Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Gdzie widzisz się za dziesięć lat?
Na scenie, śpiewającą.
Czym jest dla ciebie szczęście?
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI „MÓJ ZASRANY INTERES”
Cóż…
REŻYSERIA CINZIA TH TORRINI
To pokój z pianinem, lampką wina
i motocyklem stojącym na zewnątrz.
A czego się boisz?
To moja wina.
Obłędu.
Pora na wiadomości ze świata rozrywki.
Zakończony wczoraj Festiwal piosenki włoskiej
wygrali Domenico Modugno i Johnny Dorelli.
Ich piosenka „Nel blu dipinto di blu” podbiła już…
Milioner…
Zobacz, co tatuś ci kupił.
Podoba ci się?
Nie.
Dzięki, skarbie.
A ona tylko śpiewa?
Gianno!
Dokąd idziesz? Na korcie nikogo nie ma.
Nie idę na kort. Chcę ją sprzedać.
Sprzedać? Oszalałaś?
Jest moja. Mogę ją sprzedać, jeśli chcę.
Jeśli mam dalej grać w turniejach,
kupisz mi nową.
Zdradź chociaż powód.
Chcę opłacić lekcje śpiewu. Nauczycielka mówi, że gubię rytm.
Nic ci nie jest?
Gdzie byłaś?
W Viareggio na konkursie talentów wokalnych.
Zamilcz, Gianno.
Alessandro, idź spać.
- Już. - No nie…
Ty też się kładź. Zajmę się nią.
Zdejmuj spódniczkę.
- Po co? - Rób, co mówię.
Musisz skończyć ze śpiewaniem.
Dopiero zaczynam.
Zawsze ci mówiłem.
Co? Że będę nieudacznicą? Jak ta, którą całujesz w aucie?
- Ciszej! - Widziałam cię.
Nie powiem mamie.
Ale latem pozwolisz mi pracować w cukierni.
- Co? - Za pełną stawkę.
- A po liceum pojadę do Mediolanu. - Co tam będziesz robić?
Myślisz, że będziesz jak Claudio Villa albo Mina?
Jestem Gianną, tato.
To wystarczy.
Za miastem
W pewnym barze
„Drodzy rodzice, jak wiecie, nienawidzę łez i pożegnań.
Jeśli chcę coś zrobić, zrobię to”.
Jedno spojrzenie I już tu nie mieszkam
I czuję w sobie pęd Którego nie mogę zatrzymać
„Nie będę za wami tęsknić. Od teraz będę liczyć tylko na siebie”.
Rywalizujemy O jasne oczy chłopaków
W poprzednie lato, minione lato
Torba na plecach Ogień na ulicach
Biało-czarna krew
- Było miło. - Poprawię ci krawat…
Nie możesz tak wrócić do domu.
- Tu się pożegnamy? - Dzięki. Pa.
- Cześć. - Pa.
Zasnął, prawda?
- Co mam zrobić? - Zajmę się tym.
Alberto. Pobudka, kochany. Do roboty.
- Już idę. - Poproś go o czystą pościel.
- Idę. - Inaczej złapiesz wszy.
- Pa! - Pa!
Janis.
JOPLIN JANIS KONCERTUJE
Tak! Czuję! Nie przestawaj!
Nadal tu jesteśmy
Nadzieja gromadzi się Pośród bałaganu
I nagle ja
Żegnaj
Dobry wieczór. Koleżanka mówi, że jesteś świetna.
Cześć.
- Skrzypiące łóżko to twoja sprawka? - Tak. To jedyne, co potrafię.
- Jestem Tina. - Gianna.
- Romina. - Gianna.
Macie przerwę?
- Chcecie ciastko? - Jasne.
Tata robi je w Sienie.
Są smaczne.
Dzięki.
Jak to jest?
Nie ma o czym mówić… o ile klient jest czysty.
W przeciwnym razie nie ma o czym mówić, ale śmierdzi.
- Dochodzicie? - Jasne. Na widok kasy.
Właśnie.
- Jesteś sławna? - Chciałabym.
Widzisz?
Śpiewasz, jakby cały świat cię znał.
- To znaczy? - Że to twoje przeznaczenie.
Najpierw muszę pójść na przesłuchania.
Jeśli się uda, będziesz mieć rację. Jeśli nie, mój tata będzie ją mieć.
Potrzebuję pianina, żeby się przygotować.
Popracuję z wami i je kupię.
- No to witamy. - Tak.
Gianna.
Pobudka.
Obudź się!
Jak tu weszłaś?
Różne pokoje, ten sam klucz.
Spałam z otwartymi drzwiami?
Nikt tu nie kradnie.
- Jak ktoś jest napalony, ma nas. - Racja.
Wstawaj. Mam pomysł na pianino.
O tej porze?
Tak. Ubieraj się. Będę na dole.
Jaki tytuł ma piosenka, którą śpiewałaś?
„Żegnaj”.
Napisałaś ją dla kogoś?
Dla pierwszej miłości. Zostawił mnie dla innej.
Wtedy pomyślałam, że od tej pory to ja będę porzucać.
Nie możesz decydować z wyprzedzeniem.
Czemu? O wszystkim można decydować z wyprzedzeniem.
- Zaczekaj. Muszę ją udobruchać. - Kto to?
Jest dla mnie jak matka.
Znalazła mnie na ulicy. Miałam 13 lat i byłam naćpana.
Zawsze się mną opiekowała. Ale teraz jest wściekła.
Czemu?
Jestem ćpunką, prostytutką.
Niezbyt to urocze, co?
Polubi cię. Jest z Florencji.
Wątpię. Florencja i Siena są jak ogień i woda.
Cześć, mamo.
Czego chcesz?
- Jak się masz? - Jak się mam?
Chyba widać?
Kto to jest?
Koleżanka.
Wyświadczysz mi przysługę?
- Jeśli chodzi o pieniądze, to nie. - Nie chodzi o kasę.
Racja, sama zarabiasz. I widzę, na co wydajesz.
Jestem zajęta. Mów, czego potrzebujesz…
Pianina.
Oto i ono.
Tylko potem odłóż wszystko na miejsce…
- Idę. Mam pracę. - Dziękuję.
Fantazja
Miejsce, w którym mogę być sobą
Fantazja
O uczuciach i rozczarowaniach
Wiara
Potem jej brak
I ostatecznie Wybór siebie
Gianna!
- Co to? - Mój talizman.
To sól.
Nie chcę jej. Jest twoja.
- Oddasz mi wieczorem. - Dzięki.
Powodzenia.
- Dzięki. - Daj czadu.
- Jasne! - Czadu!
Nannini Gianna,
urodzona 14 czerwca 1954 roku w Sienie.
- Tamtejsi ludzie kochają konie. - Tak. Ale ja mam alergię.
Noszę to…
Masz ładną buzię. I piękny głos.
Przesłuchaliśmy nagrania.
Dziękuję.
Widzę, że ukończyłaś szkołę muzyczną.
Konserwatorium. Śpiew i pianino.
- Chcesz pisać własne piosenki? - Oczywiście.
Trzeba się tym zająć.
Tylko nie moje włosy…
Przymierz to.
I to.
Nareszcie. Ślicznie wyglądasz.
Piosenkarka to nie tylko głos.
Przepraszam. Nie mogę śpiewać w takim stroju.
Jedna z piosenek to „Śmierć po aborcji na własną rękę”.
Zapomnij o swoich piosenkach. Znajdziemy ci nowe.
Co?
Fantazja
Miejsce, w którym mogę być sobą
Fantazja
O uczuciach i rozczarowaniach
Cholera, sól… Kurwa!
Wiara
Potem jej brak
Tina!
I ostatecznie Wybór siebie
Teraz, gdy odchodzisz
Zostawiasz mnie mniej samotną
Teraz, gdy cię nie ma
Pojawi się nowa melodia
I prawda dla tych, którzy żyją
Dla tych, którzy przyjdą i zobaczą Przekonasz się, będą żyć
Teraz, gdy odchodzisz
Rzucam palenie
I nie chowam już urazy
Za to wszystko
Co chciałam powiedzieć
To od początku był śnieg
To nie była moja wina
Poszliśmy na koniec świata
Ale ty tam zostałeś
A ja poszłam za tobą
I zaprzedałam się Bogu
By być blisko ciebie
W tym nieludzkim dniu
Teraz, gdy odchodzisz
Bez prawdziwego powodu
To zwykłe nieporozumienie
Okej, taka jest muzyka
Może zachowa się w jakiejś notatce
Ugnij kolana. Świetnie. Zapomnij o śpiewaniu. Spójrz na to!
Gianno?
Wróćmy jutro. Muszę iść na lekcję chóru.
Dziwna jesteś.
Chodzi mi o to…
Masz pianino w toalecie, grasz ośmioma palcami.
Straciłam je na polu bitwy.
- Proszę. Te są gotowe? - Dzięki. Tak.
Nie!
OPERETKA
Jako młoda dziewczyna…
Ośmiopalczasta, co słychać?
Kim jesteś?
Poznaliśmy się u ciebie dwa dni temu.
Wybacz, mam gównianą pamięć.
Nie pieprzyliśmy się.
Szkoda. Zawsze możemy to nadrobić.
Muszę iść. Pa, Nieznajomy.
Nazywam się Marc.
Nie, wolę Nieznajomego. Na razie, Nieznajomy!
- Pa! - Cześć.
Trzy sukienki.
Dwie togi.
Dwa kapelusiki.
- Cześć! - Cztery gorsety.
Czytałam, że szukacie muzyków.
- Jak się nazywasz? - Gianna.
- Grałaś już w klubach? - Pewnie.
Jesteś z Toskanii. Florencja?
Bez takich obelg proszę.
Żartuję, jestem ze Sieny.
Nie zamykamy przed trzecią.
- Nie kładę się przed trzecią. - Posłuchajmy, co potrafisz.
Zagram swoją piosenkę. Śpiewam i komponuję.
Twój pokój pełen kwiatów
Wystarczy. Nic z tego. Pozdrów ode mnie Sienę.
Gdyby miasto spłonęło
Pobiegłabym do ciebie
Zwyciężyłabym ogień, by znów cię zobaczyć
Gdyby miasto spłonęło
Wiem, że byś mnie szukał
Nawet po naszym rozstaniu
Jestem miłością
Dla ciebie
Brawo!
Poproszę dwa piwa.
Dzięki.
Byłaś świetna. Chodźmy gdzieś.
- Moglibyśmy… - Nie, dzięki. Przepraszam!
Wiodłam niegdyś życie milionerki
Pieniądze wydawałam Nie obchodziło mnie to
Z przyjaciółmi dobrze się bawiłam Bimber kupowałam
- Szampana i wino… - Dość!
Gdzie ty wczoraj byłaś, do cholery?
W domu, chora.
Następnym razem daj znać albo wylecisz.
- Jasne. Teraz idę śpiewać. - Idź.
Oto piosenka, którą sama napisałam.
„Śmierć po aborcji na własną rękę”.
Twój pokój pełen kwiatów
I dwa noże
Świadkami obrzędu Bez mistrza ceremonii
Obrzęd, który jest jedynym remedium
Na odebraną wolność
Na złamaną wolę
W kałuży krwi Leży na podłodze
Wygrała swoją wojnę
- Skończ już! - Wystarczy!
Dość tego!
Dosyć!
Dziękujemy!
Chodź tu. Spieprzaj stąd i nigdy nie wracaj!
Halo.
Tato… tu Gianna.
Która godzina?
Jestem w Mediolanie. Wszystko gra.
Jak się macie?
Halo?
Halo.
No i?
Katio?
Co?
Gianna…
Cześć.
Jeśli potrzebujesz pianina, śmiało.
Nie, potrzebuję spotkania.
Wysłałam nagranie, ale nie odezwali się.
Boże, schudłaś. Ty też coś bierzesz?
Nie.
Załatwię ci spotkanie. Zajmę się tym. Nie martw się.
Chodź tu. Idź pograć. Zagraj coś na pianinie.
Patrzę na ciebie i już wiem
Mam spotkanie z Marą Maionchi.
Ta dziewczyna jest przed panem. Proszę siadać. Zawołam pana.
Dziękuję.
- Tobie też się nie podoba? - Ani trochę!
Przynieś mi porządny tekst! Chociaż tyle!
Zawsze taka jest?
Primadonna
W przeciwnym razie nie wracaj. Idź już.
Nie wiem
- Kto następny? - Dziewczyna ze Sieny, o której mówiłam.
- Koleżanka koleżanki mojej siostry… - Nie obchodzi mnie, czyja to koleżanka.
Jeśli jest do bani, niech wraca do domu jak reszta.
Pospiesz się. Chodź.
Co przyniosłaś? Jedną ze swoich piosenek?
Tak. „Śmierć po aborcji na własną rękę”.
Zapowiada się wesoło.
Gdzie jest odwaga, która pozwala
Oddawać życie
Pośród ruin
Jeśli ludzie już nas nie usłyszą
Może będzie raj
Dla kobiet takich jak ona
Tak postanowili W całym tym zniszczeniu
Szukam innej drogi
Ale jestem już tak daleko
Coś płonie we mnie w środku
Skręca duszę
To, co się stało To, co zostało
W co gram
Oszołomione krzyki
Pogryzione ręce
Było tak źle, że doprowadziłam cię do łez?
Co ty tu, kurwa, skrywasz?
Raz, dwa, trzy…
Bracia Italii, Italia się budzi
Hełmem Scypiona…
Gianno, słyszysz, jaki chaos wprowadzasz?
Gubisz rytm i reszta się myli.
Nie możesz być w chórze, jeśli się nie nauczysz.
Idź do domu.
Do widzenia.
Wznieśmy toast za pierwszą płytę Gianny!
Super!
Brawo!
Gratulacje!
Na zdrowie!
Jesteś świetna!
Dzięki.
Moja wyobraźnia się rozrasta
Zakrywając jego rzeczywistość
Może to opowie jego historię
Jego problemy I to, czego szuka
Gdzie byłam?
Szarość przeszłości…
Spróbuj tego, co przyniosłam.
Produkcji rolnika ze Sieny.
- W moim regionie też robią dobre wino. - Tak? Skąd jesteś?
- Z Apulii. - Apulii?
- Bari? - Tylko bez obelg.
Jestem z Salento, z Lecce.
Zamiast tego chwytał moje dłonie
Co masz
To zwiększa przepływ krwi do skroni.
Ból głowy minie.
Co czujesz?
Dreszcze.
Dobra jesteś.
Od dziecka borykam się z astmą, zapaleniem zatok i migrenami.
Potrafię zwalczać ból głowy.
A co robisz w Mediolanie?
Jestem piosenkarką… powiedzmy.
A ty?
Hairstylist.
Co?
Fryzjerką.
Wybacz.
Sama nie wiem,
czy to skręt, którego wypaliłyśmy, czy twój masaż,
ale już mi lepiej.
Jak szalona jesteś?
Mogę nazywać cię Jedenastką?
Czemu?
Bo pierwszy raz zobaczyłam cię 11 kwietnia.
Kochaj się ze mną…
Kochaj się ze mną.
Zapierasz mi dech, Jedenastko.
Zapierasz mi dech.
Gianno!
Idę!
Gianno!
- Gianno! - Idę!
Chodź!
- Jedźmy! - Alessandro.
Nie jeźdź na motorze, gdy taty nie ma.
Daj spokój. Zna się na tym lepiej niż my razem wzięci.
Prędko. Spóźnimy się na turniej.
Wygraj go!
Miałam trzynaście lat
Powietrze wokół było niczym ołów
Pamiętam twoje palce na mojej twarzy
Pomylone zdania Setki wymówek, profesorze
Zabierz ode mnie swoje ręce
To nasz sekret…
Złodzieju moich nastoletnich lat
Stop
Cóż mi zostało
Gdy spada świadomość
Mogę prosić 11?
Jedenastka.
Proszę.
Dziękuję.
To absurd. Nagrałaś dwa albumy. Nie powinnaś śpiewać w takich miejscach.
Byłaś świetna.
Dostałam owacje od całego placu.
- Dokąd idziesz? - Przejść się. Muszę odetchnąć.
Jest ciemno. Wracaj.
Idź spać.
Muszę pobyć sama.
Jedenaście!
Jedenastka! Kto ma numer jedenaście?
Brawo!
„I miei pensieri”, czternaste. „Scrivimi prima di dormire”, piętnaste.
Gianna Nannini szesnaste, ostatnie. Zajebiście!
Siadaj, bo robi mi się niedobrze.
Wiesz, czemu jestem ostatnia? Bo nigdzie mnie nie ma.
Sprawdziłam wszystkie sklepy z płytami.
Bo się nie sprzedajesz.
Potrzebuję czasu.
Ile, do cholery?
- Nikogo nie obeszły twoje płyty. - Wasza promocja jest do dupy!
Uspokój się.
Mam tego dość.
Chcecie się mnie pozbyć?
Mów! Chcesz się mnie pozbyć?
To nie zależy tylko ode mnie.
Nie od ciebie?
Spierdalajcie. Oboje.
Świetnie. Idź do domu popłakać.
- Zaśpiewaj pełną goryczy piosenkę! - Mam dać się obrażać?
Teraz króluje rock.
Jeśli muzyka jest twoją bronią, wykorzystaj ją.
Więc pieszczę moją samotność
Każdy ma własne ciało
I wie, o co prosić
Kochaj się ze mną
Coraz mocniej Jakby to była Ameryka
Kochaj się ze mną
Coraz mocniej A ja jestem Ameryką
Jadąc 200 km/h, nie masz czasu na myślenie.
Musisz używać tyłka!
To nim wyczuwasz wibracje.
Do pokonania zakrętu potrzeba trzech rzeczy,
tyłka, woli i serca.
Musisz czuć, a nie myśleć. Tak można wygrać.
To prawda.
Ty i te twoje wyścigi.
Twój brat jeździ w Formule Abarth. Jak dobrze mu pójdzie, będzie w Formule 2.
Cicho, tato. Zapeszysz. Nie mów tak.
Jesteś dobry.
A co u ciebie?
- Wydaję nową płytę za miesiąc. - Serio?
- Tak. - Kiedy możemy jej posłuchać?
Pójdę po nią.
Co ci szkodzi okazać odrobinę zainteresowania?
Mama ma rację. Jest dorosła, ma własne życie.
- Nic nie powiedziałem. - Właśnie.
Oto okładka.
Ładna.
- Pokaż. - Co ona trzyma?
- Oszalałaś. - Czemu się śmiejesz?
To rakieta?
Rakieta? Przyjrzyj się.
To wibrator.
Wibrator?
Na Statui Wolności?
Nie śmiej się.
Nie podpisuj tego moim nazwiskiem.
- To tylko płyta. - Siedź cicho.
- Danilo… - Nie wtrącaj się.
Gianno, usuń to albo ja to zrobię.
Jak?
Znajdę sposób!
Zrobiłam to dla ludzi takich jak ty.
Co to znaczy „takich jak ja”?
Ograniczonych i pruderyjny.
Same pozory bez duszy.
Nie wiem, co mam z wami wspólnego.
Gianno.
Jeśli nie masz z nami nic wspólnego, to spieprzaj.
Wracaj do Mediolanu!
Już!
Wynocha!
Jebać to.
- Wibrator jest nowoczesny… - Giovanno!
Gianno!
Jeśli wyjedziesz, nigdy więcej tu nie wracaj.
Robię, co mi się podoba.
Będę szukać Zawsze mówiłam, że będę szukać
Znajdziesz Zawsze mówili mi, że znajdziesz
Dziś jestem ze sobą…
Dobra jest.
Świetna.
Więc pieszczę moją samotność
Każdy ma własne ciało I wie, o co prosić
Boże…
Pozwól mi marzyć
Przygryza wargę I czuje Amerykę
Pozwól mi latać
Wyciąga rękę I dotyka Ameryki
Kochaj się ze mną
Coraz mocniej Jakby to była Ameryka
Kochaj się ze mną
Coraz mocniej A ja jestem Ameryką
FRYZJER
DLA MOJEJ 11
To dla ciebie.
Twoje słowa też na niej są.
Z każdym tak postępujesz?
Znikasz i się pojawiasz?
Nie. Pojawiam się tylko dla ciebie. Z innymi znikam.
Nieważne. Dziś nie mogę.
Może być jutro.
Jutro jadę do Niemiec.
Kochaj się ze mną.
Jesteśmy Kalifornią
Jesteśmy wolnością
W kieszeniach zaciśnięte pięści
Krew, rzeczywistość
Jesteśmy Kalifornią
Jesteśmy wolnością
Jesteśmy tymi, którzy na to patrzą Wciąż wydaje nam się
Że to raj
Brawo!
Proszę.
- Dzięki. - Na razie, dzięki.
Co tu robisz?
Mam małą niespodziankę.
Jedna dla mnie.
Jedna dla ciebie.
Jaki dziś dzień?
Szesnasty, a co?
Szesnasty.
Tak cię będę nazywać.
- Już nie jestem Nieznajomym? - Teraz jesteś Szesnasty.
Była też Jedenastka, ale nie wiem, co się z nią dzieje.
Gianna! Chcą, żebyś wystąpiła w programie w Kolonii. Co im powiedzieć?
Tak!
Chcesz być sławna? Pamiętaj, gdzie jesteś.
Mam gdzieś, czy to najpopularniejszy program.
Nie chcę tancerzy. Śpiewam z zespołem albo wcale!
Ten niemiecki kanał jest jak RAI we Włoszech.
Niech niemieckie RAI, ich reżyser i tancerze się pierdolą.
Jeśli nie wystąpisz, sama zapłacisz za bilet powrotny do Mediolanu.
Idziemy.
Kurwa.
Poszedł.
Potraktowałaś go jak śmiecia.
Fotografa, który robił zdjęcia Paulowi McCartneyowi.
Myślisz, że ci się udało, bo zajęłaś drugie miejsce na festiwalu?
Zdradzę ci tajemnicę.
Liczy się tylko zwycięzca. Nikogo nie obchodzi drugie miejsce.
Przepraszam za spóźnienie.
Zamknij się. Wiesz, ile takich widziałam?
Wypalonych po nagłym sukcesie.
To już nie moja sprawa.
Odchodzę z Ricordi.
Siedzisz po uszy w gównie.
Spadaj stąd!
Wynocha!
Kazałam ci spadać!
Szesnasty wyszedł, przyszła Jedenastka.
Po co byłaś w salonie?
Bo ból jest obowiązkowy.
A cierpienie opcjonalne.
Nie zadzwoniłaś, chociaż obiecałaś.
Nieprawda, raz próbowałam.
Zawsze byłaś zajęta.
Ładna ta twoja blondynka.
Spierdalaj. Ty też jesteś ładna, ale o tym nie wiesz.
Inaczej nie szukałabyś odwagi w tym gównie.
Jestem odważna.
Tak? Spójrz na siebie!
Nie!
Przykro mi, pani Maionchi już u nas nie pracuje.
Zgadza się.
Gianna, o co chodzi?
Dasz mi numer Davida Rogera Kranza?
- Nie wiem, czy mogę. To ktoś ważny. - Wiem.
Mam to w dupie. Mara odeszła. Chcę numer Kranza.
Jeśli nie, to sama sobie wezmę.
Podobno to odpowiedni człowiek!
Zaczekaj. Gianna.
Zostaw to! Nie! Będę mieć przez ciebie kłopoty.
W razie czego powiedz, że groziłam ci nożem.
Ciepła krew, zimne perfumy Medaliony pod koszulką
Marlon Brando Kwestie tanga
Medaliony pod koszulką
To o mnie?
Tak, ale niech ci nie odbije palma.
Odbierz. Powiedz, że jeszcze się nie narodziłam.
Jeszcze się nie narodziłaś? Dobra.
Halo?
Mówi, że jeszcze się nie narodziła.
To ten menedżer, który kazał ci czekać miesiąc.
Zajmie się twoimi narodzinami.
Halo.
Tak. Dobrze. Dziękuję.
Papieros palony w pośpiechu
Oczy wpatrujące się w dekolty
Patrz na milczącą Ornellę Zamknęła dla ciebie usta
Gdy ty zmieniasz auto Zmieniasz silnik
Latynoski kochanek
Okej.
Musimy nadać ci bardziej europejskie brzmienie.
Niech pomyślę…
Chyba mam kogoś dla ciebie.
- Conny’ego Planka z Niemiec. - Będziemy współpracować?
Nie tego chcesz?
Tak, ale co powiem Ricordi?
Że sama wyprodukujesz nową płytę.
Sama stworzysz muzykę,
a oni mogą zająć się dystrybucją, gdy nadejdzie czas.
Fantastycznie!
Jest tylko jeden drobiazg.
Potrzebujemy pieniędzy, żeby wyprodukować płytę.
Możemy je od nich pożyczyć.
Ale jeśli płyta się nie sprzeda, będziesz musiała oddać im kasę.
Jesteś na to gotowa?
Tak, panie Kranz.
Mów mi Roger David.
KOLONIA
Spójrz na niego. Podrzucimy go?
Jasne.
- Kolonia? - Tak, wskakuj.
- Dzięki! - Cześć.
Nienawidzę czołgów, mundurów, karabinów i całej reszty.
Wiem coś o tym!
Chciałem grać w hokeja,
ale w Warszawie nie można grać w hokeja, jeśli nie wstąpi się do wojska.
Dlatego uciekłem.
Jesteście muzykami?
Tak. Będziemy nagrywać płytę.
- Gdzie jesteś, Conny? Dojechaliśmy! - Gianna!
Jesteś Krista?
Cześć!
Witamy.
- Stefan? - Tak.
- Zapraszam. - Chodźmy.
Musisz znaleźć swojego rocka.
Każdy kraj ma swojego rocka.
Jesteś Włoszką.
Instrumenty Mauro Paganiego są śródziemnomorskie.
Dlatego chciałem, żeby wszystko tu skaził.
Wszystko jest skażone. Daj się skazić.
Daj się skazić, Gianno.
Ale nie trać przy tym tożsamości.
Razem możemy stworzyć nowy syntetyczny metro rock.
Piosenki, które przysłałaś, są dobre,
ale musimy je rozebrać.
I przerobić.
Bo odrodzenie się
jest lepsze od narodzenia.
Papieros palony w pośpiechu Oczy wpatrujące się w dekolty
Patrz na milczącą Ornellę
Przepis ze Sieny! Z sosem pomidorowym, nie ketchupem.
Gdy ty zmieniasz auto Zmieniasz silnik
Latynoski kochanek
Smaczne.
Zostań przy swoich zdjęciach
Zostań przy swoich sztuczkach
Zostań na skraju nocy
Zostań przy swoich schematach I swoich szalonych historiach
Na skraju nocy
Maleńka, nie stój sama w słońcu
Latynoski kochanek
Znam to na pamięć,
ale jedna piosenka to za mało, by nagrać album.
Kończy nam się czas.
Dobrze nam się pracuje. Daj nam odetchnąć!
To nie Conny płaci.
Każdy dzień tutaj kosztuje nas kupę kasy!
Jeśli nie chcesz, żebym się powtarzał, skończ ten cholerny album.
Dam ci jeszcze tydzień.
Ani dnia więcej.
Alternatywą jest poproszenie Ricordi o więcej kasy.
Ale tym razem ty tam pójdziesz.
Czas się kończy.
Patrzysz w moją stronę
Kochasz marzyć
- Zobaczyłeś… - Co to?
- Skąd się tu wziąłeś? - Przyjechałem robić zdjęcia.
Nie powinieneś był. Nie potrzebuję cię.
- Dzwoniłaś. - Nie pamiętam!
- Może byłaś pijana. - Teraz jestem trzeźwa.
- Nie chcę cię tu. - Czemu to robisz?
Bo to ja decyduję, z kim chcę spędzać czas.
Ludzie mają w dupie twoje decyzje.
Robisz tylko to, co ci każą.
Tylko to, co ci każą.
Co się stało?
Nic. Wszystko gra.
Nieprawda.
Jeśli nie potrafisz przełożyć uczuć na muzykę,
to nie wiem, co tu robimy.
Jutro wyjeżdżam.
Chciałem tylko…
wszystkim podziękować, jesteście jak rodzina.
Biedny Stefan…
Jaka szkoda.
- Dokąd jedziesz? - Wczoraj śniły mi się byki.
Jadę do Hiszpanii.
- Świetnie. - Nieźle!
Idę do studia. Mam pomysł.
Ty, który patrzysz na mnie
Widziałeś we śnie byki i porzuciłeś Madryt
Widzę cię, jak opowiadasz o syrenach I zwidach z twoich snów
Chłopcze z Europy
Nigdy nie gubisz drogi
Z tobą miłość jest dzika Zawsze znajdziesz sposób
By iść dalej
Podróżujesz w atmosferze niepewności Wyglądasz jak poeta
Na swoich bulwarach
Chłopcze z Europy
Niesiesz ze sobą szczęście
Spotykasz ludzi przypadkiem I nie wrócisz do Warszawy
Bo nie zostaniesz żołnierzem
Brawo! Świetne.
Zaraz wracam.
Czego chcesz?
Znalazłam odwagę.
Już nie biorę koki, ale ty zniknęłaś.
Ja zniknęłam?
To ciebie nie ma. Nigdy nie było.
Nie myślę o sobie.
Tylko o tobie.
Rozumiesz?
Co mam zrobić?
Nie wiem.
Sama już nie wiem.
Nie ja jestem rozwiązaniem.
I co?
Hej, pytam o coś.
Gówno cię obchodzi moja muzyka.
- To nieprawda. - Jasne.
Zaśpiewaj „Latynoskiego kochanka”.
Napisałam to dla ciebie, kurwa…
To nie tak…
Przymknij się, dupku! Zamknij okno. Czuję gaz.
Mam je zamknąć? Palę i jest gorąco.
I tak wszyscy kiedyś umrzemy.
Co ty odpierdalasz? Patrz przed siebie!
Nigdy nie idź na kompromis. Jesteś wszystkim, co masz.
To wystarczy na jakiś czas.
To wszystko?
Nigdy nie idź na kompromis.
Jesteś wszystkim, co masz.
Nigdy nie idź na kompromis. Jesteś wszystkim, co masz.
Musisz być bardziej popowa.
Musisz iść do telewizji,
inaczej się ubierać.
Koniec ze skórzanymi spodniami i tymi włosami.
To się nie sprawdza we Włoszech. Kobiety grają pop.
- Nie jestem taka. - Nauczysz się.
Nigdy nie idź na kompromis. Jesteś wszystkim, co masz.
Jeśli w Niemczech sprzedałaś 250 000 płyt,
we Włoszech musisz sprzedać milion.
Napisz hit, który podbije Włochy.
Jeden hit. Albo wszyscy wrócimy do domu.
Jeden.
Jeden hit.
Nigdy nie idź na kompromis.
Jeden hit.
Jeśli coś przyjdzie ci do głowy, nagraj to.
Sting napisał cały album w czasie choroby.
Już zarezerwowałem studio.
Nie pozwolimy, by wypadek nas powstrzymał.
Zaczekaj!
Czujesz?
Co?
Gaz. Coraz mocniej go czuć.
Nie czuć tu gazu.
Myśl o hicie.
Zapamiętaj.
Jeden hit.
Albo wszyscy wracamy do domu.
Jeden hit.
Spóźniłaś się.
Spóźniłaś się!
Słyszałaś, co mówię?
Tak, przepraszam.
Muszę już iść. Conny będzie wolny za dziesięć minut.
Wejdź do środka, napij się kawy i dołącz do niego.
- Idź! - Tak.
Jesteś gotowa?
Trzy, dwa…
Słyszę głos Mówiący miękko głęboko we mnie
Jak z czarnej otchłani Pyta: „Ale dlaczego?”
Potem krzyczy wewnątrz
Nieźle. Powtórzymy?
Przepraszam. Dam radę.
Spokojnie. Powtórzmy to.
Jeszcze raz.
Dobrze. Zaczynaj.
- I… - Zaczekaj… Już.
Trzy, dwa…
Słyszę głos Mówiący miękko głęboko we mnie
Zamknięty…
Przepraszam…
Gdy będziesz gotowa…
powtórzymy.
Czuję gaz.
Sprawdźmy to.
Czuję gaz.
Czujesz?
Nic nie czuję.
Jeszcze raz. Przepraszam. Dam radę.
- Na pewno? - Tak.
Okej.
Gianno?
- Tak. - Trzy, dwa, jeden…
Słyszę głos Mówiący miękko…
Nie.
Pomyliłam słowa.
Zajrzysz do niej?
Szybko. Idź.
Spokojnie.
Wyrzuć te lody, są zatrute!
Są zatrute, wypluj je!
Gianno.
Wszystko gra?
Gianno.
Co się dzieje?
- Co? - Zabiłam go.
Co takiego?
- Nie żyje. - Nic tam nie ma.
- Nic nie ma. - Nie…
Może wrócisz do hotelu i odpoczniesz?
- Już dobrze. - Idziesz ze mną? Będziemy się pieprzyć?
- Zabierz go. - Chodź, Stefan.
Nie?
Czemu tak wolno się ruszają?
- Usiądź. - W zwolnionym tempie…
- Już. - Czemu są tacy powolni?
- Czemu? - Nie martw się.
Spokojnie.
Będzie dobrze.
Tak wolno się ruszają.
Co ty robisz?
„W poniedziałek, 18 kwietnia, Gianna wstała…”
- Oddaj to. - „O 9.04 zjadła śniadanie.
- O 9.13 grała na pianinie…” - Daj mi to!
- „Nic nie napisała”. - Oddaj mi to.
„Czasem nie je lunchu.
Po południu o pierwszej pije piwo.
Potem je. Często jest zmęczona”.
Gianna!
„Z rozmów wynika, że nie chce założyć rodziny”.
Daj mi to.
„Nie chce się wiązać. Może kocha Carlę”.
- Co to, kurwa, ma być? - Nic.
- Szpiegujesz mnie dla Rogera. Won! - Uspokój się.
- Spierdalaj. Won! - Co ty… Uspokój się!
Wypierdalaj!
Myśl o hicie…
Spóźniłaś się!
- Dam ci jeszcze tydzień. - Odchodzę z Ricordi.
Wypierdalaj!
- Gianno! - Robię, co mi się podoba.
- Jeden hit. - Jesteś obłąkana!
Albo po nas.
Obłąkana.
Gianno?
Otwórz drzwi!
Gianno, to my.
Marc?
- Otwórz. - Marc.
- Otwórz, proszę! - Marc!
- Otwórz! - Marc.
- Gianno! - Marc.
- Obudź się, Marc. Ocknij się! - Otwórz, proszę.
- Marc! - Gianno!
Marc!
Marc…
Obudź się.
Ocknij się.
Pomóżcie mi… Marc.
Marc się nie budzi!
Marc nie chce się obudzić.
- Nikogo tu nie ma. - Nie, Marc…
Marc.
Obudź się! Pomóżcie mi.
- Już. Wstawaj. - Czemu… Chcę wiedzieć…
- Nie… - Podnieś się. Chodź.
Jesteśmy połączeni. Zadzwoń do Jedenastki, ona wszystko wie.
Dzwoń do Jedenastki. Marc.
- Wstań, proszę. - Obudź się.
- Gianno! - Nie mogę.
To moja wina…
Jesteśmy połączeni. Wszystko bombardują.
Marc.
- Co robimy? - Zabierzmy ją do szpitala.
Jesteś wiedźmą.
Odejdź.
- Spokojnie. - Zostaw mnie. Nie narodzę się.
Spokojnie. Roger już jedzie.
To moja wina…
Gdzie jesteśmy?
W Niemczech.
- Siena wciąż istnieje? - Czemu miałaby nie istnieć?
Wszystko bombardują.
Jaki dziś jest dzień?
Trzeci lipca.
Trzeci?
Carla, Marc i ja tworzymy trójkę.
Trzy.
Trzy razy trzy to dziewięć. To liczba doskonała.
Ale Carla i ja to dwójka.
Dziewięć plus dwa to jedenaście.
Jedenaście!
Carla to moja Jedenastka.
Jest Jedenastką.
Ale ja jestem Gianna. Jedynka.
Gianna to jedynka.
A lipiec…
Lipiec to…
Lipiec to siódemka.
Siedem plus trzy, plus jeden…
Daje jedenaście. To zawsze jest jedenastka.
Zawsze wraca.
Spokojnie.
Wszystkim się zajmę.
Mój ojciec jest w Niemczech. A Marc tu jest?
Gianno…
Tata? Co tu robisz?
Kochanie. Moja córeczka.
Zabiorę cię do domu.
Marc też tu jest. I jedzie ze mną.
Chodź.
Spokojnie.
Wsiadaj.
Marc.
- Tato… - Tak?
- Wygoń tego kota! - Skąd?
- Mam astmę. Nie mogę oddychać! - Nie.
- Mam astmę! - Gianno!
Wygoń go stąd!
- Kochanie. - Tato.
Nie ma tam kota. Musimy jechać do Mediolanu.
- Mam astmę. Umrę. Wyrzuć go. - Już. Niedobry kot, sio!
- Nie, dalej tu jest! Wyrzuć go! - Nie ma tu już żadnego kota!
Robię to dla twojego dobra.
Jasne?
Marc!
Marc…
Tato…
Daj spokój, Gianno…
Nie martw się, skarbie.
Zaśpiewasz tacie jakąś piosenkę?
Gubię rytm.
Sama gubi rytm…
A jeśli otworzę usta, wejdą do nich mrówki.
Nie ma tu mrówek.
- Czyżby? - Nie.
Zaśpiewaj i zobaczymy.
Śpiewaj! Zdziro.
Śpiewaj, suko, jeden hit!
Śpiewaj!
- Śpiewaj! - Spokojnie.
Powrócisz
Wiem, że powrócisz
A wtedy
Będziesz ze mną
Odnajdziesz tu wszystko
I nie będziesz mogła
Mnie więcej zostawić
Marc.
To moja mama.
Wspominała o nim w aucie.
Wpuść mnie, mamo.
- Gianna! - Wpuść mnie.
Co ty wyprawiasz?
Wpuść mnie. Muszę się narodzić.
- Urodź mnie. - Gianno!
- Kochanie… - Urodź mnie. Nie bój się.
Wstań. Co ty robisz?
Urodź mnie jeszcze raz, mamo.
Skarbie…
- Tato… - Mów, kochanie.
Zabrałeś flagę?
Oczywiście! Zabrałem ją, prawda?
- Owiniesz mnie nią? - Oczywiście. Owinę cię flagą.
Owiń mnie… Tato, czemu płaczesz?
Nie płaczę. Coś mi wpadło do oka.
Jedenastko.
Jedenastko…
Moja Jedenastka.
Jesteś moją Jedenastką.
Weź jedną.
Wiesz przecież, że pieprzy głupoty.
Jak może mówić, że nie istnieję?
Jestem tutaj, Gianno.
Spójrz na mnie.
Pocałuj mnie.
Dotknij mnie. Jestem tu.
Weź.
Nie bierz tego szajsu.
Nie rób tego.
Nie rób tego, Gianno.
Nie.
Dałem jej Xerinax. Musi brać go co najmniej przez tydzień.
To może być epizod psychozy halucynacyjnej.
Może wymagać specjalistycznej kliniki.
Domu wariatów?
Już ich tak nie nazywamy.
A gdybym powiedziała, że wzięła LSD?
Czy to by coś zmieniło?
Jeśli psychoza została czymś wywołana,
może mieć większe szanse na regresję.
Zróbmy tak.
Będziemy ją obserwować przez kilka tygodni i zdecydujemy, co dalej.
Nie chcę iść do wariatkowa.
Sam idź!
Chodź tu, Gianno.
Nigdzie nie pójdziesz.
Proszę pozwolić mi zostać. Pomogę jej.
Nie mogę grać na pianinie!
No już!
Jeśli zdeformują mi się dłonie…
Zimno mi.
Weź gorącą kąpiel. Śmierdzisz.
Zimno mi, mamo.
Już dobrze.
Twoja skóra to moja skóra
Nie ma już koloru
Jestem krwią w twojej krwi
Jedną duszą
Twoja historia to moja historia
Moje oczy są twoje
Mój czas to twój czas
Przeznaczenie, którego nie masz
Leci, leci Mój umysł leci
Leci, leci Do tego, kto mnie weźmie
Leci, leci Ty o mnie zapominasz
Nie znasz mnie Właśnie się narodziłam
Nie ma już znaczenia, kim jestem
Jestem jak kropla wody
Pozwól mi padać na pustynię
Kropla, która przepełnia
Morze
Skażona
Czemu wcisnęłaś lekarzowi tę historyjkę z LSD?
Żeby ci pomóc.
Szukałaś mnie.
Jeśli kogoś kochasz, czas rozłąki nie ma znaczenia.
Bo wiesz, że go w sobie nosisz.
Ty nosisz w sobie całą armię.
Nieprawda!
Skoro Marc nie istnieje, to z kim się pieprzyłam?
Nie wiem.
Mówiłam, że nosisz w sobie całą armię.
Napisałam dla niego piosenkę.
- Tak? - Tak.
Którą?
„Latynoskiego kochanka”.
Zaśpiewaj mi „Amerykę”.
Nie.
Zaśpiewaj.
Będę szukać Zawsze to mówiłam, że będę szukać
Dziś jestem sama ze sobą Jestem wystarczająca
Nikt mnie nie widzi
Zainspirowałaś mnie do napisania „Ameryki”.
Marc nie pamiętał ani słowa „Latynoskiego kochanka”.
Ani jednego.
Gdy pisze się dla kogoś piosenkę, to niemożliwe, żeby nie znał jej tekstu.
Niemożliwe.
NIGDY NIE IDŹ NA KOMPROMIS JESTEŚ WSZYSTKIM, CO MASZ
Conny!
Cześć!
Roger mówi, że jestem gotowa. A jeśli nie dam rady?
A co, jeśli się zatnę? Jeśli nie umiem już śpiewać?
Jeśli nie dam rady wydobyć głosu?
Po tym, co przeszłaś, niczego nie będziesz się bać.
Dla takich jak my istnieje tylko muzyka.
I tylko muzyka nas ratuje.
Zapaliłam ci świecę.
- Gotowa? - Tak.
Strach nie istnieje.
Dla takich jak my istnieje tylko muzyka.
Szukałaś mnie?
Nie wiem, czy da radę.
Nie. Już za późno.
- Wciąż jest bezbronna. - Podpisaliśmy umowę. Kropka!
Jesteś jej przyjaciółką.
Idź tam i zachowuj się jak przyjaciółka.
Zapewnij ją, że będzie dobrze.
Jasne?
Będzie dobrze! Tylko tyle!
Wchodzimy za pięć minut.
Gianna!
Jeśli nocami nie wychodzisz
Czy robisz sobie kanapkę I siadasz przed TV?
Czy też
Zasypiasz z kimś
Kogo rano nie rozpoznajesz
Czy też
Brawo!
Czy powinnam zadzwonić?
Mam niskie morale
Czy ty do mnie zadzwonisz?
Któż wie, kto wygra
Ta miłość jest komorą gazową
Jest płonącym budynkiem w mieście
Ta miłość jest cienkim ostrzem
To scena w zwolnionym tempie
Ta miłość to bomba w hotelu
Ta miłość jest zwodem na ringu
To wybuch na niebie
Ta miłość to zatrute lody
GIANNA WYGRYWA FESTIVALBAR PIOSENKĄ „FOTOROMANZA”
GIANNA NA TOPIE DWIE ZŁOTE PŁYTY ZA „FOTOROMANZA”
GIANNA NANNINI ODRADZA SIĘ I PISZE HIT ZA HITEM
Gianna!
Jak tata?
Tato.
Gianna.
Wrócisz
Bo nie możemy się stracić
Jesteśmy rzeką chmur
W której płyną marzenia
Pamiętasz…
jak zabroniłem ci podpisać naszym nazwiskiem płytę,
bo się wstydziłem?
Gdyby nie ty, nasze nazwisko…
nie byłoby nic warte.
Moje życie
Trzymaj mnie mocno, abym mogła żyć
Jakbym zanurzała się w morzu łez
Ta historia jest o nas
Wrócisz
I to będzie piękny dzień
Akrobatyczny raj
Nasze wsparcie na świecie
Tyle razy w życiu się myliłem.
Ale jedno mi się udało.
Ty.
Jesteś moim arcydziełem.
Do winnicy. Tam!
Wracam do punktu wyjścia
Zgaszę światło A ty znikniesz
Kilka chwil
Ponad tą mgłą
Ponad tą burzą
Ta długa i pogodna noc
Skończy się
Ale to czułość
Nas przeraża
Jesteś w mojej duszy
I pozostaniesz tam na zawsze
Jesteś w każdej cząstce mnie Czuję, jak mnie wypełniasz
Pomiędzy oddechem a biciem serca
Jesteś w mojej duszy
W tym bezbronnym miejscu
Wszystko zaczyna się od ciebie Nie potrzebujemy powodów
Jesteśmy ciałem i oddechem
Kropla w kropli
Ramię w ramię
ZAWSZE ISTNIEJE ALTERNATYWA, ŚMIERĆ JEST OBOWIĄZKOWA, A WIEK OPCJONALNY
PIĘKNA BUNTOWNICZKA
Jestem sztucznym ogniem Gigabajtami pamięci
Szalonym biegiem Nową trajektorią
Morał tej historii jest taki Że istnieje alternatywa
Śmierć jest obowiązkowa A wiek opcjonalny
1983
Urodziłam się bez płci
1983
Jestem ofiarą i katem
Jestem światłem i ciemnością
STOP TESTOM NUKLEARNYM
Stoimy tu, gapiąc się
Lecz czasem koniec To dopiero początek
Zawsze jest kolejna runda Więcej rock’n’rolla
To nasze przedstawienie
Trzymaj się kolejki W dniu Sądu Ostatecznego
Czasem to koniec A ty dopiero zaczynasz
Zawsze jest kolejna runda Dziesięć tysięcy watów
To nasze przedstawienie
Codziennie kropla trucizny
I teraz jesteśmy odporni
Jest wiele żmij na drodze
Kto by pomyślał
Codziennie kropla trucizny
1983
Urodziłam się bez płci
1983
Jestem ofiarą i katem
1983
Jestem światłem i ciemnością
Jestem sztucznym ogniem Gigabajtami pamięci
Szalonym biegiem Nową trajektorią
Morał tej historii jest taki Że istnieje alternatywa
Śmierć jest obowiązkowa A wiek opcjonalny
„…NIE ZMYŚLIŁAM TEGO”
Napisy: Agnieszka Komorowska