Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ ΙΙ
…σε χαιρετούν.
16 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΑΥΡΗΛΙΟΥ,
ΤΟ "ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ" ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΤΕΙ.
ΥΠΟ ΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΔΙΔΥΜΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ
ΓΕΤΑ ΚΑΙ ΚΑΡΑΚΑΛΛΑ, Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΑΝΘΕΙ.
Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΠΛΩΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΕΠΙΔΗΜΙΑ
ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.
ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΟΛΗΣ.
ΜΕΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟΛΜΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ…
Να είσαι πράος, Άννων.
Σας καλούμε με τα μεγάλα σας ονόματα να έρθετε προς βοήθειά μας.
Νικήστε τους Ρωμαίους.
ΝΟΥΜΙΔΙΑ 200 Μ.Χ.
Καταστρέψτε τα πλοία, τις πολεμικές μηχανές, τους στρατιώτες τους.
Εμείς θα επικρατήσουμε.
Οζάλση.
Αρίσιμη.
Άννων.
Δεν πρόσφερες στους θεούς σήμερα.
Προτιμώ να θυσιάσω έναν Ρωμαίο.
Εκεί που βρίσκεσαι,
βρίσκομαι κι εγώ.
Και εκεί που βρίσκεσαι,
βρίσκομαι κι εγώ, για πάντα.
Σύζυγέ μου.
Ο άνεμος είναι δυνατός. Μαζέψτε πανί, βγάλτε κουπιά.
Μαζέψτε πανί, βγάλτε κουπιά!
Βγάλτε κουπιά!
Εδάφη έχουν μόνο αυτά που άρπαξαν.
Όπου κι αν πάνε, αφήνουν καταστροφή και το αποκαλούν ειρήνη.
Αυτή είναι η τελευταία ελεύθερη πόλη στη Νέα Αφρική.
Σήμερα, θα πολεμήσουμε.
Προσευχηθείτε να είναι ο θεός σας μαζί σας. Αν δεν είναι, δεν είναι θεός.
Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε.
Όπου είναι ο θάνατος, δεν είμαστε εμείς.
Όπου είμαστε εμείς…
δεν είναι ο θάνατος.
Μείνετε ενωμένοι και ακούτε τις εντολές μου.
Τα μάτια ψηλά και το κεφάλι πάνω.
Πυρ!
Ετοιμάστε τα όπλα σας!
Ξανά!
Φλεγόμαστε στα δεξιά!
Διατηρήστε τον σχηματισμό!
Τραβήξτε!
Τοξότες έτοιμοι.
Ρίξτε!
Τεντώστε!
Τραβήξτε!
Ρίξτε!
Τοξότες!
Πυρ!
-Σηκώστε τον πύργο! -Σηκώστε τον πύργο!
-Ανάποδα! -Ανάποδα!
Συνεχίστε να γυρίζετε.
Κατεβάστε τη γέφυρα!
Η γέφυρα έχει κολλήσει!
Κύριε!
Ρίξτε!
Τοξότες!
Εκεί!
Σκοτώστε την!
Αρίσιμη!
Αρίσιμη.
Αρίσιμη!
Θα σε περιμένω.
Ψάξτε όλα τα πτώματα! Μην αφήσετε τίποτα!
Κυριεύω αυτήν την πόλη…
για τη δόξα της Ρώμης.
Vae victis.
Ουαί τοις ηττημένοις.
Ο επόμενος!
-Κατεβείτε τη σκάλα! -Κατεβείτε!
Τι ζημιά σού έχουν κάνει, ε;
Σήκωσέ το. Ήρεμα, ήρεμα. Κράτα αυτό.
Η Αρίσιμη;
Λυπάμαι, γιε μου.
Δεν έχω πολύ χρόνο.
Αυτή η γαλέρα μάς πηγαίνει σε κάτι που δεν θα αντέξω.
Είμαι έτοιμος να πάω σε άλλον τόπο.
Μείνε εδώ λίγο ακόμα.
Θυμάμαι καλά όταν σ' έφεραν πρώτη φορά σ' εμάς.
Ένα μοναχικό αγόρι από την έρημο. Αφελές.
Φοβισμένο.
Δέχτηκες όλα όσα σου διδάξαμε.
Βρήκες την αγάπη της Αρίσιμης. Η ψυχή σου…
αναζωπυρώθηκε.
Όταν πεθάνω,
οι πρόγονοί μου θα με συναντήσουν στον επόμενο κόσμο.
Εσένα ποιος θα σε συναντήσει;
Άννων,
ξόφλησα.
Μην τους αφήσεις να αλλάξουν αυτό που είσαι.
Είδατε αυτό το αγόρι;
Εμά! Εμά!
Πρέπει να φύγεις μόνος τώρα, Άννων.
Μην τους αφήσεις ποτέ να σε βρουν.
Πήγαινε. Πήγαινε.
ΟΣΤΙΑ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ
Ακάκιος! Ακάκιος! Ακάκιος!
Αυτοκράτορα Γέτα.
Αυτοκράτορα Καρακάλλα.
Στρατηγέ Ακάκιε.
Κατέλαβα τη Νουμιδία στα ονόματά σας
ώστε η επικράτειά σας να ξεπεράσει κάθε άλλου αυτοκράτορα που προηγήθηκε.
Στεφάνωσέ τον με δάφνες, αδελφέ.
Ακάκιος! Ακάκιος! Ακάκιος!
Προς τιμήν της κατάκτησής σου,
θα διοργανωθούν αγώνες στο Κολοσσαίο.
Δεν χρειάζομαι αγώνες προς τιμήν μου.
Είναι αρκετή η τιμή για μένα να υπηρετώ τη Σύγκλητο
και τον λαό της Ρώμης.
Είσαι πολύ μετριόφρων, Ακάκιε.
Δεν ταιριάζει σε στρατηγό τόσο επιτυχημένο.
Η δόξα είναι δική σας, όχι δική μου.
Ζητώ μόνο λίγη ανάπαυλα από τον πόλεμο
να περάσω χρόνο με τη σύζυγό μου.
Η σύζυγός σου, ναι.
Θυμάσαι τα προνόμια που της έχουμε παραχωρήσει;
Πού βρίσκεται τώρα και αγνοεί τέτοια περίσταση;
Υπάρχουν ακόμη νίκες μπροστά μας.
Περσία.
Ινδία.
Και οι δύο πρέπει να κατακτηθούν.
Η Ρώμη έχει πολλούς υπηκόους.
Πρέπει να τους ταΐσει.
Ας φάνε πόλεμο.
Οι θρίαμβοί σου θα τιμηθούν
ως φόρος τιμής στο μεγαλείο του λαού της Ρώμης.
ΑΝΤΙΟ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ
Στον αγύριστο!
Απόβρασμα, χάσου!
Μακρίνος από τη Θύσδρο,
κύριος των μονομάχων!
Μείνετε κοντά.
Αγορανόμοι και σύμβουλοι,
διακεκριμένοι προσκαλεσμένοι,
πολίτες του Άντιου…
δείτε τη μοίρα
των κατακτημένων εχθρών της Ρώμης:
Οι βάρβαροι Νουμιδοί
και ο αρχηγός τους,
Ιουγούρθας!
Μας κυνηγούν!
Αυτός είναι ενδιαφέρων.
Θα τον αγοράσω.
Αλτ! Τις ει;
Στρατηγέ.
Κυρία μου.
Ευχαριστώ τους θεούς που σε έφεραν πίσω ασφαλή.
Ευχαρίστησε τον στρατό. Αυτοί με προστάτευσαν.
Να σε ταΐσω.
Πηγαίνετε.
Στο τείχος.
Η αρένα είναι ιερός ναός.
Για τους πιο γενναίους, ο δρόμος προς τη δόξα περνάει από την αρένα.
Η αρένα μετατρέπει σκλάβους σε μονομάχους και μονομάχους σε ελεύθερους.
Έχεις σκουλήκια.
Ξέρω αυτόν εδώ. Τρώει πιθήκους.
Πηγαίνετε. Καθίστε. Φάτε.
Εσύ.
Άννων, σήκω.
Ποια είναι η μητρική σου γλώσσα; Τις μιλώ όλες.
Δεν απαντάς επειδή δεν μπορείς ή επειδή δεν θέλεις;
Εντάξει.
Η βία είναι η παγκόσμια γλώσσα.
Βίγκο, βάλ' τον να δοκιμαστεί.
Αντιμετωπίζει έναν πίθηκο. Άραγε αντιμετωπίζει έναν άνδρα;
Αρκετά!
Πολύ καλά.
Πλύντε τον.
Φέρτε τον σε μένα.
Δυνατό σαγόνι.
Καλά χέρια.
Καλύτερη μυρωδιά.
Θα τα πας καλά.
Είναι τέχνη
να επιλέγεις μονομάχους.
Κάποιοι επιλέγουν διασκεδαστές.
Άλλοι επιλέγουν ωμή δύναμη.
Εγώ επιλέγω οργή.
Το πλήθος αγαπά το αίμα.
Αγαπούν αυτούς που αγαπούν το αίμα.
Και σ' εσένα, φίλε μου, η οργή…
ρέει από μέσα σου σαν…
σαν γάλα…
από βυζί πόρνης.
Θα γίνεις σπουδαίος μαχητής.
Όχι για σένα.
Έχεις δίκιο, δεν πολεμάς για μένα.
Σε βάζω στην αρένα, μάχεσαι ή πεθαίνεις. Εσύ επιλέγεις.
Όμως τίνος το κεφάλι να σου δώσω
για να ικανοποιήσω την οργή σου;
Ολόκληρου του ρωμαϊκού στρατού.
Ζητάς πολλά.
Μου αρκεί του στρατηγού.
Του στρατηγού;
Του στρατηγού Ακάκιου;
Θέσε την οργή σου στην υπηρεσία μου,
και θα έχεις το κεφάλι του έτοιμο για το σπαθί σου.
Υπηρέτησέ με και θα σε υπηρετήσω.
Αρνήσου με…
και θα πεθάνεις.
Υπάρχουν στιγμές που εύχομαι να με είχες εγκαταλείψει αντί να πολεμάς.
Έκανα την επιλογή μου.
Μπορώ να ζήσω με αυτήν.
Αλλά η υπομονή μου με αυτούς τους δύο έχει στερέψει.
Λέτα;
Μπορείς να πας στον κοιτώνα σου. Δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο.
Άκουγα συζύγους και μητέρες να θρηνούν τους νεκρούς στη Νουμιδία.
Λουκίλλα.
Φτάνει πια.
Δεν θα χαραμίσω
άλλη μια γενιά νέων ανδρών για τη ματαιοδοξία τους.
Αν πολεμήσω σε άλλη εκστρατεία, θα το κάνω για να τους ανατρέψω.
Πότε φτάνουν οι στρατιώτες σου;
Αποβιβάζονται στην Όστια σε δέκα μέρες.
Πόσοι από αυτούς θα είναι πιστοί μόνο σε εσένα;
Όλοι τους.
Οι αυτοκράτορες δεν έχουν τη στήριξη του λαού.
Ο λαός έχει κουραστεί από την τρέλα, την τυραννία.
Ποιο είναι το όνειρο της Ρώμης αν ο λαός της δεν είναι ελεύθερος;
Διασκεδάστε όλοι,
μέχρι κραιπάλης!
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, πιείτε.
Συγγνώμη. Μακρίνο!
Ήξερα ότι οι επαρχίες δεν σου αρκούσαν.
-Είμαι εδώ μόνο για τους αγώνες. -Ε, λοιπόν…
Δεν θα απογοητευτείς.
Η Ρώμη έχει όλα τα παιχνίδια που αρέσουν σε άνδρες σαν εσένα.
Άνδρες σαν εμένα, Θρακέα; Άνδρες σαν εμάς.
Ξέρω ότι τίποτα δεν συμβαίνει στη Ρώμη αν δεν το έχεις γευτεί πρώτος.
Για ποιον σκοπό είμαι εδώ;
Θα μάθεις σύντομα.
Αληθεύει η φήμη
ότι θα θέσεις υποψηφιότητα για τη Σύγκλητο, Μακρίνο;
Εγώ; Όχι, εγώ…
Δεν ξέρω ούτε άβακα να χρησιμοποιώ. Αλλά καταλαβαίνω ότι…
συνηθίζεται οι προσκαλεσμένοι σου να στοιχηματίζουν σε τέτοιες υποθέσεις;
Πόσο μεγάλο ποσό είχες κατά νου;
Χίλια χρυσά δηνάρια;
Δύο.
Δύο;
Δηνάρια.
Πίσω! Πίσω!
Αυτοκράτορές μου.
Άρχοντες, κυρίες και κύριοι, και συγκλητικοί.
Προς διασκέδασή σας,
η τέχνη της μάχης!
Σας παρουσιάζω τον βάρβαρο εναντίον
ενός άνδρα από τους ενσταβλισμένους μου, του πανίσχυρου Βίτσεκ!
-Αυτός είναι ο μονομάχος σου; -Είναι.
Τρεις γύροι, σώμα με σώμα.
Ξίφη!
Θέλουμε ξίφη. Μάχη μέχρι θανάτου.
Καμία χάρη να μην προσφερθεί ή να δοθεί.
Χτυπηθείτε τώρα!
Αδελφέ…
ας μην αλληλοσκοτωθούμε για να διασκεδάσουν.
Σπουδαίο!
Θρακέα, φαινόταν ακριβός.
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ.
Σπουδαίο.
Από πού κατάγεσαι;
Μίλα.
Είπα μίλα.
Είναι από τις αποικίες, Μεγαλειότατε. Μόνο τη μητρική του γλώσσα καταλαβαίνει.
"Η πύλη του Άδη είναι ανοιχτή με σκοτάδι και με φως.
Ομαλή είναι η κάθοδος και εύκολη είναι η οδός.
Μα…
να επιστρέψεις από τον Άδη
και να δεις τους χαρωπούς ουρανούς,
αυτό απαιτεί προσπάθεια που δεν βάζει ο νους".
Βιργίλιος, Μεγαλειότατε.
Ποίηση!
-Πολύ έξυπνο, Μακρίνο. -Ευχαριστώ.
Είχα βαρεθεί πολύ, αλλά με εκπλήσσεις.
Μόνη μου επιθυμία είναι να σας διασκεδάζω.
Διασκεδάζουμε, διασκεδάζουμε.
Διασκεδάζουμε.
Όλοι ανυπομονούμε να δούμε τον ποιητή σου…
να απαγγέλλει στην αρένα.
Όπως κι εγώ, Μεγαλειότατοι.
Ευχαριστώ.
Βίγκο;
Έλα μαζί μου.
Αγωνίστηκες καλά σήμερα, αλλά ήσουν και τυχερός.
Οι στίχοι που απήγγειλες.
Δεν τους έμαθες στην Αφρική, είμαι βέβαιος.
Ένας καλός στίχος ταξιδεύει μακριά.
Ποιος σου δίδαξε ποίηση;
Ένας αιχμάλωτος Ρωμαίος αξιωματικός.
Ήμουν φύλακάς του και μας έλεγε ιστορίες για να περνάει η ώρα.
-Και τι απέγινε αυτός ο αιχμάλωτος; -Τον φάγαμε.
-Όπως κάνουν οι βάρβαροι. -Όπως κάνουν οι βάρβαροι.
Και πού γεννήθηκες εσύ;
Τι σημασία έχει το παρελθόν μου αν πεθάνω για σένα στην αρένα;
Σε τι μου χρησιμεύει το ρωμαϊκό χρήμα;
Ένας μονομάχος…
μπορεί να εξαγοράσει την ελευθερία.
Την ελευθερία του.
Το ρωμαϊκό όνειρο.
"Ο σκλάβος δεν ονειρεύεται την ελευθερία αλλά έναν σκλάβο δικό του".
Κικέρων.
Με αυτές τις αρχές ανατράφηκες, Μακρίνο;
Τι έπρεπε να κάνεις για το ρωμαϊκό χρήμα;
Μου υποσχέθηκες ένα κεφάλι.
Κέρδισε το ψωμί σου και θα έχεις το κεφάλι οποιουδήποτε.
Πατέρα,
προστάτεψέ μας και καθοδήγησέ μας.
Συγκλητικοί.
Κυρία μου.
Κυρία μου, εύχομαι να συναντιόμασταν σε καλύτερες ημέρες.
Καλύτερες ημέρες θα έρθουν.
Και γιατί είμαστε εδώ;
Για να πάρουμε πίσω την πόλη.
Και να αποκαταστήσουμε τη Ρώμη…
όπως πρέπει να είναι.
Ένα συναρπαστικό τόλμημα.
-Πότε; -Την τελευταία ημέρα των αγώνων.
Ο στρατός μου περιμένει τη διαταγή μου στην Όστια.
Πέντε χιλιάδες στρατιώτες πιστοί σε εμένα…
θα μπουν στη Ρώμη και μετά στο Κολοσσαίο,
όπου θα συλλάβουν τους αυτοκράτορες για εγκλήματα κατά της Συγκλήτου
και του λαού τους.
Αυτό το σχέδιο είναι φιλόδοξο και ριψοκίνδυνο.
Η Ρώμη θα είναι δική σας να τη διοικήσετε και να…
Ο Μάρκος Αυρήλιος μιλούσε για επαναφορά της εξουσίας στη Σύγκλητο,
όμως πέρασε μία γενιά από τότε.
Πολλά έχουν αλλάξει.
Ο λαός δεν έχει δει ελπίδα…
εδώ και πολλά χρόνια.
Αλλά με τον καιρό…
και καθοδήγηση…
Λουκίλλα, είσαι η θυγατέρα του Μάρκου Αυρήλιου.
Είχε την πίστη μου.
Την έχεις κι εσύ.
Συγκλητικέ Θρακέα;
Η πολιτική ακολουθεί την εξουσία, κυρία μου.
Πάρε πίσω αυτό που δικαιωματικά σου ανήκει…
και η Σύγκλητος θα σε υποστηρίξει.
Ευχαριστώ.
ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ
Πεινάω! Πεινάω!
Όταν μου ανέφεραν αυτό το μέρος,
δεν είπαν τίποτα για τη βρόμα.
Ο Άννων βρομάει.
Θα πρέπει να με ανεχτείτε όπως είμαι.
Και τι είναι αυτό εκεί πάνω; Λύκος;
Εκείνοι οι δίδυμοι ήταν απόκληροι…
που τους άφησαν να πεθάνουν.
Η λύκαινα τους βρήκε και τους θήλασε με το γάλα της.
Μεγαλωμένοι από ένα ζώο, είναι στο αίμα τους.
Πώς ξέρεις αυτό το μέρος;
Ξέρω το χάος που έφεραν.
Αυτή η πόλη μολύνει ό,τι αγγίζει.
-Δεν φανταζόμουν ότι θα ήταν τόσο μεγάλη. -Μη σε ξεγελά.
Αυτή η πόλη είναι άρρωστη.
Πεινάω! Πεινάω!
Εσύ! Βάρβαρο απόβρασμα!
Βοηθήστε με, σας παρακαλώ!
Θρακέα.
Το στοίχημά μας.
Ο βάρβαρος.
Πάντα πληρώνω τα χρέη μου.
Θέλω απλώς να σκεφτείς ότι ίσως η τύχη σου να αλλάξει.
Να πούμε διπλά ή τίποτα;
Φρέσκο κρέας.
Στη σειρά! Στη σειρά!
Παίξτε! Παίξτε!
Αυτοκράτορα Καρακάλλα.
Αυτοκράτορα Γέτα.
Πολίτες της Ρώμης!
Αυτοί οι ιεροί αγώνες
διοργανώνονται για να τιμήσουμε τη νίκη της Ρώμης
επί των βαρβάρων της Νουμιδίας…
Βγείτε! Βγείτε!
…και για να τιμήσουμε τον λεγεωνάριο διοικητή της Ρώμης,
στρατηγό Ιούστο Ακάκιο!
Ζήτω ο Ακάκιος!
Και μαζί του,
τη Λουκίλλα, θυγατέρα του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου.
-Λουκίλλα! -Μητέρα της Ρώμης!
Ακάκιε.
Στρατηγέ.
Ακάκιος! Ακάκιος! Ακάκιος!
Μίλησέ τους.
Δεν είμαι ρήτορας ούτε πολιτικός.
Είμαι στρατιώτης.
Έχω δει ανδρεία σε άνδρες και γυναίκες κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Και μία φορά σε αυτήν την αρένα.
Αν ζητάτε κάτι από τους θεούς…
ζητήστε αυτήν την ίδια ανδρεία.
Διότι η Ρώμη τη χρειάζεται τώρα.
Ακάκιος! Ακάκιος! Ακάκιος!
Από τη Νότια Πύλη,
μαχητές από τους ενσταβλισμένους του Μακρίνου της Θύσδρου!
Από τους ενσταβλισμένους
των Αυτοκρατόρων Καρακάλλα και Γέτα,
ο αήττητος πρωταθλητής,
Γλύκων ο Καταστροφέας!
Κρατάτε.
Χαίρετε, Καίσαρες!
Γλύκων! Γλύκων! Γλύκων!
Κρατάτε και όταν επιτεθεί, τρέξτε προς το τείχος.
Γιατί να το κάνω;
Κρατάτε!
Τρέξτε!
Δειλοί!
Στο τείχος!
Έλα!
Αδελφέ, ο ποιητής δεν είναι αυτός;
Δεν θυμάμαι.
Εκείνη η νύχτα ήταν θολή.
"Η πύλη του Άδη είναι ανοιχτή με σκοτάδι και με φως.
Ομαλή είναι η κάθοδος…" Ξεχνάω.
"Ομαλή είναι η κάθοδος…"
"Ομαλή είναι η κάθοδος
και εύκολη είναι η οδός".
Ασπίδα!
Έλεος! Έλεος! Έλεος!
Αίμα.
Λουκίλλα, να δείξουμε έλεος;
Έλεος.
Όχι έλεος!
Οι θεοί σού χάρισαν τη ζωή…
Προτιμώ να αντιμετωπίσω το ξίφος σου παρά να δεχτώ ρωμαϊκό έλεος!
Σκότωσε! Σκότωσε! Σκότωσε!
Άννων! Άννων! Άννων!
Ο δρόμος προς την ελευθερία δεν περνά από την αρένα.
Οδηγεί σε αυτό.
Πηγαίνετε στα κελιά σας.
Άννων! Άννων! Άννων!
Έλα, πάμε.
"Η πύλη του Άδη είναι ανοιχτή με σκοτάδι και με φως.
Ομαλή είναι η κάθοδος και εύκολη είναι η οδός".
Άρπα την, άρπα την, άρπα την.
Σε νίκησα.
Είμαι ο Μάξιμος, ο σωτήρας της Ρώμης!
Σκάττος και Αργέντος.
Ο Λεύκιος είναι καλά;
Λεύκιε!
Λεύκιε.
Είσαι ο μοναδικός διάδοχος του θρόνου τώρα.
Θέλουν να σε σκοτώσουν για να πάρουν την εξουσία.
Υπόσχομαι ότι θα σε φέρω πίσω μόλις ο κίνδυνος περάσει.
Μητέρα, γιατί δεν μπορείς να έρθεις μαζί μου;
Πρέπει να μείνω εδώ για το καλό σου.
Και για το καλό της Ρώμης.
Να θυμάσαι ποιος είσαι.
Και ότι σε αγαπώ.
Σε αγαπώ.
Έλα.
Δώσε μου το πόδι σου.
Φύγε. Φύγε!
Λοιπόν…
Πώς σε λένε;
Είμαι ο Ράβι. Είμαι γιατρός.
Διότι περισσότεροι πεθαίνουν από μολυσμένα τραύματα
παρά στην αρένα.
Αυτό πρέπει να το καθαρίσω, πρέπει να του κάνω ράμματα και…
θα πονέσει.
Αυτό είναι σκοπολαμίνη και όπιο.
Είναι για τον πόνο.
Πρέπει να το εισπνεύσεις.
Είμαι εδώ τόσο καιρό, που δεν το παρατηρώ πια.
Έχω κάνει πιο πολλούς ακρωτηριασμούς από όσους μπορώ να μετρήσω.
-Πού έμαθες την τέχνη σου; -Γιατί ρωτάς;
Έχεις βαρύ χέρι.
Ήμουν κι εγώ μονομάχος.
Και θα με νικούσες;
Στην ακμή σου, φυσικά.
Στην τωρινή σου κατάσταση, θα μπορούσα να σε νικήσω τώρα.
Ευτυχώς για σένα, έχω μαζέψει το ξίφος μου.
Τώρα περνάω τις μέρες μου σώζοντας ζωές αντί να τις παίρνω.
Και γιατί τέτοια αλλαγή τόσο αργά στη ζωή;
"Αυτό που κάνουμε στη ζωή αντηχεί στην αιωνιότητα".
Νιώθω ότι ξέρω αυτά τα λόγια.
Δεν μπορώ να πάρω τα εύσημα. Είναι γραμμένα σε έναν τάφο
πάνω από τα οστά ενός μονομάχου.
Πρωταθλητή μου, μυρίζω σκοπολαμίνη!
Δικέ μου… πρωταθλητή.
Άκουσες το πλήθος;
Έχεις κάτι. Το 'ξερα από την αρχή.
-Το ήξερες; -Ναι.
Οι Έλληνες το λένε…
θυμό.
Καπνό.
Οργή.
Αυτή η οργή είναι το χάρισμά σου.
Όπως ο μεγάλος Αχιλλέας.
Ποτέ μην την αφήσεις.
Θα σε οδηγήσει στο μεγαλείο,
πρωταθλητή μου.
Ευχαριστώ που με προσκάλεσες.
Είναι πολύ μεγάλη μου τιμή.
Ακούω ότι σε συζητούν στην Αυλή.
Ναι.
Έχουμε ξανασυναντηθεί.
-Αλήθεια; -Πολύ καιρό πριν.
Πού;
Υπηρετούσα στον στρατό του πατέρα σου κατά την εκστρατεία του στην Αφρική.
Υπηρέτησες με τον πατέρα μου;
Είχα το προνόμιο…
να διαβάσω τα "Εις εαυτόν" του.
"Η καλύτερη εκδίκηση…
είναι να μη μοιάσεις σε αυτόν που έκανε την αδικία".
Άκουσα ότι εξοπλίζεις τις μισές λεγεώνες σε ολόκληρη την αυτοκρατορία,
και εδώ, τώρα, στη Ρώμη,
κερδίζεις επιρροή χορηγώντας μονομάχους.
Το κάνω για την αγάπη του αθλήματος.
Και πού βρήκες αυτούς τους μονομάχους;
Συνήθως είναι αιχμάλωτοι πολέμου.
Ή περιπλανώμενοι. Γιατί ρωτάς;
Ένας άνδρας μπορεί να επιλέξει αν θα αγωνιστεί…
ώστε να μείνει ζωντανός. Στη ζωή όπως και στην αρένα, έτσι;
Ποιος είναι αυτός;
Αυτός είναι ο πατέρας μου ως νέος.
Είχε παιδί;
Είναι γνωστό. Όταν ο Κόμμοδος σκοτώθηκε, το αγόρι εξαφανίστηκε.
-Μα ποιος θα νοιαζόταν; -Η Λουκίλλα. Κι άλλο κρασί!
Κι άλλο κρασί!
Ήταν από τη βασιλική γενιά, άλλωστε.
Και ο πατέρας του;
Κατά τα φαινόμενα, ο Λεύκιος Βήρος.
Ήταν προσυμφωνημένος ο γάμος. Εκείνη ήταν δεκατεσσάρων.
Οι γυναίκες δεν ήταν της προτίμησής του.
-Ούτε της δικής μου κάποιες μέρες. -Ούτε της δικής σου!
Όχι, όχι, όχι. Φημολογούνταν ότι απέκτησε εραστές.
Και φημολογούνταν ότι ο πραγματικός πατέρας ήταν ο Κόμμοδος.
Λόγω αδελφικής αγάπης, ξέρεις.
Αν πέθανε…
πρέπει να υπάρχουν λείψανα.
Και αν έζησε, θα είναι στην ηλικία…
Ας το υπολογίσουμε.
-Ήταν περίπου δώδεκα όταν πέθανε; -Ναι.
Άρα είναι στην ηλικία…
Κυρία μου.
Γράκχε.
-Παρακαλώ, έλα. -Ευχαριστώ.
Μονομάχε…
με γνωρίζεις;
Έχεις οικογένεια;
Μία σύζυγο. Την Αρίσιμη.
Αρίσιμη.
Σκοτώθηκε υπό τη διοίκηση του συζύγου σου.
Η Ρώμη πνίγεται στο ίδιο της το αίμα.
Και εσύ χαίρεσαι τις απολαύσεις του Κολοσσαίου.
Υπάρχουν πολλά που δεν κατανοείς.
Λεύκιε.
Δεν ξέρω ποιος νομίζεις ότι είμαι.
Το όνομά μου είναι Άννων,
και δεν έχω μητέρα ή δεν θυμάμαι να έχω.
Λυπάμαι πολύ.
Αν ο γιος σου ήταν εδώ, είμαι σίγουρος ότι θα σου έλεγε να μην τον θρηνείς.
Δεν θα ήταν το αγόρι που απομάκρυνες. Εκείνο το αγόρι έχει πεθάνει.
Ίσως να νομίζεις ότι έχω μικρή αξία.
Ίσως νομίζεις ότι σε πρόδωσα.
Αλλά πρέπει να ξέρεις…
ότι αν δεν θέλεις την αγάπη της μητέρας σου,
τότε δέξου τη δύναμη του πατέρα σου.
Τη χρειάζεσαι.
Το όνομά του ήταν Μάξιμος Δέκιμος Μερίδιος.
Και τον βλέπω σ' εσένα.
Φύγε.
Κυρία μου, πρέπει να φύγουμε αμέσως!
Λεύκιε, σε αγαπούσαμε,
και εγώ και ο πατέρας σου.
Το όνομά σου ήταν στα χείλη του…
Φύγε!
Ο Λεύκιος είναι ζωντανός.
Είσαι βέβαιη;
Ναι.
Ξέρω τον γιο μου.
Μίλησα μαζί του απόψε.
Ίσως με απαρνείται για ό,τι έκανα…
αλλά είναι ζωντανός.
Η τρίτη ημέρα των αγώνων είναι αύριο.
Οι περισσότεροι δεν θα επιβιώσουν.
Ακάκιε…
πρέπει να τον βοηθήσεις.
-Να τον βοηθήσω; -Ναι.
Τον απογοήτευσα τότε.
Είμαι βέβαιη.
Δεν μπορώ να τον απογοητεύσω τώρα.
Ο στρατός είναι στην Όστια.
Αν περιμένουμε μερικές ημέρες…
Μπορεί να έχει σκοτωθεί ως τότε.
Ακάκιε,
θα έδινα πρόθυμα τη ζωή μου για τη Ρώμη…
αλλά δεν θα δώσω τη ζωή του γιου μου.
Και ένα.
Και δύο.
Και ένα.
Μαζί. Συγχρονισμός.
Και ένα. Και δύο.
Και ένα.
Παύση, παύση!
Δεν θα πάμε μακριά έτσι.
Μόνο αυτός. Εσείς πηγαίνετε.
Πηγαίνετε!
Ας δούμε πόσο μακριά θα φτάσεις χωρίς την ομάδα σου.
Έτοιμος;
Ένα!
Και δύο!
Συγχρονισμός, συγχρονισμός!
Έλα, δύναμη!
Δύναμη!
Αφήστε τον.
Είναι απλό ξίδι, φίλε μου.
Δεν έχει άλλο όπιο για σένα.
Σε περιμένει πολύς πόνος στην επόμενη ζωή.
Δεν ξέρω γιατί τον λαχταράς τόσο σε αυτήν τη ζωή.
Είσαι ελεύθερος άνθρωπος, Ράβι;
"Ελεύθερος".
Είμαι.
Άφησα το σπαθί μου και ορκίστηκα να μην το ξαναπιάσω.
Και επιλέγεις αυτόν τον εφιάλτη;
Ποια ήταν η πατρίδα σου;
Το Βαρανάσι.
Και γιατί δεν επιστρέφεις;
Μακάρι να μπορούσα.
Αλλά…
γνώρισα μια γυναίκα.
-Ο λόγος είναι πάντα μια γυναίκα. -Πάντα.
Είναι από το Λονδίνιο. Της Βρετανίας. Ξέρεις.
Οπότε τώρα,
οι γιοι μας μιλούν μόνο λατινικά.
Τα μάτια της κόρης μου είναι τόσο γαλάζια όσο τα δικά σου.
Είμαστε Ρωμαίοι τώρα.
Μεγάλωσα ακούγοντας ιστορίες στα γόνατα του παππού μου.
Μιλούσε για το όνειρο που ήταν η Ρώμη.
Ήταν τόσο εύθραυστο,
που μπορούσες μόνο να το ψιθυρίσεις…
αλλιώς θα χανόταν.
Πες μου,
ποιο ήταν αυτό το όνειρο;
Μια Ρώμη όπου όλοι θα ζούσαν υπό δίκαιο νόμο και θα προστατεύονταν.
Μια Ρώμη της Συγκλήτου.
Μια Ρώμη της ελπίδας.
Ο παππούς σου ακούγεται επικίνδυνος άνθρωπος.
Οι πιθανότητες είναι εναντίον σου.
Οι πιθανότητες είναι πάντα εναντίον μου.
Μην ανησυχείς, γέρο.
Πρέπει να αναπαυθείς.
Πρέπει να οδηγήσεις τους άνδρες σου αύριο.
Είναι θέμα επιβίωσης.
Επιβιώστε!
Στο όνομα του Ποσειδώνα,
τιμούμε τη δόξα του ναυτικού πολέμου.
Έχουν τοξότες.
Να είστε έτοιμοι. Ακούτε τις εντολές μου.
Μείνετε μαζί και τραβάτε κουπί σαν ένας, ναι;
Ναι!
-Ναι; -Ναι!
Σήμερα ξαναζούμε…
τη Μάχη της Σαλαμίνας!
Οι Τρώες εναντίον των Περσών!
Κουπιά έξω!
Και τραβάτε!
Τοξότες!
Τραβάτε!
Τραβάτε! Με τον χρόνο μου!
Και… τώρα!
Αριστερή πλευρά! Έτοιμοι, και κουπιά τώρα!
Κουπιά μέσα! Κουπιά μέσα!
Κάτω!
Και τραβάτε! Και τραβάτε!
Μη σταματάτε!
Τραβάτε!
Και δεξιά!
Έτοιμοι για εμβολισμό!
Και κρατηθείτε! Κρατηθείτε!
Ανασυγκροτηθείτε!
Πραιτοριανοί!
Προχώρα.
Άννων! Άννων! Άννων!
Στο όνομα των αυτοκρατόρων,
νικητής είναι ο Άννων!
Ποιος το έκανε αυτό;
-Εγώ το έκανα! -Εγώ!
-Εγώ! Εγώ! Εγώ! -Εγώ το έκανα!
Ο Γέτας θα θελήσει να σας εκδικηθεί όλους.
Έμαθες να στοχεύεις εκεί που έμαθες να απαγγέλλεις ποίηση;
Να 'σαι ευγνώμων που δεν έριξα εγώ, αλλιώς το βέλος θα σε είχε βρει.
Κάθισε.
Έχω νέα για εσένα.
Ήρθε, κύριε.
Ακόμα εδώ.
Μακρίνο.
Καλώς ήρθες.
Ναι, ακούω.
Ξέρεις ότι το σπίτι μού ανήκει τώρα.
Το χρέος σου προς εμένα είναι πάνω από δέκα χιλιάδες δηνάρια.
Έχω άλλα πράγματα.
Ζώα. Τέχνη!
Την αλήθεια, τότε.
Τι θέλεις;
Την αλήθεια. Αυτό θέλω.
Τίποτα δεν συμβαίνει στη Ρώμη
χωρίς να το γνωρίζεις.
Έχεις την εμπιστοσύνη των συγκλητικών.
Έχεις την εμπιστοσύνη της Λουκίλλας.
Και το πιο σημαντικό, έχεις τη δική μου εμπιστοσύνη.
Επιθυμείς την αφοσίωσή μου;
Μου ανήκει…
το σπίτι σου.
Θέλω την αφοσίωσή σου.
Εγώ…
-Πες μου. -Έχω ακούσει…
ότι συνωμοτούν…
-να ανατρέψουν τους αυτοκράτορες. -Ναι.
Αλλά το σχέδιο έχει καθυστερήσει.
Ένας μονομάχος πρόκειται να διασωθεί από την αρένα. Απόψε.
-Δεν ξέρω γιατί. -Ξέρω γιατί. Ξέρω ποιος.
Μάζεψέ τα.
Γρήγορα.
Ανοίξτε!
Ανοίξτε να περάσει η φρουρά των αυτοκρατόρων!
Κυρία, έλα μαζί μας.
Χάρη στην πολιτική αρετή ανδρών όπως ο Θρακέας και ο Μακρίνος,
η εξέγερσή σας…
έχει αποκαλυφθεί.
Την τιμή,
την dignitas που η Ρώμη σάς έχει αποδώσει…
όλα αυτά τα έχετε χάσει με την προδοσία σας.
Παρακαλώ, αυτοκράτορα Γέτα.
Βασάνισέ με αν θέλεις, αλλά μη μου κάνεις κήρυγμα.
Το όνομά σου θα λησμονηθεί!
Θα χαθεί στην Ιστορία.
Είσαι καταραμένος, στρατηγέ.
-Γελάς. -Εσύ με καταριέσαι;
Δεν με νοιάζει.
Όλα λησμονούνται με τον καιρό. Αυτοκρατορίες πέφτουν, αυτοκράτορες.
Τι περιμένουμε;
-Θα τον σφάξω τώρα! -Όχι, όχι, όχι!
Άσ' τους. Έλα! Έλα!
Ο θάνατός τους πρέπει να είναι δημόσιος.
Δημόσιος;
Κρεμάστε τα σωθικά του στις πύλες! Κι αυτή σταυρώστε την!
Σταυρώστε την!
Πάρτε τους!
Ευχαριστώ, Μακρίνο.
Έλα.
Αυτές τις τελευταίες ημέρες,
έχω αρχίσει να σε θεωρώ όχι υπήκοο
αλλά αληθινό φίλο.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Αλλά ως φίλος,
πρέπει να συμβουλεύσω προσοχή.
Ο Ακάκιος είναι ήρωας της Ρώμης.
Η σταύρωση είναι για κλέφτες…
Χριστιανούς.
-Είναι πολύ κοινή. -Είναι προδότης. Πρέπει να πεθάνει.
Συμφωνώ.
Ας αποφασίσουν οι θεοί…
τη μοίρα του
στο Κολοσσαίο.
Ας αποφασίσουν οι θεοί.
Ξέρεις, χθες το βράδυ ξύπνησα ενώ ονειρευόμουν ένα σκοτεινό ποτάμι.
Αυτήν τη φορά, πρώτη φορά, το διέσχιζα.
Ξέρεις, στον τόπο μου,
το να διασχίζεις ένα ποτάμι σημαίνει συγχώρεση.
Σημαίνει σωτηρία.
Στον δικό μου τόπο, σημαίνει ότι έχεις ήδη πεθάνει.
Μα όταν το 'βλεπα, δεν φοβόμουν.
Επειδή…
κάποιος με περίμενε στην απέναντι όχθη.
Ορίστε.
Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος…
που έχουν ξύσει;
Ο Μάξιμος.
Τον είδα μια φορά να πολεμάει.
Ήταν υπέροχος.
Ναι. Η εποχή μου στην αρένα ήταν μετά από αυτόν,
αλλά πολλοί ακόμα μιλούσαν γι' αυτόν με ψιθύρους, ξέρεις.
Μιλούσαν γι' αυτόν.
Γι' αυτά που έκανε.
Τον συνάντησα μια φορά.
Ήταν ευγενικός.
Δεν προσκύνησε κανέναν.
Έλα μαζί μου.
Έλα. Μαζί μου.
Όταν ένας επαναστάτης μονομάχος πεθάνει, τον θάβουμε εδώ.
"Αυτό που κάνουμε στη ζωή αντηχεί στην αιωνιότητα".
ΜΑΞΙΜΟΣ
Αυτός είναι ο Αργέντος και αυτός είναι ο Σκάττος.
Εις υγείαν.
Σταματήστε.
Για αυτήν την προδοσία του κατά των ζωών
των αυτοκρατόρων και του ρωμαϊκού κράτους,
ο στρατηγός Ιούστος Ακάκιος…
κηρύσσεται εχθρός του λαού!
Ακάκιος! Ακάκιος! Ακάκιος!
Σε αγαπάμε, Ακάκιε! Είσαι ήρωας!
Ακάκιος! Ακάκιος! Ακάκιος!
-Vae victis. -Στρατηγέ.
Ακάκιος! Ακάκιος! Ακάκιος!
Από την κατακτημένη πόλη της Νουμιδίας,
ο νικητής δύο κατακτήσεων στο Κολοσσαίο…
Πήγαινε τώρα. Vae victis.
Άννων! Άννων! Άννων!
…ο Άννων!
Ω, Κύριε…
όποια τιμή έχω, θα τη δώσω σε εσένα!
-Είναι πολύ αργά. -Ο Ρωμαίος προδότης…
ή ο βάρβαρος ήρωας.
Ας αποφασίσουν οι θεοί.
Λεύκιε, στάσου.
Στάσου! Στάσου!
Είμαι ένα σκεύος.
Γέμισέ με εκδίκηση
και κατατρόπωσε τον προδότη.
Σήκωσέ το!
Μπράβο, Άννων!
Σε αγαπάμε, Ακάκιε!
-Τι περιμένεις; -Θα πεθάνεις!
Ξέρω ποιος είσαι.
Λεύκιος Βήρος Αυρήλιος.
Ο Ακάκιος σήκωσε το χέρι του!
Παραδόθηκε.
Ας αποφασίσουν οι θεοί.
Οι θεοί απέδωσαν την κρίση τους.
Κάνε αυτό που πρέπει.
Αλλά στον θάνατό μου, να ξέρεις…
αγαπώ τη μητέρα σου, τη Λουκίλλα…
και τον πατέρα σου…
τον Μάξιμο.
Θα πέθαινα γι' αυτόν.
Σκότωσέ τον!
Άφησέ τον να ζήσει! Σε παρακαλώ!
Να ζήσει! Να ζήσει! Να ζήσει!
Σκότωσ' τον!
-Σκοτώστε τον! -Τοξότες!
-Όχι! -Σκοτώστε τον!
Ακάκιος! Ακάκιος!
Σκοτώστε τον!
Ακάκιε!
Όχι!
Ακάκιε!
Καταραμένε!
Ο θάνατος σού πέφτει πολύς!
Έτσι φέρεται η Ρώμη στους ήρωές της;
Πείτε μου!
Αν η ζωή του δεν έχει αξία, τι αξία έχουν οι δικές σας;
Οι θεοί μίλησαν!
Άννων! Άννων! Άννων!
Για τη δική μας ασφάλεια, πρέπει να επιστρέψουμε στο παλάτι.
Άννων! Άννων! Άννων!
Πίσω! Πίσω!
Αρίσιμη!
Κάναμε μια συμφωνία.
Εγώ σου τον έδωσα. Θα τον άφηνες να ζήσει.
Πήρες αυτό που ήθελες.
Πάντα παίρνω αυτό που θέλω. Γιατί τον άφησες να ζήσει;
Αγόρασες έναν μονομάχο, όχι έναν σκλάβο.
Η θέλησή μου είναι δική μου.
Πόσο γαλάζιο είναι το αίμα σου;
Ίσως η καρδιά ενός Ρωμαίου να χτυπάει σε αυτό το στήθος.
Ο μεγαλύτερος ναός που έχτισε ποτέ η Ρώμη, το Κολοσσαίο.
Επειδή σε αυτό πιστεύουν.
Στη δύναμη.
Έρχονται να δουν δυνατούς να κατατροπώνουν αδύναμους.
-Θα υπάρχει κάτι άλλο. -Δεν υπάρχει.
-Θα υπάρχει μια άλλη Ρώμη. -Δεν υπάρχει άλλη Ρώμη.
Το όνειρο;
Το όνειρο της Ρώμης;
Είναι η φαντασίωση ενός γέρου.
Ποιος είσαι;
Ποιο ήταν το όνομά σου πριν το αλλάξεις σε ρωμαϊκό;
Δεν θα μάθεις ποτέ.
Έχω ένα πεπρωμένο.
Οι θεοί σε παρέδωσαν σε μένα.
Θα είσαι όργανό μου.
Δεν θα γίνω όργανό σου σε αυτήν τη ζωή ή στην επόμενη.
Δεν θα είναι αυτό το πεπρωμένο μου.
Αλλά θα δω το τέλος σου.
Τι άλλο μπορούσα να κάνω;
Σχεδίαζαν να μας σκοτώσουν.
Δεν τους ακούς; Ζητούν τα κεφάλια μας!
Οι Πραιτοριανοί θα καταστείλουν το πλήθος.
-Εσύ φταις γι' αυτό. -Βρομερέ πίθηκε!
Ίσως θα έπρεπε…
να πάρεις τον Δόνδο αλλού για να τον παρηγορήσεις;
Συγχώρησε την έκρηξη του αδελφού μου.
Η ασθένεια που μολύνει τα λαγόνια του έχει εξαπλωθεί στον εγκέφαλό του.
-Κάθε μέρα επιδεινώνεται. -Θα τον λογικέψω.
Σε βλέπω.
Καρακάλλα, Καρακάλλα!
Έλα, σήκω.
Σήκω, σήκω. Όχι εσύ.
Εντάξει, ορίστε.
Λοιπόν, άκουσέ με.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα δεν είναι ποτέ δικό μου.
Τα πάντα είναι δικά μας, πάντα.
Ακόμα και στη μήτρα, προσπάθησε…
να κόψει τον ομφάλιο λώρο μου
ώστε να μην μπορώ να πάρω αέρα.
-Το θυμάσαι αυτό, έτσι; -Βεβαίως.
-Έλα, κάθισε. -Δεν μπορώ να το ξεχάσω.
Η συνείδησή μου μου το επιβάλλει.
Τι;
Κάθισε.
Ο αδελφός σου
σκοπεύει να κατηγορήσει εσένα
μπροστά σε ολόκληρη τη Σύγκλητο…
Μα δεν το έκανα!
…για ό,τι συμβαίνει στους δρόμους. Το χάος.
Ψεύδεται!
Καμία μαρτυρία δεν είναι πιο καταδικαστική από ενός αδελφού εναντίον του άλλου.
Αυτό είναι ψέμα! Πάντα ψεύδεται!
Μπορεί να είναι πολύ πειστικός.
Και λοιπόν; Τι θα μου κάνουν;
Δεν τολμώ να φανταστώ. Αλλά φαντάσου αυτό: Τι θα κάνουν στον Δόνδο;
Δική σου είναι η απόφαση.
Αδελφέ.
Κατέβασε το μαχαίρι.
Ψεύδεσαι.
-Δώσ' το μου. -Πάντα ψεύδεσαι!
Κοίτα με. Κοίτα με. Κοίτα με.
-Ψεύδεσαι! -Άκουσέ με. Σύνελθε.
-Ψεύδεσαι! -Σύνελθε!
Πάντα σε προστάτευα. Επειδή σε αγαπώ.
Έλα πίσω. Βοήθησέ με.
Λεύκιε.
Δεν φανταζόμουν ότι οι μοίρες θα μας έφερναν εδώ.
Και όμως, είμαστε εδώ.
Όλα έκαναν πλήρη κύκλο. Μ' έδιωξες και όμως η μοίρα…
με έφερε πίσω στο χώμα που πέθανε εκείνος.
Αυτό το δαχτυλίδι…
ανήκε στον πατέρα μου.
Το έδωσε στον πατέρα σου, Μάξιμο, ως ένδειξη εμπιστοσύνης.
Το έδωσα στον Ακάκιο για την ανδρεία του.
Αυτό το δαχτυλίδι ανήκε στη σύζυγό μου.
Θα το φορώ δίπλα στο δικό σου.
Λυπάμαι πολύ για τον Ακάκιο.
Δεν μπορούσα να δω τον άνθρωπο.
Ήταν στρατιώτης της Ρώμης.
Υπήρχε ένα σχέδιο.
Ετοίμαζε στρατεύματα στην Όστια υπό τη διοίκηση του Δαρείου Σέξτου.
Στρατεύματα που θα οδηγούσε εναντίον των αυτοκρατόρων.
Ακάκιος. Μάξιμος. Μάρκος Αυρήλιος.
Έζησαν και πέθαναν για τη Ρώμη.
Όλοι το κάνουμε.
Αληθεύει ότι σκοπεύουν να σε σκοτώσουν;
Ο καθένας μού έβαζε σπαθί στον λαιμό από την ημέρα που πέθανε ο πατέρας μου.
Αλλά τώρα που σε βρήκα, δεν έχει σημασία.
Δεν φοβάμαι.
Έχω μάθει να χάνω ό,τι αγαπώ.
Όμως τώρα που σε βρήκα, δεν έχω πρόθεση να σε χάσω πάλι.
Στέκεσαι σαν αυτόν.
Άγρυπνος.
Περήφανος.
Δεν έχω τη δύναμή του.
Μακάρι να ήταν αλήθεια.
Μακάρι να σου έλεγα να φύγεις από αυτό το μέρος.
Πήγαινε τώρα.
Ισχύς και τιμή.
ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ
ΜΑΞΙΜΟΣ
Ως Αυτοκράτορας,
συγκάλεσα τη Σύγκλητο για να ορίσω τον Πρώτο Ύπατό μου
και να του απονείμω την εξουσία
να διευθύνει τις στρατιωτικές και πολιτικές υπηρεσίες της Αυτοκρατορίας.
Ονομάζω…
τον πολίτη Δόνδο!
Χαίρε, Δόνδε!
-Χαίρε, Δόνδε! -Χαίρε, Δόνδε!
Δεύτερο Ύπατο…
ονομάζω…
τον πολίτη…
Μακρίνο!
Χαίρε, Μακρίνο!
Θα γίνει θριαμβευτική παρέλαση για να γιορτάσουμε.
Θα γίνουν αγώνες…
και μαζικές εκτελέσεις.
Πολλά τα έτη της Αυτοκρατορίας!
Καθίστε.
Τυχαίνει να έχω…
με καλή τύχη και όχι λίγη ικανότητα…
την προσοχή του εναπομείναντος αυτοκράτορα.
Μπορώ να του μιλήσω λογικά…
και να δαμάσω την τρέλα στους δρόμους. Όμως…
για να αποκαταστήσω την τάξη…
πρέπει να έχω εξουσία…
και τη διοίκηση…
του Πραιτοριανού Στρατού.
Με ψήφο…
ή ανάταση χειρός;
-Ναι! -Ναι!
Ταπεινός σας υπηρέτης.
Κατεβάστε τα χέρια σας.
Μπορείτε να καθίσετε.
Η Ρώμη πρέπει να πέσει.
Χρειάζεται μόνο να της δώσω μια ώθηση.
Και μετά την πτώση της Ρώμης…
τι γίνεται;
Είσαι παιδί του πατέρα σου.
Το όνειρό του για τη Ρώμη δεν ήταν ποτέ όνειρο.
Ήταν φαντασιοπληξία.
"Η καλύτερη εκδίκηση είναι
να μη μοιάσεις σε αυτόν που έκανε την αδικία".
Εγώ δεν έμοιασα ποτέ στον πατέρα σου.
Εκείνος μιλούσε για όνειρα, εγώ μιλώ για την αλήθεια.
Και η μόνη αλήθεια στη Ρώμη μου…
είναι ο νόμος του ισχυρότερου.
Ήμουν ιδιοκτησία…
ενός αυτοκράτορα.
Τώρα ελέγχω μια αυτοκρατορία.
Πού αλλού εκτός από τη Ρώμη μπορεί να το κάνει αυτό ένας άνθρωπος;
Αναγνωρίζεις το σημάδι του πατέρα σου πάνω μου;
Αν υπάρχει κάτι που χρειάζεσαι…
αυτές τις τελευταίες ώρες,
θα το παρέχουμε.
Ο θάνατός σου θα ανοίξει τον δρόμο μου προς τον θρόνο.
Αύριο θα γίνουν αγώνες,
και σε αυτούς…
θα επικρατήσω.
Ράβι!
Θα μεταφέρεις ένα μήνυμά μου στην Όστια ως το πρωί;
Τι είναι στην Όστια;
Ένας στρατός.
Σου ζητώ να ριψοκινδυνέψεις, φίλε μου,
για να υπηρετήσεις κάτι μεγάλο.
Πήγαινε στην Όστια.
Δώσε αυτό το δαχτυλίδι στον στρατηγό Δαρείο Σέξτο. Ακούς;
Στον Δαρείο Σέξτο.
Θα το αναγνωρίσει ως δαχτυλίδι του Ακάκιου.
Και…
ποιος να πω ότι με έστειλε με αυτό το δαχτυλίδι;
Είμαι ο Λεύκιος Βήρος Αυρήλιος,
ο Πρίγκιπας της Ρώμης.
Πες του ότι καλώ τον στρατό για υπεράσπιση μιας νέας Δημοκρατίας.
-Να σε εμπιστευτώ; -Ναι.
Ράβι! Χρειάζομαι τα κλειδιά σου.
Ευχαριστώ.
Σταμάτα! Έλα πίσω!
Ποιος σου το 'δωσε;
Ο Λεύκιος Βήρος Αυρήλιος.
Ο Πρίγκιπας της Ρώμης.
Πρέπει να σκοτώσουμε τη Λουκίλλα;
Αν δεν πεθάνει, δεν θα γνωρίσεις ειρήνη.
Ποτέ.
Ο λαός την αγαπά. Ο θάνατός της θα ξεσηκώσει τον όχλο.
Αν πεθάνει και βγουν οργισμένοι στους δρόμους,
θα τους δώσω το κεφάλι του Καρακάλλα και θα με επευφημούν.
Αυτό, φίλε μου, είναι πολιτική.
-Πάμε; -Ναι.
Είναι ο τελευταίος σου αγώνας, πρωταθλητή.
Ο αφέντης μας σου απένειμε…
το ξύλινο σπαθί της ελευθερίας.
Αλλά πρέπει να το κερδίσεις.
Σήμερα, θα υπερασπιστείς τη μητέρα σου.
Ξύλο ή ατσάλι, μια αιχμή είναι πάντα αιχμή!
Περίμενέ με.
Προς τιμήν της ανακήρυξης από τον αυτοκράτορα Καρακάλλα
του Πρώτου Ύπατου Δόνδου και του Δεύτερου Ύπατου Μακρίνου,
και ως τιμωρία για τη συνωμοσία της κατά της αυτοκρατορίας,
για τις κατηγορίες κατά της βασιλικής γενιάς του αυτοκράτορα
και για την υποκίνηση στρατιωτικής ανταρσίας με τον σύζυγό της,
η βασίλισσα θα αντιμετωπίσει τη θεία δικαιοσύνη
στα χέρια της Πραιτοριανής Φρουράς.
Δεν είμαι στρατηγός…
αλλά εμείς είμαστε όλοι στρατιώτες.
Και ως τώρα,
έχουμε πολεμήσει μόνο για να επιβιώσουμε άλλη μία μέρα.
Τι θέλεις να κάνουμε;
Μπορείτε να γυρίσετε στα κελιά σας αν δεν θέλετε να δώσετε τη μάχη.
Ή…
μπορείτε να με ακολουθήσετε
και να πολεμήσετε για μια ελευθερία πέρα από τα τείχη.
Ναι!
Κάποτε υπήρχε μια εποχή που η τιμή σήμαινε κάτι στη Ρώμη.
Σε αυτήν τη Ρώμη,
δεν πιστεύω πλέον ότι υπάρχει.
Εμείς πρέπει να τη βρούμε!
Και να ξέρετε τούτο:
Όπου είναι ο θάνατος, δεν είμαστε εμείς.
Όπου είμαστε εμείς…
ο θάνατος δεν είναι!
Ορκίζομαι στο σπαθί μου.
Ισχύς και τιμή.
Ισχύς και τιμή! Ισχύς και τιμή! Ισχύς και τιμή!
Ας μην ειπωθεί ότι ο αυτοκράτορας δεν είναι ελεήμων.
Στη βασίλισσα θα παραχωρηθεί ένας μόνο μονομάχος
για να την υπερασπιστεί κατά της Πραιτοριανής Φρουράς.
Ο πρωταθλητής, Άννων!
Άννων! Άννων! Άννων!
Ναι!
Κάλεσε το ιππικό. Σταμάτα το.
Αυτός είναι πόλεμος! Πραγματικός πόλεμος!
Ο στρατός του Ακάκιου βαδίζει λίγο έξω από τη Ρώμη, κύριε.
Θα τους υπερφαλαγγίσουμε. Έχουν 5.000 στρατιώτες μόνο.
Πόσοι είμαστε εμείς;
Έξι χιλιάδες. Ίσως περισσότεροι.
Κράτα τους στην πύλη.
Πάρε τα χέρια σου…
Ελεεινά αποβράσματα!
Λεύκιε!
Δώσε μου το τόξο.
Πήγαινε, γιε μου.
Λεύκιε…
Άλογο!
Τίποτα δεν σκοτώνει αυτόν τον βάρβαρο;
Ονομάζομαι Λεύκιος Βήρος Αυρήλιος!
Δεν αρκεί μόνο η καταγωγή.
Γίνεσαι αυτοκράτορας με τη βία και κρατιέσαι με τη βία.
Είσαι τέτοιος άνδρας;
Δεν πολεμώ για εξουσία.
Θέλω να ελευθερώσω τη Ρώμη από άνδρες σαν εσένα.
Οι θεοί θέλουν να αναγεννηθεί η Ρώμη.
Γι' αυτό έστειλαν εμένα να εκπληρώσω αυτό το καθήκον.
Και αν οι θεοί σου με έστειλαν εδώ για να σε σκοτώσω;
Ήρθε η ώρα να τελειώσει αυτό, Μακρίνο!
Ισχύς και τιμή, γιε μου.
Επιθυμείτε να σας μιλήσω.
Δεν ξέρω τι να πω εκτός από το ότι γνωρίσαμε όλοι πολύ θάνατο.
Ας μη χυθεί άλλο αίμα στο όνομα της τυραννίας.
Ο παππούς μου, Μάρκος Αυρήλιος,
μίλησε για ένα όνειρο που θα ήταν η Ρώμη.
Ένα όνειρο για το οποίο ο πατέρας μου…
Μάξιμος Δέκιμος Μερίδιος…
πέθανε.
Ένα ιδανικό.
Μια πόλη για τους πολλούς και ένα καταφύγιο για όσους έχουν ανάγκη.
Μια πατρίδα που αξίζει να πολεμήσεις γι' αυτήν.
Μια πατρίδα που ο Μάξιμος θυσίασε τη ζωή του για να την υπερασπιστεί.
Αυτό το όνειρο έχει χαθεί.
Όμως τολμάμε…
να ξαναχτίσουμε αυτό το όνειρο μαζί;
Τι λέτε;
Ναι!
Ναι! Ναι! Ναι! Ναι!
Μητέρα.
Μίλησέ μου, πατέρα.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης