Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
(OMGEVINGSNATUURGELUIDEN, RITMISCH TAPPEN)
MAN: Ik zal je een klein geheim vertellen
dat slechts aan ongeveer twee mensen bekend is.
(LACHT) En ze zijn allebei in deze kamer.
En ik zweer dat het waar is.
(Snaarinstrumenten melodie)
Waarschijnlijk zat ik in mijn hoofd Mis'ry te zingen.
Ik denk niet dat ik ernaar luisterde.
En ik dacht: "Jee, dat is kort, hè?"
Ik denk: "Ja, toch?"
En ik dacht,
"Misschien moet ik er een paar verzen aan toevoegen."
En ik voelde dit... op mijn schouder.
En ik dacht,
"Wat is dat?"
Niemand daar. Weet je?
En die stem zei: "Schrijf een nieuw lied."
En ik dacht: "Iemand heeft me dat verteld, en ik heb het gehoord."
En dat geloof ik. Dat geloof ik volledig.
En ik weet niet wie het was,
of het nu Banjo Paterson was of wie het ook was,
maar het was iemand.
Dat was de eerste keer dat ik het had
en dat is pas twee jaar geleden, denk ik,
maar ik heb er nu drie of vier gehad.
Ik heb een kleine serie liedjes
dat ik stukje bij beetje schrijf,
en ze worden allemaal op dezelfde manier gedaan -
duwtje, duwtje, duwtje, duwtje.
Vertel nu aan niemand dat je vader gek is, maar...
MAN 2: Dat zou ik nooit zeggen.
(STRIJKINSTRUMENT SPEELT SCHITTERENDE MELODIE)
Mijn middelbare school was hier.
En dit was het soort hindernis dat ik nam,
een viool dragen, een keer per week,
dat was, weet je,
je leven in eigen hand nemen.
Eh, een viool dragen was
wat erop neerkomt dat je zegt dat je een bepaald soort persoon bent.
Dus ik werd achtervolgd en zo,
en... vaak wegkomen,
en word vaak van mijn fiets getrapt en dat soort dingen.
Maar ik kwam altijd terug en bleef hier even staan,
in deze rotonde hier.
Er stond een prachtig beeld: Vlucht uit Pompeii.
(MUZIEK GAAT VERDER)
Ik denk dat het verhaal van Pompeii vergelijkbaar is met de Titanic.
Het waren die grote, impactvolle, dramatische en angstaanjagende gebeurtenissen
dat, toen ik aan angst dacht
en, weet je, vernietiging,
Zij waren mijn referenties.
En de hand, de hand van de vrouw over het gezicht van de baby
soort van actief, proberen te beschermen,
alles doen wat je kon, in de gegeven situatie.
Je best doen.
Er zit ook iets religieus in.
Het verhaal van de exploderende vulkaan
en de catastrofe die daarop volgde,
weet je, ik was gefascineerd door de beelden
van de lichamen die in de as bewaard zijn gebleven
en dat soort dingen, weet je?
En de werktuigen, en...
Weet je, ik had er alleen maar foto's van gezien.
En ik denk dat het in mijn hoofd gewoon was, weet je,
dit, soort van... gewoon een catastrofale gebeurtenis.
Ik vond die boeken als kind geweldig
en bewaarde ze in een doos onder mijn bed.
(MUZIEK GAAT VERDER)
Weet je, van ongeveer 14 tot, weet je, 17,
op school, in die laatste vier jaar,
Ik kwam hier regelmatig even zitten.
Er was veel onrust bij mij.
Ik was niet bepaald dol op mezelf, weet je?
Ik had een laag zelfbeeld.
Ik denk dat het tienerachtig is, weet je wel?
(MUZIEK EINDIGT)
(ZWAKKE HOEST)
(ELEKTRONISCHE NOTEN PIEPTEN LANGZAAM)
Oké, laten we dat eens proberen.
MAN: Is dat één van die dingen die uit de auto is gevallen?
- Ja, dat is die. - Klopt.
- Hoe is de reis nu? - Uhh...
Lijkt in orde te zijn. (LACHT)
Het is, eh...
...S...
Het is niet helemaal hetzelfde als wat het was, maar wie is dat wel?
(LACHT)
WARREN: Verdomme, dit gaat goed worden.
Oké.
(SPEELT LANGZAAM, ANGSTIGE NOTEN)
VROUW: We kregen een melding over een baby siamanggibbon.
De stropers vangen ze
om de illegale handel in huisdieren te bestrijden,
als ze baby's zijn.
En om dat te doen, zouden ze de moeder moeten doden,
wat ze meestal doen met geweren, met luchtgeweren.
Dit zijn echt ernstig bedreigde diersoorten.
Het is afschuwelijk. Het is zo wreed.
Het is gewoon ongelooflijk, weet je?
Deze mensen doen het nog steeds.
Het is zo crimineel.
Het is zo triest.
(MUZIEK GAAT VERDER)
Dat zul je zien als ze binnenkomt.
Zij zijn...
Je ziet dat ze bang is,
en duidelijk heeft ze haar moeder nog steeds nodig.
Eh... Ja.
En de moeder is zeker dood.
(STRIJKERS KOMEN BIJ PIANO)
Het transport van zo'n kwetsbare, kleine baby
is altijd stressvol.
Ze zullen de moeder doden. De moeder laat niet los.
De baby laat de moeder niet los,
en vaak valt de moeder dood neer.
En dat is het meest afschuwelijke deel,
waar de baby probeert een dode moeder vast te houden.
En dan scheuren ze het kind van de moeder af.
Normaal gesproken zou deze baby nog bij haar moeder zijn
voor minstens nog eens vier jaar,
en het leren van de vaardigheden van het bos,
en haar warmte hebbend,
en de behoeften die elke baby of zuigeling heeft.
En nu is ze alleen,
ze is opgesloten, ze is bang,
Ze heeft dus veel aandacht nodig.
(AUTO-INDICATOR TIK)
WARREN: Waar gaan we heen?
Voor mij was dit een soort vijandig gebied.
Oh, wacht even, ik zet mijn GPS aan en dan zien we wel verder.
Waar gaan we in godsnaam heen. (LACHT)
Het is zorgwekkend als uw iPhone uw gezicht niet herkent.
Een...
Ik ging laatst door de douane,
en het maakte mijn foto,
en er stond alleen: "Doe alsjeblieft je sluier af."
(BEIDE LACHEN)
Vreemd genoeg heb ik dit gevoel van,
wat ik ook in mijn leven heb gedaan -
Weet je, ik heb in bands gespeeld en over de hele wereld getourd,
en speelde, weet je, op veel geweldige plekken,
en festivals, en dat alles -
als ik hier terugkom,
Ik voel me weer net als dat kleine kind.
Ik denk dat het al deze dingen aanspreekt
die mij hebben gedefinieerd,
en ik had het niet eens door.
(LUID KLOPPEN)
- Hé, pap! - Goedemorgen. Hoe gaat het met je?
Hoe is het met je?
Gaat het?
Zullen we naar binnen gaan?
We gaan gewoon... Oh, bedankt.
Kom binnen.
- Goedemorgen, mam. - Hallo! Hoe gaat het met je?
Het gaat goed. Het gaat goed. Hoe gaat het met jou?
- We doen een... - Je bent gegroeid!
Ja. Ik ben gegroeid. (LACHT)
- Nee, je ziet er goed uit. - Dank je wel.
- MAN: Hallo. - Hoe gaat het met je?
- Goed, dank je. - WARREN: Germain en Justin.
Dit is mijn moeder. Diane.
- DIANE: Hoe gaat het? - GERMAIN: Het gaat goed, dank je.
Hoe gaat het? Leuk je te ontmoeten.
Leuk je te zien. Gelukkig nieuwjaar.
- Ook voor jou een gelukkig nieuwjaar. - Je weet dat we van je houden.
JUSTIN: Dank je wel.
WARREN: Ik heb dit eigenlijk gekocht om jullie beiden te geven.
Dit is een van de kopieën van de kauwgom.
En ik wilde het naar je sturen, maar COVID kwam,
en het werd, weet je,
het werd allemaal verwarrend en zo.
Nou ja, dat zeg je toch alleen maar.
(LACHT)
We gaan rond,
We leggen een stukje kauwgom in het park,
Weet je wel, het dierenpark op Sumatra.
Ja, dus we gaan een beetje rond en filmen
een beetje van het verhaal erover, weet je?
Dit is het beeld, pap.
Ik zal je vertellen, als dat eerlijk was,
Dat was een grote mond vol kauwgom, toch?
WARREN: (LACHT) Ja. Het is echt zo groot.
Dat is de werkelijke grootte.
- Oh, is dat zo? - Ja.
Zo groot is het.
DIANE: Het gaat goed.
Maar dat is de... dat is, eh...
Dat is opgeblazen, alsof het een 3D-foto is.
DIANE: Hij is wat volwassener geworden.
Hij blijft praten tot de koeien thuiskomen.
MAN: Dat is wat Warren draagt,
Hij draagt ​​een microfoon.
WARREN: Ik heb hier een kleintje.
VADER: Ik kocht mijn eerste gitaar toen ik 15 was.
Ik heb het gekocht bij Russell's Music Shop
in Russell Street, Melbourne.
Ze waren gemaakt van 3-laags
en er stonden huifkarren op afgebeeld.
Ik denk dat ze nieuw ongeveer £12 kostten.
Dat is een lekker kopje thee, Warren.
Bedankt.
Ik... Dank je wel.
- Groene thee. - Groene thee. (LACHTEN)
Dank je wel, ja.
Nou ja, ik heb er veel liefde in gestopt, maar...
- Ja, je kunt het proeven. - Maar ik...
- Dat is liefde, toch? - Ik... (LACHT)
- Zo smaakt het. - Mmm.
- Eindelijk! (LACHT) - Eindelijk.
Herinner je je dat nog?
Herinner je je dat nog,
toen we de clowns in de achtertuin zagen?
Ik kan het mij niet meer helemaal of duidelijk herinneren.
WARREN: Ja. DAAD: Ik zeg niet dat het niet is gebeurd.
WARREN: Nee. Precies. (LACHT)
Ik zou niemand beschuldigen van, weet je,
levendige, verbazingwekkende, ongelooflijke visioenen.
Nee.
Maar dat had wel zo kunnen zijn.
- Ja. - Ik bedoel, God zegene je.
Ik hoop dat het waar was.
Omdat je een levendige fantasie nodig hebt.
Hier stond vroeger mijn bed. (LACHEN)
Mijn broer lachte hier,
en dit raam straalde helemaal licht uit.
En ik denk dat dat de waslijn is
waar mijn vader het over had.
Ja, het was hier allemaal. Vroeger waren er meer bomen.
En hij lachte, en hij maakte mij wakker,
en hij zei dan: "Kom eens kijken."
En hij trok de hoek opzij,
en buiten stond alleen deze caravan
met een heleboel clowns
hamburgers maken en in bomen klimmen
en ze naar elkaar gooien.
En wij zaten daar maar en lachten en zo.
En het was werkelijk geweldig.
De lucht was helemaal wit,
en alles was verlicht.
Ik denk dat we onze vader wakker hebben gemaakt
omdat we zo aan het lachen waren.
En ik zei: "Kijk, er zitten clowns in de achtertuin."
En ik herinner me dat hij zei:
"Ze zullen morgenochtend weg zijn,
"en als dat niet zo is, zal je moeder ze wegjagen
"als ze 's ochtends de was buiten hangt."
Toen ik mijn broer 45 jaar later vroeg:
herinnert hij zich ze,
en hij kan ze zich nog helemaal herinneren.
Voor mij was het dus echt en zal het altijd echt zijn.
Ik merk dat naarmate ik ouder word,
Hoe meer fantasie ik heb, tenminste.
Er zit niet veel in, maar er zit nog steeds fantasie in.
WARREN: Maar je schrijft nog steeds liedjes, toch?
- Oh ja. - Ja.
Ik schrijf meer liedjes dan ooit tevoren.
Ik kan zitten, ik kan een liedje schrijven.
Ik zeg niet dat het goede liedjes zijn,
maar het is de spanning van het najagen van woorden.
Mm-hm.
Toen ik heel jong was, zat mijn vader rond
het spelen van country- en westernliedjes die hij had geschreven
op zijn gitaar.
En...
Ik herinner me, weet je,
Hij had een doos vol liedjes die hij had geschreven.
Ze stonden in de kast in de gang.
En binnenin zaten foto's van hem
en zijn handtekening waar hij op had geoefend toen hij het maakte.
Daar stonden vroeger zijn liedjes. Hier zijn zijn platen.
Er zat een plaat in die hij had gemaakt.
En in mijn hoofd moet mijn vader...
een soort superster of zoiets, weet je wel?
Maar dat begreep ik niet
hij stopte zijn dromen als het ware in een doos
en stopte ze in een kast
en zette ze weg en stichtte een gezin.
Dat begreep ik niet.
Kijk. Johnny Ellis.
Reg Lindsay.
Ik dacht altijd dat mijn andere twee broers
waren veel creatiever dan ik.
Mijn ouders kochten een viool voor mij.
Mijn broer had een klarinet en hij ging over op de gitaar,
en er lag altijd wel een gitaar in huis.
En ik dacht gewoon dat
Elk huishouden deed dit soort dingen, weet je?
Geweldig hè? Ze laten me er nog steeds op spelen.
- Ja. - DIANE: Eh?
Ik mocht het nog steeds spelen.
Ik besef nu wat een geschenk het eigenlijk was,
om ons daartoe in staat te stellen, weet je?
Omdat het ook absoluut niet haalbaar was voor hen.
- Heb je gelijk? - Ja, het is goed.
- Het is goed, mam. - Heb je de juiste melodie?
(BEIDE LACHEN)
Ik heb nooit de juiste melodie gevonden.
Oh, dat is prachtig. Dank je wel.
Geef mij maar gewoon het ja-woord.
Ga je het dan spelen, of...?
Goed...
Dan ga jij het doen, dan ga ik het doen?
Nou, jij... Nee. Ik denk dat als je een couplet speelt,
en dan, weet je...
Aan het einde van dat vers zul je...?
Ja, en jij geeft mij gewoon het signaal.
Ja, dat zal het zijn...
Sinds hij met sociale arrangementen begon.
- Oké. - Dat zal je bevallen.
(SPEELT COUNTRYMUZIEK) ♪ Kijken hoe buidelratten de bloemen verslinden
(VIOOL KOMT BIJ)
♪ Nou, vandaag kreeg ik een brief uit de grote Outback
♪ Ze noemt zichzelf de Koningin van de OodnadattaTrack
(ONDUIDELIJK)
♪ Wandelen door de jungle met de bloedige blauwe heeler
♪ Hij let op krokodillen en dingo's
♪ En overal waar zij heen gaat, gaat hij, oh
♪ Ik dacht dat ik een boek zou schrijven over het leven dat ik heb gehad
♪ De bloedige blauwe heeler heeft mijn bloedige iPad opgegeten
♪ Ik heb een voorzorgsaudio gemaakt
♪ Maar wat zei ik?
♪ Blijf uit de buurt van honden en vrouwen en het komt goed
♪ Mis'ry is mijn tweede naam
♪ En ik kreeg het door deze pijn te voelen... ♪
WARREN: Weet je, ik herinner me dat ik hem op een dag vroeg
hoe schrijf je een liedje,
omdat hij gewoon leek rond te zitten en dingen te spelen
de hele tijd.
Hij zegt zoiets van: het is echt makkelijk, weet je?
En hij pakte gewoon een dichtbundel, opende hem,
begon het gedicht te spelen en te zingen
aan de akkoorden die hij speelde.
En ik realiseerde me toen nog niet,
maar hij liet mij de creatieve daad zien
op een heel eenvoudige en menselijke manier
waarvan ik denk dat het echt indruk op mij heeft gemaakt.
Hij maakte de hele zaak in één klap heel mysterieus.
En het feit dat hij het altijd deed
leek mij iets heel natuurlijks.
En hij hield van muziek. Hij houdt van muziek.
♪ Ja, Mis'ry is mijn tweede naam
♪ En dat is mijn enige claim to fame
(LIED EINDIGT)
- Hij krijgt er de rillingen van. - Ja. (LACHT)
Fantastisch, pap.
Je gaf me toen heel wat solo's.
- Dan heb je me verwend. - Ja.
(BEIDE LACHEN)
Hij knipte vroeger ons haar, toen we nog kinderen waren,
en als hij muziek van de Griekse eilanden opzet,
je wist dat je in de problemen zat
omdat hij in de maat van de muziek sneed.
Dus als je Zorba The Greek opzet,
Je komt in de problemen omdat het steeds sneller gaat.
En hij zou gewoon maar aan het knippen zijn
en dat soort dingen.
Dat was het eerste optreden dat ik ooit deed,
in de Ballarat Old-Time Dance Hall
met mijn vader die gitaar speelde.
Het was een vuurproef.
Nu, de man die mij mijn eerste viool verkocht, Eric Wilson,
hij stemde mijn viool,
en ik kon toen nog niet eens zuiver spelen.
Mijn vader begon een beetje te spelen,
en we speelden, eh...
Sinaasappelbloesem Special, denk ik,
en Sally Goodin, deze melodie die
Hank Williams testte zijn vioolspelers vroeger met.
Als ze dat liedje konden spelen, zaten ze in de band.
En ik begon te spelen,
en de viool was zo vals dat ik er gewoon mee stopte.
En papa keek naar mij, en ik zei:
''Het is vals.''
En dit was het eerste optreden
wat ik ooit in mijn leven had gedaan.
En hij keek me aan en zei: ''Speel maar door.''
(GELACH)
Woorden om naar te leven.
(ORANGE BLOSSOM SPECIAL VAN HANK WILLIAMS SPEELT)
(Sinaasappelbloesemspecial gaat verder)
Ik kwam hier voor het eerst in 2005
in het gebied van Lampung.
En we brachten altijd dieren mee
die hier in beslag werden genomen naar Jakarta,
wat gewoon fout is, weet je?
Maar hier was geen centrum,
Er was geen plek waar we ze naartoe konden brengen.
En het was altijd mijn droom om hier iets te beginnen.
En in 2018, eindelijk, langzaam,
we hebben wat geld bij elkaar gekregen,
en we zijn erin geslaagd 7.000 vierkante meter te kopen.
En toen gebeurde er lange tijd niets.
Veel mensen beloven,
en veel mensen zeggen dat ze willen helpen,
maar uiteindelijk doen ze helemaal niks, weet je?
Dat doen ze niet... Ja, ze willen gewoon een goed gevoel hebben.
Maar toen kwam Warren in beeld, weet je?
En dan gewoon...
Ja, het onmogelijke werd mogelijk.
Binnen ongeveer 30 seconden na de ontmoeting met haar,
Het viel me op hoe echt ze was.
En ik zei: "Nou, wat heb je nodig?"
En ze zei: "Kijk, we hebben al deze dieren
"die niet vrijgegeven kunnen worden.
"Ik heb een plek nodig waar deze dieren
"die zo erg worden misbruikt
"met waardigheid kunnen sterven.
"We hebben een permanent tehuis nodig voor deze dieren."
En toen leerde ik meer over Femke -
ze woonde daar in
een van de meest wrede plekken voor dierenhandel
al 15 jaar,
en het werk dat ze deed.
Dus ik belde Femke en zei:
"Kijk, ik beloof dat ik dit zal doen."
En het enige wat ze zei was: "Dank u wel."
en er liep een dikke traan over haar gezicht.
Nadat ik alles had uitgelegd,
en na dat eerste gesprek was er dit echt...
Het was alsof het een soort van logisch was
om gewoon heel snel vooruit te gaan
omdat zijn reactie zo... was
Een...
Ja, zo bijzonder, weet je?
Zo dankbaar voor
alles wat we hier doen,
en ik had er echt een heel goed gevoel bij, echt geweldig.
WARREN: Ik kon heel snel zien - alsof ik het meteen zag -
dat deze mensen zo eerlijk waren
en waren zo hardwerkend
en zo toegewijd aan wat ze deden,
en ik was er helemaal ondersteboven van.
En dat ze gewoon doorgaan.
Ik kan echt niet wachten om ze te ontmoeten.
MAN: Heb jij ooit in een kooi met primaten gezeten?
Nee, dat heb ik niet, nee.
Nee, dat heb ik niet.
(LACHT)
Jij houdt mijn hand vast? (LACHT)
(SPEELT SOMBERE MUZIEK)
(ONHOORBAAR)
(MUZIEK GAAT VERDER)
FEMKE: Rina was de eerste kandidaat.
Toen we Ellis Park begonnen,
Ze werd in beslag genomen door een handelaar in wilde dieren.
Hij had blad-apen die hij online verkocht.
Iben kan je alle details vertellen,
omdat hij er daadwerkelijk was.
Hij vond Rina vastgebonden achter het huis, aan een ketting,
en ze beet in haar eigen armen.
Het leek wel een horrorfilm.
Weet je, je kon haar pezen zien,
je kon al haar vlees zien,
en ze trok het er letterlijk zelf uit.
Blijkbaar was de handelaar haar toen aan het behandelen,
omdat ze door benzine werd verwond.
Dat maakte het natuurlijk alleen maar erger.
Ze had zoveel pijn dat ze steeds haar arm scheurde.
En ja, hoe dan ook,
Ze was in een verschrikkelijke, verschrikkelijke toestand.
FEMKE: Ze had zoveel pit.
Ze was zo'n sterke en charismatische
en krachtig meisje.
Je kon zien dat ze echt wilde... leven.
Haar verhaal vertelt het verhaal van al die andere primaten
die nog steeds hetzelfde lijden ondergaan.
Door haar te redden,
en door haar tenminste eindelijk een fatsoenlijk leven te kunnen geven,
Wij brengen verandering.
En ik heb het gevoel dat elke kleine verandering een grote stap voorwaarts is
naar een betere samenleving waarin we dieren beter behandelen.
(SOMBER MUZIEK EINDIGT)
WARREN: Het gaat een beetje over het boek en de kauwgom.
Ik ga het meenemen naar Sumatra
en zet het ergens in het park,
als een soort gelukstotem voor het park,
waarom ik ze dit geef.
Dus we zijn tra... Weet je...
Waren...
door mijn... te volgen
(BEIDE LACHEN)
"Ah," zei hij, "ik snap het nog steeds niet."
(BEIDE LACHEN)
(VIOOL SPEELT)
Het was zeker de andere bioscoop die gesloten is
dat... het is een van de sterkste herinneringen die ik heb,
als kind.
Film was voor mij een geweldige ontsnapping.
En muziek was zo, en lezen ook.
Pink Floyd live in Pompeii.
Mijn vader nam ons mee en het was geweldig.
Zoals, het stukje... Ken je die film, Live In Pompeii?
Weet je wanneer de hond begint te zingen,
in de microfoon?
Mijn vader keek me aan en zei...
(GELACH)
Ik denk dat toen ik in mijn tienerjaren kwam,
de wereld kwam daar op een heel andere manier tot mij,
via tijdschriften of de televisie
of via een platenzaak.
De Oregon Import was, zoals,
alleen gegevens die je nergens anders zou zien.
En ze hadden een display in de etalage
Dat was het engste wat ik ooit heb gezien.
Het leek op een paspop met een vissenkop erop en een hoed.
En toen realiseerde ik me later dat het een replica van een forellenmasker was
die hij van een paspop had gemaakt en in de etalage had gezet.
En als je daar naar binnen ging,
iedereen dacht dat je drugs gebruikte.
Maar juist in die winkel ontdekte ik punk, rock en jazz.
Dat was als de sleutel tot een interessantere wereld daarbuiten.
Mijn ervaringen met grote steden waren heel beperkt.
Ik was naar Melbourne geweest om AC/DC te zien
de Myer Music Bowl.
Er was een moment waarop ik dacht: "Je kunt maar beter meteen een baan zoeken."
Ik heb een opleiding tot leerkracht gevolgd.
Ik heb 18 maanden lesgegeven en ben vertrokken...
omdat ik een alcoholist was en drugs slikte en zo.
En ik was niet echt in showroomconditie.
En kinderen moeten... beter verdienen dan dat.
Ik bedoel, ik heb nooit, weet je, geneukt...
Weet je, het klinkt roekeloos,
Maar ja, ik was niet de enige.
En...
Waarschijnlijk de enige op smack.
Maar ik was niet de enige die dronk.
Ik denk dat ik dat besefte,
op een dag zittend in de lerarenkamer,
dat ik geen 60 kon zijn,
daar zitten en gewoon denken, zoals,
wat is er met mijn leven gebeurd?
Het zou een van deze mensen kunnen zijn,
Ze kijken gewoon naar de klok en wachten.
Dus verhuisde ik naar Melbourne en begon in bands te spelen.
Een vriend van mij kocht een bar in Richmond.
Ik zag hem op straat.
Hij zei zoiets van: "Warren, ben je nog steeds bezig met dat muziekspul?
"dat je aan het doen was?"
En ik dacht: "Ja, een beetje wel."
En ik vertelde het aan Jim en hij zei zoiets van:
"Kijk, Mick heeft wat liedjes liggen
"die nooit een thuis vond bij Venom P. Stinger.
"Weet je, laten we hem even bij elkaar halen."
Dus we zaten in mijn keuken,
zes nummers of zoiets uitgewerkt.
We moesten drie uur spelen, dus hebben we het heel lang gemaakt.
En toen gingen we naar beneden en speelden
het eerste Dirty Three-optreden.
En toen we de eerste show deden, vonden we het geweldig.
Het was niet echt onze bedoeling om iets te doen,
maar het gebeurde, eigenlijk meteen.
En het ging puur om de manier waarop we samen speelden.
Het ging allemaal om het moment.
Het ging allemaal om het risico
om een ​​sprong in het diepe te wagen.
Maar om daar met een paar hele kleine ideeën in te gaan
en dan iets opbouwen, emotioneel,
en het was een dynamiek die elk moment uit elkaar kon vallen,
Ik bedoel, het was echt spannend.
Weet je, zoals die shows
zijn gewoon de belangrijkste dingen in mijn leven.
Ik herinner me ongeveer een of twee optredens in,
Weet je, ik kon het niet geloven.
En ik zei tegen Mick: "Wauw! Wanneer denk je dat we stoppen?"
En hij gaat gewoon,
"Wanneer...
"Als datgene wat we maken, klinkt als stront."
(GELACH)
Ik herinner me net,
Ik word vaak wakker en denk alleen maar:
"Wat de fuck doe ik met mijn leven?"
En toen ik begon met het spelen van muziek -
en vooral met Dirty Three -
Dat heb ik niet meer gevraagd.
En het is verbonden met die twee gasten,
Jim White en Mick Turner.
En weet je, ik ben daar zo dankbaar voor.
(MUZIEK MET GETOKKENDE SNAAREN)
Nou, je weet nu waar je je premières kunt houden.
Ga je een stukje voor ons spelen, Justin?
- Nee, dat doe ik niet. - Justin!
Dat zal ik uiteindelijk wel doen.
Je maakt een film...
Daarna niet meer bij de Regent.
- Dat is wreed, Warren. - ...erover.
Nee, nee, nee, dat is het niet. Kijk, we maken...
Ik ga achter de c... Ik zal je de weg wijzen.
Oké, we kunnen de rollen omdraaien.
Je kunt spelen, ik zal je leiden. Weet je, ik ga er helemaal in op.
Maar als je het eenmaal op wilt pakken, doe het dan.
- Oké, maat. - Ik heb er ook nog een reserve.
- Ja, dan kunnen we een duet doen. - Dat kunnen we.
(PLUKT MELODIE)
JOHN: Nou, ik zal je vertellen, gewoon als een kwestie van interesse,
Ik kreeg een beetje tranen in mijn ogen.
Ik vind dat het allermooiste.
En ik zal je vertellen waar het is, als ik het kan vinden.
Een...
"Mijn vader had een doos vol geheimen
"in een hoge kast in de gang.
"Een doos met songteksten die hij had geschreven
"met liedjes die hij op de gitaar had gemaakt.
Eén ervan heette Mis'ry Is My Middle Name.
"Er waren ook meerdere foto's van hem met zijn gitaar,
"die hij voor fans wilde signeren
"toen hij eindelijk carrière maakte.
"Hij nam de singles op voordat hij een gezin stichtte,
"een zelfgefinancierde 45-toerenplaatopname van Mis'ry,
"en een 78-toerenplaat van It's No Wonder,
"ondersteund door een liveversie van The River Looks Lonely Tonight
"in het Queen Elizabeth Geriatric Centre.
"Toen op een dag,
"Ik neem aan dat hij zijn liedjes in die doos heeft verpakt."
Is dat niet... Dat is...
Voor mij is dat alles.
Hij leefde voor elk klein bloederig liedje
dat hij schreef
en hij...
Hij werd volwassen en het was allemaal weg.
Ik weet niet wat voor effect dat op jou heeft, maar ik voelde me echt...
Ik vond dat een van de meest emotionele stukjes
die ik ooit heb gelezen.
Een deel daarvan komt behoorlijk dicht bij de waarheid.
En je weet niet echt wat andere mensen denken
en wat ze doen.
Maar het is een behoorlijk goede indruk
van wat zijn vader dacht.
Ik moet vanavond terug naar Melbourne.
- Morgen begin ik met repeteren. - Oh, en jij?
En dan beginnen we met toeren.
Maar ik kom waarschijnlijk volgende week terug
of zoiets.
JOHN: Oh, ik weet niet of je het gehoord hebt -
Heb je gehoord wat ik eerder zei?
- Ja. - Ja, dat bedoelde ik. Dat meende ik.
Dat was gewoon een heerlijke...
had een heerlijk gevoel,
die mensen krijgen.
Opeens,
het knipperlicht en het zegt, knippen.
En wat je aan het doen was, is nu afgelopen.
WARREN: Ja.
Nou ja, we hebben allemaal onze dozen, toch?
JOHN: Ja, dat had je wel moeten doen.
WARREN: Ja, we hebben allemaal een klein doosje.
JOHN: Zelfs als het iets mysterieus is dat verborgen is
achter een denkbeeldig clownskamp
- of zoiets. - Precies.
We hebben allemaal onze clowns.
Je moet toch iets hebben. Waarom niet?
Waarom niet? Precies.
Waar ga je heen?
Ik ga kijken of ze niks knijpen.
(GELACH)
Ja hoor, je mag lachen.
DIANE: Heb je gelijk? WARREN: Tot snel.
(GEWELDIGE GENADE OP VIOOLSPELEN)
- Dus het is precies hetzelfde? - Precies hetzelfde, ja.
Precies hetzelfde.
Ik ben hier al... 40 jaar niet meer geweest, denk ik.
Misschien wel 40.
(GAAT VERDER MET AMAZING GRACE)
Er speelt zich ook een complexe dynamiek thuis af.
En mijn moeder was streng voor ons, als kinderen.
En daar zat een hoop spul bij
waar ik nooit mee in het reine kon komen.
De andere kant ervan was
Ik weet dat mijn moeder mij het geloof in God heeft bijgebracht.
En ze wist dat ik dat wilde
Ik geloof ook in iets, weet je?
Dus ik kan nu zien dat ze probeerde van ons te houden
op de manier die voor haar mogelijk was.
JUSTIN: Ze was dus behoorlijk streng voor je?
Ja, ik heb nooit begrepen waarom,
en konden nooit achterhalen waarom het gebeurde.
Ik dacht gewoon, weet je,
Het was onze schuld of zoiets, weet je?
En toen ik ouder werd en kinderen kreeg,
Ik realiseerde me dat ik naar de leeftijd keek die ik had
toen dat gebeurde.
Het bevrijdde me daarvan, weet je?
Ik besefte dat ik niet verantwoordelijk was.
Ik zie mijn moeder nu pas,
hoe het nu met haar gaat, weet je, met...
Ze heeft een vorm van dementie.
En ik kon plotseling veel medeleven voor haar zien
en voel veel medeleven, wat ik heel ontroerend vond.
Wat, weet je,
is iets dat, denk ik, een groot deel van mijn leven is geweest,
Ik ben er gewoon van weggelopen.
Het belandt altijd in een kast.
Ik volg het elke keer weer op.
En ik doe therapie waarbij...
Ik kan me er eentje herinneren, en dan zei ze: "Waar ben je?"
En "Ik zit in een kast. Ik draag de trouwjurk.
"Ik verstop me in een koffer."
"Wat moet je doen?"
"Blijf stil."
"Wat ga je tegen dat kleine jongetje zeggen?
"Wat zou je tegen hem zeggen? Praat met hem."
Weet je, ik zou op dit punt aankomen,
en dan dacht ik: "Het komt goed."
Gisteren zag ik, weet je,
Zo'n beetje een van de dapperste jongens die ik ken...
...toen ik mijn vader bezocht.
En ik zat bij hem en praatte,
en hield de hele dag zijn hand vast, in de auto, en...
...gingen fish and chips eten
en deden samen een dutje in een hotelkamer.
En...
Ik zag net, weet je,
deze moedige, dappere oude man
van wie ik heel veel houd.
Mijn moeder had een aantal ongediagnosticeerde, ik weet het niet -
Ik denk niet dat we ooit zullen weten wat het was.
Ongediagnosticeerd mentaal probleem of zoiets.
Ik weet het niet echt... Ik weet het niet eens...
Ik durf dat niet te zeggen, omdat ik het niet echt weet.
En dat, weet je, zoiets als dat...
eh, haar...
een soort wildere kant, eh, weet je,
gedurende het hele huwelijk was blijven bestaan.
En dat mijn vader eindelijk zou praten,
na 67 jaar met niemand te hebben gesproken,
Ik realiseerde me dat ik keek naar, weet je,
een 89-jarige man
die, weet je, aan een trauma leed.
Het betekende de wereld voor mij
om eindelijk afsluiting en begrip te hebben
over dingen waar ik al jaren mee worstel.
Een...
Weet je, trauma...
...een jeugdtrauma dat je hele leven voortduurt
en dat je niet weet wat het is.
Oh, verdomme!
(ZUCHT)
Godzijdank had mijn vader de moed
om dit gesprek nu met mij te voeren.
Ik ben God daar echt dankbaar voor.
(PLECHTIGE, DRAMATISCHE PIANOMUZIEK)
Grappiger dan een kont vol Smarties, hè?
(LACHT)
Deze weg is niet veranderd.
Het is nog steeds de slechtste weg in Melbourne.
JUSTIN: Ik maakte me eigenlijk zorgen over
om je op tijd op je bestemming te krijgen, ga deze kant op.
Dit was altijd een vreselijke weg als je moest gaan scoren
omdat je vast zou zitten in de file, 40 graden,
en gewoon druipend van het zweet
en overgeven in de auto, en...
Iedere keer als ik hierheen rijd, krijg ik de kriebels.
Gelukkig ben ik dat niet... (LACHEN)
...niet in de jaren '90.
Hier speelde ik voor het eerst met de Bad Seeds.
Dirty Three was het voorprogramma voor hen,
ergens in '93, geloof ik.
Maar het is een prachtig, oud theater.
Ik bedoel, Luna Park er tegenover, dat is fantastisch.
(SPEELT IN MIJN ARMEN)
(ONDUIDELIJK)
Ik speelde voor het eerst met Nick in 1994,
Op dat podium had ik geen idee dat het tot iets zou leiden
zo'n belangrijke creatieve relatie,
maar ook een vriendschap die tot op de dag van vandaag voortduurt.
♪ Ik niet...
(ONDUIDELIJK)
(SPEELT LAGE NOTEN)
(ONDUIDELIJK)
Nick heeft mij de kans gegeven om te evolueren als muzikant,
liet me risico's nemen en nam me gewoon zoals ik was,
en een belangrijk persoon bij wie ik terecht kon voor advies als ik dat nodig had.
(MUZIEK EINDIGT)
WARREN: Nick had Nina Simone uitgenodigd
om op te treden op zijn Meltdown Festival in Londen,
en het was dat optreden dat het echte bewijs was
van de transcendentale kracht van de prestatie,
waar ik een kauwgom heb gestolen.
Toen ik die kamer binnenliep,
mijn verwachtingspatroon was zo ongelooflijk hoog,
omdat het, weet je, een concert was
Ik had nooit gedacht dat ik het ooit in mijn leven zou meemaken.
En ze stond als het ware in de coulissen,
een sigaret roken en zo,
en je kon dat eigenlijk zien,
toen ze een stap vooruit deed omdat Nick haar aankondigde,
dat ze fysieke problemen had met bewegen, weet je?
En ze liep langzaam naar het podium
en stak gewoon een uitdagende vuist in de lucht
en riep alleen maar "Ja!"
NINA SIMONE: ♪ ...kettingen die mij vasthouden
♪ Ik wou dat ik kon zeggen
♪ Alle dingen die ik zou moeten zeggen
♪ Zeg ze hardop...
Ze haalde het einde van het eerste nummer,
en iedereen werd gewoon gek, weet je?
En ze stak nog een keer haar vuist in de lucht,
en ging toen zitten,
en deze ongelooflijke transformatie vond plaats.
Ze stond op, ze danste,
en een soort kusjes blazen naar mensen,
en deze... transformatie was gewoonweg buitengewoon.
En toen ging ze weg. En, eh...
Ik rende het podium op en pakte haar kauwgom,
omdat ik zag dat ze het op de piano had geplakt.
En toen hield ik het... 20 jaar vol
als een... een soort persoonlijke totem.
Het werd afgestemd op...
Ik denk dat er veranderingen in mijn leven zijn, weet je?
Ik werd nuchter, ik trouwde,
Ik heb een studio gebouwd, daar had ik de kauwgom.
Ik heb er een altaar voor gebouwd.
Maar het was gewoon een persoonlijke zaak,
totdat ik het 20 jaar later uitbracht,
en plaatste het in de tentoonstelling van Nick Cave,
Vreemder dan vriendelijkheid.
Waar mensen om geven is eigenlijk onzichtbaar,
weet je?
Het is wat er ook omheen is,
en het vertegenwoordigt onze verbeelding,
wat wij kunnen doen.
Ik stuur een foto naar Ann,
die, weet je, dit gemaakt heeft - Ann Demeulemeester.
En ze stuurt een berichtje terug alsof het een haar van Christus is.
En het is ook nog eens kauwgom van Nina Simone.
♪ ...ik kon vliegen
♪ Oh, ik zou naar de zon vliegen
♪ En kijk naar de zee...
Ik nam de kauwgom mee naar concerten.
Nam het mee naar Hanging Rock,
zet het op het podium, uh...
omdat ik een beetje het gevoel heb...
Weet je, het is rondgegaan
bij alle boeklanceringen en dergelijke,
soort figuur dat we iedereen meenemen
dat heeft het aangeraakt.
Ik neem het niet mee naar elk concert,
omdat ik weet dat ik het zal verliezen.
Maar ik hou van dit idee om op de een of andere manier de energie te benutten,
Weet je, als we dit aan Femke geven.
Weet je, het zal aangeraakt zijn,
en in de handen van duizenden mensen,
en de aanwezigheid van duizenden mensen.
Het voelt alsof het er een groot deel van uitmaakt, bedoel ik...
JUSTIN: Ik vergeet steeds dat we naar het park gaan.
Gaan we naar het park?
Ja, ik weet het. We gaan...
Dit wordt een tweeluik, toch?
(JUSTIN LACHT)
Ik bedoel, vandaag is het een beetje zoals,
vandaag is het een beetje zoals, weet je,
Voor mij de laatste act van Goodfellas.
Het is net zoiets als, weet je, choppers, en het maken van de pasta,
en proberen de cocaïne te bezorgen en zo.
Ik heb veel van dat soort dagen, weet je?
Ik bedoel, er is geen cocaïne of helikopters,
maar net zoals waar alles gewoon is, weet je,
zweven boven ons, en alles botst.
Eh, maar...
Gelukkig is er een concert te doen.
Een...
Omdat dat altijd mijn manier is geweest om, eh,
omgaan met spullen.
(ZINGT AFWISSELEND STIJGENDE EN DALENDE NOTEN)
(ELEKTRISCHE BEAT MARKEERT TEMPO)
(SPEELT DISCORDANT SYNTH-AKKOORD)
Wauw!
(VIOOL BEGINT)
(SPEELT SYNTHESISER, MIS-HITS AF EN TOE)
Oké, cool.
(SPEELT EEN LAAG, AANHOUDEND AKKOORD)
Voor mij was muziek maken altijd een vorm van meditatie.
De wereld staat stil en jij bent gewoon hier.
Ik zou dat nooit in de praktijk kunnen toepassen.
(LAGE MUZIEK GAAT VERDER)
Wat je ervoor hebt gekozen om te doen, is mij op deze plaatsen te laten spelen,
wat ik niet besefte,
was voor mij een soort uitdrijving.
De varens, het beeldhouwwerk, De vlucht uit Pompeii,
en de kerk, en het platteland,
fietsen en dat soort dingen -
het waren allemaal plekken waar men probeerde vrede te vinden.
Weet je, zittend onder een boom,
een sigaret roken, fish and chips eten.
Het is gewoon zo geweldig.
Daar had ik nog nooit over nagedacht, totdat we erheen gingen.
Op zoek naar plekken van vrede,
en probeer een plek te creëren waar je je veilig voelt.
(VIOOLMELODIE SPEELT OVER SYNTHMUZIEK)
(GEJUICH)
(ZINGT AFWISSELEND HOGERE EN LAGERE NOTEN)
(BAND OP HET PODIUM, PUBLIEK ONVERSTAANBAAR)
(ONHOORBAAR)
(MUZIEK GAAT VERDER)
(ZINGT AFWISSELEND HOGERE EN LAGERE NOTEN)
(MUZIEK VERDWIJNT)
Ik dacht, nou...
Ik denk het wel...
Ik heb de, uh...
Ik moet beslissen... wanneer...
Dit voelt eigenlijk niet als het moment,
hiervoor, voor mij.
Misschien is dat iets waar we een oplossing voor kunnen vinden
als we daar binnenkomen en kunnen geven...
Geef dit door, want daarom zijn we hier,
op een bepaalde manier, voor mij.
Ik heb dit bewaard voor de gelegenheid.
Een... ongeopend fruitshirt, uh...
die ik kreeg tijdens de lockdowns.
Toen het park ontstond, dacht ik: als ik er ooit heen ga,
dit is de gelegenheid om het pakket ongedaan te maken.
Ik heb geen bloemen gekregen.
Dat komt wel goed.
JUSTIN: Misschien stoppen we onderweg wel.
- Zou leuk zijn, denk je? - Ja.
We waren gisteren te druk bezig met het regelen van de poort
om over zoiets na te denken.
JUSTIN: Ik voel me echt zenuwachtig... Ik heb het gevoel dat ik naar een bruiloft ga.
Ja, dat heeft er wel wat van.
of, zoals, wetende dat er een verjaardagsfeestje is georganiseerd
of zoiets
en je hebt er eigenlijk geen zin in.
Maar... weet je?
En als je daar aankomt, zal het goed komen,
maar de aanloop ernaartoe is verschrikkelijk.
Maar weet je, we doen dit soort dingen gewoon,
weet je...
- Het is zoiets van, we doen het gewoon. - Mm.
- Erin of eruit? - Hm, probeer het maar eens.
In? (LACHT)
Ik bedoel, ze hebben waarschijnlijk
Er staan ​​trouwens hele mooie bloemen.
JUSTIN: Ja, maar het is een lief gebaar.
Ja.
Heb jij de ring?
JUSTIN: Dat wilde ik net zeggen.
(BEIDE LACHEN)
Laten we het doen.
Ik bedoel, ik reageerde op die foto's van de dieren,
meer dan wat dan ook.
Het was iets waartoe ik me gedwongen voelde,
op een heel emotioneel niveau.
Zodra ik Femke zag,
en zodra ik zag wat ze deed,
Ik heb er nooit aan getwijfeld,
omdat twijfels ideeën vergiftigen.
Hier was een team van mensen
die gewoon deden waar ze in geloofden.
En ik vertelde het aan mijn familie:
Weet je, mijn kinderen waren gewoon,
"Oh, ik denk dat dit het beste is wat je ooit hebt gedaan."
Wij verdienen geen dieren.
Ik ontmoette twee mensen die bij haar woonden,
toen ik een boeksignering deed in Den Haag.
En dan zeggen ze: "Oh, ik ben echt blij dat je Femke hebt ontmoet
"en jij hebt het park opgestart."
En ik zei: "Ik heb haar nog nooit ontmoet." Weet je?
"Hoe is ze?"
Ze zeiden:
"Nou, we woonden allemaal samen in een kraakpand in Amsterdam,
"en ze bracht altijd maar iets mee naar huis
"zwerfhonden en -katten, voor ze zorgen,
"toen ze studeerde om verpleegster te worden.
"We wisten altijd al dat ze zoiets zou doen,"
Dat was geweldig om te horen.
Het lijkt erop dat ze haar doel in het leven heeft gevonden.
Oh, verdomme...
Wat een geweldig geschenk is dat toch.
(LACHT)
Rio!
- Hé! - Hallo, wat ben jij een schatje!
Oh mijn God. (LACHT)
Welkom in uw Indonesische thuis!
Dat is heel veel.
Hé, Rio.
Hoe gaat het, maat? Goed?
Uitstekend.
- Hoe gaat het? - Darno.
- Leuk je te ontmoeten. - Darno. Leuk je ook te ontmoeten.
WARREN: Wauw. Wat geweldig.
- Iben. - Iben. Leuk je ook te ontmoeten.
- Mila. - Mila?
Aangenaam.
Janipa! Ja.
Je doet geweldige dingen.
- Van. - Hallo!
Hoi.
FEMKE: Dit zijn allemaal geweldige mensen
en zorgt voor al die fantastische dieren.
- Piera. - Geweldige mensen.
En er is een vulkaan genaamd Krakatau. Die is behoorlijk beroemd.
Oh, is het Krakatau? Ja.
Zodat je het op de achterkant kunt zien.
Dat is die daar in...?
Ja. En het is de laatste tijd actief.
Deze hier, tot daar beneden, zoiets?
Vlak voor die motorcrossbaan.
Ja, klopt. Dus, waar je kunt zien,
daar is nog een ander land...
Oh, dat is geweldig.
Dat is nogal wat.
- Het is geweldig. - Ja.
Genoeg om er wat mee te doen, toch?
Wil je Rina een klein cadeautje geven?
- Ja, prima, geweldig. - Maar niet alles.
Wij houden van haar, maar...
- Hoeveel? - Misschien is dat wel genoeg.
- Goed. - Ja.
- (KLANK!) - Uit.
FEMKE: Hoi! Ze zegt hoi.
- Hé, Rina. - Het is goed.
Is het goed?
Zo, wat een schoonheid.
FEMKE: Het is ongelooflijk hoe behendig ze is.
- Ja. - Ze kan alles openen.
Kan ze zich alles herinneren?
FEMKE: Ik denk dat ze het in haar verleden heeft gestopt,
omdat ze niet agressief is tegen mensen.
WARREN: Juist. FEMKE: En we geven haar veel extra aandacht.
omdat ze dat nodig heeft en ze het verdient,
zoals, na zoveel jaren in isolatie te hebben geleefd
en zoveel pijn.
Als ze terug kon naar de wildernis,
zouden we een andere relatie hebben.
- Ja. - Maar dat kan ze nooit.
Het gaat niet alleen om fysiek genezen,
zoals het verzorgen van de wonden.
Het is ook een mentaal proces.
Je moet ze echt helpen, stap voor stap,
om hun zelfvertrouwen terug te winnen,
om het gevoel te hebben dat het leven de moeite waard is.
- Mag ik haar aanraken? - Ja.
En als het dan eindelijk gebeurt, is het prachtig.
Je ziet de vonk weer in hun ogen.
Je kunt zien dat ze,
Ja, weer zelfvertrouwen krijgen.
En ze beginnen de omgeving te verkennen.
Wat je in het begin ziet
is een depressief, levenloos individu.
Ik heb een...
...een stukje kauwgom voor je.
Maar we moeten wel bedenken waar we dat gaan plaatsen.
- (LACHT) Geweldig. Oké. - (LACHT) Geweldig!
Als ik daar zit en medelijden met mezelf heb
omdat ik geen stukje muziek aan een film kan toevoegen,
en ik denk aan jou,
en ik denk dan zoiets van: "Oké, trek je sokken maar op,"
Weet je, "Ga door."
- (FEMKE LACHT) Ja? - (LACHT)
Dat is geweldig.
Ik denk aan jou en ik denk,
"Oké, Femke is daar, een soort van, weet je,
"vechten tegen handelaren en dat soort dingen -
"Ik kan wel een beetje muziek schrijven. Verdomme," weet je wel?
Plaats het in perspectief.
(ZACHTE SYNTHMUZIEK)
Ja hoor.
Kun jij dit voor mij regelen, Justin?
JUSTIN: Ja.
Ik denk dat ik dat ding maar eens ga spelen en dan gewoon mee ga spelen.
Prima, prima.
Dat nemen we even op.
Jij kunt de ingenieur zijn, je zet hem op.
- Oké, ben je er klaar voor? - Ja.
(SYNTH MUZIEK SPEELT)
(ECHO'S MELODIE)
(MUZIEK GAAT VERDER)
FEMKE: Het gaat om veel geld, en het gaat om grote handelaren in wilde dieren.
dat kan ook potentieel gevaarlijk zijn.
In sommige gevallen, zoals criminele netwerken
die internationaal opereren.
We zijn nu in de belangrijkste zeehaven.
En dit is de belangrijkste uitgang van Sumatra naar Java.
En dit is een grote smokkelroute voor dieren.
En dat is nu juist de reden waarom het centrum bestaat.
(MUZIEK GAAT VERDER)
FEMKE: Wij gaan hier zo vaak als we kunnen.
Wij hebben in ieder geval drie overvallen per week.
De tijden variëren.
En voor de hondjes is het een spel.
Je kunt het vergelijken met de drugshandel.
- Zoals drugs. - Ja, zoals drugs.
Alleen is het altijd verwaarloosd, weet je?
Zoals de handel in ivoor en dieren
en delen van dieren -
Het is altijd een beetje bijzaak geweest.
Hoewel de handel in drugs in feite net zo groot is als die in verdovende middelen,
mensen verdienen evenveel geld,
en ze vernietigen het hele ecosysteem
en de toekomst van onze planeet.
De smokkelaars vinden zeer creatieve manieren
om de dieren te verhandelen en te verstoppen.
Daarom is de hondenunit zo geweldig,
omdat je een hond niet voor de gek kunt houden.
Je kunt mensen voor de gek houden,
maar honden, die kun je nooit voor de gek houden.
Als er dieren zijn,
Ze zullen het detecteren en ze zullen ze vinden.
De meeste dieren komen van ver, weet je?
Zoals Noord-Sumatra.
- Het duurt zo'n 30 uur. - 30 uur? Wauw.
Dus als we dan toch in beslag nemen,
Ze zijn in een zeer slechte staat.
Ja. Net als die grote borst die je had...
Ja, toen we de grote borsten hadden.
...ze waren in slechte staat.
Ja.
Hij werd hier aangehouden. En hij reed gewoon door.
En toen hielden ze hem weer tegen.
En toen vonden ze 1.300 dieren in de vrachtwagen.
En toen, tot onze grote schrik,
We ontdekten al deze Afrikaanse soorten,
inclusief de stokstaartjes.
En dan waren er ook nog soorten uit Zuid-Amerika
zoals zijdeaapjes,
grijze papegaaien uit Afrika,
en er waren wilde Alexandrine parkieten
uit Thailand,
allemaal op elkaar gestapeld.
Het was een werkelijk schokkende ontdekking.
En het liet ons ook zien
hoe groot en wijdverbreid deze wrede handel in wilde dieren is.
(GELACH OP VIDEO)
FEMKE: Het zijn niet zozeer de kleine stropers in het veld.
Het zijn echt de mensen die deze dieren bestellen
en het zijn de mensen die deze dieren als huisdieren houden
dat zijn degenen die verantwoordelijk zijn
voor het meeste lijden.
(ONVERSPREID GEBRAAK, DIERENGELUIDEN)
FEMKE: Vorig jaar vonden we twee baby-orang-oetans.
Ze zouden nog steeds in de armen van hun moeders moeten zijn,
en ze werden onder bananen en kleding opgestapeld en...
weet je wel, zoiets.
En daar waren deze twee baby-orang-oetans,
zo kwetsbaar en zo onschuldig, weet je? Dus...
Het is werkelijk schokkend.
Het doet pijn.
Het maakt ons echt... Het maakt ons boos.
Wat een ellende mensen deze dieren aandoen.
(MUZIEK GAAT VERDER)
WARREN: Oh...
Wat is het grootste dier dat jij ooit hebt geopereerd?
- VROUW: Het grootste dier? - Het grootste dier, ja.
- Hier? - Olifant?
- Mmm... Ja, dat denk ik wel. - Wat heb je gedaan?
Tot nu toe denk ik dat het een beer is.
- Een beer? - Ja.
Redder van Erin.
WARREN: Ah, jij bent de redder?
- Prachtig. - Legende.
Hij zit dus vastgebonden aan een boom.
En waarschijnlijk rende Erin rond en speelde,
zoals jonge olifanten doen.
En toen raakte haar slurf hierin verstrikt.
En hoe harder ze trekt, hoe...
- WARREN: Dan zit het strak? - Strakker.
Het gaat strak. Oh, oké.
FEMKE: Toen ze haar vonden, was haar stam al doorgesneden
en de valstrik was verdwenen.
Het probleem waardoor dit gebeurt, is de ivoorhandel.
Ja, ik zou er graag eentje voeren. Wat moet ik doen?
Eén voor één. Eén voor één.
Gewoon... Ja.
(BEIDE LACHEN)
Nee hoor!
- Vanaf de linkerkant. - Langzaam, langzaam.
(GELACH)
Wauw!
Nee hoor!
(GELACH)
MAN: Ga langzaam.
(WARREN LACHT)
Ongelofelijk, man.
Wauw.
Ontzettend bedankt.
Echt, bedankt voor alles wat je doet.
Dit is ons goddelijke schepsel.
Ja?
We moeten behouden,
omdat wij verklaren dat
een mens is het slimste wezen ter wereld,
We moeten dus voorzichtig zijn.
Ja, dat zijn we hen verschuldigd.
Ja, wij moeten voor ze zorgen.
- Ja. - Omdat ze niet kunnen overleven.
Ja. Dat is ook onze verantwoordelijkheid.
Ja, het is onze verantwoordelijkheid.
Dus al onze vrienden hier
doen niet alleen ons werk zoals gewoonlijk,
maar wij werken vanuit de diepte, vanuit ons hart.
- Vanaf hier? - Ja.
Ja, dat voel ik.
Het is echt vreemd, want ik heb mijn hele leven muziek gespeeld,
en ik hou echt van dieren,
maar iedereen die ik hier ontmoet
zich met hun hart bezighoudt.
Het is zo ontroerend.
Ja.
En ik zie, hoe ik over het spelen van muziek denk,
Ik zie dit bij iedereen die ik hier werk.
Ik ben er gewoon ondersteboven van.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Het is ongelooflijk.
Om de passie in jullie te zien.
Ja. Verdomme.
En jij ook, jij speelt je muziek
en je bent verbonden met dit behoud
waar normaal gesproken niet veel mensen naar kijken.
Dat is heel goed.
(MOTORNADERINGEN)
Ik heb ooit geprobeerd een adelaar te vangen
en hij heeft me door mijn hand gehaald,
en de spijker kwam er aan de andere kant weer uit.
- De klauw? - Ja! De klauw.
Het ging er dwars doorheen en ik kon niet bewegen
want als je dan in beweging komt of weerstand biedt,
hij zou zich steviger vasthouden.
Ja, Rio is daar een voorbeeld van.
Eens werd hij per ongeluk geraakt door een geredde adelaar op zijn hoofd.
Hoe oud was Rio?
Hij was zes.
Kan hij zich dat nog herinneren?
- Dat doet hij. - Ja, dat zou hij, ja.
En hij vertelt er met trots over.
Ja. En dat is ook terecht.
Het is, weet je, onderdeel van het proces.
Zo leren wij.
- Wat is dat, een adelaar? - Een adelaar?
Dat is een veranderlijke havikarend, net als deze.
Ik heb dat door de steel van een champagneglas gedaan,
- viool spelen. - Dat is ook wild.
- Ja, viool spelen. - Dat is ook behoorlijk wild.
Ja, nou... het is niet zoals een adelaar.
Is er hier iemand echt gewond geraakt door dit?
Een...
- Iedereen. - Iedereen?
(GELACH)
Ik denk dat het op skateboarden lijkt, nietwaar?
Als je op het bord stapt, ga je iets kapotmaken.
Ja, als je met wilde dieren werkt,
Er zijn veel risico's.
WARREN: Het drong echt tot me door
dat in het Sumatra Wildlife Centre,
er is iets ongelooflijk positiefs gaande,
omdat het eigenlijk maar een tussenfase is
voor deze dieren. Het doel van de plek is om ze te bevrijden,
om hen hun vrijheid terug te geven.
(GETJIP)
En toen keek ik hier anders naar de kooien,
omdat de dieren erdoorheen bewegen.
Ze zijn gewoon op doorreis
om weer vrijgelaten te worden,
terug naar waar ze horen te zijn.
En ik besefte dat
dat is het zenuwcentrum van de hele plek.
Dat is de kern van de operatie.
Het park is geen dierentuin.
Het is een laatste redmiddel.
Het probeert eigenlijk iets goeds te doen
een klote situatie.
Ze zouden Rina graag willen vrijlaten.
Ze zouden de beren willen bevrijden,
maar dat kunnen ze niet.
De trieste waarheid is dat deze dieren niet terug kunnen
omdat ze gewoon te veel misbruikt zijn.
FEMKE: Omdat ik in de loop der jaren veel apen heb gered,
verschillende soorten,
Ik heb nog nooit zulke getraumatiseerde individuen meegemaakt
als de dansende apen.
Omgaan met hen was echt als
een geheel nieuw niveau van wreedheid.
De eerste dansende aap die ik ooit zag, was Johnny.
Ik was in Jakarta. Jakarta is erg druk.
Ik zat op mijn motor en stond voor een stoplicht,
en ik hoorde een soort ting-tong!
Het is een soort muziek, ze gebruiken een kleine trommel.
En ik keek, en daar was een aap,
een makaak, een langstaartmakaak.
En... hij was aangekleed.
En een volwassen langstaartmakaak
zou in de bomen moeten zijn.
Het was gewoon zo verschrikkelijk
om hem daar aan de kant van de straat te zien,
tussen de motoren.
Hij bedelde om geld.
En ik kon mijn ogen niet geloven.
Op dat moment wilde ik hem alleen maar redden.
Maar jij gaat niet betalen. Ik ga niet betalen.
Ik ga deze mensen nooit, maar dan ook nooit betalen.
Het heeft geen zin. Het heeft geen zin.
Apen worden als baby's uit het wild gevangen
en dan worden ze gedwongen om het publiek te vermaken.
Ze worden uitgehongerd. Ze worden geslagen.
Ze zijn opgehangen. Ze zijn... vastgebonden.
En ze zijn gemaakt om de hele dag te staan
omdat ze de apen lesgeven
om als een mens te lopen.
Dus op dat moment,
toen ik hem bij het stoplicht zag,
Ik heb hem de belofte gedaan,
Ik kom op een dag terug en ik ga je redden.
Ik heb geen idee hoe, maar ik ga...
Ik was vastbesloten om de dansende apen tegen te houden.
(MUZIEK GAAT VERDER)
WARREN: Waarom denk je dat mensen zo wreed zijn tegenover dieren?
Onwetendheid.
Ik weet het niet. Denk je dat mensen er echt lol in hebben?
Ik denk het wel.
Er zijn ook mensen die het leuk vinden.
Er is geen medeleven, geen...
Ja.
Nee...
Ja, geen medeleven.
Ik heb het nooit kunnen begrijpen
hoe iemand wreed kan zijn tegenover een dier.
- Een weerloos dier. - Ja, weerloos.
Dat komt in de aarde terecht en het enige dat het heeft is leven.
FEMKE: En daarom vind ik het zo belangrijk
dat we blijven vechten,
want als we niet doen wat juist is,
wie gaat het doen?
(ONVERSCHILLENDE VERRE ZANG EN KLOKKEN)
Hé! Hoe gaat het?
Dat was geweldig.
Je kunt er uren mee spelen.
Ik wachtte totdat hij 'stop' zou zeggen.
Oh, hij zal nooit stop zeggen.
(HET ZINGEN GAAT VERDER)
(INSECTEN GETJILLEN, VOGELS ROEPEN)
WARREN: Zie je de vulkaan?
JUSTIN: Ja.
- Zo mooi. - Ja.
Het is gewoon heerlijk om te horen hoe alles tot leven komt, hè?
WARREN: Ongelooflijk.
- (DIER ROEP LUID) - Wow, luister daar eens naar.
Blijkbaar had ze al jaren niet meer gezongen.
Ze zit vast voor...
23 jaar of zo.
En ze had niet gezongen.
En ze hebben haar hier binnen gekregen,
en na een week of zo begon ze weer.
(GAAT VERDER MET BELLEN)
Ik had dus net geleerd dat...
Eh... dat, eh...
Het idee is dat ik een van de vogels loslaat.
Ja, een van de adelaars.
En ik voel me er heel ongemakkelijk bij.
Oh!
Het voelt een beetje alsof ik alleen maar een lintje ga doorknippen.
Nee, voel dat niet.
Het is een groot moment voor iedereen,
en we voelen ons vereerd als je een van de vogels vrijlaat
samen met Rio.
Hij heeft er zin in om het samen met jou te doen.
En er zijn vier vogels die vandaag vrijuit gaan.
Oké, goed.
- Nou... ik voel me beter. - Ja.
En jij bent net zo'n deel van de familie als ieder ander.
Nee, dat voel ik wel, maar het voelt gewoon ongemakkelijk.
Ik heb het gevoel dat ik die persoon gewoon niet wil zijn.
Maar jij bent er nu en je maakt er deel van uit.
JUSTIN: Was er één persoon in het bijzonder die zorgde voor...?
- Naar de adelaars? - Deze kerel?
Nou, Herman. Noval observeert ze elke dag,
Weet je, gewoon om gegevens te verzamelen.
Hij laat de arenden los, hij laat de arenden los.
Ze laten ze allemaal tegelijk los.
Jullie doen van alles...
Jij doet al het zware werk, weet je?
En het is gewoon... ik ben gewoon zo dankbaar dat ik hierbij betrokken ben,
op de manier die ik kan.
Ik heb dus gewoon het gevoel, weet je, van...
Zoals ik al zei, je bent onderdeel van het team
zoals iedereen hier.
- Dat zou je moeten voelen. - Ja, oké, dank je.
- Bedankt. Eh... - Ja.
Akkoord.
(GEVOCALISEERDE HOGE NOTEN)
Dit stuk heeft nu echt een mooie bestemming gekregen.
Het is echt... van dat kleine ding in de jungle,
daaraan.
Het is cool.
(ONDUIDELIJK)
- FEMKE: Tot ziens. - WARREN: Tot ziens, kapitein.
VROUW: Dag.
(ONVERSCHILLEND GEBRAAK)
FEMKE: Darno heeft deze brug gebouwd.
WARREN: Dat verbaast mij niets.
FEMKE: Ja, het is ongelooflijk.
WARREN: Bouwt Darno alles?
FEMKE: Hij bouwt alles.
WARREN: Waar hebben jullie elkaar ontmoet?
FEMKE: In het opvangcentrum in Jakarta,
naast het vliegveld.
Hij was daar aan het werk en laste alle kooien.
En toen kregen we een baby-orang-oetan
en hij hield het vast -
deze grote kerel die een baby-orang-oetan vasthoudt.
Het was gewoon zo...
Hoe dan ook, ja. Sindsdien zijn we samen.
WARREN: Hoe lang is dat?
FEMKE: We met in 2003.
WARREN: Ja. 20 jaar.
- FEMKE: Ja, 20 jaar.
Hoe smokkel je een adelaar?
FEMKE: Oh, er kwamen arenden binnen in watermeloenen
die op het vliegveld vastzaten.
Nee!
Ja.
We hadden arenden in buizen, PVC-buizen.
Zijn ze verdoofd, of zijn ze...?
FEMKE: Nee, want het is donker en ze kunnen niet bewegen,
Ze blijven gewoon rustig en stil.
Velen zullen ongetwijfeld dood aankomen.
- Ja. - Ja.
Maar zelfs als ze er tien naar buiten smokkelen en er één overleeft,
voor hen is dat genoeg geld
omdat er zulke geweldige, idiote, egoïstische mensen rondlopen
die het geld betalen.
Als ze zouden stoppen, zouden deze dieren veilig zijn.
En als je ze ziet vliegen, dan is dat waar het om gaat.
Ze zijn zo mooi in de lucht.
Warren, soms maakten we een kooi vóór de release.
Deze vogels, we gaan gewoon de houten doos openen
en hem de kans geven ermee te vliegen wanneer hij dat wil.
Ik zou het graag willen. Wat een voorrecht.
- Ja, laten we het doen. - Oké.
Doe het samen.
(SPEELT PIANOMELODIE OVER SYNTHMUZIEK MET EEN RESONERENDE, LANGZAME BEAT)
(GEJUICH)
FEMKE: Deze is wel heel bijzonder.
- WARREN: Verbazingwekkend. - Het is een trekvogel.
Ze reizen dus alleen door dit gebied.
We moesten dus een jaar wachten
voordat we deze vogel konden vrijlaten.
(MUZIEK ZWELT AAN)
(GEJUICH EN APPLAUS)
(GEJUICH)
(MUZIEK WORDT STIL)
(SPEELT VIOOL ZONDER ACHTERGROND)
Ik vond de andere beter.
(TOETSENBORDSPELEN)
OK.
Laten we de Hammond niet gebruiken.
Het klinkt een beetje als een reuzenrad.
Het klinkt een beetje als kermis.
MAN: Een wat?
Maar de piano is goed.
(SYNTH MELODIE SPEELT)
(ONDUIDELIJK)
(SYNTH MELODIE SPEELT)
Perfect!
Verdomme! Wat een genie, man!
(MUZIEK GAAT VERDER)
(DALEND, LAGE GLISSANDO)
Ja, daar gaan we.
Je meent het, hè?
- Huh? - Dat is het einde.
Ja.
Je kunt thuiskomen en je broertje een trucje of twee laten zien.
Ik zal.
WARREN: Ik heb vanmorgen met Femke gesproken,
en ik wilde haar laten weten dat, eh...
...het beste voor hen
is dat ze alleen gelaten worden
om te doen wat ze zo verbazingwekkend doen.
Zij, en de mensen die hier werken.
Uiteindelijk gaat het om...
Het gaat alleen maar om hen en de dieren.
(VERRE ZANG)
WARREN: We zitten hier vanmorgen
en we klonken met kokosnoten
omdat we meer land willen hebben.
En om dat te vieren,
Darno klom in een verdomde kokospalm,
trok ze naar beneden, hakte de bovenkant eraf,
en we klonken met kokosnoten
om hopelijk de plek hier wat meer uit te breiden
en het bieden van de juiste bescherming.
Maar dat voelt toch als de toekomst.
En hier zie ik geloof en ik zie hoop
en ik zie mededogen.
Ik zie liefde. Ik zie zorg. Ik zie respect.
Ik zie al deze waarden
dat het mij als persoon veel tijd heeft gekost,
om te proberen ermee in het reine te komen,
of in mijn leven implementeren.
En ik denk dat dat het ding is
dat heeft me echt geraakt toen ik hier was,
echt diepgaand,
dat ik het hier in actie zie.
En ik zie dat het werkt.
Ik zal het met je delen.
- Ja. - Ja, je hebt de eerste.
Nee, nee, nee. Alsjeblieft, alsjeblieft.
- Neem jij de eerste. - RIO: Ik neem het vlees!
Ja, neem het vlees.
Ik heb hieraan mijn volledige inzet gegeven.
Ik denk dat ik dat altijd al heb gedaan, maar nu is het echt zo.
Omdat...
Ik bedoel, weet je, dat komt door wie jullie zijn.
En jij bent het bewijs dat mensen geweldig kunnen zijn,
en dat mensen erom geven.
(IK WENS DAT IK WIST HOE HET ZOU VOELEN OM VRIJ TE ZIJN VAN NINA SIMONE SPEELT)
(LACHT) Stop.
Proost.
(ONDUIDELIJK)
- Proost, Femke. - Proost, Warren. (LACHT)
- Ik hou heel veel van jou. - Ik hou ook van jou.
Akkoord.
- Hartelijk dank. - Dank u wel.
- Ik zie je heel snel. - Ja.
Ontzettend bedankt.
Hartelijk dank voor uw steun.
Dank je wel. Dank je wel, broer.
Oh, verdomme!
Oh, stop alsjeblieft. Stop. Wacht even.
Shit. Ik ben vergeten haar die verdomde kauwgom te geven.
Rio.
Geef dit aan je moeder.
Oké? Neem dat.
(MUZIEK GAAT VERDER)
Voor mij?
- Nee. - Ja.
En deze?
Dat is de doos waar het in zit.
Oké?
Dat is ongelooflijk.
Schat. Schatkist.
Dit is ongelooflijk.
♪ Hoewel ik al veel te laat ben
♪ Ik zou opnieuw beginnen
♪ Nou, ik wou dat ik als een vogel in de lucht kon zijn
♪ Hoe zoet zou het zijn als ik ontdekte dat ik kon vliegen
♪ Oh, ik zou naar de zon vliegen en naar de zee kijken
♪ Dan zou ik zingen, want ik zou het weten, ja
♪ Dan zou ik zingen, want ik zou weten
♪ Ik weet hoe het voelt
♪ Ik weet hoe het voelt om vrij te zijn, ja, ja
♪ Oh, ik zou weten hoe het voelt
♪ Ja, ik weet het, ik weet hoe het voelt
♪ Hoe het voelt om vrij te zijn, Heer, Heer, Heer, ja... ♪
Ja, toen ik hier kwam wonen,
Ik had die foto van een dood paard,
en papa in een bed.
(LACHT)
Ze zitten in een Fresh Seal Clips,
nog steeds met de avocadosticker erop,
en verpakt in Glad Wrap.
JUSTIN: Dat is perfect.
En er zat een heel ontnuchterende noot bij van het crematorium:
"Dit is het laatste stoffelijk overschot
"van wijlen John Hunt Ellis.
"Ze werden in een container geplaatst,
"en we hebben geverifieerd dat,
"toen het deze instelling verliet,
"de container bevatte alleen de gecremeerde menselijke resten
"van wijlen John Hunt Ellis."
De dag dat hij stierf, kwam er een kapelaan langs
en vroeg of ik het laatste sacrament wilde toedienen.
Zijn priester van zijn kerk kwam binnen,
en dat was een buitengewone ervaring,
en mijn broer kwam opdagen, mijn oudere broer.
De priester kwam en begon het heilige water te schenken,
en, weet je, de olie -
zijn hoofd zalven en dat soort dingen.
Zoals onze Heer ons heeft geleerd, kunnen we vol vertrouwen zeggen:
onze Vader...
En wij baden het Onze Vader.
En ik begon... Ik kon mijn eigen stem horen.
Ik kon de stem van Steven horen.
En ik kon de stem van mijn vader horen,
omdat mijn vader dat altijd aan ons voorlas,
zei het ons elke avond, als kinderen.
Ik reikte naar hem uit en greep zijn hand,
zo,
Dus we maakten een kring met papa.
En die energie raakte gewoon uit de hand.
Het was precies zo... (imiteert het gezoem van elektriciteit)
En mijn broer keek me aan en zei:
"Heb jij dat verdomme gevoeld?"
En ik zei: "Dat voelde ik wel."
Hij keek naar de man en hij zei:
"Vicar, hoe heb je dat gedaan?"
De priester zegt dan: "Dat heb ik niet gedaan."
En toen keek hij naar mij, en hij zei:
"Weet je wie dat gedaan heeft?"
En ik dacht...
Hij zei: "Dat heeft die oude man gedaan."
Hij zegt: "Die oude man heeft ons meegenomen naar waar hij heen gaat."
Hij zei: "Jongens, het komt goed.
Zo is het.
Heeft ons naar de rand gebracht,
En toen zei hij: "Ga terug."
Dus, weet je, ik geloof dat mijn vader...
weet je, laatste geschenk aan ons
was om God in die... ziekenhuiskamer te brengen,
dit kleine...
Kamer in Ballarat.
En dan komt Steven naar mij toe,
"Weet je hoe dat was?"
Hij zei:
"Dat is net als toen we die clowns zagen
"toen we kinderen waren."
(KINDEREN Kletsen Onduidelijk)
(ONOPZETTELIJKE ZANG)
(KINDEREN BLIJVEN CHATTEN IN EIGEN TAAL)
WARREN: Oh, ik wil eigenlijk nog één klein dingetje zeggen.
Ik praat te veel, maar... ik zal gewoon...
- Nog even een klein stukje aan het begin. - MAN: Oké, Warren.
- WARREN: Oké? MAN 2: Let op wat je zegt.
WARREN: Vertel me wanneer je begint. Gaan we beginnen?
Eh, hallo, dames en heren,
dit is Warren Ellis hier,
luisteren naar het radioprogramma.
En, eh, dit is een liedje dat mijn vader vroeger voor mij zong
toen ik een kind was.
Dit heet Mis'ry Is My Middle Name,
geschreven door de schreeuwende Johnny Ellis.
En dat is de reden dat ik ben wie ik nu ben.
(COUNTRY GITAAR SPEELT)
JOHN: ♪ Nou, je kijkt naar een man die erg verdrietig is
♪ Omdat ellende en tranen het enige zijn wat ik ooit heb gehad
♪ Ik heb ontdekt dat het waar is wat iemand ooit zei
♪ Een man die van een vrouw houdt, is beter af dood
♪ Mis'ry is mijn tweede naam
♪ En ik heb het verdiend omdat ik zoveel pijn heb gekend
- WARREN: ♪ Nou, ik was vroeger verliefd op een vrouw hier in de stad. - JOHN: ♪ En jij?
♪ In mijn kleine buggy met haar, op tournee
♪ De hele zomer door hield ze veel van mij
♪ Ze liet me in de winter achter met een lekkende capuchon
BEIDE: ♪ Mis'ry is mijn tweede naam
♪ En ik heb het verdiend omdat ik zulke pijn heb gekend
JOHN: Speel het, kleine rakker!
(VIOOL SOLO)
WARREN: Ik dans!
(VIOOL GAAT VERDER)
Ja, pap, vertel het me!
JOHN: ♪ Nou, van een vrouw houden is zeker geen grap
WARREN: ♪ Dat is geen grap
JOHN: ♪ Je hebt nooit geen plezier en je raakt blut
- ♪ Ik was waarschijnlijk gek op dat meisje! - ♪ Dat moet wel zo zijn geweest!
JOHN: ♪ Een hond is de enige vriend die een mens ooit heeft gehad
BEIDE: ♪ Mis'ry is mijn tweede naam
JOHN: ♪ En ik heb het verdiend omdat ik zoveel pijn heb gekend
WARREN: ♪ Nou, ik ga een hond zoeken die zich somber voelt
♪ Hij zal iedereen bijten en hij zal mij ook bijten
♪ Bedekt met schurft en heel veel vlooien
♪ Hij zal ongeveer net zoveel vrienden hebben als ik
BEIDE: ♪ Mis'ry is mijn tweede naam
♪ En ik heb het verdiend omdat ik zulke pijn heb gekend
WARREN: Ja, doe mij maar pijn.
♪ Oh!
(GITAARSOLO)
♪ Hé-oh!
♪ Oh!
BEIDE: ♪ Nou, je kijkt naar een man
♪ Dat is heel triest
♪ Omdat ellende en tranen het enige zijn wat ik ooit heb gehad
♪ Ik heb ontdekt dat het waar is wat iemand ooit zei
♪ Een man die van een vrouw houdt, is beter af dood
♪ Mis'ry is mijn tweede naam
♪ En ik heb het verdiend omdat ik zoveel pijn heb gekend. ♪
(MUZIEK EINDIGT, APPLAUS)
WARREN: Dat is een succes.
Hoe klonk het daar, Andy?