te enthousiast. Het is geweldig.
'Ik wil bezwaar maken tegen de misleidende aanname...
dat Shakespeares invloed positief is op ieder individu.'
Vertel nog een verhaal, vriend.
Het is Frans, geïmporteerd, het is Clicquot champagne.
Gaan we niet uit?
Ja, later.
We waren al met ze bevriend in Engeland.
George had verkering met mijn zus Estelle, dus het was erg simpel.
Toen ze aankwamen, pakten ze gelijk de telefoon...
'Met George, schat. Wat doe je, schat?'
Ze belden ons meteen, omdat ze niemand kenden in Amerika.
Hé. Ave.
Wat maakt het uit als...
John belde me thuis en zei...
Ronnie, we zijn gevangenen. We kunnen niet naar buiten.
Het is hier omsingeld door meisjes, ze staan rond het hele Plaza gebouw.
Dus, wat deed ik?
Ik kwam met de twee Ronettes.
We gingen naar boven. Murray the K was beneden.
'Je moet me boven krijgen om de Beatles te ontmoeten.'
We zijn boven en eten broodjes op de vloer...
luisteren wat platen en hebben het naar ons zin...
met alle Beatles. En dan...
om de haverklap. The Supremes kwamen binnen, Jay and the Americans.
Ze zeiden: Verdomme, we moeten met ze op de foto.
Ze wilden alles weten over Amerika, het eten, de bands, het dansen.
Ze vroegen ons alles over Little Richard...
Chuck Berry, The Marvelettes.
Ze vroegen: Wat doen ze op het podium?
En dan zei ik 'Die deed een split,' of 'Little Richard zong zo'.
En dan deed Paul...
Dus toen deed iedereen...
Ik zal de waarheid zeggen. Ze moesten ontsnappen.
Het waren gevangenen. Dus ik regelde een limousine...
we gingen de achtertrap af en gingen naar Harlem.
Ik zei: Ik neem jullie mee naar Harlem. Niemand herkent jullie daar.
En dat was zo. Ze dachten dat het Spaanse sukkeltjes waren.
Want het is Spaans Harlem, dus niemand lette op ze.
We gingen naar Sherman's BARBQ bij 151st Street en Amsterdam.
Ze gingen naar binnen en vonden het geweldig, omdat niemand ze herkende.
Zwarte mannen die spareribs eten en Spaanse mannen...
Niemand besteedde aandacht aan ze.
Het was super. Dat vonden ze fijn, dat niemand ze aandacht gaf.
Zie je hoe lief ze waren? Het ging ze niet om de roem.
'Oh, we gaan optreden bij Ed Sullivan.'
Ze zeiden: Ronnie, wie is Ed Sullivan? Snap je?
Hoi John.
Hoi Brian. Hallo.
Wacht even, ze zetten me voor een microfoon.
Ja, dat is een goed idee.
Wat is je eerste indruk van Amerika?
Ze zijn wild.
Ze zijn allemaal wild, vind je ook niet? - Wilder dan ze in Engeland zijn?
Daar lijkt het wel op. Misschien is het de eerste indruk.
Is er iemand in het bijzonder die je graag wil ontmoeten in New York?
We hebben vanavond de Ronettes weer gezien.
Een van de dj's hoopt dat hij The Miracles kan laten komen.
Dat zijn je idolen.
Zeker. En The Isley Brothers zijn er ook.
Murray the K. - Echt fantastisch.
We willen ze graag ontmoeten.
Wat willen ze van jullie weten op de persconferentie?
Van alles. Of we kaal zijn.
Wat we doen met ons geld. Het gebruikelijke.
Je hebt hopelijk bewezen dat je geen pruik draagt?
Ja. - Wat heb je gedaan?
We deden ze af.
Hoi George. - Hallo.
Hoe gaat het, Brian? - Goed, dankjewel.
Met jou? - Niet slecht.
Het eerste wat jullie gaan doen is de Ed Sullivan Show, toch?
Ja, daar oefenen we morgen voor. De show is op zondag.
Hoeveel liedjes staan er van jullie in de Amerikaanse hitparade nu?
In New York...
drie liedjes.
'Please Please Me', 'She Loves You'...
en 'I Want To Hold Your Hand' staan allemaal op nummer één.
The Huntley-Brinkley Report.
Heb je het nieuws gevolgd?
Nee.
Kan het stil zijn, alsjeblieft?
Brian?
Wachten op The Beatles '...De Groep Is Een En Al Haar'
'Willen jullie iets zingen?' Antwoord: We willen eerst geld zien.
Wie zei dat? - Geen geld.
'Wat hebben jullie dat niemand anders heeft?'
Antwoord: Publiciteitsagenten.
Er staat iets geciteerd in The Daily News vandaag...
Daily News? Wat is dat? - Ja.
In The Daily News van New York. - Oh, die.
Hij zegt: We vinden The Beatles niet leuk omdat ze schreeuwen.
Dat hebben we gehad met Elvis. We vinden ze leuk omdat ze Engels zijn.
Vind jij jezelf erg Engels?
Ik vind ons verrekt Engels, eigenlijk.
Ik weet het niet. Er is altijd wel...
iemand die zegt: Jij bent grappig, weet je wel?
Ik geef niks om hem.
Wie is hij? Hoe heet hij? - Beethoven ofzo.
Achteruit, alsjeblieft.
Nee, ik heb daar vrienden. Echt waar. - Ik laat je er niet langs.
Hoe kunnen we hem spreken? Hij zei net dat we moesten komen.
Hij zegt van niet.
Je kent Frank vast. - Hebben we net gedaan.
Al... Frank... Al en Frank.
De muziek had iets vrolijks.
Ik moet ervan uitgaan dat ze vrolijke muziek maakten...
omdat ze opgroeiden in Engeland in de jaren '50, wat de hel was.
Ik bedoel, Engeland was er slecht aan toe.
Ik zei tegen mijn maatje Eddie Leonetti...
We moeten naar Liverpool gaan en het echt doen.
Laten we erheen gaan. Het wordt een avontuur.
MUZIEKPRODUCENT
We nemen onze gitaren mee en gaan bij The Cavern zitten.
Met de stoomboot naar Liverpool gaan kostte 112 dollar.
We staken de Ierse Zee over en ik had een kleine radio...
en ik hoorde piratenradio en ik werd gek.
Dit is Radio Caroline op 1-9-9. Engelands eerste commerciële station.
Je had de echte sound van Mersey.
Ik zei: Dat is Liverpool. Ik kon het ruiken.
Het was de geur van dieselolie...
en modder, vuil. Maar het was...
We kwamen in de haven en...
de immigratiedienst kwam aan boord.
'Wat doen jullie twee hier?'
We zeiden het verkeerde: We komen spelen.
'Hebben jullie een visum?' 'Nee.'
'Als deze boot over vijf dagen vertrekt, zitten jullie erop.'
Ik was in de haven van Liverpool.
Ik moest iets doen.
Die avond lag een bemanningslid te slapen.
Ik pakte zijn jas en pet...
en liep de loopplank af. Ik ging ontsnappen.
Ik zag een bus waarop stond 'Central Liverpool'.
Toen ik eruit stapte en naar de overkant van de straat keek...
was er een platenzaak.
Er was net een nieuw album uit.
Ze hadden luisterhokjes.
Zes mensen die het album niet konden betalen, volgden me naar binnen...
dus ik kon luisteren naar het album in het hokje met die zes Beatlesfans.
Gewoon dromen, luisteren en denken.
'Dit album is revolutionair. Luister ernaar.
Het is anders dan alle voorgangers. Dit betekent iets.'
Ik was niet geïnteresseerd in een georganiseerde religie.
Muziek raakte mijn ziel en gaf...
Ik dacht: zo raak je God aan.
Nooit. - Nee, dit is gênant.
Mogen we The Beatles zien, alstublieft?
Waar zijn ze? - Ik weet het niet.
Kunt u zeggen waar ze zijn, zodat we het weten?
Dit is... - Wat gaan jullie doen?
We gaan alleen hoi zeggen. - Ik heb een camera bij me.
Hoe komen jullie langs de politie?
We zijn anders binnengekomen.
We zijn via de apotheek binnengekomen.
Wat vinden jullie van The Beatles? - Ze zijn oké.
Eerlijk gezegd zijn ze prima. - Ze zingen goed. Kom op.
Wie is Mr... - Plaza Hotel.
'Is dit beter dan Jelly Babies? Succes. Fan, Rachel Bennett.'
Ringo, wil je een snoepje?
Nee, ik rook net een Winston sigaret.
Kun je zeggen waar we heen moeten?
Het is gelukt. We zijn er.
Verder dan dit gaan jullie niet.
Hij vindt het goed.
Wie zei dat het goed was?
Nee, ze kennen...
The Epstein.
Nee, sorry. Dat was het. Jullie mogen niet verder.
We moeten ze echt even zien.
Nee, neem alsjeblieft de lift en ga naar beneden.
We moeten eerst onze spullen pakken. - Waar is het? Welke kamer?
De andere kamer om de hoek. - Goed. Kom op.
Ik weet niet meer welk nummer.
Zijn jullie geregistreerd in het hotel?
Ja. - Welke kamer?
We hebben hier geen kamer.
Goed, kom mee. We gaan.
Mogen we onze spullen pakken? - Nee.
Waar staan die? - In de badkamer.
Snel dan, voordat ik jullie van de trap gooi.
In 1964, na de...
catastrofale komst van The Beatles hier in de Verenigde Staten...
en de populariteit die jullie hadden bij onder andere de Ed Sullivan Show...
waren er veel mensen die niet begrepen wat jullie deden.
Ze vonden jullie haar lang en dat jullie er als mods uitzagen...
en dat jullie revolutionair waren.
Ben je verbaasd dat het velen van ons...
zo lang kostte om jullie leuk te gaan vinden en te realiseren wat jullie deden?
Nee, het waren voornamelijk ouders en die waren tegen rock-'n'-roll.
Al voordat The Beatles er waren.
Mensen proberen rock-'n'-roll al te stoppen sinds het begon.
Waarom is dat zo? Waar zijn ze bang voor?
Ik dacht dat het was omdat het vanuit zwarte muziek komt.
De woorden hadden vaak een dubbele betekenis in het begin.
Het was van: De witte kids, onze goede WASPs...
draaien door van al die lichaamsbewegingen.
De muziek kreeg je lichaam te pakken.
The Beatles brachten het...
nog iets verder, maakten het iets blanker...
zelfs meer dan Elvis deed, omdat we Engels waren, snap je?
Pat Boone heeft dat nummer gecoverd.
Voor wie niet weet wat een 'cover' is, hij heeft jullie nummer genomen...
zelf opgenomen, uitgebracht en er een hit mee gescoord.
De blanke kids kwamen thuis met mijn plaat...
en hun moeders wilden mijn plaat niet in het huis hebben.
Ze noemden mijn... Ik was te ruw.
Ze vonden mijn plaat kwaadaardig en demonisch...
en dat ik te wild was.
Pat Boone had een braaf imago en chique schoenen aan.
Hij zag eruit alsof hij gezonden was om een verhaal te vertellen.
Wat vind je van zijn versie? - Ik vond het erg zwak.
Weet je wat ik dacht? Ik zeg het hoe het is.
Ik vond het zwakker dan zwak.
Want hij zei...
'Tutti frutti, oh rootie.' En ik zei...
Vind je The Beatles leuk?
Ja, ik vind ze erg leuk.
Wat vind je goed aan ze?
Nou, ze zijn...
De veelzijdigheid. Ze zijn origineel.
Ik vind alles leuk dat origineel is.
Kun je ze vergelijken met Smith? Die nu in The Apollo speelt, Jimmy Smith?
Vergelijken?
Nee, dat vind ik niet.
Wat vind je van The Beatles? - Ze zijn wel goed.
Vind je The Beatles leuk? - Ze zijn wel goed.
Wat vind je van The Beatles?
Ik vind ze fantastisch. - Ja.
Ik houd van ze. Ze zijn geweldig. Vooral hun kapsels.
Ja. - En al hun liedjes zijn leuk.
The Beatles verdienen dit allemaal.
Ik ben blij dat ze welkom zijn hier in de stad.
Ja, ze moeten... - Ze verdienen een plek tussen de besten.
Ze zijn tenminste anders. - Ja.
Ik vind ze walgelijk. - Waarom?
Elke keer als ik de radio aanzet, hoor ik alleen maar The Beatles.
Ik vind ze walgelijk. - Wat is je lievelingsband?
Mijn lievelingsband? Ik vind het Miles Davis-kwartet goed...
en het John Coltrane-kwartet.
Maar je zou ze niet met elkaar kunnen vergelijken.
Seagull, wat is er mis met hun kapsel?
Dit is de eerste keer dat ik een band met zulke kapsels zie.
Ik denk dat ze daarmee geld verdienen.
Hoeveel heb je er vandaag verkocht?
Hoeveel heb ik er verkocht? Een paar honderd.
Ze doen het goed.
Zitten ze volgens jou in de goede traditie?
Ja, ze doen het erg goed.
Wat is momenteel de populairste plaat in deze winkel?
'I Want To Hold Your Hand'.
IK WIL JE HAND VASTHOUDEN
O ja, ik ga je iets vertellen dat je waarschijnlijk wel begrijpt
Onze eerste liedjes zijn direct aan de fans gericht.
Dus het is 'Love Me Do'.
'From Me To You'.
'She Loves You'.
Het plezier dat we hadden bij het maken van de liedjes en de platen...
wordt overgebracht.
Het was overal. Ik herinner me...
ARTIEST/MUZIKANT
dat ik door het huis liep en 'I Want To Hold Your Hand' zing...
en 'She loves you, yeah, yeah, yeah'.
En die liedjes gingen constant rond in mijn hoofd.
Mijn stiefvader was een evangelist die later pastoor werd.
Ik mocht thuis geen muziek luisteren als het geen gospel was...
of werd gezien als acceptabele muziek.
Het ongelooflijke aan The Beatles was dat het door de radio kwam...
dat het overal om je heen was, constant op mensen hun transistorradio's.
Je ging naar de winkel en hoorde het.
Het was doorgedrongen...
diep voorbij de korst van de aardmantel...
dat het zelfs de levens raakte van de mensen...
voor wie muziek de verboden vrucht was.
In mijn herinnering zit ik in een zaak die Brothers heet en daar is een jukebox.
We luisteren naar 'I Want To Hold Your Hand'.
De blijheid die ik voelde terwijl ik naar dit lied luisterde...
en hoe het me aansprak.
AUTEUR
Ik voelde direct een connectie met de mensen die het zongen.
Zo'n connectie had ik nog nooit gevoeld met een popliedje.
Ik begreep Elvis niet. De seksualiteit stond me niet aan.
Ik begreep het gewoon niet.
Het raakte m'n hart niet.
Ik voelde dat ik kon ontspannen omdat The Beatles bestonden.
Het waren zeker jongens, maar ze waren zacht.
Met hun kleren en hun haar.
Er zat vaak een bepaalde zachtheid in hun stemmen.
De hele notie van man versus vrouw is niet prominent.
Ze zitten er een beetje tussen...
of ze leggen geen nadruk op het mannelijke tegenover het vrouwelijke.
Op een bepaalde manier is het erg inclusief.
Kom op, ik heb een idee.
The Beatles waren eigenlijk erg grappig.
Iedereen in Liverpool vindt zichzelf cabaretier.
Dat is een bekend feit.
Je hoeft er maar heen te rijden...
en door de Merseytunnel te rijden en de man in het tolhokje...
is een cabaretier. Dat zijn ze allemaal.
We hadden dat van huis uit meegekregen...
en als je het naar New York of zo overzet, was het super.
We waren ondeugend en dat vonden ze geweldig.
Denk je dat het versterkt werd...
door het feit dat jullie met z'n vieren elkaar aanvulden?
Absoluut.
Je was net uitgepraat en dan stond de volgende klaar met z'n opmerking.
Ja, dat klopt.
Kunnen jullie teruglopen en de sneeuw op de grond laten zien?
Neem een goede foto. - Loop even terug.
Haal die filmcamera weg, ja?
Kom op, ga door.
Kijk naar die boom.
Waar zijn de vogels heen?
Daarboven, ja.
Pak de boten erbij.
Houd vast.
Hé, Beatles. - Zeg: Beatles.
Hé, Beatles.
Zeg: Beatles. - Beatles, deze kant op.
Hé, Beatles, deze kant op.
Hé, jongens.
Niet schieten. - Ringo, deze kant op.
Dames en heren, voor de continuïteit van de film...
wil ik graag de radio nog een keer introduceren.
GEEN OLIFANTEN! GEEN EZEL! MAAR THE BEATLES!
RINGO VOOR PRESIDENT
DE BEATLES ZIJN NIET TE VERSLAAN
Ja, Ringo?
Oké, goed. Ik ga je aankondigen.
BEATLES SWEATSHIRT AANBIEDING
Drie keer gedraaid achter elkaar, maar voordat we verder gaan...
hebben we een nieuw iemand aan de lijn.
Ringo van The Beatles. Neem het over, schat. Zeg maar hoi.
Hoe gaat het, Murray? - Goed hoor.
Wat zeg je me, schat? - Ik zeg dat je geweldig bent, schat.
Jij bent ook geweldig - Oké, we zijn beiden geweldig.
The Beatles zijn geweldig. Murray the K is geweldig hier in 1010.
Hij was niet vervelend tegen ons. Hij was luidruchtig.
'Hoe gaat het?'
Ja, hij leek me echt New Yorks.
Want ze zijn nogal luid en direct.
Als je daar meer van wil, moet je naar Liverpool gaan.
We gaan hard, we gaan lekker. Ik wil je iets vragen.
Ja? - Hoeveel tijd krijg je om te socializen?
Want jullie zijn onderweg. Jullie gaan van stad naar stad.
Krijg je de kans om mensen te ontmoeten, om met mensen om te gaan?
Het gaat niet slecht. Het is prima.
We hebben het naar ons zin. Dat is het belangrijkst.
Je bent nog jong, je denkt nog niet aan het huwelijk, toch?
Nee, nog niet.
We hebben een van jullie favorieten hier en ik denk dat jullie deze wilden horen.
Van de enige echte groep die altijd bij ons is.
Hier zijn The Miracles.
'I've Been Good To You'? - Is dat zo? Ja toch, Ringo?
Ik ben goed voor je geweest. Jij ook voor ons.
Je bent goed voor me geweest. - Jij voor ons.
Jij bent beter voor mij. - Ik zal je de plaat laten draaien.
Goed dan.
Ik herinner me nog de eerste keer dat ik The Beatles hoorde...
want dat was voordat ze 'The Beatles' waren.
The Miracles en ik traden in Europa op.
We kwamen ook in het VK en we gingen naar Liverpool.
Vaak 's avonds na afloop van het concert...
neemt de organisator de artiest mee naar de hipste club van de stad...
om te ontspannen en dansen, of wat we ook wilden doen na afloop.
The Beatles speelden in een kleine club.
Zij waren daar de band.
The Miracles en ik hebben ze ontmoet.
Ze hadden mijn aandacht.
Ze speelden muziek die je kende, maar op de manier van The Beatles.
Zoals The Beatles het zouden laten klinken.
Ze zaten tussen rock en pop en rhythm and blues in.
Alles bij elkaar, snap je?
3 JE HEBT ME ECHT TE PAKKEN (ROBINSON)
De jongens hebben veel bewondering voor de Amerikaanse band The Miracles...
aan wie ze een eerbetoon brengen met hun interpretatie van...
Er zijn miljarden liedjes op aarde.
Om iemand als The Beatles te hebben, die zelf fantastische songwriters zijn...
Dat die uit miljarden liedjes mijn liedje kiezen en opnemen...
Daar kan ik als songwriter niet meer overheen.
Het was een droom die uitkwam. Het was mijn doel als songwriter.
Ik was erg enthousiast toen ze 'You Really Got a Hold on Me' opnamen.
Ik wist niet dat ze het gingen doen. Ik wist het niet tot het uitkwam.
Maar ik was dolenthousiast.
Ze waren de eerste blanke band die ik in m'n leven hoorde.
De eerste blanke artiest ooit van hun kaliber...
die ik hoorde zeggen:
Ja, we zijn opgegroeid met zwarte muziek.
We houden van Motown.
We luisteren naar zwarte muziek. We kennen die en die...'
Geen andere blanke artiest had dat ooit gezegd.
Niemand van enig kaliber, totdat The Beatles dat zeiden.
Er was toen veel segregatie gaande bij concerten, vooral in het zuiden.
Er is op me geschoten omdat ik naar het toilet wilde gaan.
Snap je wat ik bedoel? Zo was het. Begrijp je?
De redder in nood was muziek.
Want het gaf die kids een gezamenlijke voorliefde.
Het gaf ze iets waar ze beiden van hielden en van genoten, begrijp je?
Toen we er pas heengingen, speelden we in grote arena's...
en liep er een touw door het midden van de arena...
met de blanken aan de ene kant en de zwarten aan de andere.
Nadat ze de muziek hoorden en we een jaar later terugkwamen...
zag je blanke jongens met zwarte vriendinnen en andersom...
en dansten ze allemaal met elkaar en genoten ze van de muziek.
Muziek is de internationale taal.
Het doorbreekt barrières.
Vrouwen zorgen ervoor dat de wereld van showbusiness bestaat.
Ze zijn emotioneel en vinden het niet erg om dat te laten zien.
Mannen zijn relaxed. We horen niet emotioneel te zijn of te huilen.
We moeten niet emotioneel zijn over dingen, maar sterk zijn. Onzin.
Snap je wel?
Ik waardeer dat vrouwen zo zijn en zich op die manier uiten.
Ik ben een man in de showbusiness en dat hoort erbij.
Dus ik ben blij dat te kennen en te ontvangen.
Wat vind je leuk aan The Beatles?
Alles.
Zijn de platen van The Beatles daar achter?
Waar zijn ze?
Staat hier maar één nummer op?
Is dit één liedje? - Dat meen je niet.
Wat staat op de achterkant van 'I Want To Hold Your Hand'?
'I Saw Her Standing There'.
Alles. - Hallo. Het is voor mij.
Goed. - Hallo?
Pardon.
Hallo. Ja, wie wil je spreken? Snel een beetje.
Ik ben het, je kent me. Ja.
Misschien is het Londen. - Ja?
Nee, we wachten op een belangrijk telefoontje uit Londen...
waarvan jij nu de lijn blokkeert.
Ringo, blijf waar je bent en probeer je hoofd niet te bewegen.
Beweeg je hoofd.
Een, twee.
Daar gaan we.
Denk je dat ik een aap ben? - Nog eens.
Laat mij even.
Nee, laat mij.
Mij. - Mij. Televisie. Mij.
Ik houd van deze plek, Amerika.
Mijn liedje is op de radio. Super.
Morgen avond om zeven uur...
lezen The Beatles hun eigen poëzie voor in de documentaire 'Meet The Beatles'.
Oh, echt? - Dat snap ik niet.
Ik begrijp dit niet.
Morgenavond van zeven tot acht...
Mis de kinderen. - Hoe komen we binnen?
Wacht even. Mis je de kinderen? - Hoe komen we binnen?
Hoi meiden.
Hoi.
Het ging goed. - Wacht even. Brian.
Ja. - Kun je een deel filmen?
Draai je nu? Bobby? - Ja.
We laten hem eerst met de mensen praten. - Oké.
Kan het vanaf daarachter? - Ja, daarachter.
Daarna spreekt hij de mensen aan. - Ik denk niet dat hij filmen toestaat.
Ik speel. - Blijf aan die kant.
We hadden 's middags gesoundcheckt...
en de knoppen gemarkeerd met krijt op de goede stand, een stuk of vijf...
en toen gingen we ergens thee drinken...
en de schoonmaakster was geweest en had alles eraf geveegd.
O nee.
Maar niemand weet dat. Het ging alsnog goed.
Wie gaat deze aankondigen? Wil jij? Dit is de plaat van James Ray.
Wil jij het doen? Kom op, George.
Oké, hier is de James Ray die zingt...
'De James Ray'. - 'Got My Mind Set on You'.
Bedankt, George.
Er wordt gebeld op lijn twee.
Ik heb me vaak afgevraagd, en ik vroeg het aan Neil Aspinall...
waarom Murray, gewoon omdat hij de kamer kwam binnengevallen...
de rest van onze trip met ons is omgegaan.
Het is grappig.
Ik heb nooit begrepen hoe hij dat deed.
Hallo W-I-N-S 1010.
Goedzo, schat. Eens kijken. Hier is Ringo.
Hoi schat, dit is W-I-N-S. WINS op 1010.
Je hoort Ringo van The Beatles.
Goed, hier is George.
Ik kan het niet. - Hoi allemaal. W-I-N-S, daar gaan we.
En daar is Paul. Paul?
Hoe gaat het, allemaal? W-I-N-S, Winston Churchill.
Winston Churchill klopt, vind ik.
Wat vind je van... Hoe vind je het om bij de Ed Sullivan Show te spelen?
We hebben het naar ons zin. Ed is een goeie gast.
Speel wat swingende liedjes, ja? Niet van die saaie troep.
Hoor je dat? Hij wil die zachte troep niet. Hij wil een beat.
BEATLES TV-DEBUUT IN AMERIKA
Hoe gaat het met ze? Hebben ze zin in hun tv-optreden?
Of zijn ze daar ook rustig onder?
Nee, ze hebben er zin in, maar ze zijn er ook rustig onder.
Ja, cool. - Het gaat goed met ze.
Ik denk dat ze in goede vorm zijn.
John, word wakker. - Oké.
We moeten bijna op.
Oké, Murray. - Goed, schat.
Zeggen ze allemaal 'doebel' in plaats van 'dubbel'?
Dubbel.
Kun je geen 'dubbel' zeggen?
Doebel. - Nee, niet doebel. Dubbel.
Doebel. - Nee, D-U-B. Dubbel.
Doebel. - Hij zei doebel.
Zie jullie daar. - Geef ons nog een drankje.
Ja.
Ze hebben lol.
Ik denk dat je nu een idee hebt van hoe relaxed ze zijn.
Zo relaxed als maar kan. Ze houden het vol.
Ja, swingende gasten.
Ze hebben ijsblokjes in hun zakken gedaan. Ze blijven cool.
Ja. - Zij zijn de sensatie, Paul.
John herinnerde zich niet eens wat hij deed met de poëzie.
Dus hij zal wat herinneringen ophalen over de poëzie die hij maandag zal lezen.
Ja, dat horen we allemaal in de documentaire om zeven uur.
Heb je iets voorbereid? Wat dacht je van 'Love You Do'?
Nou, die... - 'Love Me Do'.
Paul, jij bent niet aan de beurt. 'Love Me Do'. Je bent ontslagen.
Ik heb nieuws. 'Love Me Do'?
Ja. - Hoe heet het?
Sorry? - Hoe heet het liedje?
'Love Me Do', sukkel. - Oké.
Hier spreekt de sukkel.
De sukkel hier.
Sukkel de K. - Sukkel de K.
Laten we naar The Beatles luisteren. - Oké, daar gaan we.
Wat voor interview wil je? Ik ben de manager van The Beatles. Wat wil je?
Heb je de papieren?
Papieren? - Ja, bewijs het.
Ik heb geen papieren.
We proberen achter de reacties te komen... - De opmerkingen.
Van The Beatles? - Nee, van de mensen, over The Beatles.
Ik zal zeggen wat er gebeurt.
Deze jongeren, een stuk of 10, kwamen hier vanmorgen...
rond 6:30, toen ik het hotel verliet.
Volgens mij zijn het jongeren uit de lagere middenklasse...
analfabetisch, onintelligent en wild, op zoek naar wat plezier.
Ik zou zeggen dat de meesten over het algemeen, zodra ze hier komen...
zien dat er veel enthousiasme en gegil is.
Veel geschreeuw. Mensen houden van menigten.
Ik denk dat er tegelijkertijd iets heel erg mis mee is.
Het zegt veel over de natuur van de Amerikaanse maatschappij...
dat dit soort jongeren hierheen komen om vier zangers te zien...
die ze nog nooit hebben gezien. - De Amerikaanse maatschappij is schuldig?
Vier zangers die ze nog nooit hebben gezien.
Ik weet niet precies waarom.
Er zijn vast seksuele redenen in het spel.
Dat ze The Beatles seksueel aantrekkelijk vinden...
en een soort psychologische, seksuele verbinding met ze hebben.
Ik vind het een beetje eng en nogal ziek.
Je bent niet echt een manager, of wel? - Nee.
De broer van een van hen. - Ja.
Mijn achternaam is Vanderbilt...
dus leuk u te ontmoeten. - Oké.
Was gezellig.
Veel mensen belden vanwege m'n keel.
Het gaat nu goed met m'n keel.
Ja, het is prima. Bedankt.
En de jouwe? - Hoe gaat het met jouw keel?
Prima. - O ja?
Ja, zoals altijd, George.
Bewijs het. - Hoe dan?
Zingen.
Zingen, ja. - Nee, George.
Waarom denken jullie dat al die jongeren hier komen gillen?
Omdat ze dat doen voor Frank Sinatra en Elvis Presley.
Ja, maar waarom? - Ik denk dat ze zo zijn.
Het hoort bij de leeftijd. Net als verliefd worden.
Wij deden het op hun leeftijd.
Het is wat ze doen op die leeftijd, denk ik.
Voor hen is het leuk...
en voor ons ook.
Al heb ik medelijden met de oude dames die hier wonen en gestoord worden.
Toch? - Bedankt.
Wat vind je van The Beatles?
Geen interesse.
Cyn.
Acht uur, kanaal twee en drie.
Wil je dit lenen?
Kanaal twee.
Klaar, vijf, zes.
Tijd voor kanaal twee.
We zijn hier zo op.
Klaar, jongens? Kom op, we zijn laat.
Het gebeurt allemaal.
Kom op dan.
Wil je anders hierop aansluiten?
Waar zijn Nell en de andere duifjes?
Wie? Waar? Wie?
Kom op, we gaan.
Nell, kom op. We moeten er zijn.
We moeten er nu zijn. Wat doe je?
Hij zegt: Knip deze film eruit, kom op.
We hebben het je al eens gezegd, toch? We hebben het eerder gezegd.
Probeer een wijde hoek uit.
Goede avond, dames en heren.
Vanavond, live uit New York, de Ed Sullivan Show.
Ik kom uit een 19e-eeuws land, Canada.
PROFESSOR, UNIVERSITEIT VAN TORONTO
En dat geeft me een groot voordeel bij het kijken naar de 20e eeuw.
De 20e eeuw is het tijdperk van elektrische technologie.
Het is het meest dominante gereedschap van onze tijd.
En heroverweeg iedere gedachte en ieder instituut...
dat je voorheen voor lief nam.
Kennedy kwam aan de macht als eerste tv-president.
Hierdoor waren alle leeftijdsklassen betrokken bij zijn presidentschap.
Dat was erg onverwacht...
waardoor zijn moord een eveneens gewelddadige reactie uitlokte.
DE FAMILIE GONZALEZ
Zo leuk.
Mijn vader zei gewoon: Je gaat niet naar The Beatles kijken bij Ed Sullivan.
Ik bepaal wat er op tv komt. Je kijkt het niet.
Ik dacht: wat een lul.
Mijn vader was een alcoholist met losse handjes en sloeg ons vaak...
maar ons niet naar The Beatles laten kijken was erger dan dat.
Een pak slaag kun je vergeten, maar niet The Beatles zien?
Dus mijn oom, een republikein, wat wij allemaal niet waren...
wist dat dit belangrijk voor ons was.
Dus ik ging naar hem toe die zondag en ik denk m'n oudere zus ook.
Maar The Beatles waren ongevaarlijk en aaibaar...
maar niet voor volwassenen.
Volwassenen zagen dit als het einde.
Ze gaan onze jeugd ondermijnen.
Wat is de ondermijning?
Ze moedigen je aan om het naar je zin te hebben.
Veel ouders proberen te ontsnappen aan deze muziek en verbieden het zelfs...
met als reden dat het luid, onintelligent of moreel corrumperend is.
DIRIGENT NEW YORK FILHARMONISCH ORKEST
Ik ben er niet aan ontsnapt en heb het niet verboden als muzikant of vader.
Deze muziek heeft volwassenen iets superbelangrijks te vertellen.
Het zou slim zijn om ons niet als struisvogels te gedragen.
Ik keek de Ed Sullivan Show in onze eetkamer.
DE FAMILIE BERNSTEIN
In ons appartement met mijn familie...
omdat de Ed Sullivan Show om acht uur was.
Tijdens het avondeten.
Ik drong erop aan bij m'n ouders.
'Sorry, dit is een belangrijk moment in mijn leven, en de geschiedenis.
We moeten het op tv kijken, ook al is het tijdens het eten.'
Dus mocht ik de tv naar binnen slepen...
van de bibliotheek aan het eind van de gang naar de eetkamer...
en de antenne richten zodat hij daar signaal ontving.
Het kwam niet goed binnen...
maar het kwam wel binnen op onze kleine zwart-wit tv.
En nu, dames en heren, een leuke nieuwe act.
Wells and the Four Fays. Laten we ze erbij halen.
70 MILJOEN AMERIKAANSE KIJKERS ZIEN THE BEATLES
HOOGSTE KIJKCIJFERS OOIT IN NEW YORK
SUCCES VAN KUST TOT KUST
Later zeiden ze dat er geen misdaden waren gepleegd.
Zelfs de criminelen namen pauze die 10 minuten dat we op waren.
Toen je na de Ed Sullivan Show in de kleedkamer was...
waar mensen zichzelf bijna op het podium gooiden...
Ja. - Vroeg je je niet af...
Zijn die mensen gek? Zijn we zo goed?
We dachten niet dat we goed waren of niet.
Je moet denken dat je goed bent om te doen wat we deden, snap je?
Het was als het oog van de storm.
Er was geen moment dat we dachten: wat gebeurt hier?
Dieper dan dat ging het niet. 'Wat gebeurt er?'
Je wordt ineens wakker middenin een concert of gebeurtenis...
en denkt: wat? Hoe kom ik hier terecht?
Het laatste wat ik me herinner was dat we in een club speelden en nu dit.
We dachten er nooit te veel over na, want het ging maar door.
Het overkwam ons en het was moeilijk te zien voor ons.
We zaten er middenin, werden van kamer naar kamer gestuurd.
Wat is je lievelingsliedje? - 'White Christmas'.
Ja en 'God Rule the Wenceslas Kingdom'.
Dat is een van m'n favorieten.
Zei je 'White Christmas'? - Ja.
Een goed liedje. Vooral tijdens kerst.
Niet in rock-'n'-roll. - Jawel.
Jawel, je kent het vast.
God zegene je, mam. Bedankt, pap.
Een, twee, drie, vier.
Lach naar de camera, je staat erop.
Hoe gaat het? - Harry.
Ik weet de naam van deze jongedame niet.
Niet Harry. - Geen vriendin van mij.
Hij zei dat hij Harry heet.
Hoi Paul. - Hoi Paul.
Murray, deze wereld is fantastisch.
Ik ben niet beïnvloed door deze Amerikaanse wereld, maar ik hou ervan.
Ik vind het hier prachtig, Murray. En die hoed is top.
Wat doe je bij dit hotel?
Wat doe je? - Media.
Ik denk dat ze er niet meer zijn. - Media.
Wat doe je? - O jeetje.
Volg de meisjes en dan weet je waar ze zijn.
Wat doe je?
Mag ik vragen wat je doet?
Ik rende achter ze aan en viel 10 keer op de grond.
De politie duwde iedereen en ik viel. Ze trok me mee.
Ze probeerde me vast te pakken en ik wilde haar omhoog trekken...
en toen vielen anderen bovenop me. Sommigen probeerden te helpen.
Ze zijn er nog. - Nee, ze zijn achterlangs weggeglipt.
Nee, ze zijn er nog.
Echt waar? - Ik weet het zeker.
Hoe weet je dat?
We zagen ze. - Wie zijn jullie?
Waar zijn ze? - Daar beneden.
Daar beneden? - Ja.
Nou, ik wil niet nog een keer aan stukken worden gescheurd.
Je moet ze achterna zitten.
Meen je dit? - Ze zijn er nog. Geen grap.
Zijn ze daar?
Bij Leon's? - Ja.
Kom op, we gaan.
Kon je ze zien met dat ding? - Ja.
Wacht even.
ZANGERS VERLATEN N.Y. BEATLES REIZEN NAAR WASHINGTON
Paul, welke plaats denk je dat het verhaal van The Beatles krijgt...
in de geschiedenis van de westerse cultuur?
Westerse cultuur? Geen idee.
Je maakt een grapje met die vraag.
Cultuur. Het is geen cultuur.
Wat is het? - Het is gewoon lol.
We zijn in onze Rolls Royce met chauffeur.
Ja.
Het is al goed, Bertie. Het is een mooie Rolls Royce.
Wat vind je van Amerikaanse tv?
Amerikaanse wat? - Tv. Heb je ernaar gekeken?
Ik houd ervan. Ik houd sowieso van tv.
Als we een avond vrij hebben. Het is hier vaak grappig.
En iedereen is eraan gewend.
Dus in Amerika lijkt het niet meer grappig.
Een gast deed het nieuws aan het eind van de avond...
en hij zei: Dit is het einde van het nieuws.
Nee, dat zei hij niet eens.
Hij zei: In China is de situatie erg slecht...
Heb je erover nagedacht toen je thuis zat te eten?
Hij pakte het gewoon onder de tafel vandaan.
Het was hilarisch.
Je bent een goede gast. - Waar is Dezo?
O, het is ondersteboven. - Ik doe er kleurenfilm in.
Onthoud, er is al genoeg publiciteit.
Dus je hoeft niet los te gaan met de cassette.
Oké. - En actie.
Wacht, laat John... Je hebt nog geen...
John, jij hebt nog geen bord gehad, toch?
Een bord? - Mensen aan het werk zetten.
Klap dat ding en schreeuw het nummer.
Oké, welk nummer? - Twee-vier-vier.
Twee-vier-vier.
Het viel me op, buiten bij het Ed Sullivan theater...
toen die televisie-interviewer je aansprak...
over het nieuwe kapsel.
Je zei tegen hem: Jij doet nog niet mee.
Hij was kaal, of niet? - Ja, dat klopt.
Hij was er niet helemaal bij. Hij vroeg je favoriete nummer...
en je zei 'White Christmas'.
Ja. - En hij zei: Dat is niet rock-'n'-roll.
Nee.
Zo gaat het. Zo doen we...
Alleen zo kunnen we wat lol hebben.
Ja. Zou je zeggen dat Britse interviewers wat scherper zijn?
Goed, mensen.
Hoi. Fijn om in New York te zijn. Oké?
Washington. - O, zijn we daar?
Geen idee. Washington. Ik ga zo snel.
Nu, vanuit het Washington D.C. Coliseum...
Capitol Recording sterren: The Beatles.
Als je niet weet wie dit is, dit is Ringo Starr.
Kijk hoe klein het was.
Ik zie het nu, ja.
Dat deed ik om meer bij de band te zijn.
Meestal zit de drummer veel verder weg.
En als er iets mis gaat...
Maakt niet uit welke band, als het mis gaat...
Wat? - Dan geven ze de drummer de schuld.
Daar moet je aan wennen.
En als je dit doet... Klinkt prima.
Ik wilde altijd in de band zitten, niet zo van: o, ik zit hier achter.
Dames en heren...
Paul McCartney.
Hallo.
In Washington draaide het podium rond.
Het draaide, ja. - Het was vol...
Toen het draaide, speelde ik hier.
Jullie zijn John, Paul en George.
En we gaan allemaal...
Maar ineens ben ik hier en draaien jullie allemaal rond.
Want mijn podium stopte.
Maar we komen uit Liverpool.
We sprongen eraf en probeerden dat ding te verplaatsen.
Mensen renden naar buiten.
Een, twee, drie.
Het was een geweldige tijd, want de liedjes kwamen eruit gerold.
Het ene na het andere, en ze waren allemaal goed.
FOTOGRAAF
Op weg naar Amerika maakten ze grapjes...
tijdens de eerste helft van de reis, maar toen werden ze serieus...
want ze wisten niet hoe ze ontvangen zouden worden.
Ze waren een beetje ongerust en maakten zich zorgen.
Het kwam deels omdat John de krant las.
Hij was een beetje bang. Hij had het over Lee Harvey Oswald, stel je voor.
Snap je? Hij had het over de moord op Kennedy.
Hij maakte zich zorgen om het geweld hier.
Hij zei: Het kan veranderen, Harry.
Van een goede situatie in een slechte.
BRITSE AMBASSADE, WASHINGTON D.C.
Voel je een soort nationale trots?
Nee, niet echt.
Ik geef toe...
Was je verbaasd over hoe jullie ontvangen werden?
Ja, het was luider.
Luider? - Ja.
We hadden nog nooit een show gedaan...
waarbij je in het midden speelt, als in een soort boksring.
We wisten niet wat we moesten doen om om te draaien...
De Britse Ambassade hield een cocktailfeestje voor ze.
En de Britse ambassadeur verwelkomde ze hartelijk...
al was het personeel van de ambassade vreselijk tegen ze.
Ze noemden ze onverzorgd en dat shockeerde The Beatles.
Sommige personeelsleden noemden hen schooiers...
en zeiden respectloze dingen.
Waardoor...
Waardoor George Harrison bijna moest huilen.
We raakten eraan gewend.
We komen uit de arbeidersklasse.
Als je chique mensen tegenkwam, verwachtte je dat ze op je neerkeken.
Maar weet je wat?
Het kon ons geen moer schelen.
Zij werken in een ambassade. Wij rocken de wereld rond.
Het ging zo ver dat mensen ons aanraakten als we langs liepen...
dat soort dingen.
We moesten allerlei dingen slikken van belangrijke burgemeesters...
en hun vrouwen en aangeraakt worden...
zoals bij 'Hard Day's Night', alleen nog veel vaker.
Zoals bij de Britse Ambassade in Washington...
waar een beest Ringo’s haar knipte...
te midden van... Ik ben toen weggelopen.
Ik schold ze allemaal uit. Ik ben halverwege weggegaan.
De kans dat je begrijpt wat er gebeurt in je eigen tijd, is erg klein...
behalve door de middelen of media verstrekt door artiesten.
Artiesten zijn mensen die graag in het heden leven.
Ik zat op de middelbare school en woonde in Alexandria, Virginia.
ARTIEST/FILMMAKER
Ik hield van rock-'n'-roll muziek, vooral Elvis Presley...
die rock-'n'-roll naar de wereld bracht, of naar mij in ieder geval.
THE BEATLES - UITVERKOCHT
Ik ging naar een concert.
Ik wist niet dat het het eerste concert was.
Ik wist het niet.
Ik had geen idee hoe groot dit evenement was.
Het was een gigantische plek waar ze bokswedstrijden hielden.
The Beatles stonden in de boksring.
Het was zo luid, je gelooft het niet.
Meisjes trilden, huilden, schreeuwden hun longen eruit.
Het was fenomenaal.
Muziek is een van de meest fantastische dingen.
Bijna zoals vuur, water en lucht.
Het is echt iets.
En het doet zo veel.
Het doet iets met het intellect.
Het doet iets met de emoties.
En bepaalde muziek kan het hart doen zwellen tot het bijna barst.
Tranen van geluk vloeien uit je ogen.
Je kunt de pracht die komt niet geloven.
En het komt uit noten.
Toen The Beatles kwamen met die tastbare energie van blijdschap...
wilde je daar graag deel van uitmaken.
Dat is mijn kerk. De kerk van rock-'n'-roll.
Dat was waar de basis van mijn geloof lag.
In de kracht van muziek die levens kan transformeren.
En als zoon van The Beatles heb ik het gevoel...
dat ik het voor een groot deel aan hen te danken heb dat ik hier ben.
Ik moet die trutten ook vervloeken...
want we doorstaan als artiesten ook zo veel lijden.
Door rattenvangers zoals The Beatles die zeggen: Kom op, je kunt het.
Het elixer dat ze samenstellen gaat zo diep.
Het ging niet alleen om de liedjes.
Het ging om de energie die de liedjes uitdroegen.
Ik klink als een gekke, fanatieke fan...
maar het was zo belangrijk voor me om te voelen waar die muziek vandaan kwam.
Ik wilde dat kunnen delen en kunnen spelen.
Dus ik ging naar de Liverpool Echo en zei tegen de receptioniste...
Ik ben een Amerikaanse muzikant die wordt vastgehouden op een schip in de haven.
Ze zetten ons op de voorpagina.
JONGE AMERIKANEN VERBANNEN
De dag erna had de Echo meisjes ingehuurd die heen en weer liepen voor het schip...
met borden waarop stond 'Bevrijd de Yanks'.
Immigratie kwam terug aan boord en zei tegen ons...
We weten niet hoe je dit hebt gedaan, maar mensen bellen ons.
Ze zeggen: Hoe konden jullie?
Die arme muzikanten komen helemaal uit Amerika. Kinderen.
Dus zeiden ze: Jullie krijgen een studentenvisum van 60 dagen...
maar geen optredens.
Dus we vormden meteen een band.
En we speelden en kwamen bij de originele Cavern Club.
Het was betoverend.
Je kon voelen dat The Beatles onlangs op dit podium hadden gestaan.
Rond 11 uur, na een optreden in een pub...
kwam er een man naar ons toe die zei: Zijn jullie niet de Yanks uit de krant?
'Ja, dat zijn wij.'
'Mijn vriend staat om de hoek geparkeerd en hij wil graag een handtekening.'
'Geen probleem.' We lopen de hoek om...
het was de immigratiedienst.
Ze gooiden ons op het eerste schip in het tussendek terug naar New York.
Zo wordt onze film. - Ja.
De treindagen.
Moet ik nu praten?
Doe rustig aan.
Hoi Pam.
Charmant.
We doen het voor de film. - Vooruit dan maar. Wat moeten we doen?
Hoi.
Waar heb je die hoed van?
Cut.
Take drie.
Pardon. Je verpest de film.
Ik ben het.
Je wil gewoon in de film, of niet?
Sorry, mevrouw. Sorry, mag ik er langs?
Exclusief.
Ik ben niet in een vrolijke bui.
Cut.
Twee-vijf-één.
BEATLES VEROVEREN HOOFDSTAD OP NAAR CARNEGIE HALL
Hallo? Mr Hofer is hier, ja. Natuurlijk.
Wil foto's van Elvis Presleys kabels...
Hallo? Ja, Paul?
Wil je foto's van Elvis Presleys kabels voor je film?
Goed. - Wat zei hij?
MANAGER VAN THE BEATLES
Hij feliciteert me met het optreden van mijn cliënten...
bij de Ed Sullivan Show.
Goed. - Dat vind ik erg grappig.
GEFELICITEERD MET DE ED SULLIVAN SHOW HOOGACHTEND - ELVIS & DE KOLONEL
Jullie speelden bij Carnegie Hall eenmaal terug in New York.
Is dat een ongebruikelijke plek? - We deden wat leuke optredens zoals die.
Dat kwam waarschijnlijk door Brians talent als manager.
Brian was slim en hij begreep showbizz.
Mensen vergeten dat hij op RADA zat. Hij probeerde acteur te zijn.
In andere woorden: hij wilde op het podium staan.
Dus als hij naar ons keek, konden wij z'n alter ego's zijn.
Dus speelden we op wat grappige plekken zoals Carnegie Hall.
Ik denk omdat Brian er een idee bij had...
een soort ironie zag in een grote, gewijde zaal...
het klassieke mekka...
en dan spelen The Beatles er.
En overschrijden ze die grenzen.
Wat verwachtten ze?
Toen me gevraagd werd hoe ze waren...
MUZIEKPROMOTOR
Mrs Tesku, die de evenementen boekt in Carnegie Hall...
zei: Mr Bernstein, wat is het toch met die Britse jongens?
Ik zei: Ze zijn een Brits fenomeen.
Ze verwachtten niet...
wat ze hoorden en zagen, maanden later.
En na het middagconcert hadden we er nog twee.
Mrs Tesku zei...
Mr Bernstein, ik dacht toen u zei dat het vier jongens waren...
die een Brits fenomeen waren, dat het een strijkersensemble was.
Ze zei: Kom hier alsjeblieft nooit meer terug.
Vier maanden later, na veel boeketten...
en een paar dozen met bloemen om het goed te maken...
ging ze akkoord met The Rolling Stones.
Na die zei ze: Kom hier nooit meer terug. Nooit.
Ik was voor twee jaar verbannen van Carnegie Hall.
Hier is de recensie van Newsweek over The Beatles 1964.
Visueel is het een nachtmerrie: strakke, opgedirkte Edwardiaanse hippe pakken...
en puddingschalen als kapsels.
Muzikaal zijn ze een kleine ramp...
zonder verstand van ondergeschikte ritmes, harmonie en melodie.
Hun teksten, doorspekt met ordinair geschreeuw van 'yeah, yeah, yeah'...
zijn een catastrofale, absurde mengelmoes...
van romantische spreuken op Valentijnskaarten.
De jongens met hun lange haar zeggen nee tegen het misverstand man.
SCHRIJFSTER, HET MISVERSTAND VROUW
Ze zeggen nee tegen de gewelddadige, zwijgzame, gemillimeterde...
Pruisische grote spierballen, zeg maar.
Ernest Hemingway, slacht beren als er geen beren te slachten zijn...
en gooi napalm op de kinderen in Vietnam en Cambodja...
om te bewijzen dat ik een man ben, en wees dominant...
en superieur over iedereen die ertoe doet.
Laat nooit zachtheid zien.
Nou, deze jongens met hun lange haar...
zeggen: Nee, ik hoef geen gemillimeterd haar te hebben of zwijgzaam te zijn.
Ik hoef niet dominant of superieur te zijn.
Ik hoef geen grote spieren want er zijn geen beren om te slachten.
Ik hoef niemand te vermoorden om iets te bewijzen.
Ik kan zachtaardig zijn en gevoelig en meelevend.
Ik kan soms toegeven dat ik bang ben en ik kan zelfs huilen.
Ik ben een man op mijn eigen manier.
En die man, die sterk genoeg is om zachtaardig te zijn, is een nieuwe man.
We hoorden dat er een Engelse groep was die de Isley Brothers nadeed.
Toen zongen ze 'Twist and Shout'.
En als ze dan zo deden...
We waren zo blij.
Het was goed voor ons dat ze onze nummers speelden.
Paul McCartney zei vaak...
Zonder The Isley Brothers zouden we nog in Liverpool zijn.
We vroegen ons af waarom wij niet mochten spelen waar zij speelden.
Wij hadden bij Ed Sullivan moeten spelen.
Die huilende meisjes en zo...
Waarom huilden ze?
Huilen en flauwvallen, ruzie maken.
Dat was nieuw voor ons.
Is er veel gedoe binnen de band?
Niet binnen de band. Ik denk dat er veel gedoe in de wereld is.
In de band waren we soort van normaal...
terwijl de rest van de wereld gek was.
Zo ervaarde ik het.
Overal waar we kwamen was er...
De politie stond paraat.
Iedereen deed mee met de manie.
Je kunt een film van 30 minuten maken...
om te laten zien hoe idioot alle anderen waren...
als The Beatles in de buurt waren.
Ik denk dat we mazzel hadden.
Het enige wat ik ooit ben verloren in die gestoorde dagen...
was de helft van m'n hoofdhuid, een shirt en een gouden ketting...
die ik in New York weer terug kreeg.
We waren er niet al te slecht aan toe.
Wales was de ergste plek waar ik ooit ben geweest.
Wat wilden ze? - Ze wilden m'n hoofd.
Er waren allemaal agenten, we liepen door een gang vol agenten...
en er kwam een hand tussendoor die m'n hoofd vastgreep.
Dit kind had kunnen sterven. - Ik ben nooit in Wales geweest.
Ik herinner me Wales niet. - Het was voor je in de band kwam.
O ja.
Daar zijn badende schoonheden.
Dat is vast... Wie? Miss...
O, Beatles. Miss Beatle.
Hier zien we...
Ik weet het nog niet. Is het een man?
Maar hij heeft zeker een chimpansee.
Toen we kwamen, was Amerika in de rouw.
Het was vlak na de moord op Kennedy.
Misschien had Amerika iets als The Beatles nodig...
om uit de rouw te komen en te zeggen: Het leven gaat door.
De blijdschap die je ziet in deze menigten...
is alsof ze uit hun verdriet worden getild.
Een, twee, drie.
We hadden het over...
de rol van frustratie in het creëren...
van agressie, grootheid en oorlog.
Maar gefrustreerde mensen hebben de behoefte groter en sterker te worden.
Jouw muziek is niet gefrustreerd, of wel?
Het nettoresultaat is tevredenheid.
We raken frustratie kwijt door de muziek, natuurlijk.
En zoals we zeiden voor het klaar was...
The Beatles en hun soortgenoten...
waren gecreëerd door de stop van dienstplicht bij het leger.
Die achtergrond ken ik niet. - Het eindigde in Brittannië.
Toen ik 16 was, keek ik er naar uit om onder te duiken in Ierland...
omdat de dienstplicht nog bestond.
En toen was het voorbij. Ik miste het net in 1940.
En vanaf toen barstte het los met de muziek.
We wisten dat wij het leger waren dat nooit was gevormd.
We waren de generatie die mocht blijven leven.
Godzijdank. - De muziek kwam daaruit voort.
Het idee dat televisie, computers en de rest...
gereedschap zijn voor goede en slechte dingen, is niet waar.
Wat belangrijk is, is hoe je erop reageert.
Hoe je je ogen gebruikt om te zien, je oren om te horen...
leidt tot nieuwe vormen van menselijke associatie en actie.
The Beatles kwamen.
The Beatles willen mijn handtekening.
BIJNA RELLEN BIJ BEATLES IN MIAMI
Nu heb je The Beatles en hierna komen The Spiders.
Ik verlaat de showbusiness voordat ze ze gaan uitroken.
Live uit Miami Beach, de Ed Sullivan Show.
Dat is Miami. Er is een stuk spaanplaat, want anders val je van het podium.
Kijk hoe dichtbij. - Ja.
Ik ben bang dat je daar niet over nadenkt als je enthousiast bent.
Ik ben maar één keer van het podium gevallen.
Waar? - In Canada.
Als ik het nu terugzie, ziet het er wel gammel uit.
Ja, absoluut.
Ze hebben het vergroot met twee spijkers en een stuk hout.
Jongens uit Liverpool, 15 jaar na de Tweede Wereldoorlog...
en nu zijn we hier in Miami.
Deze vat goed samen hoe fijn het leven in Florida is.
Hij draagt z'n zonnebril, de zon schijnt, hij heeft een drankje...
en het meisje in de gele bikini geeft het aan hem.
Ja, ja.
Heb je een plectrum? - Ik vind het best leuk.
Oké, goedemorgen. - Oké.
Hij is vals.
Daarom zing ik niet.
Welke kans heb ik gehad om 'm te stemmen?
Sowieso een waardeloze gitaar.
Ja.
Wat zou je zeggen tegen John of George als ze er vandaag bij waren?
Ik zou zeggen: Ik houd van jullie.
Omdat we in Liverpool opgroeiden, zeiden we dat nooit.
Je zei nooit tegen een man dat je van hem hield.
Tenzij het je broer was of zo. En zij waren broers.
BEATLES GAAN VANDAAG NAAR HUIS
Goede avond, meneer.
Kijk wie er is.
Zit je op onze vlucht? - Ja.
Waar ga je heen?
Ik zit hier. - Jullie zijn gek.
Laat ons met rust.
Doe het gordijn iets verder open. Kijk.
Ik had een baan bij de Record Plant en werkte me omhoog.
Ik, redacteur. Ik ga naar binnen.
Het gaat om het 'Imagine' album. Ik heb tapes bij me.
Alles is verdomd magisch.
De deur opent en daar staat Lennon in de opening.
Hij kijkt naar me en zegt: Mag ik hier even komen zitten?
Want het was stil in mijn kamer.
En mijn hart... Ik plaste bijna in m'n broek.
Daar was hij, in levende lijve. Hij zei: Kan ik hier zitten?
En ik zei: Natuurlijk. Ik ben degene die jullie dingen monteert.
Hij zei: Ja, dank je. Je doet het heel goed.
En hij zat aan de andere kant van een paneel.
Na een paar minuten zei ik tegen hem: Ik ben naar Liverpool gegaan.
Toen keek hij op.
Hij keek naar me en zei: Waar kom je vandaan?
Ik zei: Ik ben geboren en getogen in New York.
'Waarom zou je dan naar Liverpool gaan?
Iedereen wil hierheen komen, ikzelf inbegrepen. Ik ben hier nu.
Het is geen fantastische plek, niet erg toeristisch.'
Ik zei: Nee, ik was muzikant en alles gebeurde daar.
De muziek was voor mij de bron.
Hij zei: Hoe is dat afgelopen?
En ik zei: Nou, goed en slecht. Slecht, want ik werd gedeporteerd.
Hij keek naar me en ik zei: Maar goed, want ik maakte veel lawaai...
voordat ze me eruit gooiden.
En hij keek naar me en zei...
Was je een van die twee gekke Yanks die in alle kranten stonden?
En ik zei: Ja, dat was ik.
Hij zei: Wij brengen een plaat uit...
maar in de krant van onze thuisstad stonden jullie op de voorpagina.
Ik zei: Sorry daarvoor.
Hij zei: Nee, we hebben er goed om gelachen.
Hij zei: Dit is echt geweldig. Van alle plekken waar ik kom...
kom ik de gast tegen waar we mee te doen hadden.
Wat doe je eigenlijk?
'Ik monteer dit.'
Hij zegt: Nee, je bent nu een van de technici.
Ik vroeg hem ooit: Waarom koos je mij uit alle mensen als jullie producer?
En toen deed hij dit.
Ik zei: Wat is dat? Hij zei: Goede antenne. Meer is er niet nodig.
Ik kan niet nonchalant naar The Beatles luisteren.
Als ik in de supermarkt ben en ze draaien op de achtergrond een Beatlesliedje...
moet ik stoppen waar ik ben en m'n hoofd omlaag doen...
en wachten tot het voorbij is. Het is alsof ik niet kan denken...
niet kan leven, als er Beatlesmuziek aan staat.
Het is te persoonlijk.
Van Morrison heeft het altijd over muziek als heling.
Dat is wat muziek doet.
Het stelpt het bloeden.
WELKOM THUIS BEATLES
Mijn vader is nooit over de moord op Kennedy heen gekomen.
Maar wij wel.
WELKOM THUIS JONGENS
Hij loopt.
George. - Ja?
Jullie fans vonden het daar geweldig.
De pers ook, ga ik van uit. Vond jij het leuk?
Ja, het was fantastisch, alles.
Alles was overweldigend.
Zelfs het werk?
Ja, we hebben ervan genoten. Het was anders.
Op verschillende plekken werken met het publiek om ons heen...
was iets nieuws.
Het lijkt erop dat je het effect en de waarde hebt ondergewaardeerd.
Je zei dat er bijna niets over was van The Beatles.
Ja, ook ik word bitter.
Er was altijd die volharding dat The Beatles...
iets leidden.
Het waren boegbeelden.
Wat ik niet leuk vond, was die volharding dat we iets leidden.
Hoe ik het nu zie, is dat er een schip was...
dat de nieuwe wereld ging ontdekken.
En The Beatles zaten in het kraaiennest...
op datzelfde schip.
Misschien zaten The Stones er ook, of wie dan ook.
Maar laten we zeggen dat The Beatles er zaten.
En we zeiden gewoon: Land in zicht.
Deze middag in onze studio in Parijs, hebben we vier jongemannen op bezoek.
Als ik hun voornamen noem, zoals Paul en George en Ringo en John...
vraag ik me af of je weet met wie we spreken.
Maar als ik zeg dat we hier vanmiddag zijn met The Beatles...
en we in Engeland zouden zijn, zou iedereen het van de daken schreeuwen.
Denken jullie niet, jongens? - Ja.
George, wat is de sound van Liverpool?
Het is een beetje als oude rock. Alles is alleen iets harder.
Meer basgitaar en basdrum.
Wij willen het niets noemen, maar de recensenten moeten het wel iets noemen.
Ringo, jij bent de drummer.
We zagen je in actie bij de Olympia gisteravond.
Hoe lang sla jij al op de trommels? - Ongeveer vijf jaar.
Hoe zijn de Franse meiden in verhouding tot de Engelse meiden?
Die hebben we nog niet gezien.
Volgens mij laten ze de meisjes 's avonds niet naar buiten.
Laten we dit aan John Lennon vragen.
Hebben al jullie liedjes een basisthema, verhaal of boodschap?
Nee.
Dat was snel.
Dat was een snel antwoord.
Sinds jullie zo populair zijn geworden...
zijn er veel andere organisaties geweest die jullie na proberen te doen...
of proberen jullie spotlight te stelen?
Ik denk dat er een paar mensen op onze kar zijn gesprongen.
Maar dat maakt niet echt uit.
Het is vleiend en promoot het idee...
dat als wij er niet meer zijn, er nog een paar kleine Beatles zijn...
die mensen aan ons doen denken.
Paul, wat vind je van jullie trip naar Amerika?
Ik heb gehoord dat jullie over een week optreden bij de Ed Sullivan Show.
Ja, dat klopt.
We spelen bij Ed Sullivans show in New York.
En we nemen iets op om later uit te brengen of zo.
Daar kijken we naar uit. Daarna gaan we naar Florida, Miami.
Ik kan niet wachten. Daar doen we nog een Ed Sullivan...
maar daarvoor spelen we geloof ik in de Carnegie Hall, of niet?
Ja.
Misschien zullen er bij de Ed Sullivan Show...
meer meisjes voor jullie zijn.
Ik hoop het. - Ik hoop het, ja.
Het staat erop. Terug naar jou, Jim, vanuit Parijs.
Ondertiteld door: Lorena Visintainer