Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PARK STANOWY MASSEY BIG SUR
Piękny dzień.
Słyszałem, że jest tu pięknie, ale... rany.
Nie przejmuj się mną.
Zaraz sobie pójdę.
Widziałem tamtą kapliczkę.
- Czy to... - Nie będę o tym rozmawiać.
Dobra.
Jestem Richard.
A ty?
Słuchaj, stresujesz mnie.
Jeśli się nie cofniesz, chociaż się przedstaw.
Wiem, chcesz być sama.
Też chciałem. Dlatego wstałem wcześniej niż niedźwiedzie.
Słuchaj...
nie musisz opowiadać mi historii swojego życia.
Nie musisz przestać cierpieć.
Tylko stań nieco dalej od...
Nie powstrzymasz mnie.
Lubiłem samochody, nawet gdy nie było mnie na nie stać.
Na studiach miałem piękną integrę.
Chuchałem na nią i dmuchałem.
Myślisz: „Dokąd to zmierza?”.
Kieruje się prosto w mur.
Tydzień przed ukończeniem szkoły rozwaliłem integrę.
Najgorsze było to, że kłóciłem się z Chloe tuż przed wypadkiem.
Nie powiem ci, co jej powiedziałem.
Przykro mi.
Wszyscy to mówią.
Byłem na wyciągu.
Nie mogłem się ruszyć przez dwa miesiące, dwa tygodnie i cztery dni.
Uwięziony w szpitalnym łóżku, kiedy chciałem
uciec jak najdalej od siebie.
Przez cały ten czas każdy, kto przyszedł, mógł mi tylko powiedzieć...
„Przykro mi”.
Przykro mi.
Przykro mi. Nie znają innych słów?
Ja nic nie mówię.
Jasne. Zostaw zapiekankę i wynocha z mojego domu.
Mój mąż rył nasze inicjały w drzewie.
Mój syn szukał patyków, żeby móc upiec pianki.
Założyłam się z nim, że nie znajdzie trzech w minutę.
Zbierałam polne kwiaty.
Nie słyszeliśmy go, gdy...
Świat bierze, co chce.
Szkoda, że nie zabrał mnie.
Boże. Najbardziej nienawidzę tego, że...
nie mogę płakać.
Chcę, ale...
jestem załamana.
Załamana nie musi oznaczać...
bez nadziei.
Cóż,
to nie była przyjemność, ale miło było cię poznać.
Iris.
Nie będę wpływać na to, co teraz zrobisz, Iris.
Ale, jak mówiłem...
to naprawdę piękny dzień.
Nie interesuję się już autami.
Cóż, Richardzie...
Czas się pożegnać.
Poczekasz, aż odjadę, i tam wrócisz?
Nie dziś.
To mi wystarczy.
Chyba cię zablokowałem.
Chyba tak.
Wybacz.
To ma padać?
Przezorny zawsze ubezpieczony.
W porządku. Pójdę dookoła.
Oczywiście.
- Richardzie. - Czemu mnie tak nazywasz?
NIE RUSZAJ SIĘ
Śmiało, dokończ, co robisz. Jak każdy.
Nie ma czerwonej kropki.
A to oznacza brak sieci. A to oznacza, że nie będzie żadnego SOS.
POZA ZASIĘGIEM
Szkoda, że nie masz telefonu.
Gdyby tylko było zaufane połączenie Wi-Fi.
Mąż będzie mnie szukał.
Mam taką nadzieję.
Proszę, nie rób tego.
„Proszę, nie rób tego. Nie rób mi krzywdy. Mam dzieci”.
Co poradzę? Nieodpowiednie miejsce, odpowiedni czas.
Zapomniałbym.
Mam coś dla ciebie.
Opowiedz mi o Chloe.
Opowiedz mi o synu.
Jak miał na imię?
Mateo.
- Czemu nie Matthew? - Czemu nie Charlie?
To tylko imię.
Racja.
A Chloe?
Była ładna?
Bardzo.
Przypominasz mi ją.
Jak się poznaliście?
Wiem, co robisz.
Próbujesz mnie zmiękczyć.
Nie jesteś pierwsza.
Bądźmy wobec siebie szczerzy. Dobrze?
Tak jak ty byłeś wcześniej?
Może cię nabrałem, ale mówię prawdę.
Dobra, Richardzie.
Mów prawdę.
Mam mały domek w lesie.
Co mi zrobisz, kiedy tam dotrzemy?
Chcę ci zapleść warkocz.
Ni chuja.
Przestań!
- Pomocy! - Nie mogło być lepiej.
Otoczenie, izolacja, wyczucie czasu.
Nie zbliżaj się do mnie.
Zepsułem to, bo cię nie przeszukałem.
Nie zbliżaj się.
- Pomocy! - Coś musi w tobie być.
I coś musi być we mnie.
Pół godziny temu chciałaś się zabić.
- A teraz co? - Pierdol się.
Zaczęłaś już czuć?
Niby co?
Może nie czujesz, bo dużo przeszliśmy.
- O czym ty mówisz? - Redundancja systemu.
Jak w samolocie. Nawet spłuczki mają wsparcie.
Na wysokości 40 000 stóp trzeba być przygotowanym.
Co to jest?
Lecimy na wysokości 40 000 stóp, Iris.
Co mi zrobiłeś?
Twoje ciało wkrótce się wyłączy.
Otrułeś mnie?
Nie otrułem.
To specjalny środek zwiotczający, by nam to ułatwić.
Oszalałeś.
To było rozsądne.
- Pomocy! - Ciągle to powtarzasz.
Gdy zacznie działać, masz 20 minut, nim zostaniesz sparaliżowana.
W pierwszej minucie ucierpi motoryka mała.
Wybieranie numeru, trzymanie noża i takie tam.
W dziesiątej minucie poczujesz mrowienie nóg.
Czas na motorykę dużą.
Minuta 15, nogi ci całkiem wysiądą.
Osiemnasta, oddech stanie się ciężki.
I zanim wszystko ci wysiądzie,
stracisz głos.
Jedziemy?
Bieganie tylko to przyspieszy.
Cholera.
Zaczęły wysiadać ci palce?
Kurwa.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Raz, dwa...
- Raz, dwa... - Raz, dwa...
- Trzy, cztery. - Trzy, cztery.
Bardzo dobrze.
Raz...
- Dwa. - Dwa.
Po godzinie ustąpi.
Potem spędzimy cały weekend razem.
Raz, dwa, trzy...
Kurwa.
Dobra, 20 minut.
Dobra.
O nie. No dalej.
Dalej.
Trzy minuty.
Mam nadzieję, że znalazłaś dobrą kryjówkę!
Nie dasz rady pływać.
CZAS MINĄŁ
Wszystko gra?
Proszę pani.
Słyszy mnie pani?
Jak pani...?
Jak się pani tu dostała?
Wypadła pani z kajaka czy co?
Może pani mówić?
Cholera...
Obrócę panią.
Dobra?
Chwila.
Więc mnie pani widzi.
Jeszcze raz.
Czyli mnie pani słyszy.
Dobra.
Może się pani w ogóle ruszać?
Nie.
Widzi pani. Słyszy.
Nie może się ruszyć. Nie może mówić. Mam rację?
Jest pani ranna?
To dobrze.
Zabiorę panią do środka i zadzwonię na policję.
Proszę poczekać. Moje kolana mają swoje lata.
Takiego losowania się dziś nie spodziewałem.
Dzięki Bogu.
Miałem wypadek. Nie mogę znaleźć żony.
Zwolnij.
Oddychaj.
To stało się tak szybko. Wszystko było dobrze, a potem...
Widziałeś ją? Ma 170 cm. Jest ładna.
Krwawię.
Poczekaj.
Pomogę ci.
Hej.
Miałeś się nie ruszać.
Przepraszam. Źle się czuję.
Co robisz?
Jestem zdezorientowany.
Nie pamiętam, jak tu trafiłem.
Słuchaj, pomogę ci,
ale na moich warunkach.
Czyli wychodzimy na zewnątrz.
Mogę zadzwonić? Zgubiłem telefon w wypadku.
Chodź. Pomogę ci wstać.
Muszę...
Muszę chwilę odpocząć.
Mogę zadzwonić na policję, żeby pomogła ci znaleźć żonę.
Albo zadzwonię na policję i powiem, że mam w domu intruza.
Daj spokój. Nie musisz płakać.
Przepraszam. Mam już wszystkiego dość.
Jeśli chcesz, to dzwoń.
Zabiorą mi ją, ale nic nie mogę poradzić, prawda?
Proszę rozłączyć się i spróbować ponownie...
Jak się nazywasz?
Andrew.
Dobra, Andrew.
- Gadaj. - Dziękuję.
Ma problemy ze zdrowiem psychicznym...
Ostatnio jest dużo gorzej.
Oskarża mnie o straszne rzeczy.
Nieprawdę.
Jeśli przyjadą gliny, nie ukryję tego przed jej rodziną.
Znowu ją zamkną.
To moja żona. Nie mogę jej stracić.
A teraz dosłownie ją straciłem.
Jak ma na imię?
Chloe.
Nie powinienem był dać jej prowadzić, ale bardzo chce być niezależna.
Kłóciliśmy się.
Drogi są tu dość trudne nawet przy pełnym skupieniu.
Nienawidzi, kiedy krzyczę,
ale mówiła, że mnie zostawi, i się...
przestraszyłem.
Naprawdę. Nakrzyczałem na nią, wcisnęła gaz do dechy i...
To ostatnie, co pamiętam.
Ocknąłem się już bez niej.
Nie wiem, czy jest zdezorientowana, czy będzie miała kolejny atak.
Kiedy jest naprawdę źle, wpada w katatonię.
Katatonię?
Zamyka się.
Nie chce się ruszać ani mówić.
To brzmi skomplikowanie.
Masz kogoś bliskiego?
Nie rozmawiam o tym.
Ja też nie. Zawsze miałem z tym problem.
Miała zawał.
Całymi latami gderała, że źle jem,
za dużo siedzę,
daję się ponieść gniewowi
i rozwiązuję problemy pięściami.
Cały czas ona...
Oboje byliśmy tak skupieni na mnie, że zapomnieliśmy o niej.
Świat bierze, co chce.
Kochasz swoją żonę.
Bardziej niż myślisz.
Zaakceptujesz to?
Po prostu pozwolisz, by ci ją zabrali?
- Nie sądzę. - Dobrze.
Nie byłem z tobą szczery.
Nie?
Jak to?
Co mówiłeś?
Mówiłeś, że zgubiłeś telefon.
Tak?
W wypadku.
Jeszcze mi się miesza.
Cóż...
To olbrzymi las.
Lepiej szukajmy.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Nic.
Mam pytanie, Williamie.
Skąd znasz moje imię?
Masz na listach.
Zawsze uprawiasz ogródek w kuchni?
Gdzie ona jest?
Przepraszam...
powiedziałbym ci wcześniej. Nie wiedziałem, co robić.
Gdzie?
Chcę, żebyście już sobie poszli.
Zapomnę, że to się wydarzyło.
Powiedz.
W szopie.
Z tyłu.
Wyjąłem taczkę, żeby zrobić miejsce.
Widziałem, jak podchodzisz i...
zabrałem to cholerstwo ze sobą.
Gówno prawda.
To prawda.
Możemy to łatwo sprawdzić.
Rozejrzyj się.
Najpierw daj mi telefon.
Jasne.
Nie zdążą dojechać.
Myślisz, że się ciebie boję?
Zmonopolizowałeś już dość pracowity dzień, wiesz?
Tak. W moim domu jest mężczyzna i jestem pewien, że chce mnie skrzywdzić.
Nie skrzywdzę cię.
Zabiję cię.
Nie wstawaj.
Nie wstawaj!
Nie wiem, co zrobię.
Co by o tobie pomyślała?
Twoja żona.
A tak się napracowała, żeby cię opanować,
nauczyć cię kontrolować gniew.
Pewnie dostałaby kolejnego zawału.
Zamknij mordę!
Jeśli mnie pan słyszy, wysłaliśmy kogoś.
Kilka radiowozów jest w drodze. Proszę czekać.
Proszę coś powiedzieć.
I co przez ciebie zrobiłem?
Dotąd nie zabijałem mężczyzn.
Zawsze jest ten pierwszy raz, no nie?
Halo?
Tato, od rana do ciebie dzwonię.
Cześć, skarbie. Jak się masz?
Wystawili dzisiaj oceny.
Tak? Jak ci poszło?
Same piątki i jedna czwórka.
Rany. To...
Przybijemy piąteczki
i jedną czwórkę.
Mama mówi, że rano to uczcimy.
Nie jutro, skarbie.
Wrócę w niedzielę wieczorem.
W porządku. Mama mówi, że pojedziemy do domku.
Tato?
To wspaniała wiadomość.
Dasz mamę do telefonu?
Dobra. Pa!
Wybacz za tę gadułę.
Zamierzacie przyjechać?
Wiem, że te weekendy są dla ciebie ważne, ale...
Żadnych ale, Lizzie. Jeśli chcesz, żebym był najlepszą wersją siebie,
potrzebuję tego czasu.
Ale te wyjazdy trafiają ci się coraz częściej.
Olivia potrzebuje odmiany, a ja drugiego rodzica,
więc wybacz, że psujemy ci kawalerski wypad w góry,
ale przyjedziemy.
Masz rację. Przepraszam. Jestem samolubny.
Przyjedźcie!
Spakuj sprzęt kempingowy. Zrobimy sobie całą wyprawę.
Dobrze? Musimy uczcić te oceny.
Świetnie! Będziemy około 10.00.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Do zobaczenia o 10.00.
CZYTNIK KART ZEPSUTY PROSZĘ PŁACIĆ W ŚRODKU
Co robisz?
Nie odchodź tak. Rozumiesz?
Chciałem się przywitać.
Nie rób tego więcej. Dobrze?
Stary dobry Bill.
POLICJA DROGOWA
Rety!
Dobrze pana widzieć!
Dzień dobry.
Dzwonili w sprawie tego wozu. Ktoś potrzebuje pomocy.
To jakaś pomyłka.
Podali numer rejestracyjny.
Mogę porozmawiać z pasażerką?
Proszę pana, chcę wiedzieć, czy reaguje.
Też bym chciał.
Tak? Jak to?
- Moja żona jest pijana. - O tej porze?
Ostatnio całą dobę.
Pan też pił?
Nie tykam alkoholu.
Prowadzi do błędów.
Jak się pan nazywa?
Andrew. Proszę mi mówić Andy.
Andrew. Ma pan przy sobie dokumenty?
Oczywiście.
To mamy problem.
Słucham?
Nieważne prawo jazdy.
No tak.
Miałem się do tego zabrać.
Czyja to ciężarówka?
Mojego kumpla, Billa.
Mogę zadzwonić do Billa, kiedy skończymy rozmawiać?
Oczywiście.
Może mi pan powiedzieć, co się stało?
O ile pana nie zatrzymuję.
Dopiero zacząłem zmianę.
Panie władzo, moja żona pozbierała się dziś z podłogi,
pojechała na przejażdżkę
i wygląda na to, że owinęła się wokół całkiem niezłego drzewa.
Tyle zdołałem się domyślić.
Była sama?
Chyba tak.
Zadzwoniła po mnie i dlatego próbuję to ogarnąć.
Odebraliśmy telefon, że byliście z żoną na stacji benzynowej.
Nie chciałem, żeby udławiła się własnymi wymiocinami,
kiedy tankowałem.
Nie musi się pan silić na żarciki.
Przepraszam.
Ten poranek był jak ciężki tydzień.
Czemu nie wezwaliście policji albo lawety?
Żeby uniknąć takich rozmów.
Nie było pana w aucie?
- Nie. - Co się panu stało w twarz?
No bo...
Nie wie pan?
Może ona nam to wyjaśni.
Nie liczyłbym na to.
Proszę pani.
- Jak długo jest pijana? - Dziesięć miesięcy.
Proszę mi wyjaśnić dokładnie, co tu się stało.
- Już. - Zostawiła mnie.
Słucham?
Było bardzo źle.
Odkąd straciliśmy synka.
Naszego pięknego Mateo.
Spadł z wysoka i...
Nie pilnowała go, kiedy powinna.
Zamiast zmierzyć się z poczuciem winy, przyssała się do butelki.
Ne wiem, czy się odessie.
Więc
mam powiedzieć, czemu nie wezwałem policji?
Bo nikt jej nie uratuje.
Po...
Słucham?
Pomóż...
mi.
- Ona jest... - Może się pan cofnąć?
Zatrzymałem się, żeby ci pomóc. A ty zabrałaś samochód.
Musiałaś...
- Nie idzie ci... - Zabiłaś gliniarza.
...zgodnie z planem.
Nie powinnaś mówić.
Jutro wielki dzień. Czas dla rodziny.
Jesteś odwodniona. Twoje ciało dużo pracuje.
Próbowałeś tego kiedyś?
Nie.
No jasne.
Cykor z ciebie. Boisz się być bezradny.
Znam to.
Jak wtedy, kiedy umarła ta... jak jej tam?
Chloe.
Leżałeś w łóżku przez dwa miesiące.
Wtedy oszalałeś?
Nie oszalałem.
Odnalazłem jasność umysłu.
Całe życie czułem brak więzi.
Aż do tych chwil
po wypadku.
Wciąż widzę jej szyję.
To, jak światło odbijało się od szkła na jej kolanach.
A gdy zobaczyłem, jak wydaje ostatnie tchnienie,
w końcu poczułem więź.
Przeżywałem tę chwilę, leżąc w łóżku, próbując zrozumieć
czy poczułem Boga.
I w końcu
zrozumiałem, że tak.
Był mną.
Co jej powiedziałeś?
Mówiłeś, że coś jej powiedziałeś.
Myślałam, że to było przed wypadkiem, ale...
to było po.
Gdy umierała, prawda?
Co powiedziałeś?
„Dziękuję”.
Piąteczki i czwórka.
Co?
Musisz bardzo kochać swoją rodzinę.
Swoją żonę.
- Swoją córkę. - Nie mów o mojej córce.
W głębi serca wiesz, że nie możesz tego dalej robić.
Złapią cię. Już nigdy jej nie zobaczysz.
Przestań gadać.
Wiem, jak to jest stracić dziecko.
Nie musisz jej stracić.
Nie znam cię. Nie wiem, gdzie mieszkasz.
Przestań.
Możesz mnie zostawić na poboczu.
Gówno prawda.
To trudne.
To proste.
Załamany nie musi oznaczać bez nadziei.
Pamiętasz?
Nie jestem załamany.
Zmiana planów, Iris.
Ostatni przystanek.
Szkoda, że tak szybko.
Mogliśmy mieć taki miły weekend.
Chociaż będziesz miała tam towarzystwo.
Gdy twoje mięśnie ruszą, będą nieskoordynowane.
Będziesz miała przypływy energii, ale twoje ciało ich nie utrzyma.
Dlaczego nie pozwoliłeś mi tego zrobić?
Czego?
Zabić się?
Jeśli to wszystko miało się skończyć,
czemu mnie powstrzymałeś?
Nie powstrzymałem cię.
Sama to zrobiłaś.
Byłoby po wszystkim.
Po wszystkim.
To przeznaczenie.
Byłaś mi przeznaczona.
Gówno prawda.
Nie ma przeznaczenia.
Nie ma Boga.
Jesteśmy tylko my.
A to znaczy, że jesteś sam.
Smutny człowieczek bez imienia.
Jesteś zła.
- Oczywiście, że jestem zła. - Dlaczego?
Bo chciałam umrzeć.
Chciałam umrzeć.
„Chciałam”.
Patrz, jak daleko zaszłaś.
Możesz coś dla mnie zrobić?
Dasz mi łódeczkę Mateo?
Mam ją w kieszeni.
W drugiej.
Nie jest mi przykro.
Dziękuję.
NIE RUSZAJ SIĘ
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz