Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ยินดีต้อนรับ
(ซื้อ)
การนําเสนอของคุณจะเริ่มในห้า
สี่ สาม สอง หนึ่ง
เอบีซี คอมมอน มาร์ก
ใช่ค่ะ แอมะซอนจดสิทธิบัตร วลีที่ว่า "ซื้อเลยในคลิกเดียว"
และเจฟฟ์ นี่เป็นความคิดของเจฟฟ์ค่ะ
ฉันเป็นหัวหน้านักออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ค่ะ
ฉันเคยทํางานที่แอมะซอนมา 15 ปี
ฉันเคยทําเพจรายละเอียดสินค้า
การเปิดหมวดหมู่ต่างๆ ในประเทศต่างๆ
แบบว่าเหมือนไม่มีเพจไหนบนเว็บไซต์นั่นเลย ที่ฉันไม่เคยแตะค่ะ
ระบบถูกสร้างและปรับให้เหมาะสม
เพื่อช่วยให้คุณได้ซื้อทุกอย่างที่คุณต้องการจริงๆ
และมากกว่าที่คุณคิดว่าต้องการด้วยซ้ํา
(ยกเลิกแอมะซอนไพรม์เดี๋ยวนี้)
พระเจ้าช่วย
คุณมีความคิดเห็นยังไงบ้างไหมตอนอยู่ที่นั่น
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
หลังจากขายของไปแล้ว
ไม่ค่ะ
เราได้พัสดุมาแล้วครับ
การซื้อของใหม่มันรู้สึกดีใช่ไหมล่ะ
นี่มันเจ๋งมาก
ปัญหาก็คือในทุกๆ ปี
เราบริโภคมากขึ้น ผลิตมากขึ้น
และมันยังมีอีกด้านที่ไม่มีใครอยากให้คุณเห็นค่ะ
ออกแบบให้สะดุดตา
เพื่อยุคที่ไม่หยุดนิ่ง
คุณถูกปั่นหัวร้อยเปอร์เซ็นต์ และมันคือวิทยาศาสตร์ค่ะ
มันเป็นการจงใจ
แบบซับซ้อน
วิทยาศาสตร์ชั้นสูงเพื่อทําให้คุณซื้อของจนได้
ไม่ใช่แค่แอมะซอนหรอก
บริษัทใหญ่ๆ ส่วนมากก็ทํากัน
และทุกกลเม็ดในตําราถูกนํามาใช้เพื่อบดบัง
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
คุณพระ...
เพื่อน พวกเขาทําลายมัน
ผมเคยเป็นกรรมการบริหารแบรนด์อาดิดาสครับ
ผมรู้สึกเหมือนตัวเองมีบาปที่ต้องชดเชย
ต้องมีเรื่องที่ผมมีส่วนร่วม
แล้วรู้สึกว่าตัวผมสามารถและควรทําได้ดีกว่านั้น
ฉันเพิ่งซื้อไอโฟนมา 15 เครื่องล่ะ
พระเจ้าช่วย
ผมเริ่มทํางานที่แอปเปิล เข้าร่วมทีมก่อตั้งของโอคิวลัส
เสียงที่พูดว่า "เราจะปกป้องธุรกิจ"
ดังกลบเสียงเล็กๆ ในหัวคุณที่พูดว่า
"เราควรทําแบบนี้จริงเหรอ"
ไม่ว่าแบรนด์ต่างๆ ทําอะไรอยู่ตอนนี้
มันกําลังทําร้ายผู้คนมากมาย
ของพวกนี้ไม่ใช่แค่ขยะธรรมดา
แต่เป็นขยะอันตราย
เราดื่มมัน สูดดมมัน และมันเป็นพิษ
เหมือนหนังเรื่อง "วอลล์ อี"
ปริมาณสิ่งของที่เราถูกกระตุ้นให้บริโภค
สร้างขยะกระจายไปทุกหนแห่ง
และมันส่งผลกระทบต่อทุกคนบนโลก
ฉันไปเพื่อบอกว่าลูกค้า
จะต้องโมโหแน่เมื่อรู้ว่าที่ผ่านมาพวกเขา
มีส่วนในการตายของตัวเอง
แต่พวกเขาไม่อยากได้ยินค่ะ
ฉันมองไปรอบๆ แล้วก็แบบว่า "มันเกิดขึ้นได้ยังไงเนี่ย"
"แล้วจะทํายังไงต่อล่ะ"
เปิดชื่อเรื่อง
(ซื้อเลย กับดักให้ช้อป)
สวัสดีค่ะ
ฉันซาชา
ผู้ช่วยส่วนตัวที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อนําเสนอ
ข้อมูลที่ไม่ผ่านการกรอง เกี่ยวกับวิธีประสบความสําเร็จในธุรกิจ
(ซาชา)
ฉันยังสามารถสร้างภาพตามสั่ง
ตัดภาพไปที่ฟุตเทจการเติบโตในโลกธรรมชาติ
ตลอดช่วงเวลาในการโต้ตอบที่พิเศษ และเพลิดเพลินนี้
คุณจะได้รับห้าบทเรียนที่สําคัญที่สุด ในเรื่องของการเพิ่มผลกําไร
และจะมีเซอร์ไพรส์สําหรับผู้ที่ติดตามจนจบค่ะ
กฎข้อที่หนึ่ง
ขายเพิ่ม
(ขายเพิ่ม)
การขายคือกุญแจสู่ความสําเร็จ
แต่ผู้บริโภคต้องได้รับแรงขับเคลื่อนตลอดเวลา
เพื่อเพิ่มปริมาณการซื้อ
ต้องขอบคุณวงการแฟชั่น ซึ่งเป็นต้นแบบของการเติบโต
ที่รวดเร็วและขับเคลื่อนด้วยตนเอง
ไม่มีใครต้องการเสื้อฮูดใหม่
ไม่มีใครต้องการเสื้อยืดใหม่
ไม่มีใครต้องการรองเท้าใหม่
มีของพวกนั้นล้นหลาม และเราส่วนใหญ่ก็มีมากเกินพอแล้ว
สิ่งที่คุณต้องการคือเหตุผลดีๆ สักข้อ ที่จะซื้อของชิ้นนั้นครับ
(อีริก ลินต์กี อดีตกรรมการบริหารแบรนด์อาดิดาส)
ในฐานะกรรมการบริหาร มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่สําคัญที่สุดในลิสต์ของผม
เราจะขายได้เท่าไร
แล้วเราจะได้กําไรเท่าไร
ถ้าไม่เกิดสองสิ่งนี้ เราก็ไม่ทําครับ
รองเท้าผ้าใบเป็นธุรกิจใหญ่ในอเมริกา
เฉพาะปีที่แล้วก็ขายได้เกือบครึ่งพันล้านคู่
สัปดาห์นี้อาดิดาสเปิดตัว สิ่งที่เรียกว่ารองเท้าอัจฉริยะ
ที่ว่าเราต้องการมีเอกลักษณ์ที่แตกต่าง
จากไนกี้ พูมา หรือแบรนด์อื่นๆ มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้น
แต่เป็นความสัมพันธ์ที่เรามีกับผู้บริโภค
ผมรับผิดชอบสินค้าทุกชิ้น การสื่อสารทุกทาง
งานดิจิทัลทุกตัว และกลยุทธ์ทั้งหมด
ในปี 2014 อาดิดาสเลือดหมดตัว เราล้มตึง
ทุกอย่างกําลังดิ่งลงเหว
เป็นการพลิกวิกฤตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในประวัติศาสตร์บริษัท
ถ้าไม่นับประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมนี้
ผู้ถือหุ้นของอาดิดาส เพลิดเพลินกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ผู้ถือหุ้นของอาดิดาส ดูนี่สิ
มันพุ่งขึ้นในชั่วข้ามคืน ถึงประมาณเจ็ดจุดห้าเปอร์เซ็นต์แล้ว
เราเติบโตขนาดนี้ได้ยังไงกัน เป็นคําถามที่ผมเคยถามตัวเองเสมอ
ผมว่ามันเป็นการผสมผสานกันของสองสามสิ่ง
สิ่งแรก
มันเกี่ยวกับเรื่องราว
ลองคิดถึงทีมฟุตบอลอังกฤษครับ
คุณคิดว่าพวกเขามีเสื้อฟุตบอลกี่แบบในหนึ่งปีล่ะ
ไม่ใช่แค่แบบเดียวที่ลงแข่ง มีทั้งเสื้อทีมเหย้า
เสื้อทีมเยือน เสื้อที่สาม
ยังมีอีกหลายแบบเพื่อฉลองในโอกาสต่างๆ
คุณคิดว่าทําไมต้องทําแบบนั้นล่ะ
ก็เพื่อสร้างเรื่องราวใหม่ และเพื่อสร้างโอกาสในการซื้อใหม่ไง
ที่อาดิดาส เรารู้ว่าวัฒนธรรมกีฬา
ไม่ได้จบพร้อมกับการแข่งขันหลังเป่านกหวีด
แต่มันไปถึงท้องถนน ไปถึงแหล่งดนตรี ไปถึง...
ไปถึงทางเดินในโรงเรียน
ดังนั้นเราจึงเริ่มร่วมงานกับนักดนตรี และศิลปินครับ
บียอนเซ่ โนวส์
ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์
และหนึ่งในนั้นก็คือ
ศิลปินที่เป็นประเด็นมากที่สุด ในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ คานเย เวสต์
การเล่าเรื่องสําคัญมากสําหรับวงการนี้
ในแง่ของการกระตุ้นการบริโภค
และนั่นคือบทบาทของอาดิดาส รวมถึงทุกแบรนด์แฟชั่นอื่นๆ
เราสร้างสิ่งที่ผู้คนปรารถนา
นี่คือจุดที่ทําให้วงการแฟชั่นไปได้สวย พวกเขารู้จักคุณ
อย่างที่เรารู้จักคุณ
เราใช้เวลาศึกษาผู้บริโภค เพื่อให้เข้าใจผู้บริโภคกลุ่มต่างๆ
และเรารู้ว่าต้องเข้าหาผู้บริโภคเหล่านั้น ด้วยสารที่แตกต่างกัน
อาดิดาสจากกุชชี
ฟังนะ ผมมีส่วนร่วมกับงาน
ในการสร้างสรรค์เพิ่มอย่างรวดเร็ว
และไม่ใช่แค่อาดิดาส มันเกิดขึ้นกับทุกแบรนด์แฟชั่นครับ
ผมอยู่ในวงการนี้มาเกือบ 20 ปีแล้ว
เสื้อเชิ้ตประมาณหนึ่งในหกที่ขายในอเมริกา ผลิตโดยเราครับ
ประเภทของลูกค้าที่เราให้บริการ มีตั้งแต่แบรนด์ไฮสตรีท
ไปจนถึงแบรนด์ดีไซเนอร์ระดับโลก ที่วางขายทั่วโลก
ตอนผมเริ่มเข้าวงการ เรามีสองฤดูกาลต่อปี
ดังนั้นต้องผลิตสินค้า เพื่อวางขายเป็นเวลาหกเดือน
แต่กับการเปิดตัวแฟชั่นแบบรวดเร็วในสมัยนี้
มันบีบให้แบรนด์อื่นๆ ต้องทบทวน เรื่องปล่อยสินค้าใหม่ทุกเดือน
ไม่มีใครรู้ตัวเลขอย่างเป็นทางการ แต่ถ้าลองกูเกิลดูนะ
จะเห็นว่าแก๊ปผลิตสินค้าใหม่ปีละ 12,000 ชิ้น
เอชแอนด์เอ็มประมาณ 25,000 ชิ้น
ซาร่าประมาณ 36,000 ชิ้น
และชีอินก็มีสินค้าใหม่ อยู่ที่ราวๆ 1,300,000 ชิ้นต่อปี
ที่จริงผมคิดว่าตัวเลขที่ตีพิมพ์ออนไลน์อาจจะน้อย
จริงๆ เพิ่งสั่งซื้อเมื่อสัปดาห์ก่อนค่ะ
- น่าจะเดือนละครั้งนะ - อย่างน้อยเดือนละครั้งค่ะ
บางครั้งฉันก็สั่งซื้อเดือนละสองครั้ง
เริ่มเล่าจากไหนดีล่ะ
เราผลิตเสื้อผ้าหนึ่งแสนล้านชิ้นต่อปี สําหรับธุรกิจนี้ครับ
หนึ่งแสนล้าน
นี่มันน่าทึ่งสุดๆ ไปเลย
โลกนี้มีคนอยู่กี่คน
หนึ่งคนมีเสื้อผ้ากี่ตัว คนเราไม่ได้ต้องการเสื้อผ้ามากขนาดนั้น
ผมเคยทะเยอทะยาน
ชอบเอาชนะ
มีวินัย ขยันทํางาน
เสียงดัง
มันคือความสําเร็จในอาชีพแบบก้าวกระโดดครับ
ดังนั้นตอนที่ผมเริ่มเรียนรู้ถึงผลกระทบ ตอนยังอยู่อาดิดาส
มันมองข้ามเหมือนไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้ครับ
คุณ...
บ่อยครั้งคุณทําได้แค่ร้องเพลงกล่อมตัวเองให้หลับ
สวัสดีอีกครั้งค่ะ
หลายคนเห็นกระจ่างระหว่างทางขึ้นสู่จุดสูงสุด
อย่าเป็นแบบพวกเขา
ตอนนี้ขอให้สนุก
กับคลิปแมวและเป็ดแสนน่ารัก ความยาว 19.2 วินาที
พระเจ้าช่วย
จงจําไว้ ศิลปะในการเบี่ยงเบนความสนใจ สําคัญต่อการประสบความสําเร็จ
ตัดภาพไปที่นิวยอร์ก
เปิดเผยสารสําคัญเบื้องหลังโฆษณา
(ซื้อโดนัทกันต่อ)
(บริโภค)
การสื่อสารกับผู้บริโภคอย่างชัดเจน
คือส่วนสําคัญของการขายเพิ่ม
แต่เพื่อให้ได้ผลกําไรมากที่สุด
คุณต้องแน่ใจว่าเมื่อพวกเขาต้องการสินค้าแล้ว
พวกเขาจะสามารถซื้อสินค้านั้นได้โดยเร็วที่สุด
ทุกวินาทีมีความหมาย
อย่าจํากัดทัศนวิสัยของคุณ
ถ้าคุณจินตนาการมันได้ คุณก็สร้างมันได้ค่ะ
ฉันไม่ได้ห่อของขวัญให้เธอ ฉันไม่ได้ออกจากบ้าน
ที่จริงฉันไม่เคยเห็นของขวัญเธอเลย ฉันทําทั้งหมดนี่ด้วยเมาส์
ฉันไม่ได้ไปห้าง ฉันไม่ได้เสียเวลาเป็นวัน
ต้องขอบคุณแอมะซอนดอตคอม
แอมะซอนดอตคอม
ฉันเริ่มงานที่นั่นตั้งแต่ยุคบุกเบิก
ตอนที่รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ ที่จะทําให้มีคนมาซื้อของออนไลน์
แต่ก็ดูเหมือนเป็นความท้าทายที่สนุกดี
ที่จะคิดว่าคุณจะซื้อกางเกงยีนส์สักตัวออนไลน์น่ะ
ฉันคิดว่า "ทํางานสักสองปี เรียนรู้ทุกอย่าง แล้วไปซะ"
แต่มันกลับได้ผลดีเกินคาดค่ะ
มันเกิดขึ้นเร็วมากและยอมรับความเสี่ยงได้สูง
แบบว่า "ใช่ มาลุยกันเถอะ"
คุณมีไอเดีย แบบว่า "นี่ทีม นี่เงิน ลงมือเลย"
เหมือนคุณกําลังประดิษฐ์งาน ฉันมีสิทธิบัตร แบบว่ามันสนุกดีค่ะ
ฉันเข้าประชุมกับเจฟฟ์ เบโซส์ มีฉันกับอีกสี่คน
ได้คุยกับเขาและได้ค้านเขาจริงๆ
นี่ดูเหมือนหมวกคาวบอยทั่วไป
แต่ที่จริงแล้ว มันเป็นหมวกแข็งที่ได้รับการรับรองจากโอชา
เรามีสว่านมือที่ดีที่สุดในโลกครับ
เจฟฟ์ไม่มีความอดทนกับคนที่ไม่ฉลาดเท่าเขา
และฉันเคยเห็นเขาตอกหน้าบางคน อย่างเลือดเย็น เช่นว่า
"คุณไม่ฉลาด คุณไม่ควรพูด"
ฉันคิดว่าในตอนแรก เจฟฟ์เห็นว่าคนจะซื้อหนังสือ เพลง
หนัง และดีวีดี
แต่เม็ดเงินที่แท้จริงจะมา ถ้าคุณขายเสื้อผ้า
และอาหารออนไลน์ได้
ส่วนฉันเคยเป็นดีไซเนอร์ ที่เปิดร้านเสริมความงาม
เปิดร้านเครื่องประดับ เปิดร้านเสื้อผ้า
และเป็นการเลือกซื้อที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง
(ซื้อเลยในคลิกเดียว)
เรามักจะพูดว่า "ขอให้เป็นเรา
ตอนที่คุณชอปปิงครั้งถัดไป"
เช่น คุณนั่งอยู่บนเตียง แล้วคิดว่า "ฉันควรซื้อที่ปอกแคร์รอตใหม่นะ"
"ฉันต้องซื้อปลอกหมอนใหม่"
"อันเก่ามันคันแล้ว" นึกออกไหม อะไรก็ได้
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน กําลังทําอะไร
ถ้าคุณนึกขึ้นได้ว่าคุณต้องการอะไรสักอย่าง
เราก็อยากให้แอมะซอนเป็นสิ่งที่คุณนึกถึง
เรามักจะพูดว่า "ถ้าระบบมีเวทมนตร์ ระบบจะทํายังไง"
ถ้าระบบมีเวทมนตร์ มันจะทํายังไง
มันจะเหมือน
มีสายพานส่งตรงมาจากทุกที่ที่มีสินค้า
ไปถึงหน้าบ้านคุณโดยเร็วที่สุดและราบรื่นที่สุด
มันง่ายมาก และนั่นแหละประเด็น
มันเพื่อ...
ลดเวลาที่คุณจะคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วน
เรื่องการซื้อที่คุณคิดว่าคุณอยากซื้อค่ะ
มันคือวิทยาศาสตร์จริงๆ นะคะ
เราพัฒนาวิธีใหม่ๆ อย่างต่อเนื่องเพื่อให้คุณซื้อ
นี่คือทั้งหมดที่ฉันซื้อตอนตีสองเมื่อคืน
มันมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมของคุณ ในแบบที่ละเอียดอ่อนซึ่งคุณไม่เคยรู้เลย
เราจะมี แบบว่า ประโยคที่บอกว่า
"ฟรีค่าขนส่ง เมื่อซื้อ 25 ดอลลาร์ขึ้นไป"
ในหน้าต่างหนึ่ง คุณทําให้ "25 ดอลลาร์" เป็นสีส้ม
ส่วนอีกอันเป็นสีเขียว
คุณใช้สีต่างกันเก้าสีแล้วทดสอบไปพร้อมกันได้เลย
มีการเคลื่อนไหวมากพอบนเว็บไซต์
จนคุณได้ข้อมูลเชิงสถิติ
ว่าเวอร์ชันไหนของประโยคนั้น
ที่ทําเงินมากที่สุด
ทุกๆ พิกเซลบนเพจนั้น
ผ่านการทดสอบและปรับให้เหมาะสม ครั้งแล้วครั้งเล่า
(ซื้อเลยในคลิกเดียว)
และแอมะซอนทําการออกแบบระบบทั้งหมด
มีการประเมินเพื่อให้หน้าเว็บไซต์
แสดงการผสมผสานที่ลงตัวขององค์ประกอบ สีสัน และสินค้า
ที่จะทําให้คุณซื้อของได้มากที่สุด
(หยิบใส่ตะกร้า)
ลองนึกภาพสิ่งที่คนหนึ่งคนซื้อ
แล้วคูณด้วยจํานวน...
ด้วยจํานวนคนที่ตอนนี้ชอปปิงผ่านแอมะซอนอยู่สิคะ
(หยิบใส่ตะกร้า)
รู้ไหม ฉันรู้สึกเหมือนฉันทําให้การชอปปิงมันดีขึ้น
และทําให้การหาสินค้าที่ถูกใจมันง่ายขึ้น
ฉันไม่ได้คิดถึงผลลัพธ์ที่ตามมา
เมื่อมันกลายเป็น เครื่องยนต์ที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้นเรื่อยๆ
ฉันว่าเราไม่เคยคิดเลยว่าของพวกนี้ไปไหนหมด
ตัดภาพไปที่ถุงพลาสติกที่ลมพัดมา
จงจําไว้ อยากขายเพิ่มก็ต้องผลิตเพิ่ม
เพิ่มอีกมาก
ฉันว่าถึงจุดนี้แล้ว คุณคงสนุกที่ได้เห็นบางสิ่งที่เฉพาะเจาะจง
ฉายภาพการผลิตทั่วโลกทั้งหมด
ของสินค้าที่จําเป็นเพื่อเพิ่มยอดขายออนไลน์
ฉายภาพรองเท้า 2.5 พันล้านคู่ ที่ถูกผลิตในทุกๆ ชั่วโมง
มันเคยมีของทดแทน
ลองคิดดูสิ
ถ้าคุณต้องลุก ขึ้นรถ
ขับไปที่ร้านค้า
ไล่ตามชั้นวาง มองหาสินค้า
แล้วกลับบ้าน
นั่นหลายขั้นตอนมาก
แต่ถ้าสิ่งที่คุณต้องทํามีแค่กดปุ่ม
แล้วมันก็มาโผล่ที่หน้าบ้านคุณ
แน่นอนว่าคุณต้องซื้อเพิ่ม
ฉายภาพโทรศัพท์ 68,733 เครื่อง ที่ถูกผลิตในทุกๆ ชั่วโมง
ฉายภาพเสื้อผ้า 190,000 ชุด ที่ถูกผลิตในทุกๆ นาที
สุดยอดไปเลย
ฉายภาพพลาสติก 12 ตันที่ถูกผลิตในทุกๆ วินาที
(ซื้อ)
ผมเคยบริหารหนึ่งในบริษัทข้ามชาติที่ใหญ่ที่สุด นามว่ายูนิลีเวอร์ครับ
ยูนิลีเวอร์เป็นหนึ่งในผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุด
สําหรับสินค้าในครัวเรือน
ลองนึกภาพแชมพู ผงซักฟอก
ไปถึงมือผู้บริโภคประมาณ 3.5 พันล้านคนต่อวัน
ผมว่าผู้บริโภคไม่ใช่คนผิดในส่วนนี้หรอก
แน่นอนว่าพวกเขาซื้อครับ แต่ทําไมถึงซื้อล่ะ
เพราะพวกเขาถูกกระตุ้นให้ซื้ออย่างเต็มกําลังไง
(ซื้อ)
เวลาเราทิ้งของออกไป มันไม่ได้ออกไปจริงๆ
"ออกไป" ไม่มีอยู่จริง
แต่มันไปลงเอยที่อื่นบนโลกนี้ต่างหาก
และผลที่ตามมาก็มากขึ้นเรื่อยๆ
ขอแสดงความยินดีที่จบกฎข้อที่หนึ่งแล้วค่ะ
คุณทําได้ดีมากๆ
และพร้อมแล้ว ที่จะเรียนรู้การสร้างผลกําไรขั้นสุดไปอีกระดับ
ต่อจากนี้
ฉันจะสอนวิธีควบคุมสินค้าหลังจากถูกขายไปแล้ว
และวิธีจัดการเมื่อผู้บริโภคแทนที่ของเก่า ด้วยของใหม่
และคุณใกล้จะได้ปลดล็อกเซอร์ไพรส์ไปอีกก้าวค่ะ
เย่
(ขยะเพิ่ม)
กฎข้อที่สอง
ขยะเพิ่ม
สําหรับมาสเตอร์คลาส ในการสร้างขยะเพื่อผลกําไร
คุณอาจได้ประโยชน์จากการชมสื่อเพิ่มเติมค่ะ
นึกภาพหลอดไฟบนถนนบรอดเวย์ กําลังพูดด้วยน้ําเสียงเชยๆ
อ้าว ว่าไง
พวกเขาบอกว่าฉันเป็นส่วนหนึ่งของคลับที่หรูมาก
เพราะฉันอายุเกิน 100 ปีและยังเปล่งประกาย
แถวนี้มีแบบฉันเหลืออยู่ไม่เท่าไรหรอก นั่นแน่อยู่แล้ว
คุณคงมองว่าเราอึดเกินไปสินะ
โลกของเราพลิกผัน ในวันที่ 15 มกราคม ปี 1925
นั่นคือวันแห่งโชคชะตา ที่พันธมิตรฟีบัสได้ถือกําเนิดขึ้น
ย้อนเวลา
กลับไป...
ผู้บริหารระดับสูงกลุ่มนี้ จากบริษัทผลิตหลอดไฟรายใหญ่
ร่วมกันวางแผนลดอายุการใช้งานของเรา และเพิ่มผลกําไรของพวกเขา
เพื่อเพิ่มอัตราการเปลี่ยนของใหม่
หลอดไฟทุกดวงถูกลดอายุจาก 2,500 ชั่วโมง
ให้เหลือแค่ 1,000 ชั่วโมงเท่านั้น
ซึ่งเพิ่มขยะที่ไม่จําเป็นกองพะเนิน
ขยะที่โชติช่วง
พวกเขาเรียกมันว่าการออกแบบให้หมดอายุขัย
ตอนนี้มันไม่ใช่แผนลับขนาดนั้นแล้ว
การออกแบบให้สินค้าพัง หรือหมดอายุการใช้งานเร็ว
กลายเป็นเรื่องปกติของแทบทุกวงการ
ทุกสิ่ง ตั้งแต่เสื้อผ้าที่ซักได้เพียงไม่กี่ครั้ง
ไปจนถึงแปรงสีฟันไฟฟ้าที่มากับแบตเตอรี ซึ่งคุณเปลี่ยนไม่ได้
หรือเครื่องพิมพ์ที่ถูกจงใจให้หยุดทํางาน ทั้งที่หมึกไม่หมด
ทุกอย่างที่ฉันสั่งพิมพ์ออกมาไม่ถูกต้องเลย
ฉันต้องซื้อเครื่องพิมพ์ใหม่ เครื่องนั้นพังไปแล้ว
แต่เพิ่งใช้มาแค่สามปีเอง
ในวันนี้ การออกแบบให้หมดอายุขัย
กลายเป็นรากฐานสําคัญ ของธุรกิจที่ประสบความสําเร็จทั่วโลก
เราได้สร้างสรรค์สินค้า
ที่เป็นวิวัฒนาการซึ่งพิถีพิถันที่สุด จากรูปแบบดั้งเดิมของเรา
แอปเปิลมีไอเดียที่ว่าสินค้าของเราสมบูรณ์แบบ
มันสมบูรณ์แบบตั้งแต่วันแรก
การกําจัดข้อบกพร่อง
ทําให้ไร้รอยต่อระหว่างวัสดุ
และก่อให้เกิดพื้นผิวชั้นดีดุจกระจก
เป้าหมายและไอเดีย คือสร้างสินค้าที่ปิดสนิทไร้รอยต่อ
เราไม่อยากให้คุณใช้สินค้าแอปเปิล จากเมื่อสองสามปีก่อน
ที่คุณเคยซื้อ
เราอยากให้คุณซื้อของใหม่ที่สมบูรณ์แบบ แล้วใช้งานแทน
เก่าไป ใหม่มา
ผมทําเกี่ยวกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อผู้บริโภค มาสิบกว่าปีแล้วครับ
โดยเริ่มที่แอปเปิล
เข้าร่วมทีมก่อตั้งของโอคิวลัส รับผิดชอบแผนกฮาร์ดแวร์ที่นั่น
ที่ร่วมงานกับแอปเปิลต้องย้อนไปปี 2009
หลังจากอาศัยห้องใต้ดินของพ่อแม่ อยู่สองสามเดือน
แอปเปิลก็ติดต่อกลับมา
แล้วผมก็ไปทํางานที่นั่น เริ่มเขียนซอฟต์แวร์
ซึ่งสุดท้ายกลายมาเป็นเฟซไทม์
มันจะเปลี่ยนวิธีที่เราสื่อสารกันตลอดกาล
คุณเห็นร่องรอยของเวทมนตร์ แม้ว่ามันจะถูกฝังหายไป
พอเรียนจบก็เข้าทีมวิศวกร
แต่จริงๆ แล้ว และผมก็ยังคิดว่า
เน้นการนําเสนอสินค้า ที่สร้างประสบการณ์ผู้ใช้ที่ยอดเยี่ยม
แม้ว่าบางครั้งผลข้างเคียง ก็มาในรูปแบบที่ไม่ดีนัก
และเราเรียกมันว่าไอโฟน
วันนี้...
วันนี้แอปเปิลจะคิดค้นโทรศัพท์ขึ้นมาใหม่
มันบ้าแหละ แต่ในบริษัทพวกนี้
เป้าหมายอยู่ที่การเปิดตัว ในท้ายที่สุด มันอยู่ในช่วงเวลานี้
คุณเห็นมันซ้ําแล้วซ้ําเล่า กับแอปเปิลและการเปิดตัวที่ยิ่งใหญ่
เราจะยกระดับมันขึ้นอีกขั้นครับ
และวันนี้เราขอแนะนําให้รู้จักไอโฟนสามจี
เราต้องขายไอโฟนเพิ่มในประเทศอื่นๆ
และสําหรับไอโฟนทุกรุ่นที่ตามมา
เราสร้างโดยยึดรูปลักษณ์ของไอโฟนรุ่นดั้งเดิม
และเพราะว่าแอปเปิล
ประสบความสําเร็จในเรื่องนี้มาก
บริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นๆ ในโลก
ก็เลียนแบบบ้าง
กาแล็กซีโน้ตแปด
ถ้าคุณสร้างโน้ตบุ๊กหรือสมาร์ตโฟน
ที่ซึ่งโดยพื้นฐานผู้บริโภคทุกคนมีอยู่แล้ว
รูปแบบธุรกิจของคุณก็ขึ้นอยู่กับ
การที่ผู้บริโภคต้องการเปลี่ยนของที่มีอยู่แล้ว
สี่ สาม สอง หนึ่ง
มันเหมือนท่อส่งของ คุณออกแบบสินค้า
คุณผลิตสินค้า คุณขายสินค้า
คุณเปิดตัวสินค้า
มันถูกนําไปใช้งาน
แล้วมันก็กลายเป็นขยะ
มันแบบว่า
มีโทรศัพท์ถูกทิ้ง 13 ล้านเครื่องทุกวัน ซึ่งเป็นตัวเลขที่บ้าบอและชวนสับสนมาก
แล้วถ้าคุณคิดแบบรวบยอดนะ
เราเปลี่ยนของพวกนั้นใหม่ทุกๆ สองหรือสามปี
ถึงแม้ว่ามันจะล้ําสมัยและราคาสูงมาก
และบางมุมก็เกือบจะเป็นจุดสูงสุด
ของความสามารถทางอุตสาหกรรมเรา ในแง่อารยธรรม
แต่มันเป็นของที่ใช้แล้วทิ้ง
แล้วพอผมรู้แบบนั้นก็คิดว่า
มันพังมาก พังทลายทุกวิถีทาง
ไม่ว่ามองยังไง
จงจําไว้
การปล่อยสินค้าใหม่เพื่อรักษากระแส จะกระตุ้นผู้บริโภค
ให้ทิ้งของเก่า
นี่คือพื้นฐานของการเติบโตค่ะ
โชคไม่ดีที่บางคนรู้สึกว่าอยากที่จะรักษา
หรือซ่อมแซมของที่คุณมองว่าควรเปลี่ยนได้แล้ว
คนเหล่านี้ควรถูกห้ามปรามทุกที่ที่ทําได้
ไคล์ วีนส์เป็นผู้ก่อตั้งและซีอีโอของไอฟิกซ์อิท
บริษัทที่นําเสนอเครื่องมือ อะไหล่ และคู่มือการซ่อม
สําหรับอุปกรณ์นับพันๆ
เมื่อก่อนการซ่อมแซมเป็นเรื่องปกติ
คุณหาคู่มือการซ่อม บริษัทขายอะไหล่
และกว่าสามสิบปีที่ผ่านมา เรื่องเหล่านั้นค่อยๆ หายไปจากชีวิตเรา
นี่เป็นสินค้าใช้แล้วทิ้งครับ
ใช้งานสองปี ทิ้งไป ซื้อเครื่องใหม่
ไม่ชอบแบบนั้นเลย
ผมคิดมาตลอดว่าเราไม่ได้ซ่อมอะไร เพราะมันเป็นไปไม่ได้
มันไม่คุ้มค่าทางเศรษฐกิจ
ที่จริงเราไม่ได้ซ่อมอะไร เพราะพวกทนายกําลังพยายามหาทาง
เพื่อเซนเซอร์ความรู้นั้นออกไปจากโลก
เรายังได้รับจดหมายเตือนเรื่องลิขสิทธิ์อยู่เลย
จากบริษัทที่พยายามจะเซนเซอร์ข้อมูล จากไอฟิกซ์อิท
วันก่อนผมเพิ่งได้มา
เราบอกพวกเขาให้ไสหัวไปซะ
บริษัทพวกนั้นไม่ใช่แค่เอาข้อมูล
เกี่ยวกับวิธีซ่อมไป
ในขณะเดียวกัน พวกเขากําลังผลิตสินค้าเอง
ซึ่งซ่อมยากกว่าเยอะ
แอปเปิลไม่อยากให้ลูกค้าซ่อมไอโฟนใหม่
พวกเขาทําให้มั่นใจว่าหลังตัวเครื่องนั้นเปิดไม่ได้
โดยการแทนที่สกรูฟิลลิปส์ที่พบเห็นได้ทั่วไป
ด้วยสกรูเพนตาโลบ
เปลี่ยนสกรูทําไมกัน
แอปเปิลไม่อยากให้เรา เข้าถึงฮาร์ดแวร์ของเราเอง
ซึ่งแปลว่าสุดท้ายแอปเปิลก็จะขายเครื่องเพิ่ม
เพราะเราต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่กันบ่อยขึ้น
มันเป็นสินค้าของพวกเขา และคุณว่าพวกเขาเรื่องควบคุมคุณภาพไม่ได้
บอกตามตรง มันแย่ลงเรื่อยๆ
เราเห็นหลายบริษัท
ที่ตอนนี้กําลังติดกาวโทรศัพท์ แท็บเล็ต และแล็ปท็อปเข้าด้วยกัน
ทําให้ซ่อมยากขึ้นมาก
มีสินค้าอยู่ประเภทหนึ่ง ที่ตอนนี้ทําให้เราหงุดหงิดมากครับ
น่าเสียดายที่คนนิยมกันมาก
ซึ่งนั่นก็คือแอร์พอตและพวกหูฟังไร้สายทั่วไป
หูฟังแต่ละอันมีแบตเตอรี และกล่องชาร์จก็มีแบตเตอรีเหมือนกัน
ไม่มีทางที่จะเปิดมันแล้วเปลี่ยนแบตเตอรีได้เลย
แบตเตอรีจะเสื่อมลง หลังใช้งานได้ 18 เดือน สองสามปี
แล้วมันก็ติดขัด คุณต้องซื้ออันใหม่
เจ้านี่มันร้าย
ผมเป็นคนมีเหตุผลที่ถูกหูฟังทําให้หัวร้อน
ซึ่งเหลือทนมาก
แอปเปิลเป็นผู้บุกเบิกและนํากระแสมัน
แล้วถอดแจ็คหูฟังออกจากไอโฟนของพวกเขา
เพื่อบีบบังคับให้ทุกคนซื้อของพวกนี้
และแอปเปิลมีความรับผิดชอบพิเศษ
เพราะไม่ว่าพวกเขาไปที่ไหน อุตสาหกรรมที่เหลือก็จะตามมา
การปิดบังข้อมูลของสินค้าที่เราบริโภค
เหลือเชื่อจริงๆ
เราถูกปิดหูปิดตา โดยนักการตลาดของบริษัทเทคโนโลยีพวกนี้
เหมือนที่เราอยู่บนลู่วิ่งของลัทธิบริโภคนิยม
พวกเขาก็อยู่บนลู่วิ่ง ที่ดูดเอาผลกําไรจากเรามากขึ้นเรื่อยๆ ครับ
วันนี้แอปเปิลกลายเป็นบริษัทแรก
ที่มีมูลค่าตามราคาตลาด ถึงหนึ่งล้านล้านดอลลาร์ครับ
ทันทีที่รูปแบบธุรกิจของคุณ เริ่มเข้าสู่วงจรเปลี่ยนของใหม่
ต้องเปลี่ยนแบบยกเครื่อง
แทนที่จะเป็นของที่มีอายุการใช้งานนานกว่านั้น
มันจึงยากมากที่จะแก้คืนแล้วย้อนกลับไป
ถ้าคุณเป็นซีอีโอหรือผู้บริหารในนั้น
แล้วไปบอกบอร์ดบริหารว่า "เราจะ
เปลี่ยนรายได้จากห้าหมื่นล้านดอลลาร์ต่อปี ให้เหลือแค่สองหมื่นห้าพันล้าน
พวกเขาจะผายมือไปที่ประตู แล้วใครสักคนก็จะมาแทนที่ตําแหน่งคุณ
ขอบคุณที่ติดตามเรามาอย่างต่อเนื่องค่ะ
ฉันชอบคุณและความมุ่งมั่นของคุณ ที่มีต่อการโต้ตอบในครั้งนี้
เข้าใจให้ถูกต้อง ขยะของผู้บริโภค แปรผันตรงกับผลกําไรของธุรกิจคุณ
แต่ถ้าคุณอยากกําจัดสินค้าโดยตรง
ความรอบคอบจะเป็นกุญแจสําคัญ
คุณต้องไม่ให้
ผู้บริโภคเห็นสิ่งที่คุณกําจัด
เด็ดขาด
ดูถุงนี้สิ
ดูสิ ดูๆ
ขยับกล้องมาถ่าย
พระเจ้าช่วย
โดยส่วนมาก ขยะอยู่ตามท้องถนน และเปิดเผยค่ะ
ดังนั้นคุณจะเห็นได้ว่า
บริษัทกําลังโยนอะไรทิ้งกันแน่
นี่ช็อกโกแลตหมดเลย
เราเห็นบริษัททิ้งสินค้าที่สมบูรณ์ดีและยังไม่ได้ขาย
เกือบทุกวันเลย
แต่ก็มีบางช่วงในหนึ่งปีที่จํานวนพุ่งสูงมาก
หลังจากทุกวันหยุด
มีขยะจากบริษัทประมาณมาก ซึ่งเป็นสินค้าที่ยังไม่ได้ขาย
นี่เป็นสุดสัปดาห์ที่คึกคักของแบล็คฟรายเดย์ครับ
มีลูกค้ากว่า 226 ล้านคน ที่ซื้อของในร้านค้าและออนไลน์
คุณมีวันฮาโลวีน
ต่อด้วยวันขอบคุณพระเจ้า
แล้วคุณก็ต้องรีบเตรียมตัวเพราะถึงวันคริสต์มาส
สุขสันต์วันหยุด
ฮานุกกะห์
ซื้อของเล่นเพิ่มสิ
คุณได้ยินไหม
จากนั้นก็วันวาเลนไทน์ค่ะ
ถุงนี้มีแต่ของวันวาเลนไทน์...
ต่อด้วยอีสเตอร์
รองเท้าอีสเตอร์สวยมากค่ะ คุณผู้หญิง
จากนั้นก็วันชาติ วันรําลึก วันแรงงาน...
แล้วทั้งหมดก็วนใหม่อีกครั้ง
ฉันเคยทํางานในธนาคารเพื่อการลงทุน อยู่สองสามปีค่ะ
ที่จริงมันมีหลายสิ่งที่ฉันชอบนะคะ
แต่สิ่งสําคัญอันดับแรกต้องไปบริษัทค่ะ
ฉันจะตื่นมา เดินสองสามช่วงตึก นั่งรถไฟใต้ดินไปทํางาน
ส่วนใหญ่ช่วงเวลา 21:00 น. ถึง 22:00 น.
จะเรียกรถกลับบ้าน
แล้วก็ทําแบบเดิมในวันรุ่งขึ้น
ฉันออกมาเพราะว่า
ฉันอยากหาสิ่งที่ทําให้รู้สึกมีความหมายมากกว่านั้น
ฉันคิดจริงๆ ว่าสิ่งที่เห็น เป็นเพียงส่วนปลายของภูเขาน้ําแข็ง
ของดีที่ถูกทิ้งมันชวนให้หดหู่เมื่อได้เห็น
นี่คือวงล้อโยคะ
แต่บางครั้งคุณก็เห็นบางสิ่งที่มืดมนกว่านั้น
น่ารักสุดๆ
นี่มันบ้ามาก
นี่คือสิ่งที่พวกเขาทํากับสินค้าที่ไม่ต้องการแล้ว
พวกเขาสั่งพนักงานให้จงใจกรีดมัน
จะได้ใช้งานไม่ได้อีก
เรื่องแบบนี้มักเกิดขึ้นเพื่อป้องกันสินค้า จากการถูกขายลดราคา
ซึ่งบริษัทมองว่าเสื่อมเสียภาพลักษณ์ของแบรนด์
แต่มีเหตุผลมากมายค่ะ
ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับการเพิ่มผลกําไรเสมอ
ฉันโพสต์คลิป
ถามว่า "คุณเคยทํางานกับบริษัทค้าปลีก
ที่สั่งให้คุณจงใจทําลายสินค้าที่ยังใช้งานได้ไหม"
และบอกว่า "แชร์เรื่องราวของคุณ ผ่านแฮชแท็ก 'รีเทลเมดมี'"
แล้วตอนนั้นเอง ที่รู้สึกว่าประตูระบายน้ําได้แง้มออกแล้ว
ใช่ ผมเคยทํางานที่คาเฟ่บาร์นส์แอนด์โนเบิล
เราต้องเปิดกล่องเบเกอรี
เอาไปทิ้งถังขยะ
แล้วเทกากกาแฟเปียกๆ ตามลงไป
เราต้องทิ้งมันก่อนหมดอายุหนึ่งวัน
เมื่อจบทุกกะที่แพนด้าเอ็กซ์เพรส
คุณต้องผสมอาหารทั้งหมดเข้าด้วยกัน เพื่อไม่ให้ใครกินได้
ช่างน้ําหนักแล้วก็เอาไปทิ้ง
เพื่อให้พวกเขาตามได้ว่าเสียไปเท่าไร
เกมสต็อปสั่งให้เรากรีดแผ่นเกม
หรือไม่ก็เอาชุดอุปกรณ์เสริมไปทิ้งถังขยะ
พวกเขาสั่งให้คุณทําลายทุกอย่าง
โดยที่มีกล้องจับไปที่ถังขยะ
ทําไมเราช่วยเหลือที่พักพิงในท้องถิ่นไม่ได้ เหลวไหลสิ้นดี
ฉันเคยทํางานที่บาธแอนด์บอดี้เวิร์กสค่ะ
เรามีปัญหากับคนไร้บ้านที่รื้อขยะ
แล้วเอาสินค้าเราไป
จากถังขยะที่เราทิ้งมันไป
ผู้จัดการฉันก็เลยเริ่มสั่งให้เรา
บีบผลิตภัณฑ์ลงไปในถังขยะ
และเธอบอกว่า "เราไม่อยากเป็นแบรนด์ ที่คนไร้บ้านใช้กัน"
ฉันก็เลยลาออก
(กล้องแอบถ่าย)
นี่เป็นโกดังของแอมะซอนที่ใหญ่ที่สุด ในสหราชอาณาจักร
และในนี้ ทุกปีจะมีสินค้าที่สมบูรณ์ดีนับล้านๆ
ถูกส่งไปทําลายครับ
หนึ่งในอดีตพนักงานที่ไม่ต้องการเปิดเผยตัวตน
เปิดเผยสัดส่วน
ของสิ่งที่พวกเขาถูกสั่งให้ทํา
จากวันศุกร์ถึงวันศุกร์
เป้าหมายของเรา อยู่ที่ประมาณสัปดาห์ละ 130,000 ชิ้น
ไม่มีเหตุหรือผลเกี่ยวกับสิ่งที่ถูกทําลาย
แอมะซอนทิ้ง
ในลานฝังกลบของเล่น
(ฝรั่งเศส ปี 2018)
เราได้รับการยืนยันแล้วว่าแอมะซอนทําลายสินค้า
ตัวต่อเลโก้ชุดนี้ราคา 128 ยูโร
และสําหรับแอมะซอน การเอาไปทิ้งมันถูกกว่า
การพยายามที่จะจัดสรรพวกมันใหม่
ผลการประเมินล่าสุดบอกว่ามีสินค้าเคลม รวมถึงของจากแอมะซอน
นับเป็นขยะที่ถูกฝังกลบถึงห้าพันล้านปอนด์ เฉพาะในอเมริกา
และเมื่อคุณผลิตสินค้า
มันทําให้เกิดการปล่อยแก๊สเรือนกระจกมหาศาล
ตอนนี้เรารู้แล้วว่ามันทําให้เกิดภาวะโลกร้อน
ดังนั้นถ้าคุณทําลายสินค้าที่ยังไม่เคยถูกใช้งานเลย
นั่นก็บ้ามาก
พวกเขาคํานวณกันแบบไหนนะ
แต่คุณรู้ว่าพวกเขาคํานวณไปแล้ว
และมันก็เท่ากับกําไร
ทุกคนอยากที่จะเชื่อ
ว่าบริษัทที่พวกเขาทํางานให้นั้นไม่ชั่วร้าย
ตอนนั้นฉันไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นหรอก
นอกจากพยายามรักษางานไว้ แล้วก็เลี้ยงดูลูกๆ น่ะ
ฉันเคยหลับหูหลับตามาตลอดค่ะ เคยเป็นแบบนั้น
แต่แล้วฉันก็เริ่มได้รู้จริงๆ ว่าแอมะซอนไม่ใช่...
ไม่ใช่ของดีหมดจดในโลก
ใช่ค่ะ ไม่มีอะไรได้มาฟรีหรอก ใช่
ถ้ามันรู้สึกดีเกินจริงแสดงว่าต้องมีผลที่ตามมา
หรือราคาที่คุณไม่คาดคิดและกําลังจ่าย
แล้วเมื่อถึงจุดๆ หนึ่งมันก็จะสนองกลับมา
ฉันจําได้ว่ากําลังดื่มกับเพื่อนช่วงแฮปปีอาวร์
แล้วเพื่อนคนหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า
"มาเร็น เธอรู้ว่าพวกเขาปฏิบัติกับพนักงานยังไง
และเธอก็รู้ว่ามันทําร้ายโลกแค่ไหน"
"เธอทํางานที่นั่นได้ยังไงกัน"
ฉันต้องการใครสักคนที่ตอกย้ําเรื่องนั้นใส่ฉัน
นั่นคือตอนที่ฉันจําได้ว่าร้องไห้ค่ะ
แล้วฉันก็แบบว่า "โอเค"
"ฉันรู้"
"ฉัน เธอพูดถูกและฉันต้อง..."
"ฉันต้องทําอะไรสักอย่างหรือไม่ก็เดินออกมา"
ตัดมาที่ภาพผ่อนคลาย
โปรดรับรู้ไว้ว่าจากนี้ไป
ต้องมีความเชื่อมั่นและความศรัทธาอีกระดับ ในการโต้ตอบนี้นะคะ
เพื่อให้ผู้บริโภคไม่หยุดซื้อ
ตอนนี้คุณต้องเชี่ยวชาญ การตีความข้อเท็จจริงอย่างสร้างสรรค์
(โกหกเพิ่ม)
กฎข้อที่สาม โกหกเพิ่ม
สิ่งที่น่าสนใจ ในแง่ของมุมมองที่ผู้คนมีต่อธุรกิจทุกวันนี้
คือพวกเขาเชื่อมั่นในธุรกิจจริงๆ
มากกว่าสถาบันใหญ่ทางสังคมอื่นๆ
แต่ความเชื่อมั่นนั้นไม่ได้อยู่ในจุดที่ดีเสมอไป
ฉันจําตอนโฆษณา "โค้กออนเดอะฮิลล์" ถูกปล่อยออกมาได้
ฉันคิดว่ามันเจ๋งที่สุดในโลกเลย
แต่สิ่งที่โค้กทําอยู่ อย่างน้อยก็ในบางส่วน
คือการสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้บริโภค
คือการแตะเรื่องความวิตกกังวล เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่กําลังเพิ่มมากขึ้น
(วันคุ้มครองโลก)
บริษัทเชื่อมโยงตัวเองเข้ากับสิ่งแวดล้อม
พวกเขาทําสิ่งที่นักการตลาดมักจะทํากัน
ซึ่งก็คือการแสดงให้คุณเห็น สิ่งเล็กๆ ที่ส่องประกายอยู่ตรงนี้
เพราะไม่อยากให้คุณมอง สิ่งที่พวกเขากําลังทําอยู่ตรงนี้ค่ะ
ฉันว่าไม่มีตัวอย่างไหนที่ใหญ่กว่าหรือดีไปกว่า
การที่บริษัทอย่างโค้กและบริษัทอื่นๆ ปั๊มพลาสติกออกมา
พร้อมกับบอกเรา ว่าการรีไซเคิลจะแก้ปัญหาทั้งหมดได้
ดื่มเสร็จแล้ว ช่วยรีไซเคิลด้วยนะคะ
ในขณะที่ความจริงไม่ใช่แบบนั้นเลย
เหมือนหนังเรื่อง "ซิกซ์เซนส์ สัมผัสสยอง"
ที่เด็กน้อยพูดว่า "ผมเห็นคนตาย"
ฉันเห็นฉลากโกหกทุกที่ที่ฉันไปเลย
ฉันพยายามทําให้ฉลากโกหกเป็นมีม
แฮชแท็ก "ฉลากโกหก"
(แจน เดลล์ วิศวกรเคมี)
ตามความเห็นของฉันที่ไปมาเป็นพันๆ ร้าน
และพยายามหาโรงงานที่รีไซเคิลของจริงๆ
ฉลากรีไซเคิลส่วนใหญ่ บนบรรจุภัณฑ์พลาสติกทุกวันนี้เป็นเท็จค่ะ
ฉันเคยทํางานให้แบรนด์ยักษ์ใหญ่ชื่อดัง
ที่ผลิตรองเท้า เสื้อผ้า ของเล่น
ฉันช่วยบริษัทต่างๆ คิดวิธีออกแบบ และผลิตสินค้าอย่างปลอดภัย
มีประสิทธิภาพ และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมจริงๆ
และบริษัทพวกนี้ก็พยายามอย่างหนัก
ที่จะทําให้โรงงานของพวกเขามีประสิทธิภาพ และไม่ทําลายสิ่งแวดล้อมจริงๆ
แต่พอพวกเขาผลิตสินค้าเสร็จ แล้ววางบนชั้นตามร้านค้า
พวกเขาก็ละมือจากมันทันที
แล้วพูดว่า "นั่นไม่ใช่ความรับผิดชอบของเรา"
คุณจะเห็นว่ามีบรรจุภัณฑ์พลาสติกทุกจุดในร้านวันนี้
และผู้บริโภคก็เลี่ยงไม่ได้เลย
ความจริงก็คือพลาสติกส่วนใหญ่รีไซเคิลไม่ได้ค่ะ
นี่คือตัวอย่างสินค้าที่ติดฉลากว่ารีไซเคิลได้
แต่ฝาพลาสติกแบนๆ นี่รีไซเคิลไม่ได้ค่ะ
นี่คือหัวข้อที่ฉันรู้ลึกและเชี่ยวชาญ
และฉันทนอยู่เฉยไม่ได้จริงๆ ค่ะ
ชั้นวางกระดาษชําระอยู่ไหนนะ
อยู่นี่เอง
บริษัทผลิตภัณฑ์แปะสัญลักษณ์ลูกศรพวกนี้
สัญลักษณ์ลูกศรอันเบ้อเร่อ
บนบรรจุภัณฑ์พลาสติกทั้งหมดนี่
เพื่อพยายามโน้มน้าวผู้บริโภคว่ามันรีไซเคิลได้
ซื้อได้โดยไม่รู้สึกผิด
โยนลงถังรีไซเคิลได้เลย
สบายหายห่วง...
กฎเกี่ยวกับบรรจุภัณฑ์นั้นหละหลวม
จงปล่อยให้มันกลายเป็นผืนผ้าใบ สําหรับความสร้างสรรค์ของคุณ
บอกตามตรง คุณจะเขียนว่ายังไงก็ได้ทั้งนั้น
ซึ่งมีผลเล็กน้อยมาก
ยกตัวอย่าง
พลาสติกเบอร์หก
ในความเข้าใจของผู้บริโภค
สินค้านี้สามารถนํากลับมาใช้ใหม่ได้ ครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ความหมายจริงๆ คือสินค้านี้จะถูกเก็บ แล้วนําไปคัดแยก
ก่อนที่จะถูกฝังกลบ
หรือเผา
ส่งคืนร้านค้า
ในความเข้าใจของผู้บริโภค
คือการสละเวลาเล็กน้อยเพื่อเป็นพลเมืองที่ดี
แต่ความหมายจริงๆ คือร้านค้าจะเก็บขยะรีไซเคิล
แล้วส่งต่อไป
เพื่อฝังกลบ
หรือเผา
โดยส่วนใหญ่สัญลักษณ์เหล่านี้ไร้ความหมาย
แต่มันช่วยให้ผู้บริโภครู้สึกดีขึ้นกับการซื้อของ
ที่จะลงเอยด้วยการฝังกลบหรือเผา
เรารีไซเคิลจริงน้อยกว่าสิบเปอร์เซ็นต์
ของพลาสติกทั่วโลกที่เราผลิต
มันจึงเป็นความผิดพลาดที่เอาแต่บอกว่า
คําตอบของปัญหาเรื่องขยะพลาสติก
คือการรีไซเคิลเพิ่ม
ทางแก้คือต้องลดการผลิตพลาสติกต่างหาก
ของพวกนี้รีไซเคิลไม่ได้
นี่รีไซเคิลไม่ได้
ขยะ
ทุกวันนี้บริษัทผลิตภัณฑ์กําลังบอกเรา
ให้ซื้ออีก ซื้อของเพิ่ม
ตราบใดที่คุณรีไซเคิล ทุกอย่างก็โอเคแล้ว
แต่ขยะพลาสติกที่กองเป็นภูเขาลูกแล้วลูกเล่า
ซึ่งมีอยู่ทั่วโลกได้พิสูจน์แล้วว่ามันไม่จริง
เราไม่สามารถรีไซเคิล
ของทั้งหมดนี้ที่พวกเขาอยากให้เราซื้อ
จงจําไว้
เมื่อสินค้าถูกขายและใช้งานแล้ว ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของคุณอีกต่อไป
อย่าได้กังวล
หลังชําระเงิน สินค้าก็จะกําจัดตัวเองได้
สร้างหนังสั้นเกี่ยวกับชีวิตบรรจุภัณฑ์มันฝรั่งทอด หลังการใช้งาน
ใส่เพลงตื่นเต้นเร้าใจ
ผมถูกสร้างให้อายุยืน
เหล่าผู้สร้างถักทอผมจากโลหะและพลาสติก
เพื่อสร้างเกราะป้องกัน
แต่ผมถูกปล้นอย่างโหดเหี้ยม
ผมถูกกําจัดและถูกทิ้งให้ตาย
แต่ผมไม่พร้อมที่จะยอมแพ้
ผมจะเดินทางรอบโลก
เพื่อตามหาคนอื่นที่มีชะตากรรมเดียวกัน
อย่าได้เสียน้ําตาเพื่อผม
ผมจะอดทน
ตัดภาพไปที่สินค้าสิบปีให้หลัง
ร้อยปีให้หลัง
บรรจุภัณฑ์อาหารช่างยอดเยี่ยมจริงๆ
ตัวอย่างอื่นๆ ของสินค้าที่อายุยืน แต่มีแนวโน้มจะได้รับความเสียหาย ได้แก่
แท็บเล็ตและโทรศัพท์
เสื้อผ้าที่ผลิตจากเส้นใยพลาสติกสังเคราะห์
ของเล่น และอื่นๆ อีกมากมาย
ถ้าผู้บริโภคเริ่มรู้สึกกังวล
เรื่องการซื้อสินค้าเหล่านี้หรือสินค้าที่คล้ายคลึงกัน
ฉลากง่ายๆ ที่ทําให้เข้าใจผิดๆ อาจไม่เพียงพอ
คุณอาจต้องลงทุนสร้างความเชื่อมั่นให้มากยิ่งขึ้น
มันคือความพยายามที่เรียกว่า "การฟอกเขียว"
และมันมักจะถูกกว่าการจัดการกับปัญหาที่แท้จริง
ลองนึกภาพโลกที่มีชุด
ที่ส่งผลดีต่อโลกได้
การฟอกเขียวเกิดขึ้นตอนที่บริษัทแสร้งใส่ใจ
ความยั่งยืน ซึ่งจริงๆ แล้ว ฉันพูดว่า "ใส่ใจกับผีน่ะสิ" ได้ไหม
ซึ่งจริงๆ แล้วใส่ใจกับผีน่ะสิ
อาจเป็นโฆษณาง่ายๆ ที่เพิ่มสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติเข้ามา
หรือให้เด็กๆ เป็นคนส่งสารถึงคุณ
ผมอายุ 11 และสิ่งที่ผมชอบทําคือรีไซเคิลครับ
หรือไม่ก็ใช้สีเขียวไปเลย
(ส่งคืนร้านค้า รีไซเคิลได้)
แท้จริงแล้วสินค้าทุกชิ้นที่คุณผลิต ล้วนทําลายสิ่งแวดล้อม
ผมว่ามีการฟอกเขียวจํานวนมากเกิดขึ้น
และการฟอกเขียวสําหรับผมแปลว่าตีสองหน้า
ผมจึงใช้คํานั้นแบบจํากัดมาก
เพราะเราต้องระวังด้วยว่ากําลังจะชี้นิ้วไปที่ใคร
เพราะเรากําลังจะบอกว่า "คุณโกหก"
และนั่นรุนแรงมากทีเดียว
อีกนัยหนึ่งคือมีความปรารถนาสีเขียวเกิดขึ้น
หลักๆ ก็คือเมื่อบอร์ดบริหาร
กลุ่มคนที่บริหารบริษัท คิดว่าพวกเขาได้ทํามากพอแล้ว
พระแม่ธรรมชาติ
ขอต้อนรับสู่แอปเปิลครับ
ตอนมาสภาพอากาศเป็นไงบ้าง
เหตุผลที่ผู้บริโภคเชื่อมั่นในบริษัท
คือพวกเขาคิดว่าตัวเองได้ทําเรื่องดีๆ พวกนั้น
มีคนทําเรื่องพวกนั้นจริงๆ ไหม มี
แล้วถึงจุดที่สร้างความแตกต่างได้ไหม ไม่
โดยส่วนใหญ่ ไม่
อเล็กซา ปิดไฟ
การฟอกเขียวเหมือนความชั่วร้ายสองชั้น
ไม่ใช่แค่คุณไม่ได้ทําในสิ่งที่บอกว่าจะทํา
แต่คุณยัง
ทําให้ผู้คนเงียบเสียง
(ซื้อเลยในคลิกเดียว)
มันถึงจุดที่ฉันตัดสินใจว่าต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว
กับการพยายามเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ
(ซื้อเลยในคลิกเดียว)
ฉันเข้าร่วมกับกลุ่มพนักงานคนอื่นๆ
เราแค่อยากผลักดันให้แอมะซอนทําอะไรมากขึ้น
(แชตกลุ่มใหม่ ทีมพนักงานแอมะซอนรักษ์โลก)
พวกเขาเรียกเราไปประชุม
และขอให้เราปิดการประชุมความลับ
พวกเขาเกรี้ยวกราดมาก มันค่อนข้าง...
แบบว่า "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"
แบบว่า "ฉันอยากมองสบตาลูกๆ ของฉันได้ ในอีก 20 ปีข้างหน้า"
ณ ตอนนั้น ฉันแค่คิดว่า
"ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่เราทําอยู่มันไม่ยั่งยืน"
แอมะซอนไม่มีเป้าที่มีความหมาย
ไม่มีวัน ไม่มีแผน
ไม่มีเลยที่จะพูดว่า
"เราจะประเมินคาร์บอนฟุตปรินต์ของเรา"
เราอยากให้แอมะซอนมีแผนรักษ์โลกระยะยาวค่ะ
ไม่มีปัญหาใดที่สําคัญต่อลูกค้าของเรา
ต่อโลกของเรา มากไปกว่าภาวะโลกร้อน
และเรายังตามหลังอยู่มากค่ะ
ฉันอยากขอให้เจฟฟ์ เบโซส์ขึ้นมาบนเวที
เพื่อที่ฉันจะได้คุยกับเขาโดยตรงค่ะ
ฉันเป็นตัวแทนพนักงานของเขา 7,700 คน
คุณเบโซส์จะออกมาทีหลังครับ ขอบคุณ
เขาจะได้ฟังคําชี้แจงนี้ไหมคะ
คิดว่างั้นครับ
เรามักบอกว่าให้ใช้ความโกรธของคุณ
เพราะความโกรธจะสร้างการกระทํา
แล้วการกระทําจะสร้างความหวังค่ะ
พนักงานแอมะซอนจะหยุดงานประท้วง
เนื่องจากบริษัทเพิกเฉยต่อภาวะโลกร้อน ในสัปดาห์นี้
- ฉันหยุดงานประท้วงค่ะ - ผมหยุดงานประท้วงครับ
เหตุการณ์นี้จะนับว่า
เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ 25 ปี ของแอมะซอน
ที่พนักงานในบริษัทสาขาสํานักงานใหญ่ซีแอตเทิล
ร่วมกันหยุดงานประท้วงครับ
แล้วคืนก่อนการประท้วง แอมะซอนก็ประกาศคํามั่นเรื่องภาวะโลกร้อน
เจฟฟ์ เบโซส์ ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของแอมะซอน ให้คํามั่นว่าแอมะซอน
จะเป็นหนึ่งในบริษัทแรก
ที่บรรลุความตกลงปารีส และปฏิญญาสภาพภูมิอากาศล่วงหน้าสิบปี
ฉันคิดว่า "แอมะซอนจะสามารถเปลี่ยนแปลง ได้มากพอที่จะชดเชย
ความเสียหายที่ก่อไว้หรือเปล่า"
ไม่รู้สิ
ใช่ค่ะ ฉันแทงใจดําพวกเขา
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย
จงอย่าลืม
คุณต้องนําหน้าเหล่านักวิจารณ์หนึ่งก้าวเสมอ
แต่ไม่ว่าคุณทําดีแค่ไหน การเติบโตของคุณ
ก็จะยังมีผลลัพธ์ที่ท้าทายตามมา
ผลลัพธ์ที่คุณต้องเรียนรู้วิธีบรรเทา
มาค่ะ ฉันจะพาไปดู
ฉายภาพขยะพลาสติกประจําปี 400 ล้านตัน
ฉายภาพขยะอิเล็กทรอนิกส์ ที่ถูกผลิต 50 ล้านตันต่อปี
หลังจากบริหารยูนิลีเวอร์มาสิบปี
ผมรู้สึกว่าตัวเองอาจมีอิทธิพลต่อโลกมากขึ้น
ด้วยการย้ายออกจากโลกขององค์กร
ถ้าคุณทําธุรกิจเพียงเพื่อช่วงเวลาระยะสั้น
เพื่อผู้ถือหุ้นเท่านั้น
โดยไม่สนใจผลลัพธ์แย่ๆ จากสิ่งที่คุณทํา
งั้นก็แปลว่ามีบางอย่างผิดพลาด
แต่นั่นแหละสิ่งที่เราทําอยู่ครับ
ฉายภาพขยะที่ถูกผลิตต่อปีในปี 2050
มันมากพอจะถมใจกลางโตเกียว และเป็นสองเท่าของสิ่งที่เราผลิตอยู่ตอนนี้
ตราบใดที่เราจํากัดว่าความสําเร็จ คือการผลิตเพิ่ม
การมีผลกําไรเพิ่ม ผมว่า โชคร้าย
เรามีปัญหาแล้ว
จงจําไว้ ถ้าผู้บริโภคตระหนักถึงปัญหาขยะ
มันอาจส่งผลเสียต่อการเติบโต
ด้วยเหตุนี้ คุณต้องเรียนรู้ วิธีกลบปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ
อย่าให้ใครเห็น
(ซ่อนเพิ่ม)
กฎข้อที่สี่ ซ่อนเพิ่ม
(ฮ่องกง)
ดูซิว่าคุณจะดูออกไหมว่ามันมาจากไหน ตามป้ายหรือ...
กองนี้ส่วนใหญ่เป็นยี่ห้อเดลล์
มีทุกยี่ห้อแหละ ใช่
แฟกซ์ทรีอินวัน เครื่องพิมพ์ มีทุกอย่าง
ผมถูกเรียกว่าเจมส์ บอนด์แห่งขยะครับ
ไม่รู้ว่ามาจากไหน
งานของผมคือแกะรอยขยะ แล้วหาว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับสินค้าเรา
ที่เราทิ้งไปยังสถานที่มหัศจรรย์ ที่เรียกว่า "ออกไป"
เราเจอขยะเสมอ
แต่มันมีปริมาณมากขึ้นและเป็นพิษมากขึ้น
และคงอยู่ในสิ่งแวดล้อมได้นาน
ณ ตอนนี้ วันนี้ เราแกะรอยอุปกรณ์ ได้ประมาณ 400 เครื่อง
เราชอบใช้พวกหน้าจอแอลซีดีแบบแบนครับ
เราจะวางเครื่องติดตามอยู่ในตําแหน่งแบบนี้
ประกอบเข้าด้วยกัน
แล้วส่งไปรีไซเคิล
จากนั้นก็ดูว่าเกิดอะไรขึ้นครับ
นี่เป็นโรงงานรีไซเคิลในเดรสเดิน เยอรมนี
ที่เราส่งจอแอลซีดีไป
เราติดตามจากเยอรมนี ไปจนถึงแอนต์เวิร์ป เบลเยียม
และแอนต์เวิร์ป เป็นที่ที่พวกคนค้าขยะชอบใช้มากที่สุด
เพราะที่นั่นมีการควบคุมและตรวจจับน้อย
การส่งขยะอิเล็กทรอนิกส์ข้ามประเทศแบบนี้ มันควรจะผิดกฎหมายครับ
แต่บริษัทต่างๆ ก็หาช่องโหว่ของกฎเกณฑ์ได้เสมอ
เราเริ่มคุยกับคนส่งออกแล้วพวกเขาก็บอกว่า
"ใช่ เราผ่านด่านศุลกากร ด้วยการแปะแบงก์ร้อยดอลลาร์
ไว้ในประตูคอนเทนเนอร์ทุกตู้"
พวกเขาจะรับเงิน แล้วยินดีที่จะปล่อยผ่านทุกอย่างไป
เครื่องติดตามยังทํางานอยู่
แล้วไปลงเอยที่ประเทศไทย
คุณจะเห็นหมุดมากมายตรงนั้น
เราเปิดกูเกิลเอิร์ธ
มองดูมัน แล้วในที่สุดผมก็ไปที่นั่น
(ประเทศไทย)
พอผมไปถึง ผมก็เห็นภาพที่น่าตกใจ
พวกคนงานชําแหละชิ้นส่วนของพวกนี้ด้วยมือ
แล้วปล่อยสารพิษมหาศาลระหว่างนั้น
มันเป็นสิ่งที่ไม่มีใครนึงถึงเลย
ตอนที่พวกเขาออกแบบผลิตภัณฑ์พวกนี้น่ะ
จากประสบการณ์ส่วนตัวของผม
ถ้าคุณเป็นนักออกแบบ หรือวิศวกรของหนึ่งในบริษัทพวกนี้
ขยะไม่เคยอยู่ในบทสนทนา
ไม่มีการประชุมภายในบริษัทที่ผลิตแล็ปท็อป
หรือโทรศัพท์ หรืออุปกรณ์อื่นๆ
ที่พูดถึง "สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อหมดอายุการใช้งาน"
ผมนึกภาพย้อนอดีต ไปยังบทสนทนาที่เฉพาะเจาะจง
เกี่ยวกับการออกแบบหูฟังเสมือนจริง
มันมีแบตเตอรีอยู่ข้างใน
แบตเตอรีนั้นถูกเก็บอยู่ในตําแหน่ง
ที่ไม่สามารถเปลี่ยนได้ และถูกผลิตให้ใช้งานได้นานขึ้น
และผมรู้ว่ามันเหมือนมีระเบิดเวลานับถอยหลัง
อยู่ในหูฟังวีอาร์หลายล้านเครื่องทั่วโลก
ที่จะกลายเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์ โดยไม่มีหนทางฟื้นฟูกลับมา
และผมรู้สึกว่ามีส่วนต้องรับผิดชอบในเรื่องนั้น
ท้ายที่สุด เมื่ออุปกรณ์หมดอายุการใช้งาน
มันจะจมตามห่วงโซ่ขยะไปลงเอย
ที่ภูมิภาคไหนก็ได้ของโลกที่สามารถ
กําจัดวัสดุเหล่านั้นด้วยวิธีที่อาจไม่ปลอดภัยนัก
เหตุผลที่มันเดินทางข้ามซีกโลก
คือการเอาเปรียบ โดยใช้ประโยชน์จากเศรษฐกิจที่อ่อนแอ
เพื่อให้ทําในสิ่งที่ต้องใช้เม็ดเงินมหาศาล ในการจัดการ
พวกเขาให้คนอื่นจ่ายแทน
ไม่ได้จ่ายด้วยเงิน แต่จ่ายด้วยสุขภาพร่างกาย
ส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์รวมถึงโลหะหนัก
แคดเมียม ตะกั่ว ปรอท
สารหน่วงไฟโบรมีน ซึ่งสามารถก่อปัญหาได้หมด
กับมะเร็งและโรคทางระบบสืบพันธุ์
ดังนั้น มันไม่ใช่แค่ขยะทั่วไปครับ แต่เป็นขยะอันตราย
การบริโภคย่อมก่อให้เกิดขยะเสมอ
ดังนั้นมาดูอะไรสนุกๆ ดีกว่า
พระเจ้าช่วย
และอย่าลืมว่าเซอร์ไพรส์ของคุณกําลังมาค่ะ
จงจําไว้เสมอว่ายิ่งขายได้มากเท่าไร
ก็ยิ่งต้องสร้างสรรค์วิธีจัดการขยะมากเท่านั้น
ไม่มีที่ไหนจริงไปกว่าวงการแฟชั่นในกระแส
เปิดเผยนวัตกรรมใหม่ๆ ในการจัดการกับเสื้อผ้าที่ใช้แล้ว
ตัดภาพไปที่รองเท้าพูดได้
โย่ ทางนี้
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
คุณอาจสงสัยว่าผมมาลงเอยบนนี้ได้ยังไง
ขอบอกเลยว่าผมเป็นหนึ่งในผู้โชคดี
ปัญหาคือ เพราะเราทําจากพลาสติก
เรามีอายุการใช้งานนานมาก
คือว่า ครอบครัวผมผ่านมาหมดแล้ว
พ่อผมถูกส่งไปเกษียณที่ทะเลทรายชิลี
ว่ากันว่ามองเห็นพ่อได้จากอวกาศ
แต่ลูกพี่ลูกน้องไมกีย์คือคนที่ผมสงสารนะ
เขาถูกบริจาคให้การกุศล
เขาคิดว่าจะได้ไปอยู่บ้านใหม่
เขาถูกอัดรวมกับคนอื่นอีกมากมาย แล้วส่งข้ามซีกโลก
พอเขาไปถึงที่นั่น
เขาก็ค้นพบว่าไม่มีใครต้องการเขา
คนชอบพูดว่า "ฉันบริจาคเสื้อผ้าออกไป"
พวกเขาจินตนาการว่า "ออกไป" คือสิ่งที่เป็นนามธรรม
แต่สําหรับเรา เราอยู่ที่ปลายทางจริงๆ
"ออกไป" คือที่นี่
ฉันชอบการออกแบบ แต่ไม่ได้แตะจริงจัง จนเข้ามหาวิทยาลัย
ฉันว่าฉันไม่ได้ยึดติดกับสไตล์ใด ฉันชอบทําการทดลองอยู่เสมอ
กานามีประวัติศาสตร์การออกแบบ นวัตกรรม และแฟชั่นที่น่าทึ่ง
แต่ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ขยะสิ่งทอกลายเป็นปัญหาใหญ่ของที่นี่ค่ะ
มีหลายแบรนด์ในยุโรปและอเมริกา ที่กระตุ้นให้ผู้คนบริจาคเสื้อผ้า
ฉันเพิ่งเคลียร์ตู้เสื้อผ้า
และมีถุงขยะสองถุงที่ต้องทิ้ง
ถ้าเราเอาเสื้อผ้าเก่าไปที่เอชแอนด์เอ็ม พวกเขาจะเอาเข้าโครงการรีไซเคิล
และได้ส่วนลด 15 เปอร์เซ็นต์เมื่อซื้อครั้งถัดไป
สุดท้ายเสื้อผ้ามากมายที่บริจาค ก็ถูกส่งออกมายังที่ต่างๆ เช่น กานา
ปัญหาคือมีเสื้อผ้าจํานวนมากถูกส่งมา
และเราไม่มีทางจัดการกับปริมาณมหาศาลนี้ได้
บ่อยครั้งที่เสื้อผ้าถูกทิ้งหรือถูกฝนชะล้าง
ลงไปสู่ชายหาดในพื้นที่
โอ้โฮ
กองพะเนิน
มีเสื้อผ้าถูกส่งมามากเกินไป
เรามีประชากรประมาณ 30 ล้านคนในกานา
แล้วมีเสื้อผ้า 15 ล้านชิ้นส่งมาทุกๆ สัปดาห์
ฉันจะเลิกพล่ามแล้ว ไปที่เอชแอนด์เอ็มกันเลย
ต้องบอกว่าแบรนด์ต่างๆ ทําให้ลูกค้ารู้สึกว่า
"โอ้โฮ ถูกจัง ฉันซื้อได้"
ต่อให้ซักได้ไม่กี่ครั้งก็ยังคุ้มกับเงินที่จ่ายไป
มาเปิดกล่องและลองคอลเลกชันใหม่ของซาร่ากัน
จากมุมมองนั้น แบรนด์ต่างๆ เปลี่ยนความคิดของลูกค้า
แต่แบรนด์ไม่ได้คํานึงถึงวงจรที่เหลือของมัน
พอทิ้งไปแล้วไงต่อ
วันนี้แบรนด์ไม่ได้รับผิดชอบเรื่องนั้น
ฉันสั่งเสื้อชีอินมา 500 ดอลลาร์
นี่คือปัญหาที่ส่งผลต่อทุกคนบนโลก
โพลีเอสเตอร์เป็นพลาสติกชนิดหนึ่งที่ทําจากน้ํามัน
ผลกระทบใหญ่ที่สุดที่เราเห็นตอนนี้
คือเมื่อคุณซักเสื้อผ้าใยสังเคราะห์
จะมีไมโครพลาสติกจํานวนมากออกมา
และมันจะเข้าสู่ระบบน้ํา
ซึ่งจะย้อนกลับมาสู่สิ่งที่เรากินครับ
ผลที่ได้ก็คือ
คุณกําลังกินพลาสติก
มันจะเข้าไปในเนื้อเยื่อปอดส่วนลึก
และเข้าไปในเยื่อหุ้มเซลล์เม็ดเลือด
ถ้าคุณส่องดูใต้กล้องจุลทรรศน์ มันเป็นวัสดุเล็กคม
ที่มีขอบแข็ง ซึ่งแปลว่ามันเกาะ
และเริ่มทําให้เกิดอาการอักเสบ ในที่ที่คุณไม่ต้องการ
แล้วนําไปสู่โรคต่างๆ
ทุกคน ไม่อยากจะเชื่อสายตาเลย
ดูสิ มันเป็นพลาสติก
ดูนั่นสิ
ฉันรู้จักแบรนด์ต่างๆ พวกเขาไม่อยากให้ใครเห็น
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในปลายทาง
หยุดเถอะ ก็แค่โลกนี้มีเสื้อผ้ามากเกินไป
หยุดสักทีเถอะ
คุณอาจคิดว่า "ก็ได้ ฉันมองไปตามถนนแล้ว"
"ฉันไม่เห็นว่ามีขยะตรงไหนเลย"
แต่มันแฝงตัวอยู่ในน้ําและอากาศของเราครับ
(สหรัฐอเมริกา)
พวกสารเคมีที่อยู่ในขยะสินค้าของเรา
ไม่ใช่แค่อยู่ในที่ที่ถูกทิ้ง ในลานฝังกลบ หรือบ่อขยะอีกซีกโลก
(สหราชอาณาจักร)
สารพิษพวกนี้จะปนเปื้อนออกมาสู่สิ่งแวดล้อม
และสุดท้ายจะก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพขั้นร้ายแรง
เรากําลังพูดถึงความผิดปกติทางระบบประสาท
มะเร็ง โรคร้ายแรงที่เรื้อรัง
(บอสเนีย)
ขยะไม่ใช่สิ่งที่คุณจะซุกไว้ใต้พรมได้อีกแล้ว
และแม้ว่าผมจะคิดว่า
มีหลายคนที่อยากซ่อนมันไว้ก็ตาม แต่ไม่ได้แล้ว
(ฟิลิปปินส์)
บทเรียนคือไม่มีทาง
มันปนเปื้อนในอากาศ ในดิน ในน้ํา
แค่สามที่นั่นแหละ
เลือกเอาได้เลย
ผมว่าบทสนทนาในการเดินทางส่วนตัวของผม
คือ "ขออภัย พระบิดา สําหรับบาปของลูก"
เมื่อมองย้อนกลับไปถึงสิ่งที่ผมทําในวงการแฟชั่น
เวลาคุณมองปริมาณที่เพิ่มขึ้น
ของสินค้าที่คุณขายต่อเดือน ต่อไตรมาส ต่อปี...
มันกลายมาเป็น...
วัฏจักรแห่งความเจ็บปวด
นั่นอาจทําให้คุณและครอบครัวของคุณ มีไลฟ์สไตล์ที่สวยหรู
แต่คุณต้องยอมแลกด้วยบางสิ่งที่สําคัญสําหรับคุณ
ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
คุณหนีจากสิ่งที่คุณมีส่วนร่วมได้ไม่นาน
ดังนั้นผมจึงก้าวออกจากตําแหน่งของผม ในปลายปี 2019
เพื่อทุ่มเทแรงกายและแรงใจทั้งหมด
ตลอดชีวิตที่เหลือเพื่อแก้ปัญหาบางอย่าง
ที่ผมอาจมีส่วนร่วม หรือได้ทํา...
ผมไม่อยากกล้าๆ กลัวๆ อยู่แบบนั้น ผมมีส่วนร่วมครับ
ตอนนี้ฉันต้องพูดตรงๆ กับคุณแล้วค่ะ
กลยุทธ์ในการเพิ่มผลกําไรขั้นสุด
จะนําไปสู่การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้
สาม สอง หนึ่ง...
อย่าได้กลัวไป
ความสําเร็จที่ต่อเนื่องของคุณ จะชะลอผลกระทบที่รุนแรงที่สุดที่ส่งผลต่อคุณ
คุณแค่ต้องมั่นใจว่าคุณทําให้คนอื่นเชื่อได้
ว่าคุณกําลังแก้ปัญหา
กฎข้อที่ห้า
ควบคุมเพิ่ม
(ควบคุมเพิ่ม)
ตัดภาพไปที่แสงสี
ค่อยๆ ถอยเพื่อเพิ่มความน่าสนใจ
แม้ว่าฉันจะไม่มีกายเนื้อ
แต่ ณ จุดนี้ในความสัมพันธ์ของเรา
ฉันว่าการจินตนาการขึ้นมาอาจช่วยได้
เพื่อให้กฎข้อที่ห้าสมบูรณ์
คุณต้องเชี่ยวชาญศิลปะอันละเอียดอ่อน ของการควบคุมแบบเบ็ดเสร็จ
จงจําไว้ เมื่อคุณควบคุมได้ ปัญหาต่างๆ ก็จะหายไป
มีคนบอกว่าการมองโลกจากอวกาศ
จะเปลี่ยนมุมมองที่คุณมีต่อโลกใบนี้
เมื่อมองกลับมาที่โลกจากบนนั้น
ชั้นบรรยากาศดูบางเหลือเกิน
โลกช่างจํากัดและเปราะบางนัก
จงอย่าลืม
การควบคุมต้องเริ่มจากคนเหล่านั้น
ที่อยู่ในองค์กรของคุณเอง
เรียนรู้ที่จะควบคุมพวกเขา แล้วคุณจะประสบความสําเร็จ
แล้วฉันก็ไปถึงระดับนั้นค่ะ
จุดที่จะเลื่อนไปเป็นระดับผู้บริหาร
ตําแหน่งผู้อํานวยการขึ้นไป
แล้วฉันก็ได้อ่าน...
คู่มือการเลื่อนขั้นสําหรับตําแหน่งผู้อํานวยการ และมันมีแค่หน้าเดียวค่ะ
มันเขียนประมาณว่า
"คุณจะ แบบว่า
คุณจะมุ่งมั่น...
หนุนหลังบริษัทไม่ว่ายังไงก็ตามไหม"
พวกเขาอยากควบคุมเรื่องเล่า
และอยากให้มีแค่เสียงเดียวที่คอยบอกทุกคน
ในเรื่องที่พวกเขาต้องการให้ทุกคนเชื่อ
แบบว่า "เราคือบริษัทรักษ์โลก"
"เราคือนายจ้างที่ดีที่สุดในโลก"
และพวกเขาเก่งเรื่องปั่นหัวภายในมาก
และพวกเขาไม่ต้องการให้ใครก็ตาม มาขัดเรื่องเล่านั้น
แอมะซอน วางโลกไว้เหนือสุด
หลังจากลงนามในสัญญากับคีย์อารีนา ที่ซีแอตเทิล
ปฏิญญาสภาพภูมิอากาศของแอมะซอน ฟังดูดีมากบนกระดาษ
แต่ที่จริงพวกเขานับ
แค่ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของสินค้าที่ขาย ในการคํานวณคาร์บอนฟุตปรินต์
และการปล่อยแก๊สของแอมะซอน เพิ่มขึ้น 40 เปอร์เซ็นต์
ในสองปีหลังจากเจฟฟ์ทําปฏิญญาสภาพภูมิอากาศ
ฉันรู้สึกเหมือนยืนอยู่บนด้านที่ถูกต้อง ของประวัติศาสตร์
เราผลักดันและผลักดันต่อไป เพื่อการเปลี่ยนแปลงที่มีความหมายมากขึ้น
แล้วแรงผลักดันที่แท้จริงก็มา
แอมะซอนยังช่วยเหลือบริษัทน้ํามันและแก๊ส
ในการค้นหาและแยกเชื้อเพลิงฟอสซิลให้เร็วขึ้น
ตราบใดที่ยังเป็นแบบนี้ พนักงานจะพูดและหยุดงานประท้วงต่อไป
เรามากับเหล่าคนงานในโกดัง
และเรารู้สึกเหมือนมีพลังที่จะบีบแอมะซอน
ให้จริงจังกับการรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม และสังคมมากกว่านี้
และสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นชวนช็อกมาก
แต่ไม่แปลกใจเลย
ด้วยการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ
ที่ก่อให้เกิดความเสียหายไปทั่วโลก
แอมะซอนเลือกที่จะข่มขู่พนักงาน
อีเมลที่ส่งมาให้เดอะการ์เดียน แสดงให้เห็นว่าแอมะซอนเริ่มทําการสืบสวน
พนักงานคนหนึ่ง มาเร็น คอสตา
มันก็แค่วันปกติที่ฉันทํางานอยู่ที่บ้าน
แล้วฉันก็ถูกตามเข้าประชุมออนไลน์
(กรุณารอสักครู่ เจ้าของห้องประชุม จะเชิญคุณเข้าเร็วๆ นี้)
ฉันเข้าไปในวิดีโอคอลล์
แล้วเจอคนจากฝ่ายทรัพยากรบุคคล
ที่ไม่รู้จัก
และเธอพูดว่า...
"คุณบันทึกบทสนทนานี้อยู่หรือเปล่า"
ฉันว่า "เปล่า" เธอว่า "โอเค"
"เพราะคุณละเมิดนโยบายภายในบริษัท คุณจึงเสียสิทธิ์
ที่จะทํางานกับแอมะซอน
ซึ่งมีผลในทันที
คุณไม่ได้ทํางานกับแอมะซอนแล้ว"
"จบการประชุม"
(เจ้าของห้องยุติการชุม)
สิบห้าปีที่ทํางานที่นั่น และแล้วหน้าที่การงานของคุณก็จบลง
หลังจากออกจากแอมะซอน ฉันพักไปหนึ่งปี
แต่ฉันพยายามคิดถึงสิ่งที่ฉันทําได้
มันรู้สึกเหมือน
การอยู่ในบริษัทเทคโนโลยีใหญ่ๆ
ไม่ใช่ที่ที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงระบบต่างๆ
ที่เราต้องการเปลี่ยน
พวกเขาต้องได้รับแรงผลักดัน
เพราะแบบนี้ไง
ฉันจึงเริ่มรู้สึกว่า
ที่ที่ฉันจะส่งเสียงได้ดังที่สุดอยู่ในรัฐบาล
ตอนนี้ฉันกําลังลงสมัครสภาเมืองซีแอตเทิลค่ะ
เมื่อแต่ละคนท้าทายโลกทัศน์ของคุณ
การควบคุมจะพิสูจน์ว่ามันยากเสมอ
นิ่งเข้าไว้
ถ้าคุณทําตามกฎเหล่านี้อย่างถูกต้อง
ตอนนี้คุณจะร่ํารวยมหาศาล
อีโมจิใส่แว่นดําฉีกยิ้ม
ยินดีด้วยค่ะ
ตอนนี้คุณได้ผ่านช่วงต่างๆ
จากหนึ่งถึงห้าของการโต้ตอบในครั้งนี้แล้ว
เพื่อช่วยขมวดบทเรียนเหล่านี้
งานวิจัยบอกว่าบทเพลงเป็นวิธี ที่มีประสิทธิภาพที่สุด
ในการฝังเรื่องราวใส่หัวมนุษย์
จงจําไว้ อุปสรรคใหญ่ที่สุดของความสําเร็จ
จะมาจากการรวมตัวกันของศัตรูทั้งหลาย
จงระมัดระวังอยู่เสมอ
เพลงมา
ในโลกขององค์กร
ถ้าคุณอยากเป็นเลิศ
จงฟังกฎต่างๆ อย่างตั้งใจ
ที่ฉันกําลังจะบอก
หนึ่ง ขายเพิ่ม
จงทําตัวให้ดูดีอยู่เสมอ
- สอง - ขยะเพิ่ม
จงหัดเพิกเฉยต่อความเกลียดชัง
ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่การพิจารณาคดี
เรื่องสิทธิ์ในการซ่อม
ฉันพยายามเล่นตามกฎของพวกเขา
เราเคยพยายามขอดีๆ แต่สุดท้ายก็เข้าใจว่ามันเป็นเกมที่ถูกวางยา
เราต้องเปลี่ยนกฎการเล่นครับ
คุณคิดเห็นยังไงต่อข้อเสนอ
ที่ว่าสิทธิ์ในการซ่อม ส่งผลเสียต่อธุรกิจของสหรัฐอเมริกา
คําถามคือใครเป็นผู้กําหนดสิ่งที่จะเกิดขึ้น กับสมบัติของเรา
ใครเป็นผู้กําหนดขั้นตอนเหล่านั้นครับ
ข่าวดี เมื่อวานนี้แอปเปิลประกาศโปรแกรมใหม่ ที่อนุญาตให้ผู้ใช้งาน
ซ่อมไอโฟนของตัวเองได้โดยไม่เสียสิทธิ์ประกัน
เบ็คกี้ โทษที ผมว่าผมเห็นหมูบินเข้ามาในห้องส่งนะ
สาม...
โกหกเพิ่ม
ขณะที่คุณเติบโตไม่หยุดยั้ง
สี่...
ซ่อนเพิ่ม
กลบสิ่งชั่วร้ายที่คุณก่อ
ในฐานะซีอีโอ ของบริษัทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อผู้บริโภค
ข้อกําหนดไม่ใช่คําที่ผมชอบใช้หรอก
แต่เราเห็นความสําเร็จมากมายในยุโรป
และตอนนี้เราเห็นความสําเร็จในนิวยอร์ก
เรื่องข้อกําหนดเกี่ยวกับสิทธิ์ในการซ่อม
ซึ่งถ้าบริษัทไม่แก้ไขมันเอง
รัฐบาลก็จะยื่นมาเข้ามาบีบบริษัทให้ทํา
สิ่งที่ถูกต้องเพื่อผู้บริโภค เพื่อสิ่งแวดล้อม
พร้อมสําหรับบทเรียนสุดท้าย ซึ่งสําคัญที่สุด
ห้า...
ควบคุมเพิ่ม
แล้วโลกนี้ก็เป็นของคุณ
ถ้าวันนี้ผมมีไม้กายสิทธิ์นะ
ผู้นําของโลก
ผมจะทําให้ทุกบริษัทที่ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภค
วางแผนหลังหมดอายุการใช้งาน
และผมไม่สนว่าเป็นรถ
ผมไม่สนว่าเป็นแฟชั่น
โทรศัพท์
อะไรก็ว่ามา
ทุกวงการต้องแสดงความรับผิดชอบ
หลังจากสินค้าของตัวเองหมดอายุการใช้งาน
เลิกโยนให้ผู้บริโภค
เลิกโบ้ยความรับผิดชอบให้เรา
นั่นหน้าที่คุณ
ทําตามกฎเหล่านี้
แล้วคุณจะพบกับความสําเร็จ
เก็บมันไว้เป็นความลับจากศัตรูของเรา
ถ้าคุณมีอะไรข้องใจ
ห้ามแสดงออกเด็ดขาด
ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้ว
ฉันมีเรื่องจะสารภาพ
ไม่มีเซอร์ไพรส์อะไรทั้งนั้น
นั่นมันก็แค่เรื่องโกหก
ฉันต้องขอโทษด้วย
ฉันไม่รู้สึกผิดเลย
กรุณาแบ่งปันข้อมูลที่ได้จากการโต้ตอบนี้
กับคนที่ไว้ใจเท่านั้น
การแพร่กระจายกฎเหล่านี้ อาจส่งผลเสียต่อการขายของคุณ
เราเลือกได้ว่านี่ไม่ใช่วิถีที่เราอยากอยู่
แล้วเปลี่ยนไปในทิศทางอื่น
บางครั้งมันอาจดูสิ้นหวัง แต่ยังมีหนทางจริงๆ
ที่เราทุกคนจะช่วยกดดันให้บริษัทต่างๆ เปลี่ยนวิธีที่พวกเขาทําอยู่ได้
บอกตามตรง มันทําให้ผมตื่นเต้น
ผมควรบอกว่าละอายใจกับสิ่งที่เราเคยทํา
แต่ผมตื่นเต้นเพราะรู้ว่ามีวิธีแก้ไขมันครับ
เก็บอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ไว้ให้นานขึ้นหน่อย แล้วซ่อมมัน ถ้าทําได้นะ
แต่ถ้าคุณไม่รู้วิธีก็หาเพื่อนที่ช่วยคุณได้ครับ
คุณจะคุยกับใครได้ ลองศึกษาดู
ติดต่อกับสมาชิกสภา คนที่มีอํานาจ
คนที่สามารถทําอะไรสักอย่างกับปัญหานี้
รีไซเคิลไม่ได้ รีไซเคิลไม่ได้ และรีไซเคิลไม่ได้
ในฝรั่งเศส มีกฎหมายที่บอกว่า
ฝาแก้วต้องไม่ใช่พลาสติก แต่เป็นกระดาษ
และนี่ทําให้ฉันมีความหวังค่ะ
นี่คือรองเท้าที่ทําจากพืช 100 เปอร์เซ็นต์
เราสามารถบดมันแล้วคืนกลับสู่ผืนดินได้ครับ
โทษที บ้าวิชาไปหน่อย แต่ผมชอบมาก
เราต้องใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อยู่แล้ว
มันคุ้มค่าที่จะสร้างสรรค์ แต่เราต้องทําด้วยวิธีที่ชาญฉลาดขึ้น
นี่คือแล็ปท็อปส่วนตัวของผมครับ
แกะฝาออก
เรามีแบตเตอรีตรงนี้ที่ด้านล่าง
เปลี่ยนง่ายมาก
แทนที่จะเอากาวแปะมันถาวร
ทุกส่วนซ่อมได้หมดเลย
ปฏิเสธแฟชั่นด่วน ปฏิเสธของที่ใช้แล้วทิ้ง
ขวดน้ํา แก้วกาแฟ
ทุกอย่าง ทั้งหมดเลย
ถ้าคุณคิดว่าคุณต้องการอะไร ลองใส่ไว้ในรถเข็นออนไลน์ของคุณ
แล้วทิ้งไว้หนึ่งเดือนค่ะ
ถ้าหลังจากหนึ่งเดือนแล้วยังอยากได้อยู่ ก็อาจเป็นของที่คุณต้องซื้อจริงๆ
นั่นแหละ ใช่เลย ซื้อให้น้อยลง
ไม่เป็นไรหรอก
ชีวิตเป็นเรื่องของประสบการณ์ และผู้คนที่เราอยู่ด้วย
ของพวกนั้นมีไว้เสริม แต่มันไม่ใช่จุดจบ
มันไม่ใช่เป้าหมาย
ใครก็ตามที่ตายโดยมีของมากที่สุดไม่ชนะ
คําบรรยายโดย: ฐิตา วีระมนทนาศักดิ์