Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΑΘΗΝΑ - ΕΛΛΑΔΑ
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022
Σ' ευχαριστούμε, Θεέ μου, που είμαστε εδώ.
Που μας δίνεις σοφία.
Εσένα εμπιστευόμαστε, Μεγαλοδύναμε, για να μας οδηγείς και να μας φυλάς
σε ό,τι κάνουμε στο όνομα του Ιησού.
- Αμήν. - Αμήν.
Όταν μας έκανε ο μπαμπάς, δεν είχε καθόλου χρήματα.
Αλλά ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο.
Ήταν ο πλουσιότερος, επειδή είχε εμάς.
Λέτε να μας βλέπει και να 'ναι περήφανος για ό,τι καταφέραμε;
Θα ήταν πραγματικά περήφανος. Πολύ περήφανος.
Θα χαμογελούσε.
Γι' αυτόν είναι η άδεια θέση. Προς τιμήν του.
Εκεί ακριβώς κάθεται.
Μ' αυτά που έζησα και μ' αυτά που αντιμετώπισα,
η οικογένεια είναι το πιο ιερό και σημαντικό πράγμα,
και την έχω βαθιά μες στην καρδιά μου.
Ο κόσμος μπορεί να λέει ότι είμαι από τους καλύτερους στο σημερινό NBA,
αλλά εγώ δεν το βλέπω. Δεν το νιώθω.
Δουλεύω σκληρά και παλεύω για την επιβίωση,
γιατί φοβάμαι να γυρίσω πίσω.
Φοβάμαι μη χάσω όλα αυτά.
Με λένε Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Θέλω να παίξω στο NBA.
Με θεωρούν υπερβολικό.
Θέλω να γίνω MVP.
Γι' αυτό είμαι εδώ. Αυτή η νοοτροπία δεν αλλάζει.
Μεγάλωσα βλέποντας πολύ άσχημα πράγματα.
Ό,τι και να μου πεις δεν με ακουμπάει στο ελάχιστο.
ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ 34
- Γιάννης. - Γιάννης!
Γι' αυτό τον λένε Γκρικ Φρικ!
Ελάτε, πείτε γεια στην κάμερα.
Προσπαθώ να πετύχω κάτι που θα 'κανε περήφανο τον πατέρα μου.
Γιάννη, έχεις πράγματα να δώσεις στην κοινωνία.
Αντετοκούνμπο!
Δεν το πιστεύω.
Δεν υπάρχει αποτυχία.
Όλα είναι βήματα προς την επιτυχία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ FIBA ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2022
Ποιος είναι αυτός; Ποιος είναι ο κούκλος εκεί;
ΕΛΛΑΔΑ ΓΕΡΑ!
Ενόψει του Ευρωμπάσκετ του 2022,
οι τέσσερις αδερφοί Αντετοκούνμπο
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ, GAZZETTA.GR
κλήθηκαν για πρώτη φορά όλοι στην Εθνική Ανδρών.
Και μόνο να μπορείς να εκπροσωπείς τη χώρα μας
και να φοράς τη φανέλα μαζί με τ' αδέρφια σου είναι φοβερό.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ
Είναι μια ιστορία που θα λες κάποτε στα εγγόνια σου.
Να βλέπεις τον Γιάννη, τον Θανάση, τον Άλεξ και τον Κώστα στην ίδια ομάδα
ΧΑΡΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, SPORT24
είναι απίστευτο.
Μερικές φορές, δεν χρειάζεται καν να μιλήσουν μεταξύ τους.
Συνεννοούνται με τα μάτια.
ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΑΔΕΡΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗ
Είναι ελληνική έκφραση. Ταιριάζεις όπως το εσώρουχο στον πισινό.
Έχεις τόσο στενή σχέση με την οικογένειά σου,
σαν να είστε κώλος και βρακί.
Σαν εσώρουχο και πισινός.
Είναι μια έκφραση συχνή στα Ελληνικά.
Ο Θανάσης πάντα προσπαθεί να με προστατεύει και να με φροντίζει,
κι εγώ κάνω το ίδιο για τους δύο μικρότερους αδερφούς μου,
γιατί έτσι μας ανέθρεψε ο μπαμπάς μας.
Όλα μου τα παιδιά είναι στην Εθνική,
σε μια χώρα όπου δεν έχω καν άδεια παραμονής.
Είναι καταπληκτικό.
ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΗΤΕΡΑ ΓΙΑΝΝΗ
Υπέροχο.
Να φοράς αυτήν τη φανέλα
είναι μεγάλη υπόθεση.
Τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο.
Όλα κερδίζονται με ιδρώτα.
Κι ήταν έτσι από τότε που ήμασταν παιδιά.
ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ
ΜΗ ΟΙΚΕΙΟΣ - ΑΓΝΩΣΤΟΣ - ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ
Μεγάλωσα στην Πολιτεία Δέλτα της Νιγηρίας.
Είμαι Ίμπο. Ο σύζυγός μου είναι Γιορούμπα.
Ο σύζυγός μου αποφάσισε να φύγουμε.
Η ζωή στη Νιγηρία τις δεκαετίες του '80 και του '90
ΔΡ ΚΟΡΙΕ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ήταν ιδιαίτερα δύσκολη.
Είχαμε διαρροές πετρελαίου που άρχισαν να ρυπαίνουν το νερό.
Ο κόσμος δεν είχε πρόσβαση σε καλό πόσιμο νερό.
Οι υγειονομικές αρχές λένε ότι η αιθάλη στον αέρα
αυξάνει τις αναπνευστικές παθήσεις στην πολιτεία.
Το προσδόκιμο ζωής στην περιοχή είναι 40, δέκα χρόνια κάτω από τον εθνικό μέσο όρο.
Ο κόσμος αναγκάστηκε να αναζητήσει ευκαιρίες αλλού.
Κι η Ευρώπη προσφέρει ευκαιρίες που είναι αδύνατο να βρεθούν
σε πολλές αφρικανικές χώρες.
Φύγαμε
αναζητώντας πιο εύφορα λιβάδια,
αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.
Γι' αυτό φύγαμε.
Η απόφαση να φύγουμε ήταν δύσκολη,
γιατί στη Νιγηρία είχα ένα παιδί,
το οποίο θα άφηνα πίσω.
Το άφησα στη γιαγιά.
Μου ήταν δύσκολο
να τον αφήσω
πίσω.
Όταν έφυγαν,
αναγκάστηκαν να αφήσουν πίσω τον μεγάλο μου αδερφό, τον Φράνσις,
γιατί το ταξίδι ήταν δύσκολο. Δεν ήταν για παιδιά.
Σταμάτησα στην Ελλάδα και είπα "Εντάξει,
"εδώ υπάρχουν αρκετά για ένα νέο ξεκίνημα".
Το όνειρο κάθε πατέρα,
όπου και να πάει, είναι να παρέχει
μια καλύτερη εκπαίδευση στα παιδιά του.
Οφείλω
να ψάχνω μια καλή ζωή
για την επόμενη γενιά μετά από μένα,
δηλαδή τα παιδιά μου.
Γι' αυτό αποφάσισα να φύγω.
Όταν έφυγαν,
κυνηγούσαν μια καλύτερη ζωή. Είπαν "Εντάξει, πάμε κάπου αλλού.
"Εκεί δεν ξέρουμε κανέναν.
"Θα μαζέψουμε λίγα λεφτά για να βγάλουμε τον πρώτο μήνα
"και μετά θα πιάσουμε δουλειά".
Όλο το ρίσκο
έπεφτε στους γονείς μου,
καθώς πήγαιναν σε μια χώρα όπου δεν ήξεραν τη γλώσσα.
Δεν είχαν το ίδιο χρώμα.
Άφηναν πίσω τον μεγάλο μου αδερφό.
Είναι ο ορισμός της υπέρτατης θυσίας.
Οι γονείς μου δεν κατάφεραν ποτέ να φέρουν τον Φράνσις στην Ελλάδα.
Έκανα 26 χρόνια να δω τον Φράνσις.
Ο Θανάσης, ο Γιάννης, εγώ κι ο Άλεξ γεννηθήκαμε στην Ελλάδα.
Ο Θανάσης είναι δύο χρόνια μεγαλύτερος από τον Γιάννη.
Κι ο Γιάννης είναι τρία χρόνια μεγαλύτερος από μένα.
Εγώ, ο Κώστας, περνάω τέσσερα χρόνια τον Άλεξ.
Κατά τους ελληνικούς νόμους, όταν γεννιέσαι εδώ,
δεν παίρνεις αυτομάτως την ελληνική υπηκοότητα.
Έτσι, αν και έμενα εδώ, βασικά ήμουν κι εγώ παράνομος.
Η Ελλάδα υστερεί σημαντικά
σε θέματα μεταχείρισης των μεταναστών.
Πάντα ήμασταν στο περιθώριο.
ΑΛΕΞ ΜΙΚΡΟΣ ΑΔΕΡΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗ
Ήμασταν αναγκασμένοι να ζούμε στον φόβο.
Η Ελλάδα είναι μια κοινωνία λευκών.
Μέχρι την αλλαγή του αιώνα, δεν υπήρχαν πολλοί μετανάστες.
Από το 2000,
προέκυψε ξαφνικά μια τεράστια εισροή μεταναστών.
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Επιπλέον, η Ελλάδα πέρασε μια χρεωκοπία.
Η κυβέρνηση κατηγορείται ότι απέκρυψε την πραγματική οικονομική κατάσταση.
Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας πλησιάζει τα 420 δισεκατομμύρια δολάρια.
Πολλοί προσπαθούσαν να ρίξουν σε άλλους το φταίξιμο
για το ότι πεινούσαν ή ήταν άνεργοι,
και οι εύκολοι αποδιοπομπαίοι τράγοι ήταν αυτοί με διαφορετικό χρώμα.
Δεν νομίζω πως ήταν μόνο το χρώμα.
Μπορεί να ήσουν απλώς από άλλη χώρα.
Ή να είχες διαφορετικές πεποιθήσεις.
Διαφορετική θρησκεία, ας πούμε.
Υπήρχε μια οργάνωση που πλασαρόταν ως πολιτικό κόμμα,
η Χρυσή Αυγή.
Έβγαιναν στους δρόμους,
σπέρνοντας τη βία, κυνηγώντας μετανάστες.
Κυνηγώντας ανθρώπους όπως ο Γιάννης.
Αν ήταν καθημερινή κι έπρεπε να γυρίσουμε,
έπρεπε κάπως να γυρίσουμε σπίτι.
Δεν είχε λεωφορείο; Περπατούσαμε.
Ο Κώστας είναι τρία χρόνια μικρότερός μου, ο Άλεξ εφτά.
Τους ρωτούσα "Δεν μου λέτε, μπορούμε να φτάσουμε σπίτι σε δύο λεπτά;"
"Ναι, ας τρέξουμε".
"Ρε σεις, νομίζω πως κάναμε τρία λεπτά".
Ο Γιάννης κι ο Θανάσης κατάφερναν
να μας το παρουσιάσουν έτσι ώστε να νομίζουμε,
ως παιδιά, ότι παίζουμε ένα παιχνίδι.
Στο μυαλό μου πίστευα ότι είναι όντως ένα παιχνίδι,
ενώ εκείνος ήθελε να διασχίσουμε τρέχοντας την περιοχή,
για να μην πάθουμε τίποτα.
Τους έλεγα "Λοιπόν, νομίζω πως κάναμε τριάμισι λεπτά".
Ήταν χαρούμενοι, το πίστευαν.
Εμένα, όμως, έτρεμε το φυλλοκάρδι μου.
Ομάδες ανθρώπων έβγαιναν από το πουθενά και ήθελαν να μας σκοτώσουν.
Ήταν ένας σταθμός μετρό.
Εκείνοι είχαν τα γραφεία τους απέναντι.
Και ο σταθμός ήταν δύο στάσεις από το σπίτι που μέναμε.
ΕΝΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ
Πολλές φορές, αυτοί οι τύποι περίμεναν σε εκείνο τον σταθμό του μετρό
και όποιον έβλεπαν με σκούρο χρώμα τον έσερναν έξω από το βαγόνι.
Τον χτυπούσαν, τον λήστευαν ή τον εξευτέλιζαν.
Όσοι περνούσαν από εκεί και είχαν σκούρο δέρμα έσκυβαν,
για να φαίνεται άδειο το βαγόνι.
Ο Γιάννης πάντα είχε τον ρόλο του περήφανου μπαμπά.
Μας έλεγε "Παιδιά, κοιτάξτε γύρω σας.
"Όλοι αυτοί τρέμουν και φοβούνται μια ομάδα ανθρώπων,
"χωρίς να φταίνε σε τίποτα".
Θες το καλύτερο δυνατό για τα αδέρφια σου, οπότε...
Πω, ρε συ.
Δυσκολεύομαι να μοιράζομαι αυτές τις ιστορίες,
γιατί πάντα πάλευα να προστατέψω τα αδέρφια μου,
όσο καλύτερα μπορούσα.
Ήταν μικρός.
Δεν ήξερε τι γινόταν.
Αλλά...
Αλλά κρυβόταν, μόνο και μόνο
επειδή δεν άρεσε σε κάποιους.
Ως μετανάστης,
είσαι ένα τίποτα.
Προσευχόμουν.
"Θεέ μου, σε παρακαλώ, ελέησέ μας".
Πρέπει να προχωράς διαρκώς, να βρίσκεις νέους τρόπους να επιβιώνεις.
Κι αυτό κάναμε.
Οι γονείς μου πουλούσαν διάφορα.
CD, ρολόγια, γυαλιά ηλίου.
Ό,τι είχε πέραση κάθε εποχή.
Πηγαίναμε στην παραλία να πουλήσουμε γυαλιά,
να πουλήσουμε τσάντες, να πουλήσουμε πετσέτες.
Αφού δούλευαν και ο μπαμπάς και η μαμά, ποιος θα φρόντιζε εμάς;
Δεν είχαμε κανέναν, οπότε έπρεπε να πηγαίνουμε μαζί τους.
Πουλούσα πράγματα από τεσσάρων ετών.
Πάντα έκανα ό,τι μπορούσα για να βοηθάω την οικογένειά μου με κάθε τρόπο.
Δεν πουλούσα πράγματα για να βγάλω κέρδος.
Πουλούσα πράγματα, γιατί έπρεπε να φάω.
Γιατί έπρεπε να πάω σπίτι και να ψωνίσω τα τρόφιμα της μέρας.
Ήθελα να ζήσω, να επιβιώσω. Να φροντίσω την οικογένειά μου.
Αν δεν δουλέψεις, δεν τρως.
Για κάποιους, αυτά είναι μόνο λόγια.
Για μένα και τους δικούς μου, όμως, είναι τρόπος σκέψης.
Έτσι ζούσαμε.
Δεν ήξερα αν η μαμά κι ο μπαμπάς μου έτρωγαν.
Δεν είμαι σίγουρος. Ποτέ δεν τους είδα να τρώνε.
Η μαμά κι ο μπαμπάς είχαν έναν άγραφο κανόνα.
Τα παιδιά να μην πάνε ποτέ νηστικά για ύπνο.
Η μαμά κι ο μπαμπάς μπορεί να περνούσαν μέρες νηστικοί.
Το βασικό ήταν πάντα να έχουν φαΐ για τους τέσσερίς μας.
Αν δεν τους ταΐσεις σήμερα,
αύριο θα αρρωστήσουν. Τους βοηθάς να επιζήσουν.
Τους φροντίζεις.
Ακόμα κι όταν ένιωθα κούραση ή αδυναμία,
δεν το έδειχνα ποτέ.
Ήμασταν μαχητές.
Στην οικογένειά μου ήμασταν μαχητές και...
Δεν τα παρατούσαμε ποτέ.
Μέσα μου, ήξερα ότι το μέλλον θα ήταν λαμπρό.
Δεν το έβαζα κάτω.
Μπάσκετ έπαιξα πρώτη φορά όταν ήμουν έντεκα.
Με τον μπαμπά. Με μια μπάλα ποδοσφαίρου, νομίζω.
Κάναμε σουτ και μας έλεγε να σημαδεύουμε πάντα το ταμπλό.
"Αν τη χτυπήσεις στο ταμπλό, θα μπει".
Δεν ισχύει.
ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ 2006 ΗΠΑ - ΕΛΛΑΔΑ
Σπίτι είχαμε μια πολύ μικρή τηλεόραση.
Βλέπαμε έναν παίκτη, τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη.
Ο ψηλός έχει βγει μόνος του! Φοβερό κάρφωμα του Σχορτσανίτη!
Η μπάλα στον Μπέιμπι Σακ, που σκοράρει!
Νικούσε την ομάδα των ΗΠΑ.
Κυριαρχούσε στο γήπεδο, κι εγώ σκεφτόμουν "Είναι μαύρος
"και παίζει στην Εθνική Ελλάδας".
Δεν έχουν απάντηση για τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη.
Ποτέ δεν είχαμε Wi-Fi.
ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΦΕ
Υπήρχε κάτι που λεγόταν ίντερνετ καφέ.
Σε ένα ίντερνετ καφέ,
πήγαινες κι έδινες, ας πούμε, ένα ευρώ για μία ώρα ίντερνετ.
Βλέπαμε στιγμιότυπα από το ΝΒΑ.
Ρίκι Ρούμπιο, Μάτζικ Τζόνσον,
KD, Σκότι Πίπεν, Τρέισι ΜακΓκρέιντι, ΛεΜπρόν Τζέιμς, Πολ Πιρς.
Από Άλεν Άιβερσον μέχρι Μάικλ Τζόρνταν.
Τα αστέρια μάς θάμπωναν μέσα από μια οθόνη.
Ο υπάλληλος μας έλεγε "Εντάξει, παιδιά, τέλος χρόνου".
Εγώ έτρεχα στον ταμία. "Πάρε 50 λεπτά.
"Άφησέ με 20 λεπτά ακόμα, να δω το βίντεο".
"Μας δίνεις πέντε λεπτά ακόμα;" "Μόνο για σήμερα", απαντούσε.
"Τελευταία φορά, Γιάννη".
"Ναι, μόνο πέντε λεπτά ακόμα".
Όταν ήμουν δώδεκα ετών, είδα τους Λέικερς εναντίον των Σέλτικς.
Είδα τον Κόμπι Μπράιαντ.
Γκούγκλαρα "Πόσα λεφτά βγάζει ο Κόμπι Μπράιαντ;"
Κι η απάντηση ήταν κάτι του τύπου 28 με 30 εκατομμύρια δολάρια.
"Μαλάκα μου", λέω.
"Ζωάρα κάνει.
"Κι είναι διάσημος και...
"Χάρη στο μπάσκετ, χάρη σε κάτι που αγαπάει".
Θα μπορώ να φροντίσω την οικογένειά μου.
Το πήρα σοβαρά. Ήταν πολύ προσωπικό θέμα.
Το όραμά μου ήταν να δώσω τα πάντα,
γιατί μπορεί να μην έβγαζα 30 εκατομμύρια.
Μπορεί να έβγαζα 100.000.
Και πάλι, καλύτερα από το να σου κάνουν έξωση για 210 ευρώ.
Κάπου εκεί γύρω στα 15 μου,
αποφάσισα να αφοσιωθώ σ' αυτό.
Ο Θανάσης πήγε στον Φιλαθλητικό.
ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΟΣ Α.Ο.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
Πήγα κι εγώ μαζί του.
Όταν μπήκα στην ομάδα, δουλειά μου ήταν να σκουπίζω το παρκέ.
Το έκανα χίλιες φορές.
Είχα τη νοοτροπία ότι έπρεπε να κάνω κάτι για να επιβιώσω.
Δεν μπορούσα να κάθομαι και να περιμένω.
Την πρώτη φορά που ακούσαμε για τους αδερφούς Αντετοκούνμπο,
ΧΑΡΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
ήταν για τον Θανάση, όχι για τον Γιάννη.
Ο Θανάσης ήταν τρομερά αθλητικός.
Τον ήθελαν ομάδες από την πρώτη κατηγορία.
Φίλαθλοι άφηναν τα μεγάλα ονόματα κι έρχονταν να δουν εμάς,
γιατί το μπάσκετ που παίζαμε ήταν απίστευτο.
Είχαμε πια ακουστεί στην Ελλάδα.
Κάποια στιγμή, κάποιος είπε ότι ο Θανάσης είχε έναν μικρότερο αδερφό,
πιθανόν πιο ταλαντούχο.
Θα μας πεις το όνομά σου;
Με λένε Γιάννη Αντετοκούνμπο.
ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΟΣ Α.Ο. ΣΕΖΟΝ 2012-2013
Όλοι μιλούσαν για ένα ψηλό παιδί
με πελώρια χέρια και απίστευτη αλτικότητα,
οπότε θέλησα να τον δω ο ίδιος στο γήπεδο.
Ήταν σαν ένας νεαρός Μάτζικ Τζόνσον.
Πώς θα περιέγραφες το μπάσκετ που παίζεις;
Μπορώ να πηδήξω ψηλά. Μπορώ να σουτάρω. Να πασάρω.
Κάνω τα πάντα στο γήπεδο.
Η αντίληψη του παιχνιδιού. Αυτή ήταν η διαφορά.
Ήξερε τι γινόταν γύρω του,
παρότι δεν είχε παίξει οργανωμένο μπάσκετ ποτέ στη ζωή του.
Ήταν το πρώτο παιχνίδι που ήρθε να με δει ο μπαμπάς μου.
Έβαλα 27 πόντους, νομίζω, και κερδίσαμε.
"Γιάννη", μου είπε. "Τι, μπαμπά;"
"Είσαι αρκετά καλός".
Όλες οι ευρωπαϊκές ομάδες έρχονταν να τον τσεκάρουν.
Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο ήταν με την ισπανική Σαραγόσα.
Με αυτό θα έβγαζε κάπου 20.000 δολάρια τον χρόνο
ΑΛΕΞ ΣΑΡΑΤΣΗΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΓΙΑΝΝΗ
που, γι' αυτούς, ήταν ένα αστρονομικό ποσό.
Ήμουν 17 ετών, και το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν
να πάω με ένα φορτηγό
και να πω στους γονείς μου
"Πάμε.
"Πάρτε ό,τι θέλετε και βάλτε το στο φορτηγό".
Κι ο μπαμπάς μου είπε "Τίποτα δεν παίρνω. Πάμε να φύγουμε από δω".
Τι στόχο έχεις στην καριέρα σου;
Θέλω να παίξω στο NBA.
ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ - ΟΥΙΣΚΟΝΣΙΝ
Τότε, βοηθός γενικός διευθυντής ήταν ο Τζεφ Ουέλτμαν.
Πολύ απλά, μου είπε
ΤΖΟΝ ΧΑΜΟΝΤ ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΜΠΑΚΣ 2008-2017
"Χάμοντ, υπάρχει ένας νεαρός στην Αθήνα
"ο οποίος παίζει πολύ καλά
"κι αρχίζει να συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον.
"Πρέπει να τον δούμε", είπε.
ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΡΑΦΤ ΤΟΥ 2013
Ένα μικρό κλειστό στο κέντρο της Αθήνας, μιας μεγάλης μητρόπολης.
Ακριβώς πίσω μας, κάθονταν η μαμά κι ο μπαμπάς του.
"Άλλη κατάσταση", σκέφτηκα.
Πόσο συχνά πας να δεις κάποιον,
και την πρώτη φορά που μπαίνεις στο γήπεδο είναι όλοι εκεί;
Αυτός, τα αδέρφια του, η μαμά κι ο μπαμπάς του;
Τότε, είδαμε μόνο την προπόνηση.
Ήταν ο ψηλότερος του γηπέδου και έκανε τα πάντα.
Ντρίμπλαρε σαν πόιντ γκαρντ.
Έβλεπες ότι διέθετε εκπληκτική αντίληψη του παιχνιδιού.
Είδαμε έναν παίκτη με καταπληκτικό σώμα, απίστευτα μακρύ.
Με ψηλά πόδια, τρομερά μακριά χέρια, φαρδείς ώμους.
Έβλεπες μια σωματοδομή που θα μπορούσε να πάρει όγκο.
Αυτό που είδαμε μας άρεσε.
Δεν ξαναπήγαμε. Κρίναμε ότι δεν χρειαζόταν.
ΠΛΕΪ ΟΦ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ Α2
ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΟΣ - ΝΕΑ ΚΗΦΙΣΙΑ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013
Ντουζίνες σκάουτ του ΝΒΑ
συνέρρεαν σε ένα ταπεινό κλειστό μιας αθηναϊκής συνοικίας,
για να δουν τον νεαρό που αγνοούσαν ακόμα και οι Έλληνες.
Άρθρα στις ΗΠΑ άρχισαν να κάνουν λόγο για επιλογή του στο ντραφτ.
Οι Νιγηριανοί,
εκπρόσωποι της χώρας γέννησης των γονιών του,
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
εμφανίστηκαν επίσης από το πουθενά. Όρμηξαν και προσπάθησαν
να βγάλουν διαβατήριο στα αγόρια,
για να τα καλέσουν στην ολυμπιακή ομάδα, στην εθνική ομάδα τους.
Πήρε ελληνικό διαβατήριο,
επειδή η κυβέρνηση θέλησε να εξασφαλίσει ότι θα έπαιζε στην Εθνική Ελλάδας
και όχι στην Εθνική Νιγηρίας.
Η ζωή μου άλλαξε, βασικά, σε μία νύχτα.
Συνάντησα τον Πρωθυπουργό.
Και υπόψιν ότι, όταν ο πατέρας και η μητέρα μου
πήγαν να συναντήσουν τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ήταν παράνομοι.
Αν ο μπαμπάς μου έκανε βόλτα μόνος του και τον σταματούσαν στον δρόμο,
μπορούσαν να τον απελάσουν στη Νιγηρία.
Είναι ανακριβές ότι η ελληνική κοινωνία αγκάλιασε τον Αντετοκούνμπο.
Όποιος δεν είναι καλός αθλητής
δεν έχει καμία ευκαιρία
να αλλάξει τη ζωή του.
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΡΑΦΤ ΤΟΥ ΝΒΑ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013
Είχαμε κανονίσει να έρθει ο Γιάννης στις ΗΠΑ.
Πριν από την πτήση του,
μας παίρνει και λέει ότι δεν έρχεται χωρίς την οικογένειά του.
Αυτό ήταν αδύνατον. Οι δικοί του δεν είχαν χαρτιά.
Δεν είχαν διαβατήριο. Μόνο αυτός κι ο Θανάσης είχαν.
Του είπα, λοιπόν, "Αν δεν έρθεις,
"όλα αυτά τα σχέδια που έχουμε κάνει θα πάνε στράφι".
Ο πατέρας του τού είπε "Πρέπει να πας. Εντάξει θα είμαστε εμείς.
"Είναι σημαντικό για την οικογένεια. Θα μας αλλάξει τη ζωή".
Ήταν σχεδόν σαν... Πήρε την ευχή του πατέρα του.
ΣΠΑΝΙΟ ΕΥΡΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Ήμουν ευγνώμων αλλά και πολύ αγχωμένος.
Έξι μήνες πριν, πουλούσα διάφορα στους δρόμους.
Θυμάμαι που πήγαμε στο αεροδρόμιο.
Μας είχαν κλείσει διακεκριμένη θέση.
Ξέρετε πώς είναι τα καθίσματα που έχουν αυτό
το διαχωριστικό στη μέση; Γέρνω λίγο στο πλάι
και κοιτάζω πίσω σε φάση "Τι παίζει εδώ;"
Ήμουν εγώ, ο Θανάσης κι ο μάνατζέρ μου.
Μας έδειξε... Είχαμε τα χαρτιά και μας έδειξε την απόδειξη.
Έγραφε "22.800 ευρώ".
Κι εγώ σκέφτομαι "Να πάρει και να σηκώσει!
"Γιατί δεν μας έδινε απλώς τα λεφτά; Κι ας μέναμε σπίτι".
Μας σέρβιραν ποτά. Σου προσφέρουν σαμπάνια
ή διάφορα άλλα, κι εγώ σκεφτόμουν "Εμείς μάλλον δεν επιτρέπεται να πιούμε".
Ο Θανάσης είχε βγει πιο πολύ από το καβούκι του.
Ζήτησε να του φτιάξουν ένα Σίρλεϊ Τεμπλ.
Εγώ δεν ήξερα τι σκατά είναι το Σίρλεϊ Τεμπλ.
"Ναι, κι εγώ θέλω! Φέρτε και σε μένα".
Προσγειωθήκαμε, μπήκαμε στο αμάξι. Πήγαμε στη Νέα Υόρκη.
Ήταν σαν ελάφι που τυφλώνεται από φώτα.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΥ ΜΑΝΑΤΖΕΡ
Είχε χαζέψει με τους ουρανοξύστες.
- Τι χαμπάρια, μικρέ; - Πώς πάει;
Τον ρώτησα "Τι έχεις φέρει για να φορέσεις;"
Μου κάνει "Τι εννοείς; Έχω το σορτσάκι μου της Nike και..."
"Για κάτσε, μισό".
Έπιασα το κινητό μου
και γκούγκλαρα τι φορούσαν στο προηγούμενο ντραφτ.
Κοστούμι δεν είχα φορέσει ποτέ στη ζωή μου.
Έπρεπε να βρω κάποιον που να είναι στη Νέα Υόρκη,
για να του ράψει ένα κοστούμι.
Ο Θανάσης το έχει πιο πολύ με τη μόδα.
Εκείνος είναι σε φάση "Ναι, θα φορέσω αυτό.
"Λέω να διαλέξω τούτο.
"Και θα φορέσω γυαλιά κι ένα βραχιόλι,
"και θα διαλέξω και παπούτσια".
Εγώ τον κοιτάζω σε φάση...
"Καλά, ό,τι πεις.
"Μια απ' τα ίδια κι εγώ".
Καλώς ήρθατε στο Ντραφτ του ΝΒΑ για το 2013.
ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013
Στο νούμερο ένα, οι Κλίβελαντ Καβαλίερς επιλέγουν
τον Άντονι Μπένετ.
Στο νούμερο τέσσερα, ο Κόντι Ζέλερ.
Πέμπτη επιλογή, ο Άλεξ Λεν.
Ήταν ένα μείγμα πολλών συναισθημάτων. Έξαψης, άγχους.
Στο νούμερο 14 του Ντραφτ του ΝΒΑ για το 2013,
οι Γιούτα Τζαζ επιλέγουν τον Σαμπάζ Μουχάμεντ.
Σειρά έχουν τώρα οι Μιλγουόκι Μπακς.
Όλη την ώρα, είχα το κεφάλι μου κάτω.
Προσευχόμουν συνέχεια, κάπως έτσι...
Κοιτάζω στη σκηνή.
Αυτός κοίταξε το χαρτί
και δυσκολευόταν να το πει. Τότε σκέφτηκα
"Θεέ μου, εμείς είμαστε".
Με το νούμερο 15 του Ντραφτ του ΝΒΑ για το 2013,
οι Μιλγουόκι Μπακς
- επιλέγουν τον Γιάννη Αντετοκούνμπο... - Γιάννης Αντετοκούνμπο,
από την Αθήνα, Ελλάδα.
Αγκάλιασα τον αδερφό μου και ανέμισα τη σημαία.
Δουλέψαμε πολύ σκληρά, και ο Θεός μάς έδωσε μια ευκαιρία.
Πήγα και έδωσα το χέρι μου στον κομισάριο.
Εκείνος μου είπε "Κοίτα προς τα εκεί". Κοίταξα.
Και μετά "Κοίτα και προς τα εκεί". Κοίταξα, χαμογέλασα.
"Ευχαριστώ", μου είπε. "Το ταξίδι σου αρχίζει".
Πήδηξα από τη χαρά μου.
Παραλίγο να χτυπήσω. Είπα "Θεέ μου.
"Όλα άλλαξαν. Ο γιος μου πάει στο ΝΒΑ. Θεέ μου".
Μαζί μου ο νεότερος παίκτης του ντραφτ,
- Γιάννης Αντετοκούνμπο. - Ναι.
Το πρόφεραν λάθος εκατομμύρια φορές,
ΚΕΝΙ ΣΜΙΘ ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ
σε σημείο γελοιότητας.
Γιάννης Αρλέμπο.
Γιάννης Αντεκούνμπο.
- Γιάννης Ανουτοκούνμπο. - Αντετοκούνμπο.
Νομίζω πως το πέτυχα.
Κοίταξα το κινητό. Όταν πήγα εκεί, είχα κάπου
400 ακόλουθους.
Όποτε πατούσα ανανέωση, ξαφνικά ανέβαιναν. Χίλιοι,
2.000, 3.000, 4.000, μέχρι που έφτασαν κάπου 50.000.
50.014 ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ
Ποια πρόκληση σε φοβίζει περισσότερο,
το μπασκετικό κομμάτι ή η διαφορετική κουλτούρα;
Στην αρχή, η διαφορετική κουλτούρα.
Αυτό είναι σίγουρο, γιατί...
έζησα στην Ελλάδα 18 χρόνια και δεν είχα βγει ποτέ απ' τη χώρα.
Θα είναι λιγάκι δύσκολο,
αλλά θα έχω μαζί μου την οικογένειά μου,
κι έτσι θα γίνει εύκολο.
ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ, Ο ΑΚΕΡΑΙΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ
Όταν ζεις εκτός ΗΠΑ, ξέρεις το Σικάγο, τη Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι, καταλαβαίνετε.
Αυτές τις πόλεις. Το Μιλγουόκι δεν το είχα ξανακούσει.
Δεν ήξερα καν ότι υπάρχει Μιλγουόκι.
Οι Μπακς δεν σταματούν εδώ
Για τον κόσμο του ΝΒΑ, είναι μάλλον μια ενδιάμεση στάση.
ΤΖΕΪΣΟΝ ΚΙΝΤ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΜΠΑΚΣ 2014-2018
Πριν από την επόμενη πόλη.
Στη σκιά του Σικάγο.
ΕΡΙΚ ΝΕΜ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΜΠΑΚΣ
Είναι περήφανη ομάδα. Αυτό έχει τις ρίζες του
στην ένταξη του Καρίμ Αμπντούλ-Τζαμπάρ στην ομάδα, στη δεύτερη σεζόν της.
Οι Μιλγουόκι Μπακς είναι πρωταθλητές.
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΝΒΑ 1971
Έκανες μεγάλο παιχνίδι. Συγχαρητήρια για το MVP.
Ευχαριστώ πολύ.
Τελικά, το Μιλγουόκι τού έπεσε μικρό.
Ο Καρίμ Αμπντούλ-Τζαμπάρ θα γίνει επισήμως μέλος των Λος Άντζελες Λέικερς.
Είναι πιο ευτυχισμένος στο Λος Άντζελες.
Ποιος δεν θα ήταν; Το Μιλγουόκι δεν είναι σπουδαίο μέρος.
Μετά απ' αυτό, παλεύεις να βρεις πώς θα χτίσεις μια νέα ομάδα
ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΣΕΖΟΝ ΤΩΝ ΜΠΑΚΣ
χωρίς κανέναν μεγάλο παίκτη.
Οι Μπακς έχουν δικαίωμα να σε επιλέξουν,
ως οι χειρότεροι στο περσινό πρωτάθλημα.
Ποτέ δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν την κρίση.
Δεν έφτασαν σε τελικούς ΝΒΑ.
ΤΕΛΙΚΟΙ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 2001 ΜΠΑΚΣ - ΣΙΞΕΡΣ
Αξίζουν εύσημα στους Μπακς. Ρεκόρ νικών 15ετίας.
Μια υπέροχη σεζόν, με απογοητευτική κατάληξη.
Έγινε μάχη. Θυμάμαι
ΤΖΙΜ ΠΑΣΚΕ ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ ΜΠΑΚΣ 1986-2021
ότι οι πωλητές εισιτηρίων δούλευαν ακατάπαυστα.
Το εμπόριο ελπίδας ήταν τρόπος ζωής στο Μιλγουόκι για πολύ καιρό.
ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ψάχνοντας απεγνωσμένα για ενίσχυση στους ψηλούς,
οι Μπακς επέλεξαν έναν 18χρονο Έλληνα φόργουορντ ύψους 2,08.
Μιλγουόκι Μπακς!
ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΜΠΑΚΣ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2013
Γεια σας.
- Καλώς τον. - Καλώς ήρθες.
Χαίρω πολύ. Τι κάνετε;
- Γιάννη. - Ναι.
- Τι κάνετε; - Χαίρω πολύ.
- Χαίρω πολύ. Τι κάνετε; - Χάρηκα. Καλώς όρισες.
- Από δω ο Τζαμάλ. - Χαίρω πολύ. Τι κάνετε;
Έχεις βγει καθόλου να δεις το Μιλγουόκι;
- Όχι. - Όχι ακόμα;
Όχι ακόμα.
Τι είναι αυτά;
Τα τρόπαια.
Το βραβείο MVP του NBA.
Οι Μπακς ήταν οικογενειακή επιχείρηση.
Ωραία.
Δεν είχαν πόρους ανάλογους με τις ομάδες των μεγάλων αγορών του ΝΒΑ.
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ
Οι Μπακς έκαναν προπόνηση στο Κέντρο Αρχιεπισκόπου Κάζινς,
στα νότια της πόλης.
Εκεί ήταν η έδρα της Αρχιεπισκοπής Μιλγουόκι.
Εκεί έμεναν ο Αρχιεπίσκοπος και άλλοι ιερείς.
Θύμιζε κλειστό γήπεδο μπάσκετ ιδιωτικού σχολείου.
ΚΡΙΣ ΜΙΝΤΛΕΤΟΝ ΦΟΡΓΟΥΟΡΝΤ ΜΠΑΚΣ
Έρχονταν οι ιερείς να παίξουν μπάσκετ
στα διαλείμματά τους, μετά τη δική μας προπόνηση.
Έμπαιναν καρφί στο κλειστό πριν τελειώσει η προπόνηση,
έβαζαν φανέλες και σαλιάρες και στέκονταν στη γωνία,
σαν να έλεγαν "Άντε, φύγετε απ' το γήπεδό μας.
"Τελειώσατε ή όχι, δεν μας νοιάζει, μία η ώρα εμείς μπαίνουμε να παίξουμε.
"Γιατί έτσι. Αν θέλετε να κάνετε σουτ,
"θα περιμένετε να τελειώσουμε πρώτα".
Το Κέντρο Κάζινς ήθελε πολλές επισκευές.
Κάποιες φορές χαλούσε κάποιο φως.
Άλλες φορές, υπήρχε κάποια διαρροή και βάζαμε κουβάδες στο παρκέ
για να μαζεύουν το νερό, και κάναμε προπόνηση γύρω τους.
Για μένα, το Κέντρο Κάζινς ήταν τα πάντα. Για άλλους, ίσως όχι.
Είχαν συνηθίσει σε καλές εγκαταστάσεις. Πήγαιναν σε κολέγια,
σε μεγάλα πανεπιστήμια με καλύτερες εγκαταστάσεις
από τους Μπακς. Εγώ το λάτρευα.
Θεωρώ ότι ένιωθε άνετα,
επειδή του θύμιζε στοιχεία της πατρίδας του.
ΤΖΕΪΣΟΝ ΚΙΝΤ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΜΠΑΚΣ
Ωραία.
Σουτ με άλμα.
Ο Γιάννης δεν είχε περάσει ιατρικά
όταν τον επιλέξαμε στο ντραφτ.
Ένα.
Τον επιλέξαμε χωρίς να τον έχουν δει οι γιατροί μας.
Ανέβα!
Ωραία.
Δεν πειράζει.
Όταν μπήκα στο ΝΒΑ, είπαν ότι ήμουν 93 κιλά.
Ψέματα. Ήμουν 86,5.
Εκείνη τη μέρα είχα φάει δύο χάμπουργκερ.
ΑΛΕΞ ΣΑΡΑΤΣΗΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΓΙΑΝΝΗ
Του έκαναν εξετάσεις αίματος και έκριναν ότι είχε έντονη αναιμία.
Πρέπει να τρώει κρέας, να μπει σε σοβαρό πρόγραμμα διατροφής.
Εντυπωσιάστηκαν που οι αυξητικές πλάκες δεν είχαν σχηματιστεί πλήρως,
άρα θα ψήλωνε κι άλλο.
Σε εκείνο το σημείο, ήταν κάπου 2,04.
Πάμε. Έφυγες!
Ωραία. Πάμε!
Εγώ ασχολιόμουν βασικά με την ανάπτυξη των νεαρών παικτών.
Είχα την ευθύνη του.
Ήταν 18 ετών και ερχόταν από άλλη χώρα.
Όλα ήταν καινούργια για αυτόν.
ΤΖΟΣ ΟΠΕΝΧΑΪΜΕΡ ΒΟΗΘΟΣ
Κι όταν λέω όλα, εννοώ όλα.
Στη χώρα μου, στο τέλος κάθε προπόνησης,
παίρνεις τα άπλυτά σου, τα βάζεις στο σακίδιο,
πας σπίτι και τα πλένεις.
Μετά την προπόνηση, έβγαλα τα ρούχα μου
κι ετοιμαζόμουν να τα βάλω στο σακίδιο
για να τα πλύνω στο σπίτι.
Και μου κάνει "Τι κάνεις εκεί, βρε;"
"Συγγνώμη. Δεν καταλαβαίνω.
"Παίρνω τα ρούχα σπίτι, για να τα πλύνω και να τα φέρω καθαρά αύριο".
"Όχι, όχι", μου λέει. "Γιάννη, εδώ τα πλένουμε".
"Μπορώ να τα πλύνω εδώ;", τον ρωτάω.
"Όχι, όχι. Εμείς τα πλένουμε εδώ".
"Εσείς πλένετε τα δικά μου ρούχα;"
"Ναι", μου λέει. "Θα έρθεις αύριο και θα είναι πλυμένα".
"Καλά", του λέω.
"Λατρεύω το ΝΒΑ".
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δοκίμασε το πρώτο του κορν ντογκ
και προφανώς του άρεσε.
"Δοκίμασα πρώτη φορά κορν ντογκ. Ζήτω η Αμερική, λέμε".
- Θα ήθελα τρεις φράουλες. - Δεν είχε ιδέα τι είναι το σμούθι,
ΚΡΙΣ ΜΙΝΤΛΕΤΟΝ ΦΟΡΓΟΥΟΡΝΤ ΜΠΑΚΣ
μέχρι που δοκίμασε ένα όταν ήρθε εδώ.
Νομίζω πως του άλλαξε τη ζωή.
Πάμε, πέτα το!
Έχουμε μπόλικο ζυμάρι.
Εντάξει.
Έχει περιέργεια.
Κάνει ερωτήσεις.
Ήμασταν στο Λας Βέγκας για ένα καμπ του ΝΒΑ,
και του είπα "Πάμε να φάμε σ' αυτόν τον μπουφέ".
"Μπορώ να φάω ό,τι θέλω;", με ρώτησε. "Ναι", λέω.
"Βάλε όσο θες".
Σηκώνω το κεφάλι και τον βλέπω να πλησιάζει
με όσα πιάτα χωρούσαν στα χέρια του.
Τον κοιτάζω και μου λέει "Έκανα κάτι κακό;"
"Όχι. Αλλά δεν είναι ανάγκη να τα πάρεις όλα με τη μία".
Μπορώ να πάρω τα λεφτά;
Μπορώ;
Ρίξε κάτι μέσα και κάνε μια ευχή.
- Να το ρίξω μέσα και να κάνω μια ευχή; - Ναι.
Να σου πω τι θα ευχηθώ;
- Θες να μου πεις; - Όχι.
- Κράτα το μυστικό. - Έγινε.
Με μεγάλωσαν έτσι, ώστε να εκτιμώ κάθε δολάριο.
ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
Δεν παρασύρθηκα. Δεν αγόρασα πράγματα.
ΕΞΑΡΓΥΡΩΣΗ ΕΠΙΤΑΓΩΝ
Μας έστελνε χρήματα.
Από τότε, δεν μας έλειψαν ποτέ.
Έκανα συνεχώς την ίδια διαδρομή.
Τραβούσα χρήματα, έστελνα χρήματα.
Μια φορά, μετά τη συναλλαγή, μπαίνω σε ένα ταξί.
Του λέω "Θέλω να με πάτε στο Μπράντλεϊ Σέντερ".
Μου κάνει "Δεν δεχόμαστε κάρτες.
"Μόνο μετρητά".
"Καλά", λέω. "Δώστε μου ένα λεπτό". Πάω στο ΑΤΜ.
"Η συναλλαγή σας δεν μπορεί να εκτελεστεί", γράφει.
Αλλά δεν καταλάβαινα, γιατί τα Αγγλικά μου ήταν χάλια.
Βασικά, είχα περάσει το ημερήσιο όριό μου.
"Μάλιστα", λέω. Σε 30 λεπτά, έχουμε αγώνα.
Καλά, λοιπόν.
Έτρεξα δύο τετράγωνα, οκτώ τετράγωνα, 12 τετράγωνα.
Δεν έχω ξανανιώσει τόσο κρύο. Τα χέρια μου δεν τα ένιωθα.
Ήταν ο πιο βαρύς χειμώνας στα τελευταία περίπου 73 χρόνια,
κι εγώ δεν είχα πανωφόρι.
Όλοι μου έλεγαν "Πάρε βαρύ παλτό".
"Μπα, καλά είμαι".
Δεν καταλάβαινα τι εννοούσαν, γιατί δεν είχα μείνει καιρό στο Μιλγουόκι.
Τώρα καταλαβαίνω.
Φοβήθηκα ότι δεν θα τα κατάφερνα.
Τότε εμφανίστηκαν κάποιοι, μια οικογένεια.
"Εσύ δεν είσαι αυτός που πήραν οι Μπακς στο ντραφτ;"
"Ναι", τους λέω.
"Κύριε, κυρία, πάτε στον αγώνα;" "Ναι", μου απαντάνε.
"Μήπως γίνεται να με πετάξετε στο γήπεδο, σας παρακαλώ;"
Και μου λένε "Ναι".
Μπήκα στο αμάξι.
"Ευχαριστώ".
Σταμάτησαν στο Μπράντλεϊ Σέντερ και τον άφησαν.
Τον είδα να βγαίνει από το αυτοκίνητο.
Τον ρώτησα "Ποιοι σε έφεραν;"
"Δεν ξέρω", μου απάντησε.
Τον ρώτησα γι' αυτούς. Είπε πως ήταν συμπαθέστατοι.
Έχει αυτήν την καλοσύνη.
Έβλεπε το καλό στους άλλους. Βλέπει το καλό σε όλους.
Αυτό είναι το πρώτο αμάξι που οδηγώ στη ζωή μου.
Βγάλε φλας. Μην το παραλείπεις.
Είχαμε έναν αναλυτή βίντεο, τον Ρος.
Έκανε, ας πούμε, μαθήματα οδήγησης στον Γιάννη.
Από δω ο Ρος. Ο δάσκαλός μου.
Σταματάς εντελώς
και περιμένεις να αδειάσει ο δρόμος.
Ακούστε. Έτσι για να ξέρετε,
οδηγώ καλύτερα απ' αυτόν.
Τον βλέπεις να γελάει και να αστειεύεται στο αμάξι με τον Ρος.
ΑΛΕΞ ΣΑΡΑΤΣΗΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΓΙΑΝΝΗ
Από κάτω κρυβόταν μια βαθιά στενοχώρια.
Μια βαθιά... μοναξιά.
Πριν από το ντραφτ, ο Άλεξ είχε πει ότι έπρεπε να έρθει κι η οικογένειά του.
Πλέον αυτός ήταν εδώ.
Έπρεπε να φέρουμε και τους δικούς του.
Τότε συνειδητοποιήσαμε τις δυσκολίες.
Προσπαθούσε να βγάλει βίζα
ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΑΔΕΡΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗ
για μένα, τον Άλεξ, τη μαμά και τον μπαμπά.
Κάποια στιγμή, μας πέρασε από το μυαλό ότι ίσως να μην καταφέρναμε να πάμε.
ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΑΘΗΝΑ, ΕΛΛΑΔΑ
Δεν είχαν ελληνικό διαβατήριο.
Οπότε η αμερικανική κυβέρνηση μας έλεγε
"Προσπαθείτε να φέρετε κάποιους από την Ελλάδα
"χωρίς ελληνικό διαβατήριο.
"Δεν γίνεται. Δεν μπαίνεις έτσι στη χώρα".
Πρώτη φορά ήμουν μακριά από την οικογένειά μου.
Ήρθα εδώ. Στα 18 μου.
Έπρεπε να τα μάθω όλα μόνος μου.
Στο ΝΒΑ, μετά την προπόνηση,
δεν κάνεις πράγματα μαζί με την ομάδα.
Μετά την προπόνηση,
όλοι έχουν το πρόγραμμά τους, την οικογένειά τους. Είναι απασχολημένοι.
Εγώ ήμουν παιδί.
Τον θυμάμαι να έρχεται στο γραφείο μου και να ρωτά συνεχώς
"Πόσο καιρό λέτε να πάρει; Πότε μπορεί να γίνει;
"Πότε θα μπορέσουν να έρθουν;"
Κάθε βδομάδα, του χτυπούσα την πόρτα.
"Άντε πάλι", θα σκεφτόταν αυτός.
"Τι γίνεται; Πού είναι η οικογένειά μου;"
Δύο μέρες μετά, "Πού είναι η οικογένειά μου;
"Θα σας χτυπάω την πόρτα κάθε μέρα, μέχρι να έρθει".
ΜΠΑΚΣ
"Σέβομαι όλα όσα έχετε κάνει για μένα και το πώς μου έχετε φερθεί,
ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΣΚΕΨΕΩΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ
"αλλά αυτό το κάνω για την οικογένειά μου. Δεν το κάνω για μένα.
"Αν δεν μπορώ να τη βοηθήσω, δεν θέλω να παίζω μπάσκετ.
"Τα παρατάω".
Με πήρε και μου είπε "Αν δεν έρθετε, γυρίζω πίσω".
"Όχι", του είπα. "Ερχόμαστε. Η βίζα προχωράει".
Όταν αρνήθηκαν στην οικογένειά του την έκδοση βίζας για δεύτερη φορά,
είπε "Αν δεν την πάρουν με την τρίτη και πάρει καμιά δεκαετία,
"ξεχνάμε το ΝΒΑ. Γυρίζω σπίτι".
Κάναμε τρίτη απόπειρα.
Όλοι ενώσαμε τις δυνάμεις μας
για μια νομικά πλήρη αίτηση.
Ο γερουσιαστής Κολ, τότε ιδιοκτήτης των Μπακς,
πήρε τηλέφωνο τον υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι.
Ο γερουσιαστής Κέρι, ως χάρη στον γερουσιαστή Κολ,
μίλησε με τους αρμόδιους για να εξασφαλίσει
ότι η οικογένεια θα έπαιρνε τη βίζα.
Θυμάμαι να πηγαίνω στην πρεσβεία
με τους γονείς μου για το τελευταίο ραντεβού
και να μιλάω με τον υπάλληλο.
Πήραμε βίζα,
γυρίσαμε σπίτι, και ήταν σαν γιορτή.
Μετά, φύγαμε αμέσως για ΗΠΑ.
ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ
2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2014
Περιμένω, και περιμένω, και περιμένω.
Και ξαφνικά βλέπω να βγαίνει ένα ψηλόλιγνο παιδί.
"Δεν είμαστε καλά, ο Κώστας είναι αυτός.
"Δες πώς ψήλωσε!
"Κάτσε καλά!"
Μετά, βλέπω τον Άλεξ.
Είχε αφρατέψει. "Τι τρως εσύ;", του λέω.
"Σίγουρα τρως καλά, με όλα αυτά τα λεφτά που σας στέλνω".
Μετά, είδα τους γονείς μου.
Ήταν καταχαρούμενοι.
Μας είπε "Ήρθα με λιμουζίνα".
Και μας πήγε στο σουπερμάρκετ με λιμουζίνα.
Μετά το ανέβασε στο Instagram
και στο Facebook, λέγοντας
"Μπαμπά και μαμά, καλώς ήρθατε στην Αμερική".
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΣΜΟΥΘΙ
Ήταν πολιτισμικό σοκ.
Ποτέ δεν είχα ξαναβρεθεί σε τέτοιο μέρος.
Δεν φανταζόμουν καν ότι υπήρχαν τέτοια μέρη.
Ήταν σαν...
Σαν τη Γη της Επαγγελίας.
Το πρώτο μέρος που μας αποδέχτηκε
και η πρώτη πόλη όπου κατάφερα να δημιουργήσω κάτι.
Μπορείτε να πάρετε Gatorade. Από εδώ.
Εκεί έχει σνακ, εδώ μερικά φρούτα.
Εδώ το ψυγείο.
Όλα καλά πράγματα. Και...
Εδώ συνήθως μου βάζουν κινησιοταινία ή κάνω λίγες διατάσεις
με τους γυμναστές μου.
Θες να κρατήσεις την μπάλα;
Βλέπω φοράς κασκόλ Μιλγουόκι Μπακς.
Δεν υπάρχει αμφιβολία για τον αρχηγό της οικογένειας.
Ήταν ο πατέρας.
Έβλεπες, όμως, την αλλαγή ρόλων,
και τον Γιάννη να τους δείχνει τώρα τα κατατόπια.
Επίσης, τους βοηθάει στην επικοινωνία με τους άλλους.
Κατά κάποιον τρόπο, οι ρόλοι αντιστρέφονται.
Αλλά με τον μέγιστο δυνατό σεβασμό.
Μπορεί σε 15, σε 20 χρόνια, να είναι κι η δική μου φανέλα εκεί πάνω.
Ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί,
αλλά μακάρι ο αριθμός μου να είναι εκεί πάνω, δίπλα στου Καρίμ
και των άλλων. Όπως του Όσκαρ Ρόμπερτσον.
Πολύ χαρούμενος. Αλήθεια.
Ανυπομονώ να τελειώσει η συνέντευξη, να κάνω ντους και να φύγω...
Να πάω σπίτι, να παίξω με τα αδέρφια μου, να ετοιμαστώ για τον αγώνα.
Πρώτη φορά έρχονται να με δουν σε αγώνα ΝΒΑ.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένος... Πολύ χαρούμενος.
ΝΙΚΣ - ΜΠΑΚΣ 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2014
Στη Νέα Υόρκη, μπόρεσαν για πρώτη φορά να παρακολουθήσουν αγώνα.
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Πολύ ξεχωριστή βραδιά γι' αυτόν.
Τι ευλογία για την οικογένεια.
Ο Γιάννης μού είπε "Έχε τον νου σου όταν σηκωθώ από τον πάγκο απόψε".
Είπα "Για να δω πώς θα παίξει το παιδί. Για να δω".
Μετά, όταν κάρφωσε...
Παίρνει ο Αντετοκούνμπο, πασάρει στον Μπράντον Νάιτ.
Ντράιβ μπροστά στον Χάρνταγουεϊ... Όχι, το Αλφάβητο καθαρίζει τη φάση!
Τι λες τώρα!
Έκανα ρεκόρ καριέρας.
Το καλύτερο παιχνίδι μου στη σεζόν. Ένιωθα καλά. Ήμουν χαρούμενος.
Τότε ήταν που το όνειρο έγινε πραγματικότητα.
Ούτε στο ντραφτ, ούτε στο συμβόλαιο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΥ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΓΙΑΝΝΗ
"Είμαστε όλοι μαζί και ζούμε το όνειρο".
Πώς σας έκανε να νιώσετε;
Μπαίνει στον αγώνα, και η εξέδρα παραληρεί για τον γιο σας.
Περιγράψτε μας τα συναισθήματά σας.
Είναι καταπληκτικό.
Υπέροχο.
Ναι, υπέροχο. Καταπληκτικό.
Είμαστε πολύ χαρούμενοι. Πάρα πολύ.
Ναι.
Επιλέχθηκε στον πρώτο γύρο του ντραφτ.
Και μόνο γι' αυτό, λοιπόν, κερδίζει αρκετά χρήματα.
Εκείνη την εποχή έμενε σε ένα δυάρι, σε συγκρότημα κατοικιών.
Ήταν μια χαρά για έναν νεαρό παίκτη.
Τον κάλυπτε.
Λίγο μετά, όμως, ήρθαν όλοι.
Η μητέρα, ο πατέρας και τα δύο αδέρφια του.
Δεν μετακόμισαν. Έμειναν εκεί.
Οι γονείς στο ένα υπνοδωμάτιο, τα αδέρφια του στο άλλο.
Νομίζω πως ο Γιάννης ήταν...
Είχε μια μικρή τραπεζαρία. Εκεί κοιμόταν.
Αυτό σου λέει πολλά για το ποιοι είναι
και πόσο έχουν ανάγκη ο ένας τον άλλο.
- Λόγια, έτσι ακριβώς. - Τα αλλάζει.
Για μένα, σπίτι είναι όπου βρίσκεται η οικογένειά μου.
Κι αυτό ισχύει από τότε που ήμασταν παιδιά.
Τα σπίτια που μείναμε.
Μέναμε σε ένα υπόγειο,
κάτι σημαντικό για μετανάστες, επειδή το νοίκι είναι φτηνότερο.
Μείναμε σε σπίτια χωρίς δωμάτιο για τους γονείς.
Τα παιδιά κοιμόντουσαν μέσα,
κι η μαμά με τον μπαμπά μου στο καθιστικό.
Κανείς δεν θα ήθελε να μένει εκεί,
αλλά για μένα ήταν σαν παλάτι.
Όταν μεγαλώνεις έτσι, δεν καταλαβαίνεις τη διαφορά.
Νομίζεις ότι είναι ο κανόνας.
Ζούσαμε με ορίζοντα μέρας, ούτε καν μήνα.
Μέχρι τα οκτώ μου, θυμάμαι να αλλάζουμε οκτώ κι εννιά σπίτια.
Μια φορά, πήγαμε να μπούμε σπίτι μας.
Δεν μπορούσαμε.
Ο μπαμπάς αναρωτιόταν "Μα τι γίνεται; Δεν μπαίνει το κλειδί".
Ο σπιτονοικοκύρης είχε αλλάξει κλειδαριά.
Όταν σου κάνουν έξωση, δεν κάνεις μια βδομάδα να πάρεις τα πράγματα.
Φεύγεις γρήγορα.
Αν σου πουν να φύγεις
και δεν φεύγεις, φωνάζουν την αστυνομία.
Έπρεπε να πάρουμε τα πράγματά μας.
Εννοείται ότι δεν είχαμε λεφτά
για κανένα μεγάλο φορτηγό ή εταιρεία μετακομίσεων.
Δεν ξέραμε πώς να μεταφέρουμε το ψυγείο.
Πρότεινα στον μπαμπά να το βάλουμε πάνω στο σκέιτμπορντ.
Το βάλαμε πάνω στο σκέιτμπορντ
και το σπρώχναμε στον δρόμο.
Αυτό το κάναμε γύρω στα μεσάνυχτα, για να μη μας δει κανείς.
Είχαμε ο ένας τον άλλον, κι αυτό είχε σημασία.
Ποτέ δεν είχαμε παιχνίδια και αρκουδάκια και τα σχετικά.
Αλλά πάντα είχαμε ο ένας τον άλλο.
Από τότε που ήρθαν, ήταν πιο χαρούμενος.
Ένιωθε ότι μπορούσε πραγματικά να συγκεντρωθεί
σε αυτό που ήρθε να κάνει, στην εξέλιξη της καριέρας του.
Φαίνεται ότι μετράει για σένα. Τα μάτια σου έλαμψαν.
Ναι. Μετράει. Θέλω να γίνω MVP.
Θέλω να γίνω MVP. Ναι.
Πολύ γρήγορα, το σώμα του άρχισε να αλλάζει.
Όταν πήρε την τελική του μορφή, είχε πάνω από 20 κιλά μύες.
Σε έναν αγώνα νωρίς στα πλέι οφ,
ο Μάικ Ντανλίβι Τζούνιορ τον γκρέμισε στη μία άκρη.
Δεν το είδε κανείς.
Ο Μάικ έτρεξε μπροστά, κι ο Γιάννης τον κυνήγησε.
Πάρ' τον κάτω! Φαινόταν το πράγμα.
Αυτή η φλόγα εντυπώθηκε στο μυαλό μου.
Προσέξτε τον Γιάννη. Σαφώς το έκανε εσκεμμένα.
Έχω την αίσθηση ότι ο Γκρικ Φρικ θα αποβληθεί γι' αυτό.
Σ' ένα πλακάτ έγραφε "Γκρικ Φρικ".
ΤΡΕΜΕΤΕ ΤΟΝ ΓΚΡΙΚ ΦΡΙΚ
Στην αρχή, μας προκαλούσε αμηχανία.
Άσχημο να σε λένε φρικιό.
ΑΛΕΞ ΣΑΡΑΤΣΗΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΓΙΑΝΝΗ
Αλλά μετά, με κάποιον τρόπο, αυτός το αγκάλιασε.
Να ο Γκρικ Φρικ!
Ο Γκρικ Φρικ το παίρνει πάνω του.
Βασικό να βοηθάτε ο ένας τον άλλο.
Τη δεύτερη σεζόν του Γιάννη, ανέλαβε προπονητής ο Τζέισον Κιντ.
Ένας από τους καλύτερους πόιντ γκαρντ στην ιστορία.
Έχω μπροστά μου κάποιον που υπήρξε μεγάλος παίκτης.
Είσαι μόνος σου. Δεν το κουνάς από κει.
Ο Γιάννης παίρνει το ριμπάουντ, κατεβάζει την μπάλα και πασάρει.
Τότε άναψε ένα λαμπάκι στο κεφάλι μου.
Θα μπορούσε να παίξει πόιντ γκαρντ.
Τι ωραία φάση από το Αλφάβητο.
Δεν περιμένεις ένας πόιντ γκαρντ να είναι 2,13.
Η επιτομή του πόιντ φόργουορντ στο σύγχρονο ΝΒΑ.
ΜΑΛΙΚΑ ΑΝΤΡΙΟΥΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑ ΜΠΑΚΣ ESPN 2018-2020
- Πάμε. - Φέτος, θα πετάω.
Ο Γκρικ Φρικ καρφώνει.
Συνήθως τον λέμε Γιάννη, ή Γκρικ Φρικ.
Κάνει πράγματα στο παρκέ που κανείς δεν έχει ξαναδεί.
Το παιδί που κάποτε μοιραζόταν παπούτσια με τον αδερφό του,
σύντομα θα έχει παπούτσι με την υπογραφή του από τη Nike.
Είναι ο πρώτος ξένος παίκτης που θα έχει αυτήν την τιμή.
Ευχαριστώ. Εδώ έχω το αμαξάκι μου.
Μ' αρέσει ο Γιάννης από τους Μιλγουόκι.
ΚΕΒΙΝ ΝΤΟΥΡΑΝΤ MVP 2013-14
Δύσκολο επίθετο, υπέροχο παιχνίδι.
Τον νου σας, παιδάκια!
Ένα από τα καλύτερα συναισθήματα είναι η απόλυτη συγκέντρωση.
Τα πράγματα γίνονται αυτόματα.
Και το κάρφωμα με το ένα χέρι!
Κάθε απόφαση είναι σωστή.
Σαν να είσαι ορχήστρα.
Απίστευτο!
Αυτό είναι η απόλυτη συγκέντρωση.
Ο Αντετοκούνμπο πρέπει να σουτάρει.
Δύο δευτερόλεπτα, κάνει το στεπ μπακ...
- Μέσα! - Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο στην εκπνοή!
Κι οι δύο γονείς ένιωθαν τρομερά περήφανοι
για την εργατικότητα που του εμφύσησαν.
ΜΑΡΚΕΣ ΤΖΟΝΣΟΝ
Επιλέχθηκε να παίξει στο πρώτο του Ολ-Σταρ Γκέιμ του ΝΒΑ.
ΟΛ-ΣΤΑΡ ΓΚΕΪΜ ΝΒΑ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017
Από τους Μιλγουόκι Μπακς, ο Γκρικ Φρικ, Γιάννης Αντετοκούνμπο!
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ 1η ΕΠΙΛΟΓΗ ΩΣ ΟΛ-ΣΤΑΡ
Ήξερα ότι κάτι υπήρχε από πίσω.
Οι πιο πολλοί δεν μεταμορφώνονται όπως αυτός.
ΚΕΝΙ ΣΜΙΘ ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ
Σώμα, πνεύμα, παιχνίδι, όλα ταυτόχρονα.
Ακριβώς εκεί που θέλει ο Κλέι.
Το πράγμα έχει ξεφύγει με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Και δεν μπορούσα να το προσδιορίσω,
ώσπου έμαθα την ιστορία του.
Δεν είχε σχέση με το ταλέντο του.
Ο ίδιος θα πει "Δεν έχω το ταλέντο του Λούκα, έτσι;
"Ούτε παίζω με το αβίαστο στιλ του Γιόκιτς".
Η διαφορά είναι ότι έπαιζε με μια αίσθηση φόβου.
Έπρεπε να κάνει ό,τι περνά απ' το χέρι του για να μείνει εδώ,
γιατί έτρεμε μη γυρίσει πίσω.
Αν ρωτήσεις τον Γιάννη πώς κάνει αυτά που κάνει σήμερα,
θα σου πει πως είναι παιχνιδάκι.
"Όταν έχεις πεινάσει,
"όταν κάποτε δεν είχες ιδέα πού θα βγάλεις τη νύχτα,
"το να παίζεις στο ΝΒΑ δεν είναι τίποτα".
ΑΘΗΝΑ - ΕΛΛΑΔΑ
Συνήθως, όταν είμαι με τη Μαράια,
δεν λέμε κουβέντα.
Αυτός μιλάει στο τηλέφωνο, άρα εγώ βλέπω την εκπομπή μου,
αφού είναι απασχολημένος.
Αυτή... Όχι, δεν θα πω καν τι βλέπει. Είναι παράξενη.
- Τι βλέπω τώρα; - Ναι.
- 9-1-1. - Βλέπει...
Βλέπει κόσμο να σκοτώνεται.
Της αρέσει να παρακολουθεί ανθρώπους να υποφέρουν.
Ενώ εγώ όχι.
Ποτέ δεν έχουμε μιλήσει για το πώς γνωριστήκαμε.
Κανείς δεν ξέρει πραγματικά.
Και καλύτερα να το πούμε τώρα, παρά να το κάνει κάποιος άλλος.
Γνώρισα τη μητέρα σου στο Λας Βέγκας.
Γνωριστήκαμε στο Λας Βέγκας, στη διάρκεια του Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ.
Τότε η Μαράια εργαζόταν εκεί.
Σωστά;
Σκέφτηκα "Να ένα κορίτσι με το οποίο μπορώ να κάνω οικογένεια.
"Μπορώ να με φανταστώ μαζί της".
Το είπα σε έναν φίλο.
"Μήπως γίνεται να της ζητήσεις το τηλέφωνό της για μένα;"
Κι αυτός πήγε στη Μαράια, αλλά εκείνη του απάντησε
"Όχι, δεν δίνω έτσι τον αριθμό μου".
Του είπα να με ψάξει στο Instagram, κάτι τέτοιο.
Πες ότι σε έχουν απορρίψει,
ότι δεν πήρες με την πρώτη αυτό που θες.
Μετά προσπαθούσε να το παίξει δύσκολος.
Δεν προσπαθούσα. Είμαι όντως δύσκολος.
Να μην τα πολυλογώ, πήγαινα στο Μαϊάμι με την οικογένειά μου.
Τον πατέρα, τη μητέρα, τα αδέρφια μου που ήταν εδώ,
και τη ρώτησα αν θέλει να έρθει.
"Μπορείς να έρθεις μαζί μας, να γνωριστούμε καλύτερα".
Είχα πολύ άγχος. Ποτέ δεν ξέρεις τι να περιμένεις.
ΜΑΡΑΪΑ ΡΙΝΤΛΣΠΡΙΓΚΕΡ ΜΝΗΣΤΗ ΓΙΑΝΝΗ
Πάω στο Μαϊάμι.
Μόλις μπήκα μέσα, μου λέει
"Από δω η μαμά κι από δω ο μπαμπάς μου".
"Πού στο καλό πήγα κι έμπλεξα;", σκέφτηκα εγώ.
Εμφανίστηκε στο...
Την πρώτη φορά που μιλήσαμε διά ζώσης,
- γνώρισα τη μαμά και τον μπαμπά του... - Τη θεία.
- ...τη θεία του. - Ξαδέρφια, αδέρφια.
- Γνώρισα τον Θανάση και τον Άλεξ. - Ναι.
Ο Κώστας δεν ήταν μαζί μας. Έπαιζε σε σχολικό τουρνουά.
Ήταν λοιπόν όλοι μαζί, κι εγώ τα 'παιξα.
Η Μαράια έμεινε στο ίδιο σπίτι
με όλα τα αδέρφια, τους φίλους, τους δικούς μου.
Είδαμε μαζί το Ολ-Σταρ Γκέιμ στην τηλεόραση.
- Τι... - Μαγείρεψα με τη μαμά.
Ναι, με τη μαμά και τη θεία μου.
Ποτέ δεν είχα φέρει άλλο κορίτσι στους γονείς μου.
Ποτέ δεν το είχα κάνει. Ο μπαμπάς μου έπαθε σοκ.
"Ο Γιάννης φέρνει κορίτσι.
"Τι διάβολο συμβαίνει;"
Θα πήγε στο δωμάτιο και θα σταυροκοπιόταν.
"Δόξα σοι, Κύριε".
Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με το πόσο διαφορετικός είναι.
Δεν ξοδεύει λεφτά με φίλους, ούτε τον ακολουθεί κουστωδία.
Ήταν με τους δικούς του.
Ελάτε, πείτε γεια στην κάμερα.
Πες γεια στην κάμερα, μπαμπά! Έλα.
Σκληρός ο πατέρας μου.
Σκληρό καρύδι.
Τον φώναζα γκάνγκστερ.
Και πεισματάρης.
Μοιάζουν αρκετά. Στο πείσμα τους.
Και στην παρουσία. Τη νιώθεις την παρουσία τους.
Όταν μπαίνει μέσα ο Γιάννης, το νιώθεις.
Και με τον Τσαρλς το ένιωθες.
Ήρεμος, γεμάτος σεβασμό.
Πάντα έσκυβε το κεφάλι.
"Εντάξει, μπαμπά. Δεν είναι ανάγκη να το κάνεις πια αυτό".
Αλλά αυτός έλεγε "Όχι, όχι".
Ο Τσαρλς ήταν ευγενής άνθρωπος,
τρυφερός, στοργικός
και ταπεινός.
Πολύ καλός μπαμπάς.
Μόνο τα παιδιά του τον ενδιέφεραν.
Πάντα.
Μόνο τα παιδιά του.
Για μας, τα Χριστούγεννα ήταν από τις πιο χαρούμενες γιορτές.
Από τις 24 Δεκεμβρίου μέχρι τις 7 Ιανουαρίου,
λέγαμε τα τραγούδια των γιορτών.
Έχουμε τα λεγόμενα κάλαντα.
Ήταν Χριστούγεννα, δεν είχαμε σχολείο.
Πάντα πηγαίναμε από σπίτι σε σπίτι ή από μαγαζί σε μαγαζί.
Λέγαμε τα κάλαντα στα Ελληνικά.
Είχαμε κι ένα τρίγωνο. Αυτό που κάνει...
Σου δίνουν χρήματα, ένα χαρτζιλίκι.
Ευχαριστείς και πας στο επόμενο μαγαζί και ούτω καθεξής.
Γυρνούσαμε όλους τους δρόμους της Αθήνας.
Μαζί με τα αδέρφια μου, ξεκινήσαμε στις 6:30 π.μ.
και συνεχίσαμε όλη μέρα.
Βγάλαμε κάπου 500 ευρώ.
Περίπου 600 δολάρια.
Ο μπαμπάς δεν ζητούσε ποτέ τίποτα.
Ποτέ μα ποτέ.
Αλλά όλοι ξέραμε τι ήθελε.
Μια καλή τηλεόραση.
Πήγαμε, λοιπόν, και του την αγοράσαμε.
Ήταν καταχαρούμενος.
Τα υπόλοιπα χρήματα τα πήγαμε σπίτι.
Και τα δώσαμε στον πατέρα μου.
Μπορούσε να πληρώσει το νοίκι,
για να βγάλουμε άλλον έναν μήνα,
να πληρώσει το φως και το νερό,
ν' αγοράσει φαγητό.
Κι αυτός απάντησε "Να σας πω,
"κατεβαίνω λίγο κάτω κι έρχομαι".
"Σας έχω πάρει κάτι", είπε.
Ήταν το PlayStation 2. Και μάλιστα η κυριλέ έκδοση.
Ήταν ασημί.
Ήταν μια περιορισμένη έκδοση PlayStation.
Δεν ξέρω πού το βρήκε.
Έφερε δύο χειριστήρια.
Συνήθως, με μία συσκευή, σου δίνουν ένα. Αλλά ήξερε...
"Αυτά είναι τα παιδιά μου, οι γιοι μου.
"Πάνε παντού μαζί". Έτσι, έφερε δύο.
Ξετρελαθήκαμε από χαρά.
Ήταν τόσο ξεχωριστό, που όλα τα παιδιά της γειτονιάς
έρχονταν σπίτι μας να παίξουν.
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω πού το βρήκε ο μπαμπάς.
Πάντα ήθελε, όμως, με κάθε ευκαιρία,
να νιώθουμε ξεχωριστοί.
Και το κατάφερνε. Πραγματικά.
Ήταν μια από τις πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου.
29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Με πήρε η μαμά του.
Οδηγούσα, κάπου πήγαινα...
και χρειάστηκε να γυρίσω.
Πήγα να πάρω τον Γιάννη από το προπονητικό κέντρο.
Κατέβηκα κάτω και μπήκα στο αμάξι.
"Τι τρέχει;", ρώτησα.
Τα χέρια της έτρεμαν.
Δεν με κοιτούσε στα μάτια.
Μέσα μου αναρωτιόμουν.
"Ποιος είναι; Η μαμά ή ο μπαμπάς μου;"
Ήταν πολύ δύσκολη μέρα.
Πάρα πολύ...
Πολύ σκληρή εμπειρία.
Η πόρτα του διαμερίσματος ήταν ανοιχτή.
Το διαμέρισμα ήταν ανοιχτό και βρήκα τη μαμά μου να ουρλιάζει.
Είδα τον μπαμπά στο πάτωμα.
Ήμουν στην Ελλάδα...
και με πήραν τηλέφωνο.
Έκλαιγε και έλεγε "Είναι... Είναι βαρύς".
Αυτό μου είπε.
Ακριβώς αυτό. "Είναι βαρύς. Δεν μπορώ να τον σηκώσω".
Ήρθαν οι διασώστες.
Προσπάθησαν να τον επαναφέρουν και μετά με κοίταξαν
και είπαν "Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
"Δεν γίνεται τίποτα". Και τον πήραν μαζί τους.
Όταν γύρισα σπίτι, ήμουν σε σύγχυση για το τι συνέβαινε.
Ο εγκέφαλός μου στην ηλικία των 15, 16 ετών
αδυνατούσε να κατανοήσει πώς κάποιος που μόλις πριν ήταν μαζί μου,
που μόλις με είχε πάει σχολείο, δεν ήταν πια εκεί.
Η μαμά μου καθόταν εκεί, έχοντας χάσει τον καλύτερό της φίλο.
Ήταν μαζί πάνω από 30 χρόνια.
Όπου πήγαινε ο μπαμπάς, πήγαινε κι η μαμά. Πάντα μαζί.
Ήταν αχώριστοι.
Όταν πέθανε, με πήρε πολύ από κάτω.
Ένιωθα μόνη.
Ακόμα και με τα παιδιά εκεί,
ακόμα κι όταν όλοι ήταν μαζί μου, ένιωθα μόνη.
Μου έλεγε "Δεν είσαι μόνη.
"Είμαστε πλάι σου.
"Σε παρακαλώ, μαμά. Μην το βάζεις κάτω".
Ο μπαμπάς του έπαθε έμφραγμα.
Κι εγώ έτσι έχασα τον δικό μου,
ΤΖΕΪΣΟΝ ΚΙΝΤ
οπότε καταλάβαινα τι περνούσε,
για όσα δεν θα προλάβαινε να δει ο μπαμπάς του.
Εκείνη τη νύχτα, όλη η οικογένεια γύρισε στο προπονητικό κέντρο.
ΤΡΕΜΕΤΕ ΤA ΕΛΑΦΙA
Αυτό ήταν το καταφύγιό του. Η εστία του.
Θέλαμε να τους αφήσουμε χώρο. Για να κλάψουν, για να γελάσουν.
Το μπάσκετ ήταν μια άγκυρα για αυτήν την οικογένεια.
ΤΡΕΙΣ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
Οι Μιλγουόκι Μπακς ετοιμάζονται για τη σεζόν του 2017,
αλλά η καρδιά του νεαρού σταρ τους είναι βαριά.
Ο 54χρονος Τσαρλς Αντετοκούνμπο υπέστη έμφραγμα εδώ στο Μιλγουόκι.
Παίζαμε με τους Μπλέιζερς. Ακόμα και τώρα...
ΜΑΡΚΕΣ ΤΖΟΝΣΟΝ ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ BUCKS TV
ανατριχιάζω όταν το σκέφτομαι.
Ο Γιάννης πάει μέχρι το καλάθι και σκοράρει.
Στο ντράιβ με αντίπαλο τον Χάρκλες και ευστοχεί.
Εικοσιένας πόντοι στο ημίχρονο.
Στο τέλος, ο Γιάννης έβγαζε όλες τις μεγάλες φάσεις.
Φοβερές τάπες, φοβερά καλάθια.
Ό,τι χρειαζόταν για τη νίκη.
Γιάννης.
Ναι!
Είναι εντυπωσιακός.
Ναι! Ξεχύνεται με αυτόν τον τεράστιο διασκελισμό!
Γιάννης! Η πάσα από τον Μπρόγκντον! Γιάννης Αντετοκούνμπο! 44 πόντοι!
Καρδιά, κότσια, τσαγανό κι ένα αγριεμένο Ελάφι.
Καιρό είχαμε να δούμε κάτι τέτοιο στα μέρη μας.
- Η μπάλα του αγώνα; - Μου την έδωσαν οι συμπαίκτες.
Μου την έδωσαν και μου είπαν να την κρατήσω.
Πήρε την μπάλα και την αφιέρωσε στον μπαμπά του.
ΤΖΙΜ ΠΑΣΚΕ ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ ΑΓΩΝΩΝ ΜΠΑΚΣ 1986-2021
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΝΙΚΗΣΑΜΕ ΑΠΟΨΕ
Είναι κάτι ξεχωριστό. Νομίζω πως μου δίνει ένα κίνητρο να παίζω.
Παίζω δυνατά για την οικογένειά μου και ειδικά για τον μπαμπά μου.
Ελπίζω ότι μας βλέπει από ψηλά και είναι περήφανος για μας.
Ήξερα ότι τον πονούσε, αλλά...
Ο Τσαρλς πρόλαβε να δει την εξέλιξη του Γιάννη.
Κι αυτό είναι μεγάλη παρηγοριά.
Ο θάνατος του πατέρα μου έδωσε ώθηση στην καριέρα του Γιάννη.
Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο,
αλλάζει κάπως τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα.
Αρχίζεις να κατανοείς
ότι όλοι από το ίδιο σημείο ξεκινάμε και στο ίδιο καταλήγουμε.
Οπότε δεν έχει νόημα να φοβάσαι.
Έχω την αίσθηση ότι ενστερνίστηκε αυτήν τη νοοτροπία
και έπαψε να φοβάται οτιδήποτε.
Δεν νιώθεις τον φόβο.
Ο φόβος δεν υπάρχει.
Φόβος για τι; Φόβος της ήττας;
Φόβος για τι; Φόβος ότι υστερείς;
Η διαφορά μεταξύ ενός δειλού και ενός ήρωα
είναι στη διαχείριση του φόβου.
Κάποια μέρα θα πεθάνεις.
Έχω μια γραμμή. Αρχίζει το 1994...
και κάπου τελειώνει.
Κάνε ό,τι θες. Κατάκτησε τον κόσμο.
ΣΕΖΟΝ ΝΒΑ 2018-2019
Είναι μοναδικός.
Εκφράσου ελεύθερα!
Γιάννης.
Κάποιοι γράφουν καλά νούμερα.
ΚΕΝΙ ΣΜΙΘ ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ
Αυτά, όμως, δεν μεταφράζονται πάντα σε ομαδική επιτυχία.
Αυτός τα συνδύασε.
Φοβερή τάπα. Μπροστά για τον Μίντλετον.
ΕΡΝΙ ΤΖΟΝΣΟΝ ΤΖΟΥΝΙΟΡ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ "INSIDE THE NBA"
Έγινε το πρόβλημα κάθε αντιπάλου.
"Λοιπόν. Παίζουμε με τους Μπακς. Ποιο είναι το πρώτο μας μέλημα;"
Ο Γιάννης. Μιλάμε για τον Γκρικ Φρικ.
Ο Γιάννης στον Μπλέντσο! Από τις κορυφαίες φάσεις της σεζόν.
Βασικά, τον ξέρουν με το μικρό του.
- Γιάννης. - Γιάννης!
- Γιάννης. - Και να ο Γιάννης Αντετοκούνμπο!
Αυτά δεν τα βλέπουμε κάθε μέρα στο ΝΒΑ.
Εκείνη ήταν η χρονιά που όλοι είπαν
"Αυτός θα μπορούσε να ανήκει στους κορυφαίους της ιστορίας".
Αν είναι δυνατόν!
Γιάννης.
Το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη για το 2019, στον Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Μας ζήτησε να μη βάλουμε τα κλάματα.
Ήξερε πως, αν συγκινούμασταν, θα συγκινούνταν κι αυτός.
Θέλω να ευχαριστήσω τη διοίκηση
και τους ιδιοκτήτες, που πίστεψαν σε μένα...
όταν ήμουν ένας 18χρονος στην Ελλάδα.
Ευχαριστώ την πόλη του Μιλγουόκι,
ευχαριστώ τη χώρα μου, την Ελλάδα, και τη Νιγηρία, που πάντα με υποστηρίζουν.
Θέλω να ευχαριστήσω τον μπαμπά μου.
Ασφαλώς ξέρετε ότι ο μπαμπάς μου δεν είναι εδώ μαζί μου, αλλά...
θέλω να ευχαριστήσω την καταπληκτική μαμά μου.
Πάντα έβλεπε μέσα μας το μέλλον. Πάντα πίστευε σε μας.
Πάντα στεκόταν στο πλευρό μας. Είναι το θεμέλιο αυτής της οικογένειας.
Είσαι η δική μου αληθινή ηρωίδα.
Η δική μου αληθινή ηρωίδα.
Η πρώτη φορά που τον είδα να εκδηλώνει τα συναισθήματά του μπροστά σε κόσμο
ήταν σε αυτήν τη σκηνή.
Είχα πει ότι δεν θα έκλαιγα.
Και κατευθείαν έβαλα τα κλάματα. Έλεος, δηλαδή.
Συνειδητοποίησε ότι το να είσαι ευάλωτος και να αφήνεις να δουν ποιος είσαι,
να δουν μια άλλη πλευρά σου, είναι εντάξει, είναι ασφαλές.
Ωραία αίσθηση, ε;
- Είναι κάτι διαφορετικό. - Μπράβο, Γιάννη.
Εκείνη τη μέρα έμαθα ότι ήμουν έγκυος στον Λίαμ.
Του έγραψα μια κάρτα που έλεγε
"MVP ή όχι, θα γίνεις μπαμπάς".
"Πλάκα κάνεις", είπα.
"Κι όμως".
Άρχισα να κλαίω.
Και μετά σκέφτηκα "Ο μπαμπάς μου δεν θα 'ναι εδώ για να το δει αυτό".
Πού είναι το μωρό μου;
Έλα δω, μωράκι μου.
Ποιοι είναι αυτοί οι ξένοι; Αυτοί οι άγνωστοι;
Μωράκι μου, έλα δω.
Λόγω του πατέρα του ήθελε να γίνει πατέρας.
Ήταν πολύ σημαντικό γι' αυτόν.
Ποτέ δεν είχε χρήματα.
Το μόνο που είχε ήταν αγάπη και τα μαθήματα που μας πρόσφερε.
Ελπίζω να είμαι τόσο καλός πατέρας, όσο ήταν εκείνος για μένα.
Η γέννηση των γιων μας
τον σταθεροποίησε συναισθηματικά. Του χάρισε καλύτερη ισορροπία.
Κι αυτό επειδή γύριζε σπίτι σ' αυτό το μωράκι
που τον αγαπούσε χωρίς όρους, που δεν έχει ιδέα ποιος είναι.
Θες να παίξουμε μπάσκετ;
Όχι;
Λίαμ, θες να παίζεις μπάσκετ όταν μεγαλώσεις;
Θες να παίζεις μπάσκετ;
Όχι; Καλά.
Ο γιόκας μου. Δεν το 'χει με το μπάσκετ, σαν τον μπαμπά του, μα δεν πειράζει.
Θες να γίνεις μηχανικός; Δικηγόρος;
Τι θες να γίνεις;
Αγνοούν το βαρύ του όνομα.
Τον ξέρουν μόνο ως μπαμπά τους.
Το κομμάτι που αγαπώ στην πατρότητα είναι ότι ξέρω πως με έχουν ανάγκη.
Υπέροχο συναίσθημα.
Του λέω "Γιάννη, όχι άλλα παιχνίδια. Έχουμε πάρα πολλά".
"Μα χαίρομαι να τους αγοράζω παιχνίδια,
"γιατί εγώ δεν είχα ούτε ένα ως παιδί".
Κι αυτό μου ραγίζει την καρδιά.
Ωστόσο, έχει μια λογική.
Γι' αυτό δούλεψε τόσο σκληρά για να προσφέρει στα παιδιά μας τα πάντα.
Με έπιασες. Εντάξει.
Όχι. Όχι!
Άντε να πιάσετε τη μαμά. Πιάστε τη!
Πριν γεννηθεί ο Λίαμ, πήγαμε σε μάθημα τοκετού
κι η δασκάλα ρώτησε "Καμιά απορία;"
"Ναι", είπε αυτός, "πώς αλλάζουμε πάνα;"
"Για όνομα.
"Σκούρα τα πράγματα", σκέφτηκα.
- Έλα, πήγαινε για το... - Ώρα για αλλαγή πάνας;
- Κι αυτός; - Θέλει;
- Ναι. - Καλά.
Φέρε την πάνα σου.
Μαβ, να αλλάξουμε πάνα;
Μου κάνει "Μπαμπά, κακά".
Και του λέω "Κακά; Όχι τσίσα;"
"Όχι, κακά".
"Καλά, άντε στη μαμά".
"Μπαμπά, εγώ εσένα θέλω".
Και λες "Ρε φίλε, χθες έβαλα 50 πόντους
"και τώρα αλλάζω πάνες".
ΣΕΖΟΝ ΝΒΑ 2019-2020
Μια συναρπαστική είδηση.
Ο μεγάλος αδερφός του Γιάννη, Θανάσης, έκλεισε διετές συμβόλαιο με τους Μπακς.
Ο Θανάσης έπαιζε στην Ευρώπη, αλλά έχει περάσει κι από το ΝΒΑ.
Ο μεγάλος του αδερφός, ο Θανάσης, θα έρθει του χρόνου στην ομάδα.
ΜΑΛΙΚΑ ΑΝΤΡΙΟΥΣ
Η καλύτερη μέρα.
Η καλύτερη, να έχεις εδώ αυτόν τον τύπο.
Είχε δίπλα του τον καλύτερό του φίλο. Ο Γιάννης ήταν καταχαρούμενος.
Δεν υπάρχει όμοιός του στον πλανήτη.
Έχω την τιμή να ανακοινώσω ότι Πολυτιμότερος Παίκτης του 2020 είναι
ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.
Διαδοχικά MVP. Δεν το λες κι εύκολο!
Υπάρχουν ο ΛεΜπρόν Τζέιμς, ο Στεφ Κάρι, ο Τζόκερ.
Να είσαι ο κορυφαίος των κορυφαίων δύο χρόνια σερί
είναι ένα απίθανο κατόρθωμα.
Γιάννης! Ο Γκρικ Φρικ καρφώνει! Είναι υπεράνθρωπος.
- Ο ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΞΑΝΑ MVP - ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
- ΣΕ ΕΚΛΕΚΤΗ ΠΑΡΕΑ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟ MVP - Ο ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΣΤΗΝ ΕΛΙΤ
Αφού κέρδισε τα MVP,
μόνη εκκρεμότητα στο βιογραφικό του ήταν ένα πρωτάθλημα ΝΒΑ.
Ακούστε με λίγο, ακούστε.
Κάντε μου, σας παρακαλώ, αυτήν τη χάρη, για να βελτιωθώ,
να γίνω καλύτερος παίκτης, να οδηγήσω την ομάδα στον τίτλο.
Σας παρακαλώ, μη με λέτε MVP.
Τον Δεκέμβριο του 2020,
έπρεπε να πάρουν τη μεγάλη απόφαση
να υπογράψουν νέο συμβόλαιο για άλλα δύο χρόνια ή να φύγουν.
Οι επαγγελματίες παίκτες του Μιλγουόκι...
Ο ΤΖΑΜΠΑΡ ΣΤΟΥΣ ΛΕΪΚΕΡΣ
Είναι θέμα χρόνου να φύγουν κάποια στιγμή.
ΟΙ ΜΠΡΕΪΒΣ ΦΕΥΓΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ
Αυτό δημιουργούσε μεγάλη ανησυχία, καθώς ο Γιάννης ζύγιζε την απόφασή του.
ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ
Ξέρω ότι η προθεσμία πλησιάζει, γι' αυτό, ως δώρο γενεθλίων,
αλλά και ως σαχλό αστείο, του πήρα στιλό.
ΓΙΑΝΝΗΣ
Πάρε τα χαζοστιλό σου, φίλε.
Θυμώνεις επειδή το θες.
Αυτός μπορεί να κρύβει ένα μέχρι και στην κωλότσεπη.
Είμαι ο μακροβιότερος συμπαίκτης του.
Φυσικά δεν θέλω να φύγει ο φίλος μου.
- Καλή επιτυχία. - Γερά.
Όταν όλοι αναρωτιόνταν
αν ο Γιάννης θα ανανέωνε με τους Μιλγουόκι Μπακς
για να μείνει στο Μιλγουόκι, με πλησίασε ένας Έλληνας, ένας οπαδός.
Αυτός μου είπε. "Μην ανησυχείς, Τζιμ.
"Στην Ελλάδα έχουμε μια έννοια που λέγεται φιλότιμο.
"Στηρίζεται στην ακεραιότητα και την αφοσίωση.
"Θα μείνει", μου είπε.
15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2020
Για μένα, είναι κάτι πάνω από το μπάσκετ. Πάνω από μια απλή συναλλαγή.
Ο κόσμος μπορεί να το βλέπει ως ελάττωμά μου.
Αρκετοί μου λένε ότι μπορώ να πάω Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Λος Άντζελες,
σε μια μεγάλη αγορά, και να βγάλω περισσότερα.
Αλλά δεν με βοήθησαν αυτοί, δεν έφεραν αυτοί την οικογένειά μου.
Δεν έκλαψα μαζί τους,
δεν γνώρισα μαζί τους αποτυχίες και επιτυχίες.
Εδώ εξελίχθηκα.
Εδώ είναι το σπίτι μου.
Όταν ήμουν ένα παιδί από το πουθενά,
με αγκάλιασαν.
Δεν γινόταν να φύγω.
Όποτε ακούς τον Γιάννη να μιλάει, μιλάει για τους δικούς του.
Τι έκανε η μαμά του, ο μπαμπάς του, τα αδέρφια του,
πόσο πολύ μετράμε εγώ και τα παιδιά.
- Λοιπόν. - Ας προχωρήσουμε.
Ας υπογράψουμε.
- Μόνο την ημερομηνία; - Ναι.
Αυτός είναι ο Γιάννης.
Το Μιλγουόκι είναι σημαντικό γι' αυτόν, γιατί αυτό επέτρεψε στην οικογένειά του
να αφήσει πίσω την πάλη για επιβίωση και να φτάσει εδώ που είναι σήμερα.
Να προοδεύσει.
Θέλει το στιλό. Θέλει να υπογράψει.
Θες να υπογράψεις;
Μεγάλη υπόθεση, φίλε.
Με αυτά που περάσαμε,
το να υπογράφω ένα τέτοιο έγγραφο
είναι εντελώς απίστευτο, αδιανόητο.
Το μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ιστορία του ΝΒΑ, κι όλο χάρη στη σκληρή δουλειά.
Θα συνεχίσω να δουλεύω
και ελπίζω να μη σας απογοητεύσω.
Να κάνω περήφανους κι εσάς και την πόλη, και να το χαρούμε όλοι.
Ας το χαρούμε. Εντάξει;
Σας αγαπάμε όλους. Ευχαριστούμε.
Κι εμείς το ίδιο.
Γεια μας!
Συγχαρητήρια.
Γεια μας.
Σπάνια παραμένει ένας αληθινός σούπερσταρ του ΝΒΑ σε μια μικρή αγορά.
- ΠΕΝΤΑΕΤΗΣ ΕΠΕΚΤΑΣΗ - ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ
Οι οπαδοί έχουν εκστασιαστεί με τη σούπερμαξ επέκταση του Γιάννη.
ΕΜΕΙΝΕ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ
Είναι καλό για τη λίγκα
"ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ"
να βλέπεις έναν τέτοιο σούπερσταρ να μη μετακινείται.
Να προσφέρει στο Μιλγουόκι μια ταυτότητα και να μη γίνεται άλλος ένας
που το σκάει αναζητώντας πιο λαμπερά φώτα.
Φιλότιμο. Η ελληνική έννοια της ακεραιότητας και της αφοσίωσης.
Ο Γιάννης έχει φιλότιμο.
Πιο πολύ από οποιονδήποτε άλλο έχω γνωρίσει.
ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ
ΑΡΕΤΗ - Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ
Όταν ο Γιάννης αποφάσισε να μείνει στο Μιλγουόκι,
όλοι έβγαλαν έναν αναστεναγμό ανακούφισης.
Μετά, όμως, ξαναγύρισαν στο "Ωραία, και τώρα τι μπορεί να γίνει;"
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟΧΟ
ΕΝΑΝ ΤΙΤΛΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΚΣ
Ο δύο φορές σερί MVP Γιάννης Αντετοκούνμπο
έχει πετύχει πολλά στην επταετή καριέρα του.
Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχει καταφέρει έστω να πλησιάσει σε έναν τίτλο ΝΒΑ.
Για πολλούς, αυτό είναι σοκ.
ΡΑΠΤΟΡΣ - ΜΠΑΚΣ
Έπαιξαν με το Τορόντο στους τελικούς της Ανατολής.
Κι αυτός δεν μπόρεσε να επιβληθεί όπως ήθελε.
Την επόμενη χρονιά, έχασαν από το Μαϊάμι στον δεύτερο γύρο της "φούσκας".
Οι Μιλγουόκι Μπακς είχαν και πάλι το καλύτερο ρεκόρ στο ΝΒΑ.
- Αλλά δεν κατάφεραν να βρουν ρυθμό. - Τέλος!
Αποκλεισμός για την καλύτερη ομάδα στο ΝΒΑ.
Οι πιο βασικές κριτικές εστιάζουν
στο ότι πρέπει να σουτάρει καλύτερα, ότι δεν έχει καλό περιφερειακό σουτ.
Ή στις βολές του.
ΟΚΤΩ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡΜΑΞ
Μετά την υπογραφή του σούπερμαξ, σε αγώνα κατά των Μπόστον Σέλτικς,
ο Γιάννης πάει στη γραμμή των βολών.
Και το πρόβλημα που τον έχει ταλαιπωρήσει θεριεύει ξανά.
Αντετοκούνμπο. Έχει την ευκαιρία να ισοφαρίσει βάζοντας τις βολές.
Αυτή για την ισοφάριση.
Αστοχεί, και ο αγώνας τελειώνει.
Είσαι δύο φορές MVP, οφείλεις να βάλεις τη βολή.
Τόσο απλό είναι.
Δεν μπορείς να μην πεις για τον Γιάννη και τη χαμένη βολή στα 4 δέκατα.
Μα είναι δυνατόν να κάθεσαι να μου λες
Ηττα λογω χαμενης βολης του γιαννη
ότι υπάρχει πίεση για την ομάδα και όχι για τον Γιάννη;
Πρεπει να εμπλουτισει το παιχνιδι του
Παρότι δεν θα παραδεχτεί ποτέ ότι ακούει όλη αυτήν την κριτική,
όντως την ακούει. Τα βλέπει όλα αυτά.
Αβεβαιοτητα γυρω απο τον γιαννη
Δεν θα ήθελα να 'μαι ο Γιάννης.
ΤΖΡΟΥ ΧΟΛΙΝΤΕΪ ΓΚΑΡΝΤ ΜΠΑΚΣ
Παίρνεις το τελευταίο σουτ, το χάνεις, σε κράζουν.
Δεν παίρνεις το τελευταίο σουτ, η ομάδα χάνει,
πάλι σε κράζουν.
Η πίεση όταν είσαι MVP, η πίεση να κερδίσεις ένα πρωτάθλημα,
όταν νοιάζεσαι για τόσους ανθρώπους όπως ο Γιάννης...
ΒΙΝ ΜΠΕΪΚΕΡ ΒΟΗΘΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΜΠΑΚΣ
Για την οικογένειά του, την ομάδα, την πόλη του Μιλγουόκι...
Αυτή η πίεση μπορεί να καταβάλει έναν 26χρονο.
Ήταν δύσκολη χρονιά, ψυχικά και πνευματικά.
Όλη αυτή η πίεση του στιλ
"Γιάννη, για να δείξεις ποιος είσαι, πρέπει να κερδίσεις ένα πρωτάθλημα",
σε αποσυντονίζει.
Όλοι έχουν ένα όριο.
Νομίζω ότι αυτός το έφτασε.
Έφτασε να πει "Μάλλον δεν αντέχω άλλο".
Είχα κάποια θέματα.
Δεν νομίζω πως είχα αρκετό χρόνο για να πενθήσω τον πατέρα μου.
Έπρεπε να στηρίξω τα αδέρφια και τη μαμά μου.
Να βλέπεις τη μαμά σου θλιμμένη και μαυροφορεμένη και...
Δεν είναι ωραίο συναίσθημα.
Και πιστεύω πως δεν είχα χρόνο να...
να σκεφτώ εμένα.
Μίλησα με τους δικούς μου και είπα "Δεν θέλω να παίξω άλλο.
"Δεν θέλω να παίξω άλλο.
"Δεν το χαίρομαι. Είναι μαρτύριο".
Πίστεψα ότι θα τα παρατούσε. Ότι είχε κλείσει.
Ότι θα σταματούσε το μπάσκετ.
Εγώ του είπα "Μαζί σου. Λες ότι θα σταματήσεις. Ε, και;"
Ξέρεις τι σημαίνει να είσαι 12 χρονών και να λες
"Πρέπει να πάμε να δουλέψουμε για να δούμε τι θα φάμε αύριο";
Αυτό εδώ δεν είναι τίποτα.
Του είπα "Σταματάς; Σταματάμε κι εμείς. Είμαστε οικογένεια, είμαστε μαζί".
Νομίζω ότι ήμουν πρόθυμος να πάρω αυτήν την απόφαση,
για να μη νιώθει αποκλεισμένος, να μη νιώθει μόνος.
Θυμάμαι να του λέω "Πένθησες καθόλου τον πατέρα σου;
"Βυθίστηκες στο μπάσκετ.
"Έκανες το παν για να είναι καλά η οικογένειά σου,
"κι αυτό ήταν σωστό.
"Αλλά πότε πάτησες ένα φρένο για να πεις ότι χρειάζεσαι κι εσύ στήριξη;"
Άρχισα να πηγαίνω σε αθλητικό ψυχολόγο. Αποφάσισα να κάνω ψυχοθεραπεία.
Μια από τις καλύτερες αποφάσεις που έχω πάρει στη ζωή μου,
για να αναπτύξω έναν μηχανισμό αντιμετώπισης προβλημάτων.
Πάλεψε πιο σκληρά απ' όσο διανοείται κανείς. Εκτός γηπέδου.
Αυτή η μάχη και όσα έκανε για να βγει νικητής
ήταν κάτι εκπληκτικό.
Το Μιλγουόκι, με τον Γιάννη, ήταν πρώτο στην Ανατολή,
σε διαδοχικές σεζόν, όμως απογοήτευσε στα πλέι οφ.
Τι έχει αλλάξει φέτος;
Αν διαχειριστούν τα κρίσιμα παιχνίδια καλύτερα απ' ό,τι στο παρελθόν,
οι Μπακς μπορούν να φτάσουν στους τελικούς περιφέρειας.
ΑΓΩΝΑΣ 4 ΧΟΚΣ - ΜΠΑΚΣ
Ο Γιάννης σκέφτηκε σοβαρά να σταματήσει το μπάσκετ,
πιθανόν στις αρχές Ιανουαρίου. Στις 20 Ιουνίου,
έπαιζαν στους τελικούς της Ανατολής.
Οι Μπακς προηγούνται με 2-1 των Χοκς.
Ο Γιάννης ξεκινάει δυναμικά.
Και σκοράρει.
Το Μιλγουόκι προσπαθεί να πάρει για τα καλά το πάνω χέρι στη σειρά.
Κάποιος έχει τραυματιστεί.
Φαίνεται ότι ο Γιάννης κρατάει το αριστερό του γόνατο.
Όχι.
Προσγειώθηκα στο παρκέ.
Το γόνατό μου λύγισε από την ανάποδη.
- Δεν αντέχω να βλέπω. - Όντως.
Ούρλιαζα.
"Γαμώτο, γαμώτο".
Το ουρλιαχτό του σου τρυπούσε τα αυτιά.
Τόσο πολύ πονούσε.
Επιχειρούν να σηκώσουν τον Γιάννη.
Τώρα θα φανεί.
Μπορεί να βάλει βάρος στο πόδι;
Ήρθε ο αδερφός μου και με ρώτησε "Τι νιώθεις;"
"Αδερφέ, ένιωσα ένα κρακ.
"Ένα κρακ στο γόνατο".
"Όχι, όχι, όχι", μου κάνει. "Είσαι σίγουρος;"
Ενώ αποχωρούσα, κοίταξα το γόνατό μου.
Είχε γίνει διπλό απ' το πρήξιμο.
"Σκατά", σκέφτηκα.
Αυτό είναι κάτι που δεν έπρεπε με τίποτα να συμβεί.
Τον είδα δύο μέρες μετά, και φορούσε νάρθηκα.
Έμπαινε στο γυμναστήριο κυριολεκτικά κουτσαίνοντας.
Και έλεγε "Θα επιστρέψω".
"Δεν θα επιστρέψεις", του είπα.
Έπαθε υπερέκταση.
Έχω δει αρκετά στον χώρο του μπάσκετ κι έχω περάσει τον τραυματισμό.
Ξέρω ότι δεν μπορείς να επιστρέψεις πριν περάσει ένας μήνας.
Τους έλεγα "Δώστε μου την ευκαιρία.
"Μόνο αυτό ζητάω.
"Δώστε μου την ευκαιρία. Κρατήστε γερά για χάρη μου".
ΟΙ ΜΠΑΚΣ ΣΤΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ
Έπαιξαν δύο απίστευτα παιχνίδια και προκρίθηκαν.
Οι Μπακς πέρασαν στους τελικούς, αλλά ακόμη δεν ξέρουμε πότε,
ίσως και αν, επιστρέψει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα παίξει.
Νεα νικη χωρις τον γιαννη με σανς στους τελικους
ΕΞΙ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2021
Περπατούσα, μετά έκανα τροχαδάκι,
μετά έτρεχα, μετά σήκωνα βάρη.
Ναι, γύρισα σε έξι μέρες.
ΦΟΙΝΙΞ - ΑΡΙΖΟΝΑ
Πρώτη προπόνηση για τους τελικούς.
Πρώτη φορά που τον είδαμε ξανά στο παρκέ.
Λέμε "Εντάξει, πάμε χαλαρά".
Ο αγώνας ήταν την επομένη.
Θα κάναμε κάποια βασικά. Κι ο Γιάννης έτρεχε με το γκάζι στο τέρμα.
Χρειάστηκε να του πούμε "Αδερφέ, ηρέμησε λίγο.
"Προπόνηση κάνουμε, δεν σε έχουμε ανάγκη σήμερα.
"Αύριο σε χρειαζόμαστε. Χαλάρωσε".
Δεν ήθελε να τον περιποιούνται,
δεν ήθελε να κανακέψει το γόνατο.
"Είμαι εδώ για να πάρω το πρωτάθλημα", έλεγε.
Καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε στον πρώτο αγώνα των τελικών του 2021.
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, αφού έχασε τους δύο τελευταίους
τελικούς της Ανατολής, είναι στην πεντάδα.
Μπακς με το τρία. Ένα, δύο, τρία!
Μπακς!
Αντετοκούνμπο. Νέο ντράιβ και κάρφωμα!
Η αποθεραπεία του ήταν ένα θαύμα.
Δεν ξέρω αν έχει άλλη κατασκευή από εμάς τους υπόλοιπους,
αλλά αναρρώνει με έναν τρόπο μοναδικό.
Καμία διστακτικότητα από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Ο Κράουντερ στον Μπρίτζες. Πάει προς το καλάθι.
Τον κόβει ο Αντετοκούνμπο!
Περνάει με ορμή το κέντρο. Μόνο ο Κρις Πολ έχει γυρίσει.
Και καρφώνει!
Έπαιξα στο πρώτο παιχνίδι, χάσαμε, αλλά ένιωσα μεγάλη σιγουριά.
Γιατί, μόλις μπήκα στο γήπεδο, ένιωσα ότι μπορώ να παίξω.
Θα τα ξαναλέγαμε στο δεύτερο παιχνίδι.
Ο Μίντλετον στο ντράιβ, τάπα του Έιτον, ο Μπρίτζες σώζει την μπάλα.
Απίστευτο!
Επτά τρίποντα. Ο Μπρίτζες χαμηλά στον Έιτον, καλάθι και φάουλ!
Οι Σανς στα μισά του δρόμου για τον τίτλο, προηγούνται 2-0 στη σειρά.
ΑΓΩΝΑΣ 2 ΣΑΝΣ - ΜΠΑΚΣ 118-108
Χάσαμε τον δεύτερο αγώνα, αλλά έπαιξα καλύτερα.
Σανς σε τέσσερα! Σανς σε τέσσερα!
Επικρατούσε ενθουσιασμός και μια σιγουριά ότι θα μας "σκούπιζαν".
4-0!
Οι ομάδες που πήραν τους δύο πρώτους τελικούς
πήραν και το πρωτάθλημα σε ποσοστό 89%.
Υπάρχει περίπτωση σκούπας;
Ο Γιάννης δεν διαθέτει ελίτ ηγετικές ικανότητες.
Αν χάσουν απόψε, οι ελπίδες τους να τερματίσουν την ανομβρία 50 ετών
θα διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο.
ΑΓΩΝΑΣ 3 ΜΠΑΚΣ - ΣΑΝΣ
Βρέθηκα τόσο κοντά στο να στερηθώ αυτό το παιχνίδι,
που εκτιμούσα κάθε λεπτό.
Δεν έπαιρνα τίποτα ως δεδομένο.
Ξαφνικά, ο Γιάννης άρχισε να επιβάλλει την κυριαρχία του.
Γιάννης Αντετοκούνμπο, τέσσερις ασίστ στην πρώτη περίοδο.
Ασταμάτητος ο Γιάννης απόψε.
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ταλαιπωρεί τους Σανς!
Την επίδραση του Γιάννη στην ψυχολογική ισορροπία του αντιπάλου...
Αστοχεί, παίρνει το ριμπάουντ.
Νέα προσπάθεια! Σκοράρει, παίρνει και το φάουλ!
Ο Γιάννης φτάνει στους 41 και οι Μπακς νικούν το Φοίνιξ 120-100...
ΑΓΩΝΑΣ 3 ΜΠΑΚΣ - ΣΑΝΣ 120-100
- ...την ονομάζω φαινόμενο Γιάννης. - Κλέβει ο Αντετοκούνμπο!
Δεν θέλω να φάω κάρφωμα ή τάπα από τον Γιάννη.
Ο Μπούκερ υψώνει για τον Έιτον!
Κόψιμο από τον Αντετοκούνμπο!
Τι τάπα από τον Γιάννη!
Η παρουσία του Γιάννη σε προβληματίζει τόσο,
ώστε επηρεάζεται κάθε πτυχή του παιχνιδιού σου.
Οι τελικοί του ΝΒΑ βρίσκονται στο 2-2.
ΑΓΩΝΑΣ 4 ΜΠΑΚΣ - ΣΑΝΣ 109-103
Και τώρα, στις δύο νίκες.
Δύο ακόμα.
Ο πέμπτος αγώνας ήταν
από τα πιο τέλεια παιχνίδια που έχουμε κάνει ως ομάδα.
20 ΔΕΥΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
Ο Μπούκερ στο ντράιβ, διεισδύει... μπερδεύεται.
Αποσπά και κλέβει την μπάλα ο Χόλιντεϊ!
Ο Τζρου Χόλιντεϊ έκλεψε και έφυγε μπροστά.
Φάνηκε να θέλει να εξαντλήσει τον χρόνο.
Ήμασταν μπροστά, σκέφτηκα να κρατήσω την μπάλα. Μάλλον αυτό ήταν το σωστό.
Αλλά μου είπε να του την υψώσω,
και την έστειλα όσο πιο ψηλά μπορούσα.
Φάουλ σε βάρος του Φoίνιξ. Και κάρφωμα από τον Αντετοκούνμπο!
Εκείνη η φάση, η σωστή αντίληψη εκ μέρους του Γιάννη,
τσάκισε τους Φοίνιξ Σανς. Τους τσάκισε.
ΑΓΩΝΑΣ 5 ΣΑΝΣ - ΜΠΑΚΣ 119-123
- Ένα ακόμα. - Ένα ακόμα.
Πήραμε το πέμπτο.
Κι όταν πήραμε το πέμπτο, σκέφτηκα "Και τώρα πάμε στην έδρα μας".
Είναι παγίδα. Μπορεί να προηγείσαι 3-2, αλλά έχεις την πίεση.
ΤΕΛΙΚΟΙ ΝΒΑ 2021 - ΑΓΩΝΑΣ 6 ΜΠΑΚΣ - ΣΑΝΣ
- Μπακς σε έξι! - Μπακς σε έξι!
Αν δεν το τελειώσεις, πρέπει να ξαναπάς εκεί.
Για τον Αντετοκούνμπο, είναι το μεγαλύτερο παιχνίδι της ζωής του.
Πενήντα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα.
Για το Μιλγουόκι, ήταν η ευκαιρία να πάρει έναν τίτλο ΝΒΑ.
Μία νίκη ακόμα.
Στην τελική, είναι άλλο ένα παιχνίδι. Χαρείτε το.
Έτσι όπως το παίζουν σκληροί, θα μπουν δυνατά από την αρχή.
Κάντε το παιχνίδι σας. Έχετε τον ρόλο σας.
- Κάντε το παιχνίδι σας. - Κάντε αυτό που πρέπει!
Ελάτε. Βγαίνουμε! Ώρα να λάμψουμε. Πάμε.
Ελάτε! Όλοι μαζί με το τρία. Ένα, δύο, τρία!
Φύγαμε!
Ο Θανάσης μού είπε "Ρε συ. Το τρόπαιο είναι εδώ στο γήπεδο".
"Εδώ στο γήπεδο;"
"Μπορούμε να το τελειώσουμε σήμερα. Το τρόπαιο δεν θα φύγει από δω.
"Θα κερδίσουμε. Πάμε να το πάρουμε".
Αγκάλιασα τον αδερφό μου
και του είπα "Έχουμε κάνει μεγάλο ταξίδι".
"Ναι", μου είπε. "Πήγαινε να το τελειώσεις".
"Αυτό θα κάνω".
Είπα "Πάμε να παίξουμε το μπάσκετ που ξέρουμε".
Να δείξουμε ότι το θέλουμε.
Κόψιμο από τον Αντετοκούνμπο!
Για άλλη μια φορά, ξεφυτρώνει από το πουθενά...
Ήταν παντού, σε κάθε φάση.
Ο Γιάννης ορμά στην επίθεση. Και φτάνει στο καλάθι.
Το παρακολουθούσα ζωντανά από την Ελλάδα.
Να η περιστροφή! Ο Γιάννης ξανά!
Είχε βάλει 35 πόντους.
Ο Γιάννης δοκιμάζει τρίποντο. Μέσα!
Μετά είχε 40.
Με ταμπλό. Αστοχεί! Αντετοκούνμπο στο φόλοου!
Σαράντα πέντε.
Ο Μίντλετον μέσα. Ωραία πάσα, και κάρφωμα από τον Αντετοκούνμπο!
Φτάνει στους 45 πόντους!
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός δειλού και ενός ήρωα;
Το πώς διαχειρίζονται τον φόβο.
Οπότε αποφασίζεις να γίνεις ήρωας.
Ο Γιάννης μέσα στη ρακέτα.
Δοκιμάζει το χουκ και ευστοχεί! 49 πόντοι!
Πενήντα πόντοι.
Μόλις ο έβδομος παίκτης στην ιστορία των τελικών
που φτάνει στους 50 πόντους.
Όλα έχουν κριθεί!
Τέλος!
Οι Μπακς τα κατάφεραν! Η μεγάλη αναμονή τελείωσε.
ΑΓΩΝΑΣ 6 ΜΠΑΚΣ - ΣΑΝΣ 105-98
Μετά από μισό αιώνα, οι Μιλγουόκι Μπακς είναι ξανά πρωταθλητές ΝΒΑ.
Πενήντα πόντοι, σε εντός έδρας παιχνίδι που κρίνει τελικούς ΝΒΑ.
Πρώτος τίτλος του Μιλγουόκι σε οποιοδήποτε επαγγελματικό άθλημα μετά από 50 χρόνια.
MVP των τελικών, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο!
Ο σούπερσταρ μιας μικρής αγοράς δεσμεύτηκε να μείνει στο Μιλγουόκι,
κι αυτό κορυφώθηκε σε έναν τίτλο ΝΒΑ.
Ούτε σενάριο ταινίας να ήταν.
Ήθελα ένα πράγμα.
Μόνο ένα. Να φτάσω στους δικούς μου.
Και μακάρι να ήταν εκεί ο μπαμπάς, για να τον αγκαλιάσω κι αυτόν.
Ελάτε, πείτε γεια στην κάμερα.
Πες γεια στην κάμερα, μπαμπά! Έλα.
Μεγάλο ταξίδι, φίλε μου. Μεγάλο ταξίδι.
Θυμάμαι την πρώτη επίσκεψη
του μπαμπά μου στο Μπράντλεϊ Σέντερ.
Εγώ ήμουν απλώς ένα χαζό παιδί με μεγάλα όνειρα.
Ο Γιάννης δούλεψε πολύ, πολύ σκληρά.
Είναι πλέον πασίγνωστος στην Ελλάδα
χάρη στα επιτεύγματά του,
και πάντα προσευχόμαστε γι' αυτό.
Είμαι πρωταθλητής.
Η πόλη μου είναι πρωταθλήτρια.
Να σας γνωρίσω τη μαμά μου.
Αρχίσαμε από χαμηλά, τώρα είμαστε εδώ.
Ό,τι και να συμβεί, αυτές τις στιγμές δεν θα σου τις στερήσει κανείς.
Συνέβη. Γράφτηκε στην ιστορία.
Μιλγουόκι, τα καταφέραμε, λέμε.
Τα καταφέραμε!
Τα καταφέραμε, βρε.
Αγαπώ το μέρος. Αγαπώ την πόλη.
Νιώθω κι εγώ ένας απ' αυτούς.
Και θα κάνω το παν για να κερδίσουμε κι άλλο πρωτάθλημα.
Δεν έχω χορτάσει. Θέλω περισσότερα.
Ξέρω ότι έχω περάσει στο δεύτερο κεφάλαιο της καριέρας μου.
Στόχος είναι να έχω άλλη μια δεκαετία αντάξια του Χολ οφ Φέιμ.
12 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ
Τι γίνεσαι; Καλά;
Τώρα που πέφτει ο ήλιος,
θα πάμε εκεί και θα βγάλουμε μια επική φωτογραφία με το τρόπαιο.
Θα είναι ιστορική.
Πάμε.
Είναι ιστορική στιγμή.
Ιστορική.
Είναι όμορφα εδώ πέρα.
Τι είναι;
- Θεέ μου. - Δεν το πιστεύω. Σοβαρά τώρα;
Ευχαριστώ. Δεν το πιστεύω.
Θεέ μου.
Ο Γιάννης, ο Θανάσης, ο Άλεξ και ο Κώστας αγαπούν πραγματικά την Ελλάδα.
Εδώ μεγάλωσαν.
Αλλά εμείς δεν αξίζουμε τον Γιάννη. Αυτή είναι η άποψή μου.
Έλα, μαμά. Στάσου εδώ. Εδώ ακριβώς.
Όταν πήγαμε στην Ελλάδα, τον ρώτησα "Γιατί σου αρέσει εδώ;
"Τόσοι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν ανήκεις εδώ".
Δεν βλέπω πολλούς μετανάστες να προοδεύουν στην Ελλάδα.
Σκέφτομαι ότι, αν εγώ και τα αδέρφια μου δεν πάρουμε πρωτοβουλία, ποιος θα πάρει;
Πιστεύω ότι ο μπαμπάς είναι πολύ περήφανος
για όσα καταφέραμε και για το πώς εξελιχθήκαμε ως άνθρωποι.
Μας παρακολουθεί από ψηλά. Μας χαμογελάει.
Μας καθοδηγεί στις περιπλανήσεις μας.
Νιώθει περήφανος για τα εγγόνια του.
Και για όσα θα καταφέρουμε στο μέλλον.
Αν μπορούσα να κάνω μια ευχή τώρα, θα ήταν
κάθε άνθρωπος στη Γη να είχε την ευκαιρία
να εκπληρώσει τα όνειρά του,
να αναδείξει τις αρετές του, να διαπρέψει σε ό,τι αγαπά.
Να εκπληρώσει όνειρα.
Είναι κάτι ξεχωριστό να κάνεις τα όνειρα πραγματικότητα.
Σε γεμίζει ως άνθρωπο,
και αυτή η οικογένεια μπορεί να βοηθήσει σ' αυτό.
Όπως έλεγε ο μπαμπάς,
"Αν μπορείς να εκμεταλλευτείς μια ευκαιρία σήμερα,
"μην περιμένεις μέχρι αύριο".
Μπορεί να αρχίζει από αυτό το απλό γεύμα.
Αλλά αυτό το ίδρυμα θα ζήσει μετά από μας,
επειδή θα λειτουργεί για χρόνια και χρόνια.
Για αιώνες.
Κι όταν εμείς φύγουμε, θα αναλάβουν τα παιδιά μας,
κι όταν φύγουν κι εκείνα θα αναλάβουν τα εγγόνια μας,
και μετά τα δισέγγονα και τρισέγγονα.
Σκέφτηκα, λοιπόν,
"Ας φτιάξω αυτό το ίδρυμα".
Το ονόμασα IΟTA. Ίδρυμα Οικογένειας Τσαρλς Αντετοκούνμπο.
Θέλω να κάνω κάτι που θα κάνει τον μπαμπά περήφανο.
Θα προσπαθήσω να στηρίξω τους μετανάστες στην Ελλάδα,
στη Νιγηρία, στο Μιλγουόκι.
Όπως λέει, αλλάζει τις αντιλήψεις για τον ρόλο των μεταναστών σε μια χώρα.
Πώς πάει, παιδιά;
Οι μετανάστες δεν είναι εγκληματίες.
Δεν ήρθαν για να σας πάρουν τις δουλειές.
Ήρθαν ψάχνοντας μια καλύτερη ζωή, όπως κι εσείς.
Μ' αυτά που έζησα και μ' αυτά που αντιμετώπισα,
έχω την ελπίδα...
Όταν με βλέπουν, να νιώθουν ότι όλα είναι εφικτά.
Όταν βλέπουν τα αδέρφια μου, να νιώθουν το ίδιο.
Είναι μεγαλύτερο από το μπάσκετ.
Αν πάτε σε οποιαδήποτε συνοικία μεταναστών στην Αθήνα,
θα δείτε πολλούς Αντετοκούνμπο.
Ίσως δεν είναι διάσημοι ή πλούσιοι.
Όμως, όλοι πλέον πιστεύουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν.
Έφτασε ο πρόεδρος. Ο πρόεδρος!
Δύσκολα έρχεσαι μέχρι εδώ.
Πολύ δύσκολα.
- Τι γίνεστε, βρε; - Εσύ τι γίνεσαι;
Χαίρομαι που μπορώ να τους μαζέψω όλους αυτούς.
Να παίξουμε λίγο μπάσκετ για αλλαγή.
Αν παίζαμε σε τέτοιο γήπεδο όταν ήμουν μικρός,
θα ένιωθα στην κορυφή του κόσμου.
Άλλαξα το σουτ μου. Τώρα, πάνε όλα μέσα.
Πώς ορίζετε εσείς την επιτυχία;
Για μένα, να μπορώ να φροντίζω την οικογένειά μου.
Πριν από δέκα χρόνια,
όριζα την επιτυχία ως το να βρίσκω κάτι να βάλω στο στόμα μου.
Έχω δύο σερί. Τρία σερί!
Βήματα προς την επιτυχία, πάντα.
Είμαι περήφανος για σας, παίδες.
Στα 60 και τα 70 μας,
δεν θα μετανιώνουμε για όσα καταφέραμε ως οικογένεια.
Το όνειρό μας πήρε σάρκα και οστά.
Τι θα είναι;
Ναι!
ΤΟΝ ΜΑΪΟ ΤΟΥ 2023, Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΑΪΑ ΕΜΑΘΑΝ
ΟΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥΣ ΚΟΡΗ.
Η ΕΥΑ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2023.
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΕΝΩΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥΣ ΦΡΑΝΣΙΣ ΤΟ 2017.
ΣΗΜΕΡΑ ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΡΑΠΕΡ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣ.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΕΚΤΟΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ ΣΤΟ ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ ΤΟΥ 2022.
Θέλω ένα μετάλλιο με τη χώρα μου.
Παραμένει μια πρόκληση για μένα.
Θα επιμείνω, μέχρι να το πετύχω.
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΟΠΕΥΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ
ΣΤΟ ΠΡΟΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΤΟΥ 2024.
Ο Γκρέισον Άλεν πάει προς τα μέσα!
Το Μαϊάμι έκανε την έκπληξη!
ΣΤΑ ΠΛΕΪ ΟΦ ΤΟΥ 2023, ΤΟ ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ ΕΓΙΝΕ
ΤΟ ΕΚΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΝΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΟ.
Θεωρείς τη σεζόν αποτυχημένη;
Η ερώτηση είναι λάθος. Στον αθλητισμό δεν υπάρχει αποτυχία.
Δουλεύουμε καθημερινά. Δουλεύουμε για έναν στόχο.
Να μπορείς να φροντίζεις την οικογένειά σου,
να της παρέχεις μια στέγη, να στηρίζεις τους γονείς σου.
Δουλεύουμε για έναν στόχο.
Δεν υπάρχει αποτυχία. Υπάρχουν βήματα προς την επιτυχία.
Υπάρχουν καλές και κακές μέρες.
Κάποιες μέρες τα καταφέρνεις, κάποιες άλλες όχι.
Άλλες είναι η δική σου σειρά, άλλες όχι.
Αφού μπορέσαμε να κερδίσουμε ένα, ελπίζω να κερδίσουμε κι άλλο.
ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2023, Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ
ΤΡΙΕΤΗ ΣΟΥΠΕΡΜΑΞ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ ΜΠΑΚΣ.
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη
Επιμέλεια Σταυρούλα Σοκόλη