Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
DOPASOWANIE.
Każdy z nas tego przecież chce - zatrzymać się, by być szczęśliwym.
Mija czas, przemija dzień. Ja tego chcę - żyć nie na niby.
Znowu ruszam w trasę, czas dłuży mi się.
Zrozumiałem, że zostałem sam, w burzy idę.
Krople deszczu są nastrojem tym, ale to nie krople deszczu - to moje łzy.
Mógłbym wiele ci dać, mógłbym księciem być.
Tylko pokaż mi jak, już tak nie chcę żyć.
Znowu nowa kobieta, kochanka na jedną noc.
Zabiera duszę samca piękno to.
Mogłabym ci wiele dać, to, za czym tęsknisz.
Mogłabym za tobą stać, uczynić wielkim.
Gdybyś naprawdę chciał, powiedział to głośno.
Karma jest zołzą, pokaże ci samotność.
Czy chciałbym zbyt wiele, żeby nie być sam?
Czarny i biały to nie tylko ja.
Idę po swoje, bo to nie wstyd gonić marzenia,
przebijając głową nieba błękit.
Mogłabym ci wiele dać, to, za czym tęsknisz.
Mogłabym za tobą stać, uczynić wielkim.
Gdybyś naprawdę chciał, powiedział to głośno.
Karma jest zołzą, pokaże ci samotność.
Niedobrze... 130 na 90.
Dzwonić po karetkę, tato? Sprawę mam. Chodź.
200... 300... Do środy.
Do środy?
Jak będzie do środy, to może w sobotę oddasz.
- To jak ma na imię to dziewczę? - Jula.
- Będzie coś z tego? - No pewnie.
- Ładna? - Tato.
- Ładna to mało powiedziane. - To gorzej.
- Uważaj na siebie. - Tato.
- Co jest? - Aaa... Nic.
Zaczekaj jeszcze. Sobie samochód lepiej napraw.
Ma lać całą noc. Jeszcze się w nim utopisz.
Jula ci nie przyniesie skarpet na zmianę.
Leć. Jak ładna, to nie będzie czekać.
Hej.
Maciek?
Cześć.
Jake z "Szybkich i Wściekłych" miał takiego.
- Tak? O. - Twój?
Ojca. Ale już nim nie jeździ, bo ma nadciśnienie.
Ale pożycza synowi na randki.
Fajnego masz starego.
Mój nie jest fajny. Ale za to wyjechał.
- Słyszałeś? - Nie.
Panowie.
Zapraszam.
Ej... Ale...
Czekaj.
Jasiński.
Panowie, to jest ten kontrakt.
Proszę uprzejmie. Któremu z panów?
- Co za dupek! Miał być pojutrze. - Ojciec?
No chyba nie matka.
Dobra. Pogadam z nim.
Ty chyba nie wiesz, kim jest mój stary.
Ej... Poczekaj. Ale...
- No idź, idź, idź. - Ale...
- Idź! Idź, idź, idź, idź, idź. - Gdzie?
- Przez okno? - No. Rzucę ciuchy.
No nie...
Proszę.
Zapraszam.
Mój og... ród.
Moja córka. Rozumiecie, panowie.
Nie rozumieją. Nie mówią po polsku.
Moja córka wróciła z imprezy ze swoim chłopakiem.
Dzieci, dzieci, dzieci... Sami rozumiecie.
Na co czekasz?!
Julia.
Córeczko, ja wiem, że jesteś już dorosła.
Możesz robić to, co chcesz.
Z kim tylko chcesz. Ale jednak...
Ci, ci twoi ci... ci znajomi...
nie muszą mi latać goli po ogrodzie akurat kiedy robię interes życia.
Przecież wiesz, że jesteś dla mnie najważniejsza.
Zlituj się nade mną.
Panna zyskuje przy bliższym poznaniu, co?
Nie mogłeś po prostu poprosić?
Raz, jak człowiek, żebym ci go pożyczył?
- Pożyczyłbyś? - Nie.
I teraz by nie było tematu.
No, na parkingu tego nie zrobiłeś.
- Tato, pod presją byłem. - Ale co, gonili cię?
- Policja? Piłeś? Paliłeś? - Nie, spokojnie...
Po prostu jej tata się wnerwił, a to jest jakiś psychol.
Psychol? Może po prostu tatuś kochający swoją córeczkę.
- No, coś więcej o nim. - No, ma bentleya continentala...
- O, świetnie. - Willę w Nadarzynie...
Rewelacja.
Tato, masz rację, no. Spieprzyłem sprawę.
Ale ogarnę to. Naprawię mustanga i będzie jak nowy.
Byle szybko, bo mam już kupca.
Sprzedajesz mustanga?
A masz dla mnie na ratę za komis?
Znowu.
Wszystko w porządku?
- Ty kompletnie zwariowałeś. - Ale o co ci chodzi?
O to, że ci te tindery, te hasztagi mózg wyżarły.
Ale jakiś konkret o tej porze może?
Ubieraj się, czekam na dole.
- O Jezus Maria. - Jezus Maria.
To jest tatuś tej twojej Julki?
Ta...
Tylko wtedy nie miał tego paska na oczach.
Powiedziała mi, że jej tata jest biznesmanem.
A co ci miała powiedzieć? Że jej tatuś to bandyta?
Łagodny na cienkim!
I wisi mi to. Nie z nim się spotykam. Tylko z nią.
Z nią się spotykasz, a przed nim uciekasz.
Dziękuję.
- Długo się znacie? - To nie ma żadnego znaczenia.
Oczywiście, żadnego.
- No długo? - No...
Z dziewięć... z dziesięć dni. Z internetu.
To się nie dało sprawdzić w tym internecie,
że to jest córeczka gangstera?
Dla ciebie każdy w tym kraju,
kto osiąga sukces, to jest od razu gangster, nie?
Nie. Nie każdy. Prawie każdy. A ten to już na pewno.
- Wiesz, jaką miał ksywę? - No jaką?
- Ortopeda. - I bardzo fajna ksywka.
Wiesz, czemu?
Może jak był małym chłopcem, to chciał zostać lekarzem.
Łamał ludziom ręce. Czy tam nogi. Cz... Specjalista od złamań.
- Tak bym chciał, żebyś był mądrzejszy. - Od kogo?
Ode mnie, durniu.
- Co się dzieje? - Kurwa!
Dobra. Nie wiem, no woda się pali, no.
Cicho, cicho, dobre pieski, do domu, no już!
Biegnij, biegnij, bo cię zjedzą.
Gaś, gaś, dawaj to!
- Co jest? - Chyba skręciłam kostkę.
Teraz? Chodź.
- Hopsniesz? - Dam radę.
- Na pewno? - Na pewno.
Chodź.
- Gdzie masz mustanga? - Mustang za bardzo rzucałby się w oczy.
- Co ty robisz? - On nie ma wstecznego.
- A jest jeszcze coś, czego nie ma? - Nie.
To znaczy trzeba ruszać z dwójki.
I czwórka nie działa, ale tylko pod górkę. Chodź.
Super. Przynajmniej nie rzuca się w oczy.
- Coś nie tak? - Nie, wszystko dobrze.
Wszystko w porządku.
- Jakoś tak mi... - Aha...
Stresik mi tak odpuścił.
Kto miał dzisiaj dyżur?
Ty, Szpadel.
Julka?
Julka!
Sorry. Wiesz może, czy moja koleżanka... Ona już wyszła?
Wyszła, wyszła. 3 nad ranem, taksówką. Wyszła. Do 12 trzeba opuścić pokój.
Dzisiaj w nocy na terenie posiadłości kontrowersyjnego dewelopera
wybuchł zagadkowy pożar.
Istnieją podejrzenia, że chodzi o rozgrywki półświatka.
Sam biznesmen odmówił nam komentarza.
Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, w czasie pożaru z posiadłości
zniknęła druga żona biznesmana, Anna Bychawska z domu Wolna.
Mirosław Bychawski poślubił ją niespełna rok temu.
Wcześniej była jego osobistą trenerką fitness.
Pojawiły się pogłoski, że może...
Żona?
...chodzić o porwanie.
Próbowaliśmy porozumieć się z córką biznesmana z pierwszego małżeństwa.
Niestety, Julia Bychawska, aktywistka organizacji Ekowolność,
obecnie nie przebywa na terenie posiadłości.
- No, spróbuj skaleczyć to drzewo. - Chodź tu do mnie.
Aha, dawaj.
Mówię po raz ostatni: Schodzić z drzew!
A ja mówię po raz pierwszy: Pocałuj mnie w dupę! Zostaw mnie!
- Chodź tu do mnie! - Zostaw mnie!
- Daj te nogi... - Rozejść się! Natychmiast!
- Zdejmij mundur! Przeproś matkę! - Chodź tu do mnie...
- Puszczaj... - Wszyscy, rozejść się!
Zdejmij mundur! Przeproś matkę! Zdejmij mundur! Przeproś matkę!
Obrzygałeś mi dom.
Przepraszam.
Nie wiedziałem, że to... że to pana...
Jak się nie umie pić, to się nie pije. Albo się pije u siebie.
Profesor.
Nie masz nazwy? Nie szkodzi.
Palisz?
Milion dolarów okupu. Milion.
Czemu od razu nie dwadzieścia?
Ja to bym jej nawet za dopłatą nie wzięła.
- Nie mów tak o swojej matce. - Matce?
- Tato, mama się osiem lat temu zerwała. - No właśnie.
I kto cię wychowywał? Ja. Tymi rękami cię wychowałem.
No właśnie.
- Dobrze, może popełniłem trochę błędów. - Błędów?
Tato, jakich błędów?
Ożeniłeś się z Anią, moje wielkie gratulacje.
- Ania jest nawet młodsza ode mnie. - Skąd! Ania jest z września.
I co? Była jakaś promocja? Okazyjnie ją kupiłeś?
Zakochałem się.
Zakochałeś się. W której jej części konkretnie?
O... o... Nie bądź wulgarna.
No dobra, poleciałeś na trenerkę aerobiku, bo pomagała robić ci pompki.
A ja wiem, że tobie jest to trudno pojąć,
ale twój ojciec też chyba może mieć uczucia, co?
Brawo.
To jak ci tak na niej zależy,
wywal na nią milion dolców i znowu będzie twoja.
Proste.
Jak może być taką zdzirą?
Wie profesor, jaka jest najgorsza ludzka cecha?
- Ja wiem. A ty? - Naiwność.
A właśnie, że nie.
Ta jest najlepsza.
Będziesz jej szukał?
- Po co? - O, ja nie wiem.
Ale jakbyś chciał, to wiem, gdzie pojechała.
Dzięki. To ją pozdrów.
O. Tu się zatrzymaj.
Cześć, kochany, cześć!
- Masz coś? - Tak.
Pokazuj.
Wygimnastykowany.
Dalej.
- I silny. - O bydlę.
- Musiał ją ogłuszyć. - Och, nie wiem.
Czego nie wiesz?
Pamięta pan, że kazał mi zamontować
nową kamerę zamiast tej, co się zawsze psuła?
- Tak. - No to zamontowałem.
No i?
Przeszła przez płot sama. Bez żadnego przymusu.
Zamknij się, kurwa.
Nie jestem ślepy.
Ja to się na kobietach nie znam. Ale to wygląda, jakby... uciekła?
Została porwana. Zdjęcie przyszło.
Z żądaniem okupu.
Fakt. Ale to make-up. Szef zobaczy.
Nie zawracaj mi dupy jakimiś make-upami.
Na jednej kamerze widać, że ją niesie, i to jest dowód.
Moja żona została porwana, rozumiesz?
- Porwana. - Porwana.
I całe miasto ma tak myśleć.
Inne nagrania zniszcz.
Jak ktoś się dowie, że ona sama ode mnie...
A teraz posuwa ją jakiś...
...kutafil.
Moją własną żonę. Za ciężkie pieniądze.
Moja żona została uprowadzona przez nieznanych sprawców.
Porywacze zażądali ode mnie miliona dolarów okupu.
Zapłacę.
Zapłacę, bo dla mnie najważniejsza jest rodzina.
Ta, jasne, szczególnie ja.
Ale jeżeli mojej żonie stanie się coś złego,
to użyję wszelkich swoich wpływów, żeby sprawiedliwości stało się zadość.
Zobacz, jaki się rodzinny zrobił. Bidulek.
Bez względu na koszty. Dlatego jeszcze raz ostrzegam porywaczy.
Państwu dziękuję.
- Jesteś pewien, że to tu? - No tak.
Mustang jest zarejestrowany na gościa, który jest właścicielem tego komisu.
Jedyny taki model w Warszawie.
- Pierze kasę, nie ma bata. - Pierze. Chyba rupie.
- Panowie do mnie? - Gdzie jest twój mustang, kolego?
Jaki mustang? To jest komis, nie stajnia.
Lubię ludzi dowcipnych.
Widziałeś ją?
- Nie znam człowieka. - To ty sobie zaraz z Benkiem pogadasz.
A my z Jasińskim pooglądamy fury.
Astra. Osiemdziesiąty drugi. W takiej miałem swój pierwszy raz.
Nie pamiętam, jak miała na imię. Ale wóz był zielony.
A w takim matizie to mi prawko zabrali.
Musiałem je później odkupić za ciężkie pieniądze, a się nie przelewało.
Byłem dopiero na trzecim roku prawa.
- Były czasy. Lejesz, Szpadel. - To co?
Tylko Julce nie mów.
No popatrz, co się porobiło.
Kiedyś bym ci gnaty połamał osobiście, a teraz mi nie wypada.
Ja nie mam nic wspólnego z porwaniem pańskiej małżonki.
Przecież widzę. Ty byś kartofla z warzywniaka nie umiał porwać.
Co innego twój synek.
Wiesz, za co dostałeś? Za to, że źle syna wychowałeś.
Posuwać cudze żony to jest grzech.
Czy jako ojciec kiedyś mu to powiedziałeś?
Tak. Jak tylko się urodził.
To teraz mu powiedz, że jeśli ona nie wróci,
to jego tatuś nie przeżyje drugiego spotkania ze mną.
I on też. Bo go znajdę.
Przepraszam bardzo. Aleksander Stawicki. Która sala?
- Dziesiątka. - Tam? - Tak.
Czy kiedykolwiek przez 20 lat dostałeś ode mnie w dupę?
No to teraz dostaniesz, jak tylko mi się żebra zrosną.
- Dajesz radę, tato? - Czy daję radę?
Ja odchodziłem od zmysłów, idioto.
- Co za skurwiel, no. - Skurwiel.
Ludzie się denerwują, jak im się żony posuwa.
Po pierwsze, to nie wiedziałem, że to jest jego żona.
A po drugie, wcale jej nie posuwałem.
To niedobrze. Byłoby dużo lepiej, gdybyś ją posuwał.
Dzień dobry.
A Bychawski by myślał, że jej nie posuwasz.
Dużo lepiej. Dla wszystkich.
No, dałem dupy po całości.
O, to się przynajmniej w jednym zgadzamy jak nigdy.
- Co my teraz zrobimy, tato? - My?
Masz kredyt, tak? A spalili ci komis. Co teraz zrobisz? Jak go spłacisz?
Coś wymyślę, jak tylko przestaniesz trajkotać.
Wiesz co?
Niby to ja ją porwałem, a ciebie zrujnowali i jeszcze ci spuścili wp...
- Nie zostawię tego tak. - Nawet nie myśl o tym.
- Synu. - Nie.
Nikt mi ojca bić nie będzie.
To Lolek, jedyny taksiarz w okolicy. Z nim pojechała.
Ty wiesz, że ja nie wiedziałem, że pięćdziesiątka jest niebieska?
Czekaj, czekaj, czekaj. I teraz chcę zobaczyć, jaki kolor ma stówka.
- Dzień dobry. - Dobry. W czym pomóc?
No...
Że co?
Co jest, kurwa? Ja chyba śnię.
Maciek, Maciuś, kochany. To nie jest tak, jak myślisz.
- To znaczy ja... my... myśmy ciebie nie... - Zaraz, zaraz, jakie my?
Ja od razu mówię, że się z tym palantem nie dzielę.
Zabieram swoje pół bańki i spadam stąd. Odpalisz mu ze swoich.
Ty? A niby dlaczego ze swoich?
Sama go sobie wybrałaś, to teraz go spłać.
Zaraz, zaraz, zaraz. Jak to wybrałaś? Co?
To ona wszystko ustawiła. Ja bym nigdy czegoś tak głupiego nie wymyśliła.
No pewnie, bo żeby coś wymyśleć, najpierw trzeba w ogóle myśleć.
- Ekodebil. - Botoksiara.
- Katechetka. - Ej, co robisz? Oddaj mi to.
- Bo mi pomylisz. - Cicho!
Teraz zrobimy tak. Wrzucę waszą fotkę do sieci.
I twój mąż i twój tatuś na pewno bardzo się ucieszą. Znaczy się ucieszy.
Chyba tatuś bardzo, bardzo, bardzo się ucieszy, jak cię złapie.
Bo on rodziny nie ruszy. Za bardzo mu na nas zależy.
Maciuś, ona ma rację. Ty chyba nie wiesz, kim jest mój stary.
- Znaczy jej stary. Nasz stary. - Wiem.
Byłem u swojego ojca w szpitalu.
- Co z nim? - Żyje.
Dobra, to chodź, pokażę ci coś.
- Widzisz? - No, widzę robotników.
- Banda lemingów na usługach korpo. - O Jezus, nie wierzę.
Ojciec chce zbudować tu tamę. Żeby osuszyć bagna.
- To chyba dobrze, nie? - Dobrze?
- Czy ty wiesz, kto tam mieszka? - Komary?
Drozd szkarłatny. Jest rzadszy od pandy.
Jak oni osuszą te bagna, to straci swoje ostanie naturalne siedlisko w Europie.
Zginie na zawsze. Już nigdy, przenigdy go nie zobaczymy, rozumiesz?
- Bardzo ładne przemówienie. - Mówiłam, że jest chora psychicznie.
Razem z tymi facetami z Malezji chcą zbudować tutaj pole golfowe,
autostradę i hotel.
Chcą to wszystko zaprzepaścić dla tłustych facetów machających kijami.
I co, i to dlatego chcecie go stuknąć na hajs?
Potrzebujemy tej kasy. Ona po to, żeby się zerwać.
Ma intercyzę i nie dostałaby ani grosza. A ja chcę uratować te bagna, rozumiesz?
Nie.
Jakby tama przypadkiem się zawaliła, nie będzie tu żadnego pola golfowego.
Tereny staną się bezwartościowe. Odkupię je od Malajów za pół darmo.
Pół miliona wystarczy.
Żartujesz.
Świat jest pojebany, ale nie aż tak.
Taki prosty przekręt z tym porwaniem, a on się nie połapał?
Sorry, ale taki głupi to on nie jest.
- Ej! - Czekaj, sprawdzę coś.
No tak.
To tym nawet nie zapłacicie za bilet powrotny na autobus.
- Nie! Nie! - Ej, stary, pogięło cię?
- Podróby? - Hej, ja pozbieram!
Chyba nas tak nie zostawisz bez grosza?
Nie zostawię? Wracam do domu i mam nadzieję, że więcej was nie spotkam.
Czekaj. Mirek zrujnował ci ojca.
- Jaki Mirek? - No mój mąż. Tak ma na imię.
- Podpalił mu komis, tak? - Nie wasza sprawa. Spadam.
I jeszcze go ciężko pobił.
Właśnie, może chociaż za to powinien zapłacić?
- Zostawisz to tak? - Powiedziałem - nie wasza sprawa.
A jemu tego nie daruję.
No i co? Co mu zrobisz? Też go pobijesz?
Wiesz, co by go najbardziej zabolało?
Gdybyś go stuknął na kasę. Razem z nami.
Chłopaki, chłopaki, chłopaki...
Najlepsze interesy tylko ze mną.
Tylko w tym kraju. Tu mam wszystko poukładane jak klocki Lego.
Odpoczywajcie sobie w hotelu. Mój człowiek was odwiezie.
Kochanie...
Moja żona. Miała mały problem.
Żony, żony, żony... Sami rozumiecie.
Jasiński, zajmij się gośćmi.
Wszystko będzie dobrze. Zapraszam.
A byłaś dla mnie najważniejsza na świecie.
Najważniejsza na świecie jest dla ciebie twoja córeczka.
Dobra. W takim razie byłaś dla mnie na drugim miejscu.
Na drugim miejscu jest kasa. Oddałeś mnie za worek śmieci.
Śmieci? To są bardzo dobre podróbki. Osiem i pół grosza za sztukę w hurcie.
Co myślałaś, że dałbym ci prawdziwe? Tobie i temu szczylowi?
- On nic nie wiedział. - Słucham?
Mirek, ja nawet z nim nie spałam.
Byłam głupia. Przepraszam.
Za co?
- Przecież cię porwali. - Co?
Bardzo źli ludzie włamali się do naszego domu i cię porwali.
Było ich trzech. Jeden podpalił basen, żeby odwrócić uwagę ochrony.
Wtedy drugi wślizgnął się przez okno. Uśpił cię chloroformem. I wyniósł.
Trzeci wszystko filmował.
Nie wiesz, dokąd cię zabrali, bo byłaś nieprzytomna.
Ocknęłaś się dopiero na jakimś strychu.
- Mirek, co ty pierdolisz? - Zamknij się i słuchaj.
Dzięki swoim zdolnościom gimnastycznym udało ci się uciec.
I co, kasę też odzyskałam dzięki moim zdolnościom gimnastycznym?
Dobra. Kasę dopiero odzyskamy, jak dorwiemy gnoja.
Taka jest prawda. Zapamiętaj ją sobie, bo żadnej innej prawdy nie będzie.
Taka wersja idzie do prasy. A teraz...
Powiesz mi, co o nim wiesz.
- Czyli tatuś był wściekły. - Jeszcze gorzej - zazdrosny.
- Mam przesrane. I chce dopaść Maćka. - A, no to Maciek też ma przesrane.
Tak.
No nic, teraz musi nam pomóc. Dla swojego dobra.
- Ja już go przekonam. - A niby jak? Zrobisz z niego ekologa?
Czuję, że w głębi duszy kocha naturę. Tylko jeszcze o tym nie wie.
Porozmawiam z nim.
Hej!
- No i gdzie niby jest ten drozd? - Drozdy szkarłatne są bardzo płochliwe.
W zasadzie mało kto go widział.
Sama go jeszcze nigdy nie widziałam.
Czyli walczysz o puszczę i bagna, na których mieszka ptak,
którego jeszcze nikt nie widział?
Musi gdzieś tu być. To jest ostatnia szansa dla tej puszczy.
- Dobra, poczekaj i odwróć się. - Gdzie... idziesz? Gdzie?
Powiedziałam: Odwróć się. Odwróć się. Coś ci przyniosę.
Powiedziałam: Odwróć się.
Telefon też schowaj!
Patrz. Drozd szkarłatny się tym żywi. Dlatego wiem, że tu jest.
Pierwsze słyszę, żeby ptak jadł grzyby.
A ty co, ornitolog?
- No spróbuj, zrozumiesz. - Nie.
Gorzkie.
Co jest, kurwa? Ja chyba śnię. Śnię... śnię...
- Coś ty mi dała? - Ciszej.
Nie jesteś tu sam. Niezła jazda, co?
I co, się tak... Sam się rozebrałem?
Chciałeś się zbliżyć z naturą. Tak to działa.
I co?
Zbliżyłem się? Bo nie pamiętam.
A, i tak miałeś szczęście.
Ja to za pierwszym razem wylądowałam w pociągu do Kielc.
No, to teraz o tym miejscu wiesz tylko ty, ja i drozd.
Nie pozwolimy im tego zniszczyć, co?
Myślałem, że chcesz zrujnować swojego ojca dla kupy bagna w lesie.
Ale nie, ty chcesz go zrujnować dla ptaka, co je grzyby,
i nikt go nigdy nie widział.
Ej, ja chcę uratować mojego ojca. Tak samo jak ty chcesz swojego.
Jasne. Bo zawsze, jak kogoś próbuję uratować, to najpierw go okradam.
No. To okradajmy.
- Któż to szanownego pana tak upiększył? - No, źle spałem.
- Mam wyjątkowo niewygodny materac. - No.
- Siadaj. Woda, kawa, herbata? - Nie, dziękuję.
A Oskar gdzie? Nie wita się?
- Nie ma go. - A gdzie jest?
- Poszedł sobie. - Jak poszedł? Gdzie?
Nie powiedział.
No umarł, nie rozumiesz?
Posłuchaj... Potrzebuję pomocy.
Mój Maciek się wpakował po uszy.
U was to zdaje się rodzinne, nie?
- To musisz iść na policję. - Właśnie przyszedłem.
Do mnie? Za późno. Ja już dawno przestałem być policjantem.
OK.
- To ja muszę lecieć. - Ej...
Kto ci to zrobił?
Pogrzało was?
Sorry, ale nie potrafię okradać kasyn.
Ja generalnie w ogóle nie potrafię okradać ludzi.
- Nie musimy okradać, możemy wygrać. - W kasynie się przegrywa pieniądze.
- Nie wygrywa. - Nieprawda.
- Znajomi Mirka zawsze wygrywają. - Znajomi Mirka?
Ja nie jestem znajomym Mirka. Masz jakiś lepszy pomysł?
Słuchaj, to jest bardzo dobry pomysł.
I sam się o tym przekonasz jutro w kasynie.
Albo się przekonam, albo się nie przekonam.
A nawet jak się zdecyduję, to po akcji spadam. Nie znamy się.
Automat numer 46. I niech mam to już za sobą.
Nażryj się teraz, no, nażryj się. Tylko podpisz te pieprzone pozwolenia.
- Ile już dostał? - Dwieście cztery tysiące siedemset.
Odetnij go! Miał dostać dwieście tysięcy!
Cztery siedemset oddasz mi z pensji.
- No i co? - To on?
Dyrektor Woźniak. Przecież mówiłam.
Ma Mirkowi podpisać pozwolenie na budowę.
Właśnie tak Mirek daje łapówki.
Przestawia automat i gościowi sypie się do kieszeni legalna kasa.
- I myśli, że ja o tym nie wiem. - Dla odmiany ruszyłaś głową.
- Ej, a jak ty na to wpadłaś, co? - Ja dla odmiany jestem miła dla ludzi.
Często mi się zwierzają.
Czekaj, czekaj, ale jak to przestawia automat? Niby jak?
Przecież tym steruje komputer.
Żeby zgarnąć tą kasę, to trzeba by najpierw mieć program.
Włamać się do serwerowni, wgrać go. Ustawić kogoś przy automatach.
Przed automatem z chęcią ja się podstawię.
I do tego milion innych rzeczy, wiesz?
I wszystko tak, żeby nikt nas nie zauważył.
Ej, myśl pozytywnie. Program wcale nie musi być problemem.
Paweł!
- Ja? - No. Ty. Jesteś Paweł.
No, w sumie tak.
Nie pamiętasz mnie?
No...
- Julka. - A, Julka... Julka!
Julka...
Pracujesz u mojego ojca.
- Ach, no tak. - No.
- To on ma dwie córki? - Jedną.
- Mogę? - Tak, tak, proszę.
W tym tygodniu wycisnąłem 47 kilo.
- W zwisie. - Łał.
No. Trener mówi, że robię postępy.
A masz auto?
Znaczy dzisiaj wyjątkowo przyjechałem autobusem.
Ale robię prawko. I w przyszłym tygodniu kupuję furę.
- Super. I gdzie pojedziesz? - O, to tu, to tam.
U twojego ojca w kasynie to jest przejściowa sprawa.
- Wiadomo. - Bo zakładam swoją firmę. Duża rzecz.
- Długo jeszcze? - Zajęte!
Wtedy ja trzasnąłem pięścią w stół i powiedziałem: Albo ona, albo ja.
No bo ile można mieszkać z własną matką? W kawalerce.
No dobra, jedziemy.
Nabrał się jak dziecko.
No właśnie.
Tamta wersja też była spoko.
- Chcesz? - Nie.
Cześć.
Wróciłaś?
Przepraszam, zobaczyłem, że się świeci. Pomyślałem, że zajrzę.
- O drugiej w nocy? - O drugiej w nocy.
O tej porze zawsze wychodziłem z Oskarem na spacer.
Nie pamiętasz?
To jest ochroniarz Bychawskiego. Przed twoim domem. Śledzi cię.
Bychawski coś kombinuje.
Nienawidzę skurwysyna jak wszy, rozumiesz? Jak wszy.
Prowadziłem kiedyś jego sprawę.
Gnój osrany z kumplem wykonali jakąś aferę korupcyjną, przykleili to mnie.
Pan sobie wyobraża, drogi panie? Przykleili to mnie.
Musiałem odejść z firmy. Odejść z firmy. Bez prawa do emerytury.
Mam tylko bezalkoholowe.
A co, ja kiedyś mówiłem, że piję alkoholowe?
Niech młody tu nie zagląda, bo ten łobuz go szuka.
Wie pani co... Bo my tu mamy raczej takie starsze samochody.
Nie wiem, czy jest coś, co by pani...
No i poza tym to mieliśmy tu ostatnio taki mały pożar.
- Słodzi pani? - O nie, nie.
Tak, bo pan myśli, że mnie stać na nowy.
Bydlak. Zabrał mi wszystko. Nawet samochód.
Po dwudziestu latach małżeństwa.
Zostawił mnie dla jakiejś cycatej dwudziestoletniej zdziry.
Pan to sobie wyobraża?
Nie, raczej... To znaczy na pewno nie w pani przypadku.
A, facet to sobie zawsze poradzi. A co... co może kobieta taka jak ja?
Czterdziestka na karku. Puste konto.
- No co może taka kobieta jak ja? - Pani to może wszystko.
Naprawdę.
OC jest w środku.
Jakoś głupio się czuję, że tak na kredyt.
Przestań. Dopłacisz, jak tylko będziesz mogła.
Szerokiej drogi.
Proszę zobaczyć... Oto nasza bonanza.
- Jasiński! - Po zmeliorowaniu bagien
trawa na polu golfowym będzie miała idealne warunki.
Najlepszy Barenbrug, oczywiście.
Dwa bunkry i sześć przeszkód wodnych.
Jedną będzie rozległy staw z tatarakiem.
Cieszą się dupki.
Dzwoń do tego łachudry z ministerstwa. Jutro niech to pozwolenie przyniesie.
Panie Stawicki, z tego nie pokryje pan długu.
386 tysięcy 127 złotych z groszami plus karne odsetki.
Ale jest też dobra wiadomość. Ma pan mieszkanie.
To jest rzeczywiście dobra wiadomość. Tylko szkoda, że pan o tym wie.
Panie Stawicki, my wiemy wszystko. I od pana mieszkania zacznę egzekucję.
Ale spokojnie. Myślę, że coś jeszcze panu zostanie.
Do piątku.
Nie wiem, co cię trapi. Ale nie warto.
Podać jeszcze porcję oliwek?
Dwie. Na wynos.
Nie myślałeś, żeby zacząć wszystko od nowa?
Nie. No, syna mam.
Dzieci są jak bociany. Przylatują, odlatują.
Kiedyś się razem wspinaliśmy. Przyczepieni do ściany jedną liną.
- Rozumiesz to? - No.
A teraz nagle patrzymy, a tu ani ściany, ani liny.
Nie wiedzieć kiedy nagle obaj lecimy prosto na pysk.
To znaczy?
- Szkoda gadać. - No tak.
Prawdziwy samiec, rozmowy tylko przed seksem.
Nie no, Maciek się zwąchał ostatnio
z taką szaloną córeczką takiego nadzianego pajaca.
- Wpadli? - Nie.
To stuknięte dziewczę nie myśli o dzieciach, tylko o bagnach.
Chce popsuć interesy swojemu tatusiowi, ratując jakiegoś ptaka,
co to w ogóle nie wiadomo, czy istnieje.
Kombinuje coś z jakimiś Malezyjczykami. Ten gość spalił mój komis, który...
O, właśnie...
Pani Konieczna, płacę pani bardzo dużo pieniędzy...
Konieczny. Nazywam się Joanna Konieczny.
To takie trudne?
Pani Konieczny, płacę pani bardzo dużo pieniędzy za różne rzeczy.
- Za punktualność też pani płacę. - Poproszę o kawę.
To, że Julka skumała się z tym...
To mnie jakoś nie dziwi. Ten gówniarz musi mieć jakiś magnes na kobiety.
Ale żeby interesy z moimi Malajami... To są jakieś bzdury.
No ale szefie, ona jest kompletnie pojeb... znaczy pierdol...
Znaczy chciałem powiedzieć, że jest bardzo przejęta
ekosystemem i tym ptakiem, co tam żyje na tych bagnach.
Ale szefie, pamięta szef, jak ona strzeliła do myśliwego z wiatrówki?
Nie no, mówiła, że to był kłusownik.
No, kłusownik, nie kłusownik, ale wiceminister rolnictwa.
- A ile nas to kosztowało... - No, nie ma opcji, pani Konieczny.
Musi pani spędzić jeszcze trochę czasu z tym mameją.
- Ja muszę wiedzieć więcej. Przykro mi. - No cóż, taka praca.
A tu faktura za dotychczasowe osiągnięcia.
Piętnaście tysięcy? Za noc z tym gamoniem?
Panie Bychawski. Gamoń nie gamoń, przecież pan mi płaci za rezultat.
A to kosztuje. Piętnaście.
Piętnaście.
Miałem pierwszą randkę od wtorku.
Co?
No, od tego wtorku sześć lat temu.
- Ładna jest? - No, synu, mało powiedziane.
- To gorzej. - Ta.
- Ale nic z tego nie będzie. - No dobra, nie peniaj.
A zrobisz mi w necie taki profil?
Bezrobotny, w średnim wieku, za to bezdomny.
- Pozna panią, która... - Tato, ani bezdomny, ani bezrobotny.
W piątek komornik zajmie mieszkanie, chyba że skombinuję 380 tysi.
Albo zajmie, albo nie zajmie.
- Co to jest? - DSM 4.0.
Program do ustawiania automatów w kasynie Bychawskiego.
Tylko Bychawski musi zniknąć. Chociaż na 48 godzin.
Nareszcie, tato. Ustawiłeś to? Julka już po mnie jedzie.
Dzięki.
- Gdzie jedziemy? - No zgadnij, Jasiński.
- Nie wiem. Na golfa? - No... Nie.
Jedziemy na spotkanie z naszym magnetycznym chłopcem.
I tym go rozmagnesujemy.
A pan tak bez pukania? Jak do siebie?
Starszy aspirant Olechowski, komenda śródmiejska.
A wy tu co?
A, otrzymaliśmy zawiadomienie o włamaniu,
więc jak zwykle niezwłocznie przybyliśmy.
Niby cię wyrzucili z firmy,
ale wystarczył jeden telefon i policja się zjawia.
- Ano widzisz. - A pan?
- A ja do córki. - Do córki. Z łomem?
Zawsze pan tak przychodzi?
- Bałem się, że mnie nie wpuści. - Nie zapukał pan.
W zasadzie to byłem pewien, że mnie nie wpuści.
Ostatnio się, wie pan, trochę, no... pogniewaliśmy.
Rozumiem, rozumiem. No, to zapraszam panów do siebie na komendę.
Skujcie ich. Tam wszystko opowiecie. Bardzo interesująca historia.
- To mi wygląda na 279KK. - Na co?
- Kradzież z włamaniem. - Mogę zadzwonić do adwokata?
- Pewnie, że tak. - Ja jestem pana adwokatem.
- Zamknij się, Jasiński. - Chodźmy.
Ten policjant w cywilu to jest Olo.
Bardzo porządny gość.
Boję się, że go wyrzucą z policji.
- Wykonałem telefon i czekam... - Ej, a ta gnida czego tu szuka?
- Jaka gnida? - Co tutaj się dzieje?
- Panie prokuratorze... - Pan prokurator Czarnecki.
- Rozkuć go, już. - Przyjaciel Bychawskiego.
Słyszał pan?
Przez te dwie szmaty musiałem odejść z firmy.
- Ej, no poczekaj, no przecież... - Synek, tu nie ma na co czekać.
Spadamy stąd. Jedź.
- Kiedyś nam się udawało. - No. Kiedyś tak.
Teraz świat skoczył do przodu. Do młodego trzeba zadzwonić.
Dalej nie wiem, co teraz robisz.
Spokojnie. Mam plan. Awaryjny.
- Kupujesz bilet do Kuala Lumpur? - Tak.
Nie pozwolę, żeby Malezyjczycy zniszczyli nasz ekosystem.
- Co? - Tak, jak niszczą swój.
Czy ty wiesz, co oni robią tam z orangutanami?
Pogięło cię? I co zrobisz?
Rozbiorę się przed Ministerstwem Ochrony Środowiska.
W Kuala Lumpur?
A jak pan na to wpadł?
Pochodziłem sobie troszkę za twoim ojczulkiem.
I zrozumiałem, że wpadł w niezłe szambo.
- Szambo? - No, a to babsko?
Kiedyś była w policji. A teraz pracuje dla tego gnoja Bychawskiego.
- Jak ja mu to teraz wszystko powiem? - Co?
O tej larwie, no. On się w niej naprawdę zakochał.
Słuchaj, jak myślisz, jak długo oni się znają z tą larwą?
Dwa tygodnie, 10 dni?
Czasami to wystarczy.
Jak on to przeżyje z tym swoim nadciśnieniem?
Wiesz co, mały? Jemu na razie nic nie mów, OK?
A kto to do ciebie o tej porze?
- Co jest? Stało się coś? - Pogadać chciałem.
Nie, nie ma mowy. Nigdzie nie polecisz.
- Nie mogę jej tak zostawić, tato. - Posłuchaj.
Mnie nie obchodzą Malezyjczycy, bagna, gangsterzy
i ich córki wariatki. Mnie ty obchodzisz.
Jeżeli ona chce sobie lecieć do Kuala Lumpur, niech sobie leci.
Proszę bardzo. Jeżeli chce się tam rozbierać, niech się rozbiera.
Jeżeli chcesz ją ratować, to ją ratuj. Ale w Polsce.
Bo tu jest Polska.
A teraz muszę coś dokończyć. Dobranoc, synu.
- Ale tato... - Ale synu.
Dobranoc.
Jeszcze raz, pani Konieczny, bo nie wierzę.
Panie Bychawski, jeszcze raz.
Pańska córka chce polecieć do Malezji.
Tam chce się rozebrać przed malezyjskim Ministerstwem Środowiska.
W obronie naszych polskich terenów bagiennych.
Już bardziej drukowanymi się nie da.
Chyba muszę z nią pójść do jakiegoś specjalisty.
No, to jest chore. Moja córka wszystkie sprawy załatwia, ściągając bieliznę.
No wie pan, to akurat tak bywa. Faktura. Za kawę dziękuję, do widzenia.
Ja myślałem, że to jest taka fajna kobieta.
No przestań, zła nie jest. Widziałem o wiele gorsze.
Spała ze mną za pieniądze.
No, ma swoje wady. A kto ich nie ma, człowieku.
I jeszcze na mnie donosiła. Mata, kurwa, Hari.
Ja nie mówię, że ona jest idealna, rozumiesz?
Ej, ej, ej, może wystarczy, OK?
Sprzedałem dziś zegarek i mam na wódkę.
A jutro sprzedam samochód. Będę miał na więcej wódki.
- Brawo, bardzo brawo. - Bo mi się chce pić.
Tak jest, ja to rozumiem. Idziemy, proszę.
Gdzie, gdzie, gdzie, tu.
Miłość jest jak totolotek. Miałeś pecha.
Trafiłeś 37 zdzira.
Chodź, chodź, chodź, chodź, chodź.
Julia Bychawska. Lot do Kuala Lumpur dzisiaj o 20 z Frankfurtu nad Menem.
Biznesklasą. Do Frankfurtu wyleciała
o 12.15 liniami Air Asia z lotniska Chopina.
- Czyli dwie godziny temu. - Skąd wiesz?
Prześledziłem transakcje. Płaciła kartą.
Skontaktowała się też z Malaysian Environmental Group. Już na nią czekają.
Ma tupet gówniara.
Dzwoń na lotnisko, wyczarteruj samolot.
No, no i co się patrzysz, do kurwy nędzy?
Wiesz, co to znaczy goła baba w Kuala Lumpur?
Tam wystarczy, że kobieta pokaże twarz, i już jest afera.
No tak. No i malezyjski inwestor się wycofa. Chyba.
W dupie mam malezyjskiego inwestora, moja córka skończy w więzieniu.
Załatw ten samolot i zamknij ryj. Bo cię zabiję.
Anki mi pilnuj, żebym, jak wrócę z córką, miał jeszcze żonę.
- I kasyna. - Co kasyna?
- Popilnować. - Kasyna... Na kasyno jesteś za głupi.
Konieczna popilnuje. Konieczny... Jak zwał, tak zwał.
Witam panów na pokładzie, pogodę mamy bardzo...
- Bardzo ładną. Wódki mi nalej. - Oczywiście.
Proszę o zapięcie pasów i wyłączenie telefonów komórkowych w czasie startu.
Dziękuję.
Wyleciał.
- No i? - Wyleciał.
A nie mówiłam, że tatuś bardzo mnie kocha?
Słuchaj, kocha czy nie kocha, ktoś ten pendrive musi
wnieść do kasyna, żeby go zainstalować. Rozumiesz?
No, ja nie mogę, bo jestem w Kuala Lumpur.
Ty też nie, bo cię złapią.
Anka też nie może, bo cały czas ma ją na oku.
Anka to akurat wniesie wszystko, wszędzie, o każdej porze dnia i nocy.
Dobra, nawet jeśli to się uda, co jest niemożliwe,
musielibyśmy posadzić jeszcze naszych graczy przy automatach.
I mieliby tylko 40 sekund na wygrywanie, rozumiesz?
Potem system się zablokuje przy takiej ilości wygranych.
A to co, nie masz znajomych? Bo ja mam.
Dobra, a Malaje?
Jak zrobić, by zrezygnowali z interesu, jak za kilka godzin mają lot?
Siadaj. Zrezygnują, zrezygnują.
Malajom to ja już coś upichcę.
- O, wypiek będzie! - Ty na pewno wiesz, co robisz?
Tak, przesuń się. Suszone mocniej kopią.
Zmielisz, Romeo?
- Nie zabije ich to? - Spokojnie.
- Zadziała? - Zobaczysz.
OK, wiesz, co robić.
Dobry wieczór panom.
Pan Bychawski pragnie podziękować wam za owocną współpracę.
Dziękujemy.
Robienie z wami interesów to dla niego przyjemność.
- Dziękujemy. - Nie, proszę pana. To prezent.
- Pan Bychawski życzy smacznego. - Dobrze.
- Dziękujemy. - Ale...
Pan Bychawski prosi, byście zjedli teraz.
- Dlaczego teraz? - Bo...
Obdarowywanie się ciasteczkami to staropolski zwyczaj.
Oznacza, że strony mają dobre intencje i uwielbiają robić razem interesy.
Jasne, dziękujemy.
Czy my już go gdzieś nie widzieliśmy?
Nie, chyba nie. Ci biali to są wszyscy do siebie podobni.
Pyszne!
- Dziękujemy. - To ja dziękuję.
Dziękuję.
Oj, kurwa.
Coś ty zrobił, człowieku? Coś ty zrobił?
Człowieku! Zniszczyłeś mi pojazd. Dzwonię na policję!
- Ja ci zniszczyłem pojazd? - Głuchy jesteś? Ty, a kto?
- Wlazłeś mi pod auto. - Dobra, dawaj telefon.
- Zadzwonię na policję. - Co?
- Telefon. - Ja ci dam telefon, brudasie...
Do samochodu!
Bardzo pana przepraszam. Czy 200 będzie OK?
No, bardzo dobrze. Akurat na wino... będzie.
- Super. Dobranoc. - Dobranoc.
Jedziemy.
- Załatwione. Kiedy dostanę działkę? - A masz marynarkę i krawat?
Oczywiście.
Proszę o obstawienie małego oraz dużego blinda.
Raise.
Check. I check.
Państwa bardzo przepraszam. Tu za chwilę przyjdą mundurowi.
Będą aresztowali wszystkich.
Pan też, proszę.
Widzisz tego gościa? Przyprowadź go tu.
- Pies? - Były. Podszywa się.
Poproszę o karty.
Dziękuję.
- Pójdzie pan ze mną. - Przepraszam, o co chodzi?
Zapraszam. Idziemy.
Cześć. Kopę lat.
Widzę, że zmieniłaś firmę, droga Wiesławo. Brawo, brawo, brawo.
Teraz jestem Joanna. W policji gorzej płacą.
Po żetony idzie.
Ty mnie palancie nie macaj, tylko obszukuj, słyszysz?
No, zachowałeś sobie duplikat.
Daj jej.
Poproszę o torebkę.
No i co?
Przyszedłeś sobie pograć.
- Co jest? - Co się stało?
- Zasilanie padło. - I co teraz?
- No to włącz. - Zaraz się włączy awaryjne.
- No ale jak zaraz? - Włącz.
Samo się włączy.
- Jest. - Trzeba zrestartować serwer.
Nie możemy bez zgody szefa.
- Nie odbiera. - Co robimy?
Zrestartuj. Zrestartuj!
Tak!
Proszę państwa, za 15 minut lądujemy na lotnisku w Kuala Lumpur.
Proszę przygotować paszporty do kontroli. Dziękuję.
Jasiński, zobacz, ile oni pieniędzy na prąd wydają.
- Rozbój w biały dzień. - Jest noc.
Co robisz ze mną nagi w wannie?
A ty co? Też jesteś nagi!
Powiem wszystko twojej żonie.
Ona ma to w dupie, jest Amerykanką.
Mireczku!
- Cześć, tato. - Siema. Powiem tylko jedno.
Nikt mi ojca bić nie będzie. A córkę to ma pan zdecydowanie fajniejszą niż żonę.
Ale to pewnie po matce.
100... 200... 300... 400.
To za komis, za naprawę mustanga,
a to za straty moralne.
- Ale... Poczekaj, za mało wziąłeś. - To powodzenia.
Mam nadzieję, że go znajdziesz.
- A co to jest? - No jak to co? Pies.
Pies? To chyba urośnie, nie?
Takie małe to tylko wrzasku umie narobić.
Ja to nie wiem, ja się na psach nie znam.
- Ale to chyba trochę jak z kobietami. - Tak?
Nie możesz oczekiwać, że każda następna będzie przypominać poprzednią.
Joanna była fajna.
Po pierwsze, nie Joanna, tylko Wiesława.
Po drugie, fajna była za pieniądze, rozumiesz?
Moja żona była fajna.
- Ale odeszła. - Kiedy zmarła?
Kto ci powiedział, że zmarła?
Odeszła w siną dal. Z dentystą. No.
Tutaj padła najwyższa wygrana w historii kasyn w Polsce.
Jak potwierdzają nasi koledzy z redakcyjnego researchu,
jeszcze nigdy nie wygrano pięciu...
- Cześć, tato! - Cześć, córko.
- To nie interesuje, cię ile straciłem? - Nie.
Jasne. Przecież to twoja robota. Nie ma to jak zniszczyć własnego ojca.
Przecież zostało ci jeszcze sporo hektarów.
- Na kredyt, córeczko. - Zawsze możesz zająć się agroturystyką.
- Dobre. - A jak będzie trzeba, to ci pomogę.
No, to kup mi jakąś kawalerkę, bo dom idzie pod młotek.
Oj, tatku, poradzisz sobie. Jak zawsze.
Dobra, spadam na te moje bagna. Może go dzisiaj zobaczę.
- Kogo? - Drozda szkarłatnego.
Drozda.
Co to jest?
Mireczku, nowe meble. I tak nigdy nie lubiłam twojego gustu.
Meble? A czy ty wiesz, co to jest zajęcie komornicze?
- Dom idzie na licytację. - Już nie.
Dogadałam się z bankiem, wygrałam trochę w kasynie.
Gdybyś traktował mnie jak żonę, to nie miał byś teraz aż tak przejebane.
Ale możesz jeszcze spróbować.
Tutaj, panowie.
Co tu robisz?
Julka, ale z tym drozdem to ściema, nie? On nie istnieje.
Zależy.
No dobra, ale od czego?
Czy się w niego uwierzy.
Od tego wszystko zależy.