Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MÓWIĄ, ŻE ŚWIAT POKONA PŁOMIEŃ, MÓWIĄ, ŻE LÓD.
POZNAWSZY ŻĄDZE, STWIERDZIĆ MOGĘ, ŻE LEPSI CI, CO WOLĄ OGIEŃ.
LECZ GDYBY ŚWIAT MIAŁ SCZEZNĄĆ ZNÓW MYŚLĘ, ŻE WIEM O NIENAWIŚCI
DOSYĆ, BY UZNAĆ, ŻE I LÓD TEŻ BY GO ZNISZCZYŁ,
TEŻ BY GO ZMIÓTŁ.
NOWY JORK 1904
Biegiem!
MANHATTAŃSKI KLUB POSZUKIWACZY PRZYGÓD
Lodowate.
Ratunku!
POGROMCY DUCHÓW IMPERIUM LODU
Nie jest dobrze.
Rower!
Foton melduje się w hotelu.
Nie żartujmy teraz. Zaraz zwymiotuję.
Czerwone!
Portier pyta: „Pomóc z bagażem?”.
Na co foton odpowiada: „Nie, dziękuję. Podróżuję w próżni”.
Puścisz klimę? Żar jak w piecu.
Nie działa.
Padła elektryka.
Trev, potrzebujemy prądu!
Możesz tak do mnie nie mówić? Mam 18 lat. Jestem dorosły.
Mamy zlecenie.
Nikt mi nie płaci. A tobie?
- Nie. - Właśnie.
- Ktoś się czuje wykorzystywany? - Naszą płacą są wspomnienia.
Nic ci nie jest.
Mama wie najlepiej.
Nie ma za co.
- Świetnie. Okna się nie otwierają. - Mogę otworzyć drzwi.
- Nie w godzinach szczytu. - Nie, Pheebs, nie!
Obleśny.
Smok z Kanałów w Hell's Kitchen.
Trzymajcie się!
- Idę. - Phoebe.
- Co, Callie? - Jestem mamą. I tak mnie nazywaj.
Mnie nazywaj „Gary”. Zresztą jak chcesz. Olewam.
- Zgubimy go. - Phoebe Spengler, nie ruszasz się stąd.
Najpierw złapię ducha.
- To było niezłe. - Gary, proszę.
Wiem. Przepraszam. Ale fajnie zabrzmiało.
Wracaj do środka!
Nie słyszę. Dźwięk cyklotronu cię zagłusza.
Dawaj!
Znasz słowo „proszę”?
Pocę się jak mysz.
Ruszamy.
Nie. Dadzą radę.
Zła nawierzchnia.
- Gdybyś jechał stutonowym karawanem... - Jechałem.
- Daj kluczyki, a... - Nie teraz.
Teraz! Trevor!
Otwieraj!
- Poza zasięgiem. - Biorę to.
Powodzenia, mamo!
Dawaj.
Bywaj, smoczku.
Mam go!
- Złapałaś? - Tak!
Tak jest!
Phoebe!
Wszyscy cali?
Kto tu stawia rowery?
Pościg za duchem sparaliżował miasto
i spowodował szkody na Manhattanie.
Szczerze mówiąc dziwne, że nikt nie zginął.
Pogromcy duchów nie wyrządzili tylu szkód
od czasu porażki ze Statuą Wolności w 1989 roku.
Rok temu potomkowie założyciela ekipy, Egona Spenglera,
otrzymali klucze do opuszczonej remizy strażackiej,
finansowanej przez filantropa i byłego pogromcę, Winstona Zeddemore'a.
Minęło wiele lat od czasu, gdy nowojorczycy wiwatowali:
„Pogromcy duchów!”.
Wypróbujemy nowy sprzęt!
Miotacz protonów gotowy!
Dziś nie pytamy: „Do kogo zadzwonisz?”, tylko „Kto zapłaci za szkody?”.
Trzy latarnie, dwa priusy i stacja rowerów miejskich.
To duże zniszczenia.
Tak, ale smok z kanałów nie może latać po Soho jak po Śródziemiu.
Ktoś z was wisiał z boku pędzącego pojazdu i strzelał z laserowej broni...
Broń laserowa? Co? To miotacz protonów.
To też broń.
- Broń naukowa. - Całkowicie niegroźna.
Niezupełnie. To przenośny akcelerator cząsteczek.
Ile masz lat?
18. Jestem dorosły.
Pytam ją, nie ciebie.
- 15. - Nieletnia!
Dziecko nie może być policjantem.
Ani strażakiem.
I z pewnością nie może być pogromcą duchów.
Panie...
Przepraszam. Panie burmistrzu, mogę podejść do ławy?
Widzi pan togę? Nie jestem sędzią.
Jestem Gary.
Nie zna pan Phoebe Spengler tak, jak ja.
To wyjątkowy dzieciak.
Jest ambitniejsza, zdolniejsza i lepiej wyszkolona
niż wszyscy dorośli, jakich znam.
Co łączy pana z tą nieletnią?
Jest pan rodzicem?
To znaczy...
Etykietki. Jestem jej ojczycielem.
Panie Grooberson, nie jest pan jej ojcem.
Jest pan jej pracodawcą.
Nie płacimy jej.
A zatem mamy wyzysk nieletnich.
- Gary. - Tak.
Może być pogromcą juniorem.
Rozdawać naklejki czy coś.
Co do reszty, pociągnę was do odpowiedzialności
i nie ustanę, póki ta remiza, którą nazywacie domem,
nie obróci się w gruz.
Mamo? Znowu cieknie z sufitu.
- Fajna zagadka dla młodego detektywa. - Zagadka czarnej pleśni. Super.
I poszła. Po prostu świetnie.
Kombinezon lotniczy.
To nie fair.
Przez te kilka lat mogłabyś pobyć zwykłą nastolatką.
W XVIII wieku
od dawna bym pracowała i miałabym czworo dzieci.
Ojej. Byłabym babcią.
Nie. Ty byś nie żyła.
Jak miło. Babcia duch.
Tacos!
- Patrz, co mam na wieczór filmowy. - Dla wszystkich?
Mam nadzieję, że nie.
Ale jest o rodzinie... kanibali.
- O siostrach. - Pułapka.
- Poskarżę się w Inspekcji Pracy. - Na podstawie?
- Walczę z duchami. Ratuję świat. - Razem ratujemy świat.
- Popilnujesz fasoli? - Byłeś opętanym przez ducha psem.
Psi duch!
To chore!
Znowu dorwały się do chrupek!
Mam czekać do 18-tki?
To tylko trzy lata. Baw się. Użyj życia.
To czas na błędy. Popełnij kilka.
Zdążysz nałapać się duchów.
Dla was trzy lata to nic. Malutki, nieistotny ułamek.
- Niby jesteśmy starzy. - Załapałam.
Nie ty jedna masz nazwisko Spengler.
To moje powołanie. Dla ciebie to kwestia wyboru.
Dla mnie też.
Kiedyś badałem trzęsienia ziemi w Oklahomie.
Poszedłem na kolację z twoją mamą i wstąpiły w nas psy.
Spełniła się przepowiednia o bliskim końcu świata.
Nasza pierwsza randka.
- Działo się. - To prawda.
Obrzydliwość.
Ty, to rozumiem, jesteś naukowcem.
Ale... ona jest po prostu...
Uważaj, co teraz powiesz.
- Skąd ona zna takie słowa? - Mogłeś mnie poprzeć.
Super, że się kumplujecie, ale musisz też być surowy.
- To naprawdę moja rola? - Mam nadzieję.
Chcę być dla nich kimś więcej. Ale nie wiem, na ile mogę.
Pozwolenie udzielone.
Dobra. Świetnie.
Ale ostrzegam. Potrafię być straszny.
Tak. Jesteś potworem.
I nie masz poję...
Nie patrz tak na mnie.
Śmiejesz się?
Śmiejesz mi się w twarz?
Przepraszam. To było słabe. Czasem sam siebie przerażam.
Będę miły dla ciebie. Dla dzieciaków będę wredny.
O to mi chodziło.
Dobra. Kto jest głodny?
Wszystko w porządku z magazynem?
Jeszcze jeden duch na pewno się zmieści.
Gdy światełko zielone zapłonie... No dawaj!
Kiedy pali się zielona...
Pułapka zwolniona.
Jedziemy. Trzy, dwa...
jeden.
Witajcie, istoty eteryczne, nieludzkie byty
i formy spektralne z zaświatów
oraz żywi ludzie, którzy nas oglądają.
Witajcie w Odczarowanych,
programie, w którym mierzymy duchową energię przedmiotów.
Zapraszam. Dr Raymond Stantz.
Mój młody producent stażysta
przypomina, żebym powiedział, że jeśli program się wam podoba,
dajcie nam lajka
i subskrybujcie.
Kogo tu mamy?
Przyniosłam zegarek zmarłego męża, Harolda.
Nosił go codziennie.
A teraz, kiedy wchodzę do pokoju...
piszczy!
Cóż, obiekt wystawiony na działanie głębokich emocji
może związać ducha.
- Rozumiem. - To taka naturalna pułapka na ducha.
Im silniejsze doświadczenie czy trauma, tym trwalsza pułapka.
Wykrywamy tę energię za pomocą tych zabaweczek.
Och, dziękuję.
Jeśli coś tu jest, urządzenie to wykryje.
Harold.
Zapiszcz dla pana.
Coś tam jest?
Przykro mi.
Wygląda na to, że pani ukochany duch opuścił ziemski wymiar.
Przepraszam. Widzowie lubią młotek.
Mąż i tak odszedł.
Następny!
Cześć, doktorze.
- Phoebe! - Ale upał.
Tak. Mam próbkę auraplazmy, o którą prosiłeś.
- Zanieś ją na dół. - Zaprowadzę cię.
- Tutaj śpisz? - Tak.
Zwykle Ray wynajmuje to miejsce norweskim klubom łowców duchów.
Ale miałem szczęście.
Lepsze to niż nudne wakacje w Ćwoklahomie.
Złapałaś ostatnio coś fajnego?
Jakiegoś urywającego ręce potwora klasy 5 czy 7?
Nie. Mam zakaz pracy.
Chwila.
Rodzice myślą, że jestem na obozie kosmicznym.
Jesteśmy gotowi do startu.
15, 14, 13...
Cześć!
...orbita! Pogadamy później. Kocham was. Pa!
Dobra.
- Co robisz? - To koszmar.
Ray przemycił je z Summerville.
Na pewno się rozmnażają.
To...
obrzydliwe.
DZIWNE, ALE PRAWDZIWE NAJDZIWNIEJSZE HISTORIE Z GAZET
To... dziwne.
Jest pan dziwakiem skupującym dziwne rzeczy?
Tak, wszystko się zgadza.
Człowieku, masz szczęście.
To po mojej babci,
która dostała to w spadku, więc to antyczne antyki.
Była wierząca?
Wierzyła w różne dziwne przesądy, jeśli o to chodzi.
To lubię.
Lepiej pukać w niemalowane
i wrzucać monetę do każdej fontanny. Na wszelki wypadek.
Tylko że traci się dużo monet.
- Bardzo interesujące. - Zgadza się.
Trzydzieści za wszystko?
Ładne.
Na tym są glify...
Właśnie. Właśnie, glify.
Zna się pan na rzeczy. To wyjątkowy eksponat.
Jest tu przez pomyłkę. Nie mogę się z nim rozstać
za mniej niż 50 dolców.
Średnioarabski?
Tak. Średnioarabski?
Wyjątkowy.
Sześćdziesiąt.
Takie mosiężne przedmioty były używane do więzienia złych duchów.
I jest tam coś w środku?
Nie mam pojęcia.
Ale jeśli coś zostało w tym uwięzione, to nie bez powodu.
Na pewno.
Sprawdzę odczyt EPK.
Energii psychokinetycznej.
Pozwoli pan?
Dziękuję za pytanie. Wielu robi to bez pytania.
Natychmiastowa reakcja.
Jesteśmy nad linią metra?
Energia telekinetyczna poza skalą! Pełne odpryski konwekcyjne!
Czyta pan w moich myślach.
Biorę wszystko.
Nie mam reszty.
Nic panu nie jest?
W porządku. Jest dobrze.
Mówię serio, to...
Tego wcześniej nie było. Wstrząsnęło całym budynkiem.
Ktoś kiedyś opróżniał magazyn?
Dokąd, Gary? Do East River?
Wpychacie tu duchy od 1984 roku?
Taki był pomysł.
Może jednak nie najlepszy.
Poinformuję o tym specjalistów Winstona.
À propos, kim są ci specjaliści?
- Tego zdradzić nie mogę. - Ale nad czym pracują?
Prowadzą supertajne podziemne polowania na duchy?
Zgadza się, Gary.
Supertajne podziemne polowania na duchy.
Wiedziałem.
Mamo!
Mamo. Coś jest na strychu.
Jesteś dorosły, prawda?
Tak.
Więc się tym zajmij.
Dobra. Jasne. Tak zrobię.
Zajmę się tym.
W tej chwili.
Wybrałeś zły dom, kolego.
Co to za cholerstwo?
Nie!
Tiaaa...
- Uważaj na siebie. - Dzięki.
A ty dokąd?
- Nie bierzecie mnie? - Nie patrz na niego.
Ja...
- Dzięki za wsparcie. - Wybacz.
- Co z tobą? - Nic. Poradzę sobie.
- To żel do włosów? - Jestem pogromcą.
Bardzo śmieszne.
Hej.
Wiesz, że jestem duchem?
Domyśliłam się, kiedy figury zaczęły się poruszać.
I nie boisz się...
mnie?
Nie. A powinnam?
To trochę dziwne. Zwykle na mój widok ludzie uciekają.
- Mogę iść, jeśli chcesz. - Tego nie powiedziałam.
- Mogę udawać, że się boję. - Nie mówię, że...
Ale to dziwne.
Fajne płomienie.
Dzięki. Spłonęłam w strasznym pożarze kamienicy.
- Na szczęście nie jesteś zwęglona. - Umarłam, zanim spaliła mi się twarz.
Masz szczęście.
Szach mat.
Co? Nie rozumiem.
Widzę.
Nie przejmuj się.
Miałam dużo czasu na trening.
Jak masz na imię?
Phoebe.
Jestem Melody.
- Fajne imię. - Dzięki.
- To nazwisko. - Nie wyczułaś sarkazmu.
Lubię cię.
Co jest najgorsze w byciu duchem?
Będę miała 16 lat przez całą wieczność.
O matko. Nic tego nie zmieni?
Chyba że...
zakończę niezałatwione sprawy na ziemi.
A co jest najlepsze?
Na przykład to.
Możesz po prostu...?
Jesteś człowiekiem Winstona, tak?
Gary.
Przepraszam. To ci pomaga słyszeć duchy?
Słyszeć duchy pomaga mi cisza.
Wybacz.
Coś próbuje się wydostać?
Wiele rzeczy.
- To jest pismo mojego taty? - To jego projekt.
Magazyn to duża pułapka na duchy.
Pomysł Egona Spenglera.
Połączony strumień protonów stabilizujący atomy, z których stworzone są duchy.
- Nadążasz? - Oczywiście.
Po 40 latach gromadzenia niematerialnych odpadów...
- Zabrakło miejsca. - Nie przewidzieliście tego?
To były lata 80. Nikt się wtedy nie martwił o przyszłość.
A potem stało się to.
Wybuch duchowej energii spowodował powstanie szczeliny.
„Wybuch nad Manhattanem”
To potencjalne przejście na drugą stronę.
Na drugą stronę?
Mówimy o...?
Nie wiem, o czym mówimy. I to mnie przeraża.
Nie kupiliśmy remizy z powodów sentymentalnych.
Ten budynek jest klinem w tamie.
Zaporą między tym, co zrozumiałe i tym, co niepojęte.
Musimy go chronić.
Zepsuł się kompresor duchów.
Nie możecie zbudować nowego?
Co masz na myśli?
Jak to co?
Oni nie wiedzą?
Już to zrobiliśmy.
Podczas gdy wy łapaliście duchy, moi specjaliści myśleli o przyszłości.
Dawno, dawno temu to było Akwarium Triborough.
Teraz to raj squatterów i miejsce imprez rave.
Witajcie w Centrum Badań Zjawisk Paranormalnych.
Z łapaniem duchów wiąże się wiele pytań.
Tutaj staramy się znaleźć na nie odpowiedzi.
Mamy tu parabotanika.
A nawet paramuzykologa.
Hej, Lucky!
Lucky!
Trevor?
Hej! Jesteś tu!
Nie sądziłem, że na stażu uczą obsługi lasera.
Super, co? Awansowałam.
Larsa, naszego parabiologa, już poznaliście.
Nie wierzę! Kiedyś miałem coś takiego.
Uważaj na palce.
Opętał go demon płyty Spin Doctors.
Ray Stantz hojnie nas obdarował
kolekcją przedmiotów zajętych przez duchy.
Wszystko to jest nawiedzone?
Zgadza się.
Spójrzcie na to.
W tym zegarze wahadłowym mieszka duch dziadka.
Emocjonalnie naładowany przedmiot może gościć ducha kogoś,
kto przeżył coś strasznego.
Stymulując atomy, możemy doprowadzić do płynnej chemicznej transformacji.
Następnie przyjmujemy ducha...
WYKRYCIE
...wyrywamy z nawiedzonego obiektu...
SEPARACJA JONÓW EKTOPLAZMICZNYCH
EKSTRAKCJA ZAKOŃCZONA
...i z szacunkiem umieszczamy w naszej drugiej komorze...
w celu właściwego usunięcia.
Próbowaliście tego na żywej istocie?
Wciąż nad tym pracujemy.
A teraz coś, co jeszcze nie jest gotowe.
Ale chcę, żebyście to zobaczyli.
Nasz nowy magazyn...
zbudowany na podstawie pierwotnego projektu Egona.
Może obracać odpowiednikiem 50 milionów hektarów sześciennych
masy plazmatycznej.
Paranormalne więzienie wielkie jak cały Zachód Stanów.
„Domek na para-prerii”.
Gdzie duchy hasają radośnie.
I gdzie... tego...
Ile czasu zajęłoby przeniesienie tutaj duchów z remizy?
Przenoszenie ich pojedynczo pułapką
zajęłoby od trzech do siedmiu lat.
Bagatelka.
Omal nie zapomniałem.
Nie wiemy dokładnie, co to jest, ale zepsuło miernik EPK.
Powodzenia w ekstrakcji zawartości.
- Fajne. - Zastanawiamy się nad nazwą.
Mnie się podoba Kula Nienawiści albo Jądro Diabła.
Dziękuję, Podcast.
Proszę.
Co jest w środku?
Zaraz. Trzymacie tu duchy tak po prostu?
Przez długi czas je łapaliśmy. Teraz możemy je badać.
Nie uciekną?
Pole protonowe je trzyma.
Właśnie. Ta sama technologia co w miotaczach.
Stosujemy ją wszędzie.
- Uroczy. - Tak.
Cześć, kolego.
Ten jest najgroźniejszy z tych, które tu mamy.
Opętak.
Ten sprytny łapserdak może zawładnąć dowolną nieożywioną materią.
Wyjątkowo niebezpieczny.
Hej.
Wjeżdżaj.
Pheebs, robię coś nie tak?
Nie działa. Możesz mi pomóc?
Cyklotron nie cykluje.
Pomożesz?
Naprawiłaś.
Wystarczyło podłączyć.
Wiem, że to beznadzieja. Uwierz mi.
Ale to tymczasowe.
Czas szybko leci. Mówię z własnego doświadczenia.
Dwa lata temu byłem w Oklahomie, a teraz tu.
Z miotaczem.
Byłem twoim nauczycielem, a teraz...
A teraz jestem...
twoim...
Wezwanie z centrum miasta.
Trev, jedziemy!
Wybacz.
Halo? Jest tam ktoś?
Pogromcy duchów.
Jak dobrze. Potrzebujemy pomocy.
Dobra.
Działamy, kochana. Pogromcy duchów się meldują.
Znowu w wielkim mieście. W Wielkim Jabłku.
Wgryziemy się w Wielkie Jabłko.
Phoebe i Podcast. Podcast i Phoebe.
Nierozłączni. Idealnie się uzupełniający.
Co łapiemy?
EKSTRACJA ZAKOŃCZONA
Nie mogę się teraz bawić.
Widzisz, że pracuję.
Bądź grzeczny, a dostaniesz piłeczkę.
Zobaczmy, co w sobie masz.
Coś nie tak?
WYKRYCIE
Czyżby opierał się ekstrakcji?
Coś za długo.
Spoko. Drobiazg.
Zaczekamy, aż generatory się rozgrzeją. Bo bez nich...
pole protonowe nie działa.
Jasne.
Słyszysz to?
Lars.
Dlaczego duchy nie uciekły?
Trzeba to zablokować.
To tu.
Tak.
Oby mieli baklawę.
Cześć.
Do ducha?
Phoebe?
- Strzelaj w to. - „To”?
- Co robisz? - Kim jest ta żałość?
Co tak stoisz? Strzelaj!
Co robisz?!
Chybiłaś!
Mam dobre oko.
Świetnie.
Nie chciałam cię trafić.
Jasne.
Jeśli to coś dla ciebie znaczy.
Tak, poczułam przyjemną ulgę.
Uff.
Więc...
Chcesz wejść?
To zaproszenie?
Jasne. Tak.
Zapraszasz mnie do centrum eksterminacji duchów.
Spoko.
Rozumiem, to może być dziwne. Jasne, nie musisz...
Fajna kwatera.
Możesz się transaportować?
Tak się to nazywa?
Tak, mogę.
Jak poruszasz pionkami, skoro...?
Istnieję w innej płaszczyźnie wymiarowej. Nie zrozumiałabyś.
Uwielbiam płaszczyzny wymiarowe. Marzę, by odwiedzić inną płaszczyznę.
Ale plotę głupoty.
Cała chata jest taka fajna?
To nasz samochód.
A to jest moja szafka.
Moje imię.
Och, a tutaj...
Wiem, co to jest.
Zastanawiałaś się kiedyś, co się dzieje,
kiedy tu trafiamy?
Widziałam to.
Prawdę mówiąc, to piękne.
Atomy tracą połączenia
i ulatują w przestrzeń.
A potem?
Fizyka kwantowa sugeruje, że stajemy się tkanką wszechświata.
Wierzysz w to?
Wierzę w fizykę kwantową.
Jasne.
Brzmi fajnie. Może kiedyś będę się mogła przekonać.
Kiedy przejdziesz na drugą stronę?
Tak.
Tam jest moja rodzina.
Czemu nie możesz do nich dołączyć?
Gdybym wiedziała, już bym tam była.
To twój przedmiot?
Moje co?
Naładowany emocjonalnie obiekt, który trzyma na ziemi jak kotwica.
Przez ostatnią zapałkę moja rodzina spłonęła żywcem...
To wystarczy.
Nie, to był wypadek.
Och...
Kiedyś myślałam, że to klucz do przejścia dalej,
ale już przywykłam do myśli, że tu zostanę.
- Przykro mi. - Pheebs?
Co tam?
Zaraz przyjdę.
Działam tak szybko, jak mogę.
Czy to musi być ona?
Rozumiem.
Hej, kolego.
Mam dla ciebie chrupki.
Możesz wyjść.
A ja tylko strzelę ci w buźkę.
No chodź.
Ładnie.
Co, do diabła?
- Phoebe. Wszystko w porządku? - Tak.
Piwnica. Natychmiast.
Potrafisz to wyjaśnić?
Nie potrafię.
Super.
Empirycznie.
Osiąga temperaturę bliską zera bezwzględnego.
To zimno, w którym ustaje ruch cząsteczek.
Zero Kelvina.
Całkowite zamrożenie życia. Kapitalne.
Jeśli to się wam spodobało...
spójrzcie na to.
Odkąd znalazła się tu ta lodowata kula, inne duchy zachowują się dziwnie.
Chyba się z nimi komunikuje.
Taka gadatliwa ta kula?
Nie kula, lecz to, co w jej wnętrzu.
Myślimy, że steruje innymi duchami, oddziałując na ich umysły.
Jasne.
Ekstremalna emisja termodynamiczna.
Telepatyczne moce.
Na wolności ta ślicznotka może być bardzo niebezpieczna.
Skąd to wytrzasnęliście?
Cześć.
Nadeem Razmaadi?
Może.
Sprzedał pan niedawno kolekcję rodzinnych artefaktów Rayowi Stantzowi?
Kasy już nie ma.
Nie chcemy pieniędzy.
Zapraszam.
Mam sporo fajnych rzeczy. Jestem licencjonowanym sprzedawcą butów.
- Jaki nosisz rozmiar? - 10.
Nie mam 10. Ale może wciśniesz się w 8?
Raczej nie.
To mieszkanie kawalerskie?
Należało do dadi. Czyli mojej babci.
Sutki. Kultowe.
O tak. To był ulubiony obraz dadi. Nie mogę się z nim rozstać.
A ile dasz?
Czym babcia się zajmowała?
Nie byliśmy blisko. Byłem za mało ambitny.
Kto jest lepszy?
Brat, który poszedł na inżyniera, czy ten, który sobie radzi bez wykształcenia?
Ten drugi.
- Prawda? - Absolutnie.
- Nie mam wątpliwości. - Ja też. Też nie mam wątpliwości.
Zaciekawił nas jeden przedmiot.
Mosiężna kula. Czujesz ból, gdy ją dotykasz.
Wziąłem ją ze specjalnej skrytki mojej babci.
Trzymała w niej najlepsze fanty.
Nie wolno mi jej nikomu pokazywać, więc...
Niezły loszek do seksu. Brawo, dadi.
To nie loszek do seksu. Wieszają w takich łańcuchy?
Zdecydowanie.
Po namyśle też się zgodzę.
Serio, co ona tu robiła?
Nie wiem. Odkryłem ten pokój po jej śmierci, szukając ciasteczek.
A tak w ogóle, to wszystko jest na sprzedaż.
To mosiądz czy miedź, Lars?
Mosiądz. Kiedyś uważany za magiczny stop.
Opowieści o demonach uwięzionych w mosiężnych przedmiotach
sięgają czasów króla Salomona.
Odjazdowy strój.
Wow. Słyszeliście to?
Brak echa, totalny. Jak w komorze akustycznej.
Mogła hałasować, ile wlezie.
Fajnie.
Przestańcie świntuszyć na temat mojej zmarłej babci.
Ta mosiężna kula zawsze tu była?
O ile mi wiadomo.
A może babcia chciała, żeby nikt jej nie słyszał?
Co to znaczy?
Że idziesz z nami.
Dr. Ray?
Tak, Phoebe?
Ktoś ci podrzucił na półkę zgniłą marchewkę.
To ludzki palec.
Z dawnego szpitala dla obłąkanych przestępców w Pensylwanii.
Jest nawiedzony.
Wtedy nie mieliśmy sprzętu.
Właściwie...
Chciałam cię o coś spytać.
Czy kiedykolwiek...
zastanawiałeś się nad tym, jak to jest być duchem?
Myślę o tym codziennie, moja droga.
- Naprawdę? - No pewnie...
W jakiej formie bym się materializował? Jakie to uczucie?
Czy byłoby jakieś wizualne objawienie?
Pomyśl, gdyby na przykład...
Co to jest?
Oglądam wideo, na którym nagrałem kulę.
Chyba coś się stało z dźwiękiem. Bardzo dziwne.
Tutaj. Posłuchajcie.
Starożytny język...
Tak, ale jaki?
Martwy.
Znam człowieka, który nam pomoże.
Ale...
Czy powinniśmy...
to zbadać?
Moglibyśmy.
- Nie masz szlabanu? - A ty nie jesteś na emeryturze?
Pozwoli jej na pan na to?
Nie ruszaj się.
- Co to jest? - Rutynowy test:
na to, czy ktoś jest...
człowiekiem.
Przejdzie go pan z łatwością.
Chyba że jest pan opętany przez istotę z innego wymiaru.
Jasne, zwykła rozmowa dwóch ludzi.
Tylko jeden ma durszlak na głowie.
Zaczniemy od łatwego pytania.
Szczeniaczki.
Pokochać je...
czy je zabijać?
Pokochać?
Dobra odpowiedź.
Super!
Świetnie. Ale to było bardzo łatwe.
Czy doświadczył pan kiedyś déjà vu?
Nie.
Czy doświadczył pan kiedyś...
Déjà vu?
Nieźle.
Dlaczego?
- Proszę nie rzucać we mnie długopisem. - Zdenerwowało to pana, nieprawdaż?
Zdenerwowało, prawdaż.
Hipotetycznie...
gdyby miał pan pożreć małe dziecko,
wolałby pan ze skórką czy bez?
Dobra. Koniec wywiadu. Nie zamierzam na to odpowiadać.
- Odmawia pan odpowiedzi? - Nie, nie.
Odpowiem. To ludzkie dziecko?
A są inne dzieci?
To konkretne dziecko? Spokrewnione ze mną?
- To konieczne? - Nie!
To pan spytał! Nie chcę jeść dzieci...
Proszę nie rzucać we mnie długopisami.
Przepraszam. Reaguje pan normalnie.
Proszę przestać! Dobra. Dobra.
Ludzkie dzieci?!
Na co się gapicie?!
Zdałem?
Dr. Stantz, parkowanie nie jest tu chyba dozwolone.
Znają mnie tu.
Wiecie, że te dwa kocury mają imiona?
Cierpliwość i Męstwo.
Ma pan zakaz zbliżania się do biblioteki na odległość poniżej 15 m.
Miło pana widzieć. Kopę lat.
Cześć.
Przepraszam.
DR H. WARTZKI FILOLOGIA JĘZYKÓW SEMICKICH
To nie jest esseński ani chaldejski.
Ani francuski.
To jest przedsumeryjskie. Przedsanskryckie.
Co to znaczy?
Pięć osób na świecie zrozumie te słowa.
Czyli zapewne dr Jahangiri próbuje mnie wkręcić.
Jahangiri już nie żyje.
- Co?! - Nie.
- Pana kolega jest cały i zdrowy. - Przepraszam.
Co jest z tobą, do licha?
Słuchajcie.
Ten język jest martwy od tysięcy lat. Skąd macie to nagranie?
Wierzy pan, że duch może kimś owładnąć?
Kogoś opętać?
Nie bez powodu przerzucili mnie do piwnicy.
Jestem folklorystą bibliotecznym i skarbnikiem Towarzystwa im. H.P. Lovecrafta.
Czy wierzę w duchy? Tak, wierzę w duchy.
W samonakręcające się zegary i śpiewające sery z Kopenhagi.
Kontynuujcie.
Dobrze. Ta starożytna mantra pochodzi z tego tajemniczego obiektu.
Ma wielkość kuli do gry w bocce.
Chodźcie do biblioteki.
A to nie jest biblioteka?
Górna jest na pokaz.
Eleganckie sale, w których korzysta się z Twitcha i kupuje kryptowaluty.
Stara biblioteka znajduje się niżej.
- Witajcie w starej bibliotece. - Super.
Ten wasz eksponat...
Kiedy ostatnio go widziano...
EKSPLORACJE DOLINY INDUSU
...nie uwieczniono go na zdjęciu...
ani na obrazie...
Wyrzeźbiono go w kamieniu.
Wygląda znajomo?
To wasza kula.
Co to jest?
Pytanie brzmi: co jest w środku?
Co jest w środku?
Doskonałe pytanie! Prawdopodobnie piasek.
Ale jeśli wierzycie w ludowe legendy, a ja w nie wierzę...
Ta kula to magiczne więzienie
dla boga widmo zwanego Garraka.
4000 lat temu
Garraka służył krwiożerczemu królowi o imieniu Samudari.
Pamiętacie? Bitwa Siedmiu Armii itp., itd.
Po tym, jak Garraka pomógł podbić połowę Azji Środkowej,
król zaczął go podejrzewać o nadmierne ambicje.
Garrakę pojmano, napiętnowano, ujarzmiono i oszpecono.
Wyrwano mu rogi, źródło jego największej siły.
Odrażające.
Uwielbiam. Nie mam pytań.
Ale Garraka źle to przyjął i wpadł w coś w rodzaju morderczego szału.
Postanowił stworzyć armię nieumarłych
i wydać wojnę ludzkości, wykorzystując strach jako broń:
Kusharit Umoti.
Śmiertelny Chłód.
Moc zabijania samym strachem.
Zimny dreszcz przechodzi po plecach.
Żyły zmieniają się w rzekę lodu.
Kości pękają.
Płuca zapadają się.
W końcu widzisz tylko...
swoje zamarzające kanaliki łzowe.
Kapitalne!
Nim za jego sprawą zapadły się wszystkie płuca
w Azji Południowej,
Garraka spotkał godnego przeciwnika.
Jego zaklęcie unieszkodliwiła
wędrowna grupa mitycznych łowców duchów,
zwanych Ogniomistrzami.
Za pomocą ognia i mosiądzu uwięzili straszne bóstwo wewnątrz kuli.
Tej samej, którą posiedliście.
To tacy pogromcy duchów.
Tak.
Jeśli interesują was historyczne plotki...
To są woskowe cylindry.
Nagrania dźwiękowe z XIX wieku. Mamy wspaniałą kolekcję! Proszę.
Mary Todd Lincoln, która klnie jak szewc.
Pewnie na widok ćmy.
Ale tym, co was naprawdę zainteresuje...
będzie to.
W Pozłacanym Wieku naszej pięknej metropolii
działała tu grupa bogatych dupków -
Manhattański Klub Poszukiwaczy Przygód.
Kradli pamiątki i artefakty,
i cieszyli się nimi, popijając beaujolais w towarzystwie prostytutek.
Prawdziwe kolonialne szaber-uczty.
Tak czy owak, pewnej nocy wyciągnęli niezwykły eksponat:
Kulę Garraki.
I wtedy...
zagrali tę pieśń,
która otworzyła kulę.
Po raz pierwszy w historii Nowego Jorku
cała grupa ludzi zamarzła na śmierć
w połowie lipca.
To Opętak!
Ma nagranie! Zatrzymajcie go!
Zatrzymajcie worek!
Przepraszamy!
- Szybciej! - Tu się nie biega!
W lewo!
Gońcie go!
Przepraszam.
Muszę tędy przebiec!
Co to było, do diaska?
Duch Opętak. Mistrz ukrywania się i podszywania.
Już go nie znajdziemy.
O, tam jest.
O mały włos.
Nie pozwólmy mu uciec.
Podsadź mnie.
Dobra. Dawaj.
Dr. Ray!
Motocykl! Wciśnij przycisk!
- Wciskaj! - Za dużo przycisków!
Szybciej!
Tak jest!
- Podcast, zrób coś! - Próbuję!
Szybciej!
Szybko! Wciskaj!
Ręce do góry!
Krok w przód!
Te lwy, Phoebe...
to symbole. Ludzie je kochają.
Dla nich dzieci odwiedzają bibliotekę.
Wiesz, jak trudno jest zachęcić dzieci do odwiedzania biblioteki?
Kocham biblioteki.
Czemu strzeliłaś mu w pysk?
- Wykonywałam swoją pracę. - Nie masz pracy!
Magnifique!
Wyrazy uznania dla szefa kuchni.
Co do fiaska, to było po prostu miażdżące.
Jednak po molu książkowym spodziewałem się więcej szacunku
dla biblioteki publicznej.
- Daj jej spokój. - Chcę tylko podziękować.
Za co?
Czekałem 40 lat, by powiedzieć te słowa:
to koniec pogromców duchów.
Zamykamy remizę.
Miotacze zabrała policja. Do rana zostaną przetopione.
- Zajmę się też waszym autem. - Nie tak szybko.
Ostatnio kiedy nas pan zamknął, powstał wyłom do innego wymiaru.
Uważaj, dzieciaku. To oszczerstwo.
Przestępstwo, za które grozi kara więzienia.
Więc, panno Spengler, będziesz się zachowywać...
czy mam cię aresztować?
Cóż... myśleliśmy, że wybierzesz opcję zachowywania się.
A więc macie do mnie żal. Przejdźmy do tego, że mnie uziemiacie.
Nie jesteś uziemiona. Zwalniamy cię.
Gdyby nie nazwisko Spengler, siedziałabyś przy telefonie.
- Słucham? - Nie mów tak.
Serio?
Bardzo serio. To twoja mama.
Nazwisko nie czyni z ciebie geniusza. Oznacza, że należysz do rodziny.
A ty do niej należysz?
Phoebe.
Rozumiem. Racja.
Ale gdybyś nie była taką egoistką, zauważyłabyś,
że twoja mama, brat i ja robiliśmy wszystko, żeby cię chronić.
Więc obudź się!
Do bani, prawda?
- Co cię naszło? - To był woskowy cylinder.
- Wiesz, w co się wpakowałeś? - Korbka gramofonu sama się obracała.
Ray, zamknij się!
Ray.
Jezu...
Jesteśmy na to za starzy.
Zedd, nie wiem, co ma do tego nasz wiek.
Z cylindra wydobywała się mantra. To katalizator...
To mogło się dla ciebie źle skończyć.
Mogłeś skrzywdzić te dzieciaki.
Jezu, Ray.
Weź urlop, dobrze? Pozwiedzaj jakieś ruiny czy coś.
Posiedź gdzieś na plaży. Trochę słońca cię nie zabije.
Ray.
To mają być nasze złote lata.
Winston.
Właśnie tak chcę spędzić swoje złote lata.
- To jest to, co kocham. - Wiem.
Wiem. Ja też.
Musisz zacząć inaczej zajmować się tym, co kochasz,
zanim cię to zabije.
POLICJA NOWOJORSKA OSTRZEŻENIE
Pheebs.
No nie...
Ukradli nasz sprzęt.
„Konfiskata majątku”, tak to się chyba nazywa.
Nie wierzę! Rura strażacka?
Tak. Musisz spróbować.
Kto to jest?
Nadeem. Potencjalne źródło energii psychokinetycznej. Możliwe, że opętany.
Mogę wypróbować rurę?
Tak, użyj sobie.
To nasza ostatnia noc w remizie?
Nie wiem.
Hej.
A więc to koniec?
Przywykłam do przeprowadzek. Mam w tym wprawę.
Nie wiem.
Wolałbym tu zostać i zawalczyć.
To nie jest nasz dom.
Oczywiście, że jest.
Nie możemy wyjechać.
To znaczy...
Gdy dziwnego coś wokół dzieje się...
To do kogo dzwoń?
Coś stresuje cię, bo wygląda źle...
- To do kogo dzwoń? - Pogromców duchów.
Słucham? Nie dosłyszałem.
- Pogromców duchów. - Pogromców duchów!
To jest dom pogromców duchów. A my nimi jesteśmy.
Mogę ci coś powiedzieć? To ważne.
Tak?
- Lubię łapać duchy. - Nie.
- Po prostu... - Wynoś się.
O kurczę, ale demolka.
- Próbuję zrobić pomiar. Proszę. - Co się tu stało?
Katastrofa. Co zrobiłeś?
To szczególne miejsce.
- Ale tu ziąb. - Może nie byłoby tak zimno,
gdyby ktoś nie wyniósł kuli babci z bezpiecznego ukrycia?
Czekaj, czegoś tu nie rozumiem.
- Mówisz, że to moja wina. - Sprawa wygląda tak:
babcia była strażniczką kuli, ostatnią linią obrony przed Garraką.
Teraz twoja kolej. Jesteś Ogniomistrzem.
Brzmi dobrze. Podoba mi się.
To nie są żarty. Od tysięcy lat
twoja rodzina bezinteresownie chroniła świat przed niewyobrażalnym złem.
Albo babcia ci o tym nie powiedziała, albo nie słuchałeś.
Tak mogło być. To nie była łatwa relacja.
A ty przyszedłeś do mnie, żeby sprzedać swoje dziedzictwo za 50 dolców.
Powinieneś się wstydzić.
Kim pan...? Kto to?
Jesteś Ogniomistrzem.
Przyjmij swoje przeznaczenie, synu.
Zapal świecę.
Obydwaj wiemy, że to niemożliwe.
Dawno temu przestałem wierzyć w to słowo.
- Może jesteś jedyną nadzieją ludzkości? - Nigdy nie byłem niczyją nadzieją.
Na bal maturalny poszedłem w zastępstwie czyjegoś brata.
Wierz w to lub nie, ale w historii było wielu ludzi z niesamowitymi zdolnościami.
Jak siła Samsona, szybkość Achillesa.
Słuch absolutny. Taneczne wygibasy.
Nawet pirokineza.
Tak więc...
zapal świecę.
Zapalić świecę?
Tak po prostu?
O tak...?
Co?
Induska literatura mówi o świętym ogniu, bezdymnym płomieniu,
jaki Mojżesz widział na górze Synaj, gdy ujrzał płonący krzak.
I jak ten, który demoniczny dżin wyprowadził z Siedmiu Ziem
i który płonął we włosach Sanbo Kojin, japońskiego boga ognia.
Tę samą świętą moc masz w swoich palcach.
Zapal świecę.
To jego pierwszy raz.
Myślę, że wszyscy umrzemy.
Phoebe?
Mogę wejść?
Chcę porozmawiać o tym, co się wydarzyło na policji.
Wiem, że to było trudne.
Ale samo życie jest trudne. Jest nieprzewidywalne, szalone i...
Drzwi się zamykają, przyjaciele się zmieniają.
Ale...
Ale rodzina...
zawsze będzie cię wspierać, choćby nie wiem, co się działo.
Wiesz?
Czasem to nie muszą być nawet prawdziwi krewni...
tylko ludzie, którzy przypominają ci, że masz dom.
W każdym razie...
myślę, że jesteś świetna.
Jesteś naprawdę świetna.
Cieszę, że mogliśmy porozmawiać.
Zawsze gdy robię coś słusznego,
wszyscy mi zarzucają, że schrzaniłam.
- Bez sensu. - Wiem.
Co?
A jedyna osoba, która mnie rozumie, to...
duch.
Tak. Szkoda, że żyjemy w dwóch różnych wymiarach.
Oddzielone fizyką kwantową.
Nic nigdy nie jest idealne.
To znaczy... istnieje sposób, żebym mogła być przez chwilę duchem.
To byłby eksperyment.
I nie chcesz ryzykować.
Nie umrę od tego.
To plus.
Trzeba tylko zrobić małe włamanko i trochę wesprzeć się nauką.
Nie chcę, żebyś miała jeszcze większe kłopoty.
Już bardziej mnie nie ukarzą.
Co to jest?
Separator jonów.
Pozwoli mi na chwilę wejść do twojego wymiaru.
Moja dusza oddzieli się od ciała na dwie minuty.
Potem odzyskam przytomność.
WYKRYCIE
EKTOPLAZMOWA SEPARACJA JONÓW
WYKONANO EKSTRAKCJA ZAKOŃCZONA
Co się stało?
Przepraszam.
Za co?
Potrzebny jest ludzki głos.
Ale Garraka nie ma kontroli nad ludźmi.
Jedynie nad duchami.
A teraz ma kontrolę nad tobą.
Tylko Garraka może otworzyć przejście na drugą stronę.
To jedyna szansa...
żebym znów zobaczyła rodzinę.
Może kiedyś zrozumiesz.
Twój świat się rozpadnie.
Kości i lód.
Powstanie moje imperium.
Hej, pokrako!
Lucky!
- Phoebe? - Tutaj.
Phoebe. Żyjesz?
Była duchem. Dusza oddzieliła się od ciała.
Przemarzłaś.
- Przepraszam. - Nie mogłam go zatrzymać.
Najważniejsze, że nic ci nie jest.
- Mamy problem. - Nic ci nie będzie.
Ona ma rację.
Mamy poważny problem.
SKLEP PALACZA OGNIOMISTRZ
Moment. Tylko to skończę.
Za chwilę.
Jesteś Ogniomistrzem?
Tak, stary. Umiesz czytać?
Super.
Co to jest?
Mamy to zgłosić?
Tak, to tak.
Taxi!
Nienawidzicie mnie. I słusznie.
Nie nienawidzimy cię. Martwiliśmy się o ciebie.
Nie wiedzieliśmy, gdzie jesteś. Mogłaś zginąć.
Zaufałam komuś, a nie powinnam. Czuję się jak idiotka.
Nie ma w tym nic złego. Najmądrzejsi ludzie bywają idiotami.
- Kazałam ci popełniać błędy. - Tak, ale nie uwalniać potwora.
Następnym razem zrób sobie tatuaż.
Albo zwiń coś w sklepie. Może być fajnie.
Tak. Właśnie.
Hej.
Jesteś gotowa, by znowu być Spenglerem?
- Dobrze. Bo cię potrzebujemy. - Właśnie.
- Phoebe. - Jak Garraka się uwolnił?
Nieważne. Idzie po nas. To wygląda bardzo źle.
Kto po nas idzie?
Typowe wcielenie zła. Niszczyciel światów. Taki typ.
Garraka chce zwerbować wszystkie duchy, jakie uwięziliśmy w magazynie.
Nie możemy do tego dopuścić. Będzie miał całą armię duchów.
Armia duchów?
Wszystko w porządku. Damy radę. Tylko spokojnie.
Mamy tu Ogniomistrza.
Pokaż im.
To jest super. Spodoba się wam.
Tak jak ćwiczyliśmy.
Tak jest!
Super.
Świetnie.
Gdzie są nasze miotacze?
Mamy nowe.
Przygotować się.
Idźcie na dach.
Strzelajcie do każdego straszydła.
Posłałam mu już wiązkę. Nawet nie drgnął.
Jak to możliwe?
To starożytne bóstwo z innego wymiaru. Kto wie, jaki jest skład jego atomów?
- Dr. Ray? - Tak?
Miedź przewodzi pole elektryczne tak jak w naszych akceleratorach.
Tak, ale w remizie nie ma już miedzi.
Zwinęli ją włóczędzy w latach 90.
A mosiądz?
Mosiądz...
Zwłaszcza naładowany duchową energią.
W miotaczach główne przewodniki to nikiel i cynk. One pomagają obezwładniać widma.
Ale Garraka jest inny.
Starożytni łowcy duchów użyli mosiądzu, by go uwięzić.
Jeśli pokryję miotacz mosiądzem...
może to da nam szansę.
Włącz mnie.
Udało się przyspieszyć czas rozpadu
i zawęzić intensywność strumienia.
Te udoskonalenia są świetne.
Do roboty.
Przygotujcie się.
Może się na coś przydam?
- Ty draniu. - Venkman.
Chyba żartujesz.
Nie ma to jak w domu.
Melnitz w mundurze.
Na sportowo.
Łyczek dla kurażu?
O nie, nie, nie. To mi się nie podoba.
Co tam widzisz?
- Trójkołowiec. Powiedz im. - Co?
Dziecięcy rowerek trójkołowy jedzie sam ulicą.
- Nie, nie. To Opętak. - Wracajcie tu.
Dobra.
Co się dzieje?
Jest bardzo źle. Świat się kończy. Nie idź tam.
- Jak ci idzie? - Tragicznie.
Ćwicz dalej. Osłaniamy cię.
Może ktoś z dorosłych mógłby pomóc?
Coś nim owładnęło!
Uciekajcie!
O Boże.
Ale mnie wystraszyłeś. Myślałem, że to ten duży.
Jak się tu dostałeś?
Och, papier.
Dziwne.
Lucky! Nic ci się nie stało?
O cholera.
Trevor!
Udało ci się!
Ale super!
Znam go!
Jestem bogiem.
Gdzie Phoebe?
Powodzenia.
Czy coś było prawdą?
Tak, naprawdę pokonałam cię w szachach.
Nie chciałam cię skrzywdzić, tylko zobaczyć się z moją rodziną.
A moja właśnie jest na górze.
Jeszcze możemy to zatrzymać.
Za późno.
On tu jest.
Phoebe?
Phoebe!
Uwaga.
Wysoki, ciemny i rogaty na godzinie 12:00.
Garraka ci nie pomoże. Musisz zrobić to sama.
- Nie pozwólcie mu wejść do piwnicy! - Jak?
Po dobroci się nie udało.
- Spróbujmy tego. - Ognia!
Mówiłam: miotacze są bezużyteczne.
Chwila, chwila, chwila.
Dobra.
Patrz, kolego.
Zapewne jestem twoim największym koszmarem.
Dobra. Patrz.
Pogadajmy jak mężczyzna z...
czymś. Nie chcę cię skrzywdzić.
Uznajmy, że jest remis i każdy ruszy swoją drogą.
Ja wrócę do Queens, a ty do... Narnii.
Nie jesteś Ogniomistrzem.
Ja? Nie, nie jestem Ogniomistrzem.
Jestem Nadeem.
I niech przejdzie do historii, że dawałem ci szansę.
Zużyłeś całe paliwo z zapalniczki?
Kazałeś mi ćwiczyć.
Ma ktoś ogień?
- Rzuciłem palenie w latach 90. - Byłem z ciebie dumny. Wciąż jestem.
Nie, nie, nie, czekaj.
Uwaga!
Żegnaj, Phoebe.
Phoebe!
Mają go. Teraz możemy go uwięzić.
Nie!
Potrzebujemy większej pułapki.
Jest tutaj.
Garraka uwolnił wszystkie duchy.
Peter, wiesz, co to znaczy? I co możemy zrobić?
Udawaj, że nie wiem.
Jeśli zneutralizujemy mas-energię do gęstości, zmniejszy się krytyczność,
to zmusi nasz magazyn do restartu i odwróci się...
Po prostu to zrób! Ufamy ci.
Dłużej nie utrzymam!
- Szybciej! - Pomóżcie.
Złote lata?
Złote lata!
Pali się zielona!
Planeta uwolniona.
Wiedziałem, że jeszcze jednego pomieścisz.
Tak!
Zgrillowany!
Miałaś rację.
Do zobaczenia w tkance wszechświata.
Mamo.
Pogromcy duchów! Pogromcy duchów!
Hej!
Nieźle nabroiliście.
Całe miasto zdewastowane.
Traficie do więzienia na bardzo długo...
Peck.
Ty klaunie. Nigdy tego nie zrozumiesz, prawda?
Panie burmistrzu!
Co pan powie pogromcom duchów?
Może im podziękujesz, cieniasie!
Co...? Ach, tak.
Chyba mamy pana bezwarunkowe wsparcie.
Kocham was, pogromcy duchów!
No tak. Oczywiście.
Tak się cieszę, panie burmistrzu.
Gdyby nie Phoebe i jej rodzina, miasto zniknęłoby pod warstwą lodu.
Wiemy, że...
świat w tej chwili...
doświadcza niezwykłej aktywności zjawisk paranormalnych.
Chcemy odpowiedzieć na to wyzwanie...
ponieważ jesteśmy pogromcami duchów!
To nie był mój pierwszy zły duch.
Jestem Nadeem.
Jak się okazało, jestem Ogniomistrzem,
tak jak kiedyś moja dadi.
Wygraliśmy?
Oprócz łapania duchów, co was łączy?
- Jesteśmy drużyną. - Rodziną.
- Jesteśmy Spenglerami. - Okay!
Wierz mi, nie chcesz być Groobersonem.
Może załóżcie sprzęt.
Dobra, tato.
Gary. Sorki.
Słyszałam.
Trevor! Kluczyki!
Nazwała mnie tatą.
Tak jest!
Jest dużo ludzi, więc jedź powoli. I rozglądaj się na boki.
DLA IVANA
POGROMCY DUCHÓW
Hej, to moja ciężarówka!
To moja ciężarówka!
Agata Deka