Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ในปี 1991 สารคดีเรื่องปารีสอิสเบิร์นนิ่ง เป็นที่ฮือฮาไปทั่วโลก)
(มันบันทึกเรื่องราววัฒนธรรมบอลรูม ของเควียร์และคนข้ามเพศในนิวยอร์กซิตี้)
(บอกเล่าเกี่ยวกับความฝัน และการดิ้นรนของชุมชน)
(หนึ่งในดาราที่แจ้งเกิดจากสารคดี คือวีนัส เอ็กซ์ตราวากันซา)
ฉันอยากได้รถ
ฉันอยากอยู่กับคนที่ฉันรัก ฉันอยากใส่ชุดขาวแต่งงานในโบสถ์
ฉันอยากมีลูก ฉันอยากรับเลี้ยงเด็ก
ฉันอยากเป็นนางแบบมืออาชีพ
ยืนต่อหน้ากล้องในโลกแฟชั่นชั้นสูง
ฉันต้องการสิ่งนี้ นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ
และฉันจะสู้เพื่อมัน
(วีนัสถูกฆ่าก่อนที่หนังจะออกฉาย)
(คดีฆาตกรรมไม่เคยได้รับการคลี่คลาย)
(ตอนนี้ครอบครัวผู้ให้กำเนิดของเธอ ตระกูลเพลลากัตติ)
(กำลังหาข้อมูลว่าวีนัสตายอย่างไร)
(และใช้ชีวิตอย่างไร)
วีนัสเป็นที่จดจำ
อยากคุยเรื่องการอ่านเหรอ
เธอดังมากเลยละ พวก
มาคุยเรื่องการอ่านกัน
น้องสาวผมชื่อวีนัส เอ็กซ์ตราวากันซา
เอ็กซ์ตราวากันซาพาวเวอร์
(เอ็กซ์ตราวากันซา)
บ้านของเราคือครอบครัวของเรา
ใช่แล้ว
วีนัสเป็นครอบครัวเรา
- เธอจะเป็นเพลลากัตติเสมอ - เรามีกันและกัน
- ผมปกป้องพี่น้องทุกคน - ครอบครัวเธอรักเธอ
ฉันปกป้องลูกๆ เพราะนั่นคือครอบครัวของฉัน
ถ้าเดินเข้าไปในเซเว่น
ก็ต้องทำให้ที่นั่นเป็นเหมือนรันเวย์
เรายืนหยัดผ่านบททดสอบของกาลเวลา
เอ็กซ์ตราวากันซา
ผมเป็นเพลลากัตติ
(ฉันคือวีนัส)
(เจอร์ซีย์ซิตี้ รัฐนิวเจอร์ซีย์)
ผมเคยทำงานตรงนั้น
หลังเลิกงานเรามักจะตระเวนไปทั่ว
ขับรถเปิดประทุน
เหล่มองสาวๆ
ผมผ่านไฟแดงมาทางนี้
บนถนนมอนต์โกเมอรี่และมาริน
และขณะที่กำลังขับรถไปตามทาง
ที่ตรงนั้น ผมก็เห็นสาวผมบลอนด์
เซ็กซี่มาก
ผมเลื่อนกระจกลงและตอนที่จอดรถ
ผู้หญิงคนนั้นหันมามองผม
และปรากฏว่าเธอคือวีนัส น้องสาวผม
ผมคิดว่า "ไม่มีทาง"
พอเธอเห็นผม เธอก็ถอดรองเท้าส้นสูงออก
และใส่เกียร์หมาหน้าตั้งเลยครับ
ผมเห็นเธอวิ่งลงไปที่สถานีพาธ
ผมพยายามลงไปข้างล่าง
เธอโดดผ่านประตูหมุน
รถไฟมา เธอกระโดดขึ้นรถไฟ
ผมคลาดกับเธอไปก็เลยกลับมา
และเห็นแซม เพื่อนผม
ผมบอกว่า "นายไม่เห็นใช่ไหม" เขาบอกว่า "ไม่เห็นอะไรเลย"
ผมเลยบอกว่า "โอเค"
ผมคุยกับยาย
ถามท่านว่า "ยาย ยายรู้ไหมว่า… แต่งหญิง"
"หลานรัก ไปอยู่ไหนมา"
"เธอแต่งหญิงมาหลายปีแล้ว" ผมแบบว่า "เพิ่งรู้เลยเนี่ย"
ข่าวด่วน
ที่ตลกคือตอนที่เธอถอดรองเท้า
เธอวิ่งเร็วทีเดียวเลยละ
ผมเป็นพี่ชายของวีนัส
พี่คนรอง
ผมพยายามเก็บตัว
ผมเป็นพวกหัวโบราณ
จอห์น พี่ชายผมอายุมากที่สุด และเขาพยายามทำให้ทุกคนไม่ออกนอกลู่นอกทาง
แล้วก็ลูอี้ที่อายุน้อยที่สุด
ตอนนั้นคนละยุคสมัยกับตอนนี้
ทุกคนพยายามเป็นผู้ชายแมนๆ
แต่วีนัสไม่เหมือนเราเลยตั้งแต่วันแรก ตั้งแต่วันแรกเลย
เธอไม่เล่นบอลเหมือนผมและพี่น้องของผม
เธอเต้นอยู่ตรงมุมกับแฟนเก่าของผม
ผมแค่หวังว่าตัวเองจะย้อนเวลากลับไปได้
แล้วเอาลูกแก้วพยากรณ์มาดู
ให้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
หลายคนที่นี่ไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
- ดูสิ - ไปเอามาจากไหน
- มันอยู่ในของของฉันที่แม่ให้ - โอเค
- นั่นวีนัส - ดูผมเธอสิ
- จำได้เลยว่าใช้ไดร์เป่าผมยังไง มัน… - ใช่
เห็นเลยว่าตระกูลเพลลากัตติหน้าเหมือนกัน
- ดูนั่นสิ - ใช่ไหม
เธอดูดีตลอด
- เต้นอยู่ตลอดและเธอก็ป๊อปมากด้วย - ใช่
- ฉันจำได้ - เธอไม่ใช่…
- สมัยมัธยมน่ะ - เธอเต้นเก่งมาก
- ใช่ - เธอเป็นคนล้ำยุคเลยละ
มันคือช่วงเวลาที่ฉันหวงแหน
เพราะช่วงเวลาอื่นๆ
ต้องบอกว่ามันยากจริงๆ เพราะ…
พ่อแม่เรา
เวลาพวกนายออกจากบ้านไปสองสามวัน
มันทำให้ฮอปปี้สามารถ
เมาเละได้ตามใจชอบ
- ใช่ - ฮอปปี้คือพ่อเลี้ยงของเรา
ฉันไม่ทนเรื่องบ้าๆ ของเขา
"ไปตายซะ" ฉันเคยบอกเขาแบบนั้น แม้แต่ตอนเด็กๆ ด้วยซ้ำ
- ฉันจะไม่มีวันลืมตอนที่… - ใช่
เรามีเตียงสองชั้น
ฉันอยู่ชั้นบนและจอห์นอยู่ชั้นล่าง
- นายบอกว่า "ช่างหัวหมอนั่น" - ใช่
"แต่เขาไม่ใช่พ่อฉัน ช่างหัวเขา"
และแม่ก็สุดจะทน แม่เข้ามาในห้อง จับจอห์นไว้
สมัยนั้นจอห์นทำผมแอโฟร ฟูเบ้อเริ่มเลย
- แม่จับหัวฉันกระแทกเครื่องทำความร้อน - แม่ลากเขาออกจากเตียง
ฉันบอกว่า "จอห์น หุบปากนะ"
- ใช่ - เขาไม่ยอมหุบปาก
วันหนึ่งฉันมองไปที่ขวดวอดก้า และบอกว่า "แกชอบอะไรแบบนี้มากนี่"
ฉันเอามันฟาดเข้าไปกลางหัวเขา
แม่คลั่งไปเลย แล้วก็ตะเพิดฉันออกจากบ้าน
ฉันว่านั่นละแม่ถึงได้ย้ายไปแคลิฟอร์เนีย
- เริ่มรุนแรงถึงเนื้อถึงตัว - ฉันบอกเขาว่า "ฉันจะฆ่าแก"
- วีนัส… - เงียบตลอด ไปอยู่ตรงมุม
เธอเงียบและไม่ได้เปิดตัวจริงๆ จังๆ
จนกระทั่งแม่ย้ายไปแคลิฟอร์เนีย
ใช่
- แต่ผมคิดว่า… - เรารู้ว่าเธอเป็นเกย์
- ทุกคนรู้ - เราไม่รู้ว่าเธอเป็นคนข้ามเพศ
เราเลยไม่ได้…
- เราไม่เข้าใจเรื่องนั้นในปี 1980 - แปดศูนย์
- แปดหนึ่ง - ผมโกรธเธอมากเลยละ จริงๆ นะ
ผมจำได้ว่าจับข้อเท้าของเธอไว้ และพลิกตัวเธอกลับหัว
"แกมีบางอย่างผิดปกติ แกเสียสติไปแล้ว"
สำหรับผม ตอนที่ดู
สารคดีปารีสอิสเบิร์นนิ่ง
พี่สาวผมอธิบายจากปากของเธอว่า
"ฉันแค่อยากได้รับความรักและแต่งงาน
มีบ้านที่มีรั้วไม้สีขาว"
พอได้ยินแบบนั้น ผมก็เริ่มเข้าใจครับ
แต่พอเรารู้ว่าเธอถูกพรากไปจากเรายังไง
มันทำให้เราโกรธมาก
ใช่
ผมจะบอกคุณว่าอะไรที่เป็นตัวจุดชนวน พูดตามตรงนะ
มันคือตอนที่ไอ้เวรนั่นทำเรื่องนั้น…
เขาเล่นละครนอกบรอดเวย์
เรื่องไขคดีฆาตกรรมปริศนา ของวีนัส เอ็กซ์ตราวากันซา
มันเปิดบาดแผลของเราออก
นั่นคือตอนที่เราพูดว่า
"ต้องมีอะไรสักอย่าง ที่เราทำได้ดีกว่าเรื่องไร้สาระนี่"
เรารู้เสมอว่าเกิดอะไรขึ้น เกิดขึ้นที่ไหน เกิดขึ้นเมื่อไหร่
- อย่างน้อยเราก็คิดว่ารู้ - เราคิด แต่เราไม่รู้ว่าใคร
มีคดีที่ปิดไม่ลงมาหลายต่อหลายปี
ถ้ามีดีเอ็นเอล่ะ
- ใช่ - ถ้าเป็นไปได้
มันขาดอายุความไปนานแล้ว
แต่ฉันรู้ว่าเอ็กซ์ตราวากันซายังอยู่
- รู้ไหม - ใช่
มีโอกาสแค่ไหนที่จะได้เจอคนที่รู้จักเธอที่นั่น
- น้อยมาก - น้อย
- ใช่ แต่ก็ไม่รู้หรอก - ไม่มีทางรู้เลย
เพราะตัวตนของเธอ
ฉันคิดว่าเราจะทำให้คนยื่นมือช่วยเราได้
- เธอสมควรได้รับมัน วีนัสสมควรได้รับมัน - ฉันเห็นด้วย
- ใช่ - เราจะทำสิ่งที่ต้องทำ
ฉันรู้มาตลอดว่าฉันจะกลายเป็นผู้หญิง
ตั้งแต่อายุประมาณเจ็ดหรือแปดขวบ
ฉันรู้สึกมาตลอดว่าฉันอยากเป็นสาวสวย
และฉันอยากทำ…
(ภาพที่ตัดตอนมาจากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
งานแฟชั่นโชว์
แต่สำหรับคนที่รับฉันไม่ได้…
ฉันว่ามันคงเป็นเพียงเพราะ พวกเขาปฏิเสธที่จะเห็นมัน
และพวกเขาไม่อยากเข้าใจมัน
(ภาพที่ตัดตอนมาจากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
บ้านเหรอ
พวกเขาเป็นครอบครัว พูดแบบนั้นก็ได้
พวกเขาเป็นครอบครัวของเด็กหลายคน ที่ไม่มีครอบครัว
เมื่อมีคนที่พ่อแม่ ครอบครัวของพวกเขา
ไม่ยอมรับ
เมื่อพวกเขาออกมาสู่โลกนี้ พวกเขาค้นหา
หาคนมาเติมเต็มช่องว่างนั้น
ฉันรู้ได้จากประสบการณ์
เพราะมีเด็กๆ หลายคนมาหาฉัน
ยึดถือฉันไว้เหมือนฉันเป็นแม่พวกเขา
แม่ฉันคือแองจี้ เอ็กซ์ตราวากันซา
และพ่อของฉันคือเดวิด เอ็กซ์ตราวากันซา
ฉันเพิ่งอายุครบ 15 ปี
และทุกคนก็เป็นเหมือนฉัน เอ็กซ์ตราวากันซาที่เหลือ
พวกเขาตัดสินใจว่า "ถ้าเธออยากเป็นเอ็กซ์ตราวากันซา
เธอต้องร่วมแข่งในงานบอลรูมก่อน
และถ้าคว้าถ้วยรางวัลมาได้ เธอก็จะกลายเป็นเอ็กซ์ตราวากันซา
คนอื่นในสังคมไปดูฟุตบอล บาสเกตบอล
หาความบันเทิงแบบนั้น
ของเราคืองานบอลรูม เราเตรียมงานบอลรูม
เราอาจใช้เวลาเตรียมงานบอลรูม
มากกว่าที่ใครใช้เวลาเตรียมอย่างอื่นซะอีก
- ใช่เลย จริง - งานบอลรูมคือโลกของเรา
(บ้านเอ็กซ์ตราวากันซา)
(การซ้อมแข่งขันบอลรูมที่กำลังจะมาถึง)
เห็นไหมว่าเธอหันไปด้านข้าง อย่ามองไปด้านข้างสิ จี
- ตาไม่ควรมองไปด้านข้าง - เธอควรจะ…
เคล็ดลับของทุกอย่างคือตาของเธอ
ลืมเรื่องการเดินและทุกอย่างไป เอเนอร์จี้ต่างหากที่สำคัญและ…
(จีเซล เอ็กซ์ตราวากันซา)
ทุกอย่างนี่
ฮวน เริ่มได้
ฮวน
จริต นั่นแหละ
จัดเต็มแบบได้คะแนนเต็มสิบ
ซิด เอ็กซ์ตราวากันซา
ซิด เอ็กซ์ตรา… เอ็กซ์อะไรนะ เอ็กซ์ตราวากันซา
สเตฟ เอ็กซ์ตราวากันซา
เดอร์ริก เดอร์ริก เดอร์ริก เอ็กซ์ตราวากันซา
เดอร์ริก เดอร์ริก เยี่ยม
ปังเวอร์
ตัวแม่
- ตัวแม่ - เอ็กซ์ตราวากันซา
ตัวแม่
โอเค ครั้งเมื่อกี้ ทุกคนพร้อมสำหรับงานบอลรูมแล้ว
ฉันเข้ามาในบ้านเอ็กซ์ตราวากันซาในปี 1999
แต่ฉันอายุ 15 ตอนที่ดูปารีสอิสเบิร์นนิ่งครั้งแรก
ที่บ้านพี่ชายข้ามเพศของฉัน
มันเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตฉัน
เรื่องราวของวีนัสคือเรื่องราวของเรา
ฉันไม่เคยได้เจอเธอ แต่ฉันรู้สึกถึงเธอได้
(จากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
หลายครั้งแล้วที่ฉันเกือบตาย
แต่ฉันก็ยังอยู่ที่นี่
ฉันแค่โชคดีน่ะค่ะ
ฉันร้องไห้หนักมาก ฉันเบื่อจะร้องไห้แล้ว ได้เวลาลงมือแล้ว
(ถนน 34 - สถานีเพนน์)
(นิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก)
ฉันไม่เคยได้เจอวีนัสเลย
ฉันเกิดหลังจากที่น้าวีนัสถูกฆ่าเจ็ดปี
- ชั้นเจ็ด - โอเค จิล
ฉันรู้เรื่องราวของน้าผ่านครอบครัวและผ่านจอ
เธอคงอยู่บนนั้นและพูดว่า "ทำไมถึงช้ากันนักล่ะ"
"ได้เวลาแล้ว"
หวังว่าเธอจะชี้ทางเรา ให้กับหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นที่นี่
ซึ่งผมเชื่อว่าเธอจะทำแบบนั้นจริงๆ
ในการนำทีมมารวมตัวกันและทำให้เรื่องเดินหน้า
- จิลเลียน - สวัสดีค่ะ
- ในที่สุดก็ได้เจอคุณจริงๆ สักที - ไงคะ
- สวัสดีค่ะ - ดีจังที่ได้เจอคุณ
ดีใจที่ได้เจอคุณเหมือนกัน
สวัสดีครับ ผมโจ
- ค่ะ สบายดีไหม - ยินดีที่ได้พบ สบายดีไหมครับ
- ฉันก็ยินดีค่ะ - ดีใจที่เราได้เจอกันสักที
นี่มันสุดยอดไปเลย
ครับ เรามีคำถามเป็นล้านข้อเลยละ
- เหรอคะ จอห์น - เป็นไงบ้างครับ
สบายดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน คุณน่ารักมากที่มาที่นี่
ตอนนี้ผมคิดถึงน้องสาวผมจริงๆ
และ…
มันสะเทือนอารมณ์นิดหน่อย
- ฉันจินตนาการออกเลยค่ะ - ใช่
คนภายนอกคิดว่าเราไม่ใส่ใจเรื่องเธอ
แต่มันไม่จริงเลย
ใช่ค่ะ ฉันได้ยินบางเรื่องเกี่ยวกับครอบครัว
แต่เราไม่มีทางรู้หรอก จนกว่าจะได้คุยกับครอบครัวตัวต่อตัว
ลูอี้พูดได้ดีที่สุดแล้ว
ลูอี้บอกว่า "ฟังนะ นั่นอีกครอบครัวของวีนัส" เพราะงั้น…
เราคิดว่ามันสำคัญมากที่บ้านจะมีส่วนเกี่ยวข้อง
กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
วีนัสไม่ใช่คนเดียวในบ้านที่ถูกฆาตกรรม
นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่ฉันต้องการทำแบบนี้ เพราะมันจะเปิดโอกาส
ให้คดีของสาวๆ คนอื่นคลี่คลายได้ด้วย
การได้เห็นว่าคนในครอบครัว ใส่ใจเรื่องนั้นมีความหมายอย่างมากค่ะ
- ครับ - รู้อะไรไหม มีคำกล่าวว่า
"บางครั้งอะไรๆ ก็พังทลาย
เพื่อจะได้ตกลงมาเข้าที่เข้าทางด้วยกัน"
- และนั่นคือสิ่งที่เรากำลังพยายามทำ - โอเค
- นั่งตรงไหนก็ได้เหรอ - ตรงไหนก็ได้
ไง เป็นยังไงบ้าง
จีเซล นั่นน้องชายของเรา ลูอี้
สวัสดีค่ะ ลูอี้น้องชาย
อรุณสวัสดิ์ จีเซล ยินดีที่ได้รู้จัก
- ขอบคุณที่มานะครับ - ขอบคุณสำหรับสิ่งที่คุณทำ
เรารู้ว่าคุณพยายามรื้อการสืบสวน
คดีฆาตกรรมน้องสาวคุณอีกครั้ง และขอสำเนาคดีด้วยถ้าเป็นไปได้
แต่อุปสรรคของคุณคือกรมตำรวจนิวยอร์ก
ก้างชิ้นโตเลยละ
จริงๆ แล้วผมแปลกใจนิดหน่อย
เพราะปกติแล้วกรมตำรวจนิวยอร์ก จะเป็นมิตรกับครอบครัวเหยื่อมาก
พวกเขาก็ไม่ได้ถึงขั้นบริการดุจลูกค้าหรอกนะ
แต่ถ้าเป็นเรื่องครอบครัวของเหยื่อ ปกติแล้วพวกเขาจะเต็มที่มาก
เราไม่เคยได้อะไรเกี่ยวกับเธอมาเลย
ไม่เคยเลย
- ผม… - สิ่งเดียวที่ได้กลับมาคือศพของเธอ
ครับ งั้น…
- ผมว่าพวกเขายังมีแฟ้มคดีอยู่ใช่ไหม - แน่นอน
- ครับ - ผมอยากเห็นเอกสารพวกนั้น
เราหวังว่าจะช่วยอำนวยความสะดวกได้ และถ้าจำเป็นก็ยื่นฟ้องคดี
และขอให้ศาลอนุญาต ให้เปิดเผยข้อมูลแฟ้มคดีกับคุณ
แฟ้มคดีควรจะมีขั้นตอนการสืบสวน
ที่สายสืบได้กระทำในตอนนั้นว่า มีการค้นพบดีเอ็นเอไหม
มีผู้ต้องสงสัยที่พวกเขาอาจเคยคุยด้วยไหม
และสิ่งที่พวกเขาทำเพื่อปิดคดี ถ้าพวกเขาจบการสืบสวน
ว้าว สุดยอดเลย
ตอนท้าย พวกเขาจะให้แฟ้มคดีเรา
ผมจะอธิบายให้พวกคุณฟัง
และหวังว่าพวกคุณจะได้รับข้อสรุปที่สมควรได้รับ
ใช่ นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด
ผมได้คำตอบจากเขาในสองวันมากกว่า
ที่เคยได้มาใน 30 ปีห่านี่ซะอีก
ขอโทษที่พูดไม่เพราะนะครับ
ครอบครัวนึงต้องมีคนแบบนี้เสมอ
ไม่เป็นไร
(เจอร์ซีย์ซิตี้ รัฐนิวเจอร์ซีย์)
(ถนนสายแปด - ถนนมอนเมาท์)
มาเถอะ
(ไมค์ เพลลากัตติ ลูกชายของจอห์น)
นี่คือที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้นสำหรับฉัน
ตรงมุมถนนนี้เลย ว่าไง พวก เป็นยังไงบ้าง
- สบายดี - ดี
- ตั้งใจฟังนะ ตกลงไหม - ผมตั้งใจฟังอยู่
ดูนี่นะ ฉันจะให้ดูว่ามันบ้าแค่ไหน
- ป้าพริสซิลลาเคยอยู่ที่นี่ บ้านเลขที่ 342 - โอเค
บ้านเลขที่ 343 ครึ่งคือบ้านยาย
- ฝั่งเปอร์โตริโก - ฝั่งเปอร์โตริโก ใช่
และนั่นคือที่ที่พวกเขาถ่ายทำ เรื่องปารีสอิสเบิร์นนิ่ง ตรงนั้น ข้างใน
นั่นคือที่ที่วีนัสเคยดูแกแทนฉัน ตอนกลางคืนที่ฉันหลับ
หลังนี้คือบ้านที่เราเคยอยู่
ฉัน อาโจ อาลูอี้กับอาแฟรงกี้
วีนัสอยู่ที่นั่นสักพัก แล้วเธอก็ย้ายข้ามฝั่งไปอยู่บ้านยาย
ตรงนี้ ทุกคนในครอบครัวฉัน
ป้าๆ น้าๆ ลูกพี่ลูกน้อง เพื่อนๆ
เราทุกคน มาสิ จะพาไปดูบ้านยายฉัน
บ้าชะมัดเลย
ฉันอยู่ที่นี่ ที่เจอร์ซีย์ซิตี้กับยาย
ฉันสนิทกับท่านที่สุดในครอบครัว
ท่านดูแลฉันมาตลอดชีวิต
พูดได้ว่าตั้งแต่คลอดออกมาเลย
และฉันก็เหมือนลูกของท่าน
ท่านปกป้องฉันเกินไปมาก
และไม่ชอบให้ฉันอยู่ใกล้ผู้ชาย
ท่านไม่อยากให้ฉันมีแฟน
เพราะคิดว่าพวกเขาจะหลอกใช้ฉัน
และฉวยโอกาสจากฉัน ทำให้ฉันเดือดร้อน ทำให้ฉันทุกข์ใจ
ดูนั่นสิ
แต่งตัวซะสวยเชียว
เธอดูโกรธนะ
แบบว่า "ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย ฉันควรจะเป็นผู้หญิง"
แล้วต่อไปก็ อะไรล่ะเนี่ย
"ห้องสมุดสาธารณะเจอร์ซีย์ซิตี้"
"วันที่ 17 พฤศจิกายน 1988"
เธอเพิ่งได้บัตรใบนี้มาก่อนจะถูกฆ่า
พวกเขาเขียนชื่อจริงของเธอไว้ตรงนี้
ไม่ใช่ "วีนัส"
(เพลลากัตติ เลขที่ 343 1/2 ถนนสายแปด)
เธอเกลียดมัน
บนป้ายหลุมศพก็เป็นชื่อจริงของเธอ
ซึ่งพี่น้องและผมหวังว่าจะเปลี่ยนมัน
เอาละ
ของดีๆ ทั้งนั้น
ฉันจะจอดรถตรงนี้
และดับเครื่อง
นายรู้ไหมว่าเราจะคุยกันนานแค่ไหน
ไม่นานหรอก
ที่ฉันโทรหานายก็เพราะฉันได้รับจดหมาย
จากข้อมูลสถิติชีพรัฐนิวยอร์ก
- รู้ไหม - เหรอ
- พร้อมไหม นายอยากเปิดมันไหม - ไม่ละ นายเปิดเลย
วันนี้อากาศที่นั่นเป็นไงบ้าง
- วันนี้อากาศสดใสมาก - เยี่ยม
ดี
ฉันว่านี่แหละ พวก
ใช่แน่ๆ
ดูกันเถอะ
- ขอฉันดูใบนี้หน่อย - นั่นคือสิ่งที่เรารอคอย
ใช่ ฉันได้มาสองใบ ดูสิ ไอ้น้อง
ข้างบนเขียนว่าอะไร "ใบมรณบัตร…"
"เมืองนิวยอร์ก หนังสือรับรองระเบียนชีพ"
ใส่แว่นอยู่นี่
"ระเบียนชีพ กรมอนามัย เขตแมนแฮตตัน"
(ใบมรณบัตร)
อ่านต่อเลย
"ชื่อผู้ตาย
เพลลากัตติ"
- พวกเขาสะกดชื่อผิด - ไอ้พวกเวร
"วันที่ 21 ธันวาคม 1988"
ฉันว่านั่นคือตอนที่พวกเขา ประกาศการตายของเธอ
ใช่ สถานที่คือ "เลขที่ 264 ถนนเวสต์ 46"
"การรัดคอ"
- เหรอ - มัน…
รู้อะไรไหม ฉันไม่อยาก…
มันโคตรโหดร้ายเลย
มันช่วยได้ไหม
กับเรื่องที่เราพูดกันว่าอยากเปลี่ยนชื่อ หรืออะไรทำนองนั้นน่ะ
- มันช่วยได้ไหม - ช่วยได้แน่นอน
ข้อมูลที่เราต้องการอยู่ในนี้เพียบเลย
- พวกสายสืบไม่ได้บอกอะไรเราเลย - ไม่เลย
- มันเป็นปริศนาที่ยิ่งใหญ่ - ใช่ คดีเคยมีการสืบสวน
พวกนั้นไม่สนใจเลย
ใช่
ห่วยแตกชะมัด ดูนั่นสิ
มีคนลอยนวลจากการฆาตกรรม และฉันทนไม่ได้
เราคุยกันผ่านซูมแล้ว
เราอยากแน่ใจว่าที่คุณบอกเรา คือทิศทางที่เราจะดำเนินการกัน
ซึ่งคือการที่คุณมีน้องสาวชื่อวีนัส
และเธอไม่ได้อยู่กับเราแล้ว เธอจากไปตั้งแต่ปี 1988 ใช่ไหม
ใช่ครับ
เธอเป็นสาวข้ามเพศและเธอก็มีบ้านที่สังกัดอยู่
ดังนั้นทั้งพวกคุณและบ้านเห็นพ้องต้องกันว่า
อยากให้มีการเปลี่ยนชื่อหลังมรณกรรม
พูดหรูๆ ก็คือ "ตอนนี้เธอไม่อยู่กับเราแล้ว เปลี่ยนชื่อเธอซะ"
ใช่ครับ เพราะเธอถูกพรากไปจากเราไวมาก
เราในฐานะพี่น้องที่ยังมีชีวิตอยู่ตัดสินใจว่า
เราจะทำอะไรสักอย่างเพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ
และให้เธอในสิ่งที่ยังไงซะเธอก็จะทำอยู่แล้ว
และนั่นก็คือการเปลี่ยนชื่อเธอ
เธอคือวีนัส
ใช่
พอเปลี่ยนชื่อตามกฎหมายแล้ว คุณจะได้สำเนารับรอง
และถ้ามีอย่างอื่นในชื่อของเธอ ที่คุณอยากเปลี่ยนอีก
ก็คงไม่มีปัญหาในการเอา สำเนาคำสั่งอาญาสิทธิ์นั้นไปแสดง
ให้คนที่ต้องการดูมันและบอกพวกเขาว่า
"เฮ้ ที่จริงเธอชื่อนี้นะ"
"เราต้องแก้มัน ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม"
เยี่ยมเลย
ถึงแม้เราจะยินดี แต่ก็มีเรื่องกังวลอยู่บ้าง
ซึ่งคือการที่อาจมี คนที่เราคาดไม่ถึงโผล่มาโวยวายก็ได้
มันอาจจะราบรื่นสุดๆ และบางทีมันก็อาจจะเละเทะมากด้วย
ยังไงก็ตาม เราจะหาทางออกได้
มันก็ไม่ง่ายที่ต้องทำ ในฐานะครอบครัวเหมือนกันนะ
- ใช่ - ผมมีธุรกิจ มีบริษัท
การที่วีนัสเป็นน้องสาวผม จะส่งผลต่อการรับงานของผมไหม
ผมหมายถึงมีคนที่ไม่เห็นด้วยน่ะ
- ใช่ - มีคนแบบนั้น
พ่อ หนูเข้าใจผลของมันนะ และเข้าใจด้วยว่าเพราะอย่างนี้เราถึงทำมัน
แต่สิ่งที่พ่อรู้สึกว่าอาจเกิดกับธุรกิจของพ่อ
คือสาเหตุที่คนไม่ยอมเปิดตัว
ไม่ง่ายเลยที่จะท้าทายระบบนี้
แต่แค่ย่อหน้าแรกในหน้ากระดาษก็…
- ทรงพลังใช่ไหม - ใช่
"ขอบเขตของการเป็นตัวแทน"
"คุณต้องการเปลี่ยนชื่อหลังมรณกรรมให้พี่น้อง
วีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา เพื่อยืนยันอัตลักษณ์ทางเพศของเธอ"
"ทนายที่รับผิดชอบแห่งสมาพันธ์ยืนยันเพศสภาพ แจ้งให้คุณเข้าใจแล้วว่า
ไม่เคยมีใครพยายามทำสิ่งนี้ในนิวเจอร์ซีย์"
และไม่มีกระบวนการที่วางรากฐานไว้ เช่นเดียวกัน"
"สมาพันธ์ยืนยันเพศสภาพดำเนินการแทนคุณ
เพื่อพัฒนาสิทธิ
ของคนข้ามเพศและนอนไบนารีชาวนิวเจอร์ซีย์"
"นี่คือการยื่นคำร้องที่สร้างบรรทัดฐาน
เพราะมันอาจส่งผล ไปนอกเหนือครอบครัวของคุณ"
มันน่าตื่นเต้นที่ได้คิดว่า
"พระเจ้า ฉันว่าเราจะสร้างความตระหนัก
และการเปลี่ยนแปลงได้"
นั่นไฟเขียวนะ
ให้ตายสิ
ดึงความเป็นเจอร์ซีย์ซิตี้ออกมาซะแล้ว
(บรุกลิน รัฐนิวยอร์ก)
ตอนได้รู้เรื่องการฆาตกรรมโอเชเมื่อต้นสัปดาห์นี้
ผมรู้สึกหนักอึ้งมาก
ผมโกรธที่พี่น้องอีกคนของเราต้องตาย
โอเชเป็นส่วนสำคัญของชุมชนเพศทางเลือก อายุน้อยที่เฟื่องฟูในนิวยอร์ก
เขานำเสนอพวกเราในมุมมองที่ดีที่สุด
มีความคิดสร้างสรรค์ ร่าเริง และทำให้ทุกคนรอบตัวเขาแสดงด้านที่ดีที่สุด
เขาชอบแสดงความรักในชีวิตผ่านการเต้นอีกด้วย
ในคืนที่เขาถูกฆ่าก็ไม่ต่างกัน
การที่ต้องเสียใจกับการสูญเสีย สมาชิกในชุมชนครั้งแล้วครั้งเล่า
เป็นเรื่องที่โคตรน่าเหนื่อยหน่าย
อาเมน
ผมอยากจดจำทุกคนที่ออกมา
ออกมารวมตัวกันเพื่อสร้างพื้นที่ปลอดภัย
ที่เราพยายามรักษาและเยียวยา
การเต้นโว้กไม่ใช่อาชญากรรม
วันนี้เราจะเต้นโว้กเพื่อเป็นเกียรติแก่โอเช
- ใช่ - ใช่
- พูดชื่อเขา - โอเช
การเต้นโว้กไม่ใช่อาชญากรรม
- การเต้นโว้กไม่ใช่อาชญากรรม - ไม่ใช่
การเต้นโว้กไม่ใช่อาชญากรรม
(บ้านไพรด์ฮัดสัน บ้าน/เสียง)
ฉันโตมาในโลก
ที่คิดว่ามีตัวเองคนเดียวที่เป็นแบบนี้
- ดีครับ - สบายดีไหมคะ
ตัวตนของวีนัสคือความมั่นใจ
และฉันดีใจที่เธอบอกเล่าเรื่องราวของเธอ
เพราะมันทำให้ฉันสามารถ
แบ่งปันเรื่องราวของตัวเองได้ในสักวันหนึ่ง
บ่อยครั้งที่เราไม่มีโอกาส
เรามีฮีโร่ในชุมชน
และเราไม่มีโอกาสจะได้พบกับ ครอบครัวแท้ๆ ของพวกเขา
เธอเปรี้ยวมาก
- ใช่ค่ะ - ใช่เลย เธอล้ำยุค
ใช่
และเราโชคดีพอที่ได้อยู่กับเธอหลาย… เราเป็นพี่น้องของเธอน่ะนะ
(เกียนัดพบโฮเซ่ ดิสลา เอ็กซ์ตราวากันซา ที่รู้จักวีนัสในยุค 1980)
คนคนนี้รักวีนัสมากพอกับเราทุกคน และทนทุกข์ทรมานด้วย
เราอาจทำให้เขาสบายใจได้
- ไงครับ - ไงครับ ผมลูอี้
- โฮเซ่ ยินดีที่ได้รู้จัก - ไงครับ โฮเซ่ ผมโจ
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้รู้จัก
- สบายดีไหมครับ - ดีครับ ขอบคุณ
นั่งก่อน
- ขอบคุณที่มาหาเรานะ โฮเซ่ - ขอบคุณที่โทรมาครับ
เราต่างหากที่ขอบคุณที่ได้เจอคุณ
ผมคิดอยู่บ่อยๆ ว่าจะพูดอะไรกับพวกคุณ ตอนที่เราได้เจอกันตัวเป็นๆ
วีนัสเป็น…
เธอเป็นน้องสาวและหลานสาวในบ้านของผม
เธอสวยมาก เธอเป็นคนที่อิสระมาก
เธอเป็นคนตลก ดุดันด้วย
เธอสบายใจกับสิ่งที่เธอเป็น
และครอบครัวไม่รู้สึกถึง ความเสียหายที่พวกเขาสร้างขึ้น
บ้านเอ็กซ์ตราวากันซาประกอบไปด้วย…
คนที่มีบาดแผลเพราะความละเลยของครอบครัว
วีนัสเป็นหนึ่งในนั้น
ผมค้นพบความสงบสุขในชีวิต ปลงกับหลายสิ่งหลายอย่าง
สามสิบปีก่อน ผมก็ไม่แน่ใจนักหรอก
ว่าอะไรๆ จะเป็นไป อย่างมีมโนธรรมเหมือนในตอนนี้
และขอพูดตรงๆ เลยนะ
เพราะผมมีความแค้นกับพวกคุณมาก
แค่จากการคุยกับวีนัส
และความเจ็บปวดที่เธอรู้สึก
เธอพูดถึงครอบครัวเอาไว้ไม่ดีเหรอ
- ก็ไม่ถึงกับไม่ดีหรอก - เพราะผมคิดว่ามันยากที่จะเชื่อ
- จริงเหรอ - ใช่
ยังไง
เพราะเรามาจากครอบครัวที่แตกแยก
พ่อกับแม่เลิกกัน
- วีนัสอยู่กับยายผม - ใช่
ยายก็เป็นเหมือนแม่ของเธอ
เธอไม่ได้รู้สึกถึงความรักนั้น จากครอบครัวที่เหลือของเธอ
- เธอบอกว่าพี่น้องหรือครอบครัวของเธอ - เขาบอกว่าทุกคนไง
ใช่ และนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ ทำไมเธอถึงออกไปหาครอบครัวใหม่
กับพวกเอ็กซ์ตราวากันซา ใช่ไหม
ใช่
ผมบอกได้แค่ว่าผมไม่โทษวีนัส
เพราะเธอได้รับความรักจากไหนล่ะ
เธอได้รับการยอมรับ รางวัลและดอกไม้จากไหนล่ะ ใช่ไหม
แต่ผมก็ต้องพูดด้วยว่า
ผมจะยืนอยู่ตรงนี้และพูดว่า "ผมรักพี่สาวผม"
- รู้ไหม - ไม่ใช่ว่าพวกคุณไม่รักเธอ
ผมมั่นใจว่าเธอไปโวยวาย งอแงให้คุณฟัง เพราะผมทำให้เธอตกนรก
ส่วนหนึ่งอาจเป็นความจริง เธอรู้สึกว่าไม่ได้รับการยอมรับ…
- เข้าใจได้ - ใช่
แต่ผมรู้จักวีนัสก่อนเธอจะเป็นวีนัส
ในฐานะน้องชายของเธอ
ผมมีสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งของพี่น้อง
เข้าใจไหม
นั่นมัน…
มันเป็นเรื่องจริง
และแน่นอนว่าในตอนนั้น ที่ทุกอย่างถูกเฉลยออกมา มันน่าสับสน
รู้ไหม ผมจะเข้าใจบางอย่าง ที่ผมไม่รู้เรื่องเลยได้ยังไงล่ะ
แต่ผมเข้าใจความเจ็บปวดของเธอ เพราะเธอรักเราและครอบครัวมาก
และเธอคงรู้สึกยังไง
และนั่นก็ทำให้ผมใจสลายเหมือนกัน
เพราะใครก็ตามที่ทำแบบนี้กับพี่สาวผม
พรากเธอไปจากคุณ
พรากเธอไปจากเรา
ผมเสียใจด้วยจริงๆ กับความเจ็บปวดของคุณ
แต่ผมรู้อยู่อย่างหนึ่ง
ผมจะยืนเคียงข้างพี่น้องของผม และพูดว่า "เรารักพี่สาวของเรา"
บางทีเราอาจไม่รู้ว่าจะแสดงออก ในแบบที่เธอต้องการยังไง
ผมจะทนรับความผิดนั้น
แต่ขณะที่ผมยืนอยู่ที่นี่วันนี้ ผมจะบอกว่าผมรักเธอมากแค่ไหน
และหมายความตามนั้นจากก้นบึ้งของหัวใจ
และผมเชื่อคุณ รู้ไหมว่าทำไม เพราะคุณอยู่ที่นี่ไง
- มีความหมายมาก - และในชีวิต เราเปลี่ยนแปลง
- ดีหรือแย่ลง - ใช่ เราเปลี่ยนแปลง
- แน่นอน - เปลี่ยนแปลง เราทุกคนต้องเปลี่ยนแปลง
ที่นี่เป็นย่านที่เธอเคยอยู่
- ใช่ - ใช่
การมาที่นี่มีความหมายกับฉันมาก
การเรียนรู้ว่าวีนัสคือใคร และสิ่งที่เธอประสบพบเจอมา
นี่ไง 343 และอีกครึ่ง
- พระเจ้า - พูดจริงเหรอ และอีกครึ่งเนี่ยนะ
- และอีกครึ่ง - และอีกครึ่ง
- จุดห้า - ว้าว
- ที่นี่เคยเป็นบ้านของเธอ - นี่คือบ้านที่เธอเคยอยู่
ที่ที่เธอถูกเลี้ยงดูมา
(จากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
บ้ามากที่เราได้มาที่นี่ 34 ปี หลังจากที่เธอถูกฆาตกรรม
และหลายอย่างเปลี่ยนไปมาก แต่ในขณะเดียวกัน
หลายอย่างก็ไม่เปลี่ยนไปเลย
การที่เป็นลูกครึ่งเปอร์โตริกันอิตาเลียน และข้ามเพศ
มันหมายถึงอะไร
บ้านเธอหมายถึงที่หลบภัยใช่ไหม
ห้องนอนเธอหมายถึง พื้นที่ที่เธอสามารถจินตนาการ
ว่าวันหนึ่งคนอย่างเราก็เป็นไปได้
ใช่ มันสำคัญมากทีเดียว
- ใช่ ฉันชอบจัง - มันสำคัญมาก
- เรารู้ว่ามันสำคัญ - ใช่แล้ว
แต่การที่มันจะได้เป็นที่ยอมรับโดยชุมชนอื่น…
ใช่เลย
เราจะทำให้มันเป็นแลนด์มาร์กได้ยังไง
เราต้องทำให้มันเกิดขึ้นได้
ใช่
ดูตัวเอ็กซ์พวกนั้นสิ
- โอเค - เอ็กซ์ตราวากันซา
โอเค
"เป็นอะไรไป เปโดร"
- "เจอเรื่องนั้นอยู่เหรอ" - "เจอเรื่องนั้นอยู่เหรอ"
เป็นอะไรไป เปโดร เจอเรื่องนั้นอยู่เหรอ
ชีวิตเธอกำลังเจอ การเปลี่ยนแปลงทางสภาพจิตใจหรือไง
(จากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
- เธอกลับไปเป็นผู้ชาย - เธอกลับไปเป็นผู้ชายเหรอ
สัมผัสผิวนี่สิ ที่รัก
สัมผัสผิวนี่สิ สุดที่รัก
สัมผัสผิวทั้งหมดนี่
โอเคนะ เธอแค่รับมันไม่ได้
(เจอร์ซีย์ซิตี้ รัฐนิวเจอร์ซีย์)
ผมกำลังหากระเป๋าที่วางไว้ตรงนี้เมื่อหลายปีก่อน
ข้างในมีรองเท้าสตั๊ดกับถุงมือเบสบอล
ผมมีของจากแคลิฟอร์เนีย
ที่ที่ผมเล่นเบสบอล แล้วก็มีรูปพ่อ
และของขวัญที่ผมจะให้วีนัส
เป็นของขวัญคริสต์มาสด้วย
ของชิ้นแรกสำหรับผู้หญิงที่ผมเคยซื้อให้เธอ
มันคือขวดน้ำหอมฮาลสตันสำหรับผู้หญิง
สเปรย์น้ำหอมน่ะ
ฮาลสตัน
ไม่รู้ว่าพวกเขายังขายอยู่ไหม แต่ตอนนั้นเราไม่มีเงิน
แต่ตอนนั้นผมมีเงินไม่กี่ดอลลาร์ เธอคงจะชอบมันนั่นแหละ
ผมห่อมัน เอาวางไว้ใต้ต้นไม้แล้ว…
เรื่องร้ายก็เกิดขึ้น
ปีนั้นเราไม่ฉลองคริสต์มาสกัน
ผมมักจะคุยกับเธอและบอกเธอว่า "ได้โปรด ระวังตัวด้วย"
"มันบ้ามาก เธออยู่ที่นิวยอร์ก" สงครามโคเคน
และมันน่ากลัวมาก
ปีนี้มีคน 734 คนถูกฆ่าตายในนิวยอร์ก
มหานครนิวยอร์ก มีอัตราการฆาตกรรมสูงสุดในปี 1980
ส่งผลให้มีการเรียกร้อง…
ตั้งแต่ยาเสพติดแพร่ระบาด
และเปลี่ยนท้องถนนให้เป็นดงปืน
อาชญากรรม รวมถึงการฆาตกรรม และอาชญากรรมรุนแรงอื่นๆ
ก็พุ่งสูงขึ้น
เรากลัวที่จะนั่งรถไฟตอนกลางวัน เราไม่นั่งรถไฟตอนกลางคืนเลย
ฉันอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง และเขาก็สัมผัสตรงนั้นของฉัน
สัมผัสมัน มองมัน แล้วก็สติแตกไปเลย
เขาพูดว่า "ไอ้ตุ๊ดเอ๊ย"
"แกมันตัวประหลาด"
"แกมันเหยื่อโรคเอดส์ และพยายามจะเอาโรคเอดส์มาติดฉัน"
"แกเป็นบ้าอะไร แกมันอีกะเทย ฉันน่าจะฆ่าแกซะ"
อะไรทำนองนั้นน่ะค่ะ
และฉันก็กลัวมาก ฉันเลยกระโดดออกนอกหน้าต่างไป
ฉันคว้ากระเป๋า แล้วก็กระโดดออกไปนอกหน้าต่าง
เธอเป็นเหมือนมือขวาของฉัน เท่าที่ฉันรู้
ฉันคิดถึงเธอ ทุกครั้งที่ไปไหน ฉันจะคิดถึงเธอ
เธอเป็นลูกสาว… ลูกสาวคนหลักของฉันในบ้านน่ะค่ะ
(ภาพที่ตัดตอนมาจากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
ฉันเคยบอกเธอว่า "เธอเสี่ยงเกินไป"
"เธอออกไปข้างถนนแบบโจ่งแจ้งเกินไป ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอแน่"
แต่นั่นมันวีนัส
เธอมักจะเสี่ยงเสมอ ขึ้นรถคนแปลกหน้าตลอด
เธอทำสิ่งที่ต้องการ เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการมาตลอด
สายสืบมาหาฉันพร้อมรูปที่เธอถูกฆ่า
และฉันเป็นคนที่ต้องให้ ข้อมูลทั้งหมดนี่กับครอบครัวของเธอ
ผมจำได้ว่าแม่โทรมา
ท่านบอกว่า "ไปหายายแกสิ เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น" และ…
ตอนนั้นพ่อผมมีรถห้าประตู
เราแค่… เงียบสนิท
ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ
จนกระทั่งเรามาถึงสำนักงานที่จะมีการชันสูตร
เราก็เลยคุยกัน
ผม โจ แล้วก็พ่อ
เขาบอกว่า "ไปตามน้องแกมา"
"ได้"
ผมไปกับเจ้าหน้าที่ชันสูตรหรือใครนั่นแหละ
ผมบอกว่า "แงะมือออก" เพราะวีนัสมีแผลเป็นที่มือ
รูปเหยี่ยว
คุณเคยเห็นเหยี่ยวไหม
เกิดจากยาอย่างหนึ่งตั้งแต่ตอนที่เธอยังเด็ก
ยารักษาเยื่อหุ้มสมองอักเสบ มันหกใส่เธอ
ทำให้เกิดรอยไหม้ แต่พอหายก็ทิ้งแผลเป็นเหมือนเหยี่ยวเอาไว้
และนั่นคือตอนที่ผมพูดว่า "แงะมือออก"
"ขอผมดูหน่อย"
และมันอยู่ตรงนั้น
ผมรู้ว่านั่นคือเธอ
และมันก็… เป็นบางอย่างที่ไม่อยากจดจำน่ะครับ
คุณไม่อยากเห็นน้องสาว เน่าเปื่อยเหมือนที่ผมเห็นแน่
ใช่
มันโหดร้ายมาก
ผมหาสิ่งที่หาอยู่ไม่เจอ
แย่ชะมัด
ผมแค่คิดว่าตอนยังเด็ก
ผมรู้สึกเหมือนตัวตนของวีนัสปกป้องผมมาตลอด
บอกอะไรให้นะ แม่ผมจะพาเราไปที่รถ
เมื่อพวกเขาทะเลาะกันและเราต้องนอนในรถ
และแม้แต่ในวัยนั้น วีนัส
ก็จะคอยปกป้องและกอดผมเอาไว้
ผมจำได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานเลย
รู้สึกยังไงบ้าง
ไม่เป็นไร ฉันแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มาดูกันว่าจะได้บทสรุปยังไงสักที
ความคิดฉันมันวิ่งฉิวไปหมดแล้ว
พร้อมไหม
กาแฟนั่นรสชาติแย่มาก บอกได้ทันทีเลย แย่มาก
มันตลกดีนะที่เรานัดประชุมกันวันนี้พอดี เพราะวันนี้เป็นวันครบรอบ 34 ปี
- ใช่ไหม - ใช่
จากมุมมองของเราแล้ว มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานทีเดียว
เราไม่ได้สำเนาจริงของแฟ้มคดีทั้งหมด มาให้พวกคุณ
สิ่งที่เราได้มาซึ่งจะให้คุณในวันนี้
คือการสรุปโดยรวม
ของการสืบสวน
แต่รายละเอียดบางอย่างที่เราได้รู้จากแฟ้ม
คงไม่น่าฟังเท่าไรนัก
ศพของวีนัสถูกพบที่โรงแรมฟูลตัน
เธออยู่ใต้ฟูก
มีผ้าพันคอลายสก็อต
รัดคอเธอไว้แน่น
มีรอยมัดชัดๆ ปรากฏ
บนข้อมือเธอ
ยืนยันว่าเธอถูกมัดเอาไว้
ก่อนที่จะถูกฆ่า
ศพเธอถูกพบโดยแม่บ้าน ตำรวจสอบปากคำแม่บ้านแล้ว
ตำรวจสอบปากคำพนักงานโรงแรมอีกหลายคน
แต่สรุปก็คือ
ตั้งแต่ตอนที่เกิดเหตุฆาตกรรม
ไม่มีผู้ต้องสงสัยในที่เกิดเหตุ
และเบาะแสก็น่าจะหายไปตรงนั้น
ในเดือนกุมภาพันธ์ 1990
ตำรวจสามารถระบุตัวคนที่ชื่อโรบินสัน
และวิธีที่พวกเขาได้ชื่อนี้มาคือ
เขาติดคุกที่แนสซอในคดีข่มขืนที่ไม่เกี่ยวข้องกัน
โรบินสันคนนี้
เรียกสายสืบที่จับกุมเขา
ในเแนสซอเคาน์ตี้มา
และสารภาพกับสายสืบ
เรื่องการฆ่าโสเภณี
ในโรงแรมที่แมนฮัตตัน
เอกสารแบบฟอร์มดีดี-5 นั้น
ไม่ได้ระบุว่า "ผมรัดคอเธอ"
มันแค่เขียนว่า "ผมมัดเธอไว้"
และเขียนว่า
"เมื่อเชื่อว่าเธอตายแล้ว
ผมก็เอาฟูกมาทับเพื่อซ่อนศพเธอไว้"
และภายในหนึ่งหรือสองวันหลังจากที่สารภาพ
เขาก็แขวนคอตาย
นี่แหละที่ทำผมตะขิดตะขวง
เขาติดคุกข้อหาข่มขืน
จะอยากสารภาพว่าฆ่าคนไปทำไม
ถ้าติดคุกเพราะข่มขืน
- จอห์น คนเรามีมโนธรรมน่า - อ๋อ นายคิดงั้นเหรอ
- ใช่ ฉันคิดงั้น - นายคิดงั้นเหรอ
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่า
มีคนติดคุกและนายแม่งโคตรไร้เดียงสาเลย
พวกนายทั้งคู่คิดว่าคนที่ติดคุกข้อหาข่มขืน…
จอห์น นายไม่คิดว่าเคยเกิดเรื่องแบบนี้เหรอ มันเกิดขึ้นได้
- นายคิดว่าคนอยากพูดว่า - พวกเขา…
ใช่ พวกเขาฆ่าตัวตายได้ แต่ไม่ยอมรับว่าฆ่าคนตายหรอก
เห็นได้ชัดว่า
เขาพูดบางอย่างที่มีแต่ฆาตกรเท่านั้นที่รู้นี่
หมอนี่เป็นคนที่ไหน
- เราไม่มีรายละเอียด - คุณไม่มีข้อมูลพวกนั้นเลยเหรอ
ผมบอกคุณว่ามีอะไรอยู่ในแฟ้มคดีของตำรวจ
ผมไม่รู้ว่าอะไรจริงหรือไม่จริง แต่ผมเห็นด้วยกับคุณมาก
ว่ามันแปลกมาก
สำหรับคนที่ติดคุกข้อหาข่มขืน
ที่จะสารภาพว่าฆ่าคนตาย
บางทีเขาอาจรู้ว่าจะฆ่าตัวตาย
ก็อาจจะ ใช่
มีอะไรในแฟ้มคดี
ที่บอกว่าหลักฐานทางกายภาพ
อาจจะชี้ไปที่ผู้ต้องสงสัยไหมครับ
หมวดรุสโซบอกว่าเพื่อที่จะให้พวกคุณหาบทสรุปได้
กรมตำรวจนิวยอร์กจะเปิดคดีอีกครั้ง และดูว่ามีหลักฐานสนับสนุนไหม
อย่างที่คุณบอก มีดีเอ็นเอหรือเปล่า
พวกเขาจะติดต่อสำนักงานชันสูตร
และดูว่าพวกเขามีดีเอ็นเอหรือหลักฐานอื่นๆ ไหม
คุณควรทำในสิ่งที่คุณคิดว่าจำเป็น
แต่ในมุมมองของผม
มันแค่จะบอกในสิ่งที่คุณรู้อยู่แล้ว
ซึ่งก็คือผู้ชายคนนี้ทะเลาะกับเธอ
และมันทวีความรุนแรงขึ้น เขารัดคอเธอ
และผมไม่รู้เรื่อง…
ที่เธอถูกมัดมือไว้เลย ผมไม่…
ให้ตายสิ
บ้าจริง
เขาต้องเป็นไอ้กระจอกแน่ๆ เพราะยังไงเธอก็ตัวเล็กอยู่แล้ว
เพราะงั้น… หมอนี่มันสวะชัดๆ
- ขี้ขลาด - ใช่ ขี้ขลาด
แน่นอน บอกได้เลย
ส่วนหนึ่งของฉันโกรธวีนัสแฮะ
จะบอกอะไรให้นะ เธอเล่นยา
เธอเล่นยา
- ใช่ - เธอชอบปาร์ตี้
เธอก็ยังเป็นมนุษย์นี่ มันไม่สำคัญหรอก
ไม่ว่าเธอจะทำอะไร เธอก็ยังเป็นมนุษย์อยู่
- ไม่มีใครสมควรโดนแบบนั้น - ทุกคนมีปัญหากันทั้งนั้น ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
เรื่องนั้นฉันรู้ดีกว่าใคร
ฉันอยากเห็นแฟ้ม ฉันอยากเห็นแฟ้มนั่น
- นี่มัน… - ฉันรู้
จอห์น ฉันหมายถึง… นายอยากเห็นอะไรอีก
- แต่ฉันก็ยังอยากเห็น - ฉันไม่เอาด้วยหรอก
นายอยากทำอะไรก็ทำเลย เอาไงก็เอา
- เห็นด้วย - มันไม่สอดคล้องกันเกินไป
พวกเขาได้ชื่อผู้ต้องสงสัยมา พวกเขารู้ว่าเป็นใคร
- ฝีมือเขา - ให้ตาย
- การสืบสวนจะช่วยอะไร - มันพาวีนัสกลับมาได้ไหม
ฉันเคยบอกนายแล้ว เธอจะไม่กลับมา
มันไม่ได้สูญเปล่านะ เรื่องนี้ทำฉันเจ็บ
- ฉันเข้าใจ ใช่ - ฉันทนดูอะไรพวกนี้ไม่ได้
- โอเคไหม - เราได้ข้อมูลแล้ว จอห์น
เรารู้แล้วว่าใครทำ
ฉันเข้าใจประเด็นของนายนะ
แต่มันจะทำให้นายเจ็บปวด
สิ่งที่เราทำได้คือจดจำวีนัสตอนนี้เอาไว้ก็พอ
- ดูพระอาทิตย์ตกสวยๆ สิ - ใช่
ใช่ พระอาทิตย์สวยมาก
- พระเจ้าช่วย - เจอร์ซีย์ซิตี้
ใช่
- ว้าว สวยมาก - ขอผมดูสำเนานั่นอีกสักรอบ
- ใช่ ฉันไม่เอาด้วยหรอก ไม่เอาด้วย - ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
การสูญเสียน้องสาวทำให้ผม…
มันทำให้ผมอ่อนแอ อยากได้ความจริงไหม มันทำให้ผมอ่อนแอ
ผมเสียใจ "ฉันทำอะไรผิดไปหรือไง"
ผมเป็นห่วงภาพลักษณ์ของตัวเอง มากกว่าห่วงเธอ
ผมจะไปหาเพื่อนของน้องสาวผม
ผมอยากถามเธอว่า
"เฮ้ ฟังนะ เล่าเรื่องราวที่ผมไม่รู้
ให้ผมฟังเดี๋ยวนี้"
"บางทีนั่นอาจจะ…
ช่วยให้ผมเข้าใจน้องสาวผมได้ดีขึ้น"
วีนัสมีแต่พี่น้องผู้ชาย ถ้าเธอมีน้องสาวก็คงเป็นคุณ
เธอเชื่อใจคุณ
และเล่าเรื่องราวที่เราไม่รู้ให้คุณฟัง
ผมเลยอยากรู้ว่า
มัน…
การได้เที่ยวสนุกกับเธอเป็นยังไงบ้าง
วีนัสรักพี่น้องของเธอ
แต่เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับฉัน เข้าใจไหม
เธอมีห้องในอะพาร์ตเมนต์ฉัน
เธอทำให้มันเป็นพื้นที่ของเธอ รู้ไหมคะ
และนั่นคือพื้นที่นั้น
พื้นที่สงบตอนที่เธออยากหลบหนีไป
เธอไม่เคยใช้กุญแจ มักจะผ่านทางหนีไฟตลอด
แต่เธอสบายใจที่จะทำแบบนั้น เข้าใจไหม
- และรู้… - บ้าชะมัด เข้าใจที่ผมพูดไหม
นั่นแหละที่ฉันหมายถึง ประเด็นก็คือ
ฉันชอบยายบ้าคนนั้น
- โอเค - มันก็เลยไม่เป็นไร
บางทีครอบครัวอาจจะดุด่าเธอ
หรือเธออาจจะรู้สึกเหมือนว่าพวกคุณดุด่าเธอ
นั่นแหละที่มันต่างกัน
แต่วีนัสรักพี่น้องของเธอ ครอบครัวและทุกอย่าง
และเธอแสดงออกชัดเจนว่าเธอรักคุณ จอห์น
รักมากจริงๆ
ผมทำเรื่องแย่ๆ กับเธอไว้เยอะ
ไม่ได้ทำให้เธอแกร่งขึ้น แต่ผม…
และผมทำหลายอย่างที่ทำให้เธอแหลกสลายด้วย
ไมกี้ยังเด็ก ผมบอกเธอว่า "เธอคอยดูแลเขา แล้วฉันจะจ่ายเงินให้"
แต่ผมบอกเธอว่า
"ถ้าพาเขาออกไปข้างนอก อย่าแต่งตัวเหมือนผู้หญิง"
ผมพูดแบบนั้นกับเธอจริงๆ เพราะงั้น…
และตอนนี้ผมก็รู้สึกแย่ เพราะนั่นคือตัวตนของเธอ
แต่ด้วยความเคารพ เธอจะใส่กางเกงวอร์ม เสื้อแขนยาว
มัดผมหางม้า และให้ไมกี้นั่งรถเข็นไป
รู้ไหม มัน…
มันเป็นคำที่ไม่ควรพูด ผมไม่น่าพูดแบบนั้นเลย แต่ผมก็พูด
- คุณมีรูปน้องสาวผมในนี้ไหม - มีค่ะ
รูปนี้สวยมากเลย
- ใช่แล้ว - ขอดูหน่อย
น่ารักมาก
- นี่ที่งานบอลรูมเหรอ - ใช่
ฉันจำได้ว่าเธอได้ลิ้มรสชาติ
โชว์แรกของเธอในฐานะแดร็ก
จากนั้นเราก็เริ่มพูดเรื่องชื่อ
เราคิดขึ้นมาสองสามชื่อ
คนหนึ่งบอกว่าไทนี่ อีกคนบอกว่าลิตเติลบิต พีนัต
ฉันงี้แบบ "ชื่องี่เง่าทั้งนั้น"
และฉันก็เอาแต่นึกถึงเพลงนึง ที่ผุดขึ้นมาในหัวฉัน "วีนัส"
ฉันคิดว่าเป็นเพลงของแฟรงกี้ เอวาลอน แล้วฉันก็ถามว่า "งั้นวีนัสล่ะ"
และดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมา เธอพูดว่า "ฟังดูดีมากเลย"
"และฉันอยากแตกต่าง" เธอบอกว่า "นั่นจะเป็นชื่อฉัน"
นั่นละเธอถึงได้ชื่อนี้
และมันเข้ากับเธอได้ดีมาก เพราะมันไม่เหมือนใคร เข้าใจไหม
ใช่
และนั่นก็…
นั่นคือชื่อเธอ
(ภาพที่ตัดตอนมาจากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
ฉันคิดว่านี่คือด้านหน้านะ
ต้องเอาหัวโตๆ ในเข้าไปในรูเล็กๆ นี่ ที่รัก
ถือกำเนิดแล้ว
กระจกวิเศษบอกข้าเถิด
ใครงามเลิศในงานบอลรูม
ใช่ ฉันรู้สึกเหมือน
บอลรูมทำให้ฉันมั่นใจที่จะก้าวออกมา
ตอนอยู่ในงานบอลรูม คางฉันจะเชิด หัวตั้งสูง ตามองตรง
ฉันนำบุคลิกพวกนั้นติดตัวไป นอกงานบอลรูมด้วยเพื่อเป็นการป้องกันตัว
มันสอนให้ฉันมั่นใจ ในการเดินไปตามท้องถนนในนิวยอร์กซิตี้
ทุกที่ที่ฉันไปแค่ทำให้แน่ใจ
ว่าฉันก้าวไปข้างหน้าอย่างสุดความสามารถ
เวลาที่ฉันเชิดน่ะ
- สวัสดี - ซิด เป็นไงบ้าง
สบายดี
พระเจ้าช่วย อมาราอยู่ไหนเนี่ย
นั่นไง ใช่แล้ว
สวัสดี
ไม่ได้เจอกันนานเลย
นั่นสิ
(จากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
ฉันได้รับโทรศัพท์จากสายสืบเด็คเคอร์
ของหน่วยคดีปิดไม่ลงของกรมตำรวจนิวยอร์ก
- พวกเขาเริ่มสืบคดีอีกครั้งแล้ว - เยี่ยมเลย
เราคุยกันถึงความเป็นไปได้ว่า หลักฐานอาจหายไป
ไม่ว่าจะระหว่างไฟไหม้โกดังกรมตำรวจนิวยอร์ก หรือช่วงเฮอร์ริเคนแซนดี้
เขาระบุหลักฐานสามอย่างได้
รวมถึงอุปกรณ์ที่ใช้รัดคอด้วย
และผู้ต้องสงสัย ตอนพวกเขาชันสูตรศพ
พวกเขาเอาตัวอย่างดีเอ็นเอจากเขามา
มันเรียกว่ากระดาษเก็บตัวอย่าง
และกรมตำรวจนิวยอร์ก ก็เอาชิ้นส่วนกระดาษเก็บตัวอย่างนั่นมาได้
พวกเขาจะทดสอบ ดีเอ็นเอทั้งสองเพื่อดูว่ามันตรงกันไหม
เรื่องนั้นไม่มีข้อโต้แย้งเลย
- ถ้ามันตรงกัน เราก็ได้คำตอบแล้ว - ใช่
ฟังนะ
- คุณเดียนนา ขอบคุณมาก - แน่นอนค่ะ
เหลือเชื่อไปเลย
มันเหลือเชื่อชะมัด
(รถไฟเข้าเมือง)
ความคิดที่อยากให้ บ้านหลังนี้เป็นแลนด์มาร์กมาจากไหน
วีนัส เอ็กซ์ตราวากันซาเป็นผู้หญิงข้ามเพศ ที่เคยอยู่ในบ้านเอ็กซ์ตราวากันซา
เธอเข้าร่วมกับบ้านตั้งแต่ช่วงแรกๆ
เมื่อบ้านเริ่มก่อตั้ง
เธอมีประวัติที่สำคัญมากในงานบอลรูมด้วย
วีนัสเป็นลูกครึ่งเปอร์โตริโกและอิตาลี
เธอมีชีวิตอยู่ในนิวเจอร์ซีย์ เจอร์ซีย์ซิตี้
นี่คือที่ที่วีนัส เอ็กซ์ตราวากันซาถูกเลี้ยงมา
เธอเป็นผู้หญิงข้ามเพศ
ที่เป็นแรงบันดาลใจและมีอิทธิพล ต่อทั้งวัฒนธรรมและคนทั้งรุ่น
เธอเป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน เธอเป็นแรงบันดาลใจให้สาวๆ มากมาย
เธอเป็นผู้นำเทรนด์ และเป็นผู้บุกเบิกในชุมชนของเรา
และการแสดงให้โลก เห็นการยอมรับจากสาธารณชนนี้
จะเป็นรูปแบบของความยุติธรรม ที่มีต่อบ้านเอ็กซ์ตราวากันซา
ต่อครอบครัว ต่อวีนัส
ต่อชุมชนคนข้ามเพศ ต่อชุมชนเกย์
ต่อเราทุกคน อย่างแท้จริง
และถ้ามีอย่างหนึ่ง ที่เราจะบอกชุมชนเราตอนนี้ได้ก็คือ
"คุณสมควรมีบ้าน"
โอเค ขอบคุณสำหรับ ข้อพิสูจน์ที่กระตือรือร้นนั่นนะครับ
คุณบอกเล่าเรื่องราวให้เราเข้าใจ ผมคิดว่ามันตรงตามเกณฑ์ทั้งหมด
เพราะงั้นผมจะเตรียมเสนอญัตติ เพื่อแนะนำเรื่องนี้กับคณะกรรมการวางแผนครับ
ยินดีด้วย
- สบายดีไหม - สบายดีไหม
- ดี เป็นไงบ้าง ดีใจที่ได้เจอคุณด้วย - ดีใจที่ได้เจอครับ
- อยากเห็นไหมว่าเป็นยังไง - อยาก
ได้ ดูนี่นะ เป็นไงล่ะ
"ขอแก้ไขชื่อวีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา
ให้เป็นชื่อตามกฎหมายที่ผู้ล่วงลับใช้ ในช่วงชีวิตของเธอ
มีผลทันที"
"ออกคำสั่งในวันที่ 29 เดือนสิงหาคม 2023"
วันเกิดผมเลย
- จริงเหรอ - ใช่
- เยี่ยมเลย ใช่ - เจ๋งใช่ไหม
ไม่เคยมีใครทำแบบนี้มาก่อน
เท่าที่เรารู้ เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
- มันแหวกแนวมาก - นิดหน่อย
- ไม่สิ เยอะเลยละ - เยอะเลย
คำสั่งศาลนี้ แม้จะออกในฮัดสันเคาน์ตี้
แต่มันมีผลทุกที่ในอเมริกา
- โอเค - ทุกที่ในนิวเจอร์ซีย์
ทุกที่ที่ต้องทำตามคำสั่งศาล
ซึ่งก็คือสถานที่ส่วนใหญ่
แทบทุกที่นั่นแหละที่ต้องทำตาม
รู้อะไรไหม มาทำป้ายหลุมศพใหม่ให้เธอกัน
อีกอย่างที่ผมจะทำคือไปเปลี่ยนใบมรณบัตรให้เธอ
เราติดค้างเธออยู่
และผมคิดว่าเธออยากให้ผมทำแบบนั้น เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นในวันเกิดผม
ในวันเกิดนายเลย
ฉันเลยคิดว่าเธอพยายามจะบอกบางอย่างกับฉัน
- เหลือเชื่อเลย - รู้ไหม
สิ่งที่เราทำได้
ถ้าจะทำให้ง่ายขึ้นสำหรับคนอื่นที่จะใช้
หรือจะทำ หรือวางมาตรฐานอย่างถูกกฎหมาย
เราต้องร้องให้ศาลออกคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร
จากนั้นเราก็จะพยายามเผยแพร่มัน
เราโอเคกับเรื่องนั้นนะ ผมจะใส่กรอบมันเลย
เอาไปแขวนไว้ข้างล่าง ติดกับบัลติมอร์โอริโอล
นิวยอร์กนิกส์ ของดีๆ ทั้งนั้น
เอาทีมนิกส์ลงเถอะ ไม่รู้สิ แต่นั่นเป็นบ้านนาย จะทำอะไรก็…
- อินเดียแนโพลิสโคลต์ส - ข้างล่างนั่นมีสีสันมาก
- มันจะมีสีสันมาก เสื้อยืดเพศหลากหลาย - นั่นเสื้อยืดเพศหลากหลายของนาย
ให้ตายสิ พ่อเอ๊ย
- มาสิ ขอมือหน่อย - และมัน… คุณได้ทุกอย่าง มีทุกอย่างแล้ว
- ดีชะมัด เพื่อน เป็นเรื่องดีจริงๆ - ใช่
(จากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
ฉันเปลี่ยนจากการเป็นกะเทยน้อย
ออกสาวตัวเล็กๆ จากวิลเลจ
มาเป็นหญิงสาวที่แข่งในงานบอลรูม
(ภาพที่ตัดตอนมาจากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
ฉันอยากเริ่มอาชีพ
ในฐานะนางแบบมืออาชีพ
ฉันแค่หวังว่าจะได้สิ่งที่ดีที่สุด
แต่ถ้าทุกอย่างไม่ราบรื่น เราไม่มีทางรู้หรอก
สักวันหนึ่ง ฉันอาจได้เจอเศรษฐีเงินล้าน
และเขาอาจพาฉันไปทั่วโลกก็ได้
(เต้น)
งั้นเธออยากเดบิวต์ในประเทศอื่น
หรืออยากเดบิวต์ในนิวยอร์กซิตี้
พวกเขาอยากให้ฉัน เก็บพรหมจรรย์แฟชั่นชั้นสูงเอาไว้
สำหรับยุโรป
- โอเค - สำหรับปารีส เพราะงั้น…
พวกเขาจะคัดตัวไปปารีสปลายสัปดาห์นี้ น่าจะวันพฤหัสบดี
ฉันอาจถูกเรียกตัวไปขึ้นเครื่องได้ทุกวินาทีเลยละ
- ใช่ - เก็บกระเป๋าแล้วไปทำงานต่างประเทศ
คงจะสวยมากเลย
ส่วนหนึ่งของการเตรียมตัวไปยุโรป คือการทำบัตรประชาชนใหม่และ…
บัตรประชาชนยังเป็นชื่อจริงของฉัน
ตอนนี้ฉันยังมีชีวิตอยู่
ตามกฎหมายแล้ว…
- รู้ไหม มันต้องเป็นแบบนั้น - ไม่ ชื่อที่ไม่ควรเอ่ยถึง
- พระเจ้าช่วย - ฉันรับมือได้ดีที่สุดนะ
บอกตามตรง ฉันรู้สึกว่าสาวๆ บางคน โดนแบบนั้นแล้วจิตใจกระทบกระเทือน
พ่อแม่ฉันยังเรียกฉันด้วยชื่อจริงอยู่เลย มันก็เลย…
มันเป็นยังไงน่ะ
มันเหมือน…
ตลกดี เพราะเดินเข้าประตูมา ฉันก็ออกสาวแล้ว
มันเลยเป็นแบบว่า
"โอเค ถ้าฉันปังแล้ว พ่อแม่จะยังเรียกฉันว่า… อยู่ไหม" เข้าใจไหม
รู้ไหม ฉันว่าฉันคงบ้ามาก
เพราะฉันไม่เข้าใจว่าตัวเองเป็นอะไรนะ แต่
"ห้ามใครเรียกฉันแบบนั้นเด็ดขาด"
และใช่ พวกเขาไม่เคยเรียกเลย
จอห์นโทรหาฉันและบอกว่า วีนัสได้ชื่ออย่างเป็นทางการ
ว่าวีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซาแล้ว เธอจะได้ชื่อเธอทั้งสองชื่อไว้
- มันถูกกฎหมายแล้ว - เดี๋ยวนะ พวกเขาเปลี่ยนป้ายหลุมศพด้วยเหรอ
- พวกเขาจะเปลี่ยนมัน - นั่นเป็นก้าวสำคัญเลยนะ
ใช่
ฉันว่ามันงดงามมากที่ครอบครัวเธอ อยากให้ความเคารพเธอ
- แน่นอน - ร่วมใจกันในฐานะครอบครัว
- ฉันคุยกับสายสืบเด็คเคอร์กับกรมตำรวจแล้ว - จริงเหรอ
เขาบอกว่า "มีข่าวร้ายนิดหน่อย" ฉันเลยบอกว่า "โอเค เกิดอะไรขึ้น"
เขาบอกว่าดีเอ็นเอแรกที่พวกเขาส่งไป ถูกส่งผลกลับมา
และมันตัดผู้ต้องสงสัยที่ชื่อโรบินสันออกไป
มันไม่ตรงกับดีเอ็นเอ ใต้เล็บของเธอที่พวกเขามีอยู่
- เพราะงั้นคดีก็ยังต้องถูกไขต่อไป - แย่ชะมัด
เขาไม่ปิดคดีหรอก มันกลับมาเปิดแล้ว
- แต่ฉันไม่เคย… - นั่นมัน…
ตอนเราออกจากออฟฟิศจิม รู้ไหม ฉันก็อยากจบเรื่องนี้เหมือนกัน
- ฉันชัดเจนแล้ว - ใช่ ฉันดีใจมากที่นายชัดเจนแล้ว
"ช่างมัน" ฉันพูดเลยว่า "ฉันไม่สนหรอก"
ฉันมั่นใจ 98 เปอร์เซ็นต์ว่าหมอนี่คือคนร้าย
- แน่นอน ใช่ - ไม่อยากเชื่อเลย นี่มัน…
ใช่ ฉันเชื่อนะ
- พวกเขามีดีเอ็นเอใช่ไหม - พวกเขามีดีเอ็นเอของบางคน
ไม่มีฐานข้อมูลหรือไง
นั่นแหละที่ฉันถาม "มีอะไรที่ค้นหาในคอมพิวเตอร์ได้บ้างไหม"
นั่นน่ะสิ
แต่นั่นก็น่าลองเหมือนกัน เพราะ…
- เราทำแบบนั้นได้เหรอ - ไม่รู้สิ ฉันต้องถาม
- ห่วยแตกชะมัด - มันแย่มาก
- แย่สุดๆ - ฆาตกรยังลอยนวล
เราต้องหวังให้ใครก็ตามที่อยู่ในฐานข้อมูลนั่น
มีความผิดทางอาญาหรือทำอะไรบางอย่าง
ไม่ ไม่จำเป็นหรอก คนสมัยนี้ทำประวัติครอบครัวกันนะ
- ใช่ แอนเซสทรีดอทคอม - แอนเซสทรีดอทคอม
- พวกเขาใส่ดีเอ็นเอลงไป - ใช่
- เราอาจเจอคนแบบนั้นก็ได้ - ไม่มีทางรู้หรอก
- ปล่อยให้พวกเขาทำหน้าที่ของตัวเองไป - ใช่
เราต้องคุยกับจิมอีกครั้ง และดูว่าจะทำยังไงต่อไป
นั่นแหละ แต่มันเหมือนจะไม่มีวันจบสิ้นเลย
ไม่มีจุดสิ้นสุด
ไม่รู้กี่ปีต่อกี่ปี เรื่องบ้าเดิมๆ
มันคงยากสำหรับคุณมากแน่ๆ ที่คิดว่ารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
และตอนนี้กลับเป็นไปได้ว่ามันไม่ใช่อย่างที่คิด
แต่สำหรับจุดประสงค์ของวันนี้ ผมอยากให้คุณเข้าใจ
ว่าถึงแม้การทดสอบจะตัดตัวผู้ต้องสงสัยออกไป
ในฐานะผู้ให้ตัวอย่างดีเอ็นเอที่ถูกทดสอบ
มันก็แค่นั้นครับ ยังไงมันก็ไม่ยืนยันชัดเจนอยู่ดี
ไม่มีใครบอกคุณได้
ว่าดีเอ็นเอที่ถูกเอาไปตรวจ
ถูกเก็บไว้ยังไง เสื่อมสภาพหรือไม่
เรามีคำถามมากมาย
อย่างเช่น ดีเอ็นเอของตัวอย่างบางตัว เกิดการปะปนกัน
ผมว่าพวกคุณคงรู้ว่า พวกเขาเก็บตัวอย่างจากเล็บของวีนัสไป
บางตัวอย่างจากผ้าพันคอ
ที่พวกเขาเชื่อว่าอาจถูกนำมาใช้รัดคอเธอ
แต่พวกเขาไม่รู้แน่ชัดด้วยซ้ำ
ไม่ได้แปลว่าคนคนนั้น ที่คุณเข้าใจว่าเป็นผู้ต้องสงสัยเป็นผู้บริสุทธิ์
แน่นอน มันก็ไม่ได้แปลว่าเขามีความผิดด้วย
มันแปลว่าทีมใหม่มีข้อกังขาอย่างมาก ที่ทำให้พวกเขา
มองย้อนกลับไปตรวจดูการทำงานของทีมเก่า
รู้ไหม ผมแค่…
อีกครั้งนะ ผมเชื่อว่าเราก้าวหน้าไปมาก
และผมรู้สึกขอบคุณทุกคนมาก
มันแค่… ผมแค่รู้สึกแล้วละว่า
ผมอาจไม่มีวันรู้ความจริงว่าใครเป็นคนร้าย
ผมไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นเลย
มันเจ็บปวดค่ะ แต่มันสำคัญมาก
ที่เราเป็นกระบอกเสียงให้คนอย่างวีนัส
แค่นั้นก็เติมเต็มฉันแล้ว
และทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเกี่ยวกับ…
ชีวิต
เพราะมีคนที่รักและสนับสนุนเรา
พี่ชายที่รักน้องสาว
การได้เห็นพวกเขาร่วมมือร่วมใจกันแบบนี้ เป็นแรงบันดาลใจให้กับฉันจริงๆ
สิ่งที่พวกคุณทุกคนทำ
เพื่อให้ปัญหานี้ได้รับความสนใจ
และช่วยทั้งชุมชน
เป็นการยกระดับ
สิ่งที่ตกทอดจากเธอซึ่งมีความหมาย
มากกว่าความชัดเจนว่า ใครเป็นคนรับผิดชอบต่อเรื่องนี้มากครับ
และผมหวังว่าความเจ็บปวด ที่ไม่รู้ว่าใครทำกับเธอแบบนี้
จะถูกบดบังด้วยผลประโยชน์ทั้งหมด
จากการทำให้ผู้คนมากมาย
จดจำเธอ
และความสำคัญของเธอได้
ขอบคุณครับ จิม
ไม่ได้แปลว่าหมดหวังแล้วนะ แต่มันยากมาก
(ศาลากลาง)
"เทศบัญญัติเมือง 23-070
ขั้นตอนการทบทวนการอนุรักษ์ประวัติศาสตร์
วีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา บ้านเลขที่ 343.5 ถนนสายแปด"
นี่คือการประชาพิจารณ์เทศบัญญัตินี้
สมาชิกที่ร่วมทำประชาพิจารณ์ คนใดก็ตามที่ต้องการพูด
กรุณาก้าวมายังแท่นและบอกชื่อของคุณ เพื่อบันทึกด้วยครับ
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ อมารา เวลาสเกซ เอ็กซ์ตราวากันซา
เป็นยังไงบ้างคะ สมาชิกสภา
"วันนี้ฉันมาที่นี่ เพื่อแสดงความเคารพแก่พี่สาวของฉัน
วีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา"
"วีนัสกับฉันเป็นสาวข้ามเพศชาวละติน
เราต่างเป็นลูกครึ่งเปอร์โตริโกและอิตาลี
เราต่างซื่อตรงต่อการแสดงออกถึงตัวตน
เราต่างเป็นส่วนหนึ่งของบ้านเอ็กซ์ตราวากันซา"
"การที่บ้านของวีนัสถูกอนุรักษ์ ให้เป็นแลนด์มาร์กระดับรัฐและระดับชาติ
จะแสดงให้คนทั้งอเมริกา เห็นการให้เกียรติชาวเควียร์อย่างแท้จริง"
"มันสำคัญมากสำหรับคนข้ามเพศ
ที่จะเห็นว่าสังคมมองมาที่พวกเขายังไง
ที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งและรับการสนับสนุน จากระบบที่ปกครองเรา"
"เราต้องการพื้นที่ประวัติศาสตร์เควียร์
เพื่อที่จะได้มองเห็นทุกสิ่งที่เราเคยต่อสู้เพื่อมัน
และยังต่อสู้เพื่อมันอยู่"
สิ่งที่เกิดขึ้นกับน้องสาวผมเป็นโศกนาฏกรรม
สิ่งที่พวกคุณทำอยู่ ถ้าพวกคุณลงคะแนนเสียงเห็นด้วย
มันจะเป็นการก้าวไปในทิศทางที่ถูกต้อง
เรากำลังสร้างประวัติศาสตร์
มันจะเป็นแสงที่ส่องทาง
ให้กับคนที่ต้องการเรา ร่วมมือกัน เพื่อเป็นกระบอกเสียงให้พวกเขา
การบุกเบิกนี้สำคัญอย่างมาก
มันไม่ใช่แค่เรื่องสาวข้ามเพศชาวละติน
อย่างวีนัสหรือสาวข้ามเพศผิวดำ
มันไม่ใช่แค่เรื่องเพศทางเลือก
แต่มันเป็นเรื่องของคุณด้วย
เพราะไม่มีใครเป็นอิสระได้อย่างแท้จริง
ไม่เลยสักคน นอกจากเราทุกคนจะเป็นอิสระ ขอบคุณ
ผมแค่อยากจะบอกว่าผมไม่รู้เรื่องนี้เลย
จนกระทั่งมีการเสนอญัตติ
แต่ผมแค่อยากชื่นชมทุกคนที่ก้าวขึ้นมา
เพราะอะไรแบบนี้ดูเหมือนจะง่าย
แต่มันไม่ง่ายเลย
มันไม่ง่ายเลย คุณทำให้ตัวเอง ตกเป็นเป้าการโจมตีทุกรูปแบบ
ทั้งทางวาจา ทางกาย
เรื่องพวกนี้ไม่ง่ายเลย
ผมแค่อยากชื่นชมพวกคุณและ…
ถ้าเราจะยอมรับความหลากหลาย
ก็มายอมรับความหลากหลายกัน
อย่าเลือกว่าอยากยอมรับอะไร
ในการเสนอญัตติทำประชาพิจารณ์แบบปิด เนื่องด้วยเทศบัญญัติ 23-070
สมาชิกสภาพรินซ์-เอเรย์
เห็นด้วยค่ะ
- สมาชิกสภาบอจเจียโน - เห็นด้วยครับ
- สมาชิกสภาซาเลห์ - เห็นด้วยครับ
- สมาชิกสภาโซโลมอน - เห็นด้วยครับ
- สมาชิกสภากิลมอร์ - เห็นด้วยครับ
- ประธานสภาเดอจีส - เห็นด้วยค่ะ
ผลการลงคะแนนญัตติ หกต่อศูนย์
สมาชิกสภาริดลีย์ ริเวร่าและวัตเตอร์แมน…
ยินดีด้วยครับ
ไปปาร์ตี้กัน
ปาร์ตี้ อยากรู้จังว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตั้งตารอเลย
ถ้าวีนัสอยู่ที่นี่ เธอคงฉกถ้วยรางวัลที่ใหญ่ที่สุดไปแล้ว
เราจะไปงานบอลรูมกัน
บางทีคืนนี้ฉันอาจได้เจอซินเดอเรลล่า
งั้นเหรอ นายจะทำยังไงกับรองเท้าแก้ว
ดูว่าคนไหนใส่ได้พอดีไง
จะไปทางไหนล่ะเนี่ย เราต้องไปทางนี้
ใช่ ตามไฟไปกันเถอะ
คุณสวยมากเลย
น่าประทับใจมาก นั่นมัน…
นั่นมัน…
ผมยังเสียใจอยู่
มันจะไม่มีวันเปลี่ยนหรอก
แต่ผม…
ตอนนี้ผมเข้าใจมากขึ้น
กว่าตอนที่เริ่มกระบวนการทั้งหมดแล้ว
เพราะผมได้เจอคนดีๆ มากมาย
คนที่ดีจริงๆ
และพวกเขาทำให้ผม เข้าใจได้ดีขึ้นมากเลยทีเดียว
วีนัสเป็นคนพิเศษ
ผมภูมิใจในตัวเธอมาก กับสิ่งที่เธอทำ ความสำเร็จของเธอ
ผมหวังว่าเราจะทำให้เธอได้มากกว่านี้
เราจะรู้สึกเสมอว่า
"พรุ่งนี้เราจะตามทัน พรุ่งนี้เราจะทำแบบนี้กัน"
แต่เมื่อพรุ่งนี้ไม่มีวันมาถึงสำหรับใครสักคน
นั่นแหละคือสิ่งที่ยากที่สุดที่จะรับมือ
ผมอยากให้เธออยู่ที่นี่จัง
(จากปารีสอิสเบิร์นนิ่ง)
อย่างแรกที่ผมจะพูดคือ "ฉันขอโทษ"
(เดอะแบล็กเพิร์ล)
- ไงคนสวย ดีใจที่ได้เจอนะ - ไงคะ ไม่เจอกันนานเลย
- เป็นยังไงบ้าง - สบายดี
- นั่งลงสิคะ - เอาละ นายทำได้
เริ่มเลย
ตรงนี้โอเคไหม
โอเคสิคะ ขอหมุนนิดหน่อย ขยับขึ้นมาหน่อย จะได้ไม่…
ขึ้นเหรอ โอเค
- คุณจะได้สบายตัวหน่อย - ใช่
เอาละนะ วีนัส
ผมบอกใครบางคนว่า
พฤศจิกายนนี้หลังผ่านไป 22 ปี ผมจะเลิกเหล้าให้ได้
ผมเคยอยู่ที่ซานฟรานซิสโก และไม่อยากมีตัวตนเลย
ผมไม่รู้ว่าจะทำอะไร
แค่หลับตาและเห็นวีนัสคุยกับผม
ผมรู้สึกได้จริงๆ
ผมรู้สึกว่าเธอพูดกับผมว่า
"นายยอมแพ้ไม่ได้ นายต้องขอความช่วยเหลือ"
"ที่นี่มีคนต้องการนาย"
แล้วผมก็ทำ
เข้าใจไหม
(วีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา 1965 - 1988)
สวยมากเลย แจส
(วีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา 1965 - 1988)
ทุกอย่างกำลังเข้าที่เข้าทาง
อย่างที่บอกพวกเขาไป ในที่สุดเธอก็ได้ดอกกุหลาบแล้ว…
- ใช่ ฉันชอบนะ - ดอกไม้ของเธอน่ะ
บ้านเป็นแลนด์มาร์กแล้ว
- มันงดงามมาก - ใช่
เราพยายามเก็บทุกอย่างไว้ ให้ดั้งเดิมที่สุดเท่าที่จะทำได้
บางอย่างก็เป็นไปไม่ได้
ให้ตายสิ พวก
- ผมเจอบางอย่างระหว่างซ่อมบ้าน - จริงเหรอ
- ใช่ - นั่นเข็มกลัด
- นั่นมันของวีนัส - ขอฉันดูได้ไหม
คุณจำได้ไหม วีนัสเคยกลัดมัน
- เดี๋ยวนะ - เราเจอมันในกำแพง
- มันเป็นของยายคุณ - ไม่เคยรู้เลย
วีนัสทำมันพังแล้วเอาไปใส่อะไรสักอย่าง
และยายของเธอก็เดือดจัด
- ฉันจำได้ - ขอดูหน่อย
- ใช่ - บ้าสุดๆ
- ฉันอยากดูบ้าง - นั่นมันนานมากแล้ว
- สวยจัง - ขอถ่ายรูปหน่อย
- เอาไปสิ ได้เลย - ขอบคุณ
จริงๆ นะครับ ขอบคุณมาก
จริงๆ
คุณเป็นเอ็กซ์ตราวากันซาและเป็นแม่ของบ้าน
และผมอยากให้คุณรับมันไว้
ขอบคุณค่ะ
ฉันจะรักษามันไว้อย่างดี
เราเป็นครอบครัว และเราจะอยู่เคียงข้างพวกคุณเสมอ
แค่โทรหาเราก็พอ
สองครอบครัวนี้อยู่ร่วมกัน
เพื่อสร้างบุคคลที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเดิมขึ้นมา
บ้านของวีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา
ตอนนี้เป็นบ้านของเราแล้ว
จีเซล มาสิ ที่รัก เข้ามาเลย
ขอบคุณมาก ขอบคุณ
ใช่ เราทุกคนมาถ่ายรูปหมู่กัน
- มาเร็ว - จิลเลียน มาสิ เฮเลน เข้ามานี่
- มาสิ - เร็วเข้า จิล
วีนัส
- ใช่แล้ว เอ็กซ์ - โอเค ฟังนะ ผมคงเป็นสมาชิกแล้วสินะ
- วีนัส - วีนัส
- เยี่ยมเลย ใช่ ใช่แล้ว - เธอทำได้
เธอทำได้แล้ว
ที่รัก เธอทำได้แล้ว
เธอทำได้แล้ว
ฉันคือวีนัสของเธอ
ฉันคือไฟ คือความปรารถนาของเธอ
เจ๋ง
ฉันคือวีนัสของเธอ
ฉันคือไฟ คือความปรารถนาของเธอ
(ด้วยความระลึกถึง วีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา)
(5 พฤษภาคม 1965 - 21 ธันวาคม 1988)
(คดีของวีนัสยังคงไม่ได้ข้อสรุป)
(และการสืบสวน การฆาตกรรมของเธอยังดำเนินต่อไป)
เจอร์ซีย์ ขอเสียงหน่อย ในนามของวีนัส เอ็กซ์ตราวากันซา
สุขสันต์วันตระหนักถึงตัวตนคนข้ามเพศ
วันนี้และทุกๆ วัน
ชีวิตคนข้ามเพศสำคัญนะ ที่รัก
ปรบมือให้ฉันอย่างนั้น
ปรบมือให้ฉัน ปรบมือ ปรบมือให้ฉันอย่างนั้น
ฉันอยากเห็น
เพื่อฉันเท่านั้น
พี่ชายฉัน ซิด เอ็กซ์ตราวากันซา
หนุ่มข้ามเพศ
ผู้เปิดกว้าง
ผู้กล้า
ผู้กล้ารุ่นเก๋า
ขอเราดูรุ่นเก๋าหน่อย ซิด
ขอดูรุ่นเก๋าหน่อย ซิด
ขอดูรุ่นเก๋า
หนึ่งเดียวเท่านั้น
นั่นซิด เอ็กซ์ตราวากันซา
เมื่อพูดถึงการเต้นโว้ก
ก็ต้องเป็นพ่อของฉัน โฮเซ่ เอ็กซ์ตราวากันซา
ขอดูหน่อย พ่อ
ปรบมือให้ โฮเซ่ เอ็กซ์ตราวากันซา
เอาละๆ
อมารา มาโชว์ความเชิดให้ดูแล้ว
ความเชิดระดับนานาชาติ
สัมผัสผิวนี่สิ
สัมผัสผิวทั้งหมดนี่สิ ที่รัก
สัมผัสผิวนี่สิ
ปรบมือให้จีเซล เอ็กซ์ตราวากันซา
ขอเชิญพบกับจีเซล เอ็กซ์ตราวากันซา
ขอเชิญพบกับ…
จีเซล
จีเซล เอ็กซ์ตราวากันซา
ขอเชิญพบกับโจ เพลลากัตติ
มาแล้ว
ดีมาก โจ
มาเดินให้เราดูหน่อย โจ
ในนามของวีนัส ในนามของวีนัส โจ เพลลากัตติ
- ใช่แล้ว - ปรบมือให้เขาหน่อย
ลูอี้ คุณอยู่ไหน
ขอเชิญพบกับลูอี้ ลูอี้ ลูอี้
ลูอี้ คุณอยู่ไหน
ขอเชิญพบกับลูอี้ ลูอี้ ลูอี้
ขอเสียงให้จอห์น เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา
- ดีเจ ขอบีทหน่อย - เอ็กซ์ เอ็กซ์ เอ็กซ์
เอ็กซ์ตราวากันซา
เอ็กซ์ เอ็กซ์ เอ็กซ์
(ด้วยความระลึกถึง เดอร์ริก เอ็กซ์ตราวากันซา)
(อุทิศแด่วีนัส เพลลากัตติ เอ็กซ์ตราวากันซา เลย์ลีน เอ็กซ์ตราวากันซา คิวบิเลต-โพลันโก)
(ลอเรนา เอ็กซ์ตราวากันซา)
(คนข้ามเพศ นอนไบนารีและเพศทางเลือก ผู้เป็นเหยื่อความรุนแรงทุกคน)
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง
โอ้ ว้าว โอเค โอ้ ว้าว
ทุกคนกลับบ้าน
ทุกคนกลับบ้าน มันจบแล้ว
กลับบ้านไป