Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Тајно општество отсекогаш имало.
Се раѓаш во сенка.
Владееш во сенка, умираш во сенка.
Знаеш што остана денес во населбава?
Објавуваат цитати, социјални мрежи.
Се гиздаат како пауни.
Да ти кажам нешто. Не ни требаат пауни тука.
Ни требаат лисици што ја сеќаваат,
што ја мирисаат опасноста.
Ни требаат лавови што ќе ги проџвакаат копилињата.
Затоа е така како што е.
Тоа е Тајното друштво.
Знаеш и самиот.
Татко ти беше таму.
Ни поставија маса како да се основачите.
Мислам на Гамбинови, Профачи, Џеновезе, Бонано.
Тие ги одредија правилата.
Тоа беше нацртот.
Еј! Ова е повик на должноста.
Обврска.
Знаеш дека е така.
Затоа не зјапај во мене
како да сум во заробен во некој меур,
во некаква утопија.
Ја гледаш улицата? Го гледаш прозорецон?
Педесет години ја гледам улицава низ тој прозорец.
Знаеш што гледам?
Гледам жилавост.
Гледам афирмации. Знаеш?
Добро утро. Вашето еспресо.
Секој ден тука пијам дупло еспресо.
Потоа им се враќам на книгите.
Живеам за моите книги.
Некои месат.
Некои сечат габагул.
- Што ќе нарачате? - Дај му тирамису.
Брзо ќе дојдам.
Фала.
Има денови кога ти е срам.
Требаше да бидам попаметен.
ДОН КЈУ
- Добро утро, Дон Кју. - Како си, Џеки?
Некни некој се обиде да ти се пикне.
- Аман, бе? - Го пукнав на лице место.
Што би без вас? -Не давам ветување што не го одржувам.
Мажиште. Добра ноќ, Дон Кју.
Добро изгледате, Дон Кју.
- Ќе ми правиш фризура Анастасија? - Извинете, нов е.
Која е Анастасија?
- Анастасија. Луд е. - Во ред.
- Што ти е? - Не го знам.
Си полудел.
Одам по...
Дон Кју. Ве молам.
Пет минути. Дајте да го довршам тилот.
- Седнете. - Извинете, Дон Кју.
Никаквеци!
За Дон!
Фала, Џоун.
Да зборуваа ѕидовиве...
Виделе великани.
А сега го гледаат најголемиот меѓу нив.
Со што го заслужив тоа?
- Што е ова? - А како ти изгледа?
- Скејтаме. - Газите луѓе?
Ова е моја населба. Јас решавам.
Што ќе сториш?
Ќе скејтаме кога сакаме.
- Не те слушам. - Одеби! Гитла!
- Што рече? - Ти реков, гитла!
Кој ќе го бапне на кого? Сакаш да ме ебеш?
Никој не ебе никого.
Само мавни се оттука.
- Што се занесуваш, бе? - Ајде, Стики!
Што ти е, бе?
Ајде, мали!
Ајде, кретену!
Сакаш кикфлип со мене? Да те видам!
ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ ВО МАЛА ИТАЛИЈА
Повелете. Вашата карбонара.
Не нарачав тоа.
- Многу ми е жал. Што нарачавте? - Пене арабијата.
- Жал ми е. -Нема проблем. - Веднаш ќе направиме пене арабијата.
Треба да одам.
- Многу ми е жал. - Добра ноќ.
- Што е проблемот? - Секогаш проблеми со тебе.
- Жими се. Рече карбо... - Ќе изгубиме гостин ради тебе.
Пушти ме!
Што правиш?
Тргни се од неа!
Слушна ли? Ќе видиш ти сега!
Тргни се од неа!
Глеј си работа.
Имаш муда?
Будала еден.
Што ќе направиш за тоа?
Биди машко, Дон.
Ајде, Дон. Време е да сториме нешто.
- Што ќе сториш во врска со тоа? - Ајде, Дон. -Те чекаме.
Ајде, што правиш?
Биди тврд, Дон. Направи нешто.
- Оствари го тоа, Дон. - Имаш решение, Дон?
Биди машко, Дон.
- Што ќе направиш? - Сите чекаат, Дон.
- Преземи нешто. - Донеси одлука, Дон.
Одиме, Дон. Што ќе сториш?
- Сите те чекаат. - Морам да сторам нешто.
- Треба да сториме нешто. - Треба.
- Стори нешто. - Треба да сторам нешто.
Што ќе сториш?
Биди машко, Дон.
Преземи нешто.
- Ајде, Дон. - Што ќе сториш?
Те чекаме. Ајде.
Што ќе сториш, Дон?
Биди тврд, Дон. Направи нешто.
Оствари го тоа, Дон.
Сите чекаат, Дон.
Биди машко, Дон.
Преземи нешто.
Ајде, Дон. Што ќе сториш?
Донеси одлука, Дон.
Преземи нешто.
Што?
Со тоа ќе ме удриш?
Што?
Зошто ги имаш моите клучеви?
- Врати ми ги. - Како не.
Што ако цркнеш? Како ќе знам?
Запамти, пола од станов е мој, душо.
Мама и тато го оставија на двајцата.
Боже, колку е жешко.
Што е со климата?
Вратата.
Се прашувам каква ли тајна се наоѓа зад нив.
Сакаш да пробаш да откриеш?
Еден ден ќе откријам.
Подалеку од неа.
Што е сево ова?
Имаш гости?
- Имав состанок. - Состанок? Каков?
Деловен.
Да.
Состаноци.
Сега секогаш имаш состаноци.
Ги пиеш ли лековите?
Не ми требаат лекови, мамо.
Што рече?
Не ми требаат лекови.
Ти требаат, Ал.
Навистина ти требаат.
Не ми требаат.
Знаеш што се случува ако не ги пиеш.
Имам состанок, треба да одам.
- Зошто не сакаш да ги пиеш? - Не ми се расправа.
Кога ќе си одиш, остави како што беше.
Како си? Добро си?
- Добро утро, г. Квинто. - Да.
Инаку, климата е расипана.
Ќе треба да видам со газдата.
Сега прво праќаат некого да проба да ја поправи.
- За што зборуваш? - Нова процедура.
- Штедат. - Се работи за пари?
Секогаш е за пари со нив.
- Дојди. - Не. Чекајте.
Не, г. Квинто. Не ги сакам парите.
Земи го ова за тебе.
Уште сто. Нека биде готово до вечер. -Јас...
Те сакам. Каде одиме?
Каде одиме?
Еј! Дон Кју!
- Како сте? - Добро одело, Дон Кју.
Елегантно.
Одите да го видите кралот?
Се разбира
Имајте убав ден, Дон Кју.
- Чао. - Еј.
- Имаш минута? - Не сега, не тука.
Седни надвор. Ќе дојдам за 15 минути.
- Седни надвор. - Ќе бидам тука.
Ајде, ајде!
Ајде!
Ајде, ајде!
Што е? Немам работници.
Немам келнери. А ти ме отекуваш.
Во парк ли живееме? Какви се овие никаквеци?
Оние таму. Шуплоглавите.
Во мое време се јадеше ќотек за такво нешто.
Во мое време не сакав бејзболска палка.
Нозете ќе им ги скршев.
Сакам да сторам нешто во врска со тоа.
Треба да се вратиш на доразин
или на што и да пиеш веќе.
Немој да се убиеш од работа.
Се гледаме во лудницата.
Ал, брат ми има право.
Не сме имапе проблем со скејтерите.
Доаѓаат, ќе седнат.
Нарачуваат, јадат, пијат.
Плаќаат. Готово.
Јадат, нарачуваат, плаќаат?
Не го доживувате тоа како некаква воена вештина?
- Можеби измама? - Чија?
Не знам. Може некоја друга фамилија.
Можеби владата. Ајде, ве молам.
Ги напаѓаат луѓето.
Може ти си будалата. Може тебе те лажат.
- И полошо ми викале. - Ал, не сакаше да те навреди.
Малку е темпераментен. Но имаш право.
Ќе пазиме на нив.
Не можам да го прифатам дури ни концептот на иднината.
Зошто?
Никогаш не би можел да замислам што утре...
што може да донесе.
- А кој може? - Вистина. На здравје!
Вашата карбонара.
Пријатно.
- Секогаш правиш иста грешка. - Добро, Марчело.
- Марчело, добро. - Секогаш си проблем, бе.
Марчело, жал ми е.
Треба да престанеш. Го кршиш стаклото.
- Марчело, те молам. - Што кур ти е?
Престани со тоа. Разбираш?
- Треба да престанеш. - Жал ми е. Извини.
Што е проблемот?
- Што ти е проблемот? - Јас сум ти проблемот!
- Оди си!
Сакаш ферка?
Јас сум ти проблемот. Што ќе сториш?
- Ќе ме удриш? -Нема. - Ајде, удри ме.
Пробај.
Влези во кујната!
- Престани. - Во кујната!
- Оди во кујната, бе! - Престани.
Со мене се заебаваш?
Престани.
Ќе ти застанам јас на врат!
Ајде!
Ќе ти застанам на врат!
Се извинува, луѓе.
- Обична расправа. - Извинете. Куќата чести вино.
Што ти е, бе?
Ќе ти застанам јас на врат!
Би се тепал?
Боже. Што било?
Ебен Марчело. Се степав со него.
- Пак? - Пак.
Гомнар еден.
Се чувствувам виновно.
Што? Зошто?
Само...
Што не можам да работам.
Си полудела?
Види што се правиш.
Создаваш човече.
- Јасно ти е колку е тоа тешко? - Да, јасно ми е.
Не зборувај така.
Не грижи се за мене.
Ќе го средам тоа.
Како го помина денот?
Освен тоа со Марчело,
не беше лошо.
Човеку. Чудна ноќ.
Само те отпуштија?
- Ме чекавте тука? - Како се викаш?
- Санто. - Од каде си?
Од Бруклин.
Од каде се твоите?
Од Италија. Од Неапол.
- Тоа е добар град. - Вистина.
Што е следно?
Денеска беше маицата.
За една недела ногата.
Што ќе биде после?
Ќе те најдам завиткан во тепих? Во Белт Парквеј?
- Мислите? - Не мислам.
Знам.
Не знам што да кажам.
Имам предлог за тебе.
Деловен.
Не знам ништо за бизнис.
Мајкл Џордан? Знаеш за патики?
Не.
Да се најдеме тука утре. На пладне.
- Во ред. - Немој да доцниш.
- Со што се занимава? - Немам поим.
Но изгледа фино.
Пази се.
Добро.
Фала што дојде.
- Роко! - Закон. Здраво, душо.
- Тато, фантастично изгледаш. - Законот ме очува.
По 20 ебени години, изгледам исто. -Вистина, тато.
- Да. - Секако.
Да му дадеме на човекот да се напие.
Дајте му нешто за пиење.
Луѓе.
Претходно на "Смеш."
Ебената фамилија Леоне го скинала Момо.
Мајчини!
Го сакам Момо.
Ќе ми платат скапо за ова.
- Скапо. - Да.
Го сакам Смеш. Сакам да умре, ебаго.
Не оди, Смеш. Преопасно е.
Таков живот избрав, душо.
Не сакам да ми умреш, Смеш.
Ах, Стиви.
Изгледа не си очекувал.
Кармин Смеш, имаш ебени муда штом си дошол сам.
Големи ебени муда.
Времето ти истече, Смеш. Готов си.
Еби се, Серпико.
Полека!
И онака ќе ти дадам пет. 22 или 25.
Исусе.
- Што е? - Пак Дон Кју.
Не сега.
Ќе влезе? -Да.
Срање.
Како сте?
Две од овие.
Ја собирам екипата.
Ако некој сака да се придружи.
Можам да ви дадам...
Ќе ви дадам 24 часа.
Што велите?
Марио!
Стави на моја сметка. Може?
Добро.
Се гледаме.
Чао.
Типот е тотално мрднат.
Доминик. Што кур беше тоа?
- Заборави, Роко. - Кој е тој дркаџија? -Не вреди.
Не вреди?
Некој гомнар влегува, ви сере,
- а вие не го кршите од ќотек. - Не, не, тато.
Не разбираш.
Типот е луд, добро?
Седи буден по цели ноќи,
чита книги и гледа филмови за мафијаши.
Мозокот му е исушен.
Но добро е што седи на куп пари.
- За колку пари зборуваме? - Пари од нафта.
Нафта? Ајде, де?
Многу пари.
Не сум ја видел Мала Италија одовде.
Ја гледаш улицава? Улица Малбери.
Да.
Моите живеат таму долу 130 години.
Она е зградата за киријата.
Петнаесет долари месечно.
Човеку!
Пред 130 години сево ова било неаполско.
Улица Елизабет била сицилиска.
Улица Мат беше на Калабријците.
Од Баури до Лафајет,
од Хјустон па до Ворт. Само Италијани.
Што се случи?
Зошто мислиш дека сме дошле?
- За подобар живот? - Не. Зошто сме дошле?
Моите дошле за тоа.
Сме дошле за да им избегаме на нашите илузионисти.
Сме дошле да им избегаме на тие мали мафиозокрации.
Ресторанот каде што работиш,
Марселино и неговите другарчиња. Пред 130 години
добиле прекар Мот Стрит Давос.
Сакаш да правиш нешто нечуено
да те викаат така.
Италијаните дошле тука пред 130 години.
Улициве се поплочени со злато.
Газеле по коњски лепешки за да стигнат на работа.
Работеле 100 ч неделно.
На крајот на неделата, само си сакал да пиеш.
Една пијачка. Тогаш дошле тие. Тие набавувале пијачка.
Кога пијачката не ја покривала разликата,
ти ја земале киријата, но со 5 отсто камата.
Доаѓаш од Италија, овде си во Њујорк. Плаќаш сметки во Италија со камата.
Само да го држат тоа под контрола. Тоа ти е мафијата, мали.
Тоа се криминалци.
Ситничави криминалци, ебаги.
- Јасно ли е? - Може ли само...
Може да кажам нешто на брзина?
Ја ценам можноста што ми ја дадовте и се,
но нема да можам да прифатам.
Што ми премолчуваш? Ти гледам во очите.
Што не сакаш да ми кажеш? Само кажи.
- Велам: Не, фала. - Како тоа?
Се договоривме. Имам добро чувство во врска со тебе.
Уште еднаш благодарам.
- Го ценам тоа што го направивте. - Со кого збориш? -Тоа е само работа.
Со мене си.
Чув работи за вас.
- Што си чул? - Добро ми е каде што сум.
Ќе продолжам да работам што работам.
Кој го рекол тоа?
Што ќе направите?
Немојте да кажете некоја лудост. -Еби се!
Ајде, ајде. Си полудел?
Ајде!
- Ве молам. - Еби се!
- Луд си. - Стани!
Прота Питер!
Фала.
Мило ми е што се видовме.
Прота Питер, човек со потреби.
Што е?
Знам женски во населбата. Сакате да опнете нешто?
Секогаш се шегуваш, Рок. Не си се сменил.
Не, таа е една од многуте што бараат утеха.
Во домот на нашиот Господ, нели.
- Нели. - Надвор!
Што е со овој Дон Кју?
Дон Кју е посебно нешто.
Со него никогаш не е здодевно.
Врапчето ми кажа дека има куп пари.
Вистина.
Многу донираат на црквата со сестра му.
Неговите беа најголеми увозници на масло.
Во еден момент на секоја лажица доматен сос
во населбава имало нивно маслиново масло.
Маслиново масло?
Мислев дека е нафта.
А сепак, парите си се пари.
Кога родителите загинале,
ја оставиле фирмата на нив двајца.
Тие ја продале и не морале веќе да работат.
- "Квинтос"? - Ќе ти застанам јас на врат!
Има начин да го решиме ова.
- Како нормални луѓе. - Размисли.
Што се случува?
Зошто не го средиш?
Ќе ти го искорнам јазикот!
- Влези. - Влези!
Џери, донеси го.
Седни, те молам.
Опушти се.
Седни.
Ќе му го искорнам јазикот, бе.
Ќе му го искорнам јазикот.
Роко Еспосито, од населбава сум.
Слушам, бараш луѓе.
Сакаш да биде како порано.
Кој е човекот?
- Со тебе сме. - Да?
Размисли. Ќе бидеме во населбата.
- Добро? - Размисли.
Полека. Добро?
Ќе размислам.
- А ти? - Не моравте така.
Дали си за? Сега си за?
Да.
Важи.
Мислам дека влеговме сега.
Тргни ги рацете од неа!
Глеј си работа.
Господине, гладен сте? Правиме најдобра пекиншка патка.
Сакате да влезете?
Одете понатаму. Оставете ми ги женските.
Сега си еден од нас.
Притисокот е голем, има голема одговорност.
Сигурно можеш?
Само танцувај, Дон.
Само танцувај.
Ручек!
Видете го менито. Храната е одлична.
Од каде сте?
Шпанија е прекрасна.
Умбертова школкарница, деликатеси.
Влезете, ќе ви најдеме маса. Здраво, господине.
Сакате да ја пробате најдобрата храна? Имам одлична маса за вас. До прозорец.
Сега одам во Кафе Наполи. -Да не сте се осмелиле. Имам маса надвор.
- Томи! Доаѓам тука 40 години. - Храната е префина.
Куќата чести ручек.
Полека. Заборави.
Имаме убав простор.
Пазарот е луд, но сигурен сум дека ќе го продадеме.
Човекот звучеше како вистински играч.
Стигна, треба да одам. Чао.
Џери! Мило ми е.
- Здраво. - Добро, добро.
Дојдени се да го купат просторот?
Ти дадов 200, Енди.
Каде ми е климата?
Како ја поправиле? На што си?
Имам дамки од пот на газот.
Среди го тоа, те молам.
Да?
Еј!
Го имаш?
Вистински е?
Колку?
Се гледаме вечер.
Кој си ти?
Ми треба Нино.
- Нино. - Сам си?
Да, сам сум.
Лозинка?
Ова... Помпеја.
Во ред е!
- Ајде. - Добро.
- Каде е? - Момент. Опушти се.
Треба да се опуштиш. Диши.
Добро, сфатив.
Во багажникот е.
Види го. Пиштолот на Ал Капоне.
Во боја. УЈП го заплениле при апсењето во 1928.
Нели е прекрасен?
Чекај малку. Имаш шушки?
Еве 20 000.
Немој да те фатат со него.
Непроценлив е.
Чувај го дома некаде на безбедно.
Не покажувај го на гости.
Добро?
Уште нешто.
За случај да сакаш да го пробаш.
Разбирам.
Алфонсо. Никогаш не се знае.
Никогаш не се знае.
Конечно. Мислвме, нема да дојдеш.
- Видете. - Стигна.
Видете.
Еве ја мојата мила. Ми ја врати.
- Фала, Дон. - Не, не, опасно е.
Дон, мој е.
- Опасно е. - Дај го, мој е.
- Што правиш? - Опасно е!
Види.
- Каде одиш? - Опасно е.
Што очекуваше? Дон како Дон, пичка е.
- Опасно е. - Дон, врати ми го пиштолот.
- Врати се. - Опасно е.
Добро.
Гледај се како чесен човек.
Ќе те сликаат. ФБИ ќе те следи.
Мора да изгледаш цакум-пакум.
Ти изгледаш подобро, и тие исто.
Размисли. Сите ќе си одат среќни.
Браво!
- Сега си како класика. - Ќе и се допадне на Тереза?
Да! Изгледаш како холандска пињата.
Лепи Цане.
- Тереза сака да те запознае. - Да?
Да ти заблагодари што правиш за мене. -Не правам ништо.
Ручек во недела. Ќе дојдеш?
Примаш нови нарачки?
- Добра. - Лепи Цане.
А ти, шефе? Има ли некоја посебна жена во твојот живот?
Само една.
ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ ВО ЧАЈНАТАУН
Добро вечер, господине. Сам сте?
Дојдете. Седнете.
Повелете.
- Благодарам. - Менито.
- Ве памтам. - Здраво.
- Како се викаш? - Сузи.
Кое ти е вистинското име?
- Ли Минг. - Ли Минг? Многу убаво.
Што ќе нарачате?
Сакам...
- Што рековте? - Дека сте многу сладок.
- Сево ова е ново за вас. - Слатко.
Што би препорачале?
Ова, ова, пекиншка патка и супа со макарони со јајца.
- Многу е добра. - Ти верувам.
Ќе ви го дадам специјалитетот. Веднаш се враќам.
- Вини, сметката. - Фала, душо.
Се? -Не се. Не можам да си дозволам.
- Ти плати. - Ајде.
Фала. Се гледаме после.
Чувајте се.
Чао, деца, уживајте.
Во ред.
- Си одиш, Вини? - Да, но слушај.
Следниот пат сакам ќофте на менито. -Добро.
Добро, фала.
Вашата супа.
Ве малтретира?
Не, добар е тој, само е во лошо друштво.
Момче ти е?
Би сакал да ми е.
Ако те малтретира, само кажи. Ќе се погрижам за него.
Добра човек сте.
Имате љубезно лице и храбро срце.
Тој не е добро момче.
Тој е змија.
Многу е опасен.
Сега и кинеска мафија?
Навистина?
Ќе те претвори во порција сечкано свинско.
Затни се.
Претпоставувам, така ќе го скинат Донот конечно.
Ти реков да замолчиш.
Тие типови не се шегуваат.
Веќе не водат опиумски пушални.
Сега се со поголеми срања.
А што е со жената?
Што сакаш со неа?
Ќе те повлече во дупка
од која нема да исползиш.
Дон. Навистина?
Поттикнете ги!
Предизвикајте ги!
Бидете експлозивна екипа!
Како што ви е судено да бидете.
На здравје!
За илјада години?
Санто.
Пликот.
Еве, шефе.
Тоа.
- Малку инспирација. - Повели.
- Доминик. - Малку...
Фала, шефе.
Фала.
Подели го ова.
Се извинувам малку.
Добро?
Петстотини.
Голема работа.
Ни дава пари за гориво.
Добро?
Преку глава неговите срања.
Ќе откриеме каде ги држи парите.
Навистина, тато?
Зошто?
Ти си мој син
или мама те нашла пред врата?
И ме лажела цело време?
Само велам, тато. Жал ми е за него.
- Види го. - Затни се, бе.
Домник, гледаш ли што трпам?
Секоја ебена фамилија има свој Фредо.
- Ова е мојот син Фредо, ебаго. - Фала, тато.
Да.
Треба да откриеме каде ги крие парите лудиот.
Тие старци никогаш не ги чуваат во банка.
Веројатно му се скриени во станот.
Роко.
Што е?
Малечкиот е тука.
Малечок.
Нема да кажам ништо.
Санто знае да молчи.
Не само тоа, туку и ќе ни помогне.
- Слушаш што ти зборам? - Да.
Ги гледаш овие зад мене? Ебено се гладни,
а ти ќе им бидеш ебаната вечера.
- Ме разбра? - Разбрав, Роко.
Уште една тура. Фала.
Фала за се што правите за маж ми.
Ве молам.
Задоволство ми е.
Има феноменална работна етика.
Тоа е сега нов човек.
Да.
- И одличен пријател. - Фала, шефе.
- Одам по лазањите. - Веќе е време?
Тоа.
Тоа!
Оф, леле.
- Добро ли стигнавте? - Феноменално.
Тоа.
Нели е прекрасно?
Добро.
- Добро. - Да.
- Од каде сте? - Авенија Бат.
Мислам дека ми ѕвони телефонот во другата соба. Ќе ми го донесеш?
- Не слушам ништо. - Те молам.
Во ред.
Не знам кој сте ни што правите,
но ако ми го загрозите мажот,
ќе го земам ножов
и ќе ви го набијам во јајцата.
Еве ме.
Погрешно си чула, душо.
Извини.
Ништо страшно.
Ќе пробаш?
- Уште не. - Гледај.
Стариот се шета.
Знаете што е лудо?
Кога и да налетам на вас, смрди на валкани пелени.
Се туширате ли некогаш?
- Што? - Извини му се на шефот.
Зошто? Може треба да добие ќотек.
А да изедеш ти ќотек?
Интелигенцијата на водачот,
интелигенцијата се манифестира
во сите улоги со кои е опкружен.
Интересно, зашто ја гледам само оваа мала кучка.
Ти си кучка.
- Што сакаш? - Знаеш кој го рекол тоа?
Николо Макијавели.
- Кога си роден? - 1995.
Тој се родил 1469.
Мислам дека ја потценувате ситуацијата.
Ја потценуваме?
Рекол и никогаш да не пробуваш да владееш со сила.
Затоа што ќе владееш со измама.
- Типот е... - Изненадување, пички!
Баш посрано.
Дојдете!
Ти си бик, а јас тореадор.
Ој!
Бику!
Ој!
Мислам дека претераа малку.
Кој тоа?
Па, како Роко и неговите ги истепаа децата.
Кои деца?
Ебаните скејтери.
Скејтерите?
Да.
Да ти кажам нешто.
Кога бев мал,
може си возел корвета.
Не си мислел "Јас сум корвета."
Не смеј се.
Знаеш ли колку пешаци секој ден
гинат од тие гомнари?
Пресметај.
Пресметај!
Добро, не сум размислувал за тоа,
но малку ми беше претерано.
Шефе, може да те прашам нешто? -Пукај.
Нешто си мислев.
Парите со кои ме плаќаш...
Не знам каде да ги ставам.
Никогаш не сум имал толку многу пари.
Па само...
Се прашувам.
Каде треба да ги чувам?
Што ако некој сака да ми ги украде?
Не ставај ги во кутија за чевли.
Ни под кревет.
Добро.
Стави ги на безбедно.
Безбедно.
Каде? Каде би било паметно?
Во мајчината утроба.
Ова е за дедо и бабо, тато и мама и Катрин.
Катрин.
Се работи за друго потекло.
Да.
Извинете, куме. Чест ми е што ве гледам.
Томи, престани.
Не понижувај се.
Тоа е Кумот!
Имам слика.
Може да се сликаме?
Може ли...
Може слика?
Може.
КУМ
- Што е ова? - Кренете малку.
Држете така.
- Така. - Фала многу.
Фала многу.
Многу сте љубезни.
- Фала. - Нема проблем.
Тоа беше Кумот.
Боже мој!
Боже.
Вистински си, човек.
Се гледаме, брат.
Убаво е да се работи со тебе.
Шефе, си за кнедли?
- Што барате тука? - Спојуваме работа со задоволство.
Лежите со таа змија?
- Ајде, ајде. - Сакате војна?
Што?
Ме чувте.
- Се зезаш? - Веднаш ќе почнам војна.
Каква е таа инсинуација?
Тато, ајде.
Не сакам...
Не е твоја работа.
- Што ќе правиш? - Дечки, ве молам.
Сакаш војна?
Ве молам, одете си.
Не сакам проблеми тука.
Ве молам.
Готово е.
Мртов си, ебате.
Тоа ти велам.
Браво, Дон.
- Те пазиме. - Види го ти него.
Овој пат ќе успее.
- Дони! - Дони.
Ќе биде добро.
Приближи се, копиле.
Уште малку. Ќе ти ја разнесам главата.
Приближи се.
Џо! Што правиш?
Те имам.
Не сакам да го мешам семејството.
Не! Џо, не!
Не сакам да разнесам глава. Не сакам да мешам семејство.
- Не смееш да се мешаш! - Џо!
- Ова е ебена војна! - Слегувам!
Слушам? Слегувам!
- Слегувам! - Каде, бе?
Ова е ебена војна!
Тргни рацете од неа!
Глеј си работа, бе, лудак.
Имаш муда?
Антонија, извини што ме чекаше.
Во ред е.
Значи... Само и...
И давав насоки што и требаат
поради разводот. Сакаш да...
Претера со таа своја опсесија.
Требаше да го видите.
Некни му бакнуваа рака.
Антонија, каква трагедија.
Не ми се јавува на телефон.
Морам да му се пикнам во станот
за да проверам да не е мртов.
- Знаеш... - Не знам веќе што да правам.
Тоа е всушност строго проблем на зависност.
Како и порнографијата, коцката, дрогата и алкохолот.
Но нема центри за одвикнување од опседнатост со мафијата.
Не сум сигурна дека ве разбирам, оче. -Добро.
Што не учи Господ.
Ако одиш по жежок јаглен, ќе си ги изгориш нозете.
Ако му го одземеш искушението на грешникот, нема да греши.
- Мислите, ќе успее тоа? - Тоа е добар почеток.
Тука сум за вас 24 часа дневно.
Кога и да ти требам, тука сум.
- Фала многу. - Во ред, Антонија.
Фала.
- Фала. - Па-па.
Пак.
Чао. -Чао.
Шефе, јас сум.
Шефе, отворете! Знам дека сте внатре.
Сам ли си? -Да.
- Те следеше ли некој? - Не. Зошто?
Сигурно?
Сигурен сум.
Добро ли сте? Што тоа...
Влегувај...
Шефе, морам да прашам. Се ли е во ред?
Не личи на вас да не ми се јавите цело утро.
Седите во тишина и пишувате. Што се случува?
Во војна сме.
- Што? - Реков дека сме во војна.
- Со кого? Со скејтерите? - Со Роко.
- Ја претера. - Што...
Сакаш да претераш?
Претерај.
Што е тоа?
- Што? - Кој е тоа?
Тоа е Тереза.
Јави се тогаш.
Јави се.
Две минути.
Ало?
Ме избегнуваш?
Не, Доминик.
Чудакот веројатно ти кажа дека сме исфрлени.
- Да. - Не значи дека си слободен.
- Не? - Подобро ти е да се покажеш.
Инаку ќе те скршиме од ќотек.
Тоа не го велам само јас, туку и Роко.
Добро? Направи го своето.
До гледање.
Добро.
Добро си?
Да. -Слушај сега.
Девојка ми, од ресторанот.
Има проблеми.
Ќе мора да ме пазиш.
Спремен си за тоа?
Да, да.
- Спремен си? - Да. Само кажете.
Добро. Одам да се облечам.
Што сакате да направите?
Како сакате да биде?
Почекај.
Ене ја девојка ми.
Преубава е, шефе.
Моментално е сама.
- Одиме. - Чекај.
Полека.
- Што? - Ќе повлечеме потег.
Погодок!
Каде одиме да јадеме?
Одиме кај Нико. Му реков дека ќе дојдам.
- Што му фали на Милер? - Сакам кај Нико.
Тој пат е пола-пола.
- Г. Пасторе! - Како сте, судијо?
Г. Пасторе, Винченте, ова е жена ми Рене.
- Како сте? - Ова е г. Пасторе.
Актерот. Како сте?
Добро. Имам нова серија. Смеш.
- Имате среќа. - Добра е.
- Добро ни оди. - Многу добро.
Како општествено корисна работа? -Корисна работа?
Морав да гребам лисја во Централ Парк.
- Треаше мојот двор. - Еби се, клошар.
- Постојано те дават. - Тибам судијата.
Ме натера да собирам лисја!
- Како проклет лихвар. - Кој го ебе. Кој ги ебе сите!
- Не можеш да го откачиш. - Одам во пензија. Види го мачево.
- Г. Пасторе! - Да?
Може слика?
Да. Бучи, сликај не.
- Еве. - Дојди.
Извинете.
Тука, Бучи, на светло.
Спремни?
- Добро е. - Добро?
- Имаш слика. Фала. - Фала многу.
Татко ми ве обожава.
Поздрави ми го.
- Фала. - Слатка е.
- Од каде ја знаеш? - Првпат ја гледам.
- Но како те гледаше... - Може ќерка да ми биде.
Остави ме на раат. Најди некој на мои години.
Имаш среќа во последно време?
Па...
Ти работи уште таквото?
- Ти работи ли? - Може пукнала.
Ти пукнало мочалото? Пази го овој, демнач е.
- Вини! - Што има?
- Слушај. - Здраво, Френки.
- Како си? Слушај... - Како си?
Добро. Имам улога за тебе. Напишав сценарио.
Јави му се на мојот агент.
- Да, но... - Не сакам да земам сценарија.
Прочитај го.
Има улога за Бучи?
- Има. - Еве, Бучи.
Секој што сакаш да има улога, ќе добие.
Мора да му дадеш нешто на Бучи.
- Буч! - Каков оток.
Ајде, Бучи. Доцниме на вечера.
- Ќе го земам после. - Ајде, Буч!
Џони, дојди со мене.
- Треба да го видиш сценариото. - Ти го дадов!
Тој го фрли во ѓубре.
Ги видов и ти го враќам.
- Зошто? - Во пензија сум.
Се откажувам. Заеби тоа.
Кој го ебе.
- Секој има сценарио. - Нема кој нема.
Боже. Дај да одам горе да се одморам.
Овде ќе јадеме?
- Гужва е. - Имаш пари?
- Имам картичка. - Не прима картички.
Ајде.
- Вејд, што правиш? - Еј, Вини.
- Го знаеш Бучи? - Како си?
Како е, Буч?
- Како иде. - Знаеш...
Реков, да каснам нешто да се опуштам.
Сите ме нервираат.
Масата ти е спремна горе.
Горе? -Да.
Имаш лифт?
Зошто јадеме тука?
Затоа што нема да ни наплати. Богат си?
- Не ми е тоа во ред. - Што? Бевме во Ла Мела.
Ми наплатија 50 долари за макарони фусили.
Здраво, Вини. Буч.
- Фала. - Како си?
- Добро сум. - Може автограм за тато?
- Многу е болен. - Што му е?
Има проблеми со срцето.
- Како се вика? - Бен.
Бен. Оздрави!
Си ја видела мојата нова серија? -Да.
- Ти се допаѓа? - Супер е.
- Смеш? - Супер е.
Уште глумиш? -Да.
Ќе наминам утре.
Ќе ми дадеш слика и резиме.
- Тоа би било супер. - Ќе ги дадам на продуцентите.
- Фала. - Здраво.
- Те сакам. - Значи, Бучи...
Имаш значка.
Што сакате? Автограм?
Што правиш? Примаш луѓе?
- Имам обожаватели. - Каде го објавуваш тоа?
На Тикток? Фејсбук?
Веројатно еднаш неделно, па ќе објавам.
Што мислиш со ова? Либерална агенда?
Доволно е лошо што си кодош.
И реков на комисијата...
Ти мене кодош?
Знаеш што би направил татко ти?
Би те фрлил од...
- Што ти е, бе? - Шефе, што правите?
Што правиш во кинески ресторан?
Зборувам за девојката.
- Ми се допаѓа. - Рептилот со девојката?
- Кој, тоа копиле? - Да, тој итрец.
Кунг фу копиле.
Му го држи ебаното лице собрано.
- Знаеш што прави? - Што?
- Шефе... - Замолчи!
Продавал бубрези.
- Бубрези? - Да, женски бубрези.
Јасно ли е сега?
Да, шефе.
Таа девојка ќе настрада.
- Ни треба вашата помош. - Добро, но зошто јас?
Затоа што си Смеш.
- Слушајте, г. Пасторе. - Не, не, не.
Во ред.
Тоа е Смеш.
- Доаѓа, доаѓа. - Еве го. Еј, Санто!
Како си, пријателе?
Што кур?
Роко, те молам. Морам дома кај жена ми.
Не сакам да слушам за глупостите на жена ти.
Ќе се погрижам за неа. Ми ги најде ли парите?
Не. Жими се, барав секаде.
Не знам каде се.
Што е? Не сакаш да си го издадеш ебаниот мрднат шеф?
- Роко, верувај ми. Те молам. - Мислам дека лажеш.
Зошто да те лажам?
Знаеш што сакам? Да те казнам и да ти исечам нешто.
- Можеби прст. - Ги има 10. Чуму?
Да му го исечеме курот, бе.
Да не може веќе да ја шиба жена му.
Ебано добра идеја.
Џери, спушти му ги гаќите.
- Што? Се шегуваш? - Не ме слушна?
- Реков да ги спуштиш. - Нема.
Тато, ајде! Ќе му го исечеш курот?
Што е? Нема да може веќе да те ебе?
- Нема да го направам тоа. - Сте полуделе.
Или неговиот ебан кур или твојот.
- Бирај. - Луѓе, луѓе.
Гледајте.
Кој го ебе!
И онака му е мал.
Ќе можеш да возиш до дома по толку вино?
Роко.
Боже!
Изгледаш прекрасно.
Фала.
Мислев дека си...
Се вратив, душо.
Постојано се прашувам
како ќе беше да не ја сретнеше.
Јас и ти може ќе имавме деца.
Антонија, престани.
- Не сакам да го слушам тоа. - Што?
Сите тие години во затворската ќелија
само размислував што беше и што можеше да биде.
Не сакам да слушам.
Добро.
Што е?
Изгледаш тажно.
Брат ми Ал. Си го сретнал ли?
Не знам. Не сум.
Поминува некаква криза.
Кога умреа нашите, се затвори во себе.
Остана во куќата во која пораснавме.
Опсесивно чита книги и гледа филмови за мафијата.
Почна да се облекува како гангстер од старо време.
Сега и се однесува така.
Навистина ми е жал поради брат ти.
Сигурно му е тешко.
Побарав совет.
Излезе дека...
Се што му ја активира фантазијата мора да исчезне.
Треба да му влезам дома и да тргнам се.
Но не можам сама.
Душо, не си сама.
Јас ќе ти помогнам.
Само влегувам и исфрлам се.
- Би го направил тоа за мене? - Апсолутно.
А да изгледа како грабеж?
Мислиш дека одлежав 20 години без врска?
Клучеви од куќата?
Да, Кју е излезен.
Овде е како во сауна, бе.
- Прежешко е. - Да побрзаме.
Донесе вреќа за работите?
Да, да.
Што кур ти е? Си донел вреќа за тела?
Рече големи пари. Големи пари, голема торба.
Само...
- Одиме. - Што е?
Рече.
Да не ти се верува. Луд е.
Тато! Мора да го видиш ова.
Полн му е ѕидот со тие работи.
Лудиот Џо. Лаки. Галанте.
Се сеќавам на тоа како вчера да беше.
Верувам.
Каков лудак.
Најдовте пари?
- Не. - Не најдовте пари?
- Не. - Мора да се некаде, Роко.
- Не се тука. - Ебано губење време.
Да бегаме од тука, но прво да го извадиме сето тоа.
Добро.
Губење ебано време.
Се отепавме од работа за ништо.
Ајде, тато. Ништо страшно.
Што ќе правиме?
- Што е ова, бе, Фредо? - Мислев, ти се допаѓа.
Не ми се допаѓа.
Еј, Фредо, одиме.
Фредо?
Еби се.
Значи, Смеш.
Си го видел кловнот?
Змијата?
Подолго време сум тука и нема никакви змии.
- Колку време си тука? - Еден саат.
Се надевам, вооружен си.
Вооружен? Сака да убијам некого?
- Дојде мојата ѕвезда! - Чекај, чекај.
Ова ми се пријатели. Треба да ти кажат нешто важно.
- Во врска со Ли Минг. Тука ли е? - Чекајте, тука е.
Тука си. Како си?
- Еј, се врати? - Да.
Не е моја работа,
но оној што беше овде некни.
Сеедно дали ти е љубовник, брат, момче.
Ќе те земе и тебе, и местово и твоето семејство.
- Ќе ве искористи како товар. - Ќе ти се јавам, душо.
Што, сега?
Викни такси, ќе се видиме во болница.
Што зборувате?
Тргуваат со луѓето како со компири на товарен брод.
- За што зборувате? - За него зборувам.
- Дојди! Сакам да знам. - Погледнете ме.
Не, ме интересира.
- Сакам да знам! - Одеби!
Ајде, ајде.
Одете си, ве молам.
Смири се, кунг фу копиле.
- Тибам! - Ме исече!
- Вини, ајде. - Еби се.
- Вини! - Што кур...
Ајде! Што ќе направиш?
Што ќе направиш?
- Шефе, што да правиме? - Морам да размислам.
Носи ме во болница.
Не сакам да умрам во кинески ресторан.
Шефе, телефонот ми цркна.
Што да правам? Таа ме чека.
- Жал ми е, шефе - Зошто ти е жал?
Како помина со Ли Минг.
Такви се луѓето. Ги презираат оние што ги љубат.
Ги љубат оние што не ги сакаат. Такви се луѓето.
- Научи да живееш со тоа. - Веројатно имате право.
Викни си Убер, такси, што и да ти треба.
Не смееш да задоцниш. Оди.
- Со среќа. - А вие?
Ќе бидам добро. Оди.
Ако пак дојдеш да разговараш со жена ми, мртов си.
Јас сум змија.
Што е работата?
Ли Минг.
Разговараш со жена ми...
Мртов си.
Мајко мила, шефе.
Боже.
Добро сте?
Што ви направил?
Боже.
- Шефе, дајте да ви помогнам. - Не треба.
- Јас ќе ви отворам. - Добро сум.
Дон.
Што ни направија?
Суреди ги копилињата.
Среди го тоа, Дон.
Суреди ги.
Одиме, одиме.
Жими ти, сакав да ти вратам штом излезеш.
Излезен сум. Каде се парите?
Дај ми два дена и ќе ти донесам 2000.
Тоа беше пред 20 години.
Со каматата и инфлацијата, сега се 20 000.
Дваесет ебани? Размисли!
Од каде толку пари? Немам ни за кирија.
Имаш два дена. Дваесет ебани кила.
Два дена.
Губи се сега.
Што кур е ова?
Сте ни дошле во маало?
Сакате војна со нас?
Еј, Дон.
Гледај.
Таму.
Тоа е тоа.
Тоа е твојот момент, Дон.
Види се.
Сакаш да го убиеш тоа копиле уште откако го виде.
Што не ти е јасно?
Сестра ти.
Ти ја ебеше сестричката.
Мама и тато дознаа.
И верувај ми, не беа среќни.
Потоа влегоа во кола и се скараа.
- И бум! - Затни се!
Шефе. Што ќе ви е тоа?
- Надвор! - Боже!
Шефе, ве молам.
Шефе, чекајте.
Шефе, ве молам.
Немојте, шефе. Ве молам.
Ве преколнувам. Слушнете ме.
Доста!
Не си гангстер, бе, Ал.
Си се шекнал.
- Тоа е лудило. - Зошто?
Ги гледам работите какви што се, не какви што треба да се.
Ако ги гледам какви треба да бидат, ќе задоцнам.
Никогаш не доцнам!
Копиле!
Копиле едно!
Сакаш да ме повредиш?
Сакаш да ме пукнеш, копиле?
Еби се!
Сакаш да ме убиеш?
Време е да умреш...
Боже.
Боже, Боже.
Боже мој.
Тато?
Види се.
Види си го лицето.
Антонија.
Алфонсо.
Видете го ова. Во што се претворил градот.
АКТЕРОТ ВИНСЕНТ ПАСТОРЕ ЗАКРЕПНУВА ОД УБОД
Како пак да се 70-ти.
Фала што дојдовте оче.
Задоволство ми е.
Сакаме да разговараме за тоа дека брат ми Алфонсо
не ги пие лековите.
Не сакам да ми кажуваат што и како да пијам.
Со никого. Не сакам да ми наредуваат.
Знам само дека си развил изопачена фасцинација со мафијата
од пред еден век.
Антонија, сите си имаме свои изопачености.
Алфонсо, изопаченостите се проблеми
што не треба да се кријат во темница.
Треба да се соочиме директно со тие изопачености.
Ана Марија Бердуго, ви звучи познато?
Вие ја венчавте. Бев таму.
Го познавам семејството од мал.
И ми довери нешто за вас.
Да.
Сте имале врска со неа.
Боже.
Да, многу ве почитуваше. Кажуваше убави работи.
Добри работи.
Прозборе оти ве нашпа во кревет со мајка и.
- Господи! - Алфонсо, те молам.
- Петелот треба да се затвора. - Апсурдно.
Разговарајте за тоа со себе.
Можеби со Бог, не со мене.
Не ги судам луѓето дур не проверам.
Си го измислил тоа.
Кога сме кај фактите, ми го скрши срцето, Преподобна.
Ги замени мајка ти и татко ти,
моите мама и тато, за твоите изопачени пријатели.
Знаеш што друго ме мачи?
Стоеше вџашена кога те отфрлија.
Од каде ти е сега тоа?
Мислиш дека на луѓето им е гајле што си зборам со себе
по цели денови? Што живеам во друг свет?
Што се забавувам?
Што си играм камај со тие квази-мафијаши?
Што се лечам? Што сакам ми биде подобро?
Си ги исполнувам фантазиите? Знаеш што? И тие си имаат фантазии.
Само да го издржат денот. Знаеш што?
Пола од населбата, пола од нацијата
изгледа како ментална институција.
Знаеш што? Уште сме тука.
И се бориме секој ден.
Едни против други.
Алфонсо, смири се.
- Те молам. - И знаеш што?
Имаш право.
Заробен сум.
Морам да се вратам.
Морам да им се вратам на книгите. -Боже.
Ќе си се вратам на книгите.
Ако не си ги запалила. Ги запали?
Не ти ги запалив книгите!
Ми ги запали книгите?
- Не! - Ако си ги запалила...
Ако си ми ги запалила книгите...
Алфонсо, те молам.
Бев некој и нешто.
Едно време бев некој и нешто.
Некаде.
Некогаш.
Сум бил фраер.
И јас сакав спасение.
Знаеш?
Сакав спасение.
Сакав да правам афирмации.
Сакав индигнација. Сакав...
Сакав бес.
Знаеш? Вистински бес.
Тоа го сакав. Каде е твојот бес?
- Жал ми е? - Каде е твојот бес?
Ги гледаш децана?
Девојчињата од Кина?
Немаат никакви човечки права.
Разбираш? На чекор од ропство се.
Да бидат робови.
На твоето момче, би додал. На твојот Роко.
Добро? Лежиш со ебена змија!
Трговија со луѓе! Тоа е стапица!
Што сакаш да сторам? Се извинувам.
Знаеш ли што правиш во животот?
Сакаш работите да бидат невидливи.
Тоа е се.
Каде одиш?
Алфонсо, врати се!
Боже.
Многу ми е жал.
Не ни останува друго освен да се молиме.
Да се молиме?
Да се молиме?!
МЕДИЈАПРЕВОДИ