Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
…pozdrawiają cię.
16 LAT PO ŚMIERCI MARKA AURELIUSZA.
NIKT NIE PAMIĘTA JEGO „MARZENIA O RZYMIE”.
POD RZĄDAMI CESARZY BLIŹNIAKÓW
GETY I KARAKALLI SZERZY SIĘ ZEPSUCIE.
ICH OKRUTNA TYRANIA NISZCZY IMPERIUM
JAK ZARAZA.
UPADEK WIELKIEGO MIASTA JEST NIEUCHRONNY.
POZOSTAŁY JEDYNIE NADZIEJE TYCH, KTÓRZY NIE BOJĄ SIĘ MARZYĆ…
Delikatniej, Hanno.
Wymawiając wasze święte imiona, wzywamy was na pomoc.
Pokonajcie Rzymian.
NUMIDIA, ROK 200
Zniszczcie ich statki, ich machiny wojenne oraz ich żołnierzy.
Zwyciężymy.
Ozalsces.
Arishat.
Hanno.
Nie złożyłeś dziś ofiary.
Wolę ofiarować Rzymianina.
Tam, gdzie ty jesteś,
jestem i ja.
A tam, gdzie ty jesteś…
ja też jestem, na zawsze.
Moja żono.
Wiatr jest zbyt mocny. Zwinąć żagle i do wioseł.
Zwinąć żagle i do wioseł!
Do wioseł!
Nie mają ziemi, prócz tej, którą ukradli.
Gdziekolwiek się zjawią, sieją zniszczenie. I zwą to pokojem.
To jest ostatnie wolne miasto Numidii.
Dziś ruszamy do walki.
Módlcie się, by wasz bóg był z wami. Jeśli nie będzie… to żaden z niego bóg.
Nie mamy się czego bać.
Tam, gdzie jest śmierć, nie ma nas.
Tam, gdzie jesteśmy,
nie ma śmierci.
Trzymajcie się razem i słuchajcie moich rozkazów.
Pełna uwaga.
Pal!
Broń w gotowości!
Pal!
Pożar po prawej!
Zachować szyk!
Pal!
Łucznicy w gotowości.
Ognia!
Szykuj strzały!
Naciągnij!
Wypuść!
Łucznicy!
Pal!
- Podnieść wieżę! - Podnieść wieżę!
Wiosłuj wstecz!
Kręć dalej!
Opuścić most!
Zaciął się.
Generale!
Wypuść!
Łucznicy…
Tam!
Zabić ją!
Arishat!
Arishat.
Arishat!
Będę na ciebie czekać.
Sprawdzić wszystkie ciała. Nic nie zostawiać!
Zdobyłem to miasto…
na chwałę Rzymu.
Vae victis.
Biada zwyciężonym.
Następny!
- Schodami w dół! - Na dół!
Nieźle cię zranili.
Podnieś. Powoli. Nie ruszaj.
Arishat?
Przykro mi, synu.
Nie zostało mi wiele czasu.
Ta galera… wiezie nas tam, gdzie sobie nie poradzę.
Jestem gotowy… na to, by odejść.
Zostań jeszcze trochę.
Dobrze pamiętam, kiedy cię do nas przyprowadzili.
Chłopiec znaleziony na pustyni. Prostoduszny.
Przestraszony.
Chłonąłeś wszystko, czego cię uczyliśmy.
A kiedy znalazłeś miłość Arishat, twoja dusza…
na nowo odżyła.
Kiedy umrę,
moi przodkowie powitają mnie na tamtym świecie.
Kto powita ciebie?
Hanno…
moje życie dobiegło końca.
Nie pozwól, by zniszczyli to, kim jesteś.
Widzieliście chłopaka?
Eama! Eama!
Musisz iść sam, Hanno.
Nigdy nie mogą cię znaleźć.
Idź. Idź.
OSTIA PORT RZYMU
Acacius! Acacius! Acacius!
Imperatorze Geto.
Imperatorze Karakallo.
Generale Acaciusie.
Podbiłem Numidię w waszym imieniu,
by wasze panowanie przyćmiło rządy wcześniejszych cesarzy.
Uwieńcz go laurem, bracie.
Acacius! Acacius! Acacius!
Dla uczczenia twoich podbojów
w Koloseum odbędą się igrzyska.
Nie oczekuję igrzysk na moją cześć.
Służba senatowi i ludowi Rzymu
to wystarczający zaszczyt.
Jesteś zbyt skromny, Acaciusie.
To nie przystoi tak wybitnemu generałowi.
Wam należy się chwała, nie mnie.
Proszę tylko o odpoczynek od wojny,
bym mógł spędzić jakiś czas z żoną.
Twoja żona, właśnie.
Pamiętasz, jakie przywileje jej nadaliśmy?
Czemu lekceważy dziś triumf męża?
Jeszcze wiele zwycięstw przed nami.
Persja.
Indie.
Muszą zostać podbite.
Rzym ma tak wielu poddanych.
Musi ich wyżywić.
Mogą się żywić wojną.
Celebrując twoje zwycięstwa,
złożymy hołd potędze rzymskiego ludu.
ANTIUM PRZEDMIEŚCIA RZYMU
Idźcie do diabła!
Kanalie, wynocha!
Macrinus z Thysdrus,
pan gladiatorów!
Trzymaj się mnie.
Edylowie i radni miasta,
znamienici goście,
obywatele Antium.
Spójrzcie, jaki los
spotyka pokonanych wrogów Rzymu:
barbarzyńskich Numidów
i ich przywódcę
Jugurthę!
Polują na nas!
Ten mnie zaciekawił.
Kupię go.
Stać! Kto przybywa?
Generale.
Pani.
Dziękuję bogom, że sprowadzili cię do domu.
Chroniła mnie armia. Jej dziękuj.
Pozwól, że cię nakarmię.
Idźcie.
Pod mur.
Arena jest świątynią.
Najodważniejsi z was dojdą przez arenę do chwały.
Arena zmienia niewolników w gladiatorów, a gladiatorom daje wolność.
Masz robaki.
Tego znam. Je małpy.
Idźcie. Siadajcie. Jedzcie.
Ty.
Hanno, wstawaj.
Jaki jest twój język ojczysty? Znam wszystkie.
Nie odpowiadasz, bo nie możesz czy nie chcesz?
W porządku.
Przemoc… to język uniwersalny.
Viggo, sprawdź, co potrafi.
Umie walczyć z małpą. Zobaczmy, czy z człowiekiem też.
Wystarczy!
Bardzo dobrze.
Obmyj go.
I przyprowadź.
Mocna szczęka.
Silne ramiona.
I lepszy zapach.
Poradzisz sobie.
To prawdziwa sztuka…
wybór gladiatorów.
Jedni wybierają takich, co zabawią tłum.
Inni szukają brutalnych siłaczy.
Ja stawiam na gniew.
Tłum kocha krew.
I tych, którzy też ją kochają.
A z ciebie, mój przyjacielu, gniew
wylewa się jak…
jak mleko
z cycka dziwki.
Będziesz świetnym wojownikiem.
Nie walczę dla ciebie.
Masz rację, nie dla mnie.
Wypuszczam cię na arenę. Walczysz albo umierasz – decyduj.
Ale czyją głowę mógłbym ci dać,
by zaspokoić tę… furię?
Daj mi całą rzymską armię.
Za dużo.
Wystarczy generał.
Generał?
Generał Acacius?
Daj mi zarobić na twoim gniewie,
a jego głowa trafi pod twój miecz.
Służ mi, a i ja ci się przysłużę.
Odmów mi,
a zginiesz.
Czasem żałuję, że mnie nie porzuciłeś, by nie walczyć w ich wojnach.
Tak wybrałem.
Zaakceptowałem to.
Ale moja cierpliwość wobec tych dwóch się kończy.
Leta?
Możesz iść do siebie. Niczego więcej nie potrzebujemy.
Te kobiety opłakujące na plaży w Numidii poległych mężów i synów…
Lucilla.
Dość tego.
Nie poświęcę
kolejnego pokolenia młodych mężczyzn dla ich próżności.
Jeśli mam walczyć w kolejnej kampanii, to tylko po to, by ich obalić.
Kiedy przybędą twoje wojska?
Dotrą do Ostii za dziesięć dni.
Ilu będzie wiernych tylko tobie?
Wszyscy.
Cesarze nie mają poparcia ludu.
Lud jest zmęczony szaleństwem i tyranią.
Czym jest marzenie o Rzymie, jeśli lud nie jest wolny?
Częstujcie się wszyscy…
bez umiaru!
Dziękuję. Dziękuję.
Proszę, napijcie się.
Przepraszam. Macrinus!
Wiedziałem, że prowincja nie dla ciebie.
- Przyjechałem na igrzyska. - Ach tak…
Nie rozczarujesz się.
Rzym ma wszystko, czego potrzeba mężczyznom takim jak ty.
Takim jak ja, Thraex? Takim jak my.
W Rzymie nic się nie wydarzy, jeśli wpierw… ty tego nie zakosztujesz.
Po co tu jestem?
Wkrótce się dowiesz.
Doszły mnie słuchy, Macrinusie,
że chciałbyś zostać senatorem.
Ja? Nie, ja…
nie potrafię nawet korzystać z liczydła. Ale rozumiem,
że twoi goście obstawiają zakłady na tych imprezach?
O jakiej kwocie mówimy?
Tysiąc złotych denarów?
Dwa.
Dwa tysiące?
Denarów.
Uwaga! Uwaga!
Imperatorowie.
Panie, panowie i senatorzy.
Aby was zabawić…
pokaz walk!
Pozwólcie, że przedstawię. Barbarzyńca kontra
potężny Vichek z mojej własnej stajni!
- To twój gladiator? - Tak.
Trzy rundy, walka wręcz.
Miecze!
Chcemy mieczy. Walki na śmierć i życie.
Bez prawa do darowania życia.
Zaczynajcie!
Bracie…
nie zabijajmy się dla ich rozrywki.
Niesamowite!
Wyglądał na drogiego, Thraeksie.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Niesamowite.
Skąd pochodzisz?
Mów.
Mów, powiedziałem.
Pochodzi z prowincji, Imperatorze. Zna tylko swój ojczysty język.
„Dzień i noc są otwarte mroczne wrota piekła.
Schodzi się gładko i droga jest łatwa.
Lecz…
wrócić z piekła
i niebem wzrok cieszyć,
w tym trudność jest i cała praca”.
Wergiliusz, Imperatorze.
Poezja!
- Sprytnie, Macrinusie. - Dziękuję.
Nudziłem się, ale mnie zaskoczyłeś.
Zabawić cię – to moje jedyne pragnienie.
Zabawiłeś nas.
Nie możemy się doczekać, aż twój poeta
wystąpi na arenie.
Ja również, zacni Imperatorowie.
Dziękuję.
Viggo?
Chodź ze mną.
Dobrze walczyłeś, ale miałeś też szczęście.
Wersy, które recytowałeś…
Wiem, że nie nauczyłeś się ich w Afryce.
Dobry wiersz wędruje daleko.
Kto cię nauczył wierszy?
Pojmany rzymski oficer.
Byłem jego strażnikiem. Opowiadał nam różne historie dla zabicia czasu.
- Co się z nim stało? - Zjedliśmy go.
- Jak to barbarzyńcy. - Jak barbarzyńcy.
Gdzie się urodziłeś?
Jakie znaczenie ma moja przeszłość, skoro mam dla ciebie umrzeć na arenie?
I na co mi rzymskie pieniądze?
Gladiator
może sobie kupić wolność.
Wyzwolenie.
Marzenie Rzymianina.
Niewolnik nie marzy o wolności, lecz o tym, by mieć własnego niewolnika.
Cyceron.
Na tym się wychowałeś, Macrinusie?
Co musiałeś robić dla rzymskich pieniędzy?
Obiecałeś mi czyjąś głowę.
Zarób na swoje utrzymanie, a dostaniesz każdą głowę.
Ojcze…
chroń nas i prowadź.
Senatorowie.
Pani.
Pani, przykro mi, że nie spotykamy się w lepszych czasach.
Lepsze czasy nadejdą.
Dlaczego tu jesteśmy?
Aby odzyskać miasto.
I na powrót uczynić Rzym takim,
jakim być powinien.
Ekscytujące przedsięwzięcie.
- Kiedy? - W ostatnim dniu igrzysk.
Moja armia czeka w Ostii na moje rozkazy.
Pięć tysięcy wiernych mi żołnierzy
wejdzie do Rzymu, by w Koloseum
aresztować cesarzy za zbrodnie przeciwko senatowi
i ludowi.
Plan jest ambitny i ryzykowny.
Rzym zostanie oddany pod twój zarząd i…
Marek Aureliusz mówił o przywróceniu władzy senatowi,
ale to było w poprzednim pokoleniu.
Wiele się zmieniło.
Ludzie już dawno temu
stracili nadzieję.
Ale z czasem
pod przewodnictwem…
Lucillo, jesteś córką Marka Aureliusza.
Miał moje poparcie.
Teraz ty je masz.
Senatorze Thraeksie?
Polityka podąża za władzą, pani.
Odbierz to, co ci się słusznie należy,
a senat cię poprze.
Dziękuję.
JEDNA Z BRAM RZYMU
Jeść! Jeść!
Gdy opowiadano mi o tym mieście,
nikt nie wspomniał o smrodzie.
To chyba Hanno.
Cóż, musicie ze mną wytrzymać.
Co to jest? Wilk?
Tych bliźniaków porzucono na wzgórzach
na pewną śmierć.
Wilczyca ich znalazła i wykarmiła własnym mlekiem.
Wychowani przez zwierzę. Mają to we krwi.
A ty skąd znasz to miasto?
Znam chaos, jaki sieje.
To miasto zaraża wszystko, czego tknie.
- Nie pomyślałbym, że jest tak wielkie. - Nie daj się zwieść.
To miasto jest chore.
Jeść! Jeść!
Wy barbarzyńskie ścierwa!
Pomóż mi! Proszę, pomóż!
Thraeksie.
Nasz zakład.
Tak, ten barbarzyńca.
Pamiętam. Zawsze spłacam długi.
Chcę ci dać drugą szansę.
Ale jak przegrasz, płacisz podwójnie.
Świeże mięso.
Jeden po drugim! Po kolei!
Grać! Grać!
Imperatorze Karakallo.
Imperatorze Geto.
Obywatele Rzymu!
Te święte igrzyska
są organizowane, by uczcić triumf Rzymu
nad barbarzyńcami z Numidii…
Idź! Idź!
…i dowódcę rzymskich legionów
generała Justusa Acaciusa!
Niech żyje Acacius!
A także
Lucillę, córkę cesarza Marka Aureliusza.
- Lucilla! - Matka Rzymu!
Acacius.
Generale.
Acacius! Acacius! Acacius!
Acacius! Acacius!
Acacius!
Przemów do nich.
Nie jestem mówcą ani politykiem.
Jestem żołnierzem.
Widziałem odwagę mężczyzn i kobiet podczas wojny.
I raz na tej arenie.
Jeśli więc prosicie o coś bogów,
proście o odwagę.
Bo Rzym jej teraz potrzebuje.
Acacius! Acacius! Acacius!
Z bramy południowej wychodzą
wojownicy ze stajni Macrinusa z Thysdrus!
Ze stajni
cesarzy Karakalli i Gety
niepokonany mistrz:
Glyceo Niszczyciel!
Czekajcie.
Chwała cesarzom!
Glyceo! Glyceo! Glyceo!
Trzymajcie się razem, a gdy ruszy, biegnijcie do muru.
Niby po co?
Czekajcie.
Biegnijcie!
Tchórze!
Pod mur!
Chodź!
Bracie, czy to nie ten poeta?
Nie pamiętam.
Nic nie pamiętam z tamtej nocy.
„Dzień i noc są otwarte mroczne wrota piekła.
Gładko się schodzi…” Nie pamiętam.
„Gładko się schodzi…”
„Schodzi się gładko…
i droga jest łatwa”.
Tarcza!
Okażcie łaskę! Okażcie łaskę!
Krwi.
Lucillo… mamy okazać łaskę?
Okażcie łaskę.
Żadnej łaski!
Bogowie darowali ci życie…
Wolę ostrze miecza niż łaskę Rzymu!
Zabić! Zabić! Zabić!
Hanno! Hanno! Hanno!
Droga przez arenę nie wiedzie ku wolności.
Wiedzie ku śmierci.
Wracajcie do cel.
Hanno! Hanno! Hanno!
Chodź, idziemy.
„Dzień i noc są otwarte mroczne wrota piekła.
Schodzi się gładko i droga jest łatwa”.
A masz, a masz, a masz!
Pokonałem cię.
Jestem Maximus, wybawca Rzymu!
Scatto i Argento.
Lucius jest bezpieczny?
Lucius!
Lucius…
jesteś teraz jedynym następcą tronu.
Są ludzie, którzy chcą cię zabić, by przejąć władzę.
Obiecuję, że cię tu sprowadzę, kiedy tylko będzie bezpiecznie.
Matko… czemu nie możesz jechać ze mną?
Muszę zostać tutaj dla twojego dobra.
I dla dobra Rzymu.
Pamiętaj, kim jesteś.
I że cię kocham.
Kocham cię.
Chodź.
Noga.
Jedź. Jedź!
Jak cię zwą?
Ravi. Jestem lekarzem.
Bo… więcej ludzi umiera od zakażonych ran
niż na arenie.
To trzeba oczyścić, zaszyć i…
to będzie bolało.
To jest Oddech Diabła i opium.
Na ból.
Weź głęboki wdech.
Jestem tu już tak długo, że do wszystkiego przywykłem.
Zrobiłem więcej amputacji, niż potrafię zliczyć.
- Kto cię tego nauczył? - Czemu pytasz?
Masz ciężką rękę.
Sam byłem kiedyś gladiatorem.
A pokonałbyś mnie?
W najlepszych latach oczywiście.
W twoim obecnym stanie mógłbym pokonać cię teraz.
Na twoje szczęście, już się tym nie zajmuję.
Teraz ratuję życie, zamiast je odbierać.
Skąd taka zmiana w tak późnym wieku?
Nasze czyny za życia brzmią echem w wieczności.
Gdzieś słyszałem te słowa.
Nie ja je wymyśliłem. Wyryto je na grobowcu
kryjącym kości gladiatora.
Mistrzu, wyczuwam tu Oddech Diabła!
Mistrzu.
Słyszałeś te tłumy?
Masz to coś. Wiedziałem od początku.
- Wiedziałeś? - Tak.
Grecy mówią o tym…
thymos.
Dym.
Gniew.
Ten gniew to twój dar.
Jak gniew wielkiego Achillesa.
Nie rezygnuj z niego.
Poprowadzi cię ku wielkości,
mistrzu.
Dziękuję za zaproszenie.
To prawdziwy zaszczyt.
Podobno mówi o tobie cały dwór.
Tak.
My się już spotkaliśmy.
- Czyżby? - Dawno temu.
Gdzie?
Służyłem w armii twego ojca, pani, podczas kampanii w Afryce.
Byłeś w armii mego ojca?
Miałem zaszczyt
czytać jego Rozmyślania.
„Najlepsza zemsta
to nie być takim jak ten, kto zranił”.
Słyszałam, że uzbroiłeś połowę legionów Imperium, a…
teraz tutaj, w Rzymie…
zdobywasz wpływy, sponsorując gladiatorów.
Robię to z miłości do sportu.
Skąd bierzesz gladiatorów?
Zazwyczaj są to jeńcy wojenni.
Lub włóczędzy. Dlaczego pytasz, pani?
Człowiek wybiera walkę,
by przetrwać. I w życiu, i na arenie, czyż nie tak?
Kto to jest?
To mój ojciec, kiedy był młody.
Miała dziecko?
Wszyscy o tym wiedzą. Gdy Kommodus został zabity, chłopiec zniknął.
- Kto by się tym przejmował? - Lucilla. Więcej wina!
Więcej wina!
W końcu był z cesarskiego rodu.
A jego ojciec?
Oficjalnie Lucius Verus.
To było małżeństwo aranżowane. Miała czternaście lat.
Nie gustował w kobietach.
- Czasem też mam ich dość. - Ty też!
Nie, nie, nie. Ludzie mówią, że miała kochanków.
I że prawdziwym ojcem… był Kommodus.
Braterska miłość, rozumiesz?
Jeśli nie żyje,
gdzieś muszą być szczątki.
Jeśli przeżył, ma teraz około…
Zastanówmy się.
- Miał wtedy jakieś dwanaście lat? - Tak.
Więc teraz miałby około…
Pani.
Grakchusie.
- Proszę, wejdź. - Dziękuję.
Gladiatorze…
znasz mnie?
Masz rodzinę?
Żonę. Arishat.
Arishat.
Zginęła na rozkaz twojego męża.
Rzym tonie we własnej krwi.
Mimo to bawisz się, pani, w Koloseum.
Jest wiele rzeczy, których nie rozumiesz.
Lucius.
Nie wiem, za kogo mnie bierzesz.
Nazywam się Hanno…
i nie mam matki, a raczej jej nie pamiętam.
Przepraszam.
Gdyby twój syn tu był, powiedziałby ci, byś go nie opłakiwała.
To nie byłby chłopiec, którego odesłałaś. Tamten nie żyje.
Możesz myśleć, że jestem złą matką.
Możesz myśleć, że cię zdradziłam.
Ale muszę to powiedzieć…
Jeśli nie chcesz miłości matki,
weź siłę ojca.
Potrzebujesz jej.
Nazywał się Maximus Decimus Meridius.
Widzę go w tobie.
Odejdź.
Pani, musimy się natychmiast oddalić!
Byłeś kochany
przeze mnie i przez swojego ojca.
Twoje imię było na jego ustach…
Wynoś się!
Lucius żyje.
Jesteś pewna?
Tak.
Rozpoznałam go.
Dziś z nim rozmawiałam.
Może go straciłam przez swoje czyny…
ale on żyje.
Jutro trzeci dzień igrzysk.
Większość gladiatorów nie przeżyje.
Acacius…
musisz mu pomóc.
- Pomóc mu? - Tak.
Zawiodłam go wtedy.
Wiem, że go zawiodłam.
Nie mogę go zawieść teraz.
Armia stacjonuje w Ostii.
Jeśli poczekamy kilka dni…
Wtedy może już nie żyć.
Acacius…
własne życie chętnie oddam za Rzym…
ale nie poświęcę życia syna.
I raz.
I dwa.
I raz.
Razem. Równo, równo!
I raz. I dwa.
I raz.
Przerwijcie!
W ten sposób nie dopłyniemy daleko.
Tylko on. Reszta może iść.
Idźcie!
Zobaczymy, jak sobie poradzisz sam, bez drużyny.
Gotów?
I raz!
I dwa!
Równo, równo!
Postaraj się bardziej!
Jeszcze!
Zostaw go.
To tylko ocet, przyjacielu.
Nie dostaniesz więcej opium.
W następnym życiu czeka cię mnóstwo bólu.
Nie wiem, dlaczego w tym życiu tak się na niego łakomisz.
Jesteś wolnym człowiekiem, Ravi?
„Wolnym”.
Jestem.
Odłożyłem miecz i przysiągłem, że już go nie podniosę.
A jednak zostałeś w tym piekle?
Skąd pochodzisz?
Z Waranasi.
Dlaczego tam nie wrócisz?
Chciałbym.
Ale…
poznałem kobietę.
- Zawsze chodzi o kobietę. - Zawsze.
Jest z Londinium. W Brytanii.
I teraz…
nasze dzieci mówią tylko po łacinie.
Oczy mojej córki są niebieskie jak twoje.
Jesteśmy teraz Rzymianami.
W dzieciństwie słuchałem opowieści swojego dziadka.
Opowiadał o swoim marzeniu o Rzymie.
Było tak kruche,
że mówił o nim tylko szeptem.
Inaczej by się rozwiało.
No i…
co to było za marzenie?
Rzym, w którym wszystkich obowiązywałoby i chroniło sprawiedliwe prawo.
Rzym rządzony przez senat.
Rzym nadziei.
Twój dziadek był niebezpiecznym człowiekiem.
Nie masz wielkich szans.
Nigdy nie miałem.
Nie martw się, staruszku.
Powinieneś odpocząć.
Twoi ludzie będą cię jutro potrzebować.
Chodzi o to, by przeżyć.
Przeżyjcie!
W imię Posejdona…
świętujemy chwałę wojny morskiej.
Mają łuczników.
Bądźcie gotowi. Słuchajcie rozkazów.
Trzymacie się razem i równo wiosłujecie.
Tak!
- Tak? - Tak!
Dziś przeżywamy na nowo…
bitwę pod Salaminą!
Trojanie kontra Persowie!
Zanurzyć wiosła!
I… ciągnij!
Łucznicy!
Naciągnij!
Naprzód!
Naprzód! Rytmicznie!
I… teraz!
Lewą burtą! Gotowi i… wciągnąć wiosła!
Wiosła do środka! Trzymać!
Padnij!
Ciągnij… i… ciągnij!
Nie przestawać!
Ciągnij!
I w prawo!
Taranujemy!
Przygotować się! Gotowi!
Przegrupować się!
Pretorianie!
Szybko.
Hanno! Hanno! Hanno!
W imię Imperatorów…
zwycięzcą jest Hanno!
Kto to zrobił?
Kto to zrobił?!
- To ja! - Ja to zrobiłem!
- Ja to zrobiłem! To ja! - Ja to zrobiłem!
Geta będzie chciał się na was zemścić.
Uczyłeś się strzelać tam, gdzie uczyłeś się wierszy?
Ciesz się, że to nie ja. Moja strzała znalazłaby ciebie.
Usiądź.
Mam dla ciebie wiadomość.
Przyszedł, panie.
O, wciąż tu jesteś.
Macrinusie.
Witaj.
Tak, słucham.
Wiesz, że teraz to jest mój dom.
Twój dług przekracza dziesięć tysięcy denarów. Wiesz o tym.
Mam inne rzeczy…
Bydło. Dzieła sztuki!
Wybieram prawdę.
Słucham?
Chcę prawdy.
W Rzymie nic się nie dzieje
bez twojej wiedzy.
Cieszysz się zaufaniem senatorów.
Ufa ci Lucilla.
Co ważniejsze, ja też ci ufam.
Prosisz o moją… lojalność?
Twój dom
należy do mnie.
Żądam twojej lojalności.
Ja…
- Mów. - Słyszałem…
o spisku…
- …który ma obalić cesarzy. - Tak.
Ale ten plan odłożono, bo…
jeden z gladiatorów ma zostać uwolniony tej nocy.
- Nie wiem dlaczego. - Ja wiem. I wiem przez kogo.
Pakuj się.
Szybko.
Otwierać!
Otwierać przed strażą cesarską!
Pani… idziesz z nami.
Dzięki cnocie obywatelskiej takich ludzi jak Thraex i Macrinus…
wasza rebelia
została ujawniona.
Godność…
którą Rzym nadał wam…
utraciliście przez waszą zdradę.
Proszę, Imperatorze Geto.
Możesz mnie torturować… ale mnie nie pouczaj.
Twoje imię zostanie zapomniane!
Wymazane… z historii.
Przeklinam cię, generale.
- Śmiejesz się. - Przeklinasz mnie?
Nie dbam o to.
Z czasem wszystko zostaje zapomniane. Obalane są imperia. Cesarze też.
Po co czekać?
- Zarżnę go teraz! - Nie, nie, nie!
Zostaw ich. Chodź! Chodź!
Lud musi zobaczyć jego śmierć.
Lud?
Powiesić jego wnętrzności na bramach miasta! A ją ukrzyżować!
Ukrzyżować ją!
Zabrać ich!
Dziękuję, Macrinusie.
Podejdź.
Ostatnio…
myślę o tobie nie jak o poddanym,
ale jak o prawdziwym przyjacielu.
Dziękuję. Dziękuję ci bardzo.
Ale jako przyjaciel
muszę doradzić ostrożność.
Acacius jest dla Rzymian bohaterem.
Krzyżuje się złodziei
i chrześcijan.
- To zbyt pospolite. - Jest zdrajcą. Musi zginąć.
Zgadzam się.
Niech bogowie zdecydują
o jego losie
w Koloseum.
Niech bogowie zdecydują.
Wiesz co… obudziłem się dziś w nocy ze snu o ciemnej rzece.
Ale tej nocy po raz pierwszy ją przekraczałem.
Tam, skąd pochodzę,
przekroczenie rzeki oznacza przebaczenie.
Oznacza… zbawienie.
Tam, skąd ja pochodzę, oznacza, że już jesteś martwy.
Ale kiedy ją zobaczyłem, nie bałem się.
Bo…
bo ktoś czekał na mnie po drugiej stronie.
Gotowe.
Kim jest człowiek,
którego imię zdrapano?
Maximus.
Widziałem kiedyś, jak walczył.
Był wspaniały.
Gdy później sam stawałem na arenie,
ludzie wciąż szeptali jego imię.
Mówili o nim.
O tym, co zrobił.
Spotkałem go.
Był życzliwy.
Nikomu się nie kłaniał.
Chodź ze mną.
Chodź.
Gdy umiera zbuntowany gladiator, chowamy go tutaj.
„Nasze czyny za życia brzmią echem w wieczności”.
To jest Argento… a to jest Scatto.
Zdrowie!
Dość.
Za zdradę cesarzy
i państwa rzymskiego
generał Justus Acacius,
wróg ludu!
Acacius! Acacius! Acacius!
Kochamy się, Acacius! Jesteś bohaterem!
Acacius! Acacius! Acacius!
- Vae victis. - Generale.
Acacius! Acacius! Acacius!
Z pokonanego miasta Numidii…
zwycięzca dwóch walk w Koloseum…
Idź. Vae victis.
Hanno! Hanno! Hanno!
Hanno!
Panie…
oddam wam wszystkie swoje honory!
- Za późno. - Zdrajca Rzymu…
czy… barbarzyński bohater.
Niech bogowie zdecydują.
Lucius… czekaj.
Czekaj! Czekaj!
Jestem naczyniem.
Napełnijcie mnie zemstą
i pokonajcie zdrajcę.
Podnieś to!
Brawo, Hanno!
Kochamy cię, Acacius!
- Na co czekasz? - Zginiesz!
Wiem, kim jesteś.
Lucius Verus Aurelius.
Acacius podniósł rękę!
Poddał się.
Niech bogowie zdecydują.
Bogowie wydali wyrok.
Zrób, co trzeba.
Ale zanim umrę, musisz wiedzieć,
że kocham twoją matkę, Lucillę…
i kochałem twojego ojca…
Maximusa.
Oddałbym za niego życie.
Zabić go!
Daruj mu życie! Proszę!
Daruj życie! Daruj życie! Daruj życie!
Zabij go!
- Zabij go! - Łucznicy!
- Nie! - Zabić go!
Acacius! Acacius!
Zabić go!
Zabić go! Zabić go!
Acacius!
Nie!
Acacius!
Bądź przeklęty!
Zabić was to za mało!
Tak Rzym czci swoich bohaterów?
Powiedzcie!
Jeśli jego życie nie ma wartości, to ile jest warte wasze?
Bogowie przemówili!
Hanno! Hanno! Hanno! Hanno!
Dla bezpieczeństwa powinniśmy wrócić do pałacu.
Hanno! Hanno! Hanno!
Zostać na miejscach!
Arishat!
Mieliśmy umowę.
Dałem ci go. Ale ty pozwoliłeś mu żyć.
A ty dostałeś to, czego chciałeś.
Jak zawsze. Dlaczego go nie zabiłeś?
Kupiłeś gladiatora, a nie niewolnika.
Mam wolną wolę.
Jak błękitna jest twoja krew?
Może w tej piersi bije serce Rzymianina.
Największa świątynia, jaką zbudował Rzym, Koloseum,
uosabia to, w co wierzą.
Władzę.
Zbierają się tu, by oglądać, jak silni zadają ciosy słabym.
- Musi być coś więcej. - Nie ma.
- Musi być inny Rzym. - Nie ma innego Rzymu.
Marzenie?
Marzenie o Rzymie?
Bajania starca.
Kim jesteś?
Jakie miałeś imię, zanim zmieniłeś je na rzymskie?
Nigdy się nie dowiesz.
Mam swoje przeznaczenie.
Bogowie mi cię zesłali.
Będziesz moim narzędziem.
Nigdy. W tym życiu ani w następnym.
To nie będzie moje przeznaczenie.
Ale zobaczę twój koniec.
Co miałem zrobić?
Wraz z tą suką chciał nas zabić.
Nie słyszysz? Chcą naszych głów!
Pretorianie nad nimi zapanują. Jak zawsze.
- Kto to na nas sprowadził? - Brudna małpa!
Może powinieneś
zabrać Dondusa gdzie indziej, żeby… go pocieszyć?
Wybacz memu bratu ten wybuch.
Choroba lędźwi zaatakowała jego mózg.
- Codziennie jest gorzej. - Porozmawiam z nim.
Widzę cię.
Karakallo, Karakallo!
No już, wstawaj.
Wstawaj, wstawaj. Nie ty.
No dobrze, proszę.
Teraz posłuchaj.
Co się dzieje?
Nic nigdy nie jest moje.
Zawsze wszystko jest nasze.
Nawet w łonie matki próbował
odciąć mi pępowinę,
żebym nie mógł oddychać.
- Pamiętasz to, prawda? - Oczywiście.
- Usiądź. - Tego się nie da zapomnieć.
Sumienie każe mi…
Co?
Siadaj.
Twój brat…
chce zrzucić na ciebie winę
przed całym senatem…
Ja tego nie zrobiłem!
…za to, co dzieje się na ulicach. Za ten chaos!
On kłamie!
Żadne zeznania nie obciążają bardziej niż zeznania brata przeciwko bratu.
To kłamstwo! On zawsze kłamie!
Potrafi być bardzo przekonujący.
I co? Co mi zrobią?
Nie śmiem sobie wyobrażać. Ale pomyśl o tym, co zrobią Dondusowi.
Co zrobią Dondusowi?
Decyzja należy do ciebie.
Bracie.
Odłóż ten nóż.
Kłamca.
- Oddaj mi go. - Zawsze kłamiesz!
Spójrz na mnie. Spójrz na mnie.
- Kłamiesz! - Opanuj ten atak.
- Kłam! - Opanuj atak.
Zawsze cię chroniłem. Bo cię kocham.
Wróć. Pomóż mi.
Lucius.
Nigdy nie pomyślałabym, że los przywiedzie nas tutaj.
A jednak tu jesteśmy.
Wróciliśmy do punktu wyjścia. Odesłałaś mnie, ale los…
znów przywiódł mnie do miejsca, gdzie zginął on.
Ten pierścień
należał do mojego ojca.
Dał go twojemu ojcu, Maximusowi, na znak zaufania.
Ja dałam go Acaciusowi. Za jego męstwo.
Ten pierścień należał do mojej żony.
Będę nosił go obok twego.
Bardzo mi przykro z powodu Acaciusa.
Nie dostrzegłem w nim człowieka.
Był rzymskim żołnierzem.
Mieliśmy plan.
Zgromadził wojska w Ostii pod dowództwem Dariusa Sekstusa.
Miał nimi dowodzić w wojnie przeciwko cesarzom.
Acacius. Maximus. Marek Aureliusz.
Żyli i umarli dla Rzymu.
My też dla niego żyjemy.
Czy to prawda, że mają cię zabić?
Od śmierci ojca wciąż ktoś chce poderżnąć mi gardło.
Ale teraz, kiedy cię znalazłam, to już nie ma znaczenia.
Nie boję się.
Przywykłem do tracenia wszystkiego, co kocham.
Ale teraz, gdy cię znalazłem, nie chcę cię znowu stracić.
Jesteś jak on.
Czujny.
Dumny.
Nie mam jego siły.
Chciałabym, żeby to była prawda.
Mogłabym cię namówić, żebyś stąd uciekał.
Idź już.
Siła i honor.
MAREK AURELIUSZ
Jako Imperator
zwołałem… senat, by mianować pierwszego konsula
i nadać mu władzę
zarządzania wojskowymi i cywilnymi sprawami Imperium.
Mianuję nim
obywatela Dondusa!
Niech żyje Dondus!
- Niech żyje Dondus! - Niech żyje Dondus!
Na drugiego konsula
wyznaczam
obywatela
Macrinusa!
Niech żyje Macrinus!
Na ich cześć przejdzie triumfalny pochód.
Odbędą się igrzyska
i masowe egzekucje.
Niech żyje Cesarstwo!
- Niech żyje Cesarstwo! - Niech żyje Cesarstwo!
Usiądźcie.
Tak się złożyło,
że dzięki łaskawości losu i umiejętnościom
mam u drugiego cesarza… posłuch.
Umiem przemówić mu do rozsądku…
i opanować zamieszki na ulicach. Ale…
aby przywrócić porządek,
muszę mieć władzę
i dowództwo
nad gwardią pretoriańską.
Głosowanie tajne
czy przez podniesienie ręki?
- Tak! - Tak!
Wasz uniżony sługa.
Opuśćcie ręce.
Możecie usiąść.
Rzym musi upaść.
Wystarczy go lekko pchnąć.
A kiedy już upadnie,
co wtedy?
Jesteś córką swojego ojca.
Jego marzenie o Rzymie nie było marzeniem.
Było mrzonką.
„Najlepsza zemsta
to nie być takim jak ten, kto zranił”.
Nie jestem taki jak twój ojciec.
On mówił o marzeniach, ja mówię prawdę.
A jedyną prawdą w moim Rzymie
jest prawo silniejszego.
Byłem niewolnikiem…
cesarza.
Teraz rządzę cesarstwem.
Gdzie poza Rzymem można tego dokonać?
Poznajesz piętno twojego ojca?
Jeśli czegoś potrzebujesz
w tych ostatnich godzinach,
zapewnimy to.
Twoja śmierć oczyści mi drogę do tronu.
Jutro odbędą się igrzyska,
na których
będę triumfował.
Ravi!
Dostarczysz przed świtem wiadomość do Ostii?
Co jest w Ostii?
Armia.
Proszę, byś podjął ryzyko, przyjacielu,
w imię czegoś wielkiego.
Jedź do Ostii.
Przekaż ten pierścień generałowi Dariusowi Sekstusowi. Jasne?
Dariusowi Sekstusowi.
On rozpozna pierścień Acaciusa.
A…
co mam powiedzieć, jeśli spyta, kto mnie przysłał?
Jestem Lucius Verus Aurelius,
następca tronu.
Powiedz mu, że wzywam armię do obrony nowej Republiki.
- Mogę ci ufać? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Ravi! Twoje klucze.
Dziękuję.
Stój! Wracaj!
Kto ci to dał?
Lucius Verus Aurelius.
Następca tronu.
Czy musimy zabić Lucillę?
Póki ona żyje, nie zaznasz spokoju.
Nigdy.
Ludzie ją kochają. Jej śmierć wzburzy tłum.
Jeśli jej śmierć doprowadzi do wrzenia,
pokażę im głowę Karakalli i zyskam aprobatę ludu.
To, mój przyjacielu, jest polityka.
- Zaczynamy? - Tak.
To twoja ostatnia walka, mistrzu.
Nasz pan przyznał ci…
drewniany miecz wolności.
Ale musisz na niego zasłużyć.
Dziś będziesz bronił swojej matki.
Drewno czy stal, ostrze to zawsze ostrze!
Czekaj na mnie.
Na cześć desygnacji przez cesarza Karakallę
Dondusa na pierwszego konsula i Macrinusa na drugiego konsula.
Za spisek przeciwko Cesarstwu,
oszczerstwa pod adresem cesarzy
oraz podżeganie wspólnie z mężem wojska do buntu,
Lucilli zostanie wymierzona boska sprawiedliwość
przez członków Gwardii Pretoriańskiej.
Nie jestem generałem,
ale wszyscy jesteśmy żołnierzami.
Do dziś
walczyliśmy jedynie o kolejny dzień życia.
Co chcesz, byśmy zrobili?
Możecie wrócić do cel, jeśli nie chcecie brać udziału w bitwie.
Albo…
możecie dołączyć do mnie
i walczyć o wolność za tymi murami.
Tak!
Kiedyś w Rzymie honor coś znaczył.
Ten Rzym…
o honorze zapomniał.
Musimy mu o nim przypomnieć!
I wiedzcie jedno:
Tam, gdzie jest śmierć, nie ma nas.
Tam, gdzie jesteśmy,
nie ma śmierci!
Na mój miecz.
Siła i honor.
Siła i honor! Siła i honor! Siła i honor!
Niech nikt nie mówi, że cesarz nie jest miłosierny.
Przydzielimy Lucilli gladiatora,
który będzie jej bronił przed Gwardią Pretoriańską.
Niezwyciężony Hanno!
Hanno! Hanno! Hanno!
Tak!
Wezwij kawalerię. Stłumić to natychmiast.
To jest wojna! Prawdziwa wojna!
Armia Acaciusa zbliża się do Rzymu.
Możemy ich pokonać. Mają tylko 5000 żołnierzy, nie więcej.
Ilu my mamy?
Sześć tysięcy. Może więcej.
Zatrzymajcie ich u bram.
Zabieraj te brudne łapy.
Parszywa hołoto!
Lucius!
Daj łuk.
Idź, synu.
Lucius…
Konia!
Nic nie zabije tego barbarzyńcy?
Nazywam się Lucius Verus Aurelius!
Pochodzenie nie wystarczy, by zostać cesarzem.
Władzę trzeba zdobyć siłą i siłą utrzymać.
Jesteś takim człowiekiem?
Nie walczę dla władzy.
Walczę, by uwolnić Rzym od takich jak ty i przywrócić go obywatelom.
Sami bogowie pragną odrodzenia Rzymu.
Przysłali mnie, bym wypełnił to zadanie.
A może to mnie przysłali, żebym zabił ciebie?
Czas to zakończyć, Macrinusie!
Siła i honor… mój synu.
Czekacie, aż przemówię.
Mogę tylko powiedzieć, że wszyscy widzieliśmy zbyt wiele śmierci.
Niech już nikt więcej nie przelewa krwi w imię tyranii.
Mój dziadek, Marek Aureliusz,
opowiadał o Rzymie swoich marzeń.
Za to marzenie mój ojciec,
Maximus Decimus Meridius,
oddał życie.
Ta idea.
Miasto dla wszystkich i schronienie dla potrzebujących.
Dom, za który warto walczyć.
Dom, którego Maximus bronił całe życie.
To stracone marzenie.
Czy odważymy się
wspólnie ożywić to marzenie?
Co powiecie?
Tak!
Tak! Tak! Tak! Tak!
Matko.
Przemów do mnie, ojcze.
Napisy: Agata Deka Eneida Wergiliusza, tłum. Franciszek Wężyk