Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA WYSPIE MIŁOŚCI
Cholera.
Noż kurwa.
Daj mi spokój.
Co ty tu, do diaska, robisz?
Halo?
Nie gadam z dziennikarzami, dla jasności.
Spadaj.
„Spadaj”.
Ja mam spadać?
To mój…
To mój dom, jasne?
Ty spadaj.
O Boże.
Znaleźliśmy dokumenty?
Jeszcze nie, ale to chyba syn pani Georgii.
Mówił coś, zanim skoczył?
Niespecjalnie.
Zważywszy na lokalizację…
Co ma pan na myśli?
Kiedy pan tu przyjechał?
Kilka dni temu.
Wakacje?
Nie, przeprowadzka. Właśnie kupiłem ten dom.
- Kupił pan ten dom? - Tak.
A ty czego tu szukasz?
Zabieraj się.
Mieszka pan sam?
Tak.
- Nie ma pan żony? - Nie.
- Dzieci? - Żadnych dzieci. Tylko ja.
Dom kupił pan przez mesiti, agencję nieruchomości?
Agentka uzyskała dobrą cenę.
- Co? - Panie…
John.
Panie John, jestem Manoli.
Ten teren…
Kapitanie, tu Vangelis.
O nie.
Zajadę później do pani Georgii.
Ten teren…
Lepiej zabrać też księdza.
O Boże…
Tak. Dobra!
Ten teren jest, jak to się mówi…
popularny wśród samobójców.
Co takiego?
Kilka razy w roku ktoś odbiera tu sobie życie.
Czasem przyjeżdżają z zagranicy. To jakby lokalna legenda.
Dziwne, że pan o tym nie słyszał.
Czyli ludzie przychodzą tutaj i…
Kilka razy w roku?
Czasem kilka razy w miesiącu.
A wy po prostu…
na to pozwalacie?
- Co miałbym zrobić? - Postawić ogrodzenie!
Uniemożliwić dostęp.
- Ogrodzenie? - Tak!
Ogrodzenie wzdłuż całego klifu?
To mój numer.
Proszę dzwonić, gdyby ktoś był blisko krawędzi.
I po sprawie?
Witamy na wyspie!
Że co?
Tsigara…
- Papierosy? - Tak. Dziękuję.
Niebieskie.
Albo i białe. Spoko.
Znamy się?
Nie sądzę.
A to do czego? Do makaronu?
Może…
Nie.
To jest lepsze.
Super, chyba.
I jeszcze to, doda smaku.
Nie planuję nakarmić pułku…
Ma pan przyprawy?
Przyniosę przyprawy.
Tak nie można jeść. Rigani!
Paprika.
Nie wiem, co to.
Moglibyście dostarczać zakupy do domu?
Ktoś choruje?
Nie. Dla mnie.
Pan choruje?
Możecie dostarczać moje zakupy do domu?
Rozumiem, nie chce na nas oglądać.
Proszę. Potrzebuję listę.
Dobrze.
Nigdy nie robiłem sam zakupów.
Mieszka pan sam?
Tak.
Coś dla pana przygotuję.
Bardzo dziękuję.
- Coś jeszcze? - Nie.
A, chwila. Tak.
Słownik grecko-angielski.
Gdzie pan mieszka?
W domu na klifie.
Tak, w tym domu.
Malaka!
Melina, kochanie, nie możesz choć raz być na czas?
Melinaki.
Co?
Mówisz tak do mnie, gdy czegoś chcesz.
Sophia jest chora, zastąpisz ją dziś wieczorem?
To jakiś żart?
Proszę, brakuje mi personelu.
Zajmuję się rozrywką, nie obsługą.
Melina.
To tawerna, nie klub. Proszę.
Dobra. Mogę wykonać pierwszą część?
Jasne, drugą zagra sam zespół.
Nikt nie zauważy, że cię nie ma.
Przepraszam.
Nic panu nie jest?
Halo?
Chyba nawalony.
- Ma to ludzi powstrzymać czy zatrzymać? - Jedno i drugie.
Brawo.
Czego chcesz?
Spokojnie, przywiozłam zakupy.
Przyniosę pieniądze…
Melina.
Tak.
- Zostaw przy drzwiach. - W porządku. Położę je w kuchni.
Nie trzeba.
To nie kłopot. Zawsze chciałam zobaczyć dom w środku.
Od lat, nawet dekad, nikt tu nie mieszkał.
Co za niespodzianka.
Ostatni właściciel zapoczątkował chyba ten trend.
Dzięki. Jestem zajęty. Dziękuję.
John Allman. Jesteś John Allman?
Ten John Allman. Gwiazdor rocka?
O rany. Wyglądasz…
Staro.
Chciałam powiedzieć inaczej. Ale tak, starzej.
Co robisz na Cyprze?
Powiedzmy, że robię sobie przerwę w karierze muzycznej.
Muzyka to nie kariera, to sposób życia.
Więc robię sobie przerwę od mojego życia.
Prawie zapomniałam. Słownik.
Nie brzmisz jak ktoś stąd.
Nie wszyscy mamy akcent, ale zdecydowanie jestem stąd.
Najszybciej nauczysz się języka, sypiając z kimś, kto w nim mówi.
Wydajesz się miła, ale nie szukam towarzystwa.
Myślałeś, że cię podrywam?
- Nie wiem, jak to nazwać. - Obrzydliwe.
Mówiłam o tobie i o kimś innym.
Jesteś swatką?
Jest tu wiele kobiet do wzięcia, w twoim wieku.
O rany, proszę.
Nie musiałbyś tu siedzieć sam.
To nie dla mnie.
W porządku.
Jeśli cenisz sobie prywatność, u podnóża klifu jest piękna plaża.
Trochę dalej.
Nikt tam nie chodzi. Możesz się opalać nago.
Znowu mnie podrywasz?
Jako pierwsze powinieneś sprawdzić w słowniku słowo „malaka”.
„Dupek”.
Tak?
Jimmy, przyjacielu.
Ty dupku! Czemu nie odbierasz telefonu?
I co to za numer?
Co ty odwalasz?
Wiesz, jak mi się oberwało?
Dlatego cię kocham.
O nie. Ja też cię kocham, ale wal się.
Wszyscy cię szukają.
Nikt mnie nie szuka.
Biedaczek. Może jeszcze impreza na pocieszenie?
Gdzie dokładnie jesteś?
Jestem na Cyprze.
Cyprze?
Przez chwilę myślałem, że nie żyjesz.
Ale jest gorzej.
Zaliczyłeś klapę. Wielkie halo.
Otrzepujesz się i ruszasz dalej. To tylko jeden album…
Nie chodziło tylko o album, Jimmy.
Wiem, że od dawna nic nie napisałeś.
Dokończ to, nad czym pracujesz, i mi wyślij.
Przekujemy comeback w wielki sukces.
Album nazwiemy Łazarz: Wskrzeszony ze zmarłych.
Jesteś John Allman. Ikona muzyki. Bóg seksu…
- Jimmy, oddzwonię. - Zaczekaj, John…
Dziękuję za telefon.
Nic panu nie jest?
A jej?
To pani Georgia.
To matka mężczyzny, który ostatnio skoczył.
Próbuje to tylko zrozumieć.
Ludzie nie zawsze przychodzą, by skakać. Czasem chcą uwolnić smutek lub lęk.
Czasem smutek ich opuszcza, a czasem wraca z nimi.
Wyśmienicie. Nie ma tu dostępu do terapii?
Komu trzeba terapii, gdy ma przyrodę?
- Świetne podejście. - I mamy pana.
Może to i dobrze, że pan tu mieszka.
Tak, bo to mój drugi wymarzony zawód: patrzenie, jak ludzie skaczą z klifu.
John, nie tylko patrzysz, pomagasz.
Co mam niby zrobić?
Postawić tabliczkę z napisem „Porozmawiajmy o tym”?
Rób, co chcesz.
Co?
A przy okazji, mam dla ciebie idealną kobietę.
O nie…
Mam siostrę.
Nie wyszła za mąż i robi najlepsze pastitsio, jakie jadłeś.
- Wyślę ją tutaj. Zobaczysz. - Proszę, nie.
A dziś wieczorem wychodzisz ze mną.
- Nie chcę nigdzie iść. - To nie negocjacje.
Zabiorę cię do tawerny.
Spodoba ci się!
Na co się oglądasz?
Przestań nękać tę kobietę. Jedź na posterunek, tam się spotkamy!
Widzimy się na placu wieczorem.
Wróciłeś.
To jest napój Cypru.
- Dobra. - Yiamas!
Yiamas.
Jeśli zamierzasz mieszkać na Cyprze, naucz się jeść i pić jak Cypryjczyk.
Wszystko po kolei.
Co to jest?
To cypryjskie ravioli.
Dobra. Jak się nazywa?
Ravioli.
A to jest najlepsze.
- Przestaną przynosić nam jedzenie? - Nie.
Ślimaki.
Pokażę ci, jak się ssie.
Zapewniam, umiem ssać.
Ssiesz, ale możesz ssać bardziej.
Co myślisz?
Umie śpiewać, co?
Dobra jest.
Dobra? O wiele więcej niż dobra.
Powinna występować na stadionach, jak ty kiedyś.
Sprawdziłem cię. Jesteś tym muzykiem.
Masz słynną piosenkę.
- Pamiętam, Girl on the Beach. - To ona.
Tak.
To było dawno temu.
Nie szukam tutaj rozgłosu, raczej dyskrecji.
- Nie pisnę ani słowa. - Świetnie.
Ale John, to zaszczyt, że tu z nami jesteś.
Dziękuję.
Moja siostra lubi muzykę.
Tak? Super.
Jesteś skarbem!
Powinnaś śpiewać za granicą.
Czyli śpiewasz.
Owszem.
Masz ogień?
Owszem.
Mam cię na oku.
Palenie ci nie pasuje.
Tak słyszałam.
Znasz Manoliego.
To jest Cypr. Wszyscy się znają.
Wszyscy są ze sobą spokrewnieni.
Małe miejsce.
Dzięki za drinka.
John! Chodź, poznasz ludzi.
- Ela! No chodź! - Dzięki, nie trzeba.
Ela! Chodź.
To Kyriaco, burmistrz.
Może pogadamy z nim o ogrodzeniu.
Burmistrzu, ten gość mieszka na klifie i chce zbudować ogrodzenie.
Dam ci zniżkę na pozwolenie.
Pozwolenie?
Tak. To Savva, jego żona Andriana,
Lenia, żona burmistrza, i Sia, najlepsza lekarka na wyspie.
To jest John. Właśnie się tu przeprowadził.
Miło cię poznać.
Wzajemnie.
Dołącz do nas.
Skąd jesteś, John?
- Jestem z Nowego Jorku. - Dlaczego ktoś miałby stamtąd wyjeżdżać?
Nie miałaś się tam przeprowadzić?
Niezupełnie.
Wyglądasz tak znajomo.
Powinnaś tam pojechać. Spodobałoby ci się.
Jestem wyspiarską dziewczyną.
Manhattan to wyspa.
- Nie możemy jej stracić. - Pierwszy raz na Cyprze?
Nie. Byłem tu wiele lat temu.
- Chyba zrobił na tobie duże wrażenie. - Można tak powiedzieć.
Boże drogi.
Jesteś tym rockmanem?
To ty! I ta piosenka.
- Jak masz na imię? - Mówiłem, jak ma na imię.
Nie, pełne imię i nazwisko.
Allman. John Allman.
Przyznaję się bez bicia.
Pamiętam! Kiedyś byłeś sławny.
Uwielbiam piosenkę o dziewczynie na plaży, w której się zakochałeś.
Ale potem ją zostawiłeś.
Nie, on jej nie zostawił. Ona została.
Co to za różnica?
Musiała być dość wyjątkowa.
Ona nie była prawdziwa.
To tylko słowa piosenki.
Powinienem już iść, więc…
Tak wcześnie?
Miło było wszystkich poznać. Do zobaczenia. Dzięki.
- Dobranoc. Pa. - Pa.
Zamęczyłaś go swoimi bzdurami!
Miło cię poznać?
Przepraszam. Nie spodziewałam się, że cię zobaczę.
Tak? Wiesz, kim jesteś? Jesteś…
Malaka.
To ty jesteś malaka. Co ty tu, u diabła, robisz?
- Co ja tu robię? - Tak.
Co ja tu robię?
Twoja siostra jest w kościele.
Nie wybierasz się?
Oczywiście.
Muszę tylko coś załatwić.
Gdzie byłaś w nocy?
Wyszłam.
Wyszłaś?
Wrócił.
Co?
John wrócił.
John?
John!
Co się dzieje?
Nic, mamo.
To tam byłaś w nocy?
Nic nie zaszło.
Dobra, coś zaszło.
Ale nic nie znaczyło.
Nie było cię całą noc.
Wyluzuj.
To była jednorazowa sprawa. Ledwo mnie pamiętał.
Tak za tobą tęskniłem.
Nadal nie wymówisz mojego imienia.
Jasne, że wymówię.
Sia.
Pełnego.
Eutanazja.
Athanasia.
Tak powiedziałem.
Eutanasia.
Jesteś idiotą.
I wciąż nie odpowiedziałeś na pytanie.
Co tu robisz?
To dobre miejsce na emeryturę.
Naprawdę? Emerytura? Proszę cię.
Czemu nie?
Bo muzyka to miłość twojego życia.
Tak myślisz?
Wiem to.
Postradałaś zmysły?
Chociaż przyszłaś do kościoła.
Możesz iść do spowiedzi.
To twój telefon?
- To ty. - Co?
- Dzwonisz do mnie. - Nie.
Halo?
Do ciebie.
Halo?
Wymykając się z czyjegoś domu,
nie zapominaj o telefonie.
Nie wymknęłam się.
Jasne.
Wynagrodzisz mi to? Zjedzmy razem obiad. Chyba, że gdzieś ci się spieszy.
Bardzo zabawne. Później pracuję.
Zatem kolację.
Zobaczymy. Muszę kończyć.
Pa, Eutanazjo.
Pani doktor,
kiedy stąd wyjdę?
Kiedy powiem, że można.
Jeszcze jeden wdech.
Muszę dbać o biznes.
Kto zajmie się sklepem?
Sklepowi nic nie będzie.
Musi pan zadbać o siebie.
Wygląda pani dziś inaczej.
Nieprawda.
Jak się nazywa?
Proszę o nim zapomnieć.
I uciec ze mną.
A co na to pana żona, panie Petro?
Moja żona?
Byłaby zadowolona.
Tak w ogóle
kobieta jak pani nie powinna leżeć na półce.
Czasem łatwiej być na półce.
Przyszła pana rodzina.
Kto przyszedł?
- Jak się czujesz, kochany? - W porządku.
Gdzie Demetri?
Jestem, tato.
A Giorgo?
Też jest.
- Są też dzieci. - Cześć, dziadku.
A co z Barbarą? Gdzie ona jest?
- Jestem tutaj, tato. - Wszyscy jesteśmy.
Jak miło!
Wszyscy tu są!
To kto, do cholery, zajmuje się sklepem?
Proszę, daj receptę pani Eftyhii.
Dobrze.
Najlepsza lekarka w mieście potrzebuje komórki.
Dziękuję.
Więc tak ratujesz życia.
Tak samo jak ty.
Tak.
Miałem pytanie, zanim się wymknęłaś.
Nie wymknęłam się.
Zanim wyszłaś bez uprzedzenia, gdy spałem.
Chciałem o coś zapytać.
Czemu nie masz męża?
A ty czemu nie masz żony?
- Nie znalazłem tej właściwej. - A ja tego właściwego.
Chcę przygotować kolację.
Od kiedy to gotujesz?
Czegoś się nauczyłem przez te lata.
Potrafię gotować.
I zawiązywać sznurówki.
Nie jestem tym gościem z plaży.
Dobrze. Kolacja dziś wieczorem.
Idź już, muszę wracać do pracy.
Cholera.
Noż kurwa.
Muzyka jest za głośno?
- Ani trochę. - Tak.
Słyszałam, że John Allman mieszka na Cyprze.
Serio?
Podobno kupił dom na klifie.
Kim jest John Allman?
Słynnym piosenkarzem.
Umawiał się z tą aktorką, Cameron Diaz.
I tą modelką, Tyrą Banks.
Potem głównie z innymi modelkami.
Co, u licha, John Allman robi tutaj?
Wygląda na to, że w USA zabrakło mu kobiet.
Halo?
Masz?
Tak. Co się stało? Masz oparzenia?
- Boże! Co się stało? - Posłuchałem twojej rady.
Na plaży można się opalać nago.
Nie kazałam ci siedzieć tam cały dzień.
To nie moja wina, okej?
Okazuje się, że plaża nie jest prywatna.
Na tej wyspie nigdzie nie możesz być sam.
Wybacz. To nie jest śmieszne.
Jak tam ogrodzenie?
W porządku.
Musi być nieco dłuższe i wyższe. To wszystko.
Może podłącz do prądu. W końcu będziesz mógł być sam.
Tak.
Gitara ma pewnie w sobie wiele opowieści.
Zgadza się.
Są ciekawe?
Może ją zapytasz?
Tak właśnie zrobiłam.
No dobra.
Jeden warunek.
Jaki?
Umiesz gotować?
- Przestań. - Nic nie mówiłam.
Gdybym miała coś powiedzieć, to że to kiepski pomysł
i narobisz wielkiego bałaganu.
Ale nic nie mówię.
Nie chcę się w to mieszać.
Która?
Nie narobię bałaganu. Ogarniam to.
Tak, sporo tego ogarniania.
Igrasz z ogniem.
Chyba jako jedyna kobieta na wyspie dochowałaś tajemnicy.
- A teraz… - Wrócił. Co mam zrobić?
To cię cieszy.
Może i tak.
Cieszy.
Znów czuję się jak kobieta.
Dawno się tak nie czułam.
Całe życie dbałam, by nikogo nie potrzebować,
i zostałam zupełnie sama.
Nie zupełnie.
Wiesz, o co mi chodzi.
Nawet jeśli kogoś znajdziesz, nie masz gwarancji.
Spójrz na mnie.
Zostałam sama po pięciu latach małżeństwa.
Bo miał zawał. Nie zostawił cię.
Na jedno wychodzi.
Jak wygląda?
Nie, ta sukienka odpada.
Dlaczego? Jest śliczna.
Ta sukienka oznacza kłopoty.
Rób, jak uważasz. Nie chcę się w to mieszać.
Miłość, ta beztroska miłość
Otumania mnie niczym wino
Zniszczyła życie
Niejednej już dziewczyny
A mnie pozwoliła zmarnować moje
Przypomnij mi, czemu rozwozisz zakupy. Mogłabyś to robić na pełny etat.
- To nie takie proste. - Czemu nie?
Po pierwsze, mieszkam na małej wyspie.
To wyjedź.
Nie mogę. Tu jest moje życie.
I taki sposób życia wybierasz?
Nie wiem. Co wieczór mam trochę czasu na scenie.
To już coś.
Tak…
Jak nazywa się ta piosenka, którą śpiewałaś, kiedy zdjęłaś buty?
To tradycyjna kantada, serenada. Nazywa się S’ Agapo Giati Eisai Oraia.
Nic nie zrozumiałem.
Jej słowa to: „Kocham cię, bo jesteś piękna.
Kocham cię, bo jesteś sobą.
Kocham cały świat, bo w nim jesteś”.
Brzmi tandetnie.
Mówi to facet, który napisał Girl on the Beach?
Napisałem inne piosenki.
To miała być ballada.
Serio?
Nie jest o jakiejś tam dziewczynie z plaży.
Jest o tej jedynej dziewczynie.
Czemu była taka wyjątkowa?
Trudno to wyjaśnić.
Znała mnie, zanim stałem się sławny.
Kiedy byłem sobą.
I…
to jej wystarczało.
Pisałeś o niej inne piosenki?
O tak.
Proszę, zagraj jedną.
Nie.
Proszę!
Dobrze. Powodzenia z kolacją.
- Co? - Daj znać, jak się udała.
- Nie możesz… - Pa!
Chwila. Nie możesz sobie iść.
W porządku.
Jeszcze jej nie skończyłem.
Nawet gdy wiatr delikatny jest
Gdy spokój otacza mnie
Wciąż mogę przewrócić się
I jak widzisz, spadam
Moje wybory
Były głównie złe
Zmarnowałem, co dano mnie
Nie oszalałem, jedynie cierpię
I jak widzisz, spadam
Moja dusza się nie poddaje
Moje serce do walki staje
Moja głowa mnie oszukuje
Mówiąc mi, że wciąż żyję
Tyle napisałem.
- To było… - Wystarczające, by wznowić karierę?
Muzyka to nie kariera.
Ale tak. Zdecydowanie.
Powinieneś zwiać z tej wyspy i się za to zabrać.
I kto to mówi.
Dla kogo ta dzisiejsza kolacja?
Dla nikogo.
To randka?
Nie.
To randka.
To żadna randka.
Kto to?
Nikt, i musisz zniknąć, zanim się zjawi.
Spokojnie, zniknę na długo przed randką.
To żadna randka.
Spoko. To nie randka.
To dobrze, bo nie będziesz musiał się szykować.
Zamknij się.
Otworzę.
Pośpiesz się.
Sia.
- Cześć. - Cześć. Przyszłaś wcześniej.
Nie jesteś ubrany.
Bo przyszłaś wcześniej. Wejdź, proszę.
Masz towarzystwo?
- Co? - To zły moment?
Nie, ani trochę.
Jesteś tu z kimś?
Z kimś? Co masz na myśli?
- O nie, to… - Żartujesz sobie?
Wszystko wyjaśnię.
Wyjaśnij, proszę.
Hej. Czemu się tak denerwujesz?
- Nie wiem, ty mi powiedz. - Nie ma co mówić.
Jesteś niewiarygodny.
Sia, to szaleństwo. To znaczy…
Muszę być szalona, że tu stoję…
Mamo?
- Mamo? - Melina?
Mamo?
Co ona tu robi?
Co ja tu robię? Co ty tu robisz?
Co tu zaszło? Co ona tu robi?
- Przestań! - Co tu robisz?
Gotowałam!
- Gotowałaś? - Tak.
I nic więcej?
Co? Ohyda, mamo.
Mamo?
Dobry wieczór.
- Jesteś John? - Tak.
Jestem Elpida, siostra Manoliego.
Przyszłam na randkę.
O mój Boże.
- Wychodzimy. - Chwileczkę. Czekaj, Sia!
- Daj spokój! Czekaj… - Nie idź za nami.
Co…
Najlepiej jeść, póki ciepłe.
Szlag…
- Zatłukę cię! - Co się stało?
Ciociu!
- Bogu czasem trzeba pomóc. - Będziesz Go potrzebować.
Co się stało?
Spytaj siostrę. Ja nie wiem, co się dzieje.
Poszłam do Johna, a ona tam była.
Kto? Melina?
Ponoć wysyłasz ją tam z dostawami.
Gdzie?
Na ten klif!
Tam mieszka?
Chcesz mnie wykończyć?
Przestań!
Nie, tam mieszka John Allman.
To twój John?
Twój John?
- Co się dzieje? Skąd go znasz? - Poznaliśmy się wczoraj.
I?
I tyle.
Czy wy…
Każdy błądzi.
Koula!
Nie rozumiem, w czym problem.
W niczym.
Zaskoczyła mnie twoja obecność.
Nie chcę o tym rozmawiać i nie chcę, byś tam chodziła.
Nie mów mi, co mam robić.
Ja powiem.
Ktoś inny przejmie te dostawy.
W porządku.
Mówiłam, nie zakładaj tej sukienki.
Babciu, pomóc ci?
Będzie szybciej, jeśli zawiozę cię skuterem.
Będzie szybciej, jeśli mnie zepchniesz.
Jak się człowiek spieszy, to się diabeł cieszy.
Niekiedy czas jest niezbędny.
A masz go teraz? Chcę o coś spytać.
Czy ja mam czas? Tylko Bóg to wie.
Mam Go zapytać?
- Nie. Zapomniał o mnie. - Co masz na myśli?
Jestem zmęczona, moje dziecko.
Przeżyłam swoje życie, spakowałam torbę, a on mnie nie zabiera.
Jaką torbę?
Nie rozumiem.
To na mój pogrzeb.
- Umierasz? - Nie.
Ale lepiej być przygotowaną.
Nie boisz się śmierci?
Czemu mam się bać?
Wychowałam dzieci. Zrobiłam swoje.
Mogę odejść.
Ja jeszcze nie zrobiłam swojego w życiu.
Więc powinnaś się bać.
Babciu, wiesz o wszystkim, co dzieje się w miasteczku.
Chciałam zapytać o moją mamę.
To czemu jej nie zapytasz?
Ona mi nie powie.
Musi być jakiś powód.
Jesteście niewiarygodne.
Straszne z was plotkary, ale gdy potrzebuję informacji…
Ja plotkarą?
Dobra, co chcesz wiedzieć?
Chcę wiedzieć o mojej matce i Johnie.
Johnie?
Tym tam na klifie.
Tak, John.
Chcesz wiedzieć o ich dawnym romansie?
Dawnym? Chyba nowym?
Myślisz, że dlatego wrócił?
Nie, wrócił przez pogodę.
Cześć.
Imponujące.
Dzięki.
To ma zapobiec spadaniu ludzi?
Nie spadają, skaczą.
Co to za różnica?
Spadanie jest mimowolne.
Więc zakochując się, nie skaczemy na główkę?
Nie, wpadamy jak śliwka w kompot.
Koula mi to dała.
Zakupy. Proszę.
Jest moja?
Nigdy nie zadzwoniłaś, nie powiedziałaś mi, nie odszukałaś mnie?
Zrobiłam to.
Byłam w Nowym Jorku.
Kiedy?
Jak tylko się dowiedziałam.
Byłam na twoim koncercie.
Udało mi się zakraść za kulisy.
Weszłam do twojej garderoby.
I cię zobaczyłam. Z tymi wszystkimi kobietami.
Kleiły się do ciebie.
Jakimi kobietami?
Fankami? Poważnie?
Nic nie znaczyły.
Dla mnie jednak tak.
Nie chciałam tak wychowywać dziecka.
Więc…
wyszłam.
Tak po prostu?
Zawaliłem jeden raz, a ty…
To nie był jeden raz.
Obserwowałam twoje życie. To był ciąg zawalonych razów.
Dzięki.
Może to była zła decyzja.
Ale byłam młoda.
Byłam przerażona.
Melina wie?
- Myśli, że to był letni romans z turystą. - Letni romans?
- Fajnie. - Myślałam, że wyświadczam ci przysługę.
Wyszła ta głupia piosenka Girl on the Beach
i stałeś się megagwiazdorem.
Myślisz, że mogłeś z tego zrezygnować?
Dobrze byłoby mieć wybór.
Czekałem na ciebie, wiesz?
Tego dnia na lotnisku.
Myślałem, że się zjawisz.
Nie chciałam rezygnować ze swoich marzeń,
aby podążać za twoimi.
Ale…
jesteś tu teraz.
Niewiarygodne.
Wynocha!
To nie jest dobry dzień, by umierać!
Ciekawe, czy pamiętacie tę.
Nie uciekaj jeszcze
Może się uśmiechniesz
Kiedy słońce na nas położy się
Pozwól mi cię dotknąć
Kochanie, pozwól mi
Panie i panowie.
Mamy dziś wyjątkowego gościa.
Brawa dla pana Johna Allmana.
John. Co ty na to?
Zaśpiewasz ze mną?
Jest trochę nieśmiały.
Zachęćmy go trochę.
Chodź, John.
Zaśpiewajmy Girl on the Beach jak należy.
Czy słyszysz ten dźwięk? Czy brzmi znajomo?
Czy wiesz, że ten dźwięk Rozbrzmiewa dla ciebie?
Nie porzucaj mnie tu
Nie odchodź ode mnie
Dzisiaj czujesz strach Jutro może szczęście
Hej, ty
Hej, to moje dziecko
Nie powiedziałaś mi, gdzieś ci to uciekło
No cóż
Nie chcę strzelać focha
Ale obcego człowieka ciężko jest kochać
Co powiedział?
To jego córka.
Kto?
Melina.
Wiedziałam.
Mamo?
Melina, zaczekaj!
John Allman?
John Allman jest moim ojcem. Mówiłaś, że nie wiesz.
Wiem. Ja…
Wiedział o mnie? Dlatego tu jest?
Nie miał o niczym pojęcia.
Więc zawsze wiedziałaś, kto jest moim ojcem.
I mnie okłamywałaś?
Tak mi przykro.
Jak do tego doszło? Byłaś napaloną fanką?
Nie! Nie byłam żadną fanką.
Kochałam go, ale gwiazdor rocka to kiepski materiał na ojca.
Był bardziej zainteresowany byciem gwiazdorem rocka niż ojcem.
Nie jest złym człowiekiem.
Po prostu nie sądziłam, że był zdolny do poświęceń.
Czy zostania z nami.
Nie dałaś mu szansy.
Starałam się zrobić to, co najlepsze dla ciebie.
Brawo, mamo.
Co myślisz?
Co ja myślę?
Kupiłeś sobie bilet pierwszej klasy
na lot z tej wyspy do Madison Square Garden.
Wróciłeś, John.
Każdy, kto posłuchał, chce kupić. Za dużo zer.
Powiedz słowo, a wyślę samolot.
Kolejna rundka?
Wiele rundek, przyjacielu.
To jest to.
Za to zostaniesz zapamiętany.
Dobra, zróbmy to.
I o to chodzi, John.
Zatankuję odrzutowiec…
O nie…
Halo?
Przepraszam.
Mogę jakoś pomóc?
Chcesz porozmawiać?
No proszę.
Jesteś jeszcze dzieckiem.
Na pewno teraz cię to przerasta,
ale założę się, że za dziesięć lat
nie będziesz nawet pamiętać, o co chodziło.
Mój błąd.
- Musisz się odsunąć. - Nie podchodź.
Dobra.
Nie ruszam się.
Ty też się nie ruszaj. Dobrze?
Chyba że chcesz zrobić krok do przodu. To już tak.
Świetnie.
Naprawdę super.
Jesteś z miasteczka?
Możemy do kogoś zadzwonić?
Co z ojcem?
Gdzie twoi rodzice?
Zabiją mnie.
Wcale nie.
Nie zrobią tego. Obiecuję.
Naprawdę? Masz dzieci?
Tak jakby.
Co?
Długo by opowiadać.
Masz jakąś przyjaciółkę?
Nie mam dokąd pójść.
Może zatrzymasz się tutaj? Mogłabyś.
Nawet cię nie znam.
Co?
Jesteś John Allman?
Proszę.
Na pewno nie chcesz spać na łóżku?
Jesteś głodna? Przygotować ci coś?
Może chcesz wody?
W porządku.
Tam jest kuchnia.
Tam jest łazienka.
Do zobaczenia rano, dobrze?
Nie skoczyłabym.
Wiem.
Nic ci nie jest, mamo. Niskie ciśnienie.
Nie umieram?
Nie, nie umierasz.
Na co czekasz?
Nie spiesz się tak.
Dlaczego? Mam na co czekać?
Nie zaczynaj.
Całe życie wybierałaś łatwą drogę.
Łatwą?
Co było łatwe, mamo?
Studia medyczne, samodzielne wychowywanie dziecka.
To było łatwe?
Tak, bo zrobiłaś to sama.
Nigdy nie oddałaś nikomu serca.
Nigdy nie ryzykujesz bólu związanego z byciem razem.
Łatwo być samej.
Bycie z kimś jest trudne.
Jak wszystkie dobre rzeczy w życiu.
Dla kogo trzecia?
Przyniosłam ci zakupy.
Siadajcie. Obie.
Babciu, to nie twoja sprawa.
Nie moja sprawa?
Jak myślisz, kto cię wychowywał, gdy była na studiach?
Jesteś z mojej krwi.
Siadajcie.
Nikt nie wychodzi, aż nie rozwiążemy sprawy.
Przeżyłam dwie wojny.
Pochowałam męża i dwoje dzieci.
To były problemy. To nie jest.
Napijcie się kawy, bo stygnie.
Co to oznacza?
Eleftheria.
Wolność.
Pochodzi ze słynnego greckiego cytatu.
„Nie oczekuję niczego. Nie boję się niczego. Jestem wolny”.
Kazantzakis.
Znasz go?
Oczywiście. Grek Zorba.
Gdzie twoi rodzice myślą, że teraz jesteś?
Na studiach w Atenach.
Spodziewali się mnie wczoraj.
Rozmawiałaś z nimi?
Powiedziałaś ojcu?
Tak. Nie chce mieć z tym nic wspólnego.
Cóż…
Ale mu powiedziałaś.
Ty też masz.
Ten? Tak.
Nie, ten mały.
Ten?
Po grecku.
Athanasia.
Tak.
To znaczy „nieśmiertelność”.
To też imię kobiety.
Tak.
Niewątpliwie.
Mamo, poczytasz mi z fusów?
Jasne.
Widzę dwie postacie.
Matka i córka.
Obejmują się.
Obejmują się!
Bardzo przepraszam.
Wiem.
Co tak naprawdę widzisz?
Nic.
Co?
Naprawdę szukasz odpowiedzi w filiżance?
Pójdę pierwszy.
John?
Mieszkasz tu?
Oczywiście, że mieszkam.
Dobra…
Coś się stało przy klifie?
Kto to?
To nic takiego.
Chodzi o Annę?
Wracaj do środka.
Właśnie o nią.
Co masz na myśli? Widziałeś ją?
Wszystko okej?
- Była u mnie w domu… - W twoim domu?
Mieszka na klifie.
Boże drogi.
- Co ty mówisz, John? - Nic…
- Co ty mówisz? - Nic nie mówię!
Manoli!
Gdzie moja córka?
Jestem tutaj.
Tutaj, tato.
John uratował mi życie.
Ismini…
Przepraszam.
Przepraszasz?
- Z drogi! - Nie.
Z drogi!
Nie zabrałem jej z klifu, żebyś ją zamęczył.
- Jestem jej ojcem. - To się tak zachowuj.
To dziecko.
Popełniła błąd.
To nie błąd. To katastrofa.
Mój wnuk to nie katastrofa.
Ismini…
Możesz wrócić, gdy się uspokoisz.
Dokąd mam iść?
Co?
Teraz chcesz zbudować ogrodzenie?
Zdrowie, dziadku.
Wal się.
Co zaszło z moją siostrą?
Zupełnie nic.
I niech tak zostanie.
Dlaczego? O co chodzi? Nie spełnia twoich wymogów?
Byłem z Sią, gdy się zjawiła.
Sam to skopałeś. To nie była wina mojej siostry.
Ale makaron robi na wypasie.
Jaki masz plan?
Chcesz na zawsze tu zostać, sam ze swoim ogrodzeniem?
Czemu nie?
Potrzebujesz ludzi.
Wszyscy ich potrzebujemy, tak już jest.
Jak myślisz, czemu przychodzą skakać tutaj?
Ze wszystkich klifów na wyspie wybierają ten, gdzie jest dom.
A ty?
Ze wszystkich wysp świata wybrałeś tę.
Tak?
Co?
Kiedy?
Dobra!
Anna rodzi.
Rodzi!
Nie jestem gotowy. To za wcześnie.
Rano dowiedziałem się, że jest w ciąży.
Potrzebuję czasu! Ona potrzebuje czasu!
Co ona zrobi?
Jest za młoda. To jeszcze dziecko.
Moje dziecko rodzi dziecko!
Nic jej nie będzie. Ma ciebie.
Uważaj!
Cholera, wciąż żyję.
Naprawdę? Kwiaty?
Balon? Tylko na to wpadłeś?
Wywracasz moje życie do góry nogami.
Upokarzasz mnie przed wszystkimi.
- Są… - Krzywdzisz moją córkę.
I przynosisz mi żałosny bukiet kwiatów?
Są…
Powinieneś błagać mnie o wybaczenie, bo ja nigdy nie chciałam cię skrzywdzić.
Ale ty…
Celowo złamałeś mi serce.
Zabierz te durne kwiaty.
Nie są dla ciebie.
Są dla Anny.
Córki Manoliego, właśnie urodziła.
Oczywiście. Wiem.
Przyjęłam poród.
Przepraszam.
Niedługo wyjeżdżam i nie będziesz musiała się mną martwić.
Mam w kraju dużą szansę.
To może odmienić moją sytuację.
Wyjeżdżasz?
Tak.
A co z Meliną?
Co z nią?
Nic.
Powodzenia z dużą szansą.
Cześć.
Proszę.
Jak się trzymasz?
W porządku.
Rany.
Ale bobas.
Chcesz go potrzymać?
O nie…
Proszę, zrób to.
Dobra. Chwila.
O rety.
Jest… idealny.
Daliśmy mu na imię Yianni.
To po grecku „John”.
Cześć.
Szukam Meliny.
Dlaczego?
Nie możesz pojawiać się i znikać.
Wiem.
To moja rodzina.
To twoja rodzina.
Wiem.
- John? - Hej.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Po pierwsze, przepraszam, że zniknąłem.
I za tę okropną noc w tawernie.
W porządku.
Nieprawda.
Nie wiem, co robię.
Nie wiem, jak zostać ojcem z dnia na dzień,
ale bardziej się postaram.
Po drugie, potrzebuję twojej pomocy i zgody.
Może zróbmy to później.
Teraz albo nigdy. Później musimy iść do pracy.
Ale…
Zmieniłem zdanie. To głupie.
Nie. To romantyczne.
Ludziom często się to myli.
Nie wymówię połowy tych słów.
Cały dzień ćwiczyłeś. Będzie dobrze.
A ja ci pomogę.
Występowałeś przed tysiącami osób.
Ale nie były nią.
Maria!
Chodźcie zobaczyć.
Mamy publiczność?
A co cię to?
Jeśli nie jesteś gotowy zrobić z siebie głupka,
nie kochasz jej wystarczająco.
Dobrze.
O rany.
O ja cię…
Przykro mi.
Proszę.
Dzięki.
Mam coś dla ciebie.
Co to?
Zobaczysz.
NA WYSPIE MIŁOŚCI
TO DLA CIEBIE ZACZNIJ SWÓJ „SPOSÓB ŻYCIA”
Nawet gdy wiatr delikatny jest
Gdy spokój otacza mnie
Wciąż mogę przewrócić się
I jak widzisz, spadam
Moje wybory
Były głównie złe
Zmarnowałem, co dano mnie
Nie oszalałem, jedynie cierpię
I jak widzisz, spadam
Wiesz, jak to działa?
No popatrz. Obracasz i otwierasz.
Czary.
Co się stało?
Nic się nie stało.
Nie widziałaś go?
Owszem.
Widziałam.
Słyszałam.
Zaśpiewał piękną piosenkę.
Pokonał ocean.
Czekał całe życie.
Ty też.
To nie znaczy, że się zmienił.
Nie.
Ale to już tak.
Przyszłam skoczyć.
A nie spaść?
Nie.
Zdecydowanie skoczyć.
Moja dusza się nie poddaje
Moje serce do walki staje
Moja głowa mnie oszukuje
Mówiąc mi, że wciąż żyję
Myślisz może, czy o to dbam?
Czy taki grzesznik szansę ma?
Gdybym spotkał teraz Cię
Zobaczyłabyś, że spadam
I jak widzisz, spadam
Słyszeliście demo?
Tylko tego słuchamy.
Mama słucha w pętli.
Piękne, Melino.
Jesteśmy z ciebie dumni.
Dzięki, mamo.
Nie sądziłem, że znudzi mi się moja muzyka.
- Ustawił na dzwonek w telefonie. - Serio?
Nieważne. Jimmy dba o ciebie?
Przepraszam. Co to za pytanie?
Co tam, Jimmy?
To ona dba o mnie.
Wreszcie ktoś, z kim mogę pracować.
Tęsknimy za tobą.
Wszystko idzie dobrze i pracujemy nad czymś nowym.
Świetnie, nie przestawaj śpiewać.
Ani ty.
Sto lat, sto lat, niech żyje…
Nie, John!
Po grecku.
POROZMAWIAJMY O TYM
Napisy: Dorota Miklasińska