Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İnsanlar para için neler yapmaz, değil mi?
MİRAS BULMACASI
İnanılmaz.
Size bir milyon zloti miras kalsa ve bir akrabanız iki milyon alsa
bir milyon kaybetmiş gibi hissedersiniz.
Başa dönelim.
Amcamın vasiyetinin okunmasına gittik.
Görüşmüyorduk ama hatırladığım kadarıyla garip bir adamdı.
-Amcamız casustu. Bill Gates'i tanıyordu. -Josie, yeter.
Bill Gates de casustu.
Gizli ajanın kulağı nerededir?
Lafın olduğu yerde.
Ülkenin ilk TV yarışmasının sunucusuydu.
-Evet. -Uzun zaman önce.
Sonra icatlar yapmaya devam etti.
Neler mesela?
PESEL numarasını icat ettiğini söylediler.
Polonya Nüfus İdaresi Evrensel Elektronik Sistemi yani.
Moda olmadan önce insanlara çip takıyordu.
Plaka oyunu oynayalım.
Çocuklar gelmek istemedi ama bunu amcam talep etti.
"Tüm ailenin katılması lazım" dedi.
Çikolata yok.
Ailemizle daha erken karşılaştık.
Natalia?
Bu kuzenim Natalia.
Dawid.
Merhaba!
Merhaba.
-Karol! -Ne var?
Eldiven giy.
Karolek?
Amma büyümüşsün!
Hayır, Karol benim.
Fortuna.
-O başka bir Karol. -Merhaba.
-İnsanlara dokunmayı sevmez.
-Covid'den kaldı. -Selam.
Bu da Gustaw.
-Merhaba. -Oğlum.
Bakmayın.
Hep işe yarar.
-Gustaw erkek arkadaşım. -Merhaba.
Selam.
-Karol. -Genelde işe yarar. Karol nişanlım.
Bu eşim Zosia.
Zosia.
El sallayın!
Görüşmeyeli epey oldu.
Korkunç bir olay, değil mi?
Hangi olay?
Amcamın ölmesi.
-Evet. Trajedi. -Tabii.
-Çok fena. -Talihsizlik.
Bay Władysław'ın evinde bir tabela var. "Dikkat. Kara mayını" yazıyor.
Ama bu doğru değil.
Muhtemelen.
-Tanrım. Özür dilerim. -Eyvah.
Hayır, önemli değil.
-Kabanım çok pahalı! -Kazara oldu.
Kazara olan lekelerin kendiliğinden geçtiğini unutmuşum.
Affedersin!
Hâlim vaktim yerinde İstediğimde altın saçıyorum
Bunu keyif olsun diye yapıyorum
30'umdan sonra Forbes 30'a gireceğim
Amcam buraya nasıl bir arabayla gelirdi?
-Eski miydi… -Genelde buraya bisikletle gelirdi.
Eski model bir Wigry-2 bisikletiydi.
Pazar günleri dışında Bentley'yle gelirdi.
Ya da Ferrari'yle.
Ya da Jaguar'la.
Gidelim!
Büyük bir miras sıradan bir aileyi çıldırtabilir.
Sıra dışı bir aileyi ise…
İzleyin, görün.
-Bu kez ne yaptın? -Ailemle tanıştım.
Peki, gidelim.
Sür hadi!
Tamam. Yarışta değiliz yahu.
HAYDİ NATKA
Benzincide Zosia'yla yer değiştirdim ama bu ortak bir karardı.
Hoş geldiniz. Tüm aile burada olduğuna göre…
Amcamın uşağı.
Evden pantolonsuz çıkabilen biriydi ama ona kızamazdınız
çünkü sevdiğiniz dondurmayı almaya giderdi.
Garaj kapısını açayım.
Lütfen garaja park edin. Şiddetli bir kar fırtınası geliyor.
Amcama ne oldu…
Eminim yolculuk yüzünden karnınız acıkmıştır.
Yemeğe buyurun.
Vasiyet akşam okunacak. Beni takip edin.
-Peki. -Çabuk ol.
Teşekkürler.
Böyle bir araya gelmeyeli kaç yıl oldu?
-15… -20…
Lise mezuniyetimden önceydi…
30 yıl önce!
Ben o kadar yaşlı değilim.
Amcamın yeğeni Karol. Orta hâlli bir şirkette pazarlamacı.
Ağzı laf yapar.
Bu da nişanlısı. Onun da adı Karol.
Uber şoförü veya kendi tabiriyle psikolog.
Amcamın yeğeni Natalia. Ünlü bir polisiye roman yazarı.
Hepsini okudum ama kitaplarında çok fazla seks var.
Bu da sevgilisi Gustaw.
Ne düşündüğünüzü biliyorum. Büyük bir fark var.
Natalia'dan neredeyse 20 cm daha uzun.
Ne iş yaptığını bilmiyorum ama eşime göre, ödev yapmadığı kesin.
Ben de Dawid. Öğretmenim.
Eşim çok para kazanmadığımı söylüyor ama en azından kimse işimi umursamıyor.
Eşim Zosia vergi memuru.
Bazen arkasından işiyle kişiliğinin örtüştüğünü söylüyorum.
Kızım Józefina 16 yaşında
ama keşke hâlâ dört yaşında olsaydı.
Bu da oğlum Henryk. 13 yaşında
ve bu hikâyenin asıl kahramanı olacağından haberi yok.
Bir yat.
Efendim?
Miras kalan parayla ne alacağımızı birbirimizle paylaşalım.
Amcam nasıl bölüştürdü acaba?
Eşit bölüştürmüştür.
Hiç öyle olmaz.
Daha büyük bir daire.
Balkonlu.
Bu yıl ülkeden ayrılacağız.
Hamburg'a gitmek istiyorduk ama şimdi kararsızım.
Portekiz olabilir.
Yeni ev partimize hepiniz davetlisiniz.
Çocuklar da mı?
Çocuk alıp almayacağımızı mı sordun?
Hayır.
Yani çocuklar da şey olacak mı…
Yani…
Geylerin evlat edinmesini destekliyor musunuz?
Bir geyi evlat edinip edinmeyeceğimizi mi sormak istedin?
Hayır.
Hayır, merak ettim sadece. İsterseniz cevap vermeyin…
-Yeni bir hayata! -Evet, buna içelim.
-Para mutluluğu satın alamaz. -Paran varken söylemesi kolay.
Bakın, bizim paramız yok ama mutluyuz.
-Bu… -Yemeğini ye.
Demek istediğim şuydu.
Hayatta paradan daha önemli şeyler vardır.
Aile, çocuklar…
Çocuksuz mutlu olamaz mısın?
Tabii ki olabilirsin.
Tabii ki siz çocuk sahibi olamazsınız…
Neden olamıyoruz? Sebebi ne?
Çok içiyorsun ve hamile kalamıyorsun.
Neden bahsediyorsunuz? Amcanız size ne kadar bıraktı?
Sizce en zengin kişi Bezos mu?
Zenginler her şeyi kontrol eder.
-Józefina. -Haklısın.
Odamıza gidelim.
-Çocuklarla ilgili kampanyalara bakalım. -Harika.
Çocukken de tuhaftı.
Homofobik değilim.
Kocam gey olduğu için
bu mümkün değil.
-Kim, Dawid mi? -Evet.
Vikipedi'de "saçmalayanlar" başlığında yer almalı.
Sence kime oy vermiştir?
O kadar ileri gitmezdim. Kimin umurunda?
Yamuk duruyor.
Öyle dedi.
Gel bakayım.
Yatına ne ad verirdin?
Natalina yatına "Gustaw" adını koymalı zira ikisine de ödeme yapıyor.
Belki sevgilisi para için birlikte değildir.
Birçok varsayımda bulunabiliriz.
Gustaw uzun süre takılmaz. Parası için onunla.
Umutsuz Suçlar ve Tedbirler. İmzasını istiyordun.
Boş versene.
Natalia kaç yaşında?
Sevgilisi bir çocuk. Tüm gece bizi uyutmayacaklar.
Dikkat et!
-Ne oldu yahu? -Gömleğim.
Hadi ama.
-Kızlarına ne demeli? -Delirmiş.
Saçmalama. Onu kastetmedim. Şimdiki çocukların hâli daha kötü.
Çocukken birçok utanç verici şey yaptın ama onları kaydedecek telefon yoktu.
Ortaya attığı teoriye göre, uçakların bıraktığı izler
aslında nüfus kontrolünü amaçlayan kimyasal bileşimler.
-Bu ne? -Kaybol!
-Ayrıca kimyasal izler… -Of ya!
-Ne? -Yok bir şey.
…kurbağaları eş cinsel yapıyormuş.
-Spor yapmam lazım. -Ya her şeyi Dawid'e bırakırsa?
İzciyi duydun. Eşit bölüştürmüştür, dedi.
-Çekiyor musun? -Hayır.
Tatlım, merak etme.
Ya her şeyi Dawid'e bırakırsa?
Her hâlükârda üçte birini alıyoruz.
Üçte biri bile çok fazla.
Cevabı beklenmeyen bir soruydu.
Dikiş takımı mı arıyorsun?
Hayır ama almakta sakınca yok.
Havluları da mı?
Nesin sen, doğrucu Davut mu?
-Bunu iltifat olarak kabul ediyorum. -Harika! Yeter! Aynı şeyi konuşmayalım.
Çocuklara ne zaman söyleyeceğiz?
Bilmiyorum.
Doktor ile haftaya görüşeceğiz.
Sadece birkaç cümle.
Bu iyiye işaret.
"Sevgili ailem.
-Böyle buluşmamız yazık oldu…" -Josie.
Sus. Sakin ol.
"Sizi sıkmayacağım. Hemen sadede gelelim.
Tüm birikimim ve mülklerinden satışından gelen para
yaklaşık 10 milyon zloti ediyor."
Tanrım!
"Bunları…
…yerel yetimhaneye bırakıyorum."
Ne dediniz?
Disneyland yapmak için mi?
"Ayrıca sizin için bir oyun hazırladım.
Patent ve icatlarımın haklarını bu oyun sayesinde kazanabilirsiniz.
Her şey gönlünüzce olsun. Sevgiler, Władysław."
-Yırtın. -Demiştim. Adam manyak.
Bırak!
Manyak değil, dolandırıcı.
Buyurun. Yarınki oyun için tabletiniz.
Sen oyna.
Siktir!
Ne? Yaşıyor mu?
Merhaba ailem.
Beni affedin.
Biliyorum. Ölümüm ve vasiyetim ağır gelmiş olabilir.
-Belki. -Evet.
Ama şunu kabul edin. Sizi buraya getirmemin tek yolu buydu.
Ne için peki?
Ölüyor musun amca?
Hayır.
Sanmıyorum.
Bunca yıldır tek başıma yaşıyorum.
Neredeyse tek başıma diyeyim.
Peki ne için, kimin için?
Yaptığım hatayı yapmamanızı istedim.
Çok geç olmadan buraya gelmenizi, birbirinizi tanımanızı istedim.
Yetimhaneye bıraktığımı söylediğinde suratlarınızı görmeliydiniz.
Hayır, sonuçta bir hayır işi.
Evet. Hiç oyalanmayalım.
Yarın eğlenceli bir oyun bizi bekliyor.
Bu oyun için çok uğraştım. Çok eğleneceğiz.
Saat 10.00'da başlıyoruz.
Bir sorum var.
Sadece retorik bir soru.
Amcanın patentlerini soracaktım. Tahminen ne kadar eder?
Vallahi bilmiyorum.
Onlarca milyon sanırım.
Birkaç ajansla konuştum.
Hepsi çok ilgili ama her şeyin bir sırası var.
Bunlar ciddi meseleler.
-Tanrım! -Tanrım!
Son icadım.
Tişört kadar ince, Kevlar kadar güçlü.
Kurşun geçirmez mi?
Neyse ki öyle.
Josie.
-Bu ne saçmalık. -Aynen.
Artık her şey anlaşıldığına göre
kim bir şeyler içmek ister?
-Sert bir şey alayım. -Kesinlikle.
Müthiş. Harika bir ruh hâli. Fark ettin mi?
-Evet, belli etme kral. -Sus.
Evet.
Benim tasarımım. Çözünce geri ver.
Anlaştık mı?
Harika. Teşekkür ederim.
Ailem, gitmem lazım. Yarın çok heyecanlı olacak.
Anladığım kadarıyla yarın kazanılacak ikramiye çok eğlenceli.
Bekleyip görmelisiniz ama öyle. Son zamanlarda sağlıklı besleniyorum.
Miras bulmacası için biraz bekleyeceksiniz.
-Yapma amca. -Evet.
Tabii ya.
Küfretmeyi sevmem ama…
-Amca boku yemiş… -…tırlatmış.
Bunu söylemenin başka yolu yok. Gerçekten keçileri kaçırmış.
Ama diğer yandan,
birlikte bir şeyler yapmak eğlenceli olabilir.
Haklı olabilirsin.
Amca bir gün gerçekten ölecek.
Onunla aranı iyi tutmalısın.
Beni korkutmaya başladın.
Karpacz buraya yakın. Oteli hatırladın mı?
Evet, tüm hafta sonunu odamızda geçirmiştik.
Evet, mideyi bozmuştum.
Bilmiyorum. İstersen hemen gidebiliriz.
Oyunu kesinlikle oynamayacağız.
Sabah gideriz. Ne yapıyorsun?
Benzin masrafımızı hesaplıyorum. Sopot'ta bir partiye gitmişiz gibi.
-Ne? -Uber şoförü şakası. Pahalıya geldi yani.
Aletin şaka gibi.
İşin aslı, Beyoncé öleli 20 yıl oldu.
Josie.
-Tıpkı Amerikan başkanı gibi. -Josie!
Başkanın yerini benzerleri aldı.
Kanmayın.
Hiçbir şey size anlatıldığı gibi değil.
Ne var?
Çok seksi.
Vizon kürkü mü tıkıştırıyorsun?
-Josie! -Ne var?
Hiçbir şey göremiyorum.
Aynadaki yansımayla aynı hizada olmalı.
O zaman uzaylıyı görebilirsin.
Gerçek Da Vinci şifresi bu.
Bu tam bir zırva.
Annem ve babamın şöyle dediğini duydum. "Onlara ne zaman söyleyeceğiz?"
Annem hamile falan mı?
Ailemizin bize söylemek istediği…
Bize söylemek istedikleri…
Aptal olduğun.
Hoşça kal.
Tam da sürprizlerin bittiğini düşünürken
bunun daha başlangıç olduğunu anladık.
Bu Josie'nin çığlığı.
Władysław amca bir kez daha öldü.
Normal bir gömleği olduğunu unutup kendini mi bıçaklamış?
Bakmayın.
Böyle bir senaryoyu ben bile uyduramazdım.
Belki bu da bir şakadır.
-Şeye bakalım… -Neye?
Anlayın işte, şey oldu mu diye…
-En yakın sensin. -Evet.
Amca.
Amca!
Nefes almıyor.
Tanrım. Polisi ara.
Hiçbir şeye dokunmayın.
Korkunç.
Amca ölmüş.
Yaşıyor. Bu da başka bir şakadır.
Bu kez öyle değil.
Hergele.
Bahse girmiştik.
Önce kimin öleceğine dair bahse girdik.
O kazandı.
Polis geldi.
Çabuk geldiniz beyler.
Doğru. Size ne söylendi bilmiyorum ama…
Sanki hiçbir şey bilmiyormuşuz gibi her şeyi baştan anlatın.
Peki. İçeri gelin.
Olayların sözde zaman akışını anlatayım.
Saat 09.00'da kızım Józefina mutfağa girdi
ve amcamın cesedini buldu.
Tam şurada. İşte burası.
Hadi.
Merhaba.
Hepiniz burada ne yapıyorsunuz?
Vasiyetin okunması için dün buraya geldik.
Kim?
Kimin diyecektin.
-Ne? -Kimin.
-Karol. -Kim değil, kimin olacak.
Amcamın vasiyeti.
Neden dün? Onu daha yeni buldunuz.
Amcam sürprizleri severdi.
Buyurun.
Zengin amcanız hepinizi kandırdığına göre,
bu sizin ifade ettiğiniz gibi trajik bir hata olamaz.
Sizce ne oldu?
Cinayet.
Dünden beri kar yağıyor.
Hiç lastik izi görmedik.
İçeride kamera yok ama dışarısı kameralarla izleniyor.
Yazılar var. Sanırım kanla yazılmış.
Bir yüze benziyor.
Ya da "Karol"daki gibi K harfi.
Maalesef bu ketçap.
Mutlu musunuz?
Ben yapmadım. Kan midemi bulandırdığından yapamazdım.
Bu yüzden onu boğardım.
Belki merdivenlerden iterdim…
Ben de yapmadım. İnsanlara dokunamıyorum.
Teknik olarak, bıçaklı insanlara dokunamıyorsun.
-Tamam ama yine de ben yapmadım. -Ben de.
Ben de yapmadım.
Harika fikir. Herkes yapıp yapmadığını söylesin.
İtiraf eden katildir.
Ben yapmadım.
Ben de yapmadım.
Ben de.
Onu ben öldürmedim. Oldu mu?
Herkesi izliyordum.
Sözlü olmayan şeyler daha çok anlatır.
Yalancıyı ortaya çıkarabilir.
Yalancı kim peki?
Bilmiyorum.
Evde sadece siz mi varsınız?
Bizim dışımızda.
Pekâlâ, önce vasiyetteki talepleri güvence altına alalım.
O patentler nerede?
Władysław o konuda çok dikkatliydi.
USB'si var mı?
Bunlar söylenti. İstihbarat'la hiç iş birliği yapmadı.
Pencereleri kapatmam lazım.
Kar fırtınası süresince
tüm dünyayla bağımız kopacak.
-Bir uyarı. -Bizi takip ediyorlar.
Soruşturmanın iyiliği için cep telefonlarınızı verin lütfen.
Neden?
-İçinizden beri katil de ondan. -"İçinizden biri."
Ne?
İçinizden beri değil, içinizden biri.
Dünyayla bağımız tamamen koptuğundan
soruşturmayı buradan yürüteceğiz.
-Gustaw'ı uzun zamandır mı tanıyorsun? -Ne?
Dur. Ne zamandır Karol'la birliktesin?
Altı yıldır.
-Bir ara ayrı… -Onu kastetmedi.
-Sahi mi? -Anlat.
Bu yaptığın terbiyesizlik.
-Sakin ol. -Sakin ol da ne demek?
"Sakin ol"muş. Cinayet belgeselleri izliyor musun?
Katillerin hepsi sakindir.
Hayır.
Babam fırsatı olsa genç Hitler'i bile öldürmezdi.
Susun.
Natalia cinayet, izleri gizleme konusunda çok şey biliyor.
-Canım… -Bir vergi memuru bana ne yapacağımı…
Susun!
Şaka olsun diye yazılan bu vasiyetin
yasal olarak bağlayıcı olduğunun farkında mısınız?
İmzalı bir vasiyet var.
Her şey yetimhaneye kalacak.
Oyunun galibi de patentlerin sahibi olacak.
Amcanın cesedi mutfakta yatarken oyunu oynayamayız.
-İmkânı yok. -Tabii ki oynayamayız.
Ne yapacağız?
Kimsenin adil oynamayacağı, eşit bölüşmeyeceği bir gerçek.
Biz oynamazsak, onlar oynarsa bize hiçbir şey kalmaz.
Aman ya.
Gördün mü? Beden diline bak.
Dawid pes etmez.
-İnsanlarda iyilik görüyorum. -İnsan değil, sırtlanlar.
Yapmak istemiyoruz ama amcanın hatırına yapacağız, değil mi?
Bu kararı onaylamadım ama Josie bazen haklı.
İnsanlar daha az para uğruna daha tuhaf şeyler yapıyor.
Dawid, Zosia, Josie, Henryk, Natalia, Gustaw, Karol, Karol.
Sıraya girin, grup olun! Şaka yapıyorum.
Umarım güzelce dinlenmişsinizdir çünkü oyuna başlıyoruz.
İlk bulmaca. En çok neye vakit harcamayı seviyorum?
Biraz düşünün. Yakında görüşürüz.
Para yok, sorun yok.
-Ne? -Bir şarkı adı.
Para insanları değiştirmez, gerçekte kim olduklarını gösterir.
Ne yapıyorsunuz?
Hiçbir şeye dokunmayın lütfen. Burası suç mahalli.
Bekle.
Şuranda leke var.
Ketçap.
En çok buna vakit harcamayı seviyorum.
Nasıl gidiyor?
Görünüşe bakılırsa aileyi tanıma oyunu peki iyi gitmiyor.
Saat 14.00'te yemek yenecekti. Acaba siz…
İşleri bitince yerler. Yardım edemeyeceğinden emin misin?
Władysław her şeyi kendisi hazırladı.
İlk ben gelebilirim.
Nereye?
Sorguya.
Buna biz karar veririz.
Amcanın ofisi var mıydı?
Vardı.
-Vardı. -Vardı.
Vardı.
-Epeydir kimliğimi soran olmadı. -Emin olmak istedim.
Patentlerin nerede olduğunu bilmiyor musun?
Maalesef.
DOĞRULUK ÇARKI
Doğruyu söylüyor.
"En çok neye vakit harcamayı seviyorum?" 28 harf.
Ne peki?
Bilmiyorum.
Sizce onu kim öldürdü?
Dün amcanın hayatta olduğu anlaşılınca herkes şok yaşadı.
Bu anlaşılır bir durum.
Sonra biraz sohbet ettik
ve bizimle ilgili çok fazla şey bildiğini fark ettik.
-Sizinle ilgili ne biliyordu? -Şey…
Hayır, genelde nasıl olduğunu bilirsin.
20 yıllık bir birliktelik işte.
-Her şey yolunda yani. -Çok güzel.
Peki çıktığın patronun ne olacak?
Efendim?
Olamaz. Haberin var mı amca?
Üzgünüm, hazırlık yaptım. Seni daha iyi tanımam lazımdı.
Öğrenmek istemediğim bazı şeyler öğrendim.
Sanırım Dawid'in hiçbir şeyden haberi yok.
Bilmesi gereken bir şey yok ki.
Daha başlamadan bitirdim.
Bir kez buluştum. Hiçbir şey olmadı.
En kötü gerçek en iyi yalandan iyidir.
Şu anda üzerinde çalıştığım bir şey var. Neyse, boş ver.
Ona yalan söyleyemezsin.
Söyle ona yoksa ben söylerim.
Teşekkürler.
Önemli değil.
Haberi vardı.
Ne yaptığımdan haberi vardı ve işimi sordu.
Şimdi hatırladım…
Anlattıklarım aramızda kalacak, değil mi?
Evet.
Dün akşam Karol'un sesini duydum.
Uzun Karol. Sesini yükselterek amcayla konuşuyordu…
Amcaya bağırdı.
"Vikipedi'de 'cimri' başlığında senin resmin olmalı."
Sonra da kapıyı vurarak çıktı.
Önemsiz bir şeydir.
Artık ne yapacağınıza siz karar verin.
Belki de Gustaw'dı. Seslerimiz benziyor.
Hayır, benzemiyor.
Amcam hayatta olsaydı bize yardım edebilirdi.
Şimdi bir çıkmaz sokaktayız.
Mecazi olarak yani. Aslında hâlâ evdeyiz.
-Ne sordular? -Birinden şüphelenip şüphelenmediğimi.
Bulmacaya odaklanalım.
Şüphelendiğin biri var mı?
Her zaman amcamla iyi bir ilişkim vardı. Sadece sohbet ediyorduk.
Portekiz'e yerleşmeyi düşünüyoruz.
Her şeyi hesapladık. Hepsi bir milyona mal olacak.
Bir milyon mu?
Portekiz'de fiyatlar şöyle.
Bunu en iyi sen anlarsın amca.
Dört yatak odası mı?
Karol'a bir sürpriz.
"Hayal kırıklığı bir tür sürprizdir."
Zipera şarkıda böyle diyor. Boş ver.
-Ama… -Üzgünüm, son sözüm bu. Olmaz.
Vikipedi'de "cimri" başlığında senin resmin olmalı.
Evet.
Şimdi hatırladım.
Ama o…
Önemsiz bir şeydi.
Amcam kendime bir kız arkadaş bulmamı, normal bir aile kurmamı söyledi.
Yaşlı bir adam işte. Onun suçu değil.
Meraktan soruyorum, bu konuşmayı kim duymuş?
Biliyorum. Natalia mı?
Bir tahminde bulunmam gerekirse zengin taklidi yapıyor
ama çantasına bakın. Sahte.
Burada parasına ihtiyacı olmayan tek kişi ben olabilirim.
Baksana. Şimdi bir düşündüm de
amcamın en çok vakit harcamayı sevdiği şey
yarışma programı olabilir.
Evet, tarife uyuyor. Ne olmuş?
Hayatta olman içimi rahatlattı amca.
Öldüğünü öğrenince bütün gece ağladım.
Özür dilerim.
30 yıldır konuşmadığın bir ihtiyarın ilgini çekeceğini düşünmemiştim.
Zaman uçup gidiyor.
Neyse, lütfen beni bağışla.
Bunu telafi etmeye çalışacağım.
Ne ilginç tesadüf.
Son zamanlarda talihsiz yatırımlarım oldu.
Yeni kitap için aldığım avansı şimdiden harcadım.
İşin aslı, bir yıldır tek sayfa bile yazmadım.
-Şey eksikliği var… -İlham mı?
Para.
Harcamalarım için ufak bir borç alabilirim.
Olur.
Teşekkürler.
Tek bir şartla.
Elbette.
Doğum günüm ne zaman?
Efendim?
Tüm gece ağladığın sevgili amcan olduğuma göre
bu zor bir soru olmamalı.
Doğum günün sanırım…
12 Mart mıydı?
PESEL numaram 43'le başlıyor.
Sıfır, iki.
Sıfır, dört.
4 Şubat yani!
Evet ama yazık oldu. Sadece ilk cevap geçerli.
Belli ki Zofia lüksü seviyor.
Ayakkabısını gördünüz mü?
Boş boş konuşuyorum işte.
SIG Sauer mi?
Polis misiniz?
Hayır, yazarım. Polisiye romanları yazıyorum.
Demek bu yüzden.
Doğru ya! Natalia Szulc.
Her Suça Başvurarak. Doğum günümde hediye ettiler.
Beğendin mi?
Daha bir önceki kitabı bitirmedim.
-Buldum! Burada bir giriş var! -Nerede?
Bu sabah dolaşırken bir kapı gördüm.
Kapının üzerinde lamba var.
O zaman kilitliydi ama belki şimdi…
-Tamam, gidelim. -Tanrım.
Canım, buraya gel lütfen.
Hadi.
-Odaklan. -Peki.
İşin ucunda çok para var.
Bir dahaki sefere bir şey bulduğumuzda başkalarıyla paylaşmıyoruz.
Beni dinle.
Artık aile değiliz, rakibiz.
Yürü.
Bu iş çok sürmedi mi?
Az kaldı bir tanem.
Benimle ilgilenmen çok tatlı.
Gidelim.
-Az kaldı. -Niye koşturuyoruz?
Tanrım.
Oturduğumuz dairenin bodrumu üç metrekare.
Amcamın bodrumu daha büyüktü.
-Vay canına! Çok güzel. -Mini bir motosiklet var.
-Şimdi ne yapacağız? -Tablette bir şey yazmıyor mu?
Amcamın bizimle olması lazımdı. Vaktini yarışmaya harcardı.
Sıra sende.
Seni bekliyorlar.
-Her yerden bu saat duyuluyor. -Canım.
Bundan böyle yarış başladı.
Hemen dönerim.
Sorgulama nasıl geçti?
-Sıradandı. Standart sorular işte. -Evet.
Aynen. Bende de öyleydi. Sıkıcıydı.
-Onlara ne dememiz gerekiyor ki? -Evet.
Burada düğmeler var.
Karol, Natalia, Dawid.
Seni duyamıyoruz.
NATALIA KAÇ KİTAP YAZDI?
-"Natalia kaç kitap yazdı?" -Kaç tane?
Bol şans.
Bilmiyorum. Bir şey söyleyiver.
Seni hiç duyamıyorum!
DOĞRU - YANLIŞ
Bu ne?
"Dawid ve Zofia balayında nereye gittiler?"
Nereye?
Herkes kazanmak istiyordu
ama bunun bir yarışma değil, bir iş birliği olduğunu anlamadılar.
Görevimiz ilerlemek için puanların en az yarısını almaktı.
-Cevabı biliyorum. Birlikte çalışmalıyız. -Mantıklı. Aile birliği.
-İki puan kaybettin. -Kaybettik demek istedin.
-Biz. -Evet.
Belki ipucu verebiliriz.
Amca burada yok. O yüzden…
"Dawid nerede çalışıyor?"
Varşova Üniversitesi Siyasi Analiz Merkezi'nde.
-Şaka yapıyor olmalısın. -Merkez.
Yuvarlak.
İçine giriyor.
Anal…
Yüzüme bak! Şunu diyorum…
-Kahretsin! -Bunlar nasıl sorular?
Görünüşe göre
amcam bizim hakkımızda beklediğimizden daha çok şey biliyormuş.
Hakkınızda ne biliyordu?
Şey…
Biz mi? Hiçbir sorun yok.
Elbette işler daha iyi olabilir ama daha kötü olması da mümkün.
Güzel. Sıkıntı yok.
Ev kredisi taksitlerini geciktirmedin mi?
Geçici zorluklar ama idare ederiz.
Hibe bekliyorum.
Bir ay önce reddedilen hibe mi?
Evet.
Galiba Zosia'nın hiçbir şeyden haberi yok.
Varlığım bile onu sinirlendiriyor.
Dawid.
Söyle ona yoksa ben söylerim.
Özel bir şey yok ama ne iş yaptığımı biliyordu.
Yazılarımı okumuştu.
Bence bu bir kazaydı.
Talihsiz bir kaza.
Ama birini işaret etmem gerekirse
işaret etmem gereken kişi… Tabii bu gerekiyorsa.
Mecburmuş gibi söyleyin.
-Evet! -Hadi!
-Boğa burcu. -Evet!
-Evet. -Hadi Natalia.
Ben mi?
Şansımızı artırabiliriz. Oraya iki kişi sığabilir.
-Hadi! -Harika fikir! Yürü!
-Yürü. -Tamam.
Düğmeye bas.
İnsanlar para için neler yapmaz, değil mi?
Evet.
"Kısa boylu Karol ne dersi veriyor?"
-Sadece iki santim. -Altı. Krav Maga.
Krav Maga.
Lambada mı?
Başımı tut!
İşte böyle!
-Kung fu mu? -Hadi! Düşünün!
Hayır, düğmeye bas!
Eskrim.
-Eskrimmiş! -Daha neler!
Tanrım.
"Uzun Karol'un sırtında ne dövmesi var?" Göster ona.
Bakın.
Bu bir…
Ejderha!
Evet!
Edyta Górniak'ın şey hâli… Neyse, boş verin.
Metro'da harikaydı.
"Dawid'in ilk kız arkadaşının adı neydi?"
Bu yaşananlardan sonra gece uyuyamadım.
-Her nedense… -Her neyse.
Amcamın yeğeninin nişanlısı Karol'un, kısa Karol'un sesini duydum.
Telefonda konuşuyordu.
Ben Karol. Bana mesaj atmışsın ama cevap yazamadım çünkü…
Burada saat 03.00. O yüzden fısıldıyorum. Tayland altı saat ileride.
Evet. Olmaz, sana söyledim! İki yaşında istemiyorum.
Bir yaşında bile olmaz.
En fazla altı aylık olmalı. Sana avans verdim.
Peki, tamam. Haberleşiriz.
İnanamıyorum.
Birini haksız yere suçlamak istemem
ama görünüşe göre bebek almaya çalışıyorlardı.
Bunun için çok para lazım!
Yani bence öyledir çünkü hiç internetten çocuk almadım.
Başka yerden de almadım.
Hiç canlı çocuk almadım.
Ölü de almadım.
-Olamaz! İnanmıyorum ya. -Kahretsin.
Hadi ama.
Dinle.
-Biliyorum. Rakibiz. -Hayır, işler değişti.
Son umudumuz sensin.
-Çıkın. -Kaç puan toplaması lazım?
-Hepsini. -"Dawid"e bas.
Ben bir kişi daha koyardım.
Artık çok geç!
-Bakın. -"Natalia'nın doğum tarihi."
-15 Ocak… -Düğmeye bas.
25 Ocak 1973.
-Evet! -Evet!
Her yıl doğum günümü kutlar.
Bugün değil mi?
-Bugün doğum günün mü? -Mutlu yıllar
Hayır. Susun.
50. yaş günü.
-50 yaşında mısın? -Tabii ki hayır.
Hadi. Ekrana bak.
"Karol'un çocukken en sevdiği masal."
Ne düşünüyorsun?
İnsanlar para için analarını bile satar.
Elimde olsa hepsini hapse atardım.
Yine uçuk mu çıktı?
Hayır, yok.
-Evet! -Evet!
-Çok iyi gidiyor. -Son soru.
Cevaplarsan kazanırız.
-Hadi. -Kolay bir şey olsun.
"Gustaw'ın gerçek adı ne?"
Ne?
Adın ne?
Kahretsin. Pekâlâ.
İç şunu.
-Şimdi öl. -Öleyim mi?
Pekâlâ.
Romeo mu?
-Evet! -Evet!
Romeo mu? Neden bana söylemedin?
Evet!
Juliet bunu bilmiyor muydu?
Nasıl bildin?
Bu isimden nefret ediyorum.
-Adın çok tatlı bir tanem. -Bunları nasıl bildin?
Amca bunları nereden biliyordu?
ALTI AY ÖNCE
Dawid Kłos.
Bir anket demek.
Evet, tabii.
Şaka yapıyor olmalısın.
Ne kadar sürer?
Aman ya.
Tabii. Beş… 15 dakika ayırabilirim.
Çok teşekkürler.
Sadece birkaç soru. Öncelikle şunu sorayım.
İlk kız arkadaşınızın adı neydi?
O dövme vücudunuzun neresinde?
-Bu ne anketi böyle? -Bu çok tuhaf bir soru.
Ama parasını ödüyorsunuz. Barbados'ta bir plaj.
Teşekkürler.
Bıçak kullanmayı biliyorsun yani.
Bunun konuyla ne ilgisi var?
Bir ilgisi yok.
Hakkında pek bir şey bilmiyoruz ama çocukken travma yaşadığın belli.
-Yeter. -Çocukken travma mı?
Anne babasız büyümüşsün.
Yanılıyorsun. Ailesi Amerika'da yaşıyor.
Psikologluğuna şapka çıkarıyorum.
Oedipus kompleksi ne olacak?
-Efendim? -Efendim?
-Lütfen. -Sakin olun.
Amcanın cesedi şurada yatarken biz Aileler Yarışıyor'dayız.
Susun.
Evet, Josie'nin iki telefonu var. Bundan haberimiz yoktu.
Kandırdığı polisler de bunu bilmiyordu.
Sadece Henryk biliyor. Şimdi de siz.
Ama belki de bu, hayatımızı kurtaran kaçak telefon olacak.
Polis aradı.
Memur karda mahsur kalmış.
Nasıl buraya gelemiyor…
Anne, gelsene.
Telefon çekmiyor.
Ne haber? Ne iş karıştırıyorsunuz?
Polis aradı. Polis memuru karda mahsur kalmış.
Bence o adamlar polis değil.
Baştan beri tavırlarını beğenmemiştim.
40 polisiye roman yazdım.
Poliste öyle silah olmaz.
Gerçeği öğrenmeden kimseye söyleyemeyiz.
-Peki. -Ne yapacaklarını kestiremeyiz.
Bu kadar acil olan ne?
Evlilik teklifini nasıl yaptığını
az önce öğrendim. Çok şirinmiş.
Evet.
Kızım bana güzel şeyler söylüyor.
Kamera nerede acaba?
Belki de amcanın planı işe yarıyordur.
Merhaba ailem.
Tablet! Buraya gelin.
İlk etabı geçtiğiniz için tebrik ederim.
Eğleniyor musunuz?
Şu an beni izliyorsanız dünyada değilim demektir
çünkü ikinci etaba hazırlanıyorum.
Bir bilmece. Bunu geçmenin anahtarı şu. Çıkış yok.
Dahası da var yani.
Telefonun çektiği bir yer bulmalıyız.
Wi-Fi varsa yardım çağırabiliriz.
Amcam şifrenin çok zor olduğunu söyledi.
-Tuvalete gidiyorum. -Ben de Heniek'le gideyim.
-Henio'yla mı gidiyorsun? -Evet. Tuvaletim gelebilir. Bakalım.
Öyle olsun keratalar.
"Çıkış yok."
-Çekiyor mu? -Hâlâ çekmiyor.
Merhaba. Nasıl gidiyor?
Yardım edebilir miyiz?
Kardeşimle tuvalete gidiyorduk.
Ne kardeşi?
Halama kardeşim diye hitap ederim
çünkü her zaman yardımıma koşar.
Peki. Ne hoş.
Sorgulama zamanı genç hanım.
-Hadi. -Józefina reşit değil ki.
Ona eşlik etmem lazım.
Tabii.
"Çıkış yok."
Kaçış odası olabilir mi?
Bu evin kendisi bir kaçış odası.
Garajda bir "çıkış" tabelası vardı.
Bunu amcamın şakası sandım ama şimdi…
-Bekle. -Dinleyin.
Hemen söylemeyelim.
Kardeş, yeğenine değer vermen çok hoş.
Bilhassa da annesini şüpheli olarak gördükten sonra.
Ne?
Sinirini bozmaya çalışıyorlar.
Yerel polisin nadiren kullandığı eski bir tekniktir.
Ne ima ediyorsun?
Pozisyonlarınızı düşününce çok yetenekli olduğunuzu görüyorum.
-Bizimle ilgili bir kitap yazsana. -Neden olmasın?
Ama önce rütbelerinizi öğrenmeliyim.
Hayır. Hiç iyi bir öğrenci olmadım.
Not değil, rütbe!
Poliste, iş yerimizde.
Komiser Bednarski. Bu da komiser adayı Gudejko.
Ne oldu?
Ne var?
Neler oluyor?
-İnhaler. -Ne?
Odamızda.
-Odamızda mı? Ne inhaleri? -Odam…
Odamızda inhalerim var.
-Odamızda inhalerin mi var? -Kahretsin. Odamızdaki inhaler!
-Suni teneffüse ihtiyacı var. -Nefes alamıyorum.
-Sırtına vursam? -Yürü.
Ne?
Ben sorgudayken seni arayan kimdi?
Peki ya kocan?
-Dawid mi? -Evet.
-Karıncayı bile incitmez. -Öyle mi?
Ömründe hiç kavga etmedi. Bir kez bilek güreşi yaptı, ben yendim.
Yenmeme izin vermiştir diye umdum ama öyle olmadığını kabul etti.
Gerçek bir erkek yenmene izin vermezdi.
Ben seni ezerim.
Taşaklara atılan tekme doğumdan daha çok can yakar.
"Bir bebek daha istiyorum" diyen kadınlar sürekli karşıma çıkıyor.
"Taşağıma yine tekme at" diyen bir adamla hiç karşılaşmadım.
Bu espriyi seviyorum.
Dawid'in telefonu.
Bankadan bir kadın.
Açmadın mı?
Ne oldu?
Nefesin düzeldi mi?
Emin olmak istedik.
Tabii canım.
Çocuklar nerede?
-Tuvalette. -Evet, Natalia da.
Evet.
-Bekleyelim. Birlikte gitmeliyiz. -Tabii.
Nereye gidiyoruz?
Tamam, bu kadar.
-O genci getirin. -Kardeşimi mi?
Şunun sevgilisini.
Cebin titriyor.
Çağrı cihazı.
Çağrı cihazı mı?
Moda şimdi. Çağrı cihazları geri döndü.
Hayır, o bir insülin pompası.
Józefina'da şeker hastalığı var…
Marş marş.
-Alo? -Dworki Polisi. Hat kesildi.
Komiser Thirdog gelemiyor. Kar yığınında mahsur kaldı.
Artık gerek yok.
Özür dilerim. Çocuklarım telefonumla oynamış.
Evet, sağ olun. Onlara dersini veririm.
Neden polis olduğunuzu söylediniz?
Teknik olarak polis olduğumuzu söylemedik.
Polis geldi. Çabuk geldiniz beyler.
Size ne söylendi bilmiyorum…
Sanki hiçbir şey bilmiyormuşuz gibi her şeyi baştan anlatın.
Peki. Şimdi…
Sizi burada gördüğümüze şaşırdık.
Amcanızın ölmesi de sürpriz oldu.
Siz de arkanıza yaslanıp
oyunu oynamamızı, patentleri almamızı beklediniz.
Amcanız bir şey üzerinde çalışıyordu.
O şeyle ilgilenen bazı insanlar var.
Kar kesildi.
Kahretsin, kar kesildi.
Düşün Henryk, düşün.
YANLIŞ ŞİFRE
Övünmek istemem
ama Varşova'daki kaçış odalarında çok başarılı oldum.
Doğru.
Harika, o hâlde sorun yok.
-Bir insan ne kadar işeyebilir? -Nerede olduğumuzu biliyorlar mı?
Ben de sizi arıyordum.
-Bu… -Neden soluk soluğa kaldın?
Spor olsun diye koştum.
Çocuklar nerede?
Birlikte sorgudalar. Sorgu çabuk biter.
Polis şöyle dedi. Bir saatte bitiremezsek…
-Ne? -…bizi karakola götüreceklermiş.
Harika.
Ne yapacağız?
İkinci etap kaçış odası.
Kennedy'yi kim öldürdü?
Bilmiyoruz.
Söyleyeyim mi?
DOĞRULUK ÇARKI NEDEN YAYINDAN KALKTI?
"Doğruluk Çarkı neden yayından kalktı?"
"Yarışmacılardan biri finalde kaybettikten sonra intihar edince
Doğruluk Çarkı yayından kaldırıldı."
7 POZIOMKOWA SOKAK
Tıpkı çocukluğumuzdaki kulübe gibi.
Evet, hatırlıyorum.
O kadar fakirdik ki tek kitabımız vardı. Annem ağır ağır bize o kitabı okurdu.
Sen!
Evet, bu biziz. Bakın!
Göstersene.
Doğru. Bunu hiç hatırlamıyorum.
Pekâlâ Dawid. İşe koyulalım.
Tamam.
59 dakika.
-İster misin? -Hayır, sağ ol.
Ciddi misin Dawid?
Neden olmasın?
Ne olacağını asla bilemezsin.
Gittiğimiz kaçış odasında şey vardı…
-Dawid, süre azalıyor. -Süre.
O kutuyu nereden buldun?
Şekerleri mi?
Mutfak tezgahından aldım.
Kameraya göster.
Burada, burada!
Burada mı?
Orada ne yazıyor?
"Cumartesi."
Kahretsin.
Bu ne demek?
Saklamayı unuttum. Bay Władysław'ın özel atıştırmalığıydı.
Nesi özel? Neler oluyor?
Władysław maddelerle deneyler yapmayı çok severdi. Psikoaktifler…
-Kaç tane yedin? -İki, üç tane.
Yedi. Yedi tane yedim.
Cumartesileri gerçeklik serumunu test ederdi.
Kendi tasarladı.
Yarım, bazen de bir şeker yerdi.
İnsan bir şekerden sonra çok dürüst oluyor.
Ama yedi şeker sonrası darmadağın olabilirsin.
-Bir tane yedim. -Tanrım.
Ben de bir tane yedim.
Ben yemedim. Diyetteyim.
Yemeye fırsat olmadı.
Ben de bir tane yedim.
Darmadağın eder de ne demek?
Birkaç dakika içinde etkisini gösterir.
-Harika. -Aldık başımıza belayı.
-Evet. -İyi misin?
Hayır. Pekâlâ, dinleyin.
Tuzağa düştüğümüzü bildiğimiz sürece kaçma şansımız var!
-Etrafa bakıp ipucu arayın. Çabuk! -Ne arayacağız?
-Nereye kaçacağız? -Ne?
Burada olabilir mi?
Nereye gidiyorsun? Dur bakalım!
Kıpırdama!
Affedersiniz.
Sanırım bir sorunumuz var.
İşte, buldum. İlk ipucu!
"Sizi şoke eden neydi?"
Ne? Bizi mi?
Evet! Etrafa bakın. İpucu her yerde olabilir.
-Lamba. -Tanrım.
-Lamba. -Ne?
Lamba!
Bu da ne demek?
-Bu sabitlenmiş mi? -Lambaya ne olmuş?
-Karol. -Hayır. O ketçap! Tanrım.
Tamam.
-Durumu iyi. -Su.
Birkaç dakika baygın kalır. Karol?
Peki.
Pekâlâ. Bir merdiven yapmalıyız.
Neden yapacağız?
İnsandan.
Gustaw.
Bekle. Dur.
Burada dur.
Tanrım.
Çık.
Tanrım.
Arkanı dön.
Gözüm!
Dawidek, dikkatli ol.
Dawid.
-Bana dokunmamaya çalış. -Deniyorum.
Dikkatli ol!
Evet, ilk numarayı buldum!
-Altı! -Evet!
-Sıkı tutun! -Dikkat et Dawid!
Dawid!
-Atla! -Hayır!
-Hadi! -Hayır!
Tamam.
Kazandık mı?
-Milyoner olduk mu? -Daha değil.
Lambada olduğunu nereden bildin?
Bizi "şoke eden" olaylar.
Çocukken yaz tatili için buraya geldiğimde
amcamın eski kulübesinde beni elektrik çarptı.
Bir aydan fazla bir süre hastanede kaldım.
Evet, öyle bir şey vardı.
Sıra sizde.
Ne?
Sizi şoke eden neydi? Sıra dışı düşünün.
Beni neyin şoke ettiğini bilmiyorum!
Yerde lav var! Dikkat et, eriyeceksin!
Kaç tane yediler?
Epey çok.
En fazla Dawid yedi.
Seni seviyorum.
Gerçeklik etkisini görüyoruz.
Penisim küçük.
-Tanrım. -Karol, yine mi? Hayır, yok.
Yok mu? Şeker ye de sen söyle.
-İki yıldır sevişmedik. -Aman ya! Dawid!
Ellerim parlıyor.
-Harika. -Dawid.
-Çocuk nerede? -Ellerim!
Harika.
Oğlu.
Hayır, cidden. Şuna bakın. Gerçekten müthiş.
YANLIŞ ŞİFRE
"Şifre çok zor."
SESSİZ OLUN
"İşe gidiyorum."
"Sandviçlerini al."
"Nutella'lı mı?"
"Tam da sevdiğin gibi."
Biz küçükken mahalledeki çocuklar futbol yerine evcilik oynamasına gülerdi.
O zaman çok tuhaf geliyordu.
İki kocam oldu. İkisini de aldattım.
Dawid gibisini bulmak çok zor.
Evet, zor.
Dinle. O hibeyi alamadım.
-Yani aldım ama kabul etmedim. -Ne?
Seni dört ay bırakmak istemedim.
Evet, bilhassa da bunlar son günlerimiz olduğu için.
Kłos ailesiyle ilgili bir soru seçiyorum.
Kategori ilginç haber.
-Dawid ve Zosia ayrılıyor mu? -Dawid, hayır.
Doğru cevap "evet."
Geri tek bir soru kalıyor.
Çocuklara ne zaman söyleyeceğiz?
-Üzgünüm evlat. -Uzun zamandır haberim var.
Siyah Giyen Adamlar'daki hafıza silici var mı?
Anne babamın hafızasını silip âşık olduklarını söyler misin?
Öyle olmuyor evlat.
Ne yani? O polise nasıl baktığını görmediğimi mi sanıyorsun?
Ne? Lütfen. O tam bir mağara adamı.
Taşaklara tekmenin doğumdan daha çok acı verdiğini düşünüyor.
Aptal.
Üzgünüm evlat.
-Hiç doğum kesisi yaptırmadı herhâlde. -Herhâlde.
Wi-Fi şifresi gerçekten çok zordu.
Ama öte yandan çok da kolaydı.
Açıklaması epey karmaşık ama şifre çok kolaydı.
Aslında çok kolaydı çünkü şifre "çok zor" idi.
Neredesin?
Neyse, birazdan görürsünüz.
Kahretsin.
"Şifre çok zor."
Ufaklık.
"Çok zor."
-Evet! -Hey!
Kahretsin.
Dalga geçmeyi bırak! Hadi ama!
Ufaklık!
-İkimiz de yalan söyleyemediğimizden… -Evet?
Benimle para için birliktesin, değil mi?
Hayır.
Seninle paran için birlikte değilim.
Son zamanlarda bazı maddi sorunların olduğunu biliyorum.
Seni seviyorum.
Gel bakayım.
Ama parfümünü sevmiyorum.
Affedersiniz.
Yalan söyleyemediğimiz için amcayı öldürmediğimi itiraf edeyim.
Ben de.
-Ben de. -Biz şeker yemedik.
Tanıdığınız en iyi yalancı
tanıdığınız en iyi yalancı olamaz.
Umarım çocuklar endişelenmemiştir.
Onlar polis değil. Rütbeleri bilmiyorlar, silahları tutmuyor.
Ne?
Kim olduklarını bilmiyorum. Josie'yi rehin alıp susmamı söylediler.
Polis kar fırtınasından sonra gelecek.
Bu yüzden bize bir saat verdiler. Ondan sonra…
Ne yapacaklar?
Tanrım!
Josie! Henio! Sizin için geliyorum!
Zidane!
-Dawid, canım. -İyi misin?
Hey! Dawid!
Burada şarkımız var.
-Kaç numara? -11.
11 mi?
Son sayı. Şifreyi gireceğim.
-Kalk hadi. -Elini ver.
Dawid! Of ya!
-İşe yaradı! -Evet!
-Bak, kapıyı açtın! -Gidelim.
Tableti alın.
Evet.
İlla her şeyi kendim yapmam lazım!
Senden korkuyorum!
İyi misin?
Onu rahat bırak!
Henryk nerede?
Tanrım.
Buraya gel.
Bir etabı daha geçtiğiniz için tebrikler sevgili ailem.
Oyun bitmek üzere.
Bu yüzden zorluk seviyesini artıracağız.
Son göreve başlamak için
hepiniz bir olmalısınız.
Işıklar mı söndü?
Amanın.
-Bu kapıyı açmak için parmak izi lazım. -Kimin parmak izi?
Yardım edeyim.
-Hayır! -Hayır!
Bıçakla yumurta soyacak kadar sert biri olduğundan eminim!
15 dakikanız var.
-Çocuğu götürüyorum. Onlara dikkat et. -Onun yerine beni al!
Ne kadar çok o kadar iyi.
Yapabilirsin baba!
Belki evet, belki de hayır! Hepimizi öldürürler!
-Serum hâlâ etkili mi? -Belki.
Memelerim silikon değil!
Yalan söyleyebiliyorum.
Dönün.
-Hadi. -Aman ya.
Kaldırın!
-Evet. -Evet.
İndirin hadi.
Bu ne için?
Pekâlâ.
-İşte. -Olmadı.
-Hayır. -Çalışmıyor.
-Bekle. -Bana taksana.
Bir olmalıyız. Hepimiz bağ kurmalıyız.8
Hadi. Henryk ellerinde.
Evet!
Tak hadi. Henio burada değil.
Tak.
Oldu.
Hadi, beni takip edin.
Üzgünüm ufaklık.
Ela hala.
Bu labirent soy kütüğümüze benziyor.
Sağdan gidelim.
Hayır, durun. Janusz amca daha önce öldü.
Bu durumda şu tarafa gitmeliyiz.
Orası geldiğimiz yer değil mi?
-Birkaç dakika kaldı. -Bize ne yapacaksınız?
Hiç Pac-Man oynadın mı?
Sizi yiyeceğiz.
-Yavaşlayalım mı? -Hayır.
Ne kadar kaldı?
Altı dakika.
İşte.
Bu halamızın küçük kardeşi Albert amca.
Yanlış geldik.
-Bu taraftan. -Bu…
-Siğili olan mı? -Siğili daha da büyüdü.
Hayır, buraya geldik.
-Olamaz. -Üç dakika!
Ne tarafa?
Acaba burada portrelerimiz var mı?
Doğru.
Kendimizi bulmalıyız.
-Koçları dinleme. -Yanlış yöne gidiyoruz.
-Kendimizi bulmalıyız. Beni takip edin. -Bekle!
Sensin!
-İşte. -Henio!
Hey. Ver şunu.
Heniek'e verin.
Yoksa ne olur?
Zidane!
-Hadi. -Gidelim.
Sakin ol.
Üzgünüm evlat. Kendimi tutamadım.
Şunu itiraf etmeliyim.
Çok cesursun.
Kimse var mı? Yardım edin!
Oyun bitti.
Ver şunu.
Önce Henryk'i geri ver.
Bizim de silahımız var!
-Yine yalan söyleyebiliyorum. -Ver şunu!
-Karol. -Bir darbede soluk borunu…
Karol!
Hey sen! Bana yapsana!
Bravo Henryk!
İstediğin konsolu alacağım! İki tane hatta!
Çok akıllısın kardeşim.
Biraz abarttım ama Henryk gerçekten altı ay boyunca judo dersi aldı.
Gerçekten şansını denedi.
Zidane!
Onu rahat bırak! Kocamı rahat bırak!
Gel buraya!
İşte doğum acısı!
Gel canım.
İmdat!
Özür dilerim. Gerçekten…
Dışarısı…
Çok soğuk…
Buz gibi.
Amcam sürprizleri severdi.
Bu trajik bir hata, istemsiz bir intihar olmalı.
Alın size hazır bir kitap.
Komiser Thirdog'la ilgili bir seri yazmak istemez misiniz?
Adı Thirdog Süper Bir Kriminolog olabilir.
-Amcamın PESEL'i mi? -Üçüncü çark.
-Evet, çabuk. Güzel. -O değil. İşte bu. Güzel.
Ay ve gün lazım.
4 Şubat. Bilmiyor musunuz yoksa?
-Dört burada. -Dört ve iki.
Amanın.
Vay canına.
-İşte bu! -Ne?
-Boş. -Burada bir şey yok.
Hiçbir şey yok!
-Boş! -Olamaz!
Sessiz olun!
Hoş geldiniz. Tüm aile burada olduğuna göre…
Kendi adıma, Władysław amca adına hepinize hoş geldiniz diyorum.
Buraya dün geldiniz. Umarım dünden beri çok şey değişmiştir.
Oyunu tamamladığınız için tebrik ederim. Patentlerime gelince, merak etmeyin.
Hepsi burada güvenle saklanıyor.
Belki de başka yerde.
Her şeyi akşamki yemekte anlatacağım.
Görüşmek üzere. Selamlar ailem.
Er ya da geç patentler bulunacak.
Milyonlarımız olmasa da aile birliğimiz var.
Bu durumda bence en önemlisi de bu.
Doğrucu Davut.
Daha ziyade Zidane.
Artık her şey netleştiğine göre ne içmek istersiniz?
Amcanın soyadı Fortuna'ydı.
Yarışmaya Doğruluk Çarkı adını mı koydu?
Ne zaman biri buna değinse çok kızıyordu.
-Bir saniye. -Geliyor musun?
-Şimdi mi? -Merhaba.
Bize bir şey mi söyleyecektiniz?
-Evet. -Yardım edeyim.
Evet. İkiniz de bunu duyacak yaştasınız.
Hamileyim.
Bir kardeşiniz olacak.
Yüzlerine bak. Hayır, şaka yapıyordum.
Doktora mı gidiyordun?
Robert Doktor. Doktor avukatımızın soyadı.
Ama artık bir önemi yok.
Ebeveynlerin her şeyi çözdüğünü düşünmek insanlığın gördüğü en büyük yalan.
Evet! Evet! Evet!
Şuna bakın!
Dinleyin! Bir duyurumuz var.
-Polonya'da kalıyoruz. -Evet!
Tebrikler.
Kahve, kola, çikolata Bira, uyuşturucu, cips
Kaplan Kral memleri Can sıkıcı geri bildirimler
Her gün ıssız adada geçen bir tekrar
Lütfen biri beni çimdiklesin Ama eline eldiven giysin
Kahve, kola, çikolata Bira, uyuşturucu, cips
Kaplan Kral memleri Can sıkıcı geri bildirimler
Her gün ıssız adada geçen bir tekrar
Lütfen biri beni çimdiklesin Ama eline eldiven giysin
Sorun ne? Neler oluyor?
Havlu yüzünden.
Sessiz kalma hakkına sahipsin. Söyleyeceğin her şey…
Bunu ezbere biliyorsundur.
Ben mi?
Ama ben kimseyi öldürmedim.
Ben yaptım.
-Ne? -Ben yaptım.
-Yalan söylüyor. -Hayır.
-Peki. -Serumun etkisinde öldürmedim, dedin.
Hayır, şeker yememiştim.
Ama diğer söylediğim doğru.
Seni gerçekten seviyorum.
-Üzgünüm. -Neden yaptın?
Şimdi odaklanın.
Neyse ki Gustaw onunla parası için birlikte değildi.
Ne yazık ki amcanın akrabası olduğu için onunla birlikteydi.
Amcaya bir türlü ulaşamıyordu
çünkü amcası tüm hayatını taşrada, sıkı korunan bir kalede geçirdi.
Gustaw'ı büyüten büyükannesi 1990'da Doğruluk Çarkı'na katıldı.
Karol, Gustaw konusunda haklıydı.
Amca finalde yanıltıcı ipucu verdi. En azından büyükanne öyle düşündü.
Kaybetti, depresyona girdi ve sonunda intihara kalkıştı.
Gustaw bu sebeple yetimhaneye verildi ve bu yüzden amcayı suçladı.
Büyükanne!
Gustaw Romeo uzun zamandır cinayeti planlıyordu
ama Natalia'ya âşık olacağını tahmin edemedi.
Planından vazgeçti.
Alo?
Amcanın öldüğünü öğrenince rahatladı.
Siktir!
Vasiyetin okunmasına geldiklerinde amca sağ çıkınca Gustaw'ın dili tutuldu.
Gece su içmeye indiğinde amcayla karşılaştı.
Amca oyuna hazırlandığı için
baştan beri Gustaw'ın aslında kim olduğunu biliyordu.
Konuşmaya başladılar. Her şey yolunda gidiyordu. Ama sonunda…
-Seni affediyorum. -Seni affediyorum.
Neyi?
Beni öldürmeye çalışmanı.
Ya sen Romeo? Neyimi affediyorsun?
Yanıltıcı ipucu vermeni.
Bu doğru değil.
-Doğru. -Hayır.
Hata yaptığını kabul et.
Edemem.
Söyle.
Sana yalan söyleyemem.
Doğru cevap Grönland'dı. Katarzyna'ya gösterdiğim de…
-Onun adını ağzına alma! -Katarzyna'ya göstermek…
Amca bu sohbet sırasında gerçeklik şekerinin etkisi altındaydı.
Gustaw'a yalan söyleyemeyeceğini göstermeye çalışıyordu.
Belki de bu yüzden Gustaw'ın gerçek adını ve kim olduğunu bildiğini itiraf etti.
Onu öldürmek istemedim.
Kurşun geçirmez gömleğini giydiğini sandım
ve birkaç kez bıçaklamak istedim.
Terapi gereği mi?
Normal bir gömlek giydiğini bilmiyordum.
Aynı duruyorlar.
Onu ilk kez bıçakladıktan sonra kan gelince
hangimizin şaşırdığını bilmiyorum.
Özür dilerim.
Benim yaptığımı nasıl anladınız?
Heniek sayesinde.
Gazetedeki haberde yarışmacının ailesinin resmini gördü.
Yazının başlığı şuydu. "Bayan Katarzyna torunu Romeo'yla."
Nadir bir isim.
Bu sabah yapbozun son parçasını buldu.
Gustaw Romeo mutfağa girip şunu sormuştu…
Normal bir gömleği olduğunu unutup kendini mi bıçaklamış?
Erken konuştu.
Cesedi görmeden önce böyle söyledi.
Amcanın nasıl öldüğünü nereden bildi?
Ama yine de sadece bir teoriydi.
Bu yüzden polisi aradım. Kimseye söylemememi istediler.
-Sadece babama söyledim. -Elimizde kanıt yoktu.
Tek seçenek blöf yapıp
Natalia'yı hapisten kurtaracak kadar sevip sevmediğini teyit etmekti.
O hafta sonu her şey anlattığım gibi mi oldu?
Bilmiyorum. Unutmayın, kafam güzeldi.
Ben böyle hatırlıyorum ve buna sadık kalacağım.
O hafta sonu hepimizin hayatında çok şey değişti.
Sağdıç da geldi. Başlayabiliriz.
Natalia amcamın evindeki olaylara dair kitap yazmaya başladı bile.
Kitabın adı Yaşlı Adam ve Orak.
Sıkıldın mı?
Onca aramaya rağmen henüz patentleri bulan çıkmadı.
Karollar kafayı Władysław'a ve altı aylık bir Akita'ya taktı.
Karol'un Tayland'dan aldığı buydu.
Peki ya uşak?
Amcam kendisine ateş ettiği için uşağa iyi maaş veriyordu.
Uşak bu sayede malikâneyi satın aldı. Hâlâ orada yaşıyor.
Kendi uşağı var ama bitkilerin sulanması ve temizlenmesiyle kendisi ilgileniyor.
Peki ya biz? Hâlâ bir balkonumuz yok.
Josie artık daha sakin, Heniek de dedektif olmak istiyor.
Zosia'yla aram düzeldi. Kumarhaneye gitmeye başladık.
Aile terapisti Jakub Kumarhane'ye yani.
İnsanlar para için neler yapmaz, değil mi?
Daha doğrusu şu. İnsanlar aileleri için neler yapmaz?
Paraya gelince, durum dediğim gibi. Paramız yok ve mutluyuz.
SON
MUHTEMELEN…
Hanımlar ve beyler, Doğruluk Çarkı'na hoş geldiniz.
Adım Władysław Fortuna.
Ödüllerimiz şunlar.
Bir mini motosiklet, bir araba.
Büyük ödülümüz de
bir milyar zlotilik bir çek.
Bayan Katarzyna yarışmaya Bydgoszcz'dan katılıyor.
-Evet! -Yalnız mısınız?
Torunumla geldim.
Bir soru kaldı.
Hata yaparsan her şeyi kaybedersin.
Dünyanın en büyük adasının adı nedir?
Durun. Şeydi…
O…
Papyon Adası mı?
Üzgünüm.
Doğru cevap Grönland.
Olamaz!
Ama…
Bizi izlediğiniz için teşekkürler.
Haftaya görüşmek üzere.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi