Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ganda ng araw ngayon, 'no?
Balita ko maganda raw ang view, pero... wow.
Wag mo 'kong pansinin.
Aalis din ako maya-maya.
Nakita ko 'yong memorial sa ibaba.
- Siya ba... - Ayokong pag-usapan 'yon.
Sige.
Ako si Richard.
Ikaw?
Kinakabahan ako sa 'yo, e.
Kung di ka aatras, sabihin mo na lang ang pangalan mo.
Alam kong gusto mong mapag-isa.
Ako rin naman, e. Kaya nga ganitong kaaga, nandito na 'ko.
Alam mo...
Di mo naman kailangang ikuwento ang buhay mo.
Ayokong madagdagan pa ang sakit na nararamdaman mo.
Ang gusto ko lang sana, umatras ka nang kaunti...
Hindi mo ako mapipigilan.
Mahilig ako dati sa kotse
kahit hindi ko naman afford.
Ang lupit ng Integra ko no'ng nag-aaral pa ako.
Alagang-alaga ko 'yon.
Baka iniisip mo, "Ba't nagkukuwento 'to?"
Nabangga 'yon sa pader isang linggo bago ang graduation.
Wasak 'yong Integra.
Ang masaklap pa no'n, nagtatalo kami ni Chloe bago bumangga.
Ayoko nang ikuwento 'yong mga huling sinabi ko sa kanya.
Sorry.
'Yan naman ang sinasabi nila.
Nilagyan ako ng traction.
Dalawang buwan, dalawang linggo at apat na araw akong di makagalaw.
Nakaratay lang ako sa ospital kahit gustong-gusto ko nang...
magtatakbo papalayo sa sarili ko.
No'ng mga panahong 'yon,
lahat ng dumalaw sa 'kin, walang ibang sinabi kundi...
sorry.
Sorry.
Puro sorry, sorry. Wala ka na bang ibang alam na salita?
Ayoko na lang magsalita.
Sige, iwan mo na lang 'yong niluto mo tapos umalis ka na.
Inuukit ng asawa ko 'yong initials namin sa puno.
Naghahanap naman ng patpat 'yong anak ko, mag-iihaw daw siya ng marshmallows.
Makakahanap daw siya agad ng tatlo, sabi ko hindi niya kaya.
Tapos tuloy lang ako sa pagpitas ng mga bulaklak.
Di nga namin narinig no'ng...
Kukunin ka na kapag oras mo na.
Sana ako na lang ang kinuha.
Grabe. Ang masama pa no'n...
hindi man lang ako nakaiyak.
Gusto ko, pero...
wasak na wasak ako.
Hindi porke't wasak ka...
wala nang pag-asa.
O, pa'no.
Hindi ko masabing "pleasure to meet you" pero nice to meet you.
Iris.
Di kita mapipigilan sa gagawin mo, Iris.
Pero sabi ko nga...
ang ganda ng araw ngayon.
Hindi na ako mahilig sa kotse.
Pa'no, Richard...
dito na 'ko.
Baka paaalisin mo lang ako tapos babalik ka do'n?
Hindi ngayon.
Buti nando'n ako.
Naharangan yata kita.
Oo nga, e.
Sorry.
Uulan ba?
Mabuti na 'yong handa, di ba?
Okay lang. Sa kabila na lang ako dadaan.
Sige.
- Richard. - Ba't ba Richard ka nang Richard?
Sumunod ka na lang tulad ng iba.
Walang signal dito.
Kaya di ka makakatawag. Walang emergency SOS.
Sayang, wala 'yong cell phone mo.
Kung may Wi-Fi lang sana.
Hahanapin ako ng asawa ko.
Sana nga.
Wag mong gawin 'to.
"Wag mong gawin 'to. Wag mo 'kong saktan. May mga anak ako."
E, pa'no ba, Iris? Nasa maling lugar ka, e.
Oo nga pala. May dala ako para sa 'yo.
Kuwentuhan mo 'ko tungkol kay Chloe.
'Yong anak mo muna.
Ano'ng pangalan niya?
Mateo.
Ba't hindi Matthew?
Ba't hindi Charlie?
Pangalan din 'yon.
Kung sa bagay.
Si Chloe?
- Maganda ba siya? - Sobra.
Naaalala ko siya sa 'yo.
Pa'no kayo nagkakilala?
Alam ko ang ginagawa mo.
Kinukuha mo ang loob ko.
Hindi ikaw ang una.
Ang gusto ko lang, magpakatotoo tayo, okay?
'Yan ba ang ginawa mo kanina?
Oo, niloko nga kita,
pero nagsasabi ako ng totoo.
Sige, Richard.
Sabihin mo ang totoo.
May bahay ako sa may kakahuyan.
Ano'ng gagawin mo sa 'kin pagdating natin do'n?
Gusto kitang tirintasan.
Tangina ka.
Tumigil ka na!
- Tulong! - Tamang-tama na sana, e.
Malayo, tahimik, ang ganda ng timing.
Wag kang lalapit.
Nagkaletse-letse dahil di ko chineck 'yong bulsa mo.
Sinabing wag kang lalapit.
- Tulong! - Meron sigurong kung ano sa 'yo.
At meron ding kung ano sa 'kin.
Kanina lang magpapakamatay ka na.
- Ngayon ito ka. - Tangina ka.
Nararamdaman mo na ba?
Ang ano?
Mahirap nang sabihin, ang dami na kasing nangyari.
- Ano'ng pinagsasasabi mo? - System redundancy.
Parang sa eroplano, lahat may backup, pati mga flush ng toilet.
Pero kapag nasa 40,000 feet ka sa itaas, mabuti nang laging handa.
Ano 'yan?
Nasa 40,000 feet na tayo, Iris.
Ano'ng ginawa mo sa 'kin?
Bibigay na ang katawan mo maya-maya.
- Nilason mo 'ko? - Hindi lason.
Pampakalama lang para wala tayong maging problema.
Baliw ka.
Dapat kong gawin 'to.
- Tulong! - Kanina mo pa sinasabi 'yan.
Oras na umepekto na 'yan, 20 minutes lang, paralisado ka na.
One minute, di mo na magagalaw ang mga daliri mo.
Di ka na makakahawak ng phone, ng kutsilyo, 'yong mga gano'n.
Ten minutes, mamamanhid na ang mga binti mo.
Hindi ka na makakakilos.
Fifteen minutes, bibigay na nang tuluyan ang mga binti mo.
Eighteen minutes, hirap ka nang huminga.
At bago pa bumigay ang buong katawan mo,
mawawalan ka ng boses.
Tara na?
Mas bibilis lalo ang epekto kapag tumakbo ka.
Puta.
Bumibigay na ba ang mga daliri mo?
Puta.
Isa, dalawa, tatlo, apat.
Isa, dalawa...
- Isa, dalawa. - Isa, dalawa.
- Tatlo, apat. - Tatlo, apat.
Ang galing!
Isa.
- Dalawa. - Dalawa.
Isang oras tatagal 'yan.
Tapos buong weekend na tayong magkasama.
Isa, dalawa, tatlo...
Punyeta.
Sige, 20 minutes.
Sige.
Wag naman. Kaya mo 'yan.
Kaya mo 'yan.
Three minutes.
Sana nakahanap ka ng magandang taguan!
Hindi ka makakalangoy!
Ayos ka lang?
Miss?
Naririnig mo ba 'ko?
Paano ka...
Paano ka nakarating dito?
Nahulog ka ba sa bangka?
Nakakapagsalita ka?
Pambihira.
Ititihaya kita, ha?
Okay?
Ito na.
Nakakakita ka pala.
Teka, ulitin mo nga 'yon.
Nakakarinig ka rin pala.
Sige.
Kaya mo bang gumalaw?
Hindi.
Nakakakita ka. Nakakarinig ka.
Hindi ka makagalaw.
Hindi ka makapagsalita. Tama ba?
Nasaktan ka ba?
Mabuti.
Dadalhin kita sa loob tapos tatawag ako sa 911, ha?
Diyan ka lang.
Medyo may kahinaan na 'tong mga tuhod ko, e.
Hindi ko inaasahang mangyayari 'to ngayon.
Ay, salamat naman.
Nabangga 'yong kotse ko. Nawawala ang asawa ko.
Teka, dahan-dahan lang.
Huminga ka muna.
Ang bilis ng pangyayari. Okay naman siya no'ng una, tapos biglang...
Napansin mo ba siya? Nasa 5'6" siya, maganda.
May sugat ako.
Sandali lang.
Hihingi ako ng tulong.
Hoy.
Sabi ko sandali lang.
Pasensya na. Masama kasi ang pakiramdam ko.
Puwede ba?
Nalilito kasi ako.
Di ko alam kung pa'no ako napunta dito.
Makinig ka, tutulungan kita.
Pero susunod ka sa kondisyon ko.
At ang kondisyon ko, do'n tayo sa labas.
Puwedeng makitawag? Nawala 'yong cell phone ko, e.
Halika, tulungan na kita.
Baka puwedeng...
Baka puwedeng magpahinga saglit.
Puwede akong tumawag sa 911 para mahanap nila ang asawa mo.
O puwede rin akong tumawag sa 911 para sabihing may nanloob sa bahay ko.
Ano ka ba, walang ganyanan.
Pasensya na, di ko na kasi alam ang gagawin ko.
Kung tatawag ka, tumawag ka na.
Kukunin nila ang asawa ko pero wala na akong magagawa, di ba?
Kung nais mong tumawag, ibaba ang telepono at subukang...
Ano'ng pangalan mo?
Andrew.
Sige, Andrew.
- Magsalita ka. - Hay, salamat.
May problema na talaga siya sa mental health
pero mas lumalala pa ngayon.
Kung ano-ano'ng...
ibinibintang niya sa 'kin
kahit di naman totoo.
Kapag nasangkot ang mga pulis dito, malalaman 'to ng pamilya niya.
Dadalhin siya sa mental hospital.
Asawa ko siya.
Hindi ko kayang mawala siya.
Pero ngayon, literal na nawala na siya.
Ano'ng pangalan niya?
Chloe.
Dapat di ko na siya pinag-drive.
Pero mapilit kasi siya, e.
Nagtatalo kami.
Mahirap na ngang magmaneho sa lugar na 'to kahit naka-focus ka na.
Ayaw niya nang sumisigaw ako, pero...
Sabi niya kasi iiwan na niya ako kaya...
natakot ako.
Nasigawan ko siya kaya binilisan niya 'yong takbo, tapos...
'Yon ang huling naaalala ko.
No'ng nagkamalay ako, wala na siya.
Hindi ko alam kung napa'no ba siya o baka sumpungin na naman ng sakit siya.
Kapag sinusumpong kasi siya, nagiging catatonic siya.
- Catatonic? - Hindi siya gumagalaw.
Nasa isang puwesto lang siya, di nagsasalita.
Mukhang mahirap 'yan, a.
May kasama ka ba sa buhay?
Ayokong pag-usapan 'yan.
Ako rin, e. 'Yan nga ang problema sa 'kin.
Inatake siya sa puso.
No'ng nabubuhay siya, bantay-sarado ako sa mga kinakain ko,
kapag upo ako nang upo,
kapag nadadaig ako ng galit ko
at ang solusyon ko sa mga problema, manakit.
No'ng mga panahong 'yon, ako lagi...
Ako lagi ang inuuna kaya nakalimutan na siya.
Kukunin ka na kapag oras mo na.
Mahal mo ang asawa mo.
Sobra-sobra.
Tatanggapin mo na lang ba 'yon? Hahayaan mong ilayo siya sa 'yo?
- Hindi ko yata kaya 'yon. - Mabuti.
May hindi ako sinabi sa 'yo.
Talaga?
Ano 'yon?
Ano'ng sabi mo?
Sabi mo nawala ang cell phone mo.
Sinabi ko ba?
No'ng nabangga kayo.
Naalog kasi 'yong utak ko.
Sige.
Malawak diyan sa kakahuyan.
Simulan mo nang maghanap.
Teka, ano 'yong sasabihin mo?
Wala.
Matanong ko lang, William.
- Bakit kilala mo 'ko? - Nabasa ko sa sulat mo.
Naghahalaman ka ba sa kusina?
Nasaan siya?
Pasensya na.
Sinabi ko na dapat sa 'yo. Di ko kasi alam ang gagawin ko.
Nasaan siya?
Umalis na kayong dalawa dito.
Kakalimutan kong nangyari 'to.
Nasaan siya?
Nasa shed.
Do'n sa likod.
Nilabas ko 'yong wheelbarrow para lumuwag.
Tapos nakita kitang papunta dito kaya...
binitbit ko na dito 'yong wheelbarrow.
Kalokohan.
Totoo 'yon.
Madali namang malalaman 'yan, di ba?
Tingnan mo.
Akin na muna 'yong telepono.
Oo ba.
Hindi sila aabot.
Akala mo natatakot ako sa 'yo?
Inuubos mo ang oras ko, alam mo ba 'yon?
Oo, may lalaki dito at balak niya akong saktan.
Di kita sasaktan.
Papatayin kita.
Diyan ka lang sabi!
Di ko alam ang gagawin ko.
Ano kaya ang masasabi niya?
Ng asawa mo.
Pagkatapos ng lahat ng ginawa niya para sa 'yo
para makontrol mo ang galit mo.
Baka atakihin na naman siya sa puso.
Tumahimik ka!
Sir, kung naririnig mo 'ko, may papunta na diyan.
Sandali na lang. May mga police vehicle nang papunta.
Sir, kung nandiyan ka pa, magsalita ka.
Nakita mo ang nangyari?
Hindi pa 'ko nakakapatay ng lalaki.
'Yon ang unang beses.
Hello?
Pa, kanina pa kita tinatawagan.
O, anak, kumusta?
Nakuha ko na 'yong card ko.
Talaga? Kumusta naman?
Puro A, isa lang ang B.
Wow. Ang tawag diyan...
puro "amazing" tapos isang "berry".
Sabi ni Mama mag-celebrate daw tayo bukas.
Ay, wag bukas, anak. Ano kasi...
Sunday ng gabi pa ako makakabalik.
Okay lang. Sabi ni mama pupunta kami sa cabin.
Pa?
Maganda 'yan.
Pakausap nga muna sa mama mo.
Sige. Bye!
Ang daldal niya, 'no?
Pupunta kayo sa cabin?
Alam ko importante sa 'yo ang weekends, pero...
Walang pero-pero.
Alam mo namang kailangan ko 'to para mas mapabuti ako...
Ang kaso, laging napapadalas ang pag-alis mo, e.
Kailangang lumabas-labas ni Olivia at kailangan ko ng katuwang
kaya sorry kung istorbo kami sa pagpapasarap mo.
Basta pupunta kami.
Tama ka. Sorry na. Sarili ko lang ang iniisip ko.
Sige, punta na kayo.
Pakidala na rin 'yong mga camping gear. Itotodo na natin 'to.
Okay? Mag-celebrate tayo.
Sige. Mga 10:00, nandiyan na kami.
- Love you. - Love you too.
Bukas na lang.
Mga 10:00.
OUT OF ORDER SA LOOB MAGBAYAD
Ano'ng ginagawa mo?
Wag kang basta-bastang lalayo, ha?
Maghe-hello lang naman po ako.
Wag mo nang uulitin 'yan, ha?
'Tong si Bill talaga.
Ay!
Buti dumating ka!
Good morning.
May tumawag tungkol sa truck na 'to. Nanghihingi ng tulong.
Baka nagkamali lang.
Sinabi niya 'yong plaka, e.
Okay lang tanungin 'yong sakay mo?
Sir, kailangan kong makasiguro na okay siya.
Pareho tayo.
Talaga? Bakit?
Lasing ang asawa ko.
Ganitong kaaga?
Maghapon na siyang umiinom ngayon.
- Nakainom ka rin? - Hindi ako umiinom.
Mahirap kumilos.
Ano'ng pangalan mo?
Andrew. Pero kahit Andy na lang.
Andrew.
- May ID ka? - Oo, meron.
Muhang may problema tayo.
Bakit?
Paso na ang lisensiya mo.
A, oo nga.
Noon ko pa dapat inasikaso 'yan.
Kaninong truck 'to?
Sa tropa ko, si Bill.
Okay lang naman siguro kung tatawagan ko si Bill, ano?
Siyempre naman.
Ano ba ang nangyari dito?
Baka may pupuntahan ka pa.
Kakapasok ko lang.
Sir, ito kasing asawa ko, pagkagising niya kanina
nag-joyride,
tapos ayun, mukhang bumangga sa malaking puno.
'Yan ang naiisip kong nangyari.
- Mag-isa lang siya? - Sa pagkakaalam ko.
Tinawagan niya ako kaya nandito ako para ayusin 'to.
Ang sabi kasi ng tumawag, nasa gasolinahan daw kayong mag-asawa.
Siniguro ko kasi na di siya mabubulunan sa sarili niyang suka
bago ako magpakarga.
Wala sa ayos ang mga banat mo.
Pasensya na.
Ang dami lang kasing nangyari ngayong linggo.
Ba't di ka tumawag sa 911 o ng tow truck?
Para wala nang mahabang usapan.
- Ang sabi mo wala ka sa kotse. - Wala, sir.
Ba't ganyan ang mukha mo?
Ano kasi...
Ano, di ka makasagot?
Baka siya, masagot niya.
Malabo 'yan.
Ma'am.
Miss.
- Ga'no katagal na siyang inom nang inom? - Ten months.
Sir, ipaliwanag mo kung ano'ng nangyari dito.
- Sir. - Iniwan niya 'ko.
Pakiulit?
May problema kasi kami...
mula no'ng namatay ang anak namin.
Ang anak naming si Mateo.
Nahulog siya tapos...
Hindi kasi niya binabantayan.
Kaya imbes na harapin ang nagawa niya, alak ang hinarap niya.
Di ko nga alam kung makakabangon pa siya.
Kaya...
gusto mong malaman kung ba't di ako tumawag sa 911?
Dahil walang makakatulong sa kanya.
Tul...
Ma'am?
Tulungan...
mo 'ko.
- Sir, ano kasi... - Puwedeng lumayo ka?
Huminto ako para tulungan ka.
Tapos kinuha mo 'yong sasakyan.
Siguro... Siguro...
- Muhang hindi... - Pinatay mo 'yong pulis.
...nasusunod 'yong...
plano mo, a.
Wag kang magsalita.
Darating ang pamilya mo bukas. Family day.
Dehydrated ka. Maraming nangyayari sa katawan mo ngayon.
Nasubukan mo na ba 'yon?
- Hindi. - Siyempre hindi.
Ang takot mo lang na gawin sa sarili mo 'yon.
Naranasan ko na 'yan.
Oo, 'yong aksidente.
No'ng namatay sino nga ba 'yon?
Chloe.
Dalawang buwan kang nakaratay.
Do'n ka ba nasiraan ng ulo?
Hindi ako nasiraan ng ulo.
Lumiwanag pa nga ang isip ko.
Buong buhay ko, pakiramdam ko
malayo ako sa iba.
Pero pagkatapos no'ng aksidente,
nag-iba na lahat.
Kitang-kita ko 'yong pagkakabali ng leeg niya.
'Yong kumikislap na ilaw sa mga bubog sa katawan niya.
No'ng nakita kong pahina na nang pahina ang paghinga niya,
pakiramdam ko konektado na 'ko.
Paulit-ulit sa isipan ko 'yon no'ng nasa ospital ako.
Iniisip ko kung Diyos ba ang naramdaman ko.
Katagalan,
naisip ko na tama nga.
Siya ako.
Ano'ng sinabi mo kay Chloe?
Ang sabi mo
may sinabi ka sa kanya.
No'ng una akala ko bago kayo mabangga, pero...
pagkatapos pala.
Habang naghihingalo siya, tama ba?
Ano'ng sinabi mo?
"Salamat."
Puro amazing at isang berry.
Ano?
Mahal na mahal mo siguro ang pamilya mo.
'Yong asawa mo.
- 'Yong anak mo. - Wag mong isama ang anak ko.
Alam mong hindi magtatagal 'tong ginagawa mo.
Mahuhuli ka tapos di mo na siya makikita.
Tumigil ka.
Alam ko ang pakiramdam ng mawalan ng anak.
Di mo kailangang danasin 'yon.
Di kita kilala. Di ko alam kung saan ka nakatira.
Tigil sabi.
Iwan mo na lang ako sa kalsada.
Kalokohan.
Hindi madali 'yon.
Madali lang.
Hindi porke't wasak ka, wala nang pag-asa.
Hindi ba?
Hindi ako wasak.
Iba na ang plano, Iris.
Huling hinto.
Sayang, di natuloy 'yong ibang plano.
Ang ganda sana ng magiging weekend natin.
Di bale, marami kang kasama dito.
Mahirap pa ring kumilos kahit nakakagalaw-galaw ka na.
May pabugso-bugsong lakas tulad niyan pero hindi kakayanin ng katawan mo.
Bakit hindi mo na lang ako hinayaan?
Hinayaang ano?
Magpakamatay?
Kung mamamatay din naman ako,
ba't pinigilan mo pa 'ko?
Hindi kita pinigilan.
Ikaw ang gumawa no'n.
Tapos na sana lahat ng 'to.
Lahat.
Nakatadhana 'to.
Para sa akin ka.
Tangina.
Walang tadha-tadhana.
Walang Diyos.
Tayong dalawa lang.
Kaya ibig sabihin, mag-isa ka lang.
Kaawa-awang lalaki na walang pangalan.
Galit ka.
Natural galit ako.
At bakit?
Dahil ginusto ko nang mamatay.
Ginusto ko nang mamatay.
"Ginusto."
Ang layo na ng narating mo.
Puwede bang humiling sa 'yo?
Pakikuha 'yong laruan ni Mateo.
Nasa bulsa ko.
Sa kabila.
Pasensyahan tayo.
Salamat.
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo