Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Πού βλέπεις τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια;
Να τραγουδάει στη σκηνή.
Και τι είναι ευτυχία για σένα;
ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΤΖΙΑΝΑ ΝΑΝΙΝΙ
Λοιπόν…
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΑ ΤΟΡΙΝΙ
Ένα δωμάτιο κάπου με ένα πιάνο, ένα ποτήρι κρασί και…
Και μια μοτοσικλέτα απ' έξω.
Και τι φοβάσαι;
Εγώ φταίω.
Την τρέλα.
Πάμε στα νέα από τον χώρο του θεάματος.
Το Φεστιβάλ Ιταλικού Τραγουδιού τελείωσε χθες
με τη νίκη των Ντομένικο Μοντούνιο και Τζόνι Ντορέλι.
Το τραγούδι τους "Nel Blu Dipinto di Blu" κατέκτησε…
…πλουσιοπάροχη ζωή…
Κοίτα τι σου αγόρασε ο μπαμπάς.
Σου αρέσει;
Όχι.
Ευχαριστώ, καλή μου.
Απλώς τραγουδάει, έτσι;
Τζιάνα!
Πού πας; Κανείς δεν παίζει τένις τώρα.
Δεν πάω για τένις.
Πάω να την πουλήσω.
Να την πουλήσεις; Έχεις τρελαθεί;
Είναι δική μου ή όχι; Αν θέλω, την πουλάω.
Κι αν θες να συνεχίσω να παίζω σε τουρνουά,
θα μου πάρεις άλλη.
Τουλάχιστον πες μας γιατί.
Για να πληρώσω τα μαθήματα τραγουδιού. Η δασκάλα λέει ότι χάνω το τέμπο.
Τζιάνα, είσαι καλά;
Πού ήσουν;
Στο Βιαρέτζιο, σε διαγωνισμό για νέες φωνές.
Σιωπή, Τζιάνα.
Αλεσάντρο, για ύπνο.
-Αμέσως. -Αμάν…
Τζιοβάνα, κι εσύ. Αναλαμβάνω εγώ.
Βγάλε τη μίνι φούστα.
-Γιατί; -Βγάλ' τη.
Αυτή η φάση με το τραγούδι πρέπει να σταματήσει.
Μα μόλις ξεκίνησε.
Πάντα σου το έλεγα.
Τι; Ότι θα γίνω τσούλα; Σαν αυτήν που φιλάς στο αμάξι;
-Μίλα πιο σιγά! -Σε είδα.
Δεν το λέω στη μαμά.
Μα θα με αφήσεις να δουλέψω στο ζαχαροπλαστείο το καλοκαίρι.
-Να δουλέψεις; -Με φουλ μισθό.
-Μετά το λύκειο, θα πάω στο Μιλάνο. -Τι να κάνεις στο Μιλάνο;
Τι νομίζεις; Ότι θα γίνεις σαν τον Κλάουντιο Βίλα;
Ή τη Μίνα;
Είμαι η Τζιάνα, μπαμπά.
Φτάνει και περισσεύει αυτό.
Πέρα από την πόλη
Σ' ένα μπαρ…
"Αγαπητοί γονείς, ξέρετε ότι δεν αντέχω δάκρυα κι αποχωρισμούς.
Αν θέλω να κάνω κάτι, θα το κάνω".
Μια ματιά και μετά Δεν μένω πια εδώ
Έχω μέσα μου μια ορμή Που δεν μπορώ να σταματήσω
"Δεν θα μου λείψετε. Τώρα θα βασίζομαι στον εαυτό μου μόνο".
Για τα φωτεινά μάτια των αγοριών Υπήρχε ανταγωνισμός
Ένα καλοκαίρι πριν, ένα καλοκαίρι μακριά
Σακίδια στους ώμους Φωτιά στους δρόμους
Αίμα μαύρο κι άσπρο
-Είχε πλάκα, έτσι; -Να σου φτιάξω τη γραβάτα…
Μην πας έτσι στο σπίτι.
-Να χαιρετηθούμε εδώ; -Ευχαριστώ. Αντίο.
-Αντίο. -Αντίο.
Τον πήρε ο ύπνος, έτσι;
-Τι να κάνω; -Θα το φροντίσω εγώ.
Αλμπέρτο. Ξύπνα, αγάπη μου, έλα. Να πιάσεις δουλειά.
-Έρχομαι. -Ζήτα του καθαρά σεντόνια.
-Έρχομαι. -Αλλιώς θα κολλήσεις ψείρες εδώ πέρα.
-Αντίο! -Αντίο!
Τζάνις.
ΤΖΑΝΙΣ ΤΖΟΠΛΙΝ IN CONCERT
Ναι! Το νιώθω! Το πέτυχες! Έλα!
Εμείς, ακόμα εκεί
Μέσα στον σωρό
Η ελπίδα αναπτερώνεται
Μα μετά ξαφνικά, εγώ
Αντίο
Καλησπέρα. Η φίλη μου λέει ότι είσαι πολύ καλή.
Γεια.
-Εσύ έκανες το κρεβάτι να τρίζει; -Ναι. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω.
-Είμαι η Τίνα. -Τζιάνα.
-Ρομίνα. -Τζιάνα.
Κάνετε διάλειμμα;
Θέλετε αμυγδαλωτό;
-Ναι, βέβαια. -Τα φτιάχνει ο μπαμπάς μου στη Σιένα.
Είναι καλά.
Ευχαριστώ.
Για πες, πώς είναι;
Δεν είναι τίποτα σπουδαίο… Με αυτούς που είναι καθαροί.
Με τους άλλους, πάλι δεν είναι θέμα, αλλά βρομάει.
-Εσείς το γουστάρετε; -Προφανώς. Όταν πληρωνόμαστε.
Σωστά.
-Δεν είσαι διάσημη, έτσι; -Μακάρι να ήμουν.
Βλέπεις; Σου το είπα.
Τραγουδάς λες και σε ξέρει όλος ο κόσμος.
-Δηλαδή; -Λες και είναι το πεπρωμένο σου.
Δεν ξέρω. Πρέπει να κάνω οντισιόν πρώτα.
Αν τα καταφέρω, έχεις δίκιο.
Αν όχι, έχει δίκιο ο μπαμπάς.
Χρειάζομαι ένα πιάνο για να ετοιμαστώ. Αν δουλέψω μ' εσάς, θ' αγοράσω.
-Καλώς μας ήρθες. -Ναι.
Τζιάνα.
Ξύπνα.
-Έλα, ξύπνα! -Τι…
Πώς μπήκες μέσα;
Διαφορετικά δωμάτια, ίδιο κλειδί.
Άρα κοιμόμουν με την πόρτα ανοιχτή;
Δεν κλέβει κανείς εδώ.
-Αν κάποιος καυλώσει, υπάρχουμε εμείς. -Σωστά.
Σήκω. Έχω μια ιδέα για το πιάνο σου.
Τέτοια ώρα;
Ναι, Τζιάνα. Ντύσου. Σε περιμένω κάτω.
Τι τίτλο έχει το τραγούδι που έλεγες;
"Addio".
Το έγραψες για κάποιον;
Για τον πρώτο μου έρωτα. Με παράτησε για άλλη.
Τότε είπα "Αρκετά. Από τώρα κι έπειτα, θα τους παρατάω εγώ".
Δεν μπορείς ν' αποφασίσεις από πριν.
Γιατί όχι; Όλα μπορείς να τα αποφασίσεις από πριν.
-Στάσου εδώ. Να την καλμάρω πρώτα. -Ποια είναι;
Την έχω σαν μητέρα.
Με βρήκε στους δρόμους. Ήμουν δεκατριών και μαστουρωμένη.
Πάντα με φροντίζει. Αυτήν τη στιγμή, όμως, είναι θυμωμένη.
Γιατί;
Είμαι πρεζόνι, πόρνη.
-Δεν είναι κάτι θαυμαστό, έτσι; -Να…
Θα σε συμπαθήσει. Είναι από τη Φλωρεντία.
Αμφιβάλλω. Φλωρεντία και Σιένα δεν τα πάνε καλά.
Γεια σου, μαμά.
Τι θέλεις;
-Πώς είσαι; -Πώς είμαι;
Δεν είναι φανερό;
Ποια είν' αυτή;
Μια φίλη μου.
Θα μου κάνεις μια χάρη;
-Αν θες λεφτά, στέρεψε η πηγή. -Όχι, τ' ορκίζομαι. Δεν θέλω λεφτά.
Σωστά, τα κερδίζεις μόνη σου. Και βλέπω πώς τα ξοδεύεις.
Άκου, έχω δουλειά. Πες μου τι χρειάζεσαι…
Χρειάζεται ένα πιάνο.
Ορίστε.
Φρόντισε να τα ξαναβάλεις όλα στη θέση τους, αλλιώς…
-Φεύγω. Πρέπει να δουλέψω. -Ευχαριστώ.
Φαντασία
Ένας χώρος όπου είμαι ο εαυτός μου
Φαντασία
Όπου ζουν αισθήματα κι απογοητεύσεις
Να πιστεύεις
Και μετά να δυσπιστείς
Και μετά απ' όλα Τον εαυτό σου να διαλέγεις
Τζιάνα!
-Τι είναι αυτό; -Το γούρι μου. Αλάτι είναι.
Δεν θέλω. Δικό σου είναι.
-Θα μου το επιστρέψεις το βράδυ. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν, καλή σου τύχη.
-Ευχαριστώ. -Γερά, εντάξει;
-Γερά! -Έτσι!
Γερά!
Νανίνι Τζιάνα,
γεννηθείσα στις 14 Ιουνίου 1954 στη Σιένα.
Αγαπούν τα άλογα εκεί.
Ναι, βέβαια. Αλλά είμαι αλλεργική.
Δηλαδή, κουβαλάω αυτό. Ναι…
Έχεις ωραίο πρόσωπο. Έχεις και καλή φωνή.
Ακούσαμε τις κασέτες.
Σας ευχαριστώ.
Βλέπω ότι είχες κλασική μουσική παιδεία.
Ωδείο. Φωνή και πιάνο.
-Θέλεις να γίνεις τραγουδοποιός; -Ναι. Βέβαια.
Πρέπει να φτιάξουμε αυτό το χάλι.
Όχι τα μαλλιά μου, συγγνώμη. Όχι, τα…
Δοκίμασε αυτό.
Με αυτά.
Επιτέλους. Τώρα φαίνεσαι αληθινά όμορφη.
Μια τραγουδίστρια δεν είναι μόνο η φωνή της.
Συγγνώμη. Δεν μπορώ να τραγουδήσω ντυμένη έτσι.
Έχω τραγούδι με τίτλο "Νεκρή Από Αυτοσχέδια Άμβλωση".
Ξέχνα τα δικά σου. Θα σου βρίσκουμε εμείς τραγούδια στο εξής.
-Τι; -Ναι…
Φαντασία
Ένας χώρος όπου είμαι ο εαυτός μου
Φαντασία
Εδώ είμαστε. Έλα, γλυκέ μου. Πήγαινε μέσα.
Όπου ζουν αισθήματα κι απογοητεύσεις
Σκατά, το αλάτι… Γαμώτο!
Να πιστεύεις
Και μετά να δυσπιστείς
Τίνα!
Και μετά απ' όλα Τον εαυτό σου να διαλέγεις
Τώρα που φεύγεις
Κι όλο και λιγότερο μόνη με αφήνεις
Τώρα που έφυγες
Θα υπάρξει μια άλλη μουσική
Μια άλλη πραγματικότητα Για όσους ζήσουν
Αυτοί που θα έρθουν να δουν Θα δεις, θα ζήσουν
Τώρα που φεύγεις
Έκοψα το κάπνισμα
Και δεν κρατάω κακία
Για όλα εκείνα
Που πάντα ήθελα να πω
Απ' την αρχή ήταν η σκόνη
Δεν έφταιγα εγώ
Στου κόσμου πήγαμε την άκρη
Μα γλίστρησες κι έπεσες εσύ
Και σ' ακολούθησα εκεί
Στον Θεό έχω πουληθεί
Για να μην είμαι μακριά σου
Μια τόσο απάνθρωπη μέρα
Τώρα που φεύγεις
Χωρίς αιτία αληθινή
Μια παρεξήγηση απλή
Εντάξει, αυτή είναι η μουσική
Και ίσως κάποιες νότες της να μείνουν
Αργήσαμε, το ξέρεις;
Συγγνώμη που σε άφησα να περιμένεις.
-Πήρες τα εισιτήρια; -Ναι.
Λύγισε τα γόνατα. Μπράβο. Ωραία, Τζιάνα.
Ξέχνα το τραγούδι, κοίτα εδώ!
Τζιάνα;
Θα ξανάρθουμε αύριο. Πρέπει να πάω στη χορωδία.
Είσαι σίγουρα παράξενη.
Θέλω να πω…
Πιάνο σε τουαλέτα, και παίζεις με οχτώ δάχτυλα.
Τα έχασα στη μάχη.
-Ορίστε. Έτοιμα όλα; -Ευχαριστώ. Έτοιμα.
Όχι!
Καλά, αλλά θα ήθελα να μάθω γιατί δεν απάντησες το πρωί…
ΟΠΕΡΕΤΑ
Σαν νέα κοπέλα…
Οχταδάχτυλη, τι γίνεσαι;
Ποιος είσαι;
Γνωριστήκαμε στο σπίτι σου προχθές.
Συγγνώμη, δεν θυμάμαι τίποτα.
Δεν πηδηχτήκαμε, αλήθεια.
Κρίμα. Μπορούμε πάντα να επανορθώσουμε.
Εντάξει. Πρέπει να φύγω. Γεια σου, Κάποιε.
Άκου, με λένε Μαρκ.
Όχι, προτιμώ το "Κάποιος". Αντίο, Κάποιε!
-Αντίο! -Αντίο.
Τρία φορέματα.
Δύο ελληνικά.
Δύο καπελάκια.
-Γεια! -Τέσσερις κορσέδες.
Διάβασα ότι χρειάζεστε μουσικό.
-Πώς σε λένε; -Τζιάνα.
-Έχεις ξαναπαίξει σε κλαμπ; -Βέβαια.
-Από την Τοσκάνη είσαι. Φλωρεντία; -Μη με προσβάλλετε.
Πλάκα κάνω. Από τη Σιένα.
Θα τελειώνεις μετά τις 3:00 το πρωί.
-Ποτέ δεν κοιμάμαι πριν τις 3:00. -Ας ακούσουμε τι μπορείς να κάνεις.
Θα παίξω ένα δικό μου τραγούδι. Είμαι τραγουδοποιός.
Το δωμάτιό σου, γεμάτο λουλούδια
Φτάνει τόσο. Δεν μου κάνει. Χαιρέτα μου τη Σιένα.
Αν καιγόταν η πόλη
Σ' εσένα, σ' εσένα, σ' εσένα θα έτρεχα
Θ' αψηφούσα τη φωτιά για να σε ξαναδώ
Αν καιγόταν η πόλη
Το ξέρω, το ξέρω πως θα με αναζητούσες
Έστω κι αν είπαμε αντίο
Είμαι ο έρωτας εγώ
Για σένα
Μπράβο!
Μου δίνεις δύο μπίρες;
Ευχαριστώ.
Ήσουν υπέροχη. Πάμε κάπου μαζί.
-Θα ήταν τέλειο να… -Όχι, ευχαριστώ. Συγγνώμη!
Κάποτε έκανα πλουσιοπάροχη ζωή
Ξόδευα λεφτά, δεν μου καιγόταν καρφί
Έβγαινα με τους φίλους μου να περάσω καλά Με παράνομα ποτά
-Σαμπάνια και κρασί -Φτάνει, Τζιάνα!
Θα μου πεις πού διάολο ήσουν χθες το βράδυ;
Στο σπίτι, άρρωστη.
Να με ενημερώνεις, αλλιώς τέρμα.
-Εντάξει. Τραγουδάω τώρα. -Πήγαινε.
Και τώρα ένα τραγούδι που έγραψα εγώ. Λέγεται "Νεκρή Από Αυτοσχέδια Άμβλωση".
Το δωμάτιό σου, γεμάτο λουλούδια
Και δύο μαχαίρια
Μάρτυρες μιας τελετής Που δεν έχει αφέντες
Μια τελετή, η μόνη θεραπεία
Στην ελευθερία τη στερημένη
Στη θέληση την τσακισμένη
Έλα, αρκετά! Το καταλάβαμε! Άντε στο σπίτι σου!
Ώρα να πας σπίτι σου, γλυκιά μου!
Φτάνει πια!
Φτάνει!
Ναι… Ευχαριστούμε!
Έλα εδώ. Άντε στα τσακίδια και μην ξαναγυρίσεις!
Εμπρός;
Μπαμπά… Η Τζιάνα είμαι.
Τι ώρα είναι;
Είμαι στο Μιλάνο. Είμαι καλά.
Εσείς πώς είστε;
Εμπρός;
Λοιπόν;
Κάτια;
Τι είναι;
Τζιάνα…
Γεια σου.
Αν χρειάζεσαι πιάνο, πήγαινε μέσα.
Όχι, δεν χρειάζομαι πιάνο, ραντεβού χρειάζομαι.
Έστειλα κασέτα, δεν πήρα απάντηση ακόμα.
Αμάν, έχεις χάσει βάρος. Είσαι κι εσύ πρεζόνι;
Όχι.
Θα σου κλείσω εγώ το ραντεβού, εντάξει; Θα το φροντίσω. Μην ανησυχείς.
Έλα εδώ. Πήγαινε μέσα και παίξε.
Παίξε πιάνο, Τζιάνα. Άντε.
Σε κοιτάζω και το ξέρεις
Γεια. Έχω ραντεβού με τη Μάρα Μαϊόνκι.
Ναι, έχει σειρά η κοπέλα πρώτα.
-Καθίστε και θα σας φωνάξω. Ευχαριστώ. -Εντάξει.
-Ούτε αυτό σας αρέσει; -Όχι, καθόλου!
Περιμένω να μου φέρεις τουλάχιστον αξιοπρεπείς στίχους!
Πάντα έτσι είναι;
Πριμαντόνα
Και δεν πειράζει να μην ξανάρθεις. Άντε.
-Ποιος έχει σειρά; -Η κοπέλα από τη Σιένα που σου έλεγα.
-Η φίλη της αδερφής μου, αυτή που… -Δεν με νοιάζει τίνος φίλη είναι.
Αν είναι χάλια, θα πάει σπίτι της όπως όλοι οι άλλοι.
Έλα, κάνε γρήγορα. Έλα.
Τι έφερες; Ένα δικό σου τραγούδι;
Ναι, λέγεται "Νεκρή Από Αυτοσχέδια Άμβλωση".
Μάλιστα, κάτι χαρούμενο.
Πού είναι το κουράγιο να συνεχίσεις
Ζωή να δίνεις
Μες στα συντρίμμια
Αν οι άνθρωποι δεν μας ακούνε πια
Ίσως δώσουν έναν παράδεισο
Σε γυναίκες σαν εκείνη
Αυτό αποφάσισαν Μέσα σ' αυτόν τον αφανισμό
Ψάχνω άλλον προορισμό
Μα είμαι ήδη πολύ μακριά
Κάτι καίει μέσα μου Μέσα μου, μέσα μου
Βασανίζεται η ψυχή μου
Τι συνέβη Τώρα τι απέμεινε
Τι παίζω εγώ
Οι σαστισμένες κραυγές
Τα δαγκωμένα χέρια της
Τραγούδησα τόσο χάλια, που έβαλες τα κλάματα;
Μα τι διάολο έχεις εδώ μέσα;
Ένα, δύο, τρία…
Αδέρφια μου Ιταλοί, η πατρίδα αφυπνίστηκε
Με του Σκιπίωνα το κράνος…
Τζιάνα, ακούς το χάλι που γίνεται εξαιτίας σου;
Χάνεις το τέμπο και σε ακολουθούν όλοι.
Δεν γίνεται να είσαι στη χορωδία αν δεν μάθεις.
Άντε τώρα. Πήγαινε σπίτι.
Αντίο, κυρία.
Παιδιά, να κάνουμε μια πρόποση για τον πρώτο δίσκο της Τζιάνα!
Υπέροχα, Τζιάνα!
Μπράβο!
Συγχαρητήρια!
Στην υγειά σας!
-Μπράβο! -Πολύ καλή!
Ευχαριστώ.
Εξαπλώνεται η φαντασία μου
Σκεπάζει την πραγματικότητά του
Κι ίσως αυτό την ιστορία του να είπε
Τα προβλήματά του Και τι αναζητούσε τώρα
Μα εγώ πού ήμουν Πού ήμουν, πού ήμουν
Γκρίζες μορφές απ' το παρελθόν…
Δοκίμασε αυτό, το έφερα εγώ.
Ενός αγρότη από τη Σιένα.
Και στα μέρη μου έχει καλό κρασί.
Ναι; Από πού είσαι;
Απουλία.
Απουλία; Μπάρι;
Όπα! Μη με προσβάλλεις.
Από το Σαλέντο, το Λέτσε.
Κι αντί γι' αυτό, έπιανε τα χέρια μου
Τι έχεις; Τι έχεις, τι έχεις;
Έτσι πάει το αίμα στους κροτάφους.
Θα περάσει ο πονοκέφαλος.
Τι αισθάνεσαι;
Ανατριχίλα.
Είσαι καλή.
Ναι. Άσθμα, ιγμορίτιδα και ημικρανίες από τότε που ήμουν παιδί.
Έχω μαύρη ζώνη στον πονοκέφαλο.
Και τι κάνεις εδώ στο Μιλάνο;
Είμαι τραγουδίστρια… ας πούμε.
Εσύ;
Στάιλιστ.
Τι;
Κομμώτρια, ας πούμε.
Συγγνώμη.
Άκου, δεν ξέρω αν είναι…
το τσιγαριλίκι που καπνίσαμε ή το μασάζ σου,
αλλά νιώθω καλύτερα.
Πόσο τρελή είσαι;
Να σε λέω Έντεκα;
Γιατί;
Επειδή σε πρωτοείδα στις 11 Απριλίου.
Κάνε μου έρωτα…
Κάνε μου έρωτα.
Κόψε μου την ανάσα, Έντεκα.
Κόψε μου την ανάσα.
Τζιάνα!
Έρχομαι!
Τζιάνα!
-Τζιάνα! -Έρχομαι!
Έλα!
-Πάμε, έλα! -Αλεσάντρο.
Όταν λείπει ο μπαμπάς, άσε τη μοτοσικλέτα.
Άσ' τον. Ξέρει περισσότερα απ' όλους μας.
Γρήγορα. Μην αργήσεις στο τουρνουά.
Με τη νίκη, έτσι;
Δεκατριών χρονών, δεκατριών χρονών
Ο αέρας γύρω μου βαρύς σαν το μολύβι
Θυμάμαι το πρόσωπό μου μες στα δάχτυλά μου
Προτάσεις μισές Εκατό δικαιολογίες, καθηγητή
Το μυστικό μας…
Νιώθω τόσο ωραία… Μη!
Σταμάτα
Τι μου απέμεινε πια
Όταν έρχεται η επίγνωση
Μου δίνετε το 11;
-Έντεκα. -Ας ελπίσουμε το καλύτερο.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Είναι τρελό. Έχεις βγάλει δύο δίσκους. Δεν πρέπει να τραγουδάς εδώ.
Άκου, ήσουν πολύ καλή.
Ναι, σάρωσαν την πλατεία τα χειροκροτήματα.
-Πού πας; -Μια βόλτα. Να πάρω αέρα.
Μα είναι σκοτεινά. Γύρνα πίσω.
Πήγαινε για ύπνο εσύ.
Πρέπει να μείνω μόνη μου.
Έντεκα!
Το νούμερο 11! Ποιος έχει το 11;
-Μπράβο. -Μπράβο!
"I Miei Pensieri" στο 14. "Scrivimi Prima Di Dormire" στο 15.
Τζιάνα Νανίνι δέκατη έκτη, τελευταία. Σκατά!
Κάτσε κάτω, με έχεις ζαλίσει.
Ξέρεις γιατί είμαι τελευταία; Γιατί δεν με βρίσκουν πουθενά.
Έψαξα όλα τα δισκάδικα στο Μιλάνο. Τίποτα!
Επειδή δεν πουλάς.
Χρειάζομαι χρόνο.
Πόσο χρόνο θες ακόμα, διάολε;
-Οι δίσκοι σου δεν έχουν πέραση. -Δεν τους προωθείτε.
-Εσείς φταίτε! -Ηρέμησε, εντάξει;
Δεν αντέχω πια.
Θέλετε να με ξεφορτωθείτε;
Πες μου, θες να με ξεφορτωθείς;
Δεν αποφασίζω μόνο εγώ.
Δεν αποφασίζεις εσύ;
Άντε γαμήσου. Άντε γαμηθείτε και οι δύο.
Έτσι μπράβο. Πήγαινε σπίτι και κλάψε.
-Πες ένα πικρό τραγούδι! -Να κάτσω εδώ να με προσβάλλετε;
Τζιάνα, ροκ θέλουν τώρα.
Αν η μουσική είναι το όπλο σου, πολέμα με αυτό.
Κι έτσι χαϊδεύω τη μοναξιά μου
Ο καθένας έχει σώμα
Και ξέρει από αυτό τι να ζητήσει Να ζητήσει, να ζητήσει, να ζητήσει
Κάνε έρωτα μαζί μου
Όλο και πιο δυνατά Σαν να ήταν η Αμερική
Κάνε έρωτα μαζί μου
Όλο και πιο δυνατά Κι είμαι εγώ η Αμερική
Αν οδηγείς με 300 χιλιόμετρα την ώρα, δεν έχεις χρόνο να σκεφτείς.
Πρέπει να οδηγείς με τον κώλο σου!
Νιώθεις τις δονήσεις με τον κώλο σου.
Οπότε, αν πας σε στροφή, χρειάζεσαι μόνο τρία στοιχεία,
τον κώλο σου, τη θέλησή σου και την καρδιά σου.
Να νιώθεις, όχι να σκέφτεσαι.
-Αν νιώθεις, ίσως κερδίσεις. -Ισχύει.
Εσύ και οι κούρσες σου.
Ο αδερφός σου είναι στη Φόρμουλα Abarth. Αν πετύχει, πάει στη Φόρμουλα 2.
Πάψε, μπαμπά. Θα το γρουσουζέψεις. Μην το λες.
Μπράβο σου.
Εσύ πώς πας;
-Βγάζω καινούργιο δίσκο σε έναν μήνα. -Αλήθεια;
-Ναι. -Πότε θα τον ακούσουμε;
Πάω να τον φέρω.
Δεν θα πείραζε να δείξεις λίγο ενδιαφέρον.
Καλά λέει. Η Τζιάνα είναι ενήλικη κι αυτόνομη.
-Μα δεν είπα τίποτα. -Ακριβώς.
Αυτό είναι το εξώφυλλο.
Ωραίο είναι.
-Για να δω, Τζιοβάνα. -Τι κρατάει;
-Είσαι παλαβή. -Γιατί γελάς;
Δεν είναι πύραυλος;
Μα τι πύραυλος; Κοίτα καλά.
Είναι δονητής.
Δονητής;
Στο Άγαλμα της Ελευθερίας;
Μη γελάς. Δεν θα βάλεις το όνομά μου σε τέτοια βρομιά.
-Ένας δίσκος είναι, μπαμπά. -Σκάσε.
-Ντανίλο… -Μην ανακατεύεσαι.
Τζιάνα, φρόντισε να το αφαιρέσεις, αλλιώς θα το κάνω εγώ.
-Πώς θα το κάνεις; -Θα βρω τρόπο.
Για ανθρώπους σαν εσένα το έκανα.
Τι εννοείς, ανθρώπους σαν εμένα;
Στενόμυαλους και σεμνότυφους.
Όλα επιφανειακά και καθόλου ψυχή.
Δεν ξέρω τι σχέση έχω με όλους σας.
Τζιάνα.
Αν δεν έχεις καμία σχέση μ' εμάς, άντε στα τσακίδια.
Γύρνα στο Μιλάνο!
Άντε!
Γαμώτο.
-Ο δονητής είναι κάτι μοντέρνο… -Τζιοβάνα!
Τζιάνα!
Αν φύγεις, δεν θα ξαναπατήσεις εδώ.
Ό,τι θέλω θα κάνω.
Θα ψάξω Πάντα έλεγα μέσα μου, θα ψάξω
Θα βρεις Πάντα μου έλεγαν, θα βρεις
Είναι καλή.
Πολύ καλή.
Κι έτσι χαϊδεύω τη μοναξιά μου
Ο καθένας έχει σώμα Και ξέρει από αυτό τι να ζητήσει
Θεέ μου…
Κάνε με να ονειρευτώ
Δαγκώνει τα χείλη της Και νιώθεις την Αμερική
Κάνε με να πετάξω
Το χέρι του απλώνει Κι αγγίζει την Αμερική
Κάνε έρωτα μαζί μου
Όλο και πιο δυνατά Σαν να ήταν η Αμερική
Κάνε έρωτα μαζί μου
Όλο και πιο δυνατά Κι είμαι εγώ η Αμερική
ΣΤΑΪΛΙΣΤ
ΣΤΗΝ 11 ΜΟΥ
Αυτό για σένα.
Έχει και τα λόγια σου μέσα.
Το κάνεις με όλους αυτό;
Εξαφανίζεσαι, εμφανίζεσαι πάλι;
Όχι. Μόνο σ' εσένα εμφανίζομαι πάλι. Με τους άλλους, εξαφανίζομαι μόνο.
Καλά. Δεν μπορώ απόψε.
Αύριο, αν θέλεις.
Θα πάω στη Γερμανία αύριο.
Κάνε μου έρωτα.
Είμαστε η Καλιφόρνια
Είμαστε η λευτεριά
Γροθιές στις τσέπες μας σφιγμένες
Αίμα, πραγματικότητα
Είμαστε η Καλιφόρνια
Είμαστε η λευτεριά
Είμαστε αυτοί που την κοιτάζουν Και μοιάζει ακόμα
Μοιάζει με τον ουρανό
Μπράβο!
Ορίστε.
-Ευχαριστώ, Τζιάνα. -Αντίο, ευχαριστώ.
Γιατί ήρθες εδώ;
Έφερα μια μικρή έκπληξη.
Ένα για μένα.
Κι ένα για σένα.
Τι μέρα έχει ο μήνας;
Είναι 16, γιατί;
Δεκάξι.
Θα σε λέω Δεκάξι.
-Δεν είμαι πια ο Κάποιος; -Όχι. Σήμερα είσαι ο Δεκάξι.
Είχα και μια Έντεκα, αλλά δεν ξέρω τι απέγινε.
Τζιάνα! Σε θέλουν στην Κολωνία για μια τηλεοπτική εκπομπή.
-Τι να τους πω; -Ναι!
Θέλεις να γίνεις διάσημη; Τότε πρέπει να ξέρεις τη θέση σου.
Σκασίλα μου η διάσημη γερμανική εκπομπή.
Δεν θέλω χορεύτριες. Με την μπάντα μου ή καθόλου!
Το γερμανικό κανάλι είναι σπουδαίο σαν το RAI στην Ιταλία.
Στον διάολο το γερμανικό RAI, ο σκηνοθέτης και οι χορεύτριες.
Αν δεν ανέβεις στη σκηνή, θα πληρώσεις εσύ την επιστροφή στο Μιλάνο.
Πάμε.
Γαμώτο.
Έφυγε.
Του φέρθηκες σαν να ήταν σκουπίδι.
Στον φωτογράφο που απαθανάτισε τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ.
Βγήκες δεύτερη στο Festivalbar και νομίζεις πως τα κατάφερες;
Θα σου πω ένα μυστικό, Τζιάνα.
Μόνο ο πρώτος είναι νικητής. Για τους δεύτερους αδιαφορούν.
Συγγνώμη, άργησα. Συγγνώμη.
Πάψε. Ξέρεις πόσους έχω δει σαν εσένα;
Να λάμπουν και μετά να καίγονται;
Τέλος πάντων, δεν με αφορά πια.
Φεύγω από τη Ricordi.
Είναι δικό σου θέμα πια.
Φύγε!
Είπα, φύγε!
Βγαίνει ο Δεκάξι, μπαίνει η Έντεκα.
Γιατί ήρθες στο μαγαζί;
Γιατί ο πόνος είναι υποχρεωτικός. Και το βάσανο είναι προαιρετικό.
Είπες "Θα σε πάρω" και δεν πήρες.
Δεν ισχύει, προσπάθησα μια φορά.
Πάντα είχες δουλειά.
Βρήκες μια όμορφη ξανθιά.
Τζιάνα, γαμώτο. Κι εσύ είσαι όμορφη, μα δεν το ξέρεις.
Γι' αυτό ψάχνεις κουράγιο σ' αυτά.
Είμαι γεμάτη κουράγιο.
Αλήθεια; Κοίτα πώς είσαι!
Όχι!
Όχι, λυπάμαι, η κυρία Μαϊόνκι δεν συνεργάζεται πια μαζί μας.
Ναι, σωστά.
-Τζιάνα, τι είναι; -Το τηλέφωνο του Ντέιβιντ Ρότζερ Κραντς;
Δεν μπορώ. Είναι σημαίνον πρόσωπο.
Το ξέρω. Χέστηκα. Η Μάρα έφυγε. Θέλω το νούμερο του Κραντς.
Αν δεν το δώσεις, θα το πάρω εγώ.
Όλοι τον θεωρούν κατάλληλο για μένα!
Όχι, στάσου. Τζιάνα.
Τζιάνα, άφησέ το!
Όχι! Τζιάνα, με βάζεις σε μπελά.
Αν πουν τίποτα, πες τους ότι σε απείλησα με μαχαίρι.
Αίμα θερμό, άρωμα μεθυστικό Μενταγιόν κάτω απ' το μπλουζάκι
Μάρλον Μπράντο Είναι θέμα τάνγκο
Μενταγιόν κάτω απ' το μπλουζάκι
Για μένα λες;
Ναι, αλλά μην παίρνεις αέρα.
Σήκωσέ το. Πες τους ότι δεν γεννήθηκα ακόμα.
Δεν γεννήθηκες ακόμα; Καλά.
Ναι, εμπρός.
Ναι, μα δεν γεννήθηκε ακόμα, λέει.
Ο μάνατζερ που περίμενες έναν μήνα. Θα φροντίσει να γεννηθείς, λέει.
Εμπρός;
Ναι. Καλώς, εντάξει. Ευχαριστώ.
Καπνισμένα με βιάση τσιγάρα
Μάτια πλανιούνται σε ντεκολτέ
Δες την Ορνέλα βουβή Βούλωσε το στόμα της για σένα
Την ώρα που αλλάζεις αμάξια Αλλάζεις μηχανή
Λατίνε εραστή Λατίνε εραστή
Εντάξει.
Θα πρέπει να δημιουργήσουμε έναν ευρωπαϊκό ήχο για σένα.
Κάτσε να σκεφτώ…
Ίσως ξέρω το κατάλληλο άτομο για σένα.
-Τον Κόνι Πλανκ, στη Γερμανία. -Θα συνεργαστείς μαζί μου;
Αυτό δεν θέλεις;
Ναι, αλλά στη Ricordi τι να πω;
Ότι θα κάνεις εσύ την παραγωγή στον νέο σου δίσκο.
Θα κάνεις τη δική σου μουσική,
κι αυτοί μπορούν να συμμετάσχουν όταν έρθει η ώρα για τη διανομή.
Φανταστικά!
Υπάρχει κάτι, όμως.
Χρειαζόμαστε λεφτά για την παραγωγή του δίσκου.
Μπορούμε να δανειστούμε από αυτούς.
Όμως, αν ο δίσκος δεν έχει πωλήσεις, θα πρέπει να τα επιστρέψεις.
Συμφωνείς με αυτό;
Εντάξει, κύριε Κραντς.
Λέγε με Ρότζερ Ντέιβιντ.
ΚΟΛΩΝΙΑ
Κοίτα αυτόν. Να τον πάρουμε;
Αμέ.
-Κολωνία; -Κολωνία. Μπες μέσα.
-Ευχαριστώ! -Γεια σου.
Μισώ τα άρματα μάχης, τις στολές, τα τουφέκια κι όλα αυτά.
Αυτό ξαναπές το!
Ήθελα μόνο να παίζω χόκεϊ,
αλλά στη Βαρσοβία, δεν παίζεις χόκεϊ αν δεν καταταγείς στον στρατό.
Οπότε, το 'σκασα.
Μουσικοί είστε εσείς;
Ναι. Θα ηχογραφήσουμε έναν δίσκο.
-Κόνι, πού είσαι; Φτάσαμε! -Τζιάνα!
Η Κρίστα είσαι εσύ;
Γεια!
Καλώς ήρθατε.
-Στέφαν! Τζιάνα. -Ναι.
-Ελάτε μέσα. -Γεια. Πάμε.
Πρέπει να βρεις το δικό σου ροκ.
Κάθε χώρα έχει το δικό της ροκ.
Είσαι Ιταλίδα.
Τα όργανα του Μάουρο Παγκάνι είναι μεσογειακά.
Γι' αυτό τον ήθελα εδώ, για να τα επηρεάσει όλα.
Όλα επηρεασμένα. Άσε τον εαυτό σου να επηρεαστεί.
Αφέσου να επηρεαστείς, Τζιάνα.
Χωρίς να χάσεις την ταυτότητά σου.
Μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο συνθετικό κράουτ ροκ.
Τα τραγούδια που μου έστειλες είναι καλά,
αλλά πρέπει να αποδομηθούν.
Και να δομηθούν ξανά.
Γιατί η αναγέννηση
είναι καλύτερη από τη γέννηση.
Καπνισμένα με βιάση τσιγάρα Μάτια πλανιούνται σε ντεκολτέ
Δες την Ορνέλα βουβή…
Συνταγή από τη Σιένα! Με σάλτσα ντομάτας, όχι κέτσαπ.
Την ώρα που αλλάζεις αμάξια Αλλάζεις μηχανή
Λατίνε εραστή
Λατίνε εραστή…
Ναι, είναι καλό.
Μείνε με τις φωτογραφίες σου
Μείνε με τα κόλπα σου
Μείνε στο όριο της νύχτας
Μείνε με τα σχέδιά σου Μείνε με τα παραμύθια σου
Στο όριο της νύχτας
Όμορφο μωρό, όμορφο μωρό Μη μένεις ολομόναχο στον ήλιο
Λατίνε εραστή
Ξέρω απ' έξω το "Latin Lover",
αλλά δεν φτάνει ένα τραγούδι για τον δίσκο.
Μας πιέζει ο χρόνος.
Δουλεύω καλά με τον Κόνι.
-Άσε μας ήσυχους! -Δεν πληρώνει ο Κόνι.
Κάθε μέρα εδώ μας κοστίζει λεφτά, πολλά λεφτά!
Αν δεν θες να επαναλαμβάνομαι, τελείωνε με τον δίσκο, γαμώτο.
Σου δίνω άλλη μία βδομάδα.
Παραπάνω δεν γίνεται.
Η εναλλακτική είναι να ζητήσουμε κι άλλα λεφτά από τη Ricordi.
Μα αυτήν τη φορά θα πας εσύ.
Μας πιέζει ο χρόνος.
Εσύ… Εσύ που κοιτάς προς εμένα
Κοιτάς προς εμένα Σ' αρέσει να ονειροπολείς
-Είδες… -Τι είναι αυτό;
-Από πού ξεφύτρωσες εσύ; -Ήρθα να βγάλω φωτογραφίες.
-Δεν έπρεπε. Δεν σε χρειάζομαι. -Εσύ με κάλεσες.
-Όχι, δεν το θυμάμαι! -Ίσως είχες μεθύσει.
Ίσως. Μα τώρα ξεμέθυσα.
-Δεν σε θέλω εδώ. -Γιατί κάνεις έτσι;
Εγώ αποφασίζω με ποιον θέλω να περνάω τον χρόνο μου.
Κανέναν δεν νοιάζει τι αποφασίζεις.
Τώρα κάνεις μόνο ό,τι σου λένε.
Μόνο ό,τι σου λένε.
Τι τρέχει;
Τίποτα. Τίποτα δεν τρέχει.
Δεν είναι αλήθεια.
Αν δεν μπορείς να βγάλεις τα συναισθήματά σου στη μουσική,
δεν ξέρω τι κάνουμε εδώ.
Ο Πάβελ θα φύγει σύντομα.
Φεύγω αύριο.
Ήθελα απλώς να…
σας ευχαριστήσω όλους, ήσασταν σαν οικογένεια.
Καημένε Στέφαν…
Κρίμα.
-Πού πας; -Ονειρεύτηκα ταύρους χθες το βράδυ.
Θα πάω στην Ισπανία.
-Ισπανία; Τέλεια. -Ωραία!
Πάω στο στούντιο. Έχω μια ιδέα.
Εσύ που κοιτάς προς εμένα Ονειρεύτηκες ταύρους κι άφησες τη Μαδρίτη
Μείνε και πες μου για γοργόνες Και του ονείρου σου απάτες
Εσύ, παιδί της Ευρώπης
Εσύ τον δρόμο σου δεν χάνεις
Εσύ που άγριο έρωτα κάνεις Πάντα τον τρόπο βρίσκεις
Να πας παραπέρα
Χωρίς έγνοια ταξιδεύεις Σαν ποιητής μοιάζεις
Στις δικές σου λεωφόρους
Εσύ, παιδί της Ευρώπης
Παίρνεις την τύχη για μια βόλτα
Όλους τυχαία τους γνωρίζεις Στη Βαρσοβία δεν γυρίζεις
Για να μην πας φαντάρος
Μπράβο! Πολύ καλό.
Επιστρέφω αμέσως.
Τι θέλεις;
Βρήκα το κουράγιο.
Δεν παίρνω πια κόκα, αλλά εσύ εξαφανίστηκες.
Εγώ εξαφανίστηκα;
Τζιάνα, εσύ δεν είσαι παρούσα. Δεν ήσουν ποτέ.
Δεν σε θέλω για μένα.
Σε θέλω για σένα.
Κατάλαβες;
Τι να κάνω;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω πια.
Μα δεν είμαι εγώ η λύση.
Πώς είναι;
Έλα! Σε ρώτησα πώς είναι.
Δεν σου καίγεται καρφί για τη μουσική μου.
-Όχι, δεν είναι αλήθεια. -Ναι, καλά…
Τραγούδα το "Latin Lover".
Για σένα το έγραψα, γαμώτο…
Δεν είναι πως…
Σκάσε! Μαλάκα. Κλείσε το παράθυρο. Μυρίζω βενζίνη.
Να κλείσω το παράθυρο; Καπνίζω κι έχει καύσωνα.
Όλοι θα πεθάνουμε τελικά.
Τι σκατά κάνεις; Κοίτα μπροστά!
Ποτέ μη συμβιβάζεσαι. Είσαι το μόνο που έχεις.
Θα φτάσουν για λίγο.
Αυτά είναι όλα;
Ποτέ μη συμβιβάζεσαι.
Είσαι το μόνο που έχεις.
Ποτέ μη συμβιβάζεσαι. Είσαι το μόνο που έχεις.
Πρέπει να γίνεις πιο ποπ.
Να πας στον Μάικ Μποντζιόρνο, στον Πίπο Μπάουντο,
πρέπει να αλλάξεις ντύσιμο.
Όχι δερμάτινα παντελόνια και χτενίσματα κράουτ ροκ.
Στην Ιταλία δεν έχουν πέραση αυτά. Οι γυναίκες παίζουν ποπ.
-Μα εγώ δεν είμαι έτσι. -Θα μάθεις.
Ποτέ μη συμβιβάζεσαι. Είσαι το μόνο που έχεις.
Αν στη Γερμανία πουλάς 250.000 δίσκους,
στην Ιταλία, στους συμπατριώτες σου, πρέπει να πουλήσεις ένα εκατομμύριο.
Γράψε μου ένα χιτ να κάνει πάταγο στην Ιταλία.
Ένα χιτ, Τζιάνα. Αλλιώς θα πάμε όλοι σπίτι μας.
Ένα.
Ένα χιτ.
Ποτέ μη συμβιβάζεσαι.
Ένα χιτ.
Αν σου έρθει καμιά ιδέα, γράψ' την εκεί.
Ο Στινγκ έγραψε ολόκληρο άλμπουμ ενώ ήταν άρρωστος.
Έχω ήδη κλείσει το στούντιο.
Δεν θα αφήσουμε να μας σταματήσει ένα ατύχημα.
Περίμενε!
Τη μυρίζεις;
Τι;
Μυρωδιά βενζίνης. Γίνεται όλο και πιο δυνατή.
Δεν μυρίζει βενζίνη εδώ μέσα.
Σκέψου ένα χιτ.
Να το θυμάσαι.
Ένα χιτ.
Αλλιώς πάμε όλοι σπίτι μας.
Ένα χιτ.
Άργησες.
Άργησες!
Άκουσες τι είπα;
Ναι, συγγνώμη.
Πρέπει να φύγω τώρα. Ο Κόνι θα είναι ελεύθερος σε δέκα λεπτά.
Πήγαινε μέσα, πιες έναν καφέ και μετά βρες τον.
-Άντε! -Ναι.
Είμαστε έτοιμοι τώρα, ναι;
Τρία, δύο…
Μέσα μου βαθιά Ακούω μια απαλή φωνή
Σαν από άβυσσο μαύρη Να ρωτάει "Μα γιατί;"
Μετά ουρλιάζει μέσα…
Εντάξει, άλλη μια φορά. Να το ξανακάνουμε;
Ναι, συγγνώμη. Το 'χω.
-Καλώς. Ας το ξανακάνουμε. -Θα το ξανακάνω.
Εντάξει. Τρία…
-Δύο… -Μια στιγμή, συγγνώμη… Πάμε.
Τρία, δύο…
Μέσα μου βαθιά Ακούω μια απαλή φωνή
Κλεισμένη στην άβυ…
Όχι, συγγνώμη…
Όποτε είσαι έτοιμη…
ξανά.
Μυρίζω βενζίνη!
Μυρίζω βενζίνη.
Για να δούμε.
Μυρίζω βενζίνη.
Τη μυρίζεις;
Δεν μυρίζω τίποτα. Δεν μυρίζω.
Πάμε πάλι. Συγγνώμη, πάμε πάλι. Το 'χω.
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Εντάξει.
Τζιάνα;
-Ναι. -Τρία…
Δύο, ένα…
Μέσα μου βαθιά Ακούω μια απαλή φωνή
Όχι.
Έκανα λάθος στον στίχο.
Πας να ρίξεις μια ματιά;
Γρήγορα. Άντε.
Με το πάσο σου.
Πέτα το παγωτό, είναι δηλητηριασμένο!
Είναι δηλητηριασμένο, πέτα το!
Τζιάνα.
Είσαι καλά;
Τζιάνα.
-Τι είναι; -Όπα!
-Τι; -Το σκότωσα.
Ποιο;
-Πέθανε. -Δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
-Δεν υπάρχει τίποτα. -Όχι…
Γιατί δεν πας στο ξενοδοχείο να ξεκουραστείς λίγο;
-Δεν πειράζει. -Θα έρθεις μαζί μου; Να γαμηθούμε;
-Βγάλ' τον έξω. -Έλα, Στέφαν.
Όχι;
Γιατί όλοι πάνε σε αργή κίνηση;
-Κάθισε. -Όλοι σε αργή κίνηση…
-Όλα καλά. -Γιατί αργή κίνηση;
-Μα γιατί; -Μην ανησυχείς.
Όλα καλά.
Όλα θα πάνε καλά.
Όλοι πάνε σε αργή κίνηση.
Τι κάνεις; Τι κάνεις, Τζιάνα;
"Δευτέρα 18 Απριλίου, η Τζιάνα σηκώθηκε".
-Δώσε τα χαρτιά. -"9:04 έφαγε πρωινό".
-"9:13 έπαιζε πιάνο, 10:00…" -Δώσ' τα!
"Δεν έγραψε τίποτα!"
-Δώσ' τα. -"Ενίοτε παραλείπει το γεύμα".
"Στη μία το μεσημέρι πίνει μπίρα".
-"Μετά τρώει. Είναι συχνά κουρασμένη". -Τζιάνα!
"Σε μια συζήτηση, είπε ότι δεν θέλει οικογένεια";
-Δώσ' τα. -"Δεν θέλει δεσμό. Ίσως αγαπά την Κάρλα".
-Τι κάνεις; Με κατασκοπεύεις; -Τίποτα.
-Δουλεύεις για τον Ρότζερ. Φύγε! Μαλάκα! -Ηρέμησε.
-Άντε γαμήσου. Φύγε! -Τι σκατά… Ηρέμησε!
Άντε γαμήσου! Φύγε!
Σκέψου ένα χιτ…
Άργησες!
-Σου δίνω άλλη μία βδομάδα. -Φεύγω από τη Ricordi.
Άντε γαμήσου. Φύγε!
-Τζιάνα! -Ό,τι θέλω θα κάνω.
-Ένα χιτ. -Είσαι τελείως τρελή. Τρελή!
Αλλιώς τέρμα.
Τρελή.
Τζιάνα;
Άνοιξε μας!
-Τζιάνα, εμείς είμαστε. -Μαρκ;
-Άνοιξε, Τζιάνα. -Μαρκ.
-Άνοιξε, σε παρακαλώ! -Μαρκ… Μαρκ!
-Άνοιξε, σε παρακαλώ! -Μαρκ.
-Τζιάνα! -Μαρκ.
-Ξύπνα, Μαρκ. Μαρκ, ξύπνα! -Άνοιξε, σε παρακαλώ. Άνοιξε.
-Μαρκ! -Τζιάνα!
Έλα, Μαρκ!
Μαρκ.
Έλα, Μαρκ.
Μαρκ, ξύπνα.
Βοηθήστε με… Μαρκ.
Ο Μαρκ δεν ξυπνάει!
Ο Μαρκ δεν ξυπνάει. Δεν ξυπνάει ο Μαρκ.
-Δεν είναι κανείς εκεί. -Όχι, Μαρκ. Μαρκ.
Μαρκ.
Ξύπνα! Βοήθησέ με.
-Έρχομαι. Σήκω, Τζιάνα. -Πώς… Θέλω να ξέρω…
-Όχι… -Σήκω. Έλα. Έλα τώρα.
Είμαστε συνδεδεμένοι. Πάρε την Έντεκα, τα ξέρει όλα.
Τα ξέρει όλα. Πάρε την Έντεκα. Μαρκ.
-Σήκω, σε παρακαλώ. -Μαρκ, σήκω.
-Τζιάνα! -Δεν μπορώ.
Τζιάνα.
Εγώ φταίω…
-Ήσυχα. -Είμαστε συνδεδεμένοι.
Βομβαρδίζουν τα πάντα.
Μαρκ.
-Τι θα κάνουμε; -Πρέπει να την πάμε στο νοσοκομείο.
Είσαι μάγισσα.
Φύγε.
-Σε παρακαλώ. Ηρέμησε. -Όχι, άσε με. Δεν μπορώ να γεννηθώ.
Ηρέμησε, σε παρακαλώ. Έρχεται ο Ρότζερ.
Εγώ φταίω…
Πού είμαστε;
Στη Γερμανία.
-Υπάρχει ακόμα η Σιένα; -Γιατί όχι;
Γιατί να μην υπάρχει πια η Σιένα;
Βομβαρδίζουν τα πάντα. Βομβαρδίζουν.
Τι μέρα είναι σήμερα;
Είναι 3 Ιουλίου.
Τρεις;
Η Κάρλα, ο Μαρκ κι εγώ, τρεις.
Τρεις.
Τρία επί τρία, εννιά. Ένας τέλειος αριθμός.
Η Κάρλα κι εγώ, ίσον δύο.
Εννιά συν δύο, έντεκα.
Έντεκα! Η Κάρλα είναι η Έντεκά μου.
Είναι η Έντεκα.
Όμως, εγώ είμαι η Τζιάνα. Ένα.
Η Τζιάνα είναι ένα.
Ενώ ο Ιούλιος…
Ο Ιούλιος…
O Ιούλιος είναι επτά.
Προσθέτω επτά, τρία και ένα…
Επτά, τρία, ένα… κάνει έντεκα. Έντεκα.
Πάντα έντεκα. Το έντεκα πάντα επιστρέφει.
Μην ανησυχείς.
Θα τα φροντίσω όλα εγώ τώρα.
Ο πατέρας μου είναι στη Γερμανία. Είναι εδώ ο Μαρκ; Μαρκ;
Τζιάνα…
Μπαμπά; Γιατί είσαι εδώ;
Γλυκιά μου. Κοριτσάκι μου.
Θα σε πάω σπίτι.
Είναι και ο Μαρκ εδώ. Θα έρθει κι ο Μαρκ μαζί μου.
Άκου.
Έλα.
-Σιγά. -Εντάξει.
Έλα.
Μαρκ.
-Μπαμπά… -Ναι;
-Είναι μια γάτα, διώξ' τη! -Πού;
-Έχω άσθμα. Μου κόβεται η ανάσα! -Όχι.
-Έχω άσθμα, μπαμπά! -Τζιάνα!
Διώξε τη γάτα!
-Τζιάνα, γλυκιά μου. Τζιάνα. -Μπαμπά.
Γλυκιά μου, δεν υπάρχει γάτα. Πρέπει να πάμε στο Μιλάνο.
-Έχω άσθμα. Θα πεθάνω. Διώξ' τη. -Θα τη διώξω.
Ουστ! Φύγε, κακή γάτα, φύγε!
-Όχι, μπαμπά, να η γάτα! Διώξ' τη! -Όχι. Δεν υπάρχει γάτα, Τζιάνα!
Για το καλό σου το κάνω.
Καταλαβαίνεις;
Μαρκ!
Μαρκ…
Μπαμπά…
Τζιάνα, έλα. Τζιάνα…
Ησύχασε, γλυκιά μου. Ησύχασε.
Θα πεις ένα τραγούδι στον μπαμπά;
Χάνω το τέμπο.
Χάνει το τέμπο…
Ναι… Κι αν ανοίξω το στόμα μου, θα μπουν μυρμήγκια.
Δεν έχει μυρμήγκια εδώ.
-Όχι; -Όχι.
Τραγούδα και θα δούμε.
Τραγούδα! Τσούλα.
Τραγούδα, σκρόφα, δώσε μου ένα χιτ!
Τραγούδα!
-Τραγούδα! -Ηρέμησε.
Θα γυρίσεις
Το ξέρω, θα γυρίσεις
Κι όταν εσύ
Θα 'σαι μαζί μου
Θα βρεις όλα αυτά
Και δεν θα μπορείς
Να μ' αφήσεις πια
Μαρκ.
Μαρκ… Να η μαμά μου.
Τον ανέφερε και στο ταξίδι.
Άσε με να μπω, μαμά.
-Τζιάνα! -Άσε με να μπω.
Τι κάνεις εκεί;
Άσε με να μπω. Πρέπει να γεννηθώ.
-Γέννησέ με. -Τζιάνα!
-Τζιανίνα… -Γέννησέ με. Μη φοβάσαι.
Τζιάνα, σήκω πάνω. Τι κάνεις;
Γέννησέ με ξανά, μαμά.
Τζιανίνα, γλυκιά μου…
-Μπαμπά… -Πες μου, γλυκιά μου. Πες μου.
Έφερες τη σημαία;
Βέβαια! Έφερα τη σημαία, έτσι;
-Θα με τυλίξεις στη σημαία; -Φυσικά. Θα σε τυλίξω στη σημαία.
Τύλιξέ με… Μπαμπά, γιατί κλαις;
Δεν κλαίω. Κάτι μπήκε στο μάτι μου.
Έντεκα.
Έντεκα…
Η Έντεκά μου.
Είσαι η Έντεκά μου.
Πάρε ένα από αυτά.
Ξέρεις ότι λέει όλο μαλακίες, έτσι;
Πώς μπορεί να λέει ότι δεν υπάρχω;
Τζιάνα, εδώ είμαι.
Κοίταξέ με.
Φίλησέ με.
Άγγιξέ με, Τζιάνα, εδώ είμαι.
Πάρ' το.
Μην πάρεις αυτήν την αηδία. Μην το κάνεις.
Μην το κάνεις, Τζιάνα.
Μην το κάνεις.
Της έδωσα Xerinax. Να το παίρνει επί μία εβδομάδα τουλάχιστον.
Ενδέχεται να είναι ψυχωτική κρίση παραισθητικού τύπου.
Ίσως χρειαστεί εισαγωγή σε ειδική κλινική.
Σε τρελάδικο;
Δεν τα λέμε πλέον έτσι.
Κι αν σας έλεγα ότι πήρε LSD;
Θα άλλαζε κάτι;
Αν η ψυχωτική κρίση προκλήθηκε από αυτό,
ίσως έχει καλύτερες πιθανότητες να υποχωρήσει.
Ας κάνουμε το εξής.
Την παρακολουθούμε τις επόμενες εβδομάδες και μετά αποφασίζουμε.
Δεν θέλω να πάω στο τρελάδικο.
Να πας εσύ!
Έλα, Τζιάνα.
Δεν πρόκειται να πας.
Αφήστε με να μείνω εδώ. Να τη βοηθήσω.
Δεν μπορώ να παίξω πιάνο!
Άκου… Έλα!
Αν στραβώσουν τα χέρια μου…
-Έλα. -Κρυώνω.
Ας κάνουμε ένα ζεστό μπάνιο. Βρομάς.
Κρυώνω, μαμά.
Έτσι μπράβο…
Το δέρμα σου είναι δέρμα μου
Κανένα χρώμα δεν έχει πια
Είμαι αίμα μέσα στο αίμα σου
Μία και μοναδική ψυχή
Η ιστορία σου είναι ιστορία μου
Τα μάτια μου είναι και δικά σου
Η ώρα μου είναι η ώρα σου
Το πεπρωμένο που δεν έχεις
Πετάει, πετάει, πετάει Το μυαλό μου πετάει
Πετάει, πετάει, πετάει Και με παίρνει μακριά
Πετάει, πετάει, πετάει Μ' έχεις ξεχάσει
Εσύ δεν με γνωρίζεις Είμαι νεογέννητη
Δεν έχει πλέον σημασία εγώ ποια είμαι
Μοιάζω με σταγόνα του νερού
Άσε με την έρημο να βρέξω
Μια μοναδική σταγόνα πλημμυρίζει
Τη θάλασσα
Μολυσμένη Μολυσμένη
Γιατί σκαρφίστηκες αυτό με το LSD για τον γιατρό;
Για να σε βοηθήσω.
Με αναζήτησες.
Αν αγαπάς κάποιον, δεν έχει σημασία πόσο καιρό είστε χώρια.
Γιατί ξέρεις ότι είναι μέσα σου.
Εσύ έχεις μια στρατιά μέσα σου.
Δεν ισχύει!
Αν δεν υπάρχει ο Μαρκ, με ποιον πηδιόμουν;
Δεν ξέρω.
Σου είπα, έχεις στρατιά μέσα σου.
Μέχρι και τραγούδι τού έγραψα.
-Ναι; -Ναι.
Ποιο;
Το "Latin Lover".
Τραγούδα το "America".
Όχι.
Ναι, τραγούδα, το "America".
Θα ψάξω Πάντα έλεγα μέσα μου, θα ψάξω
Σήμερα είμαι με τον εαυτό μου Μου αρκεί
Δεν με βλέπει κανείς
Από σένα εμπνεύστηκα κι έγραψα το "America".
Ο Μαρκ δεν θυμόταν ούτε λέξη από το "Latin Lover".
Δηλαδή, ούτε μία.
Δεν είναι σωστό, αν γράψεις ένα τραγούδι για κάποιον,
να μη θυμάται τους στίχους.
-Δεν γίνεται αυτό. -Έλα…
ΠΟΤΕ ΜΗ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΣΑΙ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ
Κόνι!
Γεια σου!
Ο Ρότζερ λέει ότι είμαι έτοιμη. Κι αν δεν μπορέσω;
Αν κομπλάρω; Αν δεν μπορώ να τραγουδήσω πια;
Αν δεν βγαίνει η φωνή μου;
Μετά απ' όσα πέρασες, δεν θα φοβάσαι τίποτα πια.
Για ανθρώπους σαν εμάς, μόνο η μουσική υπάρχει.
Και μόνο η μουσική μάς σώζει.
Σου άναψα ένα κερί.
-Έτοιμη; -Ναι.
Δεν υπάρχει φόβος.
Για ανθρώπους σαν εμάς, μόνο η μουσική υπάρχει.
Έψαχνες να με βρεις;
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει.
Όχι. Είναι πολύ αργά.
-Μα είναι ακόμα ευάλωτη. -Υπογράψαμε συμβόλαιο.
Τελεία και παύλα!
Είσαι φίλη της.
Πήγαινε και φέρσου σαν φίλη της.
Πες της ότι είναι όλα εντάξει.
Κατάλαβες;
Όλα εντάξει! Μόνο αυτό!
Έτοιμοι. Πέντε λεπτά.
Τζιάνα!
Δεν βγαίνεις το βράδυ
Μα σάντουιτς φτιάχνεις Βλέποντας τηλεόραση
Κι εσύ;
Σε παίρνει ο ύπνος με κάποιον
Που στο φως της μέρας Δεν αναγνωρίζεις πια
Κι εσύ;
Μπράβο!
Να σε πάρω ή όχι; Να σε πάρω ή όχι;
Το ηθικό μου είναι χάλια
Θα με πάρεις ή όχι; Θα με πάρεις ή όχι;
Ποιος ξέρει ποιος θα νικήσει
Αυτή η αγάπη είναι θάλαμος αερίων
Ένα φλεγόμενο κτίριο στην πόλη
Αυτή η αγάπη είναι λάμα κοφτερή
Μια σκηνή σε κίνηση αργή
Αυτή η αγάπη είναι βόμβα στο ξενοδοχείο
Αυτή η αγάπη είναι προσποίηση στο ρινγκ
Είναι φλόγα που τινάζεται στον ουρανό
Αυτή η αγάπη είναι δηλητηριασμένο παγωτό
Η ΤΖΙΑΝΑ ΝΙΚΗΤΡΙΑ ΣΤΟ FESTIVALBAR ΜΕ ΤΟ "FOTOROMANZA"
ΤΖΙΑΝΑ ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ ΔΙΠΛΑ ΧΡΥΣΟ ΤΟ FOTOROMANZA
Η ΤΖΙΑΝΑ ΝΑΝΙΝΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ
Τζιάνα!
-Ο μπαμπάς; -Να…
Μπαμπά.
Τζιάνα.
Θα γυρίσεις γιατί
Να χαθούμε δεν γίνεται
Ένα ποτάμι από σύννεφα είμαστε
Εκεί που κολυμπούν τα όνειρα
Θυμάσαι…
όταν δεν ήθελα να γράψεις το επώνυμό μας στον δίσκο
επειδή ντρεπόμουν;
Αν δεν ήσουν εσύ, τώρα το επώνυμό μας…
δεν θα άξιζε τίποτα.
Ζωή μου
Κράτα με σφιχτά για να ζήσουμε
Βουτιά σε μια θάλασσα δάκρυα
Η ιστορία που μιλάει για εμάς
Θα γυρίσεις
Και θα 'ναι μια μέρα υπέροχη
Ένας ακροβατικός παράδεισος
Η αγκαλιά μας στον κόσμο
Πολλές φορές έκανα λάθος στη ζωή μου, Τζιάνα.
Μα ένα πράγμα έκανα σωστά.
Εσένα.
Είσαι το αριστούργημά μου.
Έλα.
Στον αμπελώνα. Εκεί πέρα!
Τώρα γυρίζω πάλι στην αρχή
Θα σβήσω τα φώτα Κι από δω θα χαθείς
Μόνο λίγες στιγμές
Πέρα απ' την ομίχλη
Πέρα απ' την καταιγίδα
Είναι μια νύχτα μακριά και ξάστερη
Θα τελειώσει
Μα η τρυφερότητα
Είναι αυτό που μας τρομάζει
Είσαι στην ψυχή μου
Εκεί θα σ' αφήσω για πάντα
Παντού μέσα μου Η παρουσία σου
Σε κάθε ανάσα και καρδιοχτύπι
Είσαι στην ψυχή μου
Σ' αυτόν τον ευάλωτο χώρο
Εσύ είσαι η αρχή Δεν χρειάζεται γιατί
Είμαστε σάρκα και πνοή
Σταγόνα σταγόνα
Πλάι πλάι
"…ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ,
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ MΑ Η ΗΛΙΚΙΑ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ".
ΤΖΙΑΝΑ ΝΑΝΙΝΙ
ΕΙΣΑΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Είμαι ένα πυροτέχνημα Λίγα γίγα μνήμης
Ένα γρανάζι που τρελάθηκε Μια νέα τροχιά
Το δίδαγμα είναι πως πάντα Υπάρχει εναλλακτική
Ο θάνατος είναι υποχρεωτικός Μα η ηλικία προαιρετική
Χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία
Χωρίς φύλο έχω γεννηθεί Χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία
Είμαι θύμα και εκτελεστής Είμαι φως κι ύστερα σκοτεινή
ΟΧΙ ΠΥΡΗΝΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ
Στεκόμαστε εδώ θεατές απλοί
Μα μερικές φορές το τέλος Είναι μόνο η αρχή
Πάντα υπάρχει κι άλλος γύρος Κι άλλο ροκ εν ρολ
Είναι το δικό μας σόου
Σεβαστείτε τη σειρά την ημέρα της κρίσης
Μερικές φορές είναι το τέλος Μα εσύ είσαι η αρχή
Πάντα υπάρχει κι άλλος γύρος Δέκα χιλιάδες βατ
Είναι το δικό μας σόου
Κάθε μέρα μια σταγόνα δηλητήριο
Έχουμε ανοσία πια
Τόσες οχιές στον δρόμο
Ποιος να το 'χε φανταστεί
Κάθε μέρα μια σταγόνα δηλητήριο
Χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία
Χωρίς φύλο έχω γεννηθεί
Χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία
Είμαι θύμα και εκτελεστής
Χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία
Είμαι φως κι ύστερα σκοτεινή
Είμαι ένα πυροτέχνημα Λίγα γίγα μνήμης
Ένα γρανάζι που τρελάθηκε Μια νέα τροχιά
Το δίδαγμα είναι πως πάντα Υπάρχει εναλλακτική
Ο θάνατος είναι υποχρεωτικός Μα η ηλικία προαιρετική
"…ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΕΠΙΝΟΗΣΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ" ΤΖΙΑΝΑ ΝΑΝΙΝΙ
Υποτιτλισμός: Νίκος Μανουσάκης