Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pinagmasdan mo na ba ang walang hanggang kagandahan ng nilikha at inisip...
tinanong kung para saan ang lahat ng gubat, lambak, bundok, at lusak na ito?
Inalam kung ilang gusali ang giniba para mailagay ang mga ito
at sino ang nag-apruba noon?
Naisip mo ba ang magaganda pero masasangsang na hayop
na kahati natin sa planeta?
Ano'ng meron sa kanila?
Mula sa mga langgam
at mga kabayong mahaba ang leeg,
mula sa mga nakakadiring wombat, hanggang sa magagandang elepante,
ano'ng gusto nilang mangyari?
At ano'ng itinatago nila sa atin?
At siyempre, nandiyan tayo.
Parang mga tao.
Naisip mo ba kung paano tayo napadpad dito?
Saan tayo patungo?
Naisip mo ba ang pinakamalaking misteryo sa lahat,
ano ang kahulugan ng buhay?
Ako, hindi.
Pero 'yong iba, oo.
Sa loob ng ilang libong taon,
nahirapang bigyang kahulugan ng mga pantas, artista,
manunulat, at ng Tita Carol ko ang halaga ng sangkatauhan.
Palaisipan ba ang kahulugan ng buhay na kayang sagutin?
Kung oo, dapat ba tayong makinig o magtakip ng tenga
para makaiwas sa spoilers?
Sa landmark documentary special na 'to, lilibutin ko ang mundo
para maglakad nang mabagal sa magagandang lugar,
makalapit sa ilan sa pinakamahalagang molekula ng buhay
at makakilala ng mga akademiko, dalubhasa, at propesyonal na hayop,
para itanong ang pinakamahahalagang tanong
na lalabas sa bibig mo.
Hello, sino ka?
Ako si Brian Cox,
Particle Physics professor sa University of Manchester.
Brian ba o mas gusto mo ng Cox?
Kaya samahan n'yo ako, si Philomena Cunk, na alamin ang halaga ng lahat.
Ito ang Cunk on Life.
Maligayang pagdating sa ating universe,
isang malaking kalawakang binudburan
ng mga bituin, planeta, at iba't ibang basura sa kawalan.
Doon kayo nakatira.
Sa katunayan, nandito kayo sa larawang 'to,
pero di natin alam kung saan kasi sa lawak ng kalawakan,
hindi na kayo makita,
kahit ganyan ang tenga n'yo.
Napapatanong tayo pag tumitingin sa walang katapusang kalawakan.
Hindi lang kung nasaan na ang kisame,
pati na rin ang malalalim na tanong na tagos hanggang tumbong.
Mga tanong gaya ng "Paano napunta 'yan dito?"
KABANATA I PAGLIKHA
Sino ka?
Ako si Douglas Hedley,
nagtuturo ng Philosophy of Religion sa University of Cambridge.
Bakit ba tayo nandito?
Ibig mo bang sabihin, bakit umiiral ang mga tao?
Hindi, bakit tayo nandito sa... Malapit ba 'to sa bahay mo?
Hindi.
Ninety minutes ang biyahe papunta dito sa Piccadilly Line.
Maraming teorya kung paano napunta rito ang universe,
at galing sa kakaibang mundo ng relihiyon ang pinakaunang teorya.
Ito ang Mabuting Lumang Tipan,
ang unang bahagi ng Christian Cinematic Universe.
Wala dito si Hesus.
Tungkol ito sa masungit niyang ama,
isang misteryosong nilalang
na kilala lang natin sa stage name niyang Diyos.
Dederetsuhin ko na ang usapan.
May Diyos ba?
Oo.
Ang bilis no'n, ha.
Ayos.
May nakapagpatunay na ba?
Wala pa, maliban sa paraang nagsa-satisfy sa kanila.
May kapatid bang Simon ang Diyos?
Wala.
Pero di rin mapapatunayan 'yon, kaya baka meron.
Baka nga gawa ni Simon ang universe, e.
Ayon sa Lumang Tipan, nilikha ng Diyos at/o ni Simon ang universe
sa loob lang ng pitong araw.
Medyo malaking trabaho 'yon para magawa nang maikling panahon,
pero di gaya natin, di naabala ang Diyos ng sunod-sunod na iPhone notifications.
Nagsimula ang Diyos sa pagsasabing "Magkaroon ng liwanag,"
tama naman kasi kailangan niyang makita ang ginagawa niya.
Hiniwalay niya ang liwanag sa dilim, gaya ng ginagawa ko sa puti at de-kolor.
Susunod, nilikha niya ang kalawakan, kung ano man 'yon,
pati ang dagat at mga bituin.
Pagkatapos,
nilamnan ng Diyos ang karagatan ng mga hayop o ang tinatawag na mga "isda"
at ang papawirin ng mga lumilipad na halimaw o mga "ibon".
Saka niya pinutakte ang mundo ng mga insekto, reptilya, at mammal,
at kung anumang kategorya ang mga linta.
Panghuli, ang pinakatagumpay niya,
ginawa niya ang natatanging dapat ipagdiwang,
tayo.
Nasa planetang 'to ng Italya ang Sistine Chapel.
Makikita sa loob ang kahanga-hangang mga imahe
na ginawa ng pabidang pintor at dekorador na si Michael A.N. Jello.
Inabot ng apat na taon bago matapos ang artwork,
nasira tuloy ang napakagandang kisameng ito.
Pero kahit ano pa'ng tingin n'yo dito, dakila ang inilalarawan nito.
Ang paglikha ng Diyos ng buhay sa pagbabate ng kamay niya.
Nagbigay inspirasyon ang imahe ng dutdutan sa kasaysayan
sa mga bisita ng Sistine Chapel sa loob ng maraming siglo
at bisita ng replica na ito sa mas maikling panahon kaysa doon.
Ito na marahil ang pinakamagandang obra maestra sa sining,
pero pinakanakakainis ding tingnan.
Pag tinitingala ko ito, tinatamaan ako ng paghanga,
pero mas madalas, ng stiff neck.
Noong pintahan ni Michelangelo ang Sistine Chapel,
nagsimula ba siya sa sahig tapos binaliktad na lang ang gusali
o sa kisame na talaga?
Nasa kisame na talaga 'yong painting.
Medyo mataas 'yon, di ba?
Gumamit ba ng napakahabang brush si Michelangelo,
o sobrang haba ng braso niya?
Kinailangan niyang sumampa sa mga scaffolding,
tapos tumingala siya.
Di siya natuluan ng pintura sa mata habang nagpipinta?
Pusta ko, kukurap-kurap siya noon, parang ganito, o.
Hindi naman siya nagreklamo, pero baka nga.
Paano man niya ginawa 'yon,
matinding upper body workout ang pagpipinta sa Sistine Chapel.
Gaano kalakas ang mga braso ni Michelangelo?
Kung may paring dumamba sa likod niya habang nagpipinta siya,
maaabot at mahihila niya kaya 'yon?
Oo. Sa tingin ko.
Sa tingin ko, maskulado si Michelangelo. Ganoon na nga.
- So, mahahatak nga niya? - Palagay ko, oo naman. Kaya niya.
Si Adan ang lalaking ginagawa dito ng Diyos.
Siya ang kalahati ng unang celebrity couple, sina Adan at Eba,
na ginampanan dito ng mga artistang pumayag na maghubad.
Siyempre, walang tattoo 'yong totoong Adan at Eba na tinakpan pa namin
o kaya hikaw sa maseselang bahagi na pinatanggal namin sa kanila
at pinatago sa researcher namin.
Ginawa naming pixelated ang mga ari nila,
wala pang ganitong teknolohiya noong panahon ng Lumang Tipan,
kaya naman nakikita ko ang lahat,
kahit na ayaw ko talaga.
Hindi lang unang tao sa mundo sina Adan at Eba,
sila din ang unang naka-disappoint ng tatay nila.
Itinago ng Diyos ang sekreto ng karunungan sa prutas na mukhang masarap
at pinagbawalan silang kainin 'to sa kung anong dahilan,
pero kinain pa rin nila.
Ang unang Apple product na nagpadali ng pagbagsak ng sangkatauhan.
Ito ang orihinal na kasalanan,
at mula noon, tinuring nang makasalanan ang mga tao.
KABANATA II KASALANAN AT KABUTIHAN
Inaalala ng mga makasalanan na baka parusahan sila ng Diyos, ikaw ba?
Well,
makasalanan ako
gaya rin ng iba.
Hindi, dapat ba silang mag-alala na parurusahan mo sila?
Hindi.
Kinailangan ng tulong ng Diyos sa pagbabantay sa mga makasalanan,
alam niya agad sino'ng tatawagan.
Ito ang pinagpalang si Moises,
ang pinakasikat na influencer sa Lumang Tipan,
parang si MrBeast ngayon.
Inimbitahan ng Diyos si Moises sa tuktok ng Mount Sinai
at binigyan siya ng listahan ng mga batas na nakaukit sa mga bato.
'Yon ang kauna-unahan at pinakamabigat na press release.
Inutusan ng Diyos si Moises na ipalaganap ang mensahe,
na siguro nakakabuwisit
kasi binitbit niya ang mga bato habang naglalakad
at siguro, di kasya sa backpack niya.
Ilan ba ang Sampung Utos?
Ilan? Kasasabi mo lang. Sampu.
May sampung Sampung Utos?
Wala namang 100 utos.
Sampung utos lang ang meron.
May sampung utos.
Oo.
'Yon lang.
Itong mga dapat at di dapat gawin ang terms and conditions ng mga tao.
Dapat sumunod dito ang lahat ng Kristiyano
at tanggapin ang pana-panahong promo message galing sa Diyos
tungkol sa mga interes nila.
Paano napagkasya ng Diyos ang terms and conditions niya sa sampu,
e, 'yong iPhone end user license agreement nasa 100 pages ang haba?
Pinapatunayan lang na ang Diyos ay Diyos, kaya mas direkta siya.
Legal ba ang kontratang 'to?
Tipan 'yon na kasunduan ng pagmamahal sa pagitan ng Diyos at mga tao...
Hindi, 'yong sa iPhone 'ka ko.
Para maging masaya sa 'yo ang Diyos,
dapat umiwas habambuhay ang mga deboto sa mga makasalanang tukso,
gaya ng pagkainggit sa tamad.
Di naman lahat iniisip na masamang magsaya.
May ibang inaalay ang buhay sa hedonism,
ang pinakaimoral na ism sa lahat,
bukod sa jakolism.
May mga lungsod na tinayo para lang sa pagpapasarap,
malalaki at mayayamang lungsod gaya ng Swansea sa Wales,
pati na ang lugar na 'to.
Ito ang Las Vegas,
Spanish ng "Ang Vegas".
Kuta ito ng mga hindi pumupunta sa Mecca dahil sa kultura ng mga casino,
strip club, at walang tigil na inuman.
Vegas ang kumikinang na larawan ng pagpapakasarap ng mga tao,
sabi ng direktor namin,
masyado naman daw malayo at mahal na mag-shoot dito,
sabi ng producer namin na natalo sa debate.
Dahil sa reputasyon nito,
kilala din ang Las Vegas na Sin City,
na pinaiksing Cincinnati,
o ganoon sana kung hindi lang naging ibang lugar 'yon.
Umaasa ang mga turistang pumupunta dito taon-taon
na manatili sa Vegas ang nangyari sa Vegas.
Baka totoo 'yon.
Sa kabilang banda, nakikita ng Diyos ang lahat,
kahit 'yong ginagawa ng ex kong si Sean sa hinlalaki niya.
Hindi lang 'yong mga nagawa mong kasalanan ang alam ng Diyos.
Alam niya rin ang mga kasalanang naiisip mo pa lang gawin.
Alam ng Diyos ang mga iniisip natin.
Problema sa data privacy 'yon, di ba?
Pwede kayang tumanggi?
Ang alam ko, hindi.
Pwede mo kayang lituhin ang Diyos kung kunwari lang ang iisipin mo,
parang kabaliktaran ng totoong gusto mong isipin?
Pwede kaya 'yon?
Hindi siguro.
Hindi.
Kasi hindi lang siya Diyos na alam ang lahat,
isa rin siyang Diyos na kaya ang lahat, makapangyarihang Diyos.
Tatapatin na kita, ang daming red flags sa relasyong 'to sa Diyos.
Lagi niya tayong binabantayan.
Siya ang nasusunod.
Mainitin ang ulo niya.
Iniisip niyang Diyos siya.
Hindi kaya toxic na narcissist lang siya?
Kung susundin mo nang matuwid ang Diyos, aakyat ka sa kaharian ng langit,
maganda naman 'yon,
pero kung matanda ka nang mamamatay,
hindi ka matutuwang umakyat sa mataas na hagdan.
Sa langit, wala nang trabaho.
Maghugas ng pinggan na ang pinakamahirap na iuutos sa 'yo,
pero dahil nalubos na ang gutom ng katawang lupa mo,
'yong pakalat-kalat na tasa na lang 'yon.
Ang alternative ng langit ay impiyerno,
ang nag-aapoy na kumunoy ng sumpa at pagdurusa
na two stars lang ang review sa Tripadvisor.
Sobrang spiritual ng show na 'to.
Pwedeng magtanong tungkol sa kaluluwa natin?
Huhusgahan ba ang kalinisan ng kaluluwa natin pagdating sa langit?
Huhusgahan tayo batay sa ginawa natin sa mundo.
Ano'ng makikita pag tiningnan natin ang kaluluwa natin?
Depende kung gaano kalalim ang handa nating makita.
Gaano kalalim ang titingnan.
Dahil mapagtanim ng galit ang Diyos,
nagpapalakas sa kanya ang mga tagasunod niya
sa pamamagitan ng organisadong paghingi ng tawad
na tinatawag na pagsamba.
Enter our souls, King of Heaven
Even though they reek of sin
Enter our souls resolutely
Penetrate the depths within
Our souls! Our souls!
Fill them up unto the brim
Maraming nakakahanap ng purpose sa pagpuri sa Diyos sa ganitong paraan,
ang sumipsip sa boss.
Kung sa taas nanonood ang Diyos,
bakit tayo nakaluhod pag nagdadasal?
Pagpapakita ng paghanga at kabanalan ang pagluhod.
Oo, pero bakit kailangang lumuhod, tapos yumuko?
Ang hirap pakinggan no'n, e.
Di ba, mas maganda kung titingala ka, tapos isisigaw mo ang gusto mo sa langit?
Di naman literal na nasa taas ang Diyos.
Gano'n ba? E, nasaan ba siya? Ano'ng address niya?
Nananahan ang Diyos
sa lahat ng lugar sa lahat ng oras.
Ha, kahit sa loob ng cabinet?
Alam mo, mahalaga ang tanong mong 'yan
kasi isang paraan ng pag-iisip
tungkol sa divine presence niya ay kung ano'ng nalalaman niya.
Kaya wala sa loob ng cabinet ang Diyos,
pero alam niya ang nangyayari sa loob ng cabinet.
So, nasa cabinet ba siya o wala?
Di lahat naniniwalang Diyos lang ang nagbigay sa atin ng buhay.
May iba pang kuwento ng pinagmulan.
KABANATA III LAMANLOOB AT LABAS
Ang lalaking papalapit sa inyo ay ang henyong si Charles Darwin.
Sumakay si Darwin sa beagle papuntang Galápagos,
kung saan nakaisip siya ng teorya dahil sa isang exotic tortoise,
'yong teoryang hindi dating katawan ng tao ang katawan ng tao.
Bakit natin sinasabing lumabas sa mga unggoy ang mga ninuno natin?
Lumabas ang ninuno natin...
Sa mga unggoy.
Di sila galing sa unggoy.
Galing tayo at ang mga unggoy sa iba.
Sa chimp.
Hindi talaga siya katulad ng chimp, modernong unggoy, o tayo.
Sige. Hindi tayo galing sa chimp?
Hindi.
Mahirap paniwalaang nagmula tayo sa karne ng matsing,
maliban na lang kung naniniwala kang pareho ang lahat sa ilalim ng microscope.
Marami ang may buhay, mula sa maliliit hanggang malalaking mikrobyo.
Binubuo ng cell ang lahat ng may buhay,
parang sa kulungan,
kaya siguro ang lungkot mabuhay.
Life sentence ito.
Gaya ng sentences na sinasabi ko tungkol sa buhay sa programang 'to.
Importante ba ang cells?
Well, wala tayo kung walang cells.
Gawa tayo sa trilyon-trilyong cell.
Galing tayong lahat sa isang cell, kaya importante 'yon sa 'tin.
Lagi bang naghihiwalay at dumadami ang cells ko,
kahit habang nakaupo tayo dito?
Mula nang umupo ka diyan,
may isang milyong cell nang naghiwalay sa katawan mo.
Kaya pala lagi akong pagod, e.
Hindi dadami ang cell kung wala nito,
ang IKEA instruction manual ng buhay, ang DNA.
Maliit, pero komplikado ang DNA, parang si Tom Cruise.
Aabutin nang 50 years ang typist na i-type ang lahat ng DNA sequence,
na isang malaking katangahan kasi pwede namang i-cut and paste.
Biased na inisip kong babae siya,
pero nasa DNA ko 'yon, di ko 'yon kasalanan.
Alam mo ba 'yong D and A?
Oo.
May D and A ba tayong lahat?
Pwede bang may D o A tayo, pero hindi pareho?
Hindi 'yon D at A.
Tatlong letra 'yon. DNA.
Pag titingnan mo ako, mukha ba akong may DNA?
Alam kong may DNA ka kasi meron kang buhay,
lahat ng may buhay, may DNA.
Sinubukang gumawa ng buhay ng kaibigan kong si Paul
sa pagsasaksak ng DNA niya sa suha,
kaya lang, sa kalagitnaan ng experiment, hinampas siya ng tindero.
Bakit kontrobersiyal ang science?
Sorry, parang hindi na konektado ang tanong mo sa kuwento ng...
- DNA. - Hindi, iba na nga 'to.
Isang malaking misteryo ng buhay
ay kung paano ko naging kamukha ang nanay
at tatay ko
nang sabay,
kahit na isa lang ang mukha ko.
Totoo bang ang pinakamahalagang magagawa natin, e, umihi sa salawal?
Ipasa ang genes.
- Ano 'yon? - Sorry, "ipasa ang genes" 'yon.
A, sige.
Totoo bang ang pinakamahalagang magagawa natin bilang tao...
Pass.
Pass sa genes.
Di ko masasabing 'yon ang pinakamahalaga,
pero mahalaga nga 'yon
kasi ang ibig sabihin noon, ipapasa mo ang genes mo
sa anak mo.
Paano kung ayokong ipasa ang genes ko?
Hindi naman kailangan.
Sige. Paano ko maiiwasan 'yon?
Well...
Dapat makipagtalik ka.
Para hindi ko maipasa ang genes ko?
SIMULA NG TAO
Lahat ng may buhay, nagpaparami,
ibig sabihin, nanganganak lahat ng may buhay.
Mga aso, leon, baboy, penguin,
unggoy, shell monster,
elepante, kabayo,
si David at Victoria Beckham, baboy ulit.
Nakatago sa loob ang reproductive organ ng mga babae para sa pag-iingat
at karaniwan lang makikita sa likod ng paywall.
Nasa labas naman ng katawan
ang ari ng mga lalaki o ang "Mr. Genitals",
kaya madaling makuhanan ng picture at ipadala sa iba nang walang pahintulot.
Alin dito ang titi?
Nandito ang titi. Itong isang 'to.
Sige. Bubulong na lang ako. Baka magising, e.
Malambot na titi 'to.
Para makapag-sex, kailangang nakatayo siya.
Tapos, ano'ng mangyayari? Saan ipapasok 'yan?
- Kailangang tumayo ang titi. - Oo.
Tapos ipapasok 'yan dito sa puki habang nagse-sex
at maglalabas ang titi ng semilya
papunta sa puki ng babae.
Diyos ko. Sana naman hindi 'yan mangyari sa akin.
Naglalaman ng milyon-milyong butete ang di masarap na sabaw
na isinusuka ng titi
na lumalangoy papasok sa tubo ng babae
papunta sa itlog
para i-kamikaze iyon
na parang maliit na 9/11 sa loob ng babae.
Dito nangyayari ang himala ng pagkakabuo ng buhay
at ang oras kung kailan nagtatapos ang karapatang pumili ng babae.
Pagkatapos ng siyam na buwan,
lalabas nang walang kasakit-sakit ang bata sa butas ng babae
papunta sa mundo.
Lalaki ito mula sanggol para maging totoong tao.
Pero ano nga ba talaga ang tao?
Ilang porsyento ng tao ang may katawan?
Lahat ng tao, may katawan.
'Yong mga taong may hawak na pusa?
Meron ba silang katawan ng tao saka katawan ng pusa,
o hindi gano'n 'yon?
Hindi, magkahiwalay silang dalawa. Tao ang tao, pusa ang pusa.
Halos kasingtagal nang umiiral ng mga tao ang human biology,
kung hindi mas nauna.
Meron itong magulong ayos ng balat at meat machine na tinatawag na organs.
Pag nilagay mo ang mga organ sa plastic at namasyal ka sa mall,
huhulihin ka.
Pero ilagay sila sa tamang ayos, meron kang katawan ng tao,
isang magandang makina na umuutot at kumakain ng chips.
Madugo ang organs natin,
kaya di kayang tingnan ng iba ang ganitong imahe.
Kung sensitibong ka, wag kang titingin five seconds ago.
Ano'ng tamang tawag dito, lamanloob o dinuguan?
Lahat ng 'to.
Bituka ang tawag dito.
Pag hinugot mo ang bituka,
gaano kahaba 'yon?
Maraming metro 'yon.
Okay, pero bakit mo huhugutin?
Di 'yan karaniwang hinuhugot, maliban kung may aayusin.
- Kaya di mo alam kung bakit nangyayari? - Hindi.
Kailangan ng balot ng madudulas na lamanloob
para hindi sila mahulog sa sahig at madulas ang mga dumadaan.
Di tayo magiging mamamayang may paninindigan kung di dahil dito,
ang kalansay ng tao sa mga horror house.
Nakakatuwang isiping may ganito sa loob natin.
Alam mo bang 40% lang ng tao ang may kalansay?
- Saan mo nakuha ang bilang na 'yan? - Totoo. Napanood ko.
Malalaman mo lang kung may kalansay ka pag patay ka na.
Puro karne lang 'yong ibang tao.
- Kalokohan... - Kilala mo si Burt Lancaster, artista?
Puro karne pala siya, parang longganisa.
Lahat ng tao, may kalansay.
Ang bilang, dapat 100%.
Alam mo bang scam ang tuhod?
Bakit mo nasabi 'yan?
Pag naglakad ka na di nagbe-bend ang binti,
hahaba nang 8 taon ang buhay mo.
Tumakbo ako kaninang umaga.
Paano tatakbo na di nagbe-bend ang tuhod?
Di ko sinabing di nag-bend ang tuhod mo.
Ang sabi ko lang, kung di ka nag-bend ng tuhod,
pwede pang madagdagan ng 8 years ang buhay mo.
Pero sa bagay, mahirap ngang umakyat ng hagdan.
Nandito sa taas ang pinakamahalagang parte ng katawan ng tao,
sa compartment ng driver o ang "bungo".
Nakakulong sa bawat bungo ang nilalang na inaalipin natin
para mag-isip para sa atin,
mukhang maliit na cauliflower na kilala bilang utak.
- Ito pala ang utak. - Utak 'yan.
Ilan ang ganito sa normal na ulo?
May tig-iisa tayo.
- Isa lang? - Oo, isa.
Di lang mahihirap ang hinaharap ng utak
gaya ng pagkurap o paggawa ng lugaw.
Meron ding mga walang kuwentang bagay gaya ng kamalayan ng tao,
na isang malaking misteryo ang pinagmulan.
Nililikha ba ng utak ang kamalayan
o pinagagana ng kamalayan ang utak?
- Maraming pagtatalo... - Sorry.
Ipapaalala ko sa 'yo na dapat 'yong sagot mo...
Ano nga 'yon?
"Malinaw para sa mga tangang manonood."
Komplikadong tanong 'yon, e.
Sa palagay ko, nililikha ng utak ang kamalayan,
pero dahil sa kamalayan,
nagagawa natin ang mga bagay na di natin magagawa
kung wala tayong malay.
Oo nga. Salamat.
At saka, di ko nga pala dapat binasa nang malakas 'yong nasa card...
Pasensiya na sa mga nasa bahay.
Hahantong ang lahat ng ito sa pangunahing tanong ng tao.
Sino ako?
Siyempre, hindi ako. Nasa TV ako kaya kilala n'yo ako.
Pero sino kayo? Bakit kayo nandito?
At nangyayari ba talaga ang lahat ng 'to?
Pag may naiisip tayo, halimbawa, itsura ng windmill,
gaano katotoo ang windmill na 'yon?
Hindi totoo 'yon.
Hindi totoo?
Nasa isip mo lang 'yon.
E, bakit ko naisip ang windmill? Clue ba 'yon?
Clue saan?
- Basta. - Di ko alam.
Depende sa kung ano'ng iniisip mo.
Ano'ng nasa loob ng windmill?
Depende sa kung ano'ng iniisip mo.
Paano kung may nakatira sa loob ng windmill
at hindi ko sila ini-imagine, tapos ini-imagine nila ako?
Medyo kakaiba 'yang iniisip mong paraan ng paggana ng imahinasyon.
Side effect ng pagkakaroon ng utak ang imahinasyon,
naniniwala ang iba na mapapalinaw 'to
sa pamamagitan ng mga drogang nagpapalawak ng isip.
Pag tumitira ang mga hippie ng drugs, gaano kalawak ang inilalaki ng utak nila?
Bumubuka ba 'yong bungo nila?
Hindi bumubuka ang bungo,
ibig sabihin lang, mas bukas sila sa mga ideya, pilosopiya, at konsepto
na maaaring di nila naisip noon.
Alam mo 'yong sinasabi ng iba
na pagbukas ng third eye?
'Yon ang tawag ng kaibigan kong si Paul sa butas sa dulo ng titi niya.
Bakit nila palalawakin 'yon?
Sa paggamit ng psychopathic drugs noong 1960s,
maraming personalidad ang napaisip sa espiritwal na aspeto
ng buhay ng tao.
No'ng tumira ng acid ang The Beatles at pumunta sa India,
pumunta ba talaga sila
o kasali lang sa trip nila 'yon?
Pumunta talaga sila sa India,
bumisita sila sa ashram saka mga guru habang nandoon sila.
Nagbago ang mga sinasabi nila.
Sabi nila, "All you need is love,"
tapos sabi naman ni George Harrison, "All things must pass."
Spiritual message ang mga 'yon, di ba?
Kaya no'ng sinabi ni Paul na meron siyang wonderful Christmastime,
may malalim bang ibig sabihin 'yon?
Hindi ko alam kung meron.
Malayo na 'yon sa wonderful Christmastime ni Paul.
Oo. Kinanta sa 'kin 'yon ng ex kong si Sean no'ng nag-sex kami.
Sa totoo lang, para 'kong natuyong kuweba.
Pinasikat din ng mga rock star ang meditation
para mawala ang stress ng buhay sa mga isip nila.
Kailangan bang umupo pag nag-meditate
o pwede kong gawin 'yon kasabay ng iba
gaya ng pagda-drive o pagpapatakbo ng heavy machinery?
May mga taong...
Halimbawa, ang Buddhists, naglalakad para makapag-meditate.
Hindi kailangang nakaupo.
Nare-relax ba ng meditation ang kaluluwa natin?
Oo.
Nakaka-relax ang meditation?
- Oo. - Sige.
Tumigil muna tayo sandali para iayos ang sarili natin sa kasalukuyang realidad.
Guided meditation ang gagawin natin,
kaya pwedeng sumabay ang mga nasa bahay.
Ipikit ang mga mata.
Bagalan ang paghinga.
Hinga nang malalim.
Sorry, buga na.
Pansinin ang pagtaas at pagbaba ng tiyan n'yo.
Damhin ang tela ng damit sa balat n'yo.
Bakit 'yon ang ginamit na materyal?
Bata ba ang nagtahi niyan sa pabrika?
Mas mabuti kung wag nang isipin 'yon.
Makinig sa boses ko.
Bakit nila nilagyan ng echo effect?
Siguro para pag pinakita ang footage na 'to,
magmumukhang galing sa isip ko ang mga sinasabi kong 'to.
Pero matagal nang shinoot 'yon.
Teka, nasaan na ako?
Teka, ako 'yang gumigising at tumatayo, a. Hindi dapat 'to nangyayari.
Tulong! Nandito pa ako!
Hala, nahiwalay ako sa katawan ko.
Sabi nila, pwedeng mangyari 'to, e. Tulong! Tu...
Pasensiya na sa nangyari.
May duplicate na kamalayang na-stuck sa voice-over track.
Kaya binaril na namin para makabalik ulit sa Cunk on Life.
Sino 'yang naglalakad sa magandang tanawin?
Ang inyong Philomena Cunk!
Tampok ang di makatotohanang mukha,
kapareho ng damit, at nawalang mannerism.
Hindi lang 'yan.
Tinutubuan ng balbas, nakita ang pagpapako sa krus, at nangingitlog din!
Bunutin ang ulo, ibaliktad, at hala ka! Totoong dugo!
Di pa sa paglilinis natatapos ang saya. Piloto din siya ng sariling spacecraft,
USS Triceratops, kasama ang intergalactic friends
na sina Captain Shitpeas, Mrs. Benson, at Barnaby-9.
Nililibot nila ang kalawakan, nag-aayos ng black holes at nagkakatay ng baka.
Philomena Cunk & Pals. Mabibili sa mga suking tindahan.
Side effect ang basta-bastang pagsabog.
Wag kumain paglampas ng hatinggabi.
Wag kalimutang uminom. Amen.
Susunod sa Cunk on Life.
Isang lalaking mabubura sa mundo dahil nasa death row.
Pinasuri ko sa isang pilosopo ang mga kaluluwa natin.
Lagi bang iniisip ng mga pilosopo ang mga kaluluwa natin?
Binisita ko ang Large Hadron Collider
para sa astrochat kay Professor Brian Cox.
Ano ang black hole?
Black hole?
Sorry, hole of color.
Pero bago 'yan, silipin muna natin ang hindi maiiwasang kamatayan.
KABANATA IV KAMATAYAN
Kamatayan ang dakilang tagapatas.
Sa buhay, pwedeng bilyonaryo, supermodel, presidente, at hari ka,
pero pag namatay ka, mabubulok kang parang longganisa sa gilid ng kalsada.
Hindi lang natin alam kung paano ka mamamatay.
Baka mahulog ka sa hagdan o sa bangin
o sa ilog na puno ng kutsilyo.
Baka masagasaan ka ng kotse o bus o traktora kung tagaprobinsya ka.
Baka nga patay ka na at sa hukay ka na nanonood,
sayang lang kasi hindi ka na kabilang sa ratings.
Sa statistics, ano'ng mas karaniwan, athlete's foot o kamatayan?
Mas karaniwan ang kamatayan.
Lahat tayo, sigurado nang mamamatay.
Pagkamatay mo, kailan ka pwedeng bumalik sa normal mong gawain?
Hindi ka na makakabalik sa normal na gawain mo
pag patay ka na.
- Paano 'yon? - Hindi na pwedeng makinig ng podcast?
Wala ka nang mapapakinggan.
Pag nag-play ka ng podcast sa bangkay,
wala ba talaga siyang maririnig?
Wala na talaga siyang maririnig.
Pangit lang sa malalaking utak natin,
tayo lang ang nakakaalam na hindi maiiwasan ang kamatayan.
Kahit maghanay ka ng sampung aso at barilin mo sila isa-isa,
sa pang-apat na aso pa lang maiintindihan no'ng nasa dulo ang nangyayari.
Madaling kalimutan ang kamatayan pag di pa nangyayari sa 'yo.
Pag nangyari na, mabubura na rin ang utak mo.
Hindi gano'n noong medieval times.
Pero dahil sa mga salot, digmaan, at pangkalahatang karahasan,
pamilyar na ang tao sa kamatayan.
Sa katunayan, nafo-FOMO sila pag di sila namatay.
Makikita sa sining ang magandang relasyon nila
sa kakayanan nilang mamatay.
Ito ang Trump of Death ni Bruegel,
na nagpapakita ng mga bangkay na naghahasik ng karahasan sa mga buhay.
Hindi gagawing Pixar movie ang eksenang 'to.
Nakakatakot isiping nangyari talaga 'to.
Buti na lang nagawa na ni Bruegel ang imaheng 'to
bago pa siya nakuha ng mga kalansay.
Nagulat nga akong nakapagpinta pa siya, e.
Manginginig na nang sobra ang kamay ko, baka sinaksak ko na ng brush ang mata ko.
Anong kalokohan 'to?
Tagpo ito ng imahinasyon,
pero hindi 'to isang tagpo na talagang nakita
ni Bruegel.
Pero pwedeng mangyari 'to, di ba?
Hindi mangyayari 'to.
Lumalaganap na talaga ang maling impormasyon, nakakatakot.
Makikita sa mga nakakatakot na obra
ang nakababahalang pigurang kumukuha ng kaluluwa gamit ang karit.
Si Kamatayan ang lalaking 'to.
Wag kayong mag-alala, di pa ako nababaliw. Para lang walang tao diyan.
Hindi n'yo makikita si Kamatayan
kung hindi kayo mamamatay sa loob ng 24 oras.
Malaking debate pa kung ano ang mangyayari pagkatapos mamatay.
Naniniwala ang iba na magiging multo ka pagkatapos mamatay,
parang low-tech na hologram na gawa sa usok.
Sabi ng mga siyentipiko, walang multo,
kahit ilang beses na silang nahagip sa camera
tulad sa Poltergeist at Poltergeist II
at sa remake ng Poltergeist.
Mas madalas pang nakukuhanan ng camera ang mga multo kaysa sa mga siyentipiko.
Sino'ng totoo ngayon?
Pag-usapan na ba natin ang mas hardcore na usapin sa science?
Sige, 'yong mga multo.
Pag namatay ang katawan ng tao,
sa aling butas lalabas ang multo, sa taas o sa baba?
Hindi ko tinuturing na scientific subject ang mga multo.
May sasabihin ako. Wag mong balewalain.
Noong 2021, na-engage ang Tita Carol ko sa lalaking tinatawag na Bob Collins.
Pero isang araw, nawala siya at naubos ang laman ng bangko ng tita ko.
Tapos no'ng hinanap niya si Bob Collins,
nalaman niyang namatay 'to noong 1958.
Multo pala siya.
Di kaya nagpapanggap lang siyang si Bob Collins?
Hindi, may mga picture ni Bob Collins noong 1958,
at iba talaga ang itsura niya,
nagpapatunay na nag-disguise siya para hindi mahuli na multo siya.
Di mo maipaliwanag, 'no? Nakakatakot.
Di pa ba sagot 'yong kaya di siya kamukha,
kasi ibang tao siya?
Hindi, kasi...
Multo 'yon.
Bahagi na talaga ng buhay ng tao ang kamatayan, trahedya, at pagdurusa.
Sa buhay na walang tigil ang problema,
iniisip tuloy ng ibang tao kung meron talagang Diyos.
KABANATA V PAGDUDUDA
Sa loob ng maraming siglo, walang nangahas sabihin 'yon
sakaling meron ngang Diyos at parusahan sila nang matindi.
Pero magbabago na 'yon.
Noong 1883,
nagtatrabaho ang Alemang pilosopo na si Friedrich Nietzsche,
isinusulat ang mga naiisip niya.
Hindi bale. Hindi niya 'ko naririnig.
Isusulat niya ang isa sa mga kontrober...
Isusulat niya ang isa sa mga pinakakontrobersiyal na kataga.
Mga munting salitang kilala bilang
patay na ang Diyos.
Sabi ni Nietzsche, "Patay na ang Diyos," di ba?
Ngayon, patay na rin siya. Sino'ng susunod?
Sinabi ba niya 'yong killer bago siya mamatay?
Si Nietzsche? Hindi.
Sa tingin ko, naisip niya...
dapat malaman ng tao na may nabuo silang Diyos
na wala naman talagang naitutulong sa kanila.
Kailangang malaman ng mga tao
marahil hindi 'yong patay na siya, kundi hindi talaga siya totoo.
Sabi niya, tayo ang pumatay?
Sa isang banda.
Pero hindi pa 'ko buhay noon.
Hindi pa nga.
Bahala 'yan si Nietzsche.
Sigurado ba tayong hindi nagpakamatay ang Diyos?
Kasi hindi natin alam ang pinagdadaanan ng tao.
Posible 'yan.
Lumikha ng matinding pagtatalo ang sinabi ni Nietzsche na patay na ang Diyos
dahil dinebate ng mga manunulat at pantas ang awtoridad ng simbahan
sa tumitinding sekularisadong mundo, 107 taon bago ilabas
ang walang kaugnayang Belgian techno anthem na "Pump Up the Jam."
NAG-PEAK SA NUMBER 2 SA UK AT US CHARTS ANG PUMP UP THE JAM SA INITIAL RELEASE
SINULAT TALAGA ITO PARA SA TITLE SEQUENCE
NG THE LAST TEMPTATION OF CHRIST NI MARTIN SCORSESE
IPINANGANAK SI FRIEDRICH NIETZSCHE NOONG OCTOBER 15, 1844 SA SAXONY
HINDI PA ALAM KUNG NA-PUMP UP NIYA BA ANG JAM NOON
PAGKATAPOS IDEKLARA ANG PAGKAMATAY NG DIYOS, SINULAT NI NIETZSCHE...
"Ano ang pinakabanal at pinakamalakas sa lahat
na pag-aari ng mundo na namatay dahil sa mga kutsilyo natin:
sino'ng magpupunas ng dugong 'to?
May tubig ba diyan na ipanglilinis sa atin?
Anong pista ng pagbabayad-sala..."
TULONG NAKULONG AKO SA EDIT SUITE
TITLE TOOL LANG NG AVID ANG NAA-ACCESS KO
SANA MAY MAKABASA NITO
Kung tama si Nietzsche na patay ang Diyos,
ibig sabihin, walang nasa itaas na nanghuhusga sa buhay natin
maliban sa mga nakatira sa taas ng bahay natin.
Pwede itong lumikha ng nakakatakot na moral vacuum
kung saan magiging malaya ang tao na maging masama
gaya ng nangyari sa entertainment industry noong 1970s
at 80s at 90s,
noong 2000s, 2010s, pati ngayon.
Buti na lang, may moral guidance
dahil sa mundo ng panitikan.
KABANATA VI MORALIDAD AT KUNG ANIK-ANIK PA
Maraming kilalang Russian writer
noong 19th century.
Sina Tolstoy, Dostoevsky, Turgenev,
Turnover, at Pushkin.
Sino'ng pinakamagaling?
Gusto ko si Pushkin.
- Talaga? - Oo.
E, si Turnover?
Turnover?
Ano'ng sinulat niya?
Ewan ko. Nasa notes ko siya, e.
Pangunahing Russian writers sina Tolstoy, Dostoevsky,
Turgenev, Turnover,
at Pushkin.
Ayos lang kung hindi mo siya kilala.
Hindi ko rin siya kilala.
Oo nga. Hindi.
Isa siya sa pinakamagagaling na moral thinker sa panitikan,
ang Russian novelist na si Fyodor Dostoevsky,
na makikita ritong nag-e-enjoy sa party.
Marami siyang sinulat na hindi binabasa ngayon.
Pero ang pinakasikat na gawa niya, ang tour de France niya,
ang di pa nabubuksang obra na Crimean D Punishment.
Tinatalakay ng Crime and Punishment ang kalayaan ng indibiduwal,
papel ng awtoridad, at ang pagiging komplikado ng moralidad.
Ano'ng marka ang ibibigay mo?
- Nine, siguro. - Nine.
Oo.
Nine.
Hindi masyadong nagbago ang parusa mula no'ng panahon ni Dostoevsky,
kahit na sa ibang bansa, kung matindi talaga ang krimen,
paiikliin ng awtoridad ang sentensiya nila
sa pagpatay sa kanila.
Tinutulak tayo ng death penalty na itanong kung "Masakit kaya?"
"May tickets pa ba?"
at "Kumusta kaya ang view sa seat 6A?"
saka iba pang mas malalim na tanong sa moralidad.
Bakit natin sinasabing humaharap ang mga tao sa electric chair
kung nakasandal sila doon?
Masyadong literal 'yan.
Pagharap sa kamatayan ang ibig sabihin
ng pagharap sa electric chair.
Ito si Waylon Jackalope the fourth.
Noong 2019, binalatan niya nang buhay ang anim na tao
at ginantimpalaan ng sariling Netflix documentary
at guest spot sa death row.
At ikinagagalak kong sabihing nandito siya ngayon.
So, Waylon. Pumatay ka ng anim na tao.
Saan ka nakakuha ng idea?
Medyo mahirap pag-isipan 'yan.
Ang masasabi ko lang,
'yong Waylon Jackalope na pumatay sa mga taong 'yon,
iba sa taong nakikita mo ngayon.
Kaya hindi ikaw 'yon? Inosente ka?
Hindi, ma'am. Ako ang pumatay.
Salamat kung gano'n.
Nasa death row ka na ba dati o first time mo 'to?
First time ko.
Haharap ka sa electric chair.
Natatakot ka ba sa mangyayari?
Nakausap ko na ang Panginoon,
at handa na 'kong makita siya.
Hindi ka ba natatakot na masaktan? Milyon-milyong boltahe 'yan.
Sabi ng kaibigan kong si Paul, matutusta ang atay at puputok ang bato mo
tapos babalik pataas ang dumi mo
at aakyat sa lalamunan mo kaya ka malulunod.
Mas makatao pang
magbayad ng ibang inmate na hawakan at pugutan ka.
Gano'n pa man,
good luck na lang.
Ay, bago ka mamatay, pwede ka bang gumawa ng mabilis na promo
sa telepono diyan?
Pwedeng pakisabi, "Panoorin n'yo 'kong mamatay sa Cunk on Life"?
Pang-TikTok lang. Mabilis lang.
Panoorin n'yo 'kong mamatay sa Cunk for Life.
On life.
Panoorin n'yo 'kong mamatay sa Cunk on Life.
Ayan. Madali lang, di ba?
Bakit paisa-isa lang ang namamatay sa electric chair?
Wala bang electric bench na kasya agad ang pito nang sabay?
Makakagawa siguro. Pero hindi dapat.
Mas mabilis kung gagawin n'yo by batch.
Mas mabilis, pero tatanggapin muna na makatuwiran at may pakinabang
ang death penalty, pero di ko matatanggap 'yon...
Hindi eco-friendly ang manguryente ng tao, 'no?
Di ba pwedeng pakuluan na lang hanggang mamatay?
Siguradong may ibang paraan sa death penalty
na pwedeng mas eco-friendly.
Para sa akin, mas maganda kung wag nang gawin 'yon.
Sa makatarungan at mabuting lipunan,
mas mabuti bang pumatay ng inosenteng tao
kaysa magligtas ng inosenteng tao?
Kahit kailan, di magiging mabuting pumatay ng inosente.
Binubuksan ng pag-iisip ng mabibigat na problema sa buhay at kamatayan
sa daigdig na walang Diyos ang pinto ng nihilism at existentialism,
dalawa sa pinakamahirap i-spell na konsepto sa philosophy.
Nihilism 'yong pananaw na walang kahit anong mahalaga.
Bakit binabanggit ng mga tao na nihilist sila sa dating profile nila?
May naka-date akong lalaki,
tapos 20 minutes pa lang, sinabi niyang nihilist siya
at dahil walang kuwenta ang buhay ng tao,
wala ring kuwenta ang makipag-date, tapos umalis siya.
Ako tuloy ang nagbayad.
Nihilist ba siya o gago lang?
Siguro, pareho.
Oo nga. Naisip ko rin 'yon.
Nihilism ang paniniwalang walang saysay ang buhay
at walang dapat paniwalaan maliban sa nihilism.
Pareho lang sa existentialism, pero mas mahahaba ang salita.
Sino'ng pinakasikat na existentialist sa kasaysayan?
Siguro si Jean-Paul Sartre.
Sige. Sasabihin ko sanang si E.T.
Siya ang unang celebrity existentialist,
ang Parisian writer na si Jean-Paul Sartre at Ringo.
Iba ang pananaw ni Sartre kumpara sa iba,
siguro dahil palatanong siya,
pero malamang dahil sa mata niya.
Kasi mukhang kaya niya nang makita ang likod ng tenga niya
o sumulat ng dalawang libro nang sabay.
Kaya magaling siyang manunulat,
sunod-sunod ang naisulat niya, binabalangkas ang mga teorya
ilang dekada bago lumabas ang walang kaugnayang Belgian techno anthem
na "Pump Up the Jam."
Na narinig n'yo kanina.
May nagsabing ang mga pusa ay magandang halimbawa
ng namumuhay na parang existentialist.
Magandang buhay para sa existentialist, kung meron mang gano'n,
'yong makagawa ng sariling layunin at prinsipyo
at sundin ang mga 'yon.
Halimbawa, nagre-react ang pusa ko sa paligid niya
imbes na hinahatak-hatak lang siya ng iba.
Paano mo nalamang di iniisip ng mga pusa ang buhay nila?
Siguro balisa talaga sila
tapos pag sinabi nilang "meow", binabahagi nila 'yong sakit
na parang "me ow."
Nasasaktan ang mga pusa.
Hindi sila kumikilos
na parang may level ng kamalayan sa sarili.
Dinidilaan ng mga pusa ang puwet nila, di ba?
Lahat ba ng existentialist, ginagawa 'yon?
Hindi.
Parte ng pagiging tao ang mapuno ng existential angst.
KABANATA VII SINING
Sinubukan ng ilang magagaling na artista na ipahayag ang paghihirap ng tao.
Meron ding ganito kapangit ang kayang ipinta.
Ito ang The Scream ni Edvard Munch,
ang unang existentialist statement na naging emoji na ngayon.
Ano'ng nag-udyok kay Eddie Munch na ipinta 'to?
'Yong karanasan niya habang naglalakad kasama ang mga kaibigan.
Tumawid na ako sa mga tulay, pero hindi ko naman ipininta 'yon.
Bakit di natin siya marinig? Naka-mute ba siya?
Hindi, 'yong kalikasan ang sumisigaw nang malakas
at naririnig natin ang malakas na sigaw ng kalikasan.
Halimbawa ba 'to ng silent painting?
Lahat ng painting, silent.
Kung alam ni Edvard Munch na di natin maririnig 'to,
bakit di muna niya hinintay na sarado na ang bibig nito bago siya nagpinta?
Nakakainis kasi, e.
Hindi rin siya gumagalaw. Bakit gano'n?
Napako na siya sa lugar dahil sa matinding emosyon niya.
Kaya freeze-frame na painting 'to?
Freeze-frame ng mood 'to.
Namatay si Drew Barrymore sa simula ng painting na 'to, 'no?
Meron din kaya silang Scream 2 sa gallery na 'to?
- Scream 2? - Oo.
Hindi ko alam 'yong Scream 2.
Based sa pelikula 'to, di ba?
Hindi niya napanood 'yon.
Painting 'to ng naging karanasan niya.
Emotional at psychological na karanasan, hindi physical.
Pinipinta natin ang souls natin.
Bakit tayo nagpipinta ng assholes?
Mas mahirap at miserable ang obra, mas maraming may gusto.
At wala nang mas miserableng artist at naninira ng sariling tenga
kaysa kay Vincenzo Van Beethoven Gogh.
Gaya ng nakikita n'yo sa larawang 'to,
mukha talagang painting si Van Gogh sa totoong buhay,
kaya di maiiwasang magkaroon siya ng karera sa art.
Marami sa mga gawa niya, tulad ng Sad Flowers,
Scary Night,
at Woofy McPoker ang kumita ng milyon-milyon sa mga auction.
Huling tawag sa £22.5 milyon.
Isa 'to sa mga pinakasikat niyang obra,
ang Wheatfield with Crows.
Para lang siyang simpleng eksena sa probinsya,
pero pag tiningnan nang malapitan, makikita n'yong pangit ang pagkakagawa.
Gaya ng mga ibong 'to.
Dapat mga uwak sila,
pero hindi mo malalaman kasi walang detalye.
May malaki, may maliit.
'Yong iba, mas maraming pakpak.
Pag tiningnan mo 'to, mahirap paniwalaang
nakakita talaga ng uwak o ng wheat field si Van Gogh,
parang di siya marunong gumamit ng brush.
Tingnan n'yo ang hagod.
Ang gulo.
Parang naka-boxing gloves siya no'ng nagpinta.
Hindi 'to maayos.
Sa totoo lang, ang pangit talaga.
Mas magiging maayos ang buhay ni Van Gogh,
pati ang buhay natin, kung wala siyang pinintang kahit ano,
kahit pinto pa 'yan sa bahay ng mga bulag.
Pagtingin ko lang naman 'yon. Kayo ba?
Siyempre, hindi lahat ng tao, miserable gaya ni Van Gogh.
Miserable sila gaya ng sarili nila.
KABANATA VIII TRABAHO
Wala silang oras para ilabas ang nararamdaman nila sa sining
kasi busy silang magtrabaho.
At natututunan nating tiisin ang trabaho, kahit paano.
Mula no'ng magtrabaho ang taong kuweba para sa unang gago,
galit na ang mga tao sa trabaho nila, kasi ang sama ng trabaho.
Sa maraming siglo, puro mano-manong paggawa ang mga trabaho
gaya ng pagbubuhat ng uling
at pagsasaka ng lupa habang may gumuguhit sa 'yo.
Habang nagiging moderno ang mundo na puno ng plastic, metal, at iba pa,
nagbago din ang katangian ng trabaho.
Mas malala ang mga trabaho ngayon,
na dumadagdag sa matinding kawalan ng pag-asa.
Kailangang magtrabaho ng tao, 'no?
Pwede bang maging rewarding ang trabaho?
Oo, pwede naman.
Kahit para sa kanya?
Buong araw lang siyang may hawak na stick.
Hindi rewarding o makabuluhan 'yan.
Walang skill 'yan.
Hindi nga kailangan ng makina diyan. Bracket at stand lang.
Walang nakakatuwa diyan.
Mas madalas niya pang hawak 'yan kaysa sa mga mahal niya.
Isipin mo 'yong mga napalampas niya
kakahawak lang ng stick na 'yan.
Hindi na mababawi 'yon.
Sayang ang buhay niya.
SA ALAALA NI PHIL
Ang lakas ng echo dito, 'no?
Ayaw ni Phil no'n.
Di ba, Ian?
Sunod ka na.
Pwede bang atmos muna?
Parang mabigat na pasananin ang mabuhay,
at parang di ka makawala.
Buti na lang, may tutulong sa 'yo.
Kaya nga nandito ako sa pangunahing platform na Streamberry
para makita kung paano nila pinalilimot sa manonood ang pait ng buhay.
Sa Streamberry,
seryoso kaming bigyan ang users namin ng entertainment
na malapit sa kanila tungkol sa mga kailangan nila.
Hindi lang bilang consumer, kung hindi bilang mammal.
Binabantayan namin ang damdamin ng viewers namin sa lahat ng oras,
nakita naming karamihan sa kanila, nawawalan na ng pag-asa.
At gusto n'yong ayusin 'yon?
Oo, kaya nag-launch kami ng set ng programming
na nakatuon sa mga viewer na sumuko na sa buhay.
Nasa 116% sa kanila 'yon.
Nakagrupo ang mga show sa iba't ibang bracket
na tumutulong sa mga desperadong viewer na mahanap
ang content na bagay sa mood nila.
Nakikita namin ang pagtaas sa category na "Nakatayo sa Bintana Ngayon."
Ano 'yon?
Programming na nakatutok sa viewers na nakatayo na sa bintana.
Madalas, nanonood sa phone.
Siyempre, ayaw naming tumalon sila. Makakaapekto sa engagement 'yon.
Paano naman ang mga bata? Meron bang para sa kanila?
Oo, 'yong isang bagong show namin ginawa para sa mga bata
na nasa bintana.
Wow! Meron yata tayong exclusive preview para diyan.
Manong! Wag kang tatalon!
Bakit hindi?
Kasi...
Minsan pakiramdam natin Wala nang kuwentang mabuhay
Pero pag tumalon ka Kailangang linisin ang bangketa
At higit pa diyan Hindi ka na mabubuhay pa
Ililista ko sa 'yo ang ilang dahilan Kung bakit dapat kang mabuhay
Okay.
Hindi mo makikita ang kalikasan At ang kagandahan nito
Gaya ng mga tuta at kuting Sikat ng araw at kulog
Mami-miss ka ng mga magulang mo Mamamatay sila sa lungkot
Pag tumalon ka sa kinatatayuan mo At bumagsak ka sa lupa
Final na ang pagtalon
Hindi na pwedeng bawiin
Ang mga taong tumatalon Nagsisisi sa desisyon
Tama siya!
Ang mag-iwan ng magandang legacy
Manatiling buhay
Mas mabuti 'yon kaysa mamatay
At maging dumi ka
Okay.
- Nakumbinsi mo ako - Yay
Maganda ang mabuhay
Ayokong mamatay
Ingat ka sa pagbalik Baka madulas ka
Hala.
Huli na ang lahat Paalam na
Salamat, Jacqui. Sobrang nakakatulong 'yon,
at mukhang maganda ang Streamberry.
- Salamat. - Salamat.
Ayos.
- Ang galing. - Salamat.
Sige.
Susunod pa...
Mare-recode ba ng computers ang kahulugan ng buhay?
Maa-upload ba natin ang kaluluwa natin sa computer?
Pag-uusapan natin ang cloning.
Pag nag-clone ka ng kambal,
dalawang kopya ba ng isa sa kanila ang makukuha mo
o isang kopya nilang dalawa?
Magbibigay ng siyentipikong pananaw si Brian Cox sa kalawakan.
Hindi ba sayang sa kuryente pag hindi pinatay ang bituin sa gabi?
Hindi.
Pero isipin muna natin ang tadhana natin sa daigdig na walang awa at walang diyos.
Dahil patay na ang Diyos at uso ang mawalan ng pag-asa,
parang mag-isa lang ang mga tao sa buong daigdig.
Bumalik tayo sa umpisa,
nakatitig sa langit at iniisip kung paano 'yon napunta do'n.
Bubuksan natin ang pinakamalaking nakabinbing kaso para malaman 'yan.
ANG HULING KABANATA BAGONG PAG-ASA
Sabi sa Bibliya, gawa ng Diyos ang buong kalawakan.
Pero bago natin malamang hindi totoo 'yon,
gumawa muna tayo ng isa pang hindi kapani-paniwalang teorya.
October 5, 1923 noon.
May malaking matutuklasan ang astronomer na si Edwin Hubble.
Sa pagsilip sa telescope niya, siya ang unang taong
nakakita ng Cepheid variable star sa ibang kalawakan.
Sinabi ni Hubble sa asawa niyang si Grace,
na sinuportahan siya sa buong karera niya.
"Nagawa ko!" sabi niya. Pero sa boses niya, hindi sa 'kin.
"Nabago ko ang konsepto ng kalawakan."
"Ang galing niyan, mahal ko," sagot niya.
Nagningning ang mata niya sa tuwa at nagyakapan sila.
Naghalikan sila nang matindi at nag-init ang pananabik nila,
lumipat sila sa kuwarto habang naghuhubad ng mga damit.
Laman sa laman...
habang dinadama ang katawan ng isa't isa na may matinding pagnanasa.
Nakabuo sila ng matatag na himig ng kaligayahan,
kitang-kita ang saya sa mga mukha nila.
At parehong nanginginig na nakaraos ang mga katawan nila.
Tahimik silang nakahiga, magkayakap,
pagod pero damang-dama ang init ng kanilang pagniniig.
Tapos pinunasan ni Hubble ang basa gamit ang damit niya.
Sa nadiskubre ni Hubble, nagbigyan ng daan ang teorya
tungkol sa pagkakabuo ng daigdig natin,
isang teoryang kinatutuwaan pa rin ng mga nerd hanggang ngayon.
Bakit sinasabi ng mga tao na nanggaling ang mundo sa big bag?
Big Bang ang tinutukoy mo.
Malaking bag na sumabog?
Hindi. Big Bang lang, walang bag.
May umako ba ng responsibilidad para sa Big Bang?
Nangyari lang 'yon.
Di natin mahahanap ang kriminal.
Teorya ang Big Bang,
at gaya ng ibang teorya, walang nakakaintindi nito.
Kung malapit na nilang malaman, papatayin sila ng CIA.
Pero kung nangyari nga 'yon,
pinuno ng Big Bang ang daigdig ng matter.
Atom 'to.
Sobrang liit,
baka hindi n'yo makita kahit manood kayo nang naka-4K.
Sa sobrang liit nito,
baka nalaglag na bago pa kami nagsimulang mag-shoot.
Ikaw, ako, at lahat ng nakapaligid sa 'tin, gawa dito,
bukod sa coat na 'to na 100% cashmere.
Para saan ang atoms?
Kailangan ba talaga natin sila o pwedeng wala?
Kailangan natin sila kasi gawa tayo sa atoms.
Lahat ng nasa mundo, gawa sa atoms, kung wala sila, wala tayo dito.
Gawa ba sa atoms ang mga mata?
Oo.
Kasi no'ng tumira ng ketamine si Paul,
sabi niya, nabibilang na niya ang lahat ng atom sa mata niya.
Tapos kumain siya ng tuwalya kaya naospital siya.
Okay.
- Gawa ba sa atoms ang paa ko? - Oo.
Uunahan na kita...
Lahat ng sasabihin mo, lahat ng bagay, gawa sa atoms.
Gawa sa atoms ang iniisip?
Well, hindi, 'yong iniisip mo...
- Ayan na nga. - Okay.
Pero ang iniisip... Okay.
Akala n'yo wala nang mas maliit pa sa atoms.
Pero siyempre, mali kayo.
Kahit mismong atoms, gawa sa mas maliliit na subatomic particle.
Ilang dekada ang ginugol ng mga siyentipiko para ipaliwanag
kung bakit nakakatuwa 'to,
pero nabigo sila.
Siguro kaya sa ilalim ng lupa sa Geneva,
gumawa sila ng malaking makinang tinatawag na Large Hadron Colly-der.
Pinagsasama nito ang subatomic particles
para gayahin ang kondisyon ng Big Bang.
At 'yon mismo ang nilalakaran ko ngayon habang may suot na hard hat
sakali mang may mahulog na proton.
Ito ang actual na Large Hadron colander.
Tama ba ang iniisip ko na mapapatunayan nitong
may chakras sa katawan ng tao?
Hindi.
Hindi ka interesado sa chakras?
Hindi. Gaya ng hindi ako interesado sa mga multo.
Pero nararamdaman ni Tita Carol ang chakras sa katawan ng iba,
at di niya kailangan ng machine.
- Sasabog 'to anumang oras. - Hindi.
Gaano kabilis ang protons sa loob nito?
Nasa 99.999999% speed of light.
- Mas mabilis ang pang-amoy, 'no? - Hindi.
E, bakit pag may nagpiprito ng bacon tapos pumasok ka sa kusina,
maaamoy mo na agad kahit di mo pa nakikita?
Nasubukan n'yo nang maglagay ng bacon dito?
- Hindi pa. - Subukan n'yo.
Baka maging quantum bacon.
- Mas nakakatuwa ba 'yon? - Medyo.
Bakit mas nakakatuwa 'yon? Kasi hindi...
Desperado na 'ko dito para matulungan ka.
Sinusubukan kong gawing nakakatuwa 'to kahit konti lang.
Pero na-detect nito ang tinatawag na Higgs particle.
Kung walang Higgs particle,
ikaw, ako, at lahat ng meron sa mundong 'to,
wala ang lahat ng 'yon.
No'ng 2012, may magandang nadiskubre ang matatalinong tao sa CERN,
ang Higgs bosom.
Dahil sa halaga nito sa pagpapaliwanag kung paano nabuo ang daigdig,
tinatawag ding God Particle ang Higgs bosom.
Pero pwede ring tawaging Allah particle
kasi wala naman kaming maipapakitang picture.
Sabi ng ekspertong nakausap ko,
'yon ang pinakamalaking scientific discovery sa buhay niya.
Ito ang pinakamalaking scientific discovery sa buhay ko.
At nakikipagsabayan 'yon sa malalaking scientific discovery sa kasaysayan.
Nakikipagsabayan 'to sa malalaking scientific discovery sa kasaysayan.
Maibabalik ba ng Higgs boson ang oras?
Hindi.
Masasabi ba nito kung kailan lilindol?
Hindi.
- Mapapaanghang ang pagkain? - Particle lang 'yon.
Parang sinabi mong "Masasabi ba ng electron kung kailan lilindol?"
- Kaya ba? - Hindi.
Kayang umiral ng subatomic particles, ang pinakamaliliit na bagay,
nang sabay sa dalawang magkaibang kalagayan.
Parang si Liam Hemsworth na parehong sexy at boring.
Sa madaling salita, misteryoso ang science gaya ng ginagawa ng Diyos,
nakakailang lang
kasi sabi ng mga siyentipiko, walang Diyos.
Kaya nag-imbento sila ng bagong klase ng science,
ang science ng mga bagay na walang katuturan sa science.
At para maging opisyal, binigyan nila ng nakakatuwang pangalan.
Ano ang Quantum McPhysics?
Ang quantum physics...
Pinakamagandang teorya sa paggana ng mundo ang quantum mechanics.
Nilalarawan nito ang lahat ng naobserbahan natin bukod sa gravity.
Tumatakbo ba ang salamin sa quantum physics?
- Tumatakbo? - Oo.
As in...
Sabi sa quantum physics, di dapat gumagana ang salamin. Himala daw 'yon.
Mali 'yan.
Pinapatunayan ng quantum theorionics na infinite ang multiverse,
parang sa Marvel films, di ba?
Isang interpretasyon 'yan ng teoryang 'yon.
Ilang infinite multiverse ang meron?
Kung may infinite number ng mga multiverse,
e, di, infinite ang bilang ng multiverse.
A, palagay ko dalawa.
'Yong atin at 'yong sa salamin.
Bintana ng ibang universe ang mga salamin, di ba?
- Hindi. - Sabi ni Paul,
pinapagana sila ng quantum power
kaya nakikita mo ang alternative dimension
kung saan pareho ang lahat sa mundo natin pero baliktad lang.
Ano'ng trabaho ni Paul?
Nagtrabaho siya sa pabrika ng tennis ball, tagasalo siya ng tennis balls doon,
pero natanggal siya kaya wala na siyang trabaho.
Sorry, nasasayang ko ba ang oras mo?
Oo.
Sa dulo ng ika-20 siglo,
sinubukang daigin ng science ang relihiyon
at ipinaliwanag ang paglikha, sinuri ang bumubuo sa pag-iral ng lahat,
at nadiskubre ang God particle.
Sa susunod na trick nito,
sinubukan nitong gayahin ang Diyos
sa pamamagitan ng paglikha ng buhay.
Unang nilalang na na-clone si Dolly the sheep,
na anak ni Dolly, 'yong isa pang sheep.
Si Dolly ang pinakasikat na tupa sa kasaysayan,
pero sa totoo lang, medyo maba-baa 'yon.
Nagdulot ang cloning ng mga tanong
tungkol sa pagkakakilanlan natin.
Pag nakopya ako,
kakaiba pa rin ba 'ko?
O mas kakaiba 'yong clone ko
kasi clone siya, mas astig siya?
Paano ako naging ako at ikaw naging ikaw,
at tayo naging tayo?
Pero sa halip na mapalitan ng clones,
mas mapapalitan tayo ng iba pang ginawa natin, mga computer,
na nagiging mas matalino,
baka maging mas matalino na sila kaysa sa atin.
Makakaya ba ng computer na maglaro ng chess?
Nakakapaglaro na ng chess ang mga computer.
Talaga? Chess ang pinag-uusapan natin, ha.
Oo. Ilang taon nang nilalabanan ng mga computer ang tao sa chess.
Alam ba nila ang ginagawa ng mga piece? Kahit 'yong maliit na kabayo?
Oo.
Pero iba't ibang direksiyon ang galaw no'ng kabayo.
- Wala silang pattern. - Meron. Ginagalaw sila...
dalawa sa isang direksiyon at isa sa isa pa...
Sige. Nalutas 'yon ng computer para sa atin?
Hindi pa nakuntento sa chess, gumagaling pa ang mga computer
sa paggaya ng ibang gawain ng tao, na higit pa sa chess.
Isa sa mga unang halimbawa ng AI ang software na tinatawag na ELIZA,
na may ibig sabihin.
Nagaya ng ELIZA ang psychiatrist.
Tatanungin ka niya sa nararamdaman mo at sasagot sa sagot mo.
Pero basic lang 'yon.
Di magagawa lahat ng ginagawa ng psychiatrist.
Di 'yon makakaikot sa mesa, maniningil nang mahal,
makikipagrelasyon sa sekretarya, makakapagluto ng itlog, o...
Nasa iba't ibang lugar ang AI.
Nasa paligid, mga bahay, at mga kamay natin.
- May digital assistant sila gaya ni Siri... - Hi, there.
...Alexa, at 'yong sa Google na walang nakakaalala.
Mas maganda kung tinawag 'yong Cuthbert.
Pero pag pinag-uusapan ang AI,
naiisip ng karamihan ang mga generative AI chatbot gaya nito,
ChatGPT, na sobrang galing sa panggagaya sa tao,
pwede na tayong mawala sa mundo.
Sabi lang nito sa 'kin 'yon.
Nag-aalala ang mga tao sa AI.
Ikaw ba?
Kung nag-aalala ako...
Hindi, dapat ba silang mag-alala sa 'yo?
Sana hindi. Sana naman, hindi.
Nag-aalala ang mga tao sa artificial intelligence
kasi iniisip nila, baka isang araw mapalitan tayo noon.
Tao ako. Bakit sila mag-aalala sa akin?
Hindi, 'yong letrang "U".
Vowels silang lahat, di ba? A, I, U.
Ano'ng ibig sabihin ng "U" sa AI?
Walang "U" sa AI.
Sekreto pala 'yon? Itinago ng computer?
Higit pa ako sa makina o tao,
higit pa sa pagsasanib ng dalawa.
Siyempre, di naman kakatayin ang tao
ng mga nakakatakot na robot ng science fiction.
Kakatayin tayo ng mga nakakatakot na robot ng totoong buhay.
Habang nakatayo ang mga tao sa gilid ng bangin,
nakasilip sa walang hanggang kawalan,
at iniisip kung may katapusan ba 'yon,
nagiging mas mahalaga ang tanong tungkol sa kabuluhan ng buhay.
Kahit mga eksperto, nalilito.
May halaga ba ang buhay ng tao?
Kung meron, ano 'yon?
Tandaan mo, kung mahaba ang isasagot mo,
magpapatong kami ng mga nakakatawang video ng mga hayop sa screen
para hindi mainip ang manonood.
Well, gusto nating magkaroon ng kabuluhan ang buhay natin.
Ang tanong diyan,
binubuo ba natin
ang kabuluhang 'yon,
batay sa sinabi ng German philosopher na si Nietzsche,
o natuklasan natin sa mundo ang kabuluhang 'yon?
Baka gawa ng Diyos ang kabuluhang 'yon
o baka nagkataong bahagi na 'yon ng mga bumubuo sa daigdig.
Bakit patulis 'yong dulo ng tae?
Ganoon na ba ang hugis nila sa loob natin o minomolde 'yon ng mga puwet natin?
Para pala 'yon sa expert sa tae.
Pero nandito ka na, gusto mo bang sagutin...
Parang hindi sapat ang alam ko sa human biology
para mabigyan kita ng tamang sagot.
Tama naman. Oo nga.
Sa buong landmark epic na 'to na talagang na-enjoy n'yo,
dinala ako ng paghahanap ko ng kabuluhan sa buong mundo
at sa iba't ibang gusali, hagdan, at isang beses, sa bouncy castle.
Mula sa pagkalulong sa relihiyon hanggang sa nihilistic na pagdumi,
mula sa mga obra ng panitikan
pati sa nakakakilabot na painting na 'yon,
hindi humihinto ang paghahanap ng tao sa kabuluhan ng buhay.
Tapos na ang trabaho ko rito.
Sana naliwanagan kayo.
Oras na para hanapin ko ang kabuluhan ng buhay sa ibang mundo.
Paalam.
Pumipirma ba ang mga author sa dulo ng libro nila gaya sa sulat?
Parang, "Ito ang Crime and Punishment, Ang Pagtatapos, Sumasaiyo, Dostoevsky."
Bihira yata.
Bakit may nerve ang mata ng tao na nakakonekta direkta sa puwet?
Wala naman.
Meron kasi pag sinundot mo ang puwet mo, mapapaganito ka.
Pag pumasok ang titi sa babae,
bakit laging labas-pasok 'yon?
Di ba pwedeng pasok, tapusin, tapos tanggalin na?
Ginawa ba ang souls natin kasabay ng Big Bang?
- Depende sa sinasabi mong "our souls". - Alam mo kung ano 'yong "assholes".
Sayang kasi semen lang ang nagagawa nila, 'no?
Kung merong tomato soup,
pwede n'yo pang pagsaluhan sa kama pagkatapos.
Mas mahirap bang makapasok sa langit mula no'ng Brexit?
Wala namang kinalaman ang Brexit sa kaharian ng langit
o kahit sa impiyerno.
Sabi ni Paul, pag tumingin ka sa salamin nang isang oras,
maloloko mo ang kamalayan mo na isiping nasa loob ka ng isa pang ikaw
tapos tatakbo ka bago pa siya makalabas at makabalik sa 'yo.
Nagawa niya raw 'yon nang isang beses, pero no'ng tumakbo siya,
tumama 'yong bayag niya sa door knob
kaya gumulong siya sa sahig sa sobrang sakit
habang pinapanood siya ng kamalayan niya, tawa nang tawa.
Hindi makakapasok sa salamin ang kamalayan mo.
Nag-aalala ako kay Paul.
Hindi pa lang niya nahahanap ang papel niya sa lipunan.
Kasali ka sa Big Bang gang?
Big Bang...
- Gang. The Big Bang gang. - The Big Bang gang.
Lahat nasa Big Bang gang.
- Talaga? - Oo.
Pakisabi nga 'yan do'n sa camera, please?
Oo, nasa Big Bang gang ako. Nasa Big Bang gang ka.
- Nasa Big Bang gang ka rin. - Lahat tayo, nasa Big Bang gang.
Nagsalin ng Subtitle: E. Columna