Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Witaj.
KUP
Twoją prezentację zacznę
za pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
ABC, wspólny znacznik.
Tak, Amazon opatentował zwrot „kup jednym kliknięciem”.
I to był pomysł Jeffa.
Projektuję doświadczenia użytkownika,
pracowałam w Amazonie 15 lat.
Tworzyłam strony i kategorie produktów dla różnych krajów.
W zasadzie każda strona powstała przy moim udziale.
Ten system stworzono i optymalizowano,
by pomóc ci kupować wszystko,
czego potrzebujesz i jeszcze więcej.
O rany.
Zastanawiałaś się kiedyś,
co się dzieje ze sprzedanymi rzeczami?
Nie.
Paczki przyszły.
Lubimy kupować nowe rzeczy.
Czadowa.
Problem w tym, że z roku na rok
konsumujemy i produkujemy coraz więcej
i robi się wszystko, żebyśmy nie widzieli problemu.
Stworzone, by się wyróżnić.
Dla pokolenia, które nie ustaje.
Rozgrywają cię w 100%.
I stoi za tym cała nauka.
Przemyślna,
złożona,
wyrafinowana nauka, byle tylko skłonić cię do kupowania.
To nie tylko Amazon.
Większość dużych korporacji
ukrywa na wszelkie sposoby,
jak to naprawdę wygląda.
Ożeż...
Kompletnie zniszczyli.
Byłem prezesem marki Adidas.
Zdecydowanie mam się z czego spowiadać.
Też w tym uczestniczyłem,
a powinienem był działać inaczej.
Kupiłam 500 iPhonów!
O Boże!
Zaczynałem z Apple, byłem w zespole założycielskim Oculusa.
Głosy typu „musimy dbać o ten biznes”,
zagłuszały głos w twoje głowie:
„Powinniśmy to robić?”.
To, co robią różne marki,
krzywdzi wiele osób.
To nie tylko śmieci.
To niebezpieczne odpady.
Pijemy i wdychamy truciznę.
Jest jak w filmie Wall-E.
Zachęca się nas do konsumpcji tylu rzeczy,
że odpady są wszędzie.
To wpływa na wszystkich na planecie.
Próbowałam mówić, że klienci się wkurzą,
kiedy się zorientują, że sami sobie szkodzą,
ale nie chciano tego słuchać.
Próbowałam pojąć „jak do tego doszło?”.
„I co dalej?”
Tytuł.
KUP TERAZ: JAK MANIPULUJE SIĘ KONSUMENTAMI
Witaj.
Jestem Sasha.
Osobista asystentka stworzona,
by oferować wnikliwe porady osiągania sukcesu biznesowego.
Tworzę nawet własne obrazy na zawołanie.
Nagranie poklatkowe wzrostu w świecie przyrody.
W trakcie tej wyjątkowej i zajmującej interakcji
otrzymasz pięć najważniejszych lekcji z maksymalizacji zysków.
Na zaangażowanych do końca czeka niespodzianka.
Zasada pierwsza.
Sprzedawaj więcej.
SPRZEDAWAJ WIĘCEJ
Sprzedaż to klucz do sukcesu.
Ale konsumentów trzeba motywować,
by kupowali więcej.
Szczęśliwie branża modowa
oferuje wzorowy przykład na szybki, samonapędzający się wzrost.
Nie potrzebujesz nowej bluzy, nowej koszulki, nowych butów.
Jest tego mnóstwo, a większość z nas ma aż nadto.
Ale musisz mieć przekonujący powód, by coś kupić.
BYŁY PREZES MARKI ADIDAS
To należało do moich najważniejszych zadań w zarządzie.
Jaką generujemy sprzedaż
i jakie generujemy zyski.
Bez tych dwóch rzeczy nie funkcjonowaliśmy.
Tenisówki, wielki biznes w USA.
Tylko w zeszłym roku sprzedano prawie pół miliarda par.
W tym tygodniu Adidas pokazał inteligentny but.
Że chcemy się wyróżnić na tle Nike, Pumy i tak dalej.
Wcale nie. Chodzi o znaczenie dla klienta.
Odpowiadałem za wszystko: produkty, komunikację,
działania cyfrowe i strategiczne.
W 2014 roku Adidas wykrwawiał się, zaliczyliśmy glebę,
wszystko szło nie tak.
To był największy zwrot w historii firmy, a może i całej branży.
Akcje Adidasa notują ogromny wzrost.
Akcje Adidasa, spójrzcie,
z dnia na dzień rosną, już o 7,5%.
Jak tak urośliśmy? To mnie zawsze ciekawiło.
To chyba kwestia kilku spraw.
Po pierwsze,
opowieść.
Angielska drużyna piłki nożnej.
Ilu koszulek używają w ciągu roku?
Bo nie grają w jednej.
Jest domowa, wyjazdowa, klubowa.
Mają różne koszulki na różne okazje.
Po co to robią?
By nowymi historiami dawać okazje do zakupów.
W Adidas widzimy, że kultura sportu
nie kończy się z ostatnim gwizdkiem.
Jest na ulicach, w klubach muzycznych,
na szkolnych korytarzach.
Zaczęliśmy współpracować z muzykami i artystami.
Beyoncé Knowles.
Pharrell Williams.
Jednym z bardziej kontrowersyjnych artystów w historii ludzkości,
Kanyem Westem.
Opowieści napędzają konsumpcję w tej branży.
To jest rola Adidasa i każdej innej marki modowej.
Tworzyć obiekty pożądania.
W tym branża modowa jest dobra. Znają cię.
My znamy ciebie.
Robiliśmy gruntowne badania, by rozumieć różnych konsumentów,
wiemy, że wymagają różnego podejścia.
Adidas projektu Gucci.
Nie jest mi obca strategia tworzenia więcej, byle szybciej.
To nie tylko Adidas, tak jest w każdej marce.
Jestem w branży od prawie 20 lat.
Robimy jedną na sześć koszul sprzedawanych w Stanach.
Nasi klienci to modne marki
i markowi projektanci sprzedający na całym świecie.
Gdy zaczynałem, były dwa sezony,
pół roku i sprzedawało się coś nowego.
Teraz po wejściu szybkiej mody
marki myślą nad czymś nowym co miesiąc.
Oficjalnych liczb brak, ale można wygooglować,
że Gap produkuje około 12 tysięcy rzeczy rocznie.
H&M jakieś 25 tysięcy.
Zara około 36 tysięcy.
A Shein około 1,3 miliona nowych rzeczy rocznie.
A i tak myślę, że to niedoszacowane dane.
Zamówiłam coś tydzień temu.
- Raz w miesiącu. - Przynajmniej raz.
Dwa razy w miesiącu.
Od czego zacząć?
Produkujemy 100 miliardów sztuk odzieży rocznie.
Sto miliardów.
Absolutnie oszałamiająca
Ilu jest ludzi na świecie?
Ile to ubrań na osobę? Nikt tyle nie potrzebuje.
Byłem ambitny,
rywalizowałem,
byłem zdyscyplinowany, pracowity,
głośny.
To był sukces zawodowy w przyspieszeniu.
Kiedy dotarło do mnie, jaki miałem wpływ na markę Adidasa,
nie dało się tego odzobaczyć.
Możesz tylko kołysać się do snu.
Witaj ponownie.
Wiele osób rozczaruje się w drodze na szczyt.
Nie bądź jedną z tych osób.
Spędź teraz miło 19,2 sekundy
z uroczymi filmikami kotów i kaczek.
O rany!
Pamiętaj, sztuka rozpraszania to klucz do osiągnięcia sukcesu.
Przejście na Nowy Jork.
Ujawnij główne przesłanie reklam.
KONSUMUJ
Jasna komunikacja z konsumentami
to najważniejszy element sprzedaży.
KUP
Ale aby zmaksymalizować zysk,
upewnij się, że klienci pożądają produktów
i mogą je nabyć jak najszybciej.
Liczy się każda sekunda.
Nie ograniczaj swojej wizji.
Możesz to stworzyć, jeśli to sobie wyobrażasz.
Zapakowali twój prezent Z domu nie ruszyłem się
Na oczy nie widziałem go Wystarczył jeden klik
Nie marnowałem czasu po galeriach
Dzięki Amazon.com
Amazon.com
Zaczynałam na etapie,
gdy wydawało się niemożliwe, że ludzie będą kupować w sieci.
Ale to było ciekawe wyzwanie
nawet pomyśleć, że kiedyś kupisz parę dżinsów przez Internet.
Myślałam, podszkolę się i po dwóch latach odejdę.
Ale to było zaskakująco ciekawe.
Nie brakowało dynamiki i wysokiego poziomu ryzyka.
Chciałam to robić.
Pojawiał się pomysł, zespół i pieniądze, do dzieła.
To było jak wynalazki. Mam patenty, było naprawdę fajnie.
Ja i cztery inne osoby spotykały się z Jeffem Bezosem,
mogliśmy z nim porozmawiać, nie zgodzić się z nim w czymś.
Wygląda jak zwykły kowbojski kapelusz,
ale to kask z certyfikatem inspekcji pracy.
I najlepsza na świecie wiertarka ręczna.
Jeff nie ma cierpliwości do ludzi mniej bystrych niż on sam.
Wtedy od razu podcina komuś skrzydła.
„Nie odzywaj się, nie jesteś bystra”.
Jeff od razu dostrzegł, że ludzie będą kupować książki i muzykę,
filmy i płyty DVD.
Ale prawdziwe pieniądze przyniosłaby sprzedaż ubrań
i jedzenia w sieci.
A ja byłam projektantką,
która otworzyła salon kosmetyczny, sklep jubilerski, sklep odzieżowy.
A to był zupełnie inny sposób robienia zakupów.
KUP TERAZ JEDNYM KLIKNIĘCIEM
Naprawdę mówiliśmy: „Chcemy być przy twoim zamiarze kupna”.
Leżysz w łóżku i myślisz: „Kupić nową obieraczkę do marchwi?
Ta poszewka mnie drapie, potrzebuję nowej”.
Cokolwiek.
Gdziekolwiek jesteś, cokolwiek robisz,
jeśli pomyślisz, że czegoś potrzebujesz,
chcieliśmy, by to była myśl o Amazonie.
Myśleliśmy: „Co zrobiłby system, gdyby działał magicznie?”
Gdyby to była magia, co by zrobił?
To byłoby jak
taśmociąg z miejsca z przedmiotem
prosto pod twoje drzwi, najszybciej i najpłynniej jak się da.
GRATULACJE, TWOJA PACZKA DOTARŁA
To zbyt proste. I o to chodziło.
Skrócić twój czas
na krytyczne myślenie o tym, czy chcesz coś kupić.
To naprawdę jest nauka.
Ciągle rozwijaliśmy nowe sposoby na nakłanianie cię do kupna.
To wszystko kupiłam o drugiej w nocy.
Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak subtelnie się na ciebie wpływa.
Mieliśmy na przykład wyrażenie:
„Darmowa dostawa za zakup od 25 dolarów”.
Czasem to „25 dolarów” było pomarańczowe,
a czasem na przykład zielone.
Masz dziewięć takich opcji i testujesz je.
A ruch na stronie jest na tyle duży,
że dostajesz statystycznie istotne dane
na temat tego, która wersja tego wyrażenia
zarabia najwięcej.
Każdy piksel na tej stronie
przetestowano i zoptymalizowano.
KUP TERAZ JEDNYM KLIKNIĘCIEM
Amazon miał opracowany cały system
dostosowywania właściwej kombinacji kolorów i produktów,
który ma nakłonić cię do zakupu.
DODAJ DO KOSZYKA
Wystarczy pomyśleć, ile kupuje jedna osoba
i pomnożyć to
przez ilość osób kupujących w miejscach takich jak Amazon.
DODAJ DO KOSZYKA
Czułam, że usprawniam proces zakupowy,
że ułatwiam znalezienie wymarzonego przedmiotu.
Nie myślałam nad konsekwencjami tego,
coraz sprawniejszego silnika.
Chyba nigdy nie myśleliśmy, co się dalej z tym wszystkim dzieje.
Plastikowa torba na wietrze.
Pamiętaj, większa sprzedaż to większa produkcja.
Dużo większa.
Uznałam, że miło będzie, jeśli zobaczysz szczegóły.
Wizualizuję globalną sprzedaż online w odpowiedzi na zwiększony popyt.
Wizualizuję 2,5 miliona butów produkowanych co godzinę.
Kiedyś to była prowizorka.
Zastanów się.
Musisz wstać, wsiąść do auta,
pojechać do sklepu,
przewertować półki, coś znaleźć.
I wrócić do domu.
To dużo pracy.
Ale jeśli musisz tylko nacisnąć przycisk
i masz to pod drzwiami,
jasne, że kupisz więcej.
Wizualizuję 68 733 telefony produkowane co godzinę.
Wizualizuję 190 000 sztuk odzieży produkowanej co minutę.
Wspaniałe.
Wizualizuję 12 ton plastiku produkowanego co sekundę.
KUP
Prowadziłem jedną z większych firm globalnych, Unilever.
To jeden z największych producentów sprzętu AGD.
Szampony, detergenty.
Nawet trzy i pół miliarda konsumentów dziennie.
Nie sądzę, by to konsumenci byli tu winni.
Oczywiście, konsumują, ale dlaczego?
Bo w dużej mierze są do tego zachęcani.
KUP
Nie wyrzucamy niczego donikąd.
Nie ma „donikąd”.
To coś po prostu ląduje gdzieś indziej na Ziemi.
I ma to coraz większe konsekwencje.
Gratuluję ukończenia pierwszej zasady.
Świetnie ci idzie.
Możesz przejść do maksymalizacji zysku następnego poziomu.
Za chwilę
nauczę cię kontrolowania zakupionych produktów.
I dyktowania konsumentom wymiany starego na nowe.
I będziesz o krok bliżej odblokowania swojej niespodzianki.
Hurra.
MARNUJ WIĘCEJ
Zasada druga.
Marnuj więcej.
Do mistrzowskiego tworzenia odpadów dla zysku
przyda ci się obejrzenie dodatkowego materiału.
Wyobraź sobie żarówkę na Broadway’u, która przemawia dawnym głosem.
Cześć.
Podobno jestem częścią bardzo ekskluzywnego klubu,
bo mam ponad 100 lat i wciąż lśnię.
Nie zostało wiele takich jak ja, to na pewno.
Można powiedzieć, że byłyśmy za dobre.
Nasz świat wywrócił się do góry nogami 15 stycznia 1925 roku.
Tego feralnego dnia powstał kartel Phoebus.
Przewijam czas.
Wracam...
Ta grupa kierowników największych producentów żarówek
dla maksymalizacji zysków uknuła spisek skrócenia naszych żyć.
Aby zachęcić do częstej wymiany,
skrócili żywotność żarówek z 2500 godzin
do tylko 1000 godzin.
Stworzyli góry niepotrzebnych odpadów.
Wspaniałe odpady.
Nazywali to planowanym postarzeniem.
Ale teraz to już żaden spisek.
Wytwarzanie psujących się, lądujących w koszu jednorazówek,
stało się powszechne w prawie każdej branży.
Wszystko, od ubrań, które wystarczają na kilka prań,
przez elektryczne szczoteczki z niewymienialnymi bateriami,
po drukarki celowo przestające działać, gdy wciąż mają atrament.
Drukarka wszystko źle drukuje.
Muszę kupić nową. Ta jest u kresu życia.
A ma ledwie trzy lata!
Dziś planowane postarzenie stało się
podstawą udanego biznesu na całym świecie.
Stworzyliśmy produkt
będący najbardziej przemyślaną ewolucją naszego oryginalnego projektu.
Apple chciało produkować idealne produkty,
perfekcyjne od początku.
Pozbawiony niedoskonałości, o jednolitej konstrukcji
i nieskazitelnej jak lustro powierzchni.
Ideałem jest ta jednolita, zamknięta forma obiektu.
Zrezygnuj z tamtego produktu Apple kupionego kilka lat temu,
kup nowy, idealny, to jego używaj.
Plus jeden, minus jeden.
Od ponad dekady zajmuję się elektroniką użytkową.
Zaczynałem w Apple, byłem w zespole założycielskim Oculusa,
kierowałem tam grupą ds. hardware’u.
Dołączyłem do Apple w 2009 roku.
Mieszkałem z rodzicami parę miesięcy,
a potem zadzwoniło do mnie Apple.
Dołączyłem do nich
i zacząłem programować to, co dziś znamy jako FaceTime.
Na zawsze zmieni nasz sposób komunikacji.
Można było tam dostrzec ukryte zalążki magii,
nawet świeżo upieczony absolwent w zespole inżynierskim
uważał, uważa, że to był szczery zamiar
dostarczania produktu z myślą o użytkowniku.
Nawet jeśli część skutków ubocznych bywa negatywna.
Nosi nazwę iPhone.
Dziś...
Dziś Apple zamierza wymyślić telefon na nowo.
Może to dziwne, ale te firmy
naprawdę skupiają się na momencie premiery.
Co często widzieliśmy na prezentacjach Appla.
Przeniesiemy to na wyższy poziom.
Przedstawiamy dziś iPhone’a 3G.
Musimy sprzedawać iPhone’a w innych krajach.
Każdego kolejnego iPhone’a tworzyliśmy,
opierając się o pierwotną wizję iPhone’a.
A ponieważ Apple
odniosło tak wielki sukces,
próbuje ich naśladować każdy producent RTV na świecie.
Galaxy Note 8.
Robisz laptopy czy smartfony,
kiedy w zasadzie każdy ma już taki sprzęt.
To model biznesowy oparty o to,
że konsumenci muszą wymieniać sprzęt, który już mają.
Cztery, trzy, dwa, jeden!
To lejek sprzedażowy.
Projektujesz produkt,
wytwarzasz, sprzedajesz,
wypuszczasz na rynek,
produkt się zużywa
i tak powstają odpadki.
Wyrzucamy codziennie około 13 milionów telefonów,
obłędna, niewyobrażalna liczba.
W sumie wymieniamy rzeczy co dwa, trzy lata.
Bardzo zaawansowane i drogie
zwieńczenie naszego potencjału przemysłowego i cywilizacyjnego
to przedmioty jednorazowego użytku.
Widzę to i myślę „to nie działa”,
bo nie działa, jakby na to nie patrzeć.
Pamiętaj.
Nieustanne wypuszczanie nowych produktów zachęca klientów
do pozbywania się starych.
To podstawa wzrostu.
Niestety niektórzy ludzie
chcą konserwować lub naprawiać rzeczy,
które uznasz za gotowe do wymiany.
Powinno się ich zniechęcać, gdy to tylko możliwe.
Kyle Wiens to założyciel i prezes iFixit,
firmy oferującej narzędzia, części i instrukcje napraw do tysięcy gadżetów.
Kiedyś naprawianie było normą.
Były instrukcje napraw, rynek części.
W ciągu ostatnich 30 lat to w zasadzie znikło z naszych żyć.
To jest jednorazówka.
Dwa lata, wyrzucasz, kupujesz nowy.
Nie chcę tego.
Zawsze myślałem:
„Nie naprawiamy, bo się nie da”.
Nie opłaca się.
Ale nie naprawiamy, bo prawnicy robią wszystko,
żeby to była wiedza zakazana.
Wciąż jesteśmy na cenzurowanym,
żądają usuwania naruszeń praw autorskich.
Niedawno takie dostałem.
Kazaliśmy im spierdalać.
I nie kończy się na odbieraniu informacji
jak coś naprawić.
Nagminnie wytwarzają produkty
dużo trudniejsze do naprawy.
Apple nie chce, by klienci
naprawiali nowego iPhone’a. Zabezpieczają tylną pokrywę
już nie zwykłymi śrubami krzyżakowymi,
a śrubami pięciokątnymi.
Po co zmieniać śrubki?
Odmawiają nam dostępu do naszego własnego sprzętu,
by sprzedawać więcej urządzeń i zwiększyć częstotliwość wymian.
To ich produkt. Nie można mieć im za złe kontroli jakości.
I jest coraz gorzej.
Widzimy coraz więcej firm
sklejających telefony, tablety i laptopy,
to utrudnia naprawę.
Denerwuje nas zwłaszcza jedna kategoria produktów,
niestety popularna,
AirPodsy, ale generalnie bezprzewodowe pchełki.
Każda słuchawka ma baterię, w ładowarce też jest.
Nie da się tego otworzyć i wymienić baterii.
Baterie wytrzymają półtora roku, parę lat
i koniec, musisz kupić nowe.
To jest zło.
Wiele potrafię zrozumieć, ale to mnie zradykalizowało,
to jest skandal.
Apple wprowadziła je do mainstreamu
i usunęła gniazdo słuchawkowe z ich telefonu.
Więc zmusili wszystkich do kupna tego.
I zwłaszcza Apple za to odpowiada,
bo za nimi podąża cała branża.
Rażące zaniechania w produktach codziennego użytku
są niesamowite.
Zaślepili nas marketingowcy firm technologicznych.
My tkwimy w pętli konsumpcjonizmu,
a oni w pętli wyciskania z nas zysków.
Apple to pierwsza firma,
której kapitalizacja rynkowa przekroczyła bilion dolarów.
Jak tylko twój model biznesowy zacznie kręcić się wokół tego cyklu,
czyli wymiany produktów
zamiast dawania im dłuższego życia,
wycofanie się z tego staje się niezwykle trudne.
Jeśli jesteś prezesem takiej firmy
i mówisz zarządowi,
że z 50 miliardów rocznych przychodów
chcesz zrobić 25 miliardów,
to pokażą ci drzwi i znajdą kogoś na twoje miejsce.
Dziękuję za zaangażowanie.
Lubię cię i twoje sumienne podejście do tej interakcji.
MARNUJ WIĘCEJ
Prawidłowo gospodarując odpadami konsumentów,
możesz zyskać równie dużo.
Ale jeśli musisz pozbyć się produktów bezpośrednio,
dyskrecja będzie kluczowa.
Nie chcesz,
by konsumenci widzieli, co wyrzucasz.
Nigdy.
Zobacz ten worek.
Patrz.
Zbliż kamerę.
O Boże.
Zwykle odpady lądują na chodniku,
są publiczne i wszyscy widzą,
co wyrzucają korporacje.
To czekolada.
Mnóstwo czekolady.
W zasadzie codziennie korporacje wyrzucają niesprzedane rzeczy w idealnym stanie.
Ale są dni w ciągu roku, kiedy to wybija poza skalę.
Po każdym święcie
jest ogrom odpadów, firmowego niesprzedanego towaru.
Trwa gorączka okazji na Black Friday,
ponad 226 milionów ludzi zrobiło zakupy w sklepach i w Internecie.
Jest Halloween.
Potem Święto Dziękczynienia.
Zwiększasz obroty, bo zbliża się Boże Narodzenie.
Wesołych Świąt.
Chanuka.
Kup więcej zabawek.
Słyszałaś to?
A potem walentynki.
Torba pełna walentynkowych gadżetów...
I Wielkanoc.
Ładne wielkanocne buty!
Dzień Niepodległości, Memorial Day, Święto Pracy...
I potem wszystko od początku.
Przez kilka lat pracowałam w banku inwestycyjnym.
Nawet to lubiłam,
ale twoim najwyższym dobrem była korporacja.
Budziłam się, szłam kilka przecznic, jechałam metrem do pracy.
Do domu wracałam taksówką często o godzinie 21.00 – 22.00.
I następnego dnia to samo.
Odeszłam,
bo chciałam robić coś, co ma jakieś większe znaczenie.
Wydaje mi się, że widzę tylko wierzchołek góry lodowej.
Wyrzucone zupełnie dobre rzeczy to przygnębiający widok.
To koło do jogi.
Ale czasem dostrzegasz dużo mroczniejsze praktyki.
Piękna!
To jakiś obłęd.
To robią z niechcianym towarem.
Każą pracownikowi ją pociąć, żeby nikt jej nie używał.
Ma to zapobiegać sprzedaży przecenionych towarów,
co firmy uważają za dewaluację wizerunku marki.
Ale powody są różne,
prawie zawsze związane z maksymalizacją zysku.
Zapytałam pracowników handlu,
czy kazano im kiedyś niszczyć coś dobrego.
Żeby o tym opowiedzieli, dodając hashtag „RetailMadeMe”.
Czułam wtedy, że uchyliłam nieco rąbka tajemnicy.
Tak, kiedyś pracowałem w Barnes & Noble.
Kazano nam otwierać wypieki,
wyrzucać do kosza
i zasypywać mokrymi fusami po kawie.
Dzień przed końcem terminu przydatności.
Po każdej zmianie w Panda Express miksowało się jedzenie,
by nikt go nie jadł.
Po zważeniu wyrzucaliśmy to, liczyli swoje straty.
GameStop kazało nam rysować płyty CD
albo wynosić pudła akcesoriów do śmieci.
Masz niszczyć wszystko
na oczach kamery skierowanej na kubły.
Nie można tego oddać do schronisk? Pieprzenie.
Pracowałam w Bath & Body Works.
Mieliśmy problem z bezdomnymi.
Wyciągali ze śmietnika produkty,
które wyrzuciliśmy.
Więc kierowniczka kazała nam
wyciskać produkt do kubła, powiedziała:
„Nie chcemy być marką, której używają bezdomni”.
Więc odeszłam.
UKRYTA KAMERA
Magazyn Amazona, jeden z większych w Wielkiej Brytanii.
Tutaj co roku niszczy się miliony dobrych produktów.
Były pracownik, który chce pozostać anonimowy,
ujawnia skalę tego, co kazano im robić.
Od piątku do piątku,
mieliśmy przerabiać około 130 tysięcy sztuk.
Nie miało znaczenia, co zostanie zniszczone.
Amazon wyrzucał na wysypiska zabawki.
FRANCJA 2018
Mamy potwierdzenie, że Amazon niszczy produkty.
Ten zestaw Lego jest wart 128 euro.
Dla Amazona taniej było je wyrzucić
niż spróbować redystrybuować.
Szacowany zysk z odpadów, w tym odpadów Amazona,
to pięć miliardów funtów w samych Stanach.
Wytwarzanie produktów
wiąże się z emisjami, które ocieplają planetę.
Wiemy, że to przyczynia się do zmiany klimatu.
Więc niszczenie rzeczy jeszcze przed pierwszym użyciem
jest szaleństwem.
Co to za wyliczenia?
Ale przeliczyli to sobie
i to jakoś wyrównuje zysk.
Każdy chce wierzyć,
że pracuje w firmie, która nie jest zła.
Wtedy nie miałam czasu
myśleć o czymkolwiek innym poza pracą
i wychowywaniem moich dzieci.
Byłam posłuszna, lojalna.
Ale zaczęło do mnie docierać, że Amazon
w sumie nie wypada pozytywnie.
Tak, nie ma darmowych lunchów.
Ale jeśli to jest zbyt piękne, pewnie są jakieś konsekwencje,
cena, o której nie masz pojęcia.
I prędzej czy później to się zemści.
Pamiętam, że byłam ze znajomymi w barze.
I jedna z nich powiedziała:
„Maren, wiesz, jak traktują pracowników,
wiesz, że szkodzą planecie.
Jak możesz tam pracować?”.
Ktoś musiał wbić mi to do głowy.
Wtedy pamiętam, że nawet płakałam.
I mówię: „Dobra.
Wiem.
Masz rację i muszę...
Muszę coś zrobić albo odejść”.
Relaksujące ujęcia.
Pamiętaj, że od teraz
interakcja wymagać będzie nowych poziomów zaangażowania i wiary.
Aby konsumenci nadal kupowali,
musisz opanować twórczą interpretację prawdy.
KŁAM WIĘCEJ
Zasada trzecia. Kłam więcej.
Ciekawe w podejściu ludzi jest to,
że ufają firmom bardziej
niż dużym instytucjom społecznym.
Ale ta ufność pada czasem na zły grunt.
Pamiętam pierwszą reklamę „Coke on the Hill”,
to był dla mnie szczyt fajności.
Ale w ten sposób Coca-cola po części
budowała zaufanie klientów
i grała na narastającym zaniepokojeniu o środowisko.
DZIEŃ ZIEMI!
Firmy lubią mienić się wartościami jak środowisko,
bo uprawiają to, co marketingowcy.
Tutaj pokazują nam coś błyszczącego,
żebyśmy nie patrzyli, co robią tutaj.
Najlepszy i największy przykład to entuzjazm firm typu Coca-Cola,
kiedy wmawiają nam, że recykling rozwiąże problem plastiku.
Po wypiciu poddaj recyklingowi.
Prawda jest zupełnie inna.
Tak jak w filmie Szósty zmysł
chłopiec mówił „widzę martwych ludzi”,
tak ja widzę same kłamliwe etykiety.
Próbuję obracać je w memy.
#lyinglabels
INŻYNIER CHEMII
To moja opinia.
Odwiedziłam tysiące sklepów
i szukałam fabryk, które rzeczywiście recyklingują.
Dziś większość etykiet informuje o recyklingu w fałszywy sposób.
Pracowałam z największymi, najbardziej znanymi markami,
które produkują obuwie, ubrania, zabawki.
Pomagałam firmom projektować i wytwarzać bezpiecznie,
sprawnie i naprawdę najmniej uciążliwie dla środowiska.
Te firmy ciężko pracowały,
by ich fabryki były naprawdę wydajne i nie szkodziły środowisku.
Ale po wypuszczeniu produktu na półki sklepowe
umywają ręce.
Mówią: „To nie nasza odpowiedzialność”.
Plastikowe opakowania widać wszędzie w sklepach,
a konsumenci nie mogą od nich uciec.
Po prostu nie da się recyklingować większości tworzyw sztucznych.
Przykładowy produkt z etykietą „nadające się do recyklingu”,
plastikowa pokrywa, która nie nadaje się do recyklingu.
Mam naprawdę szeroką wiedzę na ten temat
i po prostu nie mogę milczeć.
Gdzie jest papier toaletowy?
Tutaj.
Umieszczają te ogromne strzałki układające się w trójkąt
na takich plastikowych opakowaniach,
by klient myślał, że nadają się do recyklingu.
Kupujemy to beztrosko,
wyrzucamy do kosza i po problemie.
I po problemie.
Zasady pakowania są luźne.
Niech to będzie twoje pole do popisu.
Szczerze: a pisz tam sobie, co chcesz.
Konsekwencje będą znikome.
Pokaż przykłady.
Plastik numer sześć.
Rozumienie konsumenta:
produkt można wykorzystać wielokrotnie.
Fakty: odebrany produkt się segreguje,
a potem najpewniej zakopuje
lub spala.
Zostaw w sklepie.
Rozumowanie klienta:
poświęcasz swój czas jako dobry obywatel.
Fakty: sklep odbiera odpady do recyklingu,
przekazuje je dalej
do zakopania
lub spalenia.
Te symbole w większości nic nie znaczą.
Ale dzięki nim konsumenci kupią chętniej
coś do zakopania lub spalenia.
Globalnie recyklingujemy
mniej niż 10% produkowanego plastiku.
Więc błędem jest powtarzanie,
że recykling to odpowiedź na problem zanieczyszczenia plastikiem.
Rozwiązaniem jest produkowanie mniejszej ilości plastiku.
Nie nadaje się do recyklingu.
Nie do recyklingu.
Śmieci.
Producenci produktów mówią nam:
„Kupuj więcej, musisz mieć więcej”.
Dopóki recyklingujesz, wszystko będzie okej.
Ale góry odpadów z plastiku
na całym świecie temu przeczą.
Po prostu nie przetworzymy tych wszystkich rzeczy,
do kupienia których nas namawiają.
Nie zapominaj.
Nie odpowiadasz za produkt sprzedany i wykorzystany.
Bez obaw,
po zakupie produkty poradzą sobie same.
Stwórz krótki film fabularny o życiu pozakupowym paczki chipsów.
Dodaj dramatyczną muzykę.
Stworzono mnie, bym przetrwał.
Stwórcy utkali z metalu i plastiku
moją nieprzepuszczalną skorupę.
Ale zostałem brutalnie okradziony.
Porzucono mnie na pewną śmierć.
Ale nie zamierzałem się poddać.
Przemierzę świat,
odnajdę tych, którzy dzielą mój los.
Nie rońcie nade mną łez.
Przetrwam.
Przejście na produkt po 10 latach.
A teraz po 100 latach.
Opakowania spożywcze są fantastyczne.
Inne przykłady potencjalnie szkodliwych długowiecznych produktów.
Tablety i telefony,
syntetyczne ubrania z włókien plastiku,
różne zabawki.
Jeśli konsumentów zaniepokoi
kupowanie tego typu przedmiotów,
zwykła myląca etykieta może nie wystarczyć.
Może być potrzebne mocniejsze pokrzepienie.
To podejście zwane ekościemą.
Na pewno będzie to tańsze od szczerego zajęcia się problemami.
Wyobraź sobie świat, w którym sukienka
ma pozytywny wpływ na planetę.
Ekościema, czyli po prostu firmy udają
troskę o zrównoważony rozwój,
ale mają to... mogę powiedzieć „w...”?
Po prostu mają to w dupie.
Może to coś subtelnego jak używanie przyrody w reklamach
albo dzieci przekazujących ci komunikat.
Mam 11 lat i uwielbiam recyklingować!
Albo przesadne używanie koloru zielonego.
Wszystkie wytwarzane produkty szkodzą środowisku.
Ekościema jest chyba dosyć powszechna.
Dla mnie to jest typowa obłuda.
Rzadko używam tego określenia,
trzeba uważać, w ten sposób wprost nazywamy kogoś kłamcą.
To poważny zarzut.
Jest inny termin, ekooptymizm.
Kiedy zarządzający firmą myślą, że robią wystarczająco dużo.
Matko Naturo,
witamy w Apple.
Jaka pogoda w podróży?
Konsumenci ufają korporacjom,
bo wierzą, że to one robią te dobre rzeczy.
Czy niektóre rzeczywiście robią? Tak.
Na poziomie, który robi różnicę? Nie.
Zdecydowana większość. Nie.
Alexa, wyłącz światła.
Ekościema to podwójne zło.
Nie tylko nie robisz tego, co mówisz, że chcesz robić,
ale też
pacyfikujesz ludzi.
KUP TERAZ JEDNYM KLIKNIĘCIEM
Doszło do tego, że postanowiłam się zaangażować,
spróbować coś zmienić.
Połączyłam siły z innymi pracownikami.
Chcieliśmy zmusić Amazona do działania.
PRACOWNICY AMAZONA DLA KLIMATU
Wezwali nas na zebranie.
I kazali nikomu o nim nie mówić.
Byli bardzo agresywni.
Myślę: „Ale o co chodzi?”.
Chciałam móc spojrzeć w oczy moim dzieciom za 20 lat.
Wtedy myślałam:
„To, co robimy, jest nie do utrzymania”.
Amazon nie miał żadnych istotnych celów,
żadnych dat, żadnych planów.
Nic w stylu:
„Będziemy mierzyć nasz ślad węglowy”.
Chcieliśmy, by Amazon miał plan klimatyczny.
Nie ma ważniejszej kwestii dla naszych klientów,
dla świata, niż kryzys klimatyczny,
a my jesteśmy zacofani.
Czy Jeff Bezos mógłby tu przyjść?
Chcę z nim porozmawiać.
Reprezentuję 7700 jego pracowników.
Pan Bezos będzie nieobecny.
Usłyszy tę mowę?
Tak myślę.
Chcieliśmy, by to oburzenie
przełożyło się na działanie.
Bo działanie rodzi nadzieję.
Brak strategii klimatycznej w Amazonie powodem strajków w tym tygodniu.
Strajkuję.
To pierwszy przypadek w 25-letniej historii Amazona,
gdy strajkują pracownicy w siedzibie firmy w Seattle.
Noc przed strajkiem Amazon ogłosił swoją deklarację klimatyczną.
Jeff Bezos, założyciel i prezes Amazon, deklaruje,
że jako jedni z pierwszych spełnią zobowiązania
porozumienia paryskiego, 10 lat przed terminem.
Zastanawiałam się, czy Amazon w ogóle może
przestać wyrządzać takie szkody.
I nie wiem.
Tak, wytknęłam im to.
Naprawdę nie chcieli, żeby do tego doszło.
Nie zapominaj.
Zawsze musisz być o krok przed krytyką.
Jak dobrze by ci to nie szło,
napotkasz trudne konsekwencje swojego ciągłego wzrostu.
Musisz nauczyć się je minimalizować.
Chodź, pokażę ci.
Zwizualizuj 400 milionów ton rocznych odpadów z plastiku.
Zwizualizuj 50 milionów ton rocznych odpadów elektronicznych.
Po dziesięciu latach kierowania Unileverem
czułem, że miałbym większy wpływ na świat
poza światem korporacji.
Prowadzisz firmę nieperspektywicznie,
dla samych udziałowców.
Nie dbasz o negatywne konsekwencje swoich działań.
To jest coś fundamentalnie złego.
A dokładnie to robiliśmy.
Zwizualizuj roczne odpady wytworzone w 2050 roku.
Dość, by wypełnić Tokio, dwa razy więcej niż obecna produkcja.
Dopóki definiujemy sukces jako większą produkcję,
większe zyski, to niestety,
mamy kłopot.
Pamiętaj,
świadomość konsumentów w kwestii odpadów
może negatywnie przełożyć się na wzrost.
Dlatego musisz wiedzieć, jak skuteczniej ukrywać problem.
Nie ujawniaj się.
UKRYJ WIĘCEJ
Zasada czwarta. Ukryj więcej.
Sprawdzaj, skąd pochodzą i czy mają metki.
Wiele z nich to marka Della.
Tak, są różne marki.
Faksy, drukarki, urządzenia wielofunkcyjne.
Nazywają mnie Jamesem Bondem odpadów,
nie wiem czemu.
Przez całą karierę tropię odpady
i szukam tych magicznych miejsc, w których lądują nasze rzeczy.
Odpady były z nami zawsze,
ale teraz jest ich dużo więcej,
są bardziej toksyczne i uporczywe dla środowiska.
Dziś śledzimy około 400 urządzeń.
Lubimy używać płaskich monitorów LCD.
Wkładamy lokalizator w takie miejsce,
składamy z powrotem w całość,
zostawiamy w miejscu utylizacji odpadów.
I potem patrzymy, co się z tym dzieje.
W zakładzie recyklingu w Dreźnie w Niemczech
zostawiliśmy nasz ekran LCD.
Śledziliśmy całą trasę z Niemiec do Antwerpii w Belgii.
Handlarze śmieciami lubią to miejsce,
bo nie ma tam dokładnej kontroli.
Wywożenie elektrośmieci za granicę powinno być nielegalne,
ale firmy zawsze znajdują sposób na ominięcie zasad.
Rozmawialiśmy z eksporterami, mówili:
„Odprawa celna to nie problem.
Zostaw 100 dolców na drzwiach w kontenerze”.
Biorą je i grzecznie wszystko przechodzi.
Nadajnik jechał dalej, wylądował w Tajlandii.
Pingował tam wielokrotnie.
Przyjrzeliśmy się temu na Google Earth,
a potem tam pojechałem.
TAJLANDIA
Na miejscu zobaczyłem przerażającą scenę.
Robotnicy ręcznie rozbijali sprzęt,
uwalniając przy tym bardzo toksyczne substancje.
Nikt o tym nie myśli,
kiedy tworzy się te produkty.
Sam tego doświadczyłem.
Jeśli jesteś projektantem czy inżynierem w takiej firmie,
temat odpadów nie istnieje.
Żadnych spotkań, gdy robicie laptopa czy telefon,
zero „omówmy ostatni etap życia produktu”.
Przypominają mi się rozmowy przy projektowaniu
gogli wirtualnej rzeczywistości.
W środku mają baterię.
Jest zaplombowana w takim miejscu,
że nie można jej wymienić na nową.
Są jak tykające bomby
w milionach takich gogli na całym świecie.
Te gogle tylko czekają, by zmienić się w elektrośmieci.
I czuję, że przyłożyłem do tego rękę.
Po zakończeniu „życia”
produkt ginie w łańcuchu odpadów w jakimś zakątku świata,
gdzie jest rozbierany na części w sposób pewnie niezbyt bezpieczny.
Ląduje na drugim końcu planety po to,
by wykorzystać słabszą gospodarkę
i zrobić to, co inaczej słono by kosztowało.
Powodują, że ktoś inny płaci,
ale nie pieniędzmi, a zdrowiem.
Składniki elektroniki to metale ciężkie.
Kadm, ołów, rtęć, bromowane substancje przeciwzapalne
wywołujące raka czy zaburzenia płodności.
To nie są tylko śmieci, to niebezpieczne odpady.
Konsumpcja zawsze będzie generować odpady.
Skupmy się na czymś przyjemniejszym.
O Boże!
Nie zapomnij o nadchodzącej niespodziance.
Pamiętaj, im więcej sprzedajesz,
tym więcej kreatywnych pomysłów na odpady.
Zwłaszcza w rozwijającej się branży mody.
Zdradź innowacyjne sposoby dotyczące używanej odzieży.
Puść mówiącego buta.
Ej, ty.
Co tam?
Zastanawiasz się, jak tu trafiłem.
Powiem ci, ja akurat miałem farta.
Problem w tym, że jesteśmy z plastiku,
więc żyjemy bardzo długo.
Moja rodzina przeżyła wszystko.
Ojca zesłano na emeryturę na chilijskiej pustyni.
Podobno widać go z kosmosu.
Najbardziej współczuję kuzynowi Mickey’emu.
Oddali go na cele charytatywne.
Myślał, że jedzie do nowego domu.
Zapakowali go z innymi i rozesłali ich po całym świecie.
Na miejscu
odkrył, że nikt go nie chce.
Ludzie mówią „oddałam ubrania”.
I to „oddanie” jest takie abstrakcyjne.
Ale to my jesteśmy na dole.
Tutaj się „oddaje”.
Kocham projektować,
ale stylizacją zajęłam się dopiero na studiach.
Nie mam jednego stylu. Zawsze eksperymentuję.
Ghana ma wspaniałą historię projektowania i innowacji modowych.
Ale w ostatnich 10 latach odpady odzieżowe stał się poważnym problemem.
Wiele marek w Europie i w Stanach zachęca do oddawania starych ubrań.
Odgraciłam moją szafę
i mam dwa worki ubrań do wyrzucenia.
Przynieś je do H&M, mają program recyklingowy.
Dostaniesz 15% zniżki na zakupy w H&M.
Oddane ubrania często trafiają do miejsc takich jak Ghana.
Problem w tym, że jest ich tak dużo,
że nie możemy tego przerobić.
Więc ubrania się wyrzuca,
zabiera je deszcz, trafiają na miejscowe plaże.
Góra.
Trafia tu po prostu za dużo ubrań.
Ghana to jakieś 30 milionów ludzi.
A co tydzień przychodzi 15 milionów sztuk.
Kończę gadać i wchodzimy do H&M.
Marki sprawiły, że ludzie myślą:
„Tanie, to kupię”.
Nawet jeśli zaraz się spierze, za tyle i tak się opłaca.
Rozpakujmy i przymierzmy nową kolekcję Barbie od Zary.
Pod tym względem marki zmieniły myślenie klientów.
Ale marki nie myślą o całym cyklu, tak?
Co jest po wyrzuceniu?
I marki za to nie odpowiadają.
Zamówienie z Shein za 500 dolarów.
To problem, który dotyka każdego na Ziemi.
Poliester to rodzaj plastiku z oleju.
Efekt jest widoczny
podczas prania syntetycznego poliestru.
Uwalnia się mnóstwo mikroplastiku.
To potem trafia do obiegu wody
i wraca w tym, co jemy.
Wiemy, że zjadamy plastik,
który przenika tkankę płucną
i błonę krwinek.
Pod mikroskopem widać małe materiały o ostrych krawędziach,
które się wpijają, tworzą stany zapalne,
przyczyniają się do różnych chorób.
Nie wierzę w to, co widzę.
Patrz, to plastik.
Wiem, jak działają marki. Chcą, żeby ludzie nie widzieli,
co się faktycznie dzieje.
Dość. Na świecie jest za dużo ubrań.
Po prostu przestańcie.
Może myślisz, że wokół siebie
nie widzisz wszędzie śmieci.
Ale nasza woda, powietrze są skażone.
STANY ZJEDNOCZONE
Chemikalia w naszych odpadach
nie zostają na wysypiskach świata.
WIELKA BRYTANIA
Te toksyny przenikają do środowiska.
I ostatecznie wywołują poważne problemy zdrowotne.
Zaburzenia neurologiczne,
raka, poważne choroby przewlekłe.
BOŚNIA
Odpadów nie można już zamieść pod dywan.
I pewnie wiele osób wolałoby, żeby to się nie wydało,
ale to się nie uda.
FILIPINY
Nie ma rady.
To jest w powietrzu, w ziemi, w wodzie.
Mamy tylko te trzy. Wybierz, czym się trujesz.
Moją osobistą podróż można podsumować tak:
„Wybacz mi Ojcze, bo zgrzeszyłem”.
Bo nagrabiłem sobie, działając w branży modowej.
Te wszystkie wzrosty sprzedaży,
miesięczne, kwartalne, roczne...
To wszystko wraca
jako taki cykl bólu.
Możliwe, że dzięki temu żyjesz pięknie i wygodnie z rodziną,
ale próbujesz to pogodzić ze swoim człowieczeństwem.
Możesz tylko uciekać przed poczuciem winy.
Więc odszedłem ze stanowiska pod koniec 2019 roku.
By poświęcić swój wysiłek, energię i resztę życia
na naprawianie szkód, do których chyba...
Nie będę się migał. Tak, przyczyniłem się.
Będę z wami szczera.
Przy strategii maksymalizacji zysku
transformacja środowiska jest nieuchronna.
Trzy, dwa, jeden...
Nie bójcie się.
Wasze dalsze sukcesy oddalają ekstremalne konsekwencje dla was.
Musisz tylko przekonać wszystkich,
że rozwiązujesz problem.
Piąta.
Kontroluj więcej.
KONTROLUJ WIĘCEJ
Kolorowe światła.
Odjazd kamery stopniujący napięcie.
Nie mam jednej fizycznej formy,
ale znamy się na tyle,
że pewne wyobrażenie może pomóc.
Aby wypełnić zasadę piątą,
musisz opanować subtelną sztukę kontroli totalnej.
Pamiętaj, zachowaj kontrolę, a problemy znikną.
Powiedziano mi, że widok Ziemi z kosmosu
zmienia perspektywę postrzegania świata.
Kiedy patrzyłem stamtąd na Ziemię,
atmosfera wydawała się taka cienka.
A świat tak skończony i kruchy.
Nie zapominaj,
najpierw kontroluj tych
we własnej organizacji.
Naucz się ich kontrolować, a odniesiesz sukces.
Jakoś dotarłam do tego poziomu,
poziomu kierowniczego, stanowisk dyrektorskich i wyżej.
I widziałam
przewodnik na stanowisko dyrektorskie, jedna strona.
Sprowadzało się to do:
„Czy zobowiązujesz się do
bezwzględnego wspierana firmy?”.
Chcą kontrolować narrację.
Jednym głosem opowiadać historię,
w którą wszyscy powinni wierzyć.
„Klimat jest dla nas ważny. Nie ma lepszego pracodawcy”.
Doskonale opanowali ten swój spin
i nie chcą, by ktoś zakłócał tę historię.
Amazon stawia w centrum uwagi planetę
po nabyciu praw do nazwy hali KeyArena w Seattle.
Zobowiązanie Amazona brzmiało świetnie w teorii.
Ale obliczenia śladu węglowego bazowali tylko na około 1% sprzedawanych rzeczy.
A emisja Amazona wzrosła o 40%
dwa lata po zobowiązaniu Jeffa.
Czułam, że jestem po właściwej stronie.
Ciągle naciskaliśmy na większe zmiany.
Myślałam, że naprawdę nabraliśmy impetu.
Amazon wciąż pomaga firmom naftowym i gazowym
odkrywać i wydobywać paliwa kopalne szybciej.
Dopóki tak będzie, pracownicy będą o tym mówić i strajkować.
Razem z nami byli pracownicy magazynu.
Czuliśmy, że wywrzemy wpływ na Amazon,
że poczują się bardziej odpowiedzialni za środowisko i społeczeństwo.
To, co stało się dalej, było szokujące,
ale chyba spodziewane.
Gdy z powodu zmian klimatu
ekstremalna pogoda pustoszy kraje na świecie,
Amazon postanawia straszyć pracowników.
The Guardian dotarł do e-maila, w którym Amazon wszczyna postępowanie
przeciw swojej pracownicy, Maren Coście.
To był normalny dzień pracy w domu.
Miałam wirtualne spotkanie.
CZEKAJ NA POŁĄCZENIE Z PROWADZĄCYM SPOTKANIE
Zadzwonił do mnie z wideorozmową ktoś z kadr,
nie znałam jej.
Powiedziała:
„Nagrywasz tę rozmowę?”.
- Mówię „nie”. - Ona „okej”.
„Złamałaś wewnętrzne zasady, więc tracisz prawo do pracy w Amazonie
z efektem natychmiastowym,
nie pracujesz już w Amazon”.
„Rozłączam się”.
GOSPODARZ ZAKOŃCZYŁ SPOTKANIE
Po 15 latach pracy nagle twoja kariera się kończy.
Odeszłam, zrobiłam rok przerwy.
Ale zastanawiałam się, co mogę zrobić.
Czułam,
że Wielka Czwórka
to nie miejsce
na zmianę systemów, które trzeba zmienić.
Trzeba ich popchnąć.
Dlatego uznałam,
że w administracji będę miała większy wpływ.
Dlatego startuję do rady miasta Seattle.
Gdy kwestionują twój światopogląd,
kontrola zawsze będzie trudna.
Spokojnie.
Jeśli przestrzegacie tych zasad,
będziecie bajecznie bogaci.
Uśmiechnięty emotikon.
Gratulacje.
Ukończyliście tę pięcioczęściową interakcję.
Aby utrwalić te lekcje,
jak pokazało badanie, piosenka najlepiej ulokuje je w ludzkim mózgu.
Pamiętajcie, zjednoczeni przeciwnicy największym zagrożeniem sukcesu.
Zawsze bądźcie czujni.
Włącz muzykę.
W świecie korporacji
Być chcecie najlepsi
Zanotujcie te zasady
Podam wam je, adepci
Pierwsza, sprzedawaj więcej
Musisz się prezentować
- Druga - Marnuj więcej
Niech grzeje cię ich hejt
Witamy wszystkich na przesłuchaniu
dotyczącym prawa do naprawy.
Graliśmy grzecznie według ich zasad. Ale już wiemy, że to ustawiona gra.
Musieliśmy zmienić zasady.
Czy zgadza się pan ze zdaniem,
że prawo do naprawy zagraża biznesom w Stanach?
Pytanie, kto decyduje, co dzieje się z naszymi rzeczami?
Kto decyduje o każdym etapie?
Dobre wieści. Wczoraj Apple ogłosiło,
że umożliwia naprawę iPhone’ów bez utraty gwarancji.
Becky, uszczypnij mnie, to niemożliwe.
Trzecia...
Kłam więcej
Gdy rośniesz prędzej i prędzej
Czwarta...
Ukryj więcej
Szkody rozpuść w wodzie mętnej
Jako prezes firmy z branży RTV
nie szastam na lewo i prawo słowami typu „regulacja”,
ale w Europie się udało.
W Nowym Jorku też,
dzięki tej regulacji prawa do naprawy.
Jeśli firmy nie będą same naprawiać,
wkroczą władze i zmuszą je
do szanowania konsumentów i środowiska.
Gotowi na ostatnią lekcję? Jest najważniejsza.
Piąta...
Kontroluj więcej
Świat już masz w garści
Z magiczną różdżką światowego lidera
dopilnowałbym, by każda firma produkująca dobra konsumenckie
planowała koniec życia wyrobów.
Nieważne, czy to jest motoryzacja.
Nieważne, czy to branża modowa
albo telefony.
Zwał jak zwał.
Każda branża musi odpowiadać
za to, jak kończą jej produkty.
Nie zrzucajcie na nas, klientów, waszej odpowiedzialności.
Postępuj według zasad tych
A odniesiesz sukces
Nie wyjawiaj ich swoim wrogom
Jeśli zwątpisz
Nie wolno ci tego okazać
Teraz jesteśmy przyjaciółmi
Muszę coś wyznać
Nie było niespodzianki
To były tylko przekomarzanki
Przepraszam
Niczego nie żałuję.
Informacjami zawartymi w tej interakcji dziel się tylko z zaufanymi osobami.
Rozpowszechnianie tych zasad może wpłynąć negatywnie na twoją sprzedaż.
Możemy zdecydować, że nie chcemy tak żyć
i pójść w innym kierunku.
Wydaje się, że nie ma nadziei,
ale możemy naciskać na zmiany w korporacjach.
Cieszę się,
choć jest mi wstyd za to, co wyrabiamy.
Ale cieszę się, bo da się to naprawić.
Nie wyrzucaj, spróbuj naprawić swoją elektronikę.
Nie wiesz jak? Popytaj znajomych.
Do kogo się zwrócić? Dowiedz się.
Spytaj członków rady, ludzi przy władzy,
którzy mogą coś poradzić.
Nie nadaje się do recyklingu.
We Francji pokrywki kubków nie mogą być plastikowe,
muszą być papierowe.
I to daje mi nadzieję.
Pierwszy but w 100% na bazie roślin.
Wystarczy zmielić i zakopać.
Przynudzam, ale kocham to.
Elektronika będzie nam niezbędna.
Warto ją tworzyć, ale z głową.
To mój osobisty laptop.
Zdejmujesz pokrywę.
Pod spodem jest bateria łatwa do wymiany.
Zamiast kleju i plomb.
Można wszystko naprawić.
Powiedz „nie” szybkiej modzie, jednorazówkom,
plastikowym butelkom i kubkom,
draperii, wszystkiemu.
Jeśli czegoś potrzebujesz, wrzuć to do koszyka online
i zostaw tam na miesiąc.
Po miesiącu nadal tego chcesz? Może naprawdę tego potrzebujesz.
Tak po prostu. Kupuj mniej.
Będzie dobrze.
Życia doświadczamy innymi ludźmi.
Rzeczy pomagają,
ale na nich się nie kończy, to nie cel.
To nie wyścig „kto umrze, mając najwięcej”.
Napisy: Paweł Zatryb