1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:01:00,518 --> 00:01:01,728
ขอบคุณมากค่ะ ถึงแม้ว่า…

4
00:01:02,520 --> 00:01:05,565
ถึงพวกคุณจะต้อนรับกันอบอุ่น
แต่การมาตรงนี้มันสาหัสทีเดียว

5
00:01:06,816 --> 00:01:10,111
การเดินจากหลังเวทีมาหน้าไมค์มันสาหัสตลอด

6
00:01:10,195 --> 00:01:11,321
มันหนักหนา

7
00:01:11,404 --> 00:01:15,075
นั่นเป็นเพราะว่าสำหรับฉัน มันทำให้ฉันนึกถึง

8
00:01:15,158 --> 00:01:16,409
การค่อยๆ ขยับ

9
00:01:16,993 --> 00:01:17,869
นึกออกไหม

10
00:01:20,205 --> 00:01:21,414
จากใบหน้าของคนคนหนึ่ง

11
00:01:24,542 --> 00:01:26,127
ลงไปตามลำตัว

12
00:01:28,171 --> 00:01:29,464
จนถึงเชิงกราน

13
00:01:30,465 --> 00:01:31,883
เพื่อที่จะอมนกเขาให้เขา

14
00:01:33,176 --> 00:01:35,178
เพราะตลอดเส้นทางของทั้งสองสถานการณ์

15
00:01:35,261 --> 00:01:37,639
ทุกคนรู้แก่ใจว่าเรากำลังตรงไปทำอะไร

16
00:01:38,556 --> 00:01:40,642
แต่เรายังไม่ได้ทำ

17
00:01:41,476 --> 00:01:44,312
ตลอดเส้นทาง มันจึงเต็มไปด้วยคำถาม

18
00:01:44,395 --> 00:01:45,688
"เธอจะทำได้ไหมนะ"

19
00:01:45,772 --> 00:01:49,734
"เราอุตส่าห์มาถึงนี่
เธอจะจัดให้เราได้ดีหรือแย่"

20
00:01:49,818 --> 00:01:53,738
"พระเจ้าช่วย ไม่แน่นอนเลย
เครียดจนสติจะแตก"

21
00:01:53,822 --> 00:01:54,989
มันแบบว่า…

22
00:01:56,032 --> 00:01:57,075
รู้สึกกันไหมคะ

23
00:01:59,994 --> 00:02:02,914
คืนนี้ฉันจะพูดถึงการอมนกเขาสักหน่อย

24
00:02:03,832 --> 00:02:06,835
"พูดจนน่าเบื่อ" นักวิจารณ์รอบแรกคนหนึ่งบอก

25
00:02:09,212 --> 00:02:10,380
แต่ฉันพูดในแบบที่ว่า

26
00:02:10,463 --> 00:02:12,549
จะไม่ทำให้เราต้องรู้สึกเสื่อมเสีย

27
00:02:12,632 --> 00:02:14,884
ถึงมากับพ่อแม่พี่น้องก็ฟังได้

28
00:02:14,968 --> 00:02:16,928
ฉันเป็นห่วงเรื่องศักดิ์ศรีมาก

29
00:02:17,011 --> 00:02:20,348
ยกตัวอย่างนะ ฉันเป็นคนที่เรียก "ท่าหมา" ว่า

30
00:02:20,431 --> 00:02:21,474
"วิถีหมาล่าเนื้อ"

31
00:02:23,184 --> 00:02:26,146
ฉันคิดว่าท่านั่นมันควรมีชื่อที่น่ายำเกรงหน่อย

32
00:02:26,229 --> 00:02:28,523
มันเป็นหนึ่งในท่าที่มีเกียรติ

33
00:02:29,357 --> 00:02:32,861
ฉันรู้สึกกับท่าที่คุณเอาแต่มองตาคนรัก

34
00:02:32,944 --> 00:02:36,239
เหมือนคุณจะรวมร่างกัน ท่าที่มันไม่เป็นผู้ใหญ่

35
00:02:36,322 --> 00:02:37,407
ฉันไม่ปลื้ม

36
00:02:38,408 --> 00:02:42,453
สำหรับฉัน วิถีหมาล่าเนื้อ
แสดงถึงรักที่มันเป็นผู้ใหญ่กว่า

37
00:02:42,537 --> 00:02:45,957
มันเป็นท่าที่คู่รักจะได้มองไปยังอนาคตร่วมกัน

38
00:02:48,084 --> 00:02:52,881
มันไม่ได้น่าเศร้าเลยที่ฉันไม่ได้มองเขา
ที่เราไม่ได้สบตากัน

39
00:02:52,964 --> 00:02:56,092
เราเหมือนนักบุกเบิกสองคน
ที่มุ่งหน้าสู่แดนตะวันตก

40
00:02:56,968 --> 00:03:01,181
ฉันต้องจ้องขอบฟ้านั่นไว้
เพราะนี่คือช่วงเวลาแสนทรหด

41
00:03:02,348 --> 00:03:03,892
แต่ฉันเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง

42
00:03:03,975 --> 00:03:06,811
ฉันรู้ว่าเขากระหน่ำฉันจากข้างหลัง
เขายกบั้นท้ายของฉันขึ้น

43
00:03:06,895 --> 00:03:11,191
แต่ฉันต้องหันหน้ารับลมไว้ ไปต่อและไปต่อ

44
00:03:11,941 --> 00:03:15,028
มุ่งสู่คืนที่งดงามเพื่อประเทศเกิดใหม่แห่งนี้

45
00:03:15,111 --> 00:03:16,237
อะไรประมาณนั้นน่ะค่ะ

46
00:03:17,614 --> 00:03:22,160
ฉันมีความเป็นกวีอยู่
ฉันอยากเตือนคนดูเอาไว้ตั้งแต่ต้นโชว์

47
00:03:22,243 --> 00:03:23,953
ฉันรู้ว่าบางทีมันก็น่ารำคาญ

48
00:03:24,037 --> 00:03:25,455
แต่ฉันห้ามตัวเองไม่ได้

49
00:03:25,538 --> 00:03:27,665
ค่ะ สมัยเรียน ฉันเคยเขียนบทกวี

50
00:03:27,749 --> 00:03:30,001
แต่ก็เหมือนหลายคน ฉันเลิกไปเพราะเบื่อ

51
00:03:30,084 --> 00:03:33,129
ฉันเบื่อที่ต้องอยู่ในภาวะต้องมนตร์ไม่หยุดหย่อน

52
00:03:34,255 --> 00:03:38,009
ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าที่ต้องนั่งห่อตัวริมหน้าต่าง

53
00:03:38,092 --> 00:03:40,595
ตะคริวก็กิน ตาก็แห้ง

54
00:03:40,678 --> 00:03:42,472
เพราะความมหัศจรรย์ทั้งหลายแหล่

55
00:03:42,972 --> 00:03:46,559
ทุกคืนได้แต่มองดวงจันทร์
เหมือนเพิ่งเคยเห็นมันครั้งแรก

56
00:03:47,268 --> 00:03:50,063
ฉันอยากคุ้นชินกับดวงจันทร์สักที นึกออกไหม

57
00:03:51,022 --> 00:03:53,900
อยากไม่ต้องสนใจแสงจันทร์
เหมือนที่สาวๆ คนอื่นๆ เป็นกัน

58
00:03:56,027 --> 00:03:58,196
ฉันหวังว่าตอนนี้คุณจะรีบใช้โอกาส

59
00:03:58,279 --> 00:04:00,823
ซึมซับกายเนื้อของฉันไว้

60
00:04:00,907 --> 00:04:02,617
คุณได้สิทธิ์นั้นอยู่

61
00:04:03,534 --> 00:04:06,537
ฉันขึ้นเวที คุณมาที่นี่ คุณจะมองมันก็ยุติธรรม

62
00:04:06,621 --> 00:04:10,375
แต่มันเป็นฝันร้ายสำหรับปัญญาชนอย่างฉัน

63
00:04:11,626 --> 00:04:14,254
การได้เกิดใหม่ พูดตรงๆ นะ

64
00:04:14,754 --> 00:04:17,382
การเป็นผู้หญิงมีปัญญาความคิด มันทำให้ทุกอย่าง

65
00:04:17,465 --> 00:04:19,759
ทุกอย่างที่อยู่ใต้คางลงไปเหมือนอยู่ต่ำกว่าฉัน

66
00:04:20,635 --> 00:04:23,554
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงได้อีก
"แขนขาร่างกาย เธอเอาแล้ว"

67
00:04:23,638 --> 00:04:25,056
ทุกอย่างมันออกจะสามัญ

68
00:04:25,139 --> 00:04:28,309
ร่างกายผู้หญิง ร่างกายผู้หญิงของฉัน

69
00:04:28,393 --> 00:04:31,479
ไอ้ถุงมันฝรั่งทางเพศนี่

70
00:04:31,562 --> 00:04:34,857
นมกับก้นที่ฉันทิ้งไว้บ้านไม่ได้ถึงจะไม่มีคำอธิบาย

71
00:04:34,941 --> 00:04:38,361
"เธอจะเอามันมาทำไม
ถ้าเธอเอามาไม่พอสำหรับทุกคน"

72
00:04:39,821 --> 00:04:43,032
ฉันทิ้งมันไว้บ้านไม่ได้ คืนนี้ไม่มีมันฝรั่งขายค่ะ

73
00:04:43,992 --> 00:04:44,826
นั่นแหละ

74
00:04:45,827 --> 00:04:49,664
ฉันชอบเดินไปมาบนเวที
เพราะฉันรู้ว่าพวกคุณเป็นยังไง

75
00:04:49,747 --> 00:04:52,875
ถ้าฉันยืนนิ่งๆ นานเกินไป คุณเห็นสิ่งที่คุณชอบ

76
00:04:52,959 --> 00:04:56,045
คุณจะจับภาพนั้นไว้ในใจ
แล้วเอาไปทำอะไรต่อทีหลังก็ไม่รู้

77
00:04:56,546 --> 00:04:58,298
ฉันจึงอยาก…

78
00:04:58,381 --> 00:05:01,509
ฉันอยากให้อะไรมันสั่นๆ
ทำให้มันเบลอ ขอบคุณมากค่ะ

79
00:05:01,592 --> 00:05:04,887
ถ้าคุณคิดจะจับภาพฉันไว้ในใจ
มันจะมีแต่เงาสีเทาเบลอๆ

80
00:05:04,971 --> 00:05:06,514
นี่เป็นการปกป้องตัวเองแบบง่ายๆ

81
00:05:07,140 --> 00:05:10,476
ฉันน่ะตั้งตารอที่จะได้สลัดร่างกายทิ้งไป

82
00:05:10,560 --> 00:05:13,271
สลัดร่างกายผ่านความตายกลายเป็นผี

83
00:05:14,689 --> 00:05:16,607
ถ้าให้เจาะจง ฉันเฝ้ารอที่จะได้กลายเป็นผี

84
00:05:16,691 --> 00:05:18,026
พอคิดว่าในอนาคตฉันจะเป็นผี

85
00:05:18,109 --> 00:05:22,155
ร่างกายเป็นเพียงล้อที่สาม
ฉันก็อยากถอดมันทิ้งเพื่อเป็นอิสระเต็มแก่

86
00:05:22,655 --> 00:05:24,741
แต่ก็ไม่ได้อิสระขนาดนั้น เพราะในการจะเป็นผี

87
00:05:24,824 --> 00:05:27,201
เราก็ต้องติดกับที่ และฉันก็พร้อมทำทุกอย่าง

88
00:05:28,119 --> 00:05:31,080
ต้องสร้างเรื่องที่ยังติดค้าง ทำสิ่งที่จำเป็น

89
00:05:31,748 --> 00:05:35,168
ช่วงนี้ฉันฝึกสมาธิแบบเข้มข้นสุดๆ

90
00:05:35,668 --> 00:05:38,379
มันมั่นคงสม่ำเสมอสุดๆ
จนถึงจุดที่ในทางจิตวิญญาณ

91
00:05:38,463 --> 00:05:40,423
ฉันเหมือนตายและอยู่เหนือโลก

92
00:05:40,506 --> 00:05:42,717
สลายไปกลายเป็นหนึ่งเดียว

93
00:05:42,800 --> 00:05:44,802
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ

94
00:05:44,886 --> 00:05:46,846
ฉันอยากจะคงค้างอยู่ในรูปร่างของฉัน

95
00:05:46,929 --> 00:05:48,431
ฉันอยากเป็นผีสิงบ้าน

96
00:05:48,514 --> 00:05:51,768
นั่นอาจจะเป็นฝันที่แปลก ไม่มีอะไรใหม่

97
00:05:51,851 --> 00:05:53,811
แต่นั่นก็เป็นฝันของฉัน

98
00:05:54,604 --> 00:05:57,523
ลองคิดภาพว่าคืนแล้วคืนเล่า

99
00:05:57,607 --> 00:06:00,902
ฉันยืนดูทีวีอยู่หลังใครบางคนที่กำลังดูทีวี

100
00:06:02,153 --> 00:06:04,781
ปล่อยจอยไปตามรายการที่พวกเขาเลือก

101
00:06:04,864 --> 00:06:07,200
นั่นก็น่าจะเป็นการทำสมาธิในตัวมันเอง

102
00:06:07,283 --> 00:06:10,286
ฉันต้องปล่อยวาง รู้ไหม

103
00:06:10,787 --> 00:06:14,582
ฉันอยากเป็นผี แต่ถ้าได้เป็น
ฉันก็อยากเป็นผีที่เข้มแข็ง

104
00:06:14,665 --> 00:06:17,960
เป็นผีที่แข็งแกร่ง ไม่เอาแบบที่ขอบเบลอๆ

105
00:06:18,044 --> 00:06:20,380
แต่ขอเป็นแบบที่เห็นปลายนิ้วได้ชัด

106
00:06:20,463 --> 00:06:23,633
อย่างน้อยก็ต้องทึบแสง 75 เปอร์เซ็นต์

107
00:06:24,717 --> 00:06:27,428
แต่ไม่เกิน 85 คุณจะได้รู้ว่าฉันเป็นผี

108
00:06:27,512 --> 00:06:29,180
ไม่งั้นฉันจะเป็นผีไปทำไม

109
00:06:29,889 --> 00:06:32,558
หลักๆ แล้วที่ฉันไม่อยากเป็นแน่นอน

110
00:06:32,642 --> 00:06:34,894
คือผีที่เป็นแค่ดวงกลมๆ

111
00:06:34,977 --> 00:06:38,189
ดวงไฟผีถือเป็นความน่าอับอายของชุมชนผี

112
00:06:38,272 --> 00:06:39,816
บางคนก็จะว่าอย่างนี้

113
00:06:40,316 --> 00:06:42,985
ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณดูรายการสารคดีเรื่องลี้ลับ

114
00:06:43,069 --> 00:06:45,780
ที่เกิดขึ้นในบ้านบ่อยเท่าฉันหรือเปล่า

115
00:06:45,863 --> 00:06:47,949
ฉันดูมันอยู่บ้าง ชีวิตฉันรักการเรียนรู้

116
00:06:48,908 --> 00:06:50,952
แต่ถ้าคุณไม่รู้จักดวงไฟผีล่ะก็

117
00:06:51,035 --> 00:06:54,455
มันคือวงแสงโปร่งใสเล็กๆ

118
00:06:54,539 --> 00:06:56,874
ซึ่งบางทีก็จะติดอยู่ในรูปถ่าย
และบางคนก็จะบอกว่า

119
00:06:56,958 --> 00:06:59,210
"คุณย่าทวดมาร่วมงานแต่ง"

120
00:06:59,293 --> 00:07:01,546
มันเป็นเรื่องที่งดงามดี

121
00:07:02,672 --> 00:07:05,258
แต่คนเราก็เสียมารยาทกับเรื่องดวงไฟผีมาก

122
00:07:05,341 --> 00:07:08,428
ถ้าคุณพูดถึงดวงไฟผี
ด้วยท่าทีที่ออกจะจริงจังสักหน่อย

123
00:07:08,511 --> 00:07:11,264
พวกเขาก็จะมาหาคุณเลย

124
00:07:11,347 --> 00:07:12,765
นั่นเสียมารยาทจริงๆ

125
00:07:13,558 --> 00:07:16,853
ลองคิดสิว่าถ้าคุณเป็นคุณย่าทวดและคุณทำแบบนั้น

126
00:07:17,478 --> 00:07:20,481
คุณรวบรวมเรี่ยวแรงหลังจากที่ตายไปแล้ว

127
00:07:20,565 --> 00:07:23,609
และปรากฏตัวให้ครอบครัวเห็น
ในรูปลักษณ์อะไรสักอย่าง

128
00:07:23,693 --> 00:07:25,820
วงกลมเล็กๆ นั่นก็ดีแล้ว

129
00:07:26,404 --> 00:07:29,699
คุณเคยพาตัวเองไปปรากฏกาย
ด้วยสารรูปอะไรสักอย่าง

130
00:07:29,782 --> 00:07:31,492
โดยใช้แค่สติสัมปชัญญะของคุณไหม

131
00:07:31,576 --> 00:07:32,910
ฉันไม่เคย

132
00:07:33,453 --> 00:07:34,787
ทั้งที่มันเป็นรูปทรงทั่วไป

133
00:07:34,871 --> 00:07:37,373
จากนั้นก็ถูกเมิน ถูกเมินทันที

134
00:07:37,457 --> 00:07:41,043
โดยเหลนชายที่ไม่ใส่ใจและไม่เชื่ออะไรสักอย่าง

135
00:07:41,127 --> 00:07:42,670
ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดกับฉันแน่

136
00:07:42,753 --> 00:07:46,424
ทุกคนจะต้องรู้ว่าใครมา "ไง จอห์นนี่ นี่ฉันเอง"

137
00:07:47,383 --> 00:07:48,384
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ

138
00:07:48,468 --> 00:07:52,180
ถ้าคุณจะยืนกรานกับเรื่องนั้น
ซึ่งคุณจะทำ ใช่ไหมล่ะ

139
00:07:52,930 --> 00:07:56,767
ประเด็นคือฉันตั้งตารอที่จะสละกายเนื้อ

140
00:07:57,852 --> 00:07:59,479
ความต้องการของมัน

141
00:07:59,562 --> 00:08:01,689
ทุกอย่างที่น่าชิงชังรังเกียจ

142
00:08:02,190 --> 00:08:05,735
ฉันเป็นผู้หญิงที่ในทางประวัติศาสตร์
หลายคนจะเรียกว่าผู้หญิงชอบเพศตรงข้าม

143
00:08:05,818 --> 00:08:07,361
และไม่ค่ะ ฉันไม่ได้ภูมิใจ

144
00:08:08,946 --> 00:08:11,365
มันเป็นเรื่องน่าอายในยุคสมัยนี้

145
00:08:11,449 --> 00:08:13,868
ฉันรู้ว่าพวกคุณคิดอะไร
เธอได้อ่านหนังสือบ้างไหม

146
00:08:15,870 --> 00:08:18,289
ฉันอ่านค่ะ แต่ฉันจะทำยังไงได้

147
00:08:18,372 --> 00:08:20,958
ในเมื่อฉันเป็นแค่สาวผมหางม้า

148
00:08:21,042 --> 00:08:23,169
ที่กระหายอยากได้ไอ้จ้อนธรรมดาทั่วไป

149
00:08:25,296 --> 00:08:27,298
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับฉัน

150
00:08:27,381 --> 00:08:31,219
มันก็แค่กระบอกแสนธรรมดา เป็นแท่งที่คุ้นตา

151
00:08:31,302 --> 00:08:33,971
เป็นวัตถุที่เหมือนจะไม่มีอะไรแตกต่างกัน

152
00:08:34,055 --> 00:08:37,391
ฉันพยายามเลี่ยงที่จะพูดคำว่า "องคชาติ"
ตอนนี้ฉันพูดมันไปแล้ว

153
00:08:37,475 --> 00:08:39,519
แล้วฉันรู้สึกดีขึ้นไหม ไม่เลย

154
00:08:40,394 --> 00:08:42,772
ฉันไม่ชอบคำนี้ ถึงบางคนจะชอบ

155
00:08:43,356 --> 00:08:46,943
ฉันภูมิใจที่จะพูดคำว่า "โคย" กับพวกคุณมากกว่า

156
00:08:47,026 --> 00:08:50,321
และพวกคุณหลายคนก็คงอยากได้ยิน
พวกแฟนหนุ่มต้องอยากแน่

157
00:08:51,656 --> 00:08:54,200
"โคย" เป็นคำที่ดีและมีศักดิ์ศรี

158
00:08:54,283 --> 00:08:57,370
ฉันต้องกระแทกเสียงออกมาจากโคนลิ้น…

159
00:08:57,453 --> 00:08:58,788
มันถึงจะเป๊ะ

160
00:08:59,288 --> 00:09:02,959
มันพุ่งออกมาเป็นเสียงเดียวพยัญชนะเดียว

161
00:09:03,042 --> 00:09:05,670
"องคชาติ" คำนี้เสียงจะออกจากข้างปาก

162
00:09:06,754 --> 00:09:09,048
"องคชาติ" "โทษนะ ได้พูดอะไรหรือเปล่า"

163
00:09:09,131 --> 00:09:10,800
"ฉันเริ่มไม่มั่นใจแล้ว"

164
00:09:11,717 --> 00:09:14,220
"ฉันคิดถึงคำคำหนึ่งแล้วบางอย่างก็เกิดขึ้น"

165
00:09:14,804 --> 00:09:18,391
หลายคนบอกว่า
"ไม่มีใครพูดคำว่าองคชาติตอนทำเรื่องเพศ

166
00:09:18,474 --> 00:09:19,433
มีแต่หมอที่พูด"

167
00:09:19,517 --> 00:09:22,144
แต่ฉันฟังคำนี้แล้วไม่ได้คิดถึงเสียงหมอ

168
00:09:22,228 --> 00:09:25,398
ฉันไม่คิดว่าองคชาติคือคำ
ที่ฟังดูเป็นเรื่องทางการแพทย์

169
00:09:27,108 --> 00:09:31,279
ฉันคิดว่าที่หลายคนมีปัญหากับคำว่าองคชาติ

170
00:09:31,362 --> 00:09:33,739
เพราะมันให้ความรู้สึกนุ่มนวล

171
00:09:33,823 --> 00:09:36,367
ฉันคิดว่าที่คำว่าองคชาติเป็นปัญหา

172
00:09:36,450 --> 00:09:38,411
เพราะมันเหมาะเหม็งกับสิ่งที่ถูกเรียก

173
00:09:38,953 --> 00:09:40,746
องคชาติ

174
00:09:40,830 --> 00:09:42,665
มันเหมือนเสียงหัวใจเต้นเบาๆ

175
00:09:42,748 --> 00:09:46,335
องคชาติ ฉันคิดว่านั่นแหละปัญหา

176
00:09:46,419 --> 00:09:49,964
แล้วฉันก็คิดว่าปัญหามันอยู่ที่พยางค์

177
00:09:50,047 --> 00:09:53,759
ฉันไม่คิดว่านี่เป็นกรณีที่คำเรียก
ทำให้สิ่งหนึ่งแตกต่างจากอีกสิ่ง

178
00:09:53,843 --> 00:09:55,761
เสียง "อง" นี่แหละที่เป็นปัญหา

179
00:09:55,845 --> 00:09:57,096
องๆ อุ๋งๆ อ๊องๆ

180
00:09:57,179 --> 00:09:59,724
มันโดนล้อมานานและสมควรแล้ว

181
00:10:00,224 --> 00:10:04,395
แต่สำหรับฉัน พยางค์ที่นุ่มนวล
และทำให้ทุกอย่างพัง

182
00:10:04,478 --> 00:10:06,480
คือ "ชาติ"

183
00:10:07,398 --> 00:10:09,275
เหลือเชื่อไหมล่ะที่ปัญหามันอยู่ตรงนั้น

184
00:10:09,358 --> 00:10:12,320
"ชาติ" เพราะงี้ถึงไม่มีใครพูดพยางค์นั้น

185
00:10:12,403 --> 00:10:15,531
เพราะงี้ถึงไม่มีใครพูดว่า "ขอดูชาติหน่อย"

186
00:10:17,867 --> 00:10:19,410
"รอดูชาตินี้ก่อนเถอะ"

187
00:10:20,578 --> 00:10:22,413
ชาติ-ชาติ มันฟังไม่ตลกด้วยซ้ำ

188
00:10:22,496 --> 00:10:24,707
มันนุ่มนวลเกินไป พูดออกมาไม่ได้

189
00:10:24,790 --> 00:10:26,959
"โคย" เห็นได้ชัด…

190
00:10:27,043 --> 00:10:29,462
"โคย…"

191
00:10:29,545 --> 00:10:32,965
เห็นได้ชัดว่า "โคย" มันเซ็กซี่กว่า

192
00:10:33,049 --> 00:10:34,884
แต่มันก็มีปัญหาอยู่

193
00:10:34,967 --> 00:10:37,386
คำว่า "โคย" มันมีปัญหาสำหรับฉัน

194
00:10:37,470 --> 00:10:40,890
ปัญหานี้ทำให้มันไม่เซ็กซี่
เวลาที่ฉันเรียกองคชาติว่าโคย

195
00:10:40,973 --> 00:10:43,476
มันไม่ตรงกับสิ่งที่ใจฉันคิด

196
00:10:46,479 --> 00:10:49,565
ฉันแค่พูดไปตามที่ฉันคิดว่ามันอยากได้ยิน

197
00:10:51,567 --> 00:10:53,986
ฉันห่วงความรู้สึกขององคชาติ

198
00:10:54,070 --> 00:10:56,072
ฉันแค่สนองอีโก้ขององคชาติ

199
00:10:56,155 --> 00:10:57,531
ทำให้องคชาติเพลิดเพลินใจ

200
00:10:57,615 --> 00:10:59,909
เวลาที่ฉันเรียกองคชาติว่าโคย ฉันเน้นเสียง

201
00:10:59,992 --> 00:11:03,204
ไม่ใช่แค่โคย แต่เป็นโคย ไหนโคย นี่โคย

202
00:11:04,789 --> 00:11:06,749
เวลาเรียกมันว่าโคย ฉันทำให้มันเพลินใจ

203
00:11:06,832 --> 00:11:10,795
เหมือนกับที่ฉันเล่นสนุกกับหลาน
หรือไม่ก็ลูกชายของเพื่อน

204
00:11:11,462 --> 00:11:14,006
ผู้ชายคนนี้ กับน้องชายที่อยู่ข้างล่าง

205
00:11:14,090 --> 00:11:16,467
คนที่ฉันรัก กับน้องชายข้างล่าง

206
00:11:16,550 --> 00:11:20,930
เวลาฉันเรียกองคชาติว่าโคย
ฉันทำกับมันเหมือนทำกับหลาน

207
00:11:21,013 --> 00:11:23,557
เขาวิ่งเข้ามาในครัวที่ผู้ใหญ่กำลังนั่งคุยกัน

208
00:11:23,641 --> 00:11:25,768
ใส่หน้ากากสัตว์ประหลาดอะไรแบบนั้น

209
00:11:25,851 --> 00:11:29,438
เราเห็นเขาและเราก็จะแบบว่า "โทษนะ ว้าย"

210
00:11:29,522 --> 00:11:30,940
แล้วเราก็จะกลับมาคุยกันต่อ

211
00:11:33,192 --> 00:11:34,735
เพราะเขาไม่ได้ทำให้เรากลัว

212
00:11:35,611 --> 00:11:38,197
มุกหลอกของเขามันไม่ได้ผล

213
00:11:39,115 --> 00:11:40,991
และคุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเขา…

214
00:11:41,075 --> 00:11:43,369
เขารีบวิ่งมาใหม่และคราวนี้เราตอบสนองเร็วขึ้น

215
00:11:43,452 --> 00:11:45,329
"ว้าย" แล้วก็หันกลับ เขาเล่นได้ทื่อ

216
00:11:45,913 --> 00:11:47,540
แต่เขาก็ได้รางวัล

217
00:11:48,374 --> 00:11:50,209
คุณรักหลานของคุณไหม แน่นอน

218
00:11:50,710 --> 00:11:52,086
แต่คุณเคารพเขาไหมล่ะ

219
00:11:54,380 --> 00:11:56,006
ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ

220
00:11:56,090 --> 00:12:00,428
ถ้าเคารพหลานจริง คุณต้องไม่ "ว้าย"

221
00:12:00,511 --> 00:12:03,723
ถ้าเคารพหลานจริง คุณต้อง
"ไม่เลย เธอทำให้ฉันกลัวไม่ได้สักนิด

222
00:12:03,806 --> 00:12:05,182
แต่ฉันเชื่อว่าเธอทำได้"

223
00:12:05,683 --> 00:12:07,935
"เพราะงั้นลองใหม่นะ"

224
00:12:08,853 --> 00:12:12,356
สำหรับฉัน กับองคชาติมันก็เหมือนกัน
ถ้าเคารพองคชาติจริงๆ

225
00:12:12,440 --> 00:12:15,192
มันต้องไม่ "ไหนโคย นี่โคย"

226
00:12:15,276 --> 00:12:18,362
ถ้าเคารพจริง มันต้องแบบนี้ "องคชาติ"

227
00:12:21,532 --> 00:12:24,368
ถ้าองคชาตินั่นเพียงพอ

228
00:12:24,452 --> 00:12:26,829
คำว่า "องคชาติ" ก็ควรจะเพียงพอ

229
00:12:27,329 --> 00:12:31,584
ถ้าองคชาติมันสามารถเซ็กซี่ได้
คำว่าองคชาติก็ควรจะเซ็กซี่ได้เหมือนกัน

230
00:12:31,667 --> 00:12:34,962
ในทางทฤษฎีมันเพียงพอ

231
00:12:35,045 --> 00:12:36,714
ในทางทฤษฎีมันพอ

232
00:12:36,797 --> 00:12:41,135
คุณอาจไม่เชื่อแต่ฉันชอบมันนะ
หลายครั้งหลายคราวฉันก็เข้าข้างมัน

233
00:12:41,719 --> 00:12:43,554
และฉันก็ทำอย่างสม่ำเสมอ

234
00:12:43,637 --> 00:12:46,474
ฉันก็เหมือนกับหนูในโบสถ์
ที่มุ่งหน้าหาเศษเวเฟอร์ในเช้าวันจันทร์

235
00:12:46,557 --> 00:12:47,391
นั่นแหละฉัน

236
00:12:47,975 --> 00:12:50,603
ฉันสูดดมกลิ่นและหวังถึงรสชาติของสวรรค์

237
00:12:51,854 --> 00:12:55,149
ถ้าเกิดว่าองคชาติมันไม่ได้เป็นโคยอันเบิ้มๆ

238
00:12:55,232 --> 00:12:57,818
ฉันคิดว่าฉันก็ควรแสดงกิริยาให้สมกับที่มันเป็น

239
00:12:57,902 --> 00:13:00,654
แต่ฉันก็ยังเข้าข้างมัน ฉันยังชอบมัน

240
00:13:00,738 --> 00:13:02,531
แล้วฉันมองมันดียังไง

241
00:13:02,615 --> 00:13:04,784
องคชาติเป็นยังไงสำหรับฉัน

242
00:13:08,037 --> 00:13:08,871
อืม…

243
00:13:09,747 --> 00:13:10,748
มันนุ่ม

244
00:13:12,750 --> 00:13:14,293
มันตอบสนองได้ แบบว่า…

245
00:13:16,045 --> 00:13:18,464
มันจะเด้งขึ้นมาภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง

246
00:13:18,547 --> 00:13:21,467
ฉันเลยคิดว่ามันมีจิตวิญญาณศิลปิน

247
00:13:22,802 --> 00:13:25,221
พอเห็นบางอย่างที่น่าสนใจ มันก็จะ…

248
00:13:31,560 --> 00:13:33,187
มันเปี่ยมไปด้วยแรงบันดาลใจ

249
00:13:34,438 --> 00:13:36,524
มันได้รับแรงบันดาลใจ

250
00:13:36,607 --> 00:13:40,903
สำหรับฉัน มันได้แรงบันดาลใจ
ไม่ใช่แค่แข็งตัวขึ้นมา

251
00:13:40,986 --> 00:13:44,406
ฉันคิดว่าคำว่า "แข็งตัว"
มันฟังดูเหมือนสิ่งก่อสร้างไปหน่อย

252
00:13:44,990 --> 00:13:47,493
อาคารนั้นมันไม่ควรเข้าไป มันไม่ปลอดภัย

253
00:13:47,576 --> 00:13:48,869
ไม่ได้มาตรฐานตามหลักเกณฑ์

254
00:13:50,454 --> 00:13:53,749
มันไม่เหมือนตึก มันไม่ได้ถล่ม มันแค่เหี่ยว

255
00:13:53,833 --> 00:13:55,167
เพิ่งได้บานก็เหี่ยวแล้ว

256
00:13:57,127 --> 00:14:01,298
องคชาติ มันบานแล้วก็เหี่ยวแล้วมันก็บานใหม่

257
00:14:01,382 --> 00:14:05,219
ไอ้ดอกไม้อมตะชนิดนี้
มันยืดก้านไปหาสิ่งที่หล่อเลี้ยงมัน

258
00:14:05,302 --> 00:14:06,887
เหมือนหันหน้ารับแดด

259
00:14:06,971 --> 00:14:09,849
มันเคลื่อนไหว มันเป็นพวกโรแมนติก

260
00:14:09,932 --> 00:14:11,642
มันโรแมนติกอย่างองอาจ

261
00:14:11,725 --> 00:14:14,520
มันรวบรวมพละกำลังแล้วยืดตัวออกไป

262
00:14:14,603 --> 00:14:17,898
จากส่วนที่เหลือของร่างกาย
แล้วมันก็วิงวอนร้องขอ

263
00:14:38,252 --> 00:14:39,086
"รักฉันสิ"

264
00:14:42,172 --> 00:14:43,507
"แตะฉันหน่อยเถอะ"

265
00:14:44,633 --> 00:14:45,759
"แตะฉัน"

266
00:14:46,260 --> 00:14:48,554
"เธอแตะฉัน ฉันแตะเธอ"

267
00:14:50,222 --> 00:14:52,182
"เร็วสิ ฉันมีเวลาแค่นาทีเดียว"

268
00:14:54,310 --> 00:14:57,688
ขณะเดียวกันคนชอบบอกว่าช่องคลอดคือดอกไม้

269
00:14:57,771 --> 00:15:00,733
ช่องคลอดคือกุหลาบ กลีบกุหลาบ

270
00:15:01,317 --> 00:15:03,235
ฉันชอบคำเปรียบเปรยนั้น

271
00:15:03,319 --> 00:15:06,363
พวกเขาจะบอกว่าช่องคลอดมันสวยงาม
ซึ่งฉันก็เห็นด้วย

272
00:15:06,864 --> 00:15:08,824
แต่ถ้ามีใครสักคนให้กุหลาบฉันช่อหนึ่ง

273
00:15:08,908 --> 00:15:10,659
และมีดอกหนึ่งที่เหมือนช่องคลอดของฉัน

274
00:15:11,911 --> 00:15:14,246
ฉันคงคิดว่า "ต้องมีใครเหยียบกุหลาบดอกนี้แน่"

275
00:15:15,748 --> 00:15:17,791
มันร่วงจากช่อ แล้วมีคนไปเหยียบมัน

276
00:15:17,875 --> 00:15:21,003
แล้วคนคนนั้นก็คิดทำลายหลักฐาน
ด้วยการเขี่ยมันเข้ารอยแตกของกำแพงไป

277
00:15:21,086 --> 00:15:24,506
แต่มันก็เข้าไปได้ไม่หมด ใช่ไหมล่ะ ไม่

278
00:15:25,049 --> 00:15:26,967
ทำไมกลีบมันถึงได้หนาอย่างนี้

279
00:15:29,178 --> 00:15:31,889
ช่องคลอดเป็นสิ่งสวยงาม

280
00:15:31,972 --> 00:15:35,851
แต่คุณต้องมีสายตากวีและเอี้ยวตัวมองนิดหน่อย

281
00:15:35,935 --> 00:15:38,145
ฉันจะเข้าไปดีไหม ให้โอกาสหน่อยก็ได้

282
00:15:39,271 --> 00:15:42,274
สำหรับฉัน ช่องคลอด ช่องคลอดของฉัน

283
00:15:42,358 --> 00:15:45,986
มันงดงามแบบเดียวกับที่ธงขาดรุ่งริ่งมันงดงาม

284
00:15:48,197 --> 00:15:52,743
ขอบหลุดลุ่ยของมันเล่าเรื่องราว
เมื่ออุดมคติได้มาพบกับความเป็นจริง

285
00:15:55,037 --> 00:15:59,375
สำหรับฉัน ช่องคลอดมันสวยงาม
เหมือนที่เบอร์เกอร์มันสวยงาม

286
00:16:00,167 --> 00:16:03,337
เบอร์เกอร์ที่มีไส้เฉพาะตัว

287
00:16:03,420 --> 00:16:06,340
ห่อด้วยกระดาษฟอยล์มันๆ และหยึกหยัก

288
00:16:06,423 --> 00:16:10,010
จากนั้นพวกเขาก็หั่น
ฉันชอบตอนที่พวกเขาห่อมันแล้วหั่น

289
00:16:10,803 --> 00:16:11,804
แล้วมันก็เป็นแบบนี้

290
00:16:11,887 --> 00:16:15,057
คุณจะเห็นแต่ละชั้น
ผิวสัมผัสหลายแบบที่ถูกบีบอัดเข้าด้วยกัน

291
00:16:15,140 --> 00:16:18,936
มันมีความเสี่ยงที่จะหก
มีความเสี่ยงที่ไส้จะหลุดออกมา

292
00:16:19,019 --> 00:16:20,854
แต่มันก็ไม่หลุด

293
00:16:22,815 --> 00:16:24,900
ช่องคลอดคือเบอร์เกอร์ที่ไส้ไม่หลุด

294
00:16:26,944 --> 00:16:28,445
องคชาติคือดอกไม้

295
00:16:28,946 --> 00:16:32,950
ฉันอาจออกตัวแรงไปหน่อย
แต่ฉันคิดว่าองคชาติคือสัญลักษณ์ความเป็นหญิง

296
00:16:34,660 --> 00:16:36,662
อย่างน้อยมันก็คือส่วนที่เป็นหญิงที่สุด

297
00:16:36,745 --> 00:16:37,913
บนร่างกายของแฟนฉัน

298
00:16:37,997 --> 00:16:39,957
ถ้าเกิดแฟนฉันอาบน้ำเสร็จแล้วออกมา

299
00:16:40,040 --> 00:16:43,002
และบอกว่า "หาผู้หญิงในตัวชายคนนี้หน่อย"

300
00:16:45,087 --> 00:16:47,798
มันคงเป็นเกมที่แปลก แต่ฉันก็มีคำตอบทันที

301
00:16:47,881 --> 00:16:49,216
มันไม่ใช่ไหล่

302
00:16:50,009 --> 00:16:52,136
ฉันจะตอบว่า "เจอแล้ว นั่นเธอไง ซูซาน"

303
00:16:52,219 --> 00:16:54,346
ชื่อซูซานมันผุดขึ้นมาในหัวฉันทันที

304
00:16:54,430 --> 00:16:58,434
องคชาติของเขาคือซูซาน
แต่พอย้อนนึกดู มันก็เป็นซูซานทุกแท่ง

305
00:16:58,517 --> 00:17:01,854
พวกมันคือซูซาน เจอรัลดีน วาเนสซ่า

306
00:17:02,771 --> 00:17:04,773
ฉันกำลังบอกว่าองคชาติคือเด็กผู้หญิงใช่ไหม

307
00:17:04,857 --> 00:17:07,526
ถ้าคุณเป็นผู้ชายที่ไม่ชอบแนวความคิดนี้

308
00:17:07,609 --> 00:17:09,653
งั้นก็ใช่ค่ะ ฉันพูดแบบนั้นแหละ

309
00:17:10,571 --> 00:17:14,158
ไอ้ลักษณะผู้หญิงตามความคิดแบบเหมารวมน่ะ

310
00:17:14,241 --> 00:17:16,535
มันเป็นคำพรรณนาถึงองคชาติที่ดีมาตลอด

311
00:17:16,618 --> 00:17:19,913
กับผู้หญิง มันไม่ยุติธรรม
แต่มันอธิบายถึงองคชาติได้เป๊ะมาก

312
00:17:20,497 --> 00:17:23,042
พวกมันละเอียดอ่อน มีปฏิกิริยาตอบสนองเสมอ

313
00:17:23,125 --> 00:17:26,045
พวกมันโลภมาก พวกมันจู้จี้
ตอนกลางคืนก็ชอบสะกิด

314
00:17:26,128 --> 00:17:27,421
"ฮัลโหล ตื่นอยู่ไหม"

315
00:17:27,504 --> 00:17:29,715
"ฉันตื่นอยู่ ฉันคิดว่าเราตื่นกันทั้งคู่"

316
00:17:31,258 --> 00:17:33,927
องคชาติละเอียดอ่อน องคชาติจู้จี้จุกจิก

317
00:17:34,011 --> 00:17:35,721
องคชาติคือจอมดราม่าตัวแม่

318
00:17:35,804 --> 00:17:39,558
เป็นสุดยอดจอมดราม่าตัวแม่
นาทีหนึ่ง มันทำตัวสนุกสุดเหวี่ยง

319
00:17:40,309 --> 00:17:44,021
พริบตาเดียวมันก็ล้มลงไปนอนหน้างอ
อยู่บนโซฟาที่มีพนักหนุนหัว

320
00:17:45,147 --> 00:17:48,192
ซึ่งก็คือต้นขาด้านใน รอให้คนสังเกตเห็น

321
00:17:48,275 --> 00:17:49,777
ว่าเธอกำลังไม่พอใจ

322
00:17:52,321 --> 00:17:55,282
จะไปโกรธเธอก็ไม่ได้
เธอไม่ได้โวยวาย แค่หลบฉากออกจากห้องไป

323
00:17:55,365 --> 00:17:57,701
ฉันไม่ได้ทำหน้าแหยง หน้าฉันก็เป็นแบบนี้

324
00:17:58,911 --> 00:18:00,621
คุณแต่งงานกับหน้าแบบนี้แหละ

325
00:18:01,663 --> 00:18:06,001
การถึงจุดสุดยอดขององคชาติ
ก็มีลักษณะเหมือนคนสติแตก

326
00:18:07,044 --> 00:18:10,672
มันเหมือนโรคประสาทฮิสทีเรีย
ที่เกิดขึ้นบนโซฟาของฟรอยด์

327
00:18:10,756 --> 00:18:12,466
ตอนช่วงต้นศวรรษ

328
00:18:12,549 --> 00:18:15,010
การถึงจุดสุดยอด มันเหมือนการเผยความจริง

329
00:18:15,094 --> 00:18:18,013
การโพล่งออกมาอย่างน่ากลัว "ฉันฆ่าพ่อตัวเอง"

330
00:18:20,099 --> 00:18:23,435
มันเหมือนอบิเกลตอนขึ้นศาล
ในบทละครเรื่องหมอผีครองเมือง

331
00:18:24,561 --> 00:18:26,230
"ฉันเห็นกู๊ดดี้ ออสเบิร์นอยู่กับปีศาจ"

332
00:18:26,313 --> 00:18:28,857
และทุกคนก็ต้องรับมือกับมัน

333
00:18:28,941 --> 00:18:31,235
ท่าทีของแม่ฉันในวันรวมญาติ

334
00:18:31,318 --> 00:18:33,821
แม่นึกจะพูดบางอย่างแต่ก็รู้ตัวว่าไม่ควรพูด

335
00:18:33,904 --> 00:18:37,533
แม่พยายามกดมันเอาไว้
แต่ถ้าไม่พูด แม่ก็ไม่มีทางโล่งใจ

336
00:18:37,616 --> 00:18:39,034
ฉันเห็นแม่เดินมา

337
00:18:40,119 --> 00:18:43,038
"ไม่เศร้าเหรอที่ไม่มีลูก" แม่เซ็งฉันนี่เอง

338
00:18:44,123 --> 00:18:46,333
แม่รู้สึกดีขึ้น และมันก็ยุติธรรมดี

339
00:18:46,416 --> 00:18:49,503
ฉันให้สมุดบันทึกแม่ทุกคริสต์มาส
แต่ฉันนี่แหละสมุดบันทึก

340
00:18:49,586 --> 00:18:50,462
แต่ไม่เป็นไร

341
00:18:51,755 --> 00:18:52,589
ไม่เป็นไร

342
00:18:53,090 --> 00:18:57,261
แต่ไม่ค่ะ ฉันรู้สึกว่าการถึงจุดสุดยอดของฉัน
มันไม่ได้เป็นแบบเดียวกัน

343
00:18:57,344 --> 00:19:00,639
ฉันรู้สึกว่าการถึงจุดสุดยอดของฉัน
มันกล้าหาญและเสียสละ

344
00:19:00,722 --> 00:19:03,058
มันมีความเป็นทหารกล้าอยู่ในนั้น

345
00:19:04,059 --> 00:19:07,104
การถึงจุดสุดยอดของฉัน
มันเหมือนกับว่า "ทุกคนหนีไป"

346
00:19:07,187 --> 00:19:10,399
"ฉันจะโดดเข้าใส่ระเบิด
และใช้ร่างกายรับแรงระเบิด"

347
00:19:13,402 --> 00:19:16,655
แต่จากนั้นในวินาทีที่ความสุขระเบิดตูมออก

348
00:19:16,738 --> 00:19:19,867
ช่องคลอดอันซับซ้อนกลับไม่ระเบิด

349
00:19:19,950 --> 00:19:21,285
นึกออกไหม มันเอาอยู่

350
00:19:23,370 --> 00:19:25,414
มันเอาอยู่ มันมีความเป็นชายเต็มเปี่ยม

351
00:19:26,039 --> 00:19:28,876
มันเยือกเย็น เป็นอุดมคติ แค่เต้นตุบๆ

352
00:19:29,960 --> 00:19:33,088
มันทำหน้าที่ในแบบไอโซเมตริก
โอบรับไว้อย่างเข้มแข็ง

353
00:19:33,172 --> 00:19:35,883
เหมือนไวกิ้งพิงหลังกับต้นไม้หลังจบศึก

354
00:19:35,966 --> 00:19:39,636
ปล่อยหัวใจเต้นไปตามจังหวะกลองรบ
ที่ค่อยๆ เงียบหาย

355
00:19:40,637 --> 00:19:44,349
องคชาติเป็นอวัยวะตรงหว่างขา

356
00:19:44,433 --> 00:19:46,685
ที่มีความอ่อนแอมากกว่า

357
00:19:46,768 --> 00:19:51,190
เพราะงั้นฉันถึงไม่เคยเข้าใจว่า
ทำไมมันไม่หดกลับเข้าไปในร่างกายซะเลย

358
00:19:52,024 --> 00:19:54,151
หลังจากที่ทำอะไรเสร็จแล้ว

359
00:19:54,234 --> 00:19:56,612
ฉันคิดแบบนี้ตลอด
"เดี๋ยวนะ ทำไมฉันยังเห็นแกอยู่ล่ะ"

360
00:19:57,112 --> 00:19:59,072
"แกมันอ่อนแอ กลับบ้านไปซะ"

361
00:19:59,156 --> 00:20:02,409
"อยู่ข้างนอกในสภาพนั้นมันไม่ปลอดภัย
เพราะงั้นถอยกลับไปเถอะ"

362
00:20:02,492 --> 00:20:04,828
"ถอยกลับไป"

363
00:20:05,746 --> 00:20:08,081
บางครั้งฉันก็รู้สึกว่ามันเหมือนหุ่นมือในละครหุ่นมือ

364
00:20:08,165 --> 00:20:09,583
มันออกฉากมาแสดง

365
00:20:09,666 --> 00:20:11,043
แต่หลังจากที่มันแสดงจบ

366
00:20:11,126 --> 00:20:13,212
มันดันไม่ออกไปอยู่หลังเวที

367
00:20:13,295 --> 00:20:15,464
มันห้อยต่องแต่งอยู่ตรงขอบหน้าเวที

368
00:20:16,215 --> 00:20:18,634
ห้อยเหมือนตายแล้ว ทำให้เด็กๆ กลัว

369
00:20:18,717 --> 00:20:20,969
ขณะที่โชว์ก็ดำเนินต่อไป

370
00:20:21,053 --> 00:20:23,096
คุณจะคิดในใจ "เราไม่ควรเห็น

371
00:20:23,180 --> 00:20:24,598
ตัวละครตัวนั้นแล้วนะ"

372
00:20:24,681 --> 00:20:27,851
และคุณก็จะหวังให้มีใครดึงมันกลับเข้าไปข้างหลัง

373
00:20:27,935 --> 00:20:31,313
หรือไม่ก็ให้หุ่นตัวอื่นเอาการตายของมัน
เข้ามาใส่ในเรื่อง

374
00:20:33,440 --> 00:20:36,693
ความอ่อนแอขององคชาติ
เป็นเรื่องที่ฉันรู้มานานแล้ว

375
00:20:36,777 --> 00:20:41,198
ตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วล่ะ อายุ 11 มั้ง
ตอนที่ฉันเริ่มอ่านบทความในนิตยสาร

376
00:20:41,281 --> 00:20:43,575
ที่หน้าปกพาดหัวว่า "วิธีทำให้หนุ่มของคุณฟิน"

377
00:20:43,659 --> 00:20:45,994
บทความนี้มาทุกเดือนและฉันก็จะอ่านเพื่อดูว่า

378
00:20:46,078 --> 00:20:47,496
มันมีอะไรใหม่บ้างไหม

379
00:20:48,288 --> 00:20:50,499
และทุกครั้งมันก็จะมาเป็นลิสต์ขั้นตอน

380
00:20:50,582 --> 00:20:53,043
ทำยังไงองคชาติที่นุ่มนิ่มถึงจะไม่เจ็บ

381
00:20:53,126 --> 00:20:54,169
นึกออกไหม

382
00:20:54,253 --> 00:20:57,297
ฉันจำได้ดีเลย มันบอกว่า
"เราต้องระวังที่ส่วนปลาย"

383
00:20:57,381 --> 00:20:59,174
"มันไวสัมผัสมาก"

384
00:20:59,758 --> 00:21:03,971
"มันไม่มีส่วนไหนในร่างกายอีกแล้ว
ที่จะไวสัมผัสเท่ากับปลายองคชาติ"

385
00:21:04,054 --> 00:21:05,764
และฉันก็แบบ "ให้ตาย"

386
00:21:06,556 --> 00:21:07,933
ทั้งที่เป็นส่วนซึ่งไวสัมผัสมาก

387
00:21:08,016 --> 00:21:12,437
แต่มันดันเป็นส่วนแรกที่ฉันจะเจอตอนเข้าไป

388
00:21:12,521 --> 00:21:16,149
ฉันต้องระวังตอนทิ้งตัวเพราะมันไวสัมผัสที่สุดไหม

389
00:21:16,233 --> 00:21:19,361
ถ้ามันเป็นสมบัติต้องถนอม
ทำไมไม่ฝังไว้ในส่วนลึกของปราสาทล่ะ

390
00:21:20,821 --> 00:21:23,532
ฉันคิดว่า "โอเค
พอผ่านส่วนหัวที่ไวสัมผัสนั่นแล้ว"

391
00:21:23,615 --> 00:21:26,285
พอถึงตรงแท่ง ฉันน่าจะผ่อนคลายได้

392
00:21:26,368 --> 00:21:28,912
คำว่าแท่งฟังดูแข็งแรงดี
แต่ไม่ มันมีคำเตือนติดไว้

393
00:21:28,996 --> 00:21:32,708
แท่งนั่นมีจุดไม่พึงประสงค์อยู่
คือผิวมันบางและละเอียดอ่อน

394
00:21:33,250 --> 00:21:36,211
ฉันควรใช้นิ้วที่แรงน้อยที่สุดทาครีมทาตาให้มันไหม

395
00:21:37,337 --> 00:21:39,423
ทาแล้วตบแปะๆ

396
00:21:39,506 --> 00:21:42,551
จากนั้นก็ไข่ ไข่ที่มีเรื่องราว

397
00:21:43,176 --> 00:21:46,805
ไข่ที่มีเรื่องเล่าขานไม่รู้จบ
ความผิดพลาดทั้งหลายที่อาจเกิดกับมัน

398
00:21:46,888 --> 00:21:49,683
และนั่นจะเป็นความผิดเรา
ตำนานไข่เขียวนั่นไงล่ะ

399
00:21:50,267 --> 00:21:53,186
ในแต่ละวัฒนธรรมมันอาจแตกต่าง
แต่สาระสำคัญเหมือนกันเสมอ

400
00:21:53,270 --> 00:21:56,398
ถ้าคุณเป็นสาเหตุของการแข็งตัว

401
00:21:56,481 --> 00:21:59,276
คุณก็ต้องสนองการแข็งตัวที่คุณทำให้เกิดให้ได้

402
00:21:59,359 --> 00:22:02,237
เวลาผ่านไปเร็วมาก
และในไม่ช้า ไข่ที่อยู่ด้านล่างนั่น

403
00:22:02,321 --> 00:22:05,699
มันอาจจะเขียว และฉันก็ไม่เคยรู้ชัดว่า
หลังจากนั้นมันเกิดอะไร

404
00:22:06,950 --> 00:22:09,619
ที่ฉันรู้ชัดคือฉันกลายเป็นนังแม่มดไปแล้ว

405
00:22:10,912 --> 00:22:13,040
แม่มดที่เสกให้ไข่กลายเป็นสีเขียว

406
00:22:13,123 --> 00:22:17,127
มันไม่เคยเป็นภัยคุกคาม
ที่กระตุ้นอารมณ์ทางเพศของฉันเลย

407
00:22:17,210 --> 00:22:18,211
ภัยไข่เขียว

408
00:22:18,295 --> 00:22:21,423
ไอ้ที่แบบว่า "ใครก็ได้ช่วยทำอะไรสักทีเถอะ

409
00:22:21,506 --> 00:22:25,594
ชักให้แตกสักที
เพราะไม่งั้นฉันต้องเจ็บข้างล่างนั่นแน่"

410
00:22:26,303 --> 00:22:29,848
มันเปลี่ยนให้คุณกลายเป็นเด็กน้อย
และเปลี่ยนฉันให้เป็นแม่เด็กตอนทำกิจกรรม

411
00:22:29,931 --> 00:22:32,309
ฉันต้องระวังอาการป่วยที่อาจเกิดขึ้นกับคุณได้

412
00:22:32,392 --> 00:22:34,561
เพราะมันอาจต้องพึ่งคนทั้งหมู่บ้าน

413
00:22:37,147 --> 00:22:41,026
การช่วยตัวเองไม่ได้ของไข่เขียว
คือสิ่งที่ทำให้ฉันแหยง

414
00:22:41,902 --> 00:22:45,822
การไม่ยอมปลดปล่อยตัวเองน่ะ
ถ้าเกิดฉันปวดฉี่ไม่ไหวแล้ว

415
00:22:45,906 --> 00:22:48,909
ฉันคงไม่ยืนบ่นหรอกว่า
"ทำไมไม่มีใครทุบท้องน้อยฉัน

416
00:22:48,992 --> 00:22:50,744
ให้ฉี่มันราดออกมา"

417
00:22:50,827 --> 00:22:52,788
ฉันคงขอตัวแล้วก็ไปฉี่

418
00:22:52,871 --> 00:22:55,957
แต่ไข่เขียวมันแบบว่า…

419
00:22:56,041 --> 00:22:57,125
"ไม่เอา"

420
00:22:57,209 --> 00:22:58,502
"ผมไม่ทำหรอก"

421
00:22:59,002 --> 00:23:01,380
"ไม่" มันเหมือนเด็กง่วงแต่ไม่ยอมนอน

422
00:23:01,463 --> 00:23:03,423
"ไม่ ผมไม่ทำ ให้แม่ทำคนเดียว"

423
00:23:05,509 --> 00:23:07,177
"ต้องให้แม่ทำให้จู๋ผมเรอออกมา"

424
00:23:08,553 --> 00:23:09,971
มันคือการเรอของจู๋

425
00:23:11,473 --> 00:23:13,850
ถ้าเรื่องไข่เขียวมันจริง
การทำให้เรอก็คือการปลดปล่อย

426
00:23:13,934 --> 00:23:16,353
รู้ไหม บางครั้งฉันก็ใช้คำเปรียบเปรยที่เกินจริง

427
00:23:16,436 --> 00:23:17,604
เพื่อให้มันสนุกขึ้น

428
00:23:18,814 --> 00:23:20,774
แต่เมื่อกี้ไม่ใช่ เมื่อกี้มันเป๊ะแล้ว

429
00:23:23,276 --> 00:23:26,988
การโดนตำหนิเรื่องฟันก็เริ่มตั้งแต่ยังเด็ก
ไอ้การบอกว่า "ถ้าเธอมีฟันเต็มปาก

430
00:23:27,072 --> 00:23:30,283
อย่าเข้าไปในห้องที่องคชาติอยู่ มันไม่ปลอดภัย

431
00:23:31,326 --> 00:23:33,745
ต่อองคชาตินั่น
ทำไมต้องทำให้องคชาติไม่ปลอดภัยด้วย

432
00:23:33,829 --> 00:23:35,163
นังปีศาจมีฟัน"

433
00:23:35,247 --> 00:23:39,626
เธอตั้งใจอะไรกันแน่
เธอตั้งใจจะอมนกเขาแล้วใช้ฟันขูดเหรอ

434
00:23:39,709 --> 00:23:41,169
คิดจะทำงั้นเหรอ

435
00:23:41,253 --> 00:23:44,506
ปีศาจฟันขูดนกเขา
นี่น่าจะเป็นนิทานกริมม์อีกเรื่อง

436
00:23:45,674 --> 00:23:48,802
และมันก็เป็นแนวความคิดสำคัญ
ตอนฉันเรียนม.ปลาย

437
00:23:49,803 --> 00:23:52,264
ครั้งแรกที่ฉันเข้าใจเรื่องนี้ในทางปฏิบัติ

438
00:23:52,347 --> 00:23:54,933
ว่าฟันของฉันเป็นอันตรายต่อองคชาติ

439
00:23:55,016 --> 00:23:58,478
ตอนนั้นฉัน 12 ฉันอยู่ที่บ้านเพื่อนสนิท
หลังเลิกเรียน ตอนนั้นมีฉัน

440
00:23:59,062 --> 00:24:00,981
มีเพื่อนสนิทฉันที่อายุ 12 เหมือนกัน

441
00:24:01,064 --> 00:24:04,609
กับพี่สาวเธอที่อายุ 16
และเพื่อนซี้พี่สาวเธอที่ก็อายุ 16

442
00:24:04,693 --> 00:24:08,071
ความสัมพันธ์ของเราที่นั่นเป็นแบบแหงนหน้ามอง

443
00:24:08,155 --> 00:24:10,198
ฉันรู้สึกมาตลอดว่าคนที่ฉันต้องแหงนมอง

444
00:24:10,282 --> 00:24:12,409
คือคนที่ฉันขอความรู้จริงๆ ได้

445
00:24:13,452 --> 00:24:16,121
ฉันรู้ทุกอย่างที่คนที่สูงกว่า
รู้มาจากคนที่ต้องแหงนมอง

446
00:24:16,204 --> 00:24:18,915
ภูมิปัญญาที่ส่งต่อในแนวทแยงมุม

447
00:24:18,999 --> 00:24:21,960
คุณจะคิดว่า "ดีจังที่วันนี้ฉันอยู่ที่นี่
มันจะได้ไม่ต้องเป็นแบบนั้น"

448
00:24:22,043 --> 00:24:24,045
เธอน่าจะรู้ว่าเธอมีหน้าที่ต้องสอน

449
00:24:24,588 --> 00:24:26,339
เพราะเธอบอกกับเราว่า

450
00:24:26,423 --> 00:24:29,342
"เอาล่ะ ฉันคงต้องสาธิต
วิธีการอมนกเขาให้พวกเธอดูหน่อย

451
00:24:29,426 --> 00:24:32,596
เพราะถึงวันหนึ่งพวกเธอก็ต้องรู้
และฉันอมนกเขาเก่งตัวแม่ด้วย"

452
00:24:32,679 --> 00:24:33,847
เธอพูดแบบนั้น

453
00:24:35,432 --> 00:24:39,603
เธอเอาแตงกวาออกมาจากตู้เย็น
ห่อมันด้วยกระดาษแก้ว

454
00:24:39,686 --> 00:24:41,980
เพราะเธอยังคำนึงถึงมื้อค่ำ ซึ่งฉันก็ขอบคุณ

455
00:24:43,482 --> 00:24:46,151
แล้วเธอก็เริ่มสาธิตกับแตงกวา

456
00:24:46,234 --> 00:24:48,987
ฉันไม่รู้ว่าในชีวิตนี้
มีใครที่ทำอะไรเป็นเพราะดูการสาธิตบ้าง

457
00:24:49,070 --> 00:24:51,698
ไม่ว่าจะในบริบทไหน มันไม่ช่วยอะไรฉันเลย

458
00:24:51,781 --> 00:24:56,328
สมมติคุณดูครูศิลปะสอนวาดรูป
คุณจะคิดว่า "เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณได้เป็นครู

459
00:24:57,662 --> 00:24:58,872
คุณเก่งมาก

460
00:25:00,332 --> 00:25:03,919
ทีนี้เราไปที่ผ้าใบของเราได้ยัง
จะได้เริ่มวาดอะไรน่าขายหน้าสักที"

461
00:25:04,002 --> 00:25:04,961
นึกออกไหม

462
00:25:05,045 --> 00:25:08,507
เธอเริ่มสาธิตกับแตงกวา
แต่ในหัวฉัน ฉันยังติดอยู่กับคำที่เธอพูด

463
00:25:08,590 --> 00:25:11,301
"อมนกเขาเก่งตัวแม่"
ฉันยังติดใจกับท่าทีที่เธอพูด

464
00:25:11,384 --> 00:25:14,596
เพราะเธอแค่พูดมันออกมา
แต่ละคำเสียงดังฟังชัด

465
00:25:14,679 --> 00:25:16,556
เธอไม่ได้ทำหน้าให้เรารู้ว่า

466
00:25:16,640 --> 00:25:18,892
เธอตั้งใจจะพูดให้มันตลกหรือฟังดูยิ่งใหญ่

467
00:25:18,975 --> 00:25:22,395
ไม่ เธอแค่พูดเฉยๆ แล้วก็เริ่มสาธิตอย่างมั่นใจ

468
00:25:22,479 --> 00:25:25,357
และฉันก็มีคำถามมากมาย
แต่บอกไว้ก่อนเลย ฉันไม่ได้ถามไป

469
00:25:26,066 --> 00:25:28,568
คำถามแรกก็คือ "ใครเป็นคนบอกเหรอ"

470
00:25:28,652 --> 00:25:30,779
แต่ฉันจะไม่ถามหรอก โอเคนะ

471
00:25:30,862 --> 00:25:33,823
ฉันไม่ได้กะพริบตาด้วยซ้ำ
ตอนที่เธอบอกว่าอมนกเขาเก่งตัวแม่

472
00:25:34,324 --> 00:25:37,827
เพราะกับคนดีๆ ในชีวิต
นั่นคือมารยาทที่เราจะมีให้กับพวกเขาได้

473
00:25:38,328 --> 00:25:40,705
ถ้าพวกเขาพูดอย่างนั้นและทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

474
00:25:41,623 --> 00:25:44,000
ถ้าพวกเขาเรียกตัวเองด้วยความมั่นใจ

475
00:25:44,084 --> 00:25:46,378
ก็ยอมๆ เชื่อไปเถอะ ฉันหมายถึง…

476
00:25:47,170 --> 00:25:50,257
อย่าทำเหมือนคุณยอมเชื่อแต่แสดงท่าทีให้รู้ว่า

477
00:25:50,340 --> 00:25:52,634
คุณไม่ได้เชื่อ อย่างเช่นกะพริบตาถี่ๆ

478
00:25:52,717 --> 00:25:55,136
ไม่ จ้องตาเขาไว้ ทำเหมือนเชื่อเต็มประดา

479
00:25:56,304 --> 00:25:58,348
มันเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมากๆ

480
00:25:58,431 --> 00:26:00,392
มีบางครั้งที่ฉันพูดชื่อตัวเองและจะคิดว่า

481
00:26:00,475 --> 00:26:02,102
"ฉันพูดถูกไหมนะ"

482
00:26:04,521 --> 00:26:07,774
มันต้องมั่นใจถึงจะพูดอะไรแบบนั้นได้

483
00:26:07,857 --> 00:26:10,610
แบบว่าว้าว มันเหมือนการสถาปนาตัวเอง

484
00:26:10,694 --> 00:26:13,280
มันทำให้ฉันทั้งประทับใจและงงงวย

485
00:26:13,363 --> 00:26:16,783
ในชีวิตนี้ สิ่งที่ฉันพยายามจะทำเสมอก็คือ

486
00:26:16,866 --> 00:26:18,493
ตั้งแง่กับตัวเองอย่างรอบคอบ

487
00:26:18,577 --> 00:26:22,414
จะได้ไม่ต้องมั่นใจในตัวเองแบบโง่ๆ

488
00:26:22,497 --> 00:26:24,791
การมั่นใจในตัวเองเป็นแนวคิดที่ดี

489
00:26:24,874 --> 00:26:27,127
แต่มันก็มีความเสี่ยงอยู่

490
00:26:27,627 --> 00:26:29,170
ฉันกลัวว่าถ้าฉันมั่นใจ

491
00:26:29,254 --> 00:26:32,007
ฉันอาจจะกลายเป็นนังโง่คูณสอง

492
00:26:33,008 --> 00:26:35,719
โอเค ถ้าฉันชอบตัวเอง ฉันอาจจะรู้สึกดี

493
00:26:35,802 --> 00:26:37,429
แต่ถ้าฉันคิดผิดเรื่องตัวเองล่ะ

494
00:26:38,013 --> 00:26:40,473
ถ้าเกิดฉันกับตัวฉันอีกคนเป็นคนโง่

495
00:26:40,557 --> 00:26:43,893
ที่เอาแต่ยินดีกับตัวเองล่ะ
"เธอเก่งสุดแล้ว ไม่มีใครเหมือนเรา"

496
00:26:43,977 --> 00:26:44,936
"เรามันยอดเยี่ยม"

497
00:26:45,729 --> 00:26:48,607
สำหรับฉัน มันปลอดภัยกว่า
ถ้าฉันจะไปยืนหน้ากระจกห้องน้ำ

498
00:26:48,690 --> 00:26:51,484
มองดูคนในกระจกและด่าคนคนนั้น

499
00:26:51,568 --> 00:26:53,737
"แกมันโง่" แบบนั้นถึงพวกเขาจะโง่

500
00:26:53,820 --> 00:26:56,865
แต่อย่างน้อยฉันที่อยู่อีกฟากของกระจก
ก็คือคนที่ดูคนโง่ออก

501
00:26:58,116 --> 00:27:00,493
ทีนี้ฉันก็จะไม่ใช่คนโง่คูณสองแล้ว

502
00:27:00,577 --> 00:27:02,954
ฉันเป็นทั้งคนโง่และคนที่รู้ตัวดี

503
00:27:03,580 --> 00:27:05,540
เป็นทั้งคนโง่และคนที่ขอโทษแทนคนโง่

504
00:27:05,624 --> 00:27:08,543
ทีนี้คู่หูของฉันก็ยังจะเหลือศักดิ์ศรี 50 เปอร์เซ็นต์

505
00:27:08,627 --> 00:27:11,338
นึกออกไหม ถ้าคุณแยกร่างเป็นสอง
และคุณเกลียดตัวเอง

506
00:27:11,421 --> 00:27:14,090
คุณก็รับประกันศักดิ์ศรีได้ 50 เปอร์เซ็นต์

507
00:27:14,174 --> 00:27:16,509
ไม่งั้นคุณก็ต้องเสี่ยงดวงระหว่างศูนย์กับร้อย

508
00:27:16,593 --> 00:27:21,556
เห็นไหมว่าคณิตศาสตร์แห่งการเกลียดตัวเอง
มันไร้ข้อกังขาขนาดไหน

509
00:27:23,808 --> 00:27:26,978
แต่การตั้งตัวเองเป็นตัวแม่แห่งการอมนกเขา

510
00:27:27,062 --> 00:27:27,937
ฉันยอมก็ได้

511
00:27:29,689 --> 00:27:31,358
สาวที่ตั้งตัวเป็นตัวแม่แห่งการอมนกเขา

512
00:27:31,441 --> 00:27:34,736
สอนฉันสองสามเรื่อง
ฉันยังจำได้หลังจากผ่านมาหลายปี

513
00:27:34,819 --> 00:27:36,780
อย่างแรกเป็นความคิดเห็นเฉพาะหน้า

514
00:27:36,863 --> 00:27:39,783
เธอบอกว่า "ถ้าอยากเล่นกับไข่ก็เล่นเลย"

515
00:27:40,325 --> 00:27:42,702
แล้วเธอก็ไม่พูดถึงมันอีก

516
00:27:44,412 --> 00:27:45,246
"ถ้าอยากเล่น"

517
00:27:46,039 --> 00:27:49,751
"ถ้าอยากเล่นกับไข่ก็เล่นเลย" ฉันยังคิดถึงมันอยู่

518
00:27:51,294 --> 00:27:54,005
ประมาณว่าถ้าเราใช้ปาก
แล้วเราอยากเล่นกับไข่มาก

519
00:27:54,089 --> 00:27:57,092
แต่เราไม่รู้ว่าเราเล่นได้ไหม
เธออยากให้เรารู้ว่า

520
00:27:57,175 --> 00:27:59,302
มันก็เหมือนของเล่นในแผนกกุมารเวชศาสตร์

521
00:27:59,386 --> 00:28:01,596
เชิญเลย เขาเตรียมไว้ให้เล่นอยู่แล้ว

522
00:28:02,764 --> 00:28:05,392
ถ้าเธอบอกว่าให้จั๊กจี้ไข่

523
00:28:05,475 --> 00:28:08,770
ฉันคงรู้ว่าต้องทำอะไร เพราะมันเจาะจง
แต่ให้เล่นกับมันเนี่ยนะ

524
00:28:08,853 --> 00:28:10,563
ให้เล่นเนี่ยนะ

525
00:28:10,647 --> 00:28:13,358
นั่นเป็นการกระทำที่ไม่ใส่ใจ
และต้องใช้สัญชาตญาณ

526
00:28:14,025 --> 00:28:16,986
แล้วเราจะใส่จิตวิญญาณการเล่นที่แท้จริง

527
00:28:18,780 --> 00:28:19,614
ตอนเล่นไข่ยังไง

528
00:28:21,241 --> 00:28:23,993
เพราะถ้าการเล่นกับไข่ของฉัน
มีสัญญาณว่าจะจำเจ

529
00:28:24,077 --> 00:28:26,538
ฉันคงทนไม่ได้ นึกออกไหม

530
00:28:26,621 --> 00:28:28,081
ไม่ มันคือการประดิษฐ์ประดอย

531
00:28:28,164 --> 00:28:31,543
ไม่ได้ สำหรับฉัน ชีวิตมีแต่สิ่งที่แท้กับไม่แท้

532
00:28:31,626 --> 00:28:34,003
นั่นเป็นหลักการที่ฉันยึดมาตั้งแต่แบเบาะ

533
00:28:34,087 --> 00:28:38,466
ฉันเป็นหนึ่งในทารกตัวจริงประจำวอร์ด

534
00:28:39,342 --> 00:28:41,261
พูดจริงๆ ที่นั่นมันมีแต่เปลือก

535
00:28:41,344 --> 00:28:43,430
เด็กคนอื่นๆ ทำเหมือนกับว่า
"ดูหนูสิ หนูเป็นเบบี๋"

536
00:28:43,513 --> 00:28:45,056
แต่ฉันไม่ ฉันก็แค่ใช้ชีวิตไป

537
00:28:47,225 --> 00:28:50,812
ของแท้หรือไม่แท้
จะดีจะร้ายนั่นก็เป็นหลักการที่ฉันยึด

538
00:28:50,895 --> 00:28:55,275
ฉันมีตัวอย่างนับไม่ถ้วน
ตัวอย่างที่ฉันเลือกเป็นของแท้

539
00:28:55,358 --> 00:28:56,609
ขณะที่คนอื่นไม่

540
00:28:56,693 --> 00:29:00,280
ฉันจะยกตัวอย่างจากตอนที่ฉันยังเด็ก
บางทีมันอาจทำให้คุณเห็นตัวเอง

541
00:29:00,363 --> 00:29:03,032
พวกเขาเคยให้เราเล่นเกม

542
00:29:03,116 --> 00:29:05,702
ในโรงยิม เราจะต้องเต้น
แล้วครูจะบอกให้ "หยุด"

543
00:29:05,785 --> 00:29:09,038
คุณต้องหยุดในท่าที่คุณอยู่
และถ้าทำไม่ได้ คุณต้องออกจากเกม

544
00:29:09,122 --> 00:29:12,000
นี่คือวิธีที่ฉันเล่นเกมในแบบที่ฉันเชื่อว่าเป็นของแท้

545
00:29:12,083 --> 00:29:15,086
ช่วยสั่งให้ฉันหยุดหลังจากเต้นไปสองสามวิฯทีนะ

546
00:29:15,170 --> 00:29:17,505
โอเค ขอบคุณ แค่คุณก็พอ

547
00:29:18,006 --> 00:29:19,716
นี่คือฉันที่เล่นเกมนั้นในโรงยิม

548
00:29:20,633 --> 00:29:21,468
หยุด

549
00:29:23,470 --> 00:29:24,971
นั่นแหละคือหยุดของแท้

550
00:29:26,181 --> 00:29:29,768
คุณเห็นฉันพยายามหยุดในท่าที่ฉันเต้นอยู่

551
00:29:30,894 --> 00:29:33,438
แต่บางครั้ง ฉันรู้ว่ามันไม่น่าตื่นเต้นอะไร

552
00:29:34,773 --> 00:29:36,941
บางครั้งฉันจะเห็นเด็กคนอื่นเล่นแบบนี้มากกว่า

553
00:29:37,025 --> 00:29:38,610
ช่วยฉันอีกครั้งนะ ขอบคุณ

554
00:29:40,612 --> 00:29:41,446
หยุด

555
00:29:47,243 --> 00:29:49,621
เด็กแบบนั้นทำให้ฉันขยะแขยง

556
00:29:52,248 --> 00:29:55,335
แบบนั้นมันปลอมชัดๆ

557
00:29:55,418 --> 00:29:57,462
ไม่ นั่นไม่ใช่การหยุด

558
00:29:57,545 --> 00:29:59,589
คุณไม่ได้หยุดในท่าที่คุณอยู่

559
00:29:59,672 --> 00:30:01,466
ไม่เลย

560
00:30:01,549 --> 00:30:05,178
ยิ่งกว่านั้น ไอ้ท่าที่ว่าเนี่ย
มันโผล่มาตอนไหนของการเต้น

561
00:30:05,261 --> 00:30:06,262
ไม่มี

562
00:30:06,763 --> 00:30:10,266
มีแต่ต้องหยุดแบบแท้จริง
ถึงธรรมดาและน่าเบื่อนี่แหละ

563
00:30:10,350 --> 00:30:12,811
แบบนี้ถึงจะเป็นผู้ใหญ่ ฉันไม่ชอบเลย

564
00:30:12,894 --> 00:30:15,396
ฉันไม่ชอบเลยสักนิด
ฉันพร้อมที่จะเป็นพยานไปตลอด

565
00:30:15,480 --> 00:30:16,981
ฉันจะบอกทุกคนอย่างนี้

566
00:30:17,732 --> 00:30:20,568
ฉันเล่าให้คุณฟัง คุณจะได้เข้าใจว่า

567
00:30:20,652 --> 00:30:24,864
ฉันยึดติดกับมาตรฐานที่โหดร้าย
ของความเป็นของแท้

568
00:30:24,948 --> 00:30:26,366
ฉันเลยอดถามไม่ได้ว่า

569
00:30:26,449 --> 00:30:30,995
"ทำยังไงถึงจะเป็นการเล่นกับไข่แบบของแท้"

570
00:30:32,539 --> 00:30:36,459
ฉันรู้ว่าฉันจะทำยังไง
ถ้าฉันมีส้มสองลูกอยู่ในถุงพลาสติก

571
00:30:36,543 --> 00:30:38,670
และฉันกำลังรอรถอยู่ที่ป้ายรถเมล์

572
00:30:42,257 --> 00:30:43,341
ฉันคงจะทำแบบนี้

573
00:30:43,842 --> 00:30:46,010
ใช่ค่ะ ฉันคงไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ

574
00:30:46,094 --> 00:30:48,054
ฉันจะเล่นไปเองแบบไม่รู้ตัว

575
00:30:48,638 --> 00:30:50,515
ฉันคงหมุนไปตามเข็มนาฬิกา

576
00:30:50,598 --> 00:30:52,767
ไม่ใช่เพราะตั้งใจ แต่ฉันแค่คงจะทำแบบนั้น

577
00:30:52,851 --> 00:30:55,770
หมุนไปถึงจุดที่รู้สึกได้ถึงพลังงานสะสม

578
00:30:55,854 --> 00:30:58,523
คิดว่าเราจะหมุนมันอีกสักรอบได้ไหมนะ

579
00:30:58,606 --> 00:31:00,358
แล้วฉันก็ นี่แหละๆ

580
00:31:00,441 --> 00:31:01,860
มันถึงเวลาแล้ว

581
00:31:01,943 --> 00:31:04,863
ฉันปล่อยให้มันหมุนกลับ นี่แหละเวลาที่เรารอคอย

582
00:31:06,281 --> 00:31:10,910
จิตวิญญาณความตื่นเต้นที่พุ่งทะยาน
สู่กาแล็กซีที่หมุนทวนเข็มนาฬิกา

583
00:31:11,494 --> 00:31:13,663
แต่ฉันจะไม่ทำแบบนั้นกับไข่ ไม่ค่ะ

584
00:31:14,163 --> 00:31:18,376
ฉันจะไม่หมุนมันแม้แต่นิดเดียว
ไม่งั้นคุณคงรู้ว่าฉันอยากทำอะไร

585
00:31:19,168 --> 00:31:21,379
ที่ฉันอยากทำแบบนั้น
มันไม่ใช่ความผิดฉันฝ่ายเดียว

586
00:31:21,462 --> 00:31:24,674
ฉันว่าลักษณะทางกายวิภาพของไข่มันท้าทายเรา

587
00:31:24,757 --> 00:31:28,136
ฉันคิดว่าคอของถุงไข่

588
00:31:28,219 --> 00:31:29,512
มันยาวพอ

589
00:31:29,596 --> 00:31:32,807
จนกระทั่งการมีอยู่ของมันทำให้เกิดเป็นคำถาม

590
00:31:32,891 --> 00:31:34,517
ว่ามันจะหมุนเกินรอบได้ไหม

591
00:31:36,436 --> 00:31:39,314
คงฟินน่าดูถ้าฉันหมุนมันสักรอบแล้วมันหมุนกลับมา

592
00:31:40,440 --> 00:31:41,566
ไม่ ฉันไม่รู้จะเล่นยังไง

593
00:31:41,649 --> 00:31:43,484
ฉันไม่รู้จะเล่นกับไข่ยังไง

594
00:31:43,568 --> 00:31:46,988
บางคนอาจบอกว่าฉันคิดมากไป
ฉันไม่เชื่อความคิดนั้น

595
00:31:47,488 --> 00:31:50,533
แต่ฉันไม่อยากดูเหมือนคนที่ไม่กล้าจับไข่

596
00:31:50,617 --> 00:31:52,994
คุณอยากรู้ไหมว่าฉันทำยังไง

597
00:31:53,077 --> 00:31:56,581
ประสบการณ์ส่วนตัวของฉันกับไข่มันไม่ดีเลยล่ะ

598
00:32:00,043 --> 00:32:01,502
ฉันยกมันขึ้นสองเซนฯ

599
00:32:03,463 --> 00:32:05,757
ฉันยกมันขึ้นมานิดหน่อย

600
00:32:05,840 --> 00:32:09,385
มันไม่ได้เซ็กซี่ แต่จะว่าฉันก็ไม่ได้ ฉันช่วยมันอยู่

601
00:32:09,469 --> 00:32:11,846
ฉันช่วยปลดปล่อยไข่

602
00:32:11,930 --> 00:32:14,599
จากแรงโน้มถ่วงที่มันแบกรับเป็นเวลาสองวิฯ

603
00:32:15,141 --> 00:32:18,561
และถ้าแบบนั้นมันไม่มีประโยชน์
ฉันก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว

604
00:32:18,645 --> 00:32:19,854
แต่ฉันก็รู้สึกอ่อนแอ

605
00:32:19,938 --> 00:32:23,024
รู้สึกเหมือนเด็กฝึกงานที่พยายามเพิ่มมูลค่าตัวเอง

606
00:32:24,567 --> 00:32:28,279
หาอะไรทำโดยที่ไม่ต้องรอให้สั่ง
มันเป็นความรู้สึกที่แย่มาก

607
00:32:28,363 --> 00:32:30,198
คุณอยากจะช่วยแต่มันไม่มีอะไรให้ช่วย

608
00:32:30,281 --> 00:32:32,158
เป็นความรู้สึกแปลกๆ แบบเดียวกัน

609
00:32:32,241 --> 00:32:35,286
กับตอนที่ฉันพยายามช่วยคนกลุ่มหนึ่งแบกของหนัก

610
00:32:35,370 --> 00:32:36,871
อย่างเช่นโต๊ะปิกนิก

611
00:32:36,955 --> 00:32:39,582
ฉันเข้าไปช่วยยกช้าไปหน่อย น้ำหนักมันกระจาย

612
00:32:39,666 --> 00:32:41,668
ไปหาคนอื่นๆ หมดแล้ว

613
00:32:41,751 --> 00:32:43,336
แล้วเราก็แค่วิ่งตามไป

614
00:32:43,419 --> 00:32:45,463
คุณไม่รู้สึกหนักด้วยซ้ำ คุณไม่มีทางจะหนัก

615
00:32:45,546 --> 00:32:48,591
ซ้ำร้าย คุณยังเล่นมุกระหว่างทาง
"วันนี้ฉันอู้ได้ง่ายๆ เลย

616
00:32:48,675 --> 00:32:50,718
งานหนักทั้งหมด พวกคุณรับไปแล้ว"

617
00:32:51,302 --> 00:32:53,054
ไม่ ฉันจะไม่เอาด้วยหรอก

618
00:32:53,137 --> 00:32:56,474
ถ้ามันเกิดกับฉัน ถ้าเจอสถานการณ์นั้น ฉันคงถอย

619
00:32:56,557 --> 00:32:59,268
ฉันคงบอกว่า "ขอบคุณที่ทำงั้น
แต่ฉันทนการโกหกไม่ไหว"

620
00:33:01,646 --> 00:33:02,897
กับไข่ก็เหมือนกัน

621
00:33:02,981 --> 00:33:05,775
ฉันรู้สึกอายกับความอ่อนปวกเปียกของกิริยานี้

622
00:33:05,858 --> 00:33:08,820
ฉันค่อยๆ ลดมือลง ชักมือกลับ

623
00:33:08,903 --> 00:33:10,780
ฉันอยู่ตรงนั้นมาสักพักแล้ว

624
00:33:12,198 --> 00:33:14,742
เรื่องที่สองที่ตัวแม่แห่งการอมนกเขาบอก

625
00:33:15,702 --> 00:33:18,079
นี่อาจจะเป็นปรัชญาสากลของเธอ

626
00:33:18,162 --> 00:33:20,081
เพราะมันเป็นบทสรุปของบทเรียนของเธอ

627
00:33:20,164 --> 00:33:23,876
เธอบอกว่า "ฉันอยากให้พวกเธอรู้
เรื่องที่สำคัญที่สุด

628
00:33:23,960 --> 00:33:25,545
เกี่ยวกับการอมนกเขาก็คือ

629
00:33:25,628 --> 00:33:27,171
เธอจะทำพลาดไม่ได้เลย

630
00:33:28,256 --> 00:33:31,300
เพราะคนคนนั้น เขาดีใจที่ได้อยู่ที่นั่น"

631
00:33:32,885 --> 00:33:34,137
ฟังดูงดงาม ว่าไหม

632
00:33:34,762 --> 00:33:36,264
ฉันชอบมาก

633
00:33:36,347 --> 00:33:39,434
มันฟังดูมีเหตุผล เธอบอกว่า
"เทคนิคน่ะไม่สำคัญหรอก

634
00:33:39,517 --> 00:33:42,520
มันอยู่ที่จิตวิญญาณ" นั่นทำให้ฉันสบายใจ

635
00:33:43,021 --> 00:33:46,315
แต่แล้วเธอก็บอกว่า "อย่ากัดจู๋เขาขาดก็แล้วกัน"

636
00:33:49,068 --> 00:33:51,279
แล้วฉันก็แบบ "เอ่อ"

637
00:33:52,822 --> 00:33:55,992
"ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อ เรื่องเมื่อกี้น่ะจริงไหม"

638
00:33:56,075 --> 00:33:57,618
"ฉันกัดจู๋ขาดได้ไหม"

639
00:33:57,702 --> 00:34:00,288
แล้วเธอก็บอกว่า "เธอไม่กัดจู๋ใครขาดหรอก"

640
00:34:00,371 --> 00:34:03,583
แล้วฉันก็บอกว่า
"ไม่ ฉันถามว่าได้ไหม กัดจู๋ขาดนี่ทำได้ไหม"

641
00:34:03,666 --> 00:34:07,962
สมมติว่านั่นคือเป้าหมายของฉัน
ฉันมีอุปกรณ์ที่ต้องใช้หรือเปล่า

642
00:34:08,546 --> 00:34:12,800
เพราะถ้าฉันกัดจู๋ขาดได้
การจะทำมันก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม

643
00:34:14,427 --> 00:34:16,929
มันอยู่ในหัว โดยเฉพาะเมื่อฉันกังวล

644
00:34:17,013 --> 00:34:20,767
ถ้าฉันกังวล "อย่ากัดจู๋เขาขาด"

645
00:34:20,850 --> 00:34:23,561
"เราไม่อยากทำอะไร กัดจู๋เขาขาด
ไหนพูดใหม่อีกครั้งซิ"

646
00:34:23,644 --> 00:34:25,396
"กัดจู๋เขาขาด"

647
00:34:25,980 --> 00:34:28,191
แล้วในตอนนั้นฉันต้องเผลอกัดจู๋เขาขาดแน่

648
00:34:28,274 --> 00:34:30,777
ฉันอยากรู้ว่าฉันมีเครื่องมือพร้อมไหม

649
00:34:30,860 --> 00:34:34,530
ถ้าคุณเจอกะโหลกฉัน
เจอกราม เจอฟัน เจอทั้งหมด

650
00:34:34,614 --> 00:34:36,991
ถ้าเกิดคุณเจอมันใน 200 ปีข้างหน้า

651
00:34:37,075 --> 00:34:40,203
ในตอนหน้าสิ่วหน้าขวาน คุณจะใช้มันเป็นอาวุธ

652
00:34:41,579 --> 00:34:42,789
สำหรับกัดจู๋ให้ขาด

653
00:34:44,165 --> 00:34:48,044
โดยเฉพาะได้หรือไม่
คำถามมันอยู่ที่กระดูกส่วนนี้…

654
00:34:48,878 --> 00:34:51,089
กระดูกส่วนนี้จะสามารถกัด

655
00:34:52,173 --> 00:34:53,382
กระดูกของจู๋ให้ขาดได้ไหม

656
00:34:56,052 --> 00:34:58,763
แล้วเธอก็สวนว่า "รู้ใช่ไหมว่าในนั้นไม่มีกระดูก"

657
00:34:58,846 --> 00:35:00,473
ฉันคิดว่าฉันรู้นะ

658
00:35:02,141 --> 00:35:03,768
ฉันคิดว่าฉันรู้

659
00:35:05,770 --> 00:35:08,689
แต่ถ้าเด็กสาวคนหนึ่งจะลืมเรื่องนั้นไปสักแป๊บ
มันผิดด้วยหรือไง

660
00:35:10,066 --> 00:35:13,111
มันผิดหรือไงที่เด็กสาวคนหนึ่ง
จะลืมว่าในองคชาติมันไม่มีกระดูก

661
00:35:13,194 --> 00:35:16,197
ในเมื่อเธอเรียกมันว่า "แท่งกระดูก"

662
00:35:17,615 --> 00:35:19,784
"แท่งที่แข็งดั่งหิน"

663
00:35:20,409 --> 00:35:23,704
ในนั้นมันไม่มีกระดูก และตอนที่มันแข็งที่สุด

664
00:35:23,788 --> 00:35:24,997
ของในนั้นก็ไม่ได้แข็งดั่งหิน

665
00:35:28,251 --> 00:35:29,335
ไม่ได้แข็งดั่งหิน

666
00:35:30,962 --> 00:35:35,675
ไม่ มันไม่เคยแข็งดั่งหิน

667
00:35:38,970 --> 00:35:39,887
ตอนที่มันแข็งที่สุด

668
00:35:40,471 --> 00:35:42,056
มันก็แข็งได้ไม่เท่าหิน

669
00:35:42,140 --> 00:35:43,891
ไม่ค่ะ ไม่

670
00:35:43,975 --> 00:35:45,935
หินมีคุณสมบัติเฉพาะ

671
00:35:47,854 --> 00:35:51,190
ฉันไม่ใช่นักธรณีวิทยาเก่งๆ
แต่มันไม่มีเกมองคชาติ กรรไกร กระดาษ

672
00:35:51,274 --> 00:35:54,735
ไม่มีใครเป่ายิ้งฉุบเป็นรูปองคชาติ
มันใช้แทนหินไม่ได้เลย

673
00:35:55,319 --> 00:36:00,408
ชนะกรรไกรไม่ได้ ชนะกระดาษไม่ได้
เกมที่มีโอกาสแพ้ตั้งครึ่งแบบนั้น ใครมันจะเล่น

674
00:36:00,491 --> 00:36:04,620
สำหรับฉัน ถ้าพูดตามหลักภาษาศาสตร์
หินคือสิ่งที่กระแทกหัวคุณได้

675
00:36:04,704 --> 00:36:07,874
"พระเจ้าช่วย ฉันโดนหินกระแทกหัว"

676
00:36:07,957 --> 00:36:10,501
แต่ที่องคชาติทำคือตบ ไม่ว่าจะมาในรูปแบบไหน

677
00:36:11,794 --> 00:36:14,630
ต่อให้ตกจากฟ้า มันก็ทำแค่ตบ

678
00:36:18,342 --> 00:36:20,178
ถ้าหิน เราจะแบบ "แม่เจ้า"

679
00:36:20,261 --> 00:36:21,304
ถ้าเป็นองคชาติ…

680
00:36:24,056 --> 00:36:26,392
ไม่ มันก็เหมือนผี

681
00:36:26,475 --> 00:36:28,269
"รู้สึกไหมว่าฉันแข็งแค่ไหน"

682
00:36:28,352 --> 00:36:31,856
"รู้สึกไหมว่าแท่งนี้แข็งดั่งหิน"

683
00:36:31,939 --> 00:36:33,316
และฉันก็ตอบว่า "ไม่อ่ะ"

684
00:36:34,734 --> 00:36:36,736
"ไม่เลยสักนิด"

685
00:36:37,486 --> 00:36:38,863
"ฉันรู้ว่าคุณหมายถึงอะไร"

686
00:36:38,946 --> 00:36:41,657
"ฉันเห็นความเปลี่ยนแปลงในองคชาติที่คุณพูดถึง

687
00:36:41,741 --> 00:36:43,075
และแน่นอน ฉันดีใจ"

688
00:36:44,285 --> 00:36:48,080
ถ้าเกิดมันแข่งดั่งหินจริง
แล้วทำไมฟันฉันถึงเป็นอันตรายต่อมันล่ะ

689
00:36:50,833 --> 00:36:54,295
ควรเป็นฉันที่กลัวหรือเปล่าว่าฟันของฉันจะบิ่น

690
00:36:54,378 --> 00:36:57,757
ถ้าจู๋ของคุณแข็งเป็นหิน

691
00:36:57,840 --> 00:37:00,176
แต่หมอฟันของฉันไม่เชื่อเรื่องนั้นแน่

692
00:37:01,260 --> 00:37:02,595
ไม่ค่ะ

693
00:37:02,678 --> 00:37:06,515
มันไม่ได้แข็งดั่งหิน คุณลองคิดภาพตามนะ
คิดภาพจู๋ที่แข็งสุดๆ เหมือนหินสุดๆ

694
00:37:06,599 --> 00:37:09,227
พามันเข้าไปในภัตตาคารหรูในหัวคุณ

695
00:37:09,310 --> 00:37:11,312
วางมันลงบนหัวขึ้นฉ่ายฝรั่งสดๆ

696
00:37:11,395 --> 00:37:14,273
ราดซอสลงไป เคียงด้วยผักโขมกับพาร์สลีย์

697
00:37:14,357 --> 00:37:17,860
ชิมสักคำ คุณจะต้องบอกว่า
"นี่เป็นเนื้อที่นุ่มที่สุดที่ฉันเคยกิน"

698
00:37:18,819 --> 00:37:20,947
คุณจะเรียกเชฟมา
"เนื้อนี่มันหลุดจากกระดูกเลย"

699
00:37:21,030 --> 00:37:24,742
แล้วเขาก็ต้องเตือนคุณว่ามันไม่มีกระดูก
นี่เป็นเนื้อส่วนไร้กระดูก

700
00:37:24,825 --> 00:37:27,036
มันแข็งได้เท่าถุงเลือดที่แข็งเท่านั้นแหละ

701
00:37:27,119 --> 00:37:29,205
มันเป็นเนื้อที่แข็งตัวได้ ก็เหมือนหัวนม

702
00:37:29,288 --> 00:37:32,959
ไม่ค่ะ มันไม่แข็งเหมือนหิน

703
00:37:33,042 --> 00:37:35,461
ถ้าเกิดในรองเท้าฉันมีก้อนกรวด

704
00:37:35,544 --> 00:37:38,673
ฉันคงหยุดเดินริมถนนแล้วถอดรองเท้า

705
00:37:38,756 --> 00:37:42,009
เขย่ามันออก แต่ถ้าในรองเท้าฉัน
มีจู๋ที่แข็งดั่งหินแท่งเล็กๆ

706
00:37:42,093 --> 00:37:43,469
ฉันคงกลับบ้าน

707
00:37:45,596 --> 00:37:49,267
แล้วก็นะ อนุสาวรีย์วอชิงตัน
มันไม่ใช่สัญลักษณ์แห่งเพศชาย

708
00:37:49,350 --> 00:37:52,979
มันไม่ใช่ลึงค์ มันตั้งอยู่แบบนั้นมา 175 ปีแล้ว

709
00:37:53,688 --> 00:37:57,066
หินไม่เคยทำอะไร คุณรู้ไหม
มันไม่เคยจู่ๆ ก็เลิกเป็นหินไง

710
00:37:58,025 --> 00:38:01,237
ฉันอยากพูดให้ชัดเจน
ฉันอาจยึดความหมายของคำตรงตัวไปหน่อย

711
00:38:01,320 --> 00:38:02,738
ฉันเข้าใจ

712
00:38:02,822 --> 00:38:06,659
จู๋ที่แข็งดั่งหิน มันเป็นการพรรณนาสร้างภาพพจน์

713
00:38:06,742 --> 00:38:08,869
มันเป็นภาษาเชิงวรรณกรรม อาจไม่ใช่คำที่ดีที่สุด

714
00:38:08,953 --> 00:38:12,999
แต่ในทางเทคนิค นั่นคือสิ่งที่มันเป็น
ฉันชอบมันมากเท่าๆ กับผู้หญิงคนอื่น

715
00:38:13,082 --> 00:38:15,334
ประเด็นก็คือทุกคำที่ใช้เรียกองคชาติ

716
00:38:15,418 --> 00:38:17,586
ล้วนพยายามทำให้มันเหมือนเป็นพญาไก่

717
00:38:17,670 --> 00:38:21,757
ตอนนี้กลับมาที่ฉัน
และธรรมชาติอันอ่อนนุ่มขององคชาติ

718
00:38:21,841 --> 00:38:25,970
จู๋ที่แข็งดั่งหิน งูอนาคอนดา
องคชาตินั้นเหมือนดั่งงู

719
00:38:26,053 --> 00:38:27,680
มันถูกเปรียบกับงูตลอด

720
00:38:28,180 --> 00:38:29,724
องคชาติไม่ใช่งูค่ะ

721
00:38:30,516 --> 00:38:33,436
ไม่ งูน่ะ ฉันแน่ใจว่าพวกมันมีสัมผัสที่เฉียบคม

722
00:38:33,519 --> 00:38:36,188
หรืออย่างน้อยๆ พวกมันก็ตื่นตัวเสมอ

723
00:38:36,939 --> 00:38:40,026
พวกมันจะจู่โจมด้วยความแม่นยำ

724
00:38:40,651 --> 00:38:43,738
ขณะที่องคชาติเนี่ย ฉันต้องนำทางให้มันอยู่เรื่อย

725
00:38:45,239 --> 00:38:48,242
นั่นฉันไม่ได้บ่นนะ ฉันชอบนำทางมัน

726
00:38:48,326 --> 00:38:50,161
ฉันชอบนำทางมันเข้า

727
00:38:50,244 --> 00:38:53,414
ชอบมันมากกว่าอะไรแบบว่า
"ฟังนะ อย่าใช้มือ ฉันจะหาทางเข้าเอง"

728
00:38:55,916 --> 00:38:57,501
"อย่าช่วยนะ"

729
00:39:02,340 --> 00:39:04,467
"ลองใหม่อีกครั้งที่จุดเดิมองศาเดิมแล้วกัน"

730
00:39:04,550 --> 00:39:06,385
"ออกแรงให้มากขึ้น"

731
00:39:06,886 --> 00:39:08,637
"คุณทำได้"

732
00:39:09,388 --> 00:39:11,724
"คุณดันทุรังแหวกเข้าไปในองศาที่แปลกๆ จนได้"

733
00:39:11,807 --> 00:39:14,268
"คุณลากเอาครึ่งหนึ่งของฉันกลับเข้าไปในตัวฉัน"

734
00:39:15,061 --> 00:39:19,023
มันเหมือนการดึงแขนออกจากแขนเสื้อคลุม
แล้วแขนเสื้อก็โดนดึงเข้าไปด้วย

735
00:39:20,733 --> 00:39:22,777
ทีนี้ฉันก็ต้องใช้เวลาเป็นนาทีแก้มัน

736
00:39:22,860 --> 00:39:26,197
ให้มันกลับมาเข้าที่เข้าทาง
แต่ก็ต้องให้ดูเหมือนฉันไม่ได้กำลังทำงั้น

737
00:39:26,864 --> 00:39:30,409
พยายามจัดเนื้อผ้าด้านในให้ตรง
ไม่ให้มีขนแกะด้านนอก

738
00:39:31,452 --> 00:39:36,540
สิ่งที่องคชาติทำกับฉัน
ฉันคิดว่าคำว่าทะลวงมันมากไป

739
00:39:36,624 --> 00:39:39,919
ทุกครั้งที่คุณทะลวง คุณทะลวงพรมแดนของข้าศึก

740
00:39:40,002 --> 00:39:41,379
นี่ไม่ใช่ คุณเป็นแขกมาบ้านฉัน

741
00:39:41,462 --> 00:39:44,131
ฉันเชิญคุณเข้ามา ฉันจัดบ้านให้คุณอยู่สบาย

742
00:39:45,674 --> 00:39:48,344
ถ้าคุณหาคำว่า "ทะลวง" ในพจนานุกรม

743
00:39:48,844 --> 00:39:51,263
หรือในอรรถาภิธานซึ่งฉันชอบใช้

744
00:39:52,431 --> 00:39:53,891
ฉันชอบอรรถาภิธาน

745
00:39:53,974 --> 00:39:56,769
ฉันชอบที่มันหาคำอื่นๆ
ที่มีความหมายตรงกันมาให้เรา

746
00:39:57,978 --> 00:40:00,272
ถึงจะไม่มีคำดีๆ เลย แต่มันก็หาให้เรา

747
00:40:00,356 --> 00:40:02,608
พจนานุกรมของปวงชน ฉันเรียกมันแบบนี้ประจำ

748
00:40:03,734 --> 00:40:06,404
คำพ้องความหมายของ "ทะลวง" คือ "เจาะ"

749
00:40:06,487 --> 00:40:09,031
แต่คุณไม่ได้เจาะอะไร ตรงนี้มันเป็นโถงทาง

750
00:40:09,115 --> 00:40:10,699
เป็นแบบนี้มานานแล้ว

751
00:40:10,783 --> 00:40:14,703
คุณพลาดพิธีตัดริบบิ้นเปิดไป
แต่เราก็เปิดกิจการมาสักพักแล้ว

752
00:40:15,287 --> 00:40:17,581
มันไม่ใช่โถงทางเข้าขนาดมหึมา

753
00:40:17,665 --> 00:40:19,750
ที่ให้คุณเดินทอดน่องได้ตามสบาย

754
00:40:19,834 --> 00:40:20,960
ไม่

755
00:40:21,043 --> 00:40:25,005
ผนังช่องคลอดมันแคบยาว มันเป็นแบบนี้

756
00:40:25,548 --> 00:40:27,800
แต่ช่องของถุงมือเองก็แคบยาว

757
00:40:27,883 --> 00:40:31,387
เวลาคุณสอดมือเข้าไปในถุงมือ
คุณไม่เห็นพูดว่า "ฉันทะลวงถุงมือเลย"

758
00:40:31,470 --> 00:40:33,806
เวลาคุณใส่ถุงมือ คุณไม่พูดถึงมันด้วยซ้ำ

759
00:40:35,975 --> 00:40:39,145
ถ้าคุณไม่ชอบคำว่าทะลวงเหมือนฉัน
นี่คือตัวเลือกต่อไป

760
00:40:39,228 --> 00:40:42,064
"เข้า" หรือพูดให้ตรงขึ้น "เข้าไปในตัวบางคน"

761
00:40:42,648 --> 00:40:44,483
"อุ๊ย วินาที…

762
00:40:45,401 --> 00:40:48,404
วินาทีที่คุณเข้ามาในตัวฉัน

763
00:40:49,572 --> 00:40:50,948
โลกของฉันก็เปลี่ยนไป

764
00:40:51,657 --> 00:40:52,741
มันเปลี่ยนฉันไปด้วย"

765
00:40:52,825 --> 00:40:54,493
ไม่ค่ะ ฉันไม่เคยโดนเข้ามา

766
00:40:55,327 --> 00:40:58,747
ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องของสัดส่วนน่ะ

767
00:40:58,831 --> 00:41:01,876
สมมติว่าร่างกายของฉันเป็นอาคาร

768
00:41:02,376 --> 00:41:04,795
ถ้าร่างกายฉันเป็นห้างอย่างทาร์เก็ต

769
00:41:05,379 --> 00:41:08,549
และการเข้ามาในตัวฉัน
มันเหมือนการเข้าไปในทาร์เก็ต

770
00:41:08,632 --> 00:41:11,302
พวกเขาคงไม่ได้ผ่านประตูเลื่อนบานที่สองด้วยซ้ำ

771
00:41:12,553 --> 00:41:15,723
ฉันไม่คิดว่านั่นจะนับเป็นการไปทาร์เก็ตได้

772
00:41:16,932 --> 00:41:19,602
พวกเขาลอยชายอยู่ตรงทางเข้า

773
00:41:20,478 --> 00:41:22,646
ทำให้ประตูนั่นเปิดๆ ปิดๆ

774
00:41:22,730 --> 00:41:24,982
แค่เปิดๆ ปิดๆ เป็นหลัก

775
00:41:25,065 --> 00:41:28,569
มันมีปัญหาตรงลานจอดรถด้านนอกทาร์เก็ต

776
00:41:29,820 --> 00:41:30,654
วันนี้

777
00:41:32,364 --> 00:41:33,741
ทะลวง เข้ามาในตัวฉัน

778
00:41:33,824 --> 00:41:36,577
เสียบท่อเข้าไป
ฉันได้ยินคำนั้นครั้งแรกสมัยเรียนวิทยาลัย

779
00:41:37,411 --> 00:41:40,289
สอดท่อเข้าไป ท่อนั่นหมายถึงองคชาติ

780
00:41:40,372 --> 00:41:44,585
เดี๋ยวนะพ่อหนุ่ม คุณเป็นช่างประปาหรือไง
ชีวิตนี้คุณไม่เคยทำท่อด้วยซ้ำ

781
00:41:44,668 --> 00:41:48,589
ฉันรู้ดี คุณเรียนเอกเศรษฐศาสตร์
ฉันเกลียดคุณมาสักพักแล้ว

782
00:41:50,925 --> 00:41:52,092
อมให้ลึกถึงคอเลย นังร่าน

783
00:41:53,219 --> 00:41:55,930
อมจู๋นี่เข้าไปลึกๆ อมจู๋เบิ้มๆ นี่เข้าไปให้ถึงคอ

784
00:41:56,013 --> 00:41:57,139
ขอฟังเธอสำลักหน่อย…

785
00:41:58,140 --> 00:42:01,644
นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการเหรอ
อยากเห็นสายตาหวาดผวาของฉันเหรอ

786
00:42:03,771 --> 00:42:06,524
ฉันกลัวการสำลักมาตลอด
มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ฉันกลัวมาก

787
00:42:06,607 --> 00:42:07,858
แต่กับองคชาตินี่ไม่

788
00:42:07,942 --> 00:42:10,569
ฉันไม่เคยกลัวว่าจะสำลักองคชาติ

789
00:42:10,653 --> 00:42:13,489
เพราะมันไม่เสี่ยงจะติดคอ มันติดตัว

790
00:42:16,242 --> 00:42:17,952
โอ๊ย จุกคอ

791
00:42:18,035 --> 00:42:19,537
โอ๊ย จู๋จุกคอ

792
00:42:20,204 --> 00:42:21,038
เอ๊ะ เดี๋ยวนะ

793
00:42:23,332 --> 00:42:25,000
ฉันปลอดภัยดีนี่

794
00:42:26,669 --> 00:42:28,796
ความตายมารอท่าแล้ว

795
00:42:28,879 --> 00:42:32,091
ถ้าดูแลตัวเองให้ดีๆ และตัดสินใจให้ถูกต้อง

796
00:42:32,174 --> 00:42:34,176
ชีวีก็จะยืนยาว

797
00:42:34,260 --> 00:42:36,971
ไม่มีใครอมหมากฝรั่งก้อนไว้ในคอลึกๆ หรอก

798
00:42:37,054 --> 00:42:39,640
ไม่มีใครกลั้วคอลึกๆ ด้วยหมากฝรั่งก้อน

799
00:42:39,723 --> 00:42:41,183
แบบนั้นถึงจะเสี่ยง

800
00:42:42,142 --> 00:42:46,230
หมากฝรั่งก้อนของเด็ก
เป็นอันตรายยิ่งกว่าโคยซะอีก คุณเห็นไหม

801
00:42:51,151 --> 00:42:52,653
ฉันไม่ได้เป็นแบบนี้มาแต่แรก

802
00:42:54,321 --> 00:42:57,116
ไอ้ที่แบบว่า "โคยคุณก็ไม่แย่"

803
00:42:59,285 --> 00:43:03,914
ไม่ คุณไม่ได้เริ่มต้นแบบนี้
จากนั้นก็รู้สึกกระสันอยากจะทำ

804
00:43:07,835 --> 00:43:09,253
ฉันก็เคยกลัวมาก่อน

805
00:43:10,671 --> 00:43:15,426
อย่างครั้งแรกที่ฉันคิดจะอมนกเขา
ฉันล้มเหลวอย่างน่าสังเวช

806
00:43:15,509 --> 00:43:21,140
ฉันถอยออกมาในวินาทีสุดท้ายก่อนจะทำ
เพราะฉันตระหนักถึงปัญหาสำคัญ

807
00:43:21,223 --> 00:43:23,434
แล้วมันก็เป็นสถานการณ์ที่เหมาะเจาะด้วย

808
00:43:23,517 --> 00:43:26,645
ตอนนั้นฉันอายุ 16 แฟนฉันเป็นรุ่นพี่หนึ่งปี

809
00:43:26,729 --> 00:43:29,148
ฉันให้แฟนนอนอยู่บนเตียง

810
00:43:29,231 --> 00:43:31,692
ดังเช่นคนไข้สลบไสลบนเตียงผู้ป่วย

811
00:43:32,318 --> 00:43:34,320
มีร่างกายเป็นหมอกลอยอ้อยอิ่ง

812
00:43:34,403 --> 00:43:36,989
ฉันให้เขานอนบนเตียง
ในห้องนอนแขกของใครบางคน

813
00:43:37,072 --> 00:43:38,741
มันเป็นห้องใต้ถุนที่เพิ่งตกแต่งเสร็จ

814
00:43:38,824 --> 00:43:42,661
ฉันชอบกลิ่นของห้องใต้ถุนที่เพิ่งแต่งเสร็จ

815
00:43:42,745 --> 00:43:45,539
มันมีกลิ่นชวนมึนเมาของพรมใหม่
รู้สึกได้ถึงครอบครัวที่ช่วยกัน

816
00:43:45,623 --> 00:43:47,916
พวกเขาแต่งห้องนี้เสร็จ
ต่อไปเป็นอะไร ดาดฟ้าเหรอ

817
00:43:48,000 --> 00:43:52,755
นึกภาพไม่ออกหรอก แต่มันต้องสวยมากแน่ๆ

818
00:43:54,131 --> 00:43:56,967
ฉันให้เขานอนบนเตียงในห้องนอนแขก
ที่ชั้นใต้ถุนที่เพิ่งแต่งเสร็จ

819
00:43:57,051 --> 00:44:00,054
มีคนปาร์ตี้กันอยู่ข้างบน พ่อแม่ใครคนนั้นไม่อยู่บ้าน

820
00:44:00,137 --> 00:44:02,306
ระหว่างฉันกับแฟนที่กำแพงกั้นหลายชั้น

821
00:44:02,389 --> 00:44:04,683
บ้านฉัน ครอบครัวฉัน

822
00:44:04,767 --> 00:44:09,188
นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะอมนกเขา
โดยไม่มีใครเข้ามายุ่ง

823
00:44:10,814 --> 00:44:12,983
ฉันก็เลยค่อยๆ ย่อ

824
00:44:13,734 --> 00:44:14,860
ลงไปตามตัว

825
00:44:16,779 --> 00:44:18,989
ท่ามกลางคำถามที่ไม่อาจเลี่ยง…

826
00:44:19,865 --> 00:44:21,492
"เธอจะทำได้ไหมนะ"

827
00:44:22,451 --> 00:44:26,080
ไอ้ความไม่แน่นอนประดามีนั่น
บางทีฉันอาจจะช้าเกินไป เหนียมเกินไป

828
00:44:26,163 --> 00:44:28,499
ไม่พอทั้งความเร็ว โมเมนตัม ความมั่นใจ

829
00:44:28,582 --> 00:44:31,210
แล้วพอถึงตรงนั้น ฉันก็ลังเล

830
00:44:31,293 --> 00:44:32,836
ฉันไม่ทำ

831
00:44:32,920 --> 00:44:34,963
ฉันได้แต่โยกหัววนไปมา

832
00:44:39,551 --> 00:44:42,096
มันน่าเสียดายมาก เพราะฉันอยากทำจริงๆ

833
00:44:42,680 --> 00:44:47,142
บางคนคงบอกว่า
"คุณไม่ได้ต้องการจะทำมันจริงๆ หรอก

834
00:44:47,226 --> 00:44:48,477
ไม่งั้นคุณคงทำไปแล้ว"

835
00:44:48,560 --> 00:44:50,562
ไม่ค่ะ คือมันก็ใช่

836
00:44:50,646 --> 00:44:53,107
ฉันไม่เคยคลอนหัวไปมากับเฟรนช์ฟราย
นั่นมันก็จริงอยู่

837
00:44:54,358 --> 00:44:55,901
วินาทีที่ฉันรู้ว่าฉันต้องการ

838
00:44:55,984 --> 00:44:58,278
ฉันก็พับความต้องการ
ด้วยการกินเฟรนช์ฟรายเข้าไป

839
00:44:58,362 --> 00:45:00,197
แต่ฉันอยากจะทำ

840
00:45:00,280 --> 00:45:02,700
ฉันอยากทำ นั่นเป็นความจริง

841
00:45:04,118 --> 00:45:06,662
คุณต้องเข้าใจ ในวัยนั้นฉันมักจะไป

842
00:45:06,745 --> 00:45:08,706
ที่ร้านหนังสือบอร์เดอร์สบ่อยๆ

843
00:45:10,040 --> 00:45:13,419
ฉันมักจะอยู่ที่นั่นนานหลายชั่วโมง
และอ่านทุกๆ อย่าง

844
00:45:13,502 --> 00:45:16,380
รวมถึงหนังสือคำคม หนังสือรวมคำคม

845
00:45:16,463 --> 00:45:19,591
ฉันจะนั่งหุบขาและอ่านหนังสือคำคมไวๆ

846
00:45:19,675 --> 00:45:21,593
เพื่อรับภูมิปัญญาแห่งกาลสมัย

847
00:45:21,677 --> 00:45:24,763
เวลาอ่านหนังสือพวกนั้นเร็วๆ
คุณจะจับธีมบางอย่างได้

848
00:45:24,847 --> 00:45:26,473
"หนุ่มสาวใช้วัยเยาว์สูญเปล่า"

849
00:45:26,557 --> 00:45:29,852
ฉันเข้าใจแล้ว เจ้าเสียงแห่งอดีต
และฉันจะไม่ทำแบบนั้น ไม่

850
00:45:29,935 --> 00:45:31,270
ฉันจะดื่มน้ำกาม

851
00:45:31,353 --> 00:45:34,648
ฉันจะดื่มน้ำกามกลางทุ่งหญ้าเดือนเจ็ด

852
00:45:34,732 --> 00:45:37,025
ใต้แสงจันทร์ ฉันจะทำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

853
00:45:37,109 --> 00:45:39,027
นั่นแหละคือสิ่งที่บอร์เดอร์สสอน

854
00:45:40,195 --> 00:45:43,949
ถ้าคุณเป็นนักอ่านรุ่นเยาว์ที่กระหายใคร่อ่าน
ในแต่ละหน้ามันเปี่ยมด้วยความลุ่มหลง

855
00:45:44,032 --> 00:45:45,826
หลายชีวิตได้ใช้ชีวิต

856
00:45:45,909 --> 00:45:47,995
และชีวิตของฉันก็เป็นได้แค่หนังสือเล่มเดียว

857
00:45:48,078 --> 00:45:49,663
ฉันอยากจะเริ่มต้นชีวิตนั้น

858
00:45:49,747 --> 00:45:52,791
แต่ ณ จุดนั้น ฉันกลับไม่เริ่มมัน

859
00:45:52,875 --> 00:45:57,045
เพราะอะไร หรือเพราะฉันรู้สึกตัวคนเดียว
ต่อหน้าความวิเศษของหน้าที่นี้

860
00:45:57,129 --> 00:45:59,923
นึกออกไหม แต่ไม่ใช่ ฉันมีคนเชียร์อยู่

861
00:46:00,007 --> 00:46:02,634
งานนี้ฉันมีทีมฮอกกี้ทั้งทีมคอยเชียร์อยู่

862
00:46:03,218 --> 00:46:05,596
พวกนั้นขับรถพาฉันมาปาร์ตี้นี้ในคืนนี้

863
00:46:05,679 --> 00:46:07,514
เพื่อการอมนกเขาครั้งนี้

864
00:46:08,557 --> 00:46:11,769
ก่อนหน้านี้ฉันมีไปนอนค้างคืนกับทั้งทีม
เพื่อสร้างขวัญกำลังใจ

865
00:46:11,852 --> 00:46:14,271
และเด็กสาวที่แก่กว่าฉัน
พวกที่เป็นเพื่อนของแฟนฉัน

866
00:46:14,354 --> 00:46:17,149
ฉันคิดว่าพวกเธอคอยสังเกตดูฉันกับเขาอยู่

867
00:46:18,442 --> 00:46:22,029
พวกเธอบอกว่า "เรารู้นะ
เธอยังไม่ได้อมนกเขาให้เขา"

868
00:46:22,112 --> 00:46:25,240
"เพราะอะไร เพราะเธอกลัวใช่ไหม"

869
00:46:25,824 --> 00:46:28,911
"เธอไม่จำเป็นต้องกลัว
เธอแค่ต้อง 'ทำๆ ไป'"

870
00:46:28,994 --> 00:46:30,621
"แค่ทำๆ ไปมันก็เรียบร้อยแล้ว

871
00:46:30,704 --> 00:46:33,999
แค่นับสาม สอง หนึ่ง
กล้าๆ ทำแล้วเธอจะทำได้ ทำๆ ไปซะ…"

872
00:46:34,082 --> 00:46:36,460
"เป็นคำแนะนำที่ยอดมาก" ฉันตอบ

873
00:46:36,543 --> 00:46:37,377
"ขอบคุณ"

874
00:46:38,420 --> 00:46:41,089
"เจอเขาคราวหน้า ฉันจะทำแบบนั้น แค่ทำไป"

875
00:46:41,173 --> 00:46:44,051
พวกนั้นบอกว่า "คราวหน้าที่ว่ามาถึงแล้ว
เขาอยู่ห่างไปห้านาที"

876
00:46:44,134 --> 00:46:45,969
"เรามีรถ แล้วนี่ก็เบียร์"

877
00:46:46,470 --> 00:46:48,305
ฉันกลืนได้ไม่ถึงสี่อึกด้วยซ้ำ

878
00:46:48,388 --> 00:46:50,724
ฉันเป็นสายดื่มค็อกเทล ตอนนั้นฉันยังไม่รู้

879
00:46:51,683 --> 00:46:56,814
พวกเธอพาฉันไปขึ้นรถ แล้วก็ร้องว่า "อมเลย"

880
00:46:58,315 --> 00:47:00,359
มันอาจเหมือนแรงกดดันจากคนรอบข้าง

881
00:47:01,443 --> 00:47:04,947
แต่ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้น ไม่ค่ะ
การกดดันของพวกเธอมันเชียร์ฉัน

882
00:47:05,030 --> 00:47:07,157
เพราะฉันคือเด็กที่อ่านโทนี่ ร็อบบินส์

883
00:47:08,242 --> 00:47:12,412
ฉันจึงรู้ว่าถ้าเราบอกเป้าหมายให้คนอื่นรู้
เราก็มีโอกาสทำมันสำเร็จมากกว่า

884
00:47:12,496 --> 00:47:14,873
เราจะรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ เราจะ…

885
00:47:15,624 --> 00:47:18,293
ตอนเกรดหก ฉันอ่านหนังสือ
ชุดเพอร์เซอนัลพาวเวอร์จบ

886
00:47:18,377 --> 00:47:19,962
ฟังเทปไป 48 ม้วน

887
00:47:20,045 --> 00:47:22,631
ตอนเกรดเจ็ด
ฉันอ่านอเวคเคนเดอะไจแอนต์วิธอิน

888
00:47:22,714 --> 00:47:25,759
ตอนนี้ฉันอยู่ม.ปลาย
ฉันอ่านไจแอนต์อีกรอบเพื่อเตรียมสอบพีเอสเอที

889
00:47:25,843 --> 00:47:27,511
ฉันรู้ คุณเตรียมสอบพีเอสเอทีไม่ได้

890
00:47:27,594 --> 00:47:30,639
แต่คุณสามารถปลดปล่อยความเชื่ออันมีขีดจำกัด
ที่ทำให้จิตใจของคุณคิดลบ

891
00:47:30,722 --> 00:47:34,059
มันจะส่งผลว่าคุณจะได้คะแนนเท่าไร
ในขอบเขตคะแนนเฉลี่ยที่คุณทำได้

892
00:47:36,645 --> 00:47:40,065
หัวหน้าทีมขับรถพาฉันไปปาร์ตี้ที่แฟนฉันอยู่

893
00:47:40,148 --> 00:47:42,484
และระหว่างทางฉันก็พยายามพูดตรงๆ

894
00:47:42,568 --> 00:47:45,571
"ทำไมเธอถึงยังไม่ทำ
ทำไมเธอยังไม่อมนกเขาให้เขา"

895
00:47:45,654 --> 00:47:49,032
และฉันก็ตอบว่า "หลักๆ คือฉันกังวลเรื่องฟัน"

896
00:47:49,116 --> 00:47:52,077
"ฉันไม่รู้ว่ามันจะไปอยู่ตรงไหน มันมีเต็มไปหมด"

897
00:47:53,161 --> 00:47:55,914
"เธอรู้ใช่ไหมว่าในนั้นไม่มีกระดูก" ใช่ค่ะ เธอรู้

898
00:47:57,749 --> 00:48:00,669
เธอบอกว่า "เราไม่คิดมากเรื่องฟัน
เวลาที่เธออมนกเขาน่ะ

899
00:48:00,752 --> 00:48:03,547
เธอแค่ต้องทาอะไรมันๆ ใต้จมูก รอบๆ ปาก

900
00:48:03,630 --> 00:48:06,550
จะเป็นลิปบาล์มหรือวาสลีน
หรืออะไรก็ได้แล้วแต่เธอเลย

901
00:48:06,633 --> 00:48:10,888
จากนั้นก็ห่อริมฝีปากเอาให้เสมอกับฟัน
ทั้งฟันบนและฟันล่าง แล้วเธอก็ยิ้ม

902
00:48:11,555 --> 00:48:13,348
เอาให้ตึงๆ…

903
00:48:16,101 --> 00:48:19,730
จากนั้นมันจะสไลด์เข้าไปอย่างปลอดภัย ยิ้มไว้"

904
00:48:19,813 --> 00:48:22,232
พวกคุณบางคนคงคิดว่า "ใช่แล้ว"

905
00:48:23,191 --> 00:48:26,486
"เรารู้ว่าอมนกเขาเป็นยังไง ว่าต่อเถอะ"

906
00:48:26,570 --> 00:48:29,239
อาจจะเป็นห้าเปอร์เซ็นต์ของพวกคุณ
หรืออาจจะเป็น 95 ก็ได้

907
00:48:29,323 --> 00:48:30,949
มันไม่มีกฎ

908
00:48:31,450 --> 00:48:33,285
เธอถามฉันว่า "เข้าใจไหม"

909
00:48:33,368 --> 00:48:36,163
ฉันตอบว่า "อืม เธอแก้ปัญหาให้ฉัน"
เธอทำแบบนั้นจริงๆ

910
00:48:36,246 --> 00:48:38,373
แต่มันก็เหมือนกับตอนที่คนบอกทางคุณผิดๆ

911
00:48:38,457 --> 00:48:39,958
คุณแน่ใจว่าพวกเขาผิด

912
00:48:40,042 --> 00:48:42,127
แต่คุณรู้สึกว่าคุณต้องรอจนกว่าพวกเขาไปก่อน

913
00:48:42,210 --> 00:48:45,505
คุณถึงจะถามคนอื่นได้ เพราะคุณรู้จักกันดี

914
00:48:45,589 --> 00:48:49,259
คุณได้แต่ทำตัวสุภาพและยืนอยู่คนเดียวริมถนน…

915
00:48:50,928 --> 00:48:52,888
บางอย่างในตัวฉันตอนที่เธอพูดแบบนั้น…

916
00:48:52,971 --> 00:48:54,097
บางอย่างในตัวฉันบอกว่า…

917
00:48:54,723 --> 00:48:55,557
นั่น…

918
00:48:57,976 --> 00:48:58,977
นั่นมันไม่ใช่แน่

919
00:49:00,020 --> 00:49:01,438
ไอ้ท่ามัพเพทส์ปากมันนี่

920
00:49:05,067 --> 00:49:08,612
อมนกเขามันต้องไม่ใช่อย่างนี้แน่

921
00:49:08,695 --> 00:49:12,157
ในเมื่อการอมนกเขามันสำคัญ
ขนาดที่มีชื่อเรียกเฉพาะ

922
00:49:12,240 --> 00:49:14,993
มันมีมาช้านานผ่านหลายยุคสมัย

923
00:49:15,077 --> 00:49:17,204
มันมีใครบางคนคิดค้นขึ้นมา

924
00:49:17,287 --> 00:49:20,040
อย่างเป็นธรรมชาติในป่า
อาจเป็นคนถ้ำที่หัวใจพองโต

925
00:49:20,123 --> 00:49:21,166
ที่กำลังหลงใหลคลั่งไคล้

926
00:49:21,249 --> 00:49:23,877
ท่าอื่นก็ไม่สามารถถ่ายทอดมันออกมาได้

927
00:49:23,961 --> 00:49:25,087
พวกเขาก็เลยด้นสด

928
00:49:25,170 --> 00:49:26,880
แบบ "ยังไงถึงจะบ้าที่สุด เดี๋ยวนะ"

929
00:49:26,964 --> 00:49:28,715
"ฉันทำยังไงกับคุณแล้วมันถึงจะดูบ้าที่สุด"

930
00:49:28,799 --> 00:49:30,968
พวกเขาคิด แล้วพวกเขาก็นึกออก

931
00:49:31,843 --> 00:49:33,845
นึกออกว่าพวกเขามีอะไร

932
00:49:33,929 --> 00:49:37,057
มันเหมือนซองจดหมายแบบมีกรอบใส
วิธีแก้ปัญหาที่เรียบง่ายแต่สง่างาม

933
00:49:37,140 --> 00:49:39,643
คุณคิดมันขึ้นมาได้ไหมล่ะ คุณเข้าใจฉันใช่ไหม

934
00:49:39,726 --> 00:49:41,311
ที่อยู่ คุณเขียนลงไปบนจดหมาย

935
00:49:41,395 --> 00:49:43,897
แล้วคุณก็ใส่ลงไปในซอง
คุณไม่จำเป็นต้องจ่าหน้าซอง

936
00:49:43,981 --> 00:49:45,399
เพราะมันมีกรอบใสอยู่แล้ว

937
00:49:45,482 --> 00:49:48,902
ไม่เคยมีใครคิดอะไรแบบนั้น
ก่อนคนที่คิดค้นมันขึ้นมา

938
00:49:50,904 --> 00:49:54,116
สำหรับฉัน มันก็เหมือนอมนกเขา แบบว่า…

939
00:49:54,199 --> 00:49:56,034
"ฉันทำยังไงกับคุณแล้วมันถึงจะดูบ้าที่สุด"

940
00:49:56,118 --> 00:50:00,122
"ฉันจะถ่ายทอดความอัดอั้นนี้ยังไง"
แล้วพวกเขาก็นึกได้ว่าพวกเขามีอะไร

941
00:50:00,205 --> 00:50:02,457
มันเสี่ยง แต่พวกเขาก็ลองเสี่ยง

942
00:50:09,840 --> 00:50:12,801
ความอัจฉริยะแบบนี้ พูดยังไงก็ไม่เกินจริง

943
00:50:14,136 --> 00:50:16,722
สำหรับฉันแล้ว การอมนกเขา

944
00:50:16,805 --> 00:50:18,932
มันต้องเป็นไปโดยธรรมชาติ

945
00:50:19,016 --> 00:50:22,269
มันไม่ควรต้องใช้วิธีเลี่ยงปัญหาที่ฉลาดแบบนี้

946
00:50:22,352 --> 00:50:26,606
ไอ้เคล็ดลับที่ทำให้ฉันต้องเปลือง
ลิปบาล์มกลิ่นกีวียี่ห้อบอดี้ช็อป

947
00:50:27,357 --> 00:50:29,401
มันควรจะมีวิธีที่ใช้ได้อยู่

948
00:50:29,484 --> 00:50:33,030
มีความเป็นบทกวีอยู่ในนั้น ฉันอยากจะทำแบบนั้น

949
00:50:33,113 --> 00:50:35,157
เหมือนฉันคิดค้นมัน เหมือนตอนนี้ยังไม่มีชื่อเรียก

950
00:50:35,240 --> 00:50:37,826
ศักดิ์ศรีแบบสื่อในยุคก่อนการพิมพ์

951
00:50:38,326 --> 00:50:39,536
เป็นของแท้

952
00:50:39,619 --> 00:50:41,663
ไม่เป็นของแท้ก็ไม่เอา

953
00:50:42,664 --> 00:50:44,791
แต่ฉันก็อยู่ตรงนั้น และฉันไม่ทำ

954
00:50:45,667 --> 00:50:47,753
นี่แหละคือตอนที่ฉันตระหนักถึงปัญหาหลัก

955
00:50:48,462 --> 00:50:51,006
ในช่วงแรกๆ ที่ฉันทำได้ไม่ดีแน่ๆ

956
00:50:51,089 --> 00:50:54,009
แหงล่ะ ฉันไม่เคยทำมาก่อน
มันเข้าใจได้ นั่นไม่ใช่ปัญหา

957
00:50:54,092 --> 00:50:56,887
ปัญหาก็คือในช่วงเวลานั้น ตอนที่ฉันทำได้ไม่ดี

958
00:50:56,970 --> 00:50:58,889
ฉันไม่สามารถบอกกับคนคนนั้นว่า

959
00:50:58,972 --> 00:51:01,391
ฉันรู้นะว่าฉันทำได้ไม่ดี

960
00:51:02,309 --> 00:51:05,062
ปากฉันถูกอวัยวะเพศชายยัดไว้

961
00:51:05,145 --> 00:51:09,816
การอมนกเขาทำให้เรา
หมดความสามารถในการบอกเล่า

962
00:51:10,567 --> 00:51:14,529
แก้ตัวก็ไม่ได้ ให้บริบทไม่ได้ เล่นมุกก็ไม่ได้

963
00:51:14,613 --> 00:51:17,199
มันไม่มีวิธีที่จะบอกว่าเรารู้เลย

964
00:51:17,282 --> 00:51:20,660
สำหรับฉัน การบอกว่าเรารู้มันสำคัญ

965
00:51:20,744 --> 00:51:25,373
ฉันน่ะไม่รู้สึกแย่อะไรถ้าเกิดทำเรื่องเด๋อๆ

966
00:51:25,457 --> 00:51:27,459
ขอแค่ฉันสามารถบอกคุณได้ว่า

967
00:51:27,542 --> 00:51:30,670
ฉันเองก็ได้ยินเสียงกระดิ่งติดหมวกตัวตลก

968
00:51:34,508 --> 00:51:36,635
กรุ๊งกริ๊ง

969
00:51:36,718 --> 00:51:38,637
ใช่ ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน

970
00:51:38,720 --> 00:51:41,848
"คุณไม่เชื่อแน่ ฉันเย็บมันไว้เอง
ฉันเย็บชุดของฉันเอง

971
00:51:41,932 --> 00:51:44,351
ฉันคิดว่ามันอาจจะน่าสนใจ"

972
00:51:45,393 --> 00:51:49,231
ถ้าในสถานการณ์นี้ฉันมีปากที่สอง
ฉันก็คงจะพากย์ไปด้วย

973
00:51:49,314 --> 00:51:52,067
มันคงจะไม่ลำบากอะไร
ปากหนึ่งก็พยายามอมนกเขาไป

974
00:51:52,150 --> 00:51:54,194
ส่วนอีกปากก็บอกว่า "โอเค แป๊บนะ"

975
00:51:54,820 --> 00:51:57,114
"แน่นอน นี่ยังไม่ใช่การอมนกเขา"

976
00:51:57,197 --> 00:52:01,034
"ฉันพยายามขยับตำแหน่งให้เข้าที่
ว้าว ฟันฉันขูดเข้าให้แล้ว"

977
00:52:01,118 --> 00:52:02,661
"คุณต้องรู้สึกแน่ๆ"

978
00:52:02,744 --> 00:52:04,996
"ฉันอยากให้คุณรู้ว่าเรารับทราบปัญหาแล้ว

979
00:52:05,080 --> 00:52:09,292
เรากำลังหาทางแก้อยู่ ขอบคุณมากที่อดทน

980
00:52:09,376 --> 00:52:10,710
ในวันนี้" แต่ไม่

981
00:52:10,794 --> 00:52:15,423
ไม่มี คุณพูดไม่ได้สักคำ ทำได้แค่ส่งสายตาโง่ๆ

982
00:52:15,507 --> 00:52:16,424
มีแค่…

983
00:52:19,427 --> 00:52:23,223
แค่สายตาโง่ๆ ของคนพยายามหาทางออก

984
00:52:23,306 --> 00:52:26,351
สีหน้าโง่ๆ ของคนที่กำลังเรียนรู้งาน

985
00:52:26,434 --> 00:52:28,270
ฉันเกลียดสีหน้าแบบนี้

986
00:52:28,353 --> 00:52:31,439
ไม่มีศักดิ์ศรี มีแต่ความตั้งอกตั้งใจ

987
00:52:31,523 --> 00:52:35,360
ความตั้งใจแก้ไขไม่ลดละ
ในวินาทีนั้นเพื่อจะเซอร์ไพรส์ ไม่

988
00:52:35,443 --> 00:52:37,195
ไม่ค่ะ ไม่มีศักดิ์ศรี

989
00:52:37,279 --> 00:52:38,822
ไม่มีคำพูด ไม่มีศักดิ์ศรี

990
00:52:38,905 --> 00:52:42,159
ไม่มีคำพูด ฉันเห็นว่าไม่มีทางแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง

991
00:52:42,242 --> 00:52:45,871
ฉันก็เลยเริ่มถอย ถอยขึ้นมาตามลำตัว

992
00:52:45,954 --> 00:52:49,040
อย่างเจี๋ยมเจี้ยมแล้วอ่อนแอ

993
00:52:49,124 --> 00:52:52,836
ฉันกลับขึ้นมาถึงใบหน้า
และฉันก็รู้สึกอยากจะทำอะไรสักอย่าง

994
00:52:53,420 --> 00:52:54,963
ทั้งทีมฝากความหวังไว้ที่ฉัน

995
00:52:56,423 --> 00:53:00,844
และบอร์เดอร์ส เหนือสิ่งอื่นใดคือบอร์เดอร์ส
ฉันอยากจะเริ่มต้นชีวิตของฉัน

996
00:53:00,927 --> 00:53:02,470
ฉันเลยสูดหายใจเข้าลึกๆ

997
00:53:02,971 --> 00:53:04,431
ผ่อนคลาย เพราะนั่นคือสิ่งสำคัญ

998
00:53:04,514 --> 00:53:07,350
เมื่อผ่อนคลาย คำตอบก็จะมา
และตอนนั้นมันมาจริงๆ

999
00:53:07,434 --> 00:53:09,269
ซิงของฉัน ฉันยกให้เขา

1000
00:53:11,646 --> 00:53:13,273
คุณจะคิดยังไงกับเรื่องนั้นก็เอาเลย

1001
00:53:13,356 --> 00:53:16,651
แต่สำหรับฉัน มันฉลาดมาก ฉลาดจริงๆ

1002
00:53:16,735 --> 00:53:19,154
เพราะฉันไม่เคยให้ค่าความซิงตัวเอง

1003
00:53:19,237 --> 00:53:20,989
ทำไมต้องให้ ฉันชอบทำอะไรด้วยตัวเอง

1004
00:53:21,072 --> 00:53:23,241
ฉันได้ความซิงติดตัวมาตั้งแต่ลืมตาดูโลก

1005
00:53:23,325 --> 00:53:25,410
ฉันไม่ได้ทำงานแลกมา ไม่

1006
00:53:25,493 --> 00:53:28,788
สำหรับฉัน ความซิงก็เหมือนเงินของบ่อน

1007
00:53:30,290 --> 00:53:32,792
ฉันได้ความซิงนี้มา ฉันคิดว่าเราก็ต้องใช้

1008
00:53:32,876 --> 00:53:36,171
มันเหมือนกับบัตรกำนัล
บัตรกำนัลสองใบในถุงของขวัญของโรงแรม

1009
00:53:36,254 --> 00:53:37,923
"มีบัตรกำนัลความซิงสองใบอยู่ในนี้"

1010
00:53:38,006 --> 00:53:41,343
"ใครๆ ก็เห็นว่ามันสำคัญแต่ฉันไม่แคร์เลยสักนิด"

1011
00:53:41,426 --> 00:53:44,471
"เราควรใช้มันทำอะไรบ้าๆ
ก่อนที่ฉันจะไปจากรีสอร์ต"

1012
00:53:45,222 --> 00:53:47,432
ฉันไม่เคยคิดที่จะถนอมตัวเองไว้

1013
00:53:47,515 --> 00:53:49,643
ถนอมตัวเองเพื่อการแต่งงาน

1014
00:53:49,726 --> 00:53:53,813
ถ้าตัวเองนั่นหมายถึงความกลัว
และความอึดอัดใจต่อร่างกายของเราทั้งคู่

1015
00:53:53,897 --> 00:53:55,357
ฉันให้คุณเลยนะ รักแท้

1016
00:53:55,440 --> 00:53:58,318
ไม่ ถ้าฉันจะนำเสนออะไรให้กับรักแท้คนสุดท้าย

1017
00:53:58,401 --> 00:54:00,487
ฉันอยากให้มันเป็นทักษะเรื่องเพศที่ฉันสะสมมา

1018
00:54:00,570 --> 00:54:01,947
และความมั่นใจ

1019
00:54:03,198 --> 00:54:04,407
ในการใช้งานมัน

1020
00:54:04,491 --> 00:54:07,535
ให้มันเป็นศัพท์เฉพาะแปลกๆ
สำหรับสื่อถึงความรักแปลกๆ

1021
00:54:07,619 --> 00:54:09,329
แต่ก็เป็นสากลของฉัน

1022
00:54:09,412 --> 00:54:11,081
แต่เพื่อให้ได้ทักษะพวกนั้นมา

1023
00:54:11,164 --> 00:54:13,041
ฉันต้องมีประสบการณ์ที่หลากหลาย

1024
00:54:13,124 --> 00:54:16,628
มันต้องเป็นแบบนั้น ฉันต้องมีซีนตอนซ้อม

1025
00:54:18,630 --> 00:54:20,173
ฉันถึงจะไม่สนใจมันได้

1026
00:54:20,257 --> 00:54:22,717
จากนั้นก็เหมือนเจ้าชายอารมณ์ร้ายที่ละทิ้งสมบัติ

1027
00:54:22,801 --> 00:54:26,554
ฉันไม่สนใจมันได้
แล้วพอถึงวันที่ฉันแต่งงานกับรักแท้

1028
00:54:26,638 --> 00:54:30,058
พ่อของฉันก็จะเป็นตัวแทนของบ้านเรานำเสนอมัน

1029
00:54:30,141 --> 00:54:32,894
"บ้านเราขอมอบให้บ้านคุณ ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี

1030
00:54:32,978 --> 00:54:35,188
แต่เธอพยายามหนักมากกว่าจะได้ขนาดนี้"

1031
00:54:37,232 --> 00:54:41,278
ฉันไม่ได้แคร์เรื่องความบริสุทธิ์
ความคิดที่ว่าประสบการณ์ทางเพศ

1032
00:54:41,361 --> 00:54:42,821
จะทำให้คุณสูญเสียอะไรไป

1033
00:54:42,904 --> 00:54:45,782
แนวคิดที่ว่าคนเราก็เหมือนรูปลอก
แบบที่ขูดแล้วจะมีกลิ่นหอมออกมา

1034
00:54:45,865 --> 00:54:48,368
แบบว่า "ขูดตรงนั้นนิด ดมตรงนี้หน่อย

1035
00:54:48,451 --> 00:54:51,913
แน่นอนว่ามันหอม แต่อีกเดี๋ยวแกจะเป็นอะไร

1036
00:54:51,997 --> 00:54:54,457
กลิ่นสตรอว์เบอร์รีจางๆ บนแว่นกันแดดไง

1037
00:54:54,541 --> 00:54:55,625
อยากเป็นอย่างนั้นเหรอ

1038
00:54:56,126 --> 00:54:57,252
ตอนนั้นแกจะให้เราทำไง

1039
00:54:57,335 --> 00:55:00,297
เอาแกไปติดหลังสมุดติดรูปลอก
กับพวกพี่สาวจอมร่านเหรอ

1040
00:55:00,380 --> 00:55:02,966
เรายังจำกันได้ว่า
เกิดอะไรขึ้นกับพี่สาวคนโตของแก

1041
00:55:03,049 --> 00:55:05,010
แม่กลิ่นรูตเบียร์โฟลตเดินได้

1042
00:55:06,136 --> 00:55:08,555
เราตัดหางปล่อยวัดเธอ เธอสิ้นกลิ่นใต้เท้าผู้ชาย

1043
00:55:08,638 --> 00:55:10,390
เธอไม่เหลือกลิ่นติดอยู่เลย

1044
00:55:10,473 --> 00:55:13,435
ไม่เหลือกลิ่นสักนิด
เธอลอยหลุดออกมาแล้วก็ม้วนเป็นขด

1045
00:55:13,518 --> 00:55:15,937
เคยเห็นรูปลอกที่เสื่อมแล้วม้วนเป็นขดไหม"

1046
00:55:19,649 --> 00:55:22,610
ไม่ค่ะ ฉันพร้อมเป็นวัยรุ่นที่มีเพศสัมพันธ์

1047
00:55:22,694 --> 00:55:25,739
พูดในเชิงเทคนิค เซ็กซ์มันช่วยแก้ปัญหา

1048
00:55:25,822 --> 00:55:28,241
คุณชอบการเอาอวัยวะมาถูๆ กัน
แต่ก็เซ็งที่ต้องเจ็บ

1049
00:55:28,325 --> 00:55:29,993
เพราะตะเข็บกางเกงยีนส์ไหม

1050
00:55:31,786 --> 00:55:34,456
ฉันพร้อมเป็นวัยรุ่นที่มีเซ็กซ์ วัยรุ่นเคี้ยวหมากฝรั่ง

1051
00:55:34,539 --> 00:55:36,249
คนที่ทำให้ครูสุขศึกษาภูมิใจ

1052
00:55:36,333 --> 00:55:39,127
และเธอก็ภูมิใจ ฉันรู้สึกได้ มันทำให้ฉันรู้สึกดี

1053
00:55:39,210 --> 00:55:42,589
ฉันยังจำได้ ตอนนั้นพ่อแฟนฉันก็เหมือนจะภูมิใจ

1054
00:55:44,341 --> 00:55:46,676
ใช่ ฉันคิดว่าลูกชายเขาบอกเขา

1055
00:55:46,760 --> 00:55:50,680
เขาระรื่นชื่นบานจนออกนอกหน้าแทนลูกชาย

1056
00:55:50,764 --> 00:55:52,724
มันน่าขยะแขยงมาก

1057
00:55:53,725 --> 00:55:56,102
มันอาจเป็นเพราะฉันไม่ได้รักพ่อแฟน

1058
00:55:56,186 --> 00:55:57,562
ในฐานะมนุษย์ทั่วไป

1059
00:55:57,645 --> 00:55:59,564
พวกเขาผิดและไม่ควรจะมีอยู่

1060
00:56:00,565 --> 00:56:03,193
โดยเฉพาะที่โรงเรียนม.ปลาย

1061
00:56:03,276 --> 00:56:05,570
แม้แต่ตอนที่พวกเขาทำตัวน่ารักตามหน้าที่

1062
00:56:05,653 --> 00:56:07,322
มันไม่ใช่ความผิดของพวกเขา "สวัสดี

1063
00:56:07,864 --> 00:56:10,200
สวัสดี แจ็กเกอลิน เป็นไงบ้าง เรียนสนุกไหม"

1064
00:56:10,283 --> 00:56:13,411
และฉันก็จะคิดว่า
"อย่ามามองฉันหรือพูดกับฉันสิยะ

1065
00:56:13,912 --> 00:56:16,748
จริงๆ นะ มันทำให้คุณดูไม่ดีเลย

1066
00:56:18,291 --> 00:56:21,961
ลูกชายคุณเข้าถึงตัวฉันได้

1067
00:56:22,045 --> 00:56:25,006
เพราะความดีที่เขาทำ คุณไม่ได้ติดค้างอะไรฉัน

1068
00:56:25,840 --> 00:56:28,426
ไม่ต้องมาโบกมือทักทายหรือเรียกฉันเลย

1069
00:56:28,510 --> 00:56:30,011
ฉันคิดว่ามันจะดีกับเราทุกคน

1070
00:56:30,095 --> 00:56:33,348
ถ้าคุณได้ยินเสียงรถฉันแล่นมา
แล้วคุณก็รีบไปให้พ้นๆ

1071
00:56:34,140 --> 00:56:36,684
กลับรูหนูของคุณไป
แล้วคุณจะทำบ้าอะไรของคุณก็ช่าง

1072
00:56:36,768 --> 00:56:38,770
ในรูหนูอุบาทว์ๆ ของคุณ"

1073
00:56:39,562 --> 00:56:43,858
ถ้าฉันดูบ้าเพราะโกรธพ่อแฟนล่ะก็

1074
00:56:43,942 --> 00:56:45,985
นั่นเป็นเพราะเขามันเฮงซวยน่ะค่ะ

1075
00:56:46,069 --> 00:56:49,155
เขาไม่เหมือนผู้ใหญ่หลายๆ คนในชีวิตฉันสมัยนั้น

1076
00:56:49,656 --> 00:56:52,242
เขาชอบวิจารณ์ที่ฉันใช้คำว่า "แบบว่า"

1077
00:56:52,325 --> 00:56:53,284
เขาหมกมุ่นสุดๆ เลย

1078
00:56:54,536 --> 00:56:56,913
"โทษนะ แจ็กเกอลิน แต่เวลาเธอพูด

1079
00:56:56,996 --> 00:57:01,334
ฉันได้ยินแต่คำว่า 'แบบว่า'
ฉันโฟกัสได้แต่แค่นั้น มัน…"

1080
00:57:02,210 --> 00:57:03,920
คุณได้ยินแค่นั้นเหรอ

1081
00:57:04,003 --> 00:57:06,214
โฟกัสได้แค่นั้นเองเหรอ

1082
00:57:07,006 --> 00:57:09,509
งั้นฉันจะเป็นเครื่องบริหารสมอง

1083
00:57:09,592 --> 00:57:11,803
เพื่อช่วยคุณสู้กับภาวะสมองเสื่อมเอง

1084
00:57:13,221 --> 00:57:17,183
มันก็แค่คำเดิมๆ พูดซ้ำๆ
ตัดมันออกสิ คิดซะว่าเป็นเสียงหึ่งๆ

1085
00:57:17,267 --> 00:57:21,187
การเลือกเพิกเฉยต่อข้อมูลบางอย่าง
คือหนึ่งในหกทักษะพื้นฐานทางสมอง

1086
00:57:21,938 --> 00:57:23,606
ฉันเห็นคุณกำลังแก้ปริศนาของคุณอยู่

1087
00:57:23,690 --> 00:57:25,567
คุณน่าจะเติม "ฟังฉันพูด" เข้าไปในนั้น

1088
00:57:25,650 --> 00:57:28,611
ถ้าคุณไม่คิดจะกลับเข้ารูหนูอย่างที่ฉันบอกเมื่อกี้

1089
00:57:30,613 --> 00:57:32,574
มันน่าทุเรศมาก

1090
00:57:32,657 --> 00:57:35,201
เพราะเขาทำแบบนี้เหมือนว่าเขาใส่ใจ

1091
00:57:35,285 --> 00:57:36,953
แบบว่า "ไม่ มันแค่…

1092
00:57:37,829 --> 00:57:40,206
ก็แค่ว่าพอเธอใช้คำนั้นมากๆ

1093
00:57:40,290 --> 00:57:45,253
เธอทำให้ความหมาย
ของสิ่งที่เธอพยายามจะสื่อมันไม่ชัดเจน

1094
00:57:45,336 --> 00:57:48,047
เธอดูไม่ฉลาด"

1095
00:57:48,131 --> 00:57:50,633
เขาช่างกล้าพูดจริงๆ พอคิดว่าที่ผ่านมา

1096
00:57:50,717 --> 00:57:53,970
ไม่มีสักครั้งที่เขาพูดอะไรแล้วทำให้ฉันรู้สึกว่า

1097
00:57:54,053 --> 00:57:56,139
นี่เป็นความคิดที่ไม่เหมือนใคร

1098
00:57:57,599 --> 00:58:01,186
เขาห่วงว่าคำพูดฉันจะสื่อสารได้อย่างไม่มีพลัง

1099
00:58:01,269 --> 00:58:04,022
ไม่ค่ะ คุณไม่เข้าใจเลยสักนิด

1100
00:58:04,105 --> 00:58:06,566
สติปัญญาฉันก็เหมือนแม่น้ำ

1101
00:58:07,066 --> 00:58:09,110
มันคือแม่น้ำ และ "แบบว่า" ก็คือหิน

1102
00:58:09,194 --> 00:58:12,280
ฉันโยนหินลงไปในแม่น้ำเพื่อชะลอกระแสน้ำ

1103
00:58:12,363 --> 00:58:14,491
คุณจะได้ไม่โดนน้ำซัดจนจมลงไป

1104
00:58:20,246 --> 00:58:23,917
ฉันใช้คำว่า "แบบว่า" ก็เพื่อคนอย่างคุณ

1105
00:58:25,627 --> 00:58:27,754
เพราะคุณรับมือฉันไม่อยู่หรอก

1106
00:58:28,922 --> 00:58:30,340
ถ้าฉันพูดตรงๆ

1107
00:58:31,382 --> 00:58:33,551
ฉันรู้ว่าคุณภูมิใจที่ลูกชายได้อึ๊บฉัน

1108
00:58:33,635 --> 00:58:35,595
แต่ดูจากสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันนี่แหละอึ๊บเขา

1109
00:58:36,721 --> 00:58:39,390
เขาไม่ได้เข้ามาในตัวฉัน
ฉันเป็นฝ่ายล้อมกรอบเขา

1110
00:58:40,767 --> 00:58:42,852
เขาไม่ได้ทะลวงฉัน ฉันกลืนกินเขา

1111
00:58:43,811 --> 00:58:48,650
เคี้ยวเขาแล้วคายเศษออกมา
และเขาก็ชอบมันทุกวินาทีเลยล่ะ

1112
00:58:48,733 --> 00:58:51,069
เป็นคุณก็คงจะชอบ ไอ้หมูตอน

1113
00:58:52,403 --> 00:58:54,572
ไอ้หมูตอนใส่ขาสั้น

1114
00:58:57,784 --> 00:59:00,495
แต่ฉันไม่ได้พูดแย่ๆ กับพ่อเขาหรอกค่ะ

1115
00:59:00,995 --> 00:59:04,791
ฉันทำแบบนั้นกับเขาไม่ได้ ลองนึกสีหน้าเขาสิ

1116
00:59:04,874 --> 00:59:07,502
เขาคงจะพังทลายเลยล่ะ เขาคงจะแตกสลาย

1117
00:59:07,585 --> 00:59:09,087
ไม่ ฉันทำไม่ได้

1118
00:59:09,754 --> 00:59:11,798
แต่ลูกชายเขาไม่เคยถูกฉันอมนกเขาให้

1119
00:59:11,881 --> 00:59:13,758
และฉันว่ามันก็ดีแล้วล่ะ

1120
00:59:13,841 --> 00:59:15,468
อันที่จริง มันไม่ใช่ความผิดของพ่อเขา

1121
00:59:15,552 --> 00:59:17,929
ฉันแค่ลองทำอีกครั้งกับแฟนคนนี้ไม่ได้

1122
00:59:18,012 --> 00:59:19,847
เพราะเขาเคยเห็นฉันพยายามแล้วครั้งหนึ่ง

1123
00:59:19,931 --> 00:59:22,517
แล้วฉันก็ถอยด้วยความกลัว

1124
00:59:22,600 --> 00:59:24,477
ทีนี้ถ้าฉันลองทำมันดูอีกครั้ง

1125
00:59:24,561 --> 00:59:27,855
ฉันก็จะเหมือนกับคนที่พยายาม
ลองทำอะไรใหม่อีกครั้ง

1126
00:59:27,939 --> 00:59:30,275
"เมื่อวานเธอวิตก เหมือนนักสเก็ตโอลิมปิก

1127
00:59:30,358 --> 00:59:33,653
มาดูกันว่าวันนี้ตอนเธอโดด
เธอจะลงได้สวยไหม"

1128
00:59:34,153 --> 00:59:36,948
ไม่ เขารู้เยอะเกินไป
ถ้าจะให้มีศักดิ์ศรี ทางเลือกเดียวของฉัน

1129
00:59:37,031 --> 00:59:38,324
คือรอไปอีกหนึ่งปี

1130
00:59:38,408 --> 00:59:42,287
ไม่พูดถึงความตั้งใจที่ล้มเหลวนั่น
แล้วพอหน้าร้อนสิ้นสุดลง

1131
00:59:42,370 --> 00:59:45,999
พอส่งแฟนไปเรียนวิทยาลัยเรียบร้อย
ฉันก็สามารถเริ่มชีวิตม.ปลายปีสุดท้ายใหม่

1132
00:59:46,583 --> 00:59:49,002
ฉันทำแบบนั้น พอขึ้นม.ปลายปีสุดท้าย

1133
00:59:49,085 --> 00:59:52,922
ฉันก็หาแฟนใหม่เลย
ฉันรู้ว่าถ้าฉันอยากจะเป็นคนใหม่

1134
00:59:53,006 --> 00:59:55,425
ฉันก็ต้องมีคนใหม่ที่อยู่ตรงหน้า

1135
00:59:57,552 --> 01:00:01,055
ในปีสุดท้ายของฉัน ฉันรีบหาแฟนใหม่

1136
01:00:01,139 --> 01:00:03,141
แล้วพาเขาไปห้องใต้ถุนของพ่อแม่ฉัน

1137
01:00:03,224 --> 01:00:06,352
ห้องใต้ถุนที่บ้านฉัน
เป็นห้องใต้ถุนที่ยังตกแต่งไม่เสร็จ

1138
01:00:06,853 --> 01:00:10,356
มันเลยทั้งดูดิบ ดูจริง ดูใช่ นึกออกไหม

1139
01:00:10,440 --> 01:00:14,736
ฉันตัดสินใจจะอมนกเขาให้เขา
ในคืนแรกที่เราอยู่ด้วยกัน

1140
01:00:14,819 --> 01:00:18,156
ก่อนที่เขาจะรู้จักโฉมหน้าของฉันดีพอ
และสามารถแยกแยะได้ว่า

1141
01:00:18,239 --> 01:00:22,660
อันไหนฉันแค่แกล้งทำเป็นมั่นใจ
อันไหนที่ฉันมั่นใจจริงๆ

1142
01:00:22,744 --> 01:00:25,163
มันคือการวิ่งวอร์มมาที่จุดออกตัวในเรื่องเซ็กซ์

1143
01:00:25,663 --> 01:00:27,415
สร้างความเร็ว สร้างโมเมนตัม

1144
01:00:27,498 --> 01:00:31,502
ฉันต้องสวมจิตวิญญาณของคนถ้ำ

1145
01:00:31,586 --> 01:00:34,213
พยายามทำเหมือนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสื้อผ้าคืออะไร

1146
01:00:34,297 --> 01:00:37,925
ทำให้มันดูเหมือนปากฉันกำลังต้องการจริงๆ

1147
01:00:38,009 --> 01:00:40,803
ถึงแม้ในหัวจะมีแต่คำว่า "อาเบอร์ครอมบี"

1148
01:00:41,929 --> 01:00:43,681
และมันก็เหมือนการวิ่งวอร์มจริงๆ

1149
01:00:43,765 --> 01:00:45,683
เพราะฉันอยากวิ่งออกมาจากหลังบันได

1150
01:00:45,767 --> 01:00:47,852
ฉันทำลงไปแล้ว มุกเก่าๆ แบบนั้นน่ะ

1151
01:00:47,935 --> 01:00:50,521
การอมนกเขาเริ่มที่หลังบันได
พวกเขาจะได้ไม่เห็นตอนเสร็จ

1152
01:00:51,022 --> 01:00:53,399
ประเด็นก็คือคุณควรจะภูมิใจ

1153
01:00:53,983 --> 01:00:54,942
ฉันทำแบบ…

1154
01:00:56,986 --> 01:00:58,196
ฉันดูออกว่าเขาเชื่อ

1155
01:00:59,113 --> 01:01:00,156
และก่อนที่ฉันจะทำ

1156
01:01:00,239 --> 01:01:02,200
ฉันก็คิด "ให้ตาย ดูสิว่าใครไม่มีลังเล"

1157
01:01:02,283 --> 01:01:04,786
"ฉันขอเวลาแป๊บ ฉันอยากพูดว่า
ดูสิว่าใครไม่มีลังเล"

1158
01:01:05,370 --> 01:01:07,872
แล้วฉันก็ ฉันไม่รู้ทำไม ฉัน…

1159
01:01:08,665 --> 01:01:09,791
แล้วจากนั้น…

1160
01:01:11,542 --> 01:01:15,254
ฉันหยุดอยู่เฉยๆ อีกครั้ง
ไม่อยากจะเชื่อเลย ฉันแค่…

1161
01:01:16,381 --> 01:01:20,176
อีกครั้ง เพราะงี้ฉันถึงไม่เชื่อเรื่องการวิ่งวอร์ม

1162
01:01:20,259 --> 01:01:22,095
นึกออกไหม มันไม่ได้พาคุณไปสักหน่อย

1163
01:01:22,178 --> 01:01:23,721
คุณมีแต่ต้องวิ่งไปเรื่อยๆ

1164
01:01:24,222 --> 01:01:26,849
เพราะงี้ฉันถึงไม่ไว้ใจการเปิดตัวแบบมั่นใจ

1165
01:01:27,975 --> 01:01:31,688
ฉันรู้ว่าตอนต้นโชว์
ผู้ชมควรได้ยินอะไรเพื่อความสบายใจ

1166
01:01:31,771 --> 01:01:33,147
"ว่าไงทาวน์ฮอลล์"

1167
01:01:33,231 --> 01:01:35,108
"ว่าไงนิวยอร์ก ลุกขึ้นกันหน่อย"

1168
01:01:35,191 --> 01:01:37,735
"ฉันน่ะเยี่ยมที่สุด พวกคุณได้ฮาท้องแข็งแน่"

1169
01:01:37,819 --> 01:01:38,778
ไม่ค่ะ

1170
01:01:38,861 --> 01:01:39,821
คุณจะเห็น…

1171
01:01:40,613 --> 01:01:41,781
แต่แล้วคุณก็จะเห็นมุกแป้ก

1172
01:01:41,864 --> 01:01:44,867
คุณเห็นมุกแป้ก โชว์จะแย่ลงเรื่อยๆ ไปจนจบ

1173
01:01:45,827 --> 01:01:47,453
ฉันค่อยๆ สร้างจากศูนย์จะดีกว่า

1174
01:01:47,537 --> 01:01:51,249
เริ่มแบบไม่น่าสนใจ อย่างเช่น
"สวัสดี ฉันไม่สมควรมีชีวิต…"

1175
01:01:51,833 --> 01:01:53,835
"ฉันขอสูดหายใจสักหน่อย"

1176
01:01:53,918 --> 01:01:56,295
"ขอบคุณ ฉันคงอยู่ได้อีกสักพัก"

1177
01:01:57,213 --> 01:02:00,133
ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงคิดว่า
การวิ่งวอร์มมันจะได้ผลกับฉัน

1178
01:02:00,216 --> 01:02:01,300
มันไม่ใช่ตัวฉันเลย

1179
01:02:01,384 --> 01:02:03,803
ฉันคือคนแบบที่จะไปยืนตรงปลายสปริงบอร์ด

1180
01:02:03,886 --> 01:02:04,971
แล้วก็…

1181
01:02:05,054 --> 01:02:07,432
สาม สอง หนึ่ง แล้วฉันก็ดึงตัวกลับมา

1182
01:02:07,515 --> 01:02:09,600
อย่างไม่น่าเชื่อในวินาทีสุดท้าย

1183
01:02:10,476 --> 01:02:13,771
ด้วยท่าทางที่ซับซ้อนยิ่งกว่า
การกระโดดน้ำแบบดั้งเดิม

1184
01:02:14,605 --> 01:02:18,192
"ไลฟ์การ์ด เคลียร์บันได
ฉันจะลง ช่วยฉันด้วยไลฟ์การ์ด"

1185
01:02:19,026 --> 01:02:22,238
ตอนเด็ก ฉันเคลียร์บันไดมาเป็นพันรอบ

1186
01:02:22,321 --> 01:02:23,197
นั่นแหละฉัน

1187
01:02:23,281 --> 01:02:25,992
ฉันรู้แก่ใจว่าในชีวิตนี้

1188
01:02:26,075 --> 01:02:28,411
มันไม่เคยมีคำว่าสายเกินไป

1189
01:02:29,746 --> 01:02:30,663
ถ้าจะถอยกลับ

1190
01:02:43,676 --> 01:02:44,510
ฉันอยู่ตรงนั้น

1191
01:02:45,678 --> 01:02:48,890
แล้วฉันก็คิดว่าเอาจริงดิ นี่เราลังเลอีกแล้วเหรอ

1192
01:02:49,474 --> 01:02:51,392
เธอจะเอาไงกันแน่ ที่รัก

1193
01:02:51,893 --> 01:02:52,894
เธอจะทำอะไร

1194
01:02:52,977 --> 01:02:55,688
จะยืดตัวยืนขึ้นอีกแล้วหรือไง

1195
01:02:56,272 --> 01:02:57,190
แล้วก็รอไปอีกปี

1196
01:02:57,273 --> 01:03:00,026
ค่อยลองใหม่ปีหน้าเหรอ
กับผู้ชายคนใหม่ในวิทยาลัย

1197
01:03:00,109 --> 01:03:01,360
ซึ่งเป็นเขตแดนที่ฉันไม่รู้จัก

1198
01:03:01,444 --> 01:03:03,279
ไม่ เธอต้องลงมือเดี๋ยวนี้

1199
01:03:03,362 --> 01:03:06,157
เธอไม่ใช่คนแบบ "ทำๆ ไป"
เธอฟังตัวเองอยู่ไหม ฉันไม่สน

1200
01:03:06,240 --> 01:03:08,659
ฉันไม่สนใจว่าเธอจะเป็นคนคิดมาก
ที่อยากมีปากที่สอง

1201
01:03:08,743 --> 01:03:11,287
จะได้บรรยายทุกประสบการณ์
ทุกคนจะได้รู้ว่าฉันรู้ว่าเธอรู้

1202
01:03:11,370 --> 01:03:13,664
เรื่องเสียงกระดิ่งกรุ๊งกริ๊ง เธอรู้ตัว…

1203
01:03:13,748 --> 01:03:15,958
ไม่ เธอต้องหาทาง

1204
01:03:16,042 --> 01:03:19,003
นีทเชอบอกว่าเมื่อไม่มีทาง ฉันจะหาทางของฉัน

1205
01:03:19,504 --> 01:03:21,464
ฉะนั้นหาทางของนีทเชอซะ

1206
01:03:21,547 --> 01:03:24,008
แล้วก็หาทางของเธอ ฉันต้องหาทาง

1207
01:03:24,091 --> 01:03:26,010
ฉันเลยหันไปหาวรรณกรรม

1208
01:03:26,511 --> 01:03:27,345
ฉัน…

1209
01:03:28,346 --> 01:03:31,015
ตอนนั้นฉันอ่านโลลิต้าอยู่ ตามนั้นแหละ

1210
01:03:32,141 --> 01:03:34,852
ฉันประทับใจภาษาของวลาดิเมียร์ นาโบคอฟมาก

1211
01:03:34,936 --> 01:03:36,312
มีใครไม่บ้างล่ะ

1212
01:03:36,395 --> 01:03:39,899
ฉันยอมรับ ฉันอาจจะอ่านเพื่อสร้างภาพให้ตัวเอง

1213
01:03:39,982 --> 01:03:43,069
ฉันอ่านมัน อ่านทุกๆ คำ
แต่ฉันมักจะไปอ่านอย่างเพลิดเพลิน

1214
01:03:43,152 --> 01:03:46,239
อยู่ริมหน้าต่างร้านพิซซ่า
แล้วก็ใส่กระโปรงฮอกกี้ด้วย นึกออกไหม

1215
01:03:46,322 --> 01:03:49,200
ให้คนเห็นหน้าปก ทำให้ผู้ใหญ่ที่เดินผ่านตกใจ

1216
01:03:50,034 --> 01:03:52,745
"โทษนะ ได้อ่านสุดยอดผลงานของรัสเซียไหม"

1217
01:03:52,829 --> 01:03:54,789
"ฉันว่าไม่ ไอ้หมูตอนบ้านนอก"

1218
01:03:57,667 --> 01:04:01,045
แต่ฉันอยู่ตรงนั้น ในหัวมีความกังวลเก่าๆ

1219
01:04:01,128 --> 01:04:03,798
ไม่มีคำพูด ไม่มีศักดิ์ศรี ดูโง่เง่า พูดจาโง่เง่า

1220
01:04:03,881 --> 01:04:05,842
เอาฟันขูด ทุกอย่างเลย แล้วฉันก็คิด

1221
01:04:05,925 --> 01:04:07,802
"โอเค ฉันพรรณนาไม่ได้"

1222
01:04:07,885 --> 01:04:11,597
"แต่ถ้าฉันคิดว่าคนอื่นพรรณนาอยู่ล่ะ
ถ้าวลาดิเมียร์ นาโบคอฟพรรณนา"

1223
01:04:11,681 --> 01:04:14,600
"ลองจินตนาการว่านี่ไม่ใช่ความจริง แต่เป็น…"

1224
01:04:15,101 --> 01:04:18,896
"ฉันเป็นแค่ตัวละครในเรื่องสั้น
ของวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ

1225
01:04:18,980 --> 01:04:22,859
แบบนั้นไม่ว่าการอมนกเขามันจะแย่สักแค่ไหน

1226
01:04:22,942 --> 01:04:26,571
ด้วยปลายปากกาของนาโบคอฟ
เรื่องราวนี้มันก็จะเปล่งประกาย"

1227
01:04:27,238 --> 01:04:29,282
ทุกอย่างมันก็เป็นวรรณกรรม

1228
01:04:29,365 --> 01:04:32,702
เป็นตัวบทซ้อนตัวบทซ้อนตัวบท

1229
01:04:33,286 --> 01:04:35,830
กับวรรณกรรมน่ะ
มันไม่มีทางแย่ มันมีแต่น่าสนใจ

1230
01:04:35,913 --> 01:04:37,874
ไอ้ความแย่ที่เกิดเป็นรายละเอียดที่น่าสนใจ

1231
01:04:37,957 --> 01:04:42,128
ที่เพิ่มองค์ประกอบให้เนื้อเรื่อง
และฉันก็คิดว่า "ถ้าเกิดเรื่องเลวร้ายล่ะ"

1232
01:04:42,211 --> 01:04:44,046
"อย่าเพิ่งคิดนำไปไกล"

1233
01:04:44,130 --> 01:04:46,549
"ถ้าเกิดเธอกัดจู๋นี่ขาดล่ะ"

1234
01:04:48,050 --> 01:04:50,177
"งั้นเธอก็จะอยู่ในเรื่องสั้น

1235
01:04:50,261 --> 01:04:52,930
ที่โดดเด่นที่สุดของหนังสือไง"

1236
01:04:53,014 --> 01:04:55,433
"เธอผู้กัดจู๋ขาด"

1237
01:04:55,933 --> 01:04:58,436
ฉันคิด "มันไม่จริง เป็นแค่วรรณกรรม"

1238
01:04:58,519 --> 01:05:00,479
"มันเป็นแค่ตัวบทล้วนๆ"

1239
01:05:00,563 --> 01:05:03,649
"แสงจันทร์" เริ่มด้วยแสงจันทร์อาจไม่ได้ดีที่สุด

1240
01:05:03,733 --> 01:05:08,237
"แสงจันทร์สาดส่องใบหน้าเบื้องใต้
ขององคชาติชายหนุ่ม"

1241
01:05:08,738 --> 01:05:12,867
"สาวผมสีน้ำตาลอมแดง
ซึ่งบ่อยครั้งไม่มีใครสังเกตสีแดงนั่น

1242
01:05:14,744 --> 01:05:18,331
มุ่งเข้าหาท่ออันแสนธรรมดาอย่างเงอะงะ…"

1243
01:05:34,347 --> 01:05:36,098
แล้วจากนั้นฉันก็อม

1244
01:05:36,182 --> 01:05:37,516
ฉันอมจู๋นั่นแล้ว

1245
01:05:40,645 --> 01:05:43,439
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ

1246
01:05:43,522 --> 01:05:46,567
ฉันรู้ว่าเรื่องของฉันเมื่อกี้นี่
สำหรับพวกคุณบางคนแล้ว

1247
01:05:46,651 --> 01:05:48,444
มันอาจจะเหมือนไม่เกี่ยวกัน

1248
01:05:48,527 --> 01:05:50,738
เราไม่อยากให้ลูกสาวเจอแบบนี้

1249
01:05:50,821 --> 01:05:55,159
โอเค "ฉันไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้
แต่มันเกิดกับเธอ ใครนะ เธอไง"

1250
01:05:56,452 --> 01:05:59,622
"เวลาที่ฉันเจอเรื่องยุ่งยาก
ฉันจะเข้าไปในห้องเล็กๆ ในหัวฉัน

1251
01:05:59,705 --> 01:06:01,874
มันเล็กมาก ฉันจะดูทีวีเครื่องจิ๋วๆ

1252
01:06:01,958 --> 01:06:03,960
มีแต่เรื่องขำๆ

1253
01:06:04,043 --> 01:06:06,587
บางครั้งหน้าจอก็พยายามให้ฉันดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน

1254
01:06:06,671 --> 01:06:09,548
ในชีวิตที่น่ารังเกียจของฉัน
แล้วฉันก็อยากเปลี่ยนช่อง"

1255
01:06:10,049 --> 01:06:12,259
ไม่ ใครว่านี่มันไม่เกี่ยวกัน

1256
01:06:12,343 --> 01:06:16,847
เปล่า นี่คือฉันผู้มีความคิด
นี่คือการก้าวข้ามของอัตตา

1257
01:06:17,556 --> 01:06:18,516
มันต่างกัน

1258
01:06:18,599 --> 01:06:22,186
และมันทำให้ฉันอมจู๋นั่น
ฉันทำได้ดี ทำได้ดีมากจริงๆ

1259
01:06:22,269 --> 01:06:23,854
ไม่มีเสียงกรีดร้องเพราะเจ็บปวด

1260
01:06:23,938 --> 01:06:26,565
มันเหมือนจะมีบทกวีอยู่ภายในนั้น

1261
01:06:26,649 --> 01:06:29,151
อย่างที่ฉันคิดอยู่ตลอดว่าควรจะมี

1262
01:06:29,735 --> 01:06:30,987
และก่อนที่ฉันจะรู้

1263
01:06:31,070 --> 01:06:34,907
เขาหลั่งอสุจิเข้าปากฉัน คุณคงรู้สีหน้าฉัน

1264
01:06:37,159 --> 01:06:39,495
และฉันก็กลืนมันลงไปเพราะฉันอ่านโทนี่ ร็อบบินส์

1265
01:06:39,578 --> 01:06:40,788
และฉันทำเต็มร้อยตลอด

1266
01:06:43,958 --> 01:06:45,501
ฉันรู้แก่ใจ

1267
01:06:45,584 --> 01:06:48,713
ฉันรู้ว่าฉันจะกลืนมัน
มันไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกกังวล

1268
01:06:48,796 --> 01:06:50,256
มันมีทางที่ง่าย ทางที่ยาก

1269
01:06:50,339 --> 01:06:52,758
ฉันเป็นคนที่จะเลือกทางยากเพื่อเก็บแต้มเสมอ

1270
01:06:52,842 --> 01:06:56,220
ฉันเป็นสาวแบบที่เรียนคอร์สเอพีได้เกรด 3.7

1271
01:06:56,929 --> 01:06:59,682
ฉันจะไม่เรียนคอร์สง่ายกว่าเพื่อเกรด 4.0

1272
01:06:59,765 --> 01:07:02,268
ค่ะ ฉันจะกลืนมันลงไป
ปล่อยให้มันไหลลงไปในคอ

1273
01:07:02,351 --> 01:07:04,395
และมันคือชัยชนะ

1274
01:07:04,478 --> 01:07:06,522
นี่มันโคตรจะชัยชนะ

1275
01:07:06,605 --> 01:07:08,607
ฉันเคยอยากเขียนความเรียงเรื่องนี้ส่งอาจารย์

1276
01:07:08,691 --> 01:07:10,317
แต่ฉันรู้ว่าพวกเขารับไม่ได้แน่

1277
01:07:11,777 --> 01:07:13,904
พวกเขาขาดความช่ำชองโลก

1278
01:07:13,988 --> 01:07:17,324
ทั้งครูแนะแนว ทั้งคณบดี ทุกคนเลย

1279
01:07:17,408 --> 01:07:18,617
ไม่เหมือนพวกคุณ

1280
01:07:20,494 --> 01:07:22,288
ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรลงไป

1281
01:07:22,955 --> 01:07:24,498
แล้วฉันก็ไปเรียนวิทยาลัย

1282
01:07:24,582 --> 01:07:26,333
รู้สึกดีกับตัวเองสุดๆ

1283
01:07:26,834 --> 01:07:30,254
และมันก็น่าสนใจ มันเป็นวิทยาลัยคาทอลิก

1284
01:07:30,337 --> 01:07:33,716
เต็มไปด้วยหนุ่มจิ้นคาทอลิกผูกไท

1285
01:07:33,799 --> 01:07:35,134
พวกที่วิ่งพล่านไปทั่ว

1286
01:07:35,217 --> 01:07:38,012
แข่งกันหาประสบการณ์ทางเพศในงานปาร์ตี้

1287
01:07:38,095 --> 01:07:41,640
โง่เง่าสิ้นดี แต่ฉันไม่
ฉันจบหลักสูตรมาแล้วตอนม.ปลาย

1288
01:07:42,725 --> 01:07:46,145
และฉันก็เป็นยิว
ฉันเลยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นฟิลิป รอธ

1289
01:07:46,228 --> 01:07:47,063
ในหมู่พวกเขา

1290
01:07:47,730 --> 01:07:50,232
เป็นนังยิวลามกที่พร้อมสอน

1291
01:07:51,734 --> 01:07:55,237
มันน่าตื่นเต้นมากถ้าคุณทำได้ ฉันขอแนะนำเลยล่ะ

1292
01:07:56,322 --> 01:07:59,450
ตอนนี้ฉันไม่รีบร้อนอมนกเขาให้ใครแล้ว

1293
01:07:59,533 --> 01:08:02,078
สำหรับฉัน การอมนกเขาคือการพิชิต

1294
01:08:02,161 --> 01:08:05,247
มันเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่งที่ฉันฝึกฝนจนชำนิชำนาญ

1295
01:08:05,331 --> 01:08:06,916
ฉันมีคำนิยามที่ใช้การได้ให้มัน

1296
01:08:06,999 --> 01:08:10,503
และตอนนี้ฉันก็สามารถคิดว่าฉันจะล้มล้าง
รูปแบบศิลปะนั้นอย่างมีความหมายได้ยังไง

1297
01:08:10,586 --> 01:08:15,841
ฉันถามคำถามโลกแตกอย่างเช่น
"การอมนกเขามีความหมายยังไง"

1298
01:08:17,384 --> 01:08:20,304
การอมนกเขาจะเป็นจดหมายรักได้ไหม

1299
01:08:21,722 --> 01:08:23,682
ถ้าตอนทำมันมีความรักมากพอ

1300
01:08:24,266 --> 01:08:30,022
การอมนกเขาเป็นบทกวีได้ไหม
ร่างกายฉัน ภาษาที่กระด้านแต่ซ่านเสียว

1301
01:08:30,106 --> 01:08:34,401
ฉันเรียนปรัชญาหลายวิชา
มันมีความเป็นหลังสมัยใหม่

1302
01:08:34,485 --> 01:08:35,486
และสร้างแรงบันดาลใจ

1303
01:08:35,569 --> 01:08:38,364
และในตอนนี้เวลาที่ฉันได้เจอใครบางคนที่ฉันชอบ

1304
01:08:38,447 --> 01:08:40,116
จะเรียกว่าเฟรนช์ฟรายก็ได้

1305
01:08:42,118 --> 01:08:44,036
ฉันก็จะอมนกเขาให้เขา

1306
01:08:44,120 --> 01:08:47,039
นึกออกไหม ไม่ใช่ทันทีหรอกนะ แต่ก็เร็วอยู่

1307
01:08:47,832 --> 01:08:50,876
ไม่ทำได้ไง ก็ฉันฝึกหนักมาเพื่อการนี้

1308
01:08:50,960 --> 01:08:54,004
มันง่ายพอๆ กับกินเฟรนช์ฟราย
ศัพท์เฉพาะของฉันพร้อมแล้ว

1309
01:08:54,088 --> 01:08:57,341
นี่คือซิมโฟนีของฉัน
ซิมโฟนีของฉันบรรเลงได้ไพเราะ

1310
01:08:57,842 --> 01:09:02,346
หลังจากนั้นฉันมีผิดหวังบ้างไหม ฉันไม่รู้
ฉันไม่ได้คาดหวังให้ใครมาขอแต่งงาน

1311
01:09:02,429 --> 01:09:04,557
ไม่เคยมีใครมาทำให้ฉันตกใจ

1312
01:09:05,474 --> 01:09:08,727
ฉันไม่ได้คาดหวัง ไม่
การอมนกเขาเป็นจดหมายรักได้ไหม

1313
01:09:08,811 --> 01:09:12,064
มันเป็นได้ และนั่นไม่ได้แปลว่า
พวกเขาต้องรักคุณตอบ

1314
01:09:12,565 --> 01:09:14,358
ซึ่งนั่นก็ไม่เป็นไร เพราะเรารู้ดีอยู่แล้ว

1315
01:09:14,441 --> 01:09:15,776
ในฐานะศิลปิน เรารู้ดีอยู่แล้ว

1316
01:09:16,527 --> 01:09:18,529
เราทำได้แค่ลงแรงกายแรงใจ

1317
01:09:18,612 --> 01:09:20,781
แต่ไม่มีสิทธิ์คาดหวังผลลัพธ์

1318
01:09:21,866 --> 01:09:24,118
ฉันคิดว่าในสมัยนั้น สิ่งที่ทำให้ฉันผิดหวัง

1319
01:09:24,201 --> 01:09:28,330
คือหมู่เพื่อนๆ ฉันที่มีมากกว่า

1320
01:09:28,414 --> 01:09:31,417
มันมีแนวคิดที่แพร่หลายอยู่ ประมาณว่า

1321
01:09:31,500 --> 01:09:34,670
"เธอเป็นสาวสมัยใหม่
จะรักสนุกบ้างเป็นบางครั้งก็ย่อมได้

1322
01:09:34,753 --> 01:09:38,340
แต่ถ้าเธอเจอใครสักคนที่เธอรู้สึกว่าใช่จริงๆ

1323
01:09:39,008 --> 01:09:40,384
เธอต้องค่อยเป็นค่อยไป"

1324
01:09:42,011 --> 01:09:44,680
"ค่อยเป็นค่อยไป อย่าใจง่าย"

1325
01:09:46,807 --> 01:09:47,641
แหวะ

1326
01:09:49,310 --> 01:09:51,937
แหวะ ไม่

1327
01:09:52,021 --> 01:09:54,481
ไม่ ฉันจะไม่ค่อยเป็นค่อยไปหรอก

1328
01:09:55,149 --> 01:09:59,278
ฉันประหลาดใจกับความหลงลำพองนั่น
ความตายกำลังใกล้เข้ามา

1329
01:10:00,821 --> 01:10:02,489
ความตายกำลังใกล้เข้ามา

1330
01:10:02,573 --> 01:10:05,034
เธอลืมไปว่าคนเราต้องใช้ชีวิตกันวันต่อวัน

1331
01:10:05,117 --> 01:10:08,245
เธอคิดว่าตัวเองเป็นนักแสดงนำในซีรีส์

1332
01:10:08,329 --> 01:10:11,373
ที่มีชื่อว่าชีวิต พวกเขาไม่รีบฆ่าตัวละครของฉันแน่

1333
01:10:12,124 --> 01:10:14,668
ฉันอยู่ในทุกฉากเลยนะ ฉันไม่เป็นไรแน่

1334
01:10:15,252 --> 01:10:18,380
แล้วถ้าคุณไม่ใช่นักแสดงนำล่ะ มันมีตัวละครตัวอื่น

1335
01:10:18,464 --> 01:10:20,966
คุณอาจไม่อยู่ในซีรีส์ด้วยซ้ำ
ถ้าคุณเป็นสตีเวน แทนเซอร์ล่ะ

1336
01:10:21,050 --> 01:10:23,969
เขาเป็นเพื่อนนักแสดงของฉัน
เขาไม่ประสบความสำเร็จเลย

1337
01:10:25,137 --> 01:10:26,305
แทบไม่มีบทให้เล่น

1338
01:10:28,557 --> 01:10:30,267
ประโยคนี้ดาร์กที่สุดในโชว์ของเรา

1339
01:10:31,268 --> 01:10:33,229
และนั่นไม่ใช่ชื่อผู้ชายที่มีอยู่จริง

1340
01:10:33,312 --> 01:10:36,190
ฉันไม่มีวันทำแบบนั้นกับผู้ชาย ฉันไม่มีทาง…

1341
01:10:36,774 --> 01:10:37,942
แต่ในอีกแง่ มันแย่กว่า

1342
01:10:38,025 --> 01:10:41,528
ยามค่ำคืนฉันปลุกผีสตีเวน แทนเซอร์ขึ้นมา
เพียงเพื่อจะทำลายเขา

1343
01:10:41,612 --> 01:10:45,241
เขาใช้ชีวิตและตายไปเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวอย่าง

1344
01:10:45,324 --> 01:10:47,243
ในเรื่องเล่าของฉัน

1345
01:10:47,326 --> 01:10:48,577
มีแค่ไม่กี่คนที่ฉันอยากให้เจองี้

1346
01:10:50,537 --> 01:10:52,915
ความตายกำลังมาเยือนและฉันมีความคิดนี้

1347
01:10:52,998 --> 01:10:57,253
ฉันมีความคิดที่จะสลัดรูปลักษณ์
สลัดกายเนื้อ ละทิ้งความอัปยศ

1348
01:10:57,336 --> 01:10:58,504
ทิ้งมันเอาไว้ข้างหลัง

1349
01:10:58,587 --> 01:11:01,173
แต่ฉันไม่แน่ใจว่าความอับอายจะยุติลงไปด้วย

1350
01:11:01,757 --> 01:11:03,425
จะยุติลงได้ไง จริงไหม

1351
01:11:03,509 --> 01:11:07,554
ฉันยังรู้สึกอับอายแทนญาติบางคนที่ตายไปแล้ว

1352
01:11:08,055 --> 01:11:09,265
ส่วนใหญ่ก็ทุกคนนั่นแหละ

1353
01:11:09,348 --> 01:11:12,935
เวลาฉันดูรูปพวกเขา รูปสวยๆ ในกรอบสวยๆ

1354
01:11:13,018 --> 01:11:16,563
ฉันกำลังพูดถึงฝาเปียโนที่บ้านพ่อแม่ของฉัน

1355
01:11:17,147 --> 01:11:19,483
ฉันดูรูปพวกเขาและสลัดความคิดไม่หลุด

1356
01:11:19,566 --> 01:11:21,735
พวกเขาดูงั่งสุดๆ ดูโง่เง่ามาก

1357
01:11:21,819 --> 01:11:23,153
เพราะฉันมองไปในตาพวกเขา

1358
01:11:23,237 --> 01:11:26,448
ในรูปถ่าย พวกเขาไม่รู้ว่าตัวเองตายแล้ว

1359
01:11:28,742 --> 01:11:30,119
พวกเขาดูบื้อสิ้นดี

1360
01:11:30,744 --> 01:11:33,122
"คุณตายแล้ว" เข้าใจใช่ไหม

1361
01:11:36,208 --> 01:11:39,670
สิ่งที่คุณต้องทำก็คือเวลาที่มีคนถ่ายรูปคุณ

1362
01:11:39,753 --> 01:11:43,465
ช่วยพยายามทำสายตาว่ารู้หน่อย อะไรแบบ…

1363
01:11:46,844 --> 01:11:50,347
ยังไงก็ได้ที่ถ้าเกิดว่าคุณตาย

1364
01:11:50,431 --> 01:11:52,349
และมีคนดูรูปคุณ เราจะรู้ทันทีที่เห็น

1365
01:11:52,433 --> 01:11:54,393
"เร็วๆ นี้ฉันจะมาเอาตัวเธอไป"

1366
01:11:55,436 --> 01:11:59,398
ตอนเรียนที่วิทยาลัย
ฉันรู้ดีเลยว่าความตายกำลังใกล้เข้ามา

1367
01:11:59,481 --> 01:12:02,192
ฉันไม่ใช่เด็กสาวอีกแล้ว
ฉันจึงรู้สึกว่าถ้าฉันมีรักจะมอบให้

1368
01:12:02,276 --> 01:12:05,946
และการอมนกเขานี้คือการแสดงความรัก

1369
01:12:06,030 --> 01:12:08,574
ฉันก็จะทำ และฉันทำและทำต่อไป

1370
01:12:10,367 --> 01:12:12,328
แต่แล้วพอปิดเทอมฤดูหนาว ฉันกลับบ้าน

1371
01:12:12,411 --> 01:12:16,165
ฉันบังเอิญไปเจอแฟนเก่าคนที่ฉันอมนกเขาให้

1372
01:12:16,248 --> 01:12:17,958
ตอนเรียนม.ปลายปีสุดท้าย

1373
01:12:18,042 --> 01:12:21,587
เราไปร้านอาหารกัน คืนนั้นเราจะได้กินไข่

1374
01:12:23,172 --> 01:12:25,049
ตอนนี้เราดื่มกาแฟดำกันแล้ว

1375
01:12:25,132 --> 01:12:27,301
เราไม่ต้องการแก้วใส่น้ำตาลซองอีก

1376
01:12:27,384 --> 01:12:30,721
มันอยู่บนโต๊ะ ก็เข้าใจได้
ถึงฉันไม่รู้ว่าเพื่ออะไรเพราะเราไม่ใช้มันแล้ว

1377
01:12:31,388 --> 01:12:33,182
ตอนนี้เราดื่มกาแฟดำกันแล้ว

1378
01:12:34,475 --> 01:12:37,353
เราคุยกันเหมือนอดีตเพื่อนร่วมรบ

1379
01:12:37,436 --> 01:12:39,772
มันผ่านมาหลายเดือนแล้วหลังจากเราเรียนจบ

1380
01:12:39,855 --> 01:12:41,899
เราคุยกันด้วยสายตาที่กว้างกว่าเดิม

1381
01:12:41,982 --> 01:12:43,650
และฉันก็บอกเขาไป

1382
01:12:43,734 --> 01:12:46,653
เรื่องผู้ชายคนล่าสุดที่ฉันชอบที่วิทยาลัย

1383
01:12:46,737 --> 01:12:49,239
ฉันบอกแฟนเก่าที่ฉันอมนกเขาให้

1384
01:12:49,323 --> 01:12:51,867
"ฉันดูไม่ออกว่าผู้ชายที่ฉันชอบคนนี้

1385
01:12:51,950 --> 01:12:53,410
ชอบฉันมากเท่ากับ

1386
01:12:53,952 --> 01:12:54,912
ที่ฉันชอบเขาไหม"

1387
01:12:55,662 --> 01:12:59,291
และแฟนเก่าที่ฉันอมนกเขาให้ก็บอกว่า
"เขาอาจรู้สึกเหมือนโดนเธอข่มขวัญ

1388
01:12:59,792 --> 01:13:01,794
เหมือนที่ฉันเคยเป็น

1389
01:13:02,294 --> 01:13:03,712
ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่หน่อยๆ

1390
01:13:04,380 --> 01:13:08,342
สมัยคบกันตอนปีสุดท้าย
ฉันไม่เคยรู้สึกผ่อนคลายเวลาอยู่กับเธอ

1391
01:13:09,009 --> 01:13:13,222
หลังจากคืนแรกที่เราอยู่ด้วยกัน
แล้วจู่ๆ เธอก็อมนกเขาให้ฉัน"

1392
01:13:16,642 --> 01:13:17,935
"มันไม่มีปี่มีขลุ่ย

1393
01:13:18,852 --> 01:13:20,687
จู่ๆ เธอก็อมให้ฉัน

1394
01:13:20,771 --> 01:13:23,190
มันไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยสักนิด

1395
01:13:24,400 --> 01:13:28,195
ไม่มีทั้งปี่ทั้งขลุ่ย ตอนที่เธออมให้ฉันน่ะ"

1396
01:13:28,278 --> 01:13:31,865
เขากระแทกเสียงคำว่า "อม" อมให้ฉัน
และฉันก็คิดในใจ "ตายแล้ว"

1397
01:13:32,950 --> 01:13:36,412
ฉันกลายเป็นอะไรไป เพราะความกลัว

1398
01:13:36,495 --> 01:13:38,330
ฉันเลยมองไม่เห็นเรื่องที่ว่า

1399
01:13:38,414 --> 01:13:42,709
ฉันเองก็ทำให้คนอื่นกลัวได้
วงจรมันดำเนินต่อไปแบบนี้

1400
01:13:44,086 --> 01:13:46,922
แล้วฉันก็บอกว่า "เดี๋ยวสิ
โทษนะ นายหยาบคายมาก

1401
01:13:47,005 --> 01:13:48,966
นายไม่ใช่คนใสซื่อที่หวาดกลัว

1402
01:13:49,049 --> 01:13:51,385
คนใสซื่อที่หวาดกลัวในเรื่องนี้คือฉัน

1403
01:13:51,468 --> 01:13:53,554
คนที่เอาชนะความกลัวในวันนั้น

1404
01:13:53,637 --> 01:13:56,181
กล้าดียังไงที่มาแย่งชิงเรื่องราวของฉันไป

1405
01:13:56,265 --> 01:13:59,726
กล้าดียังไงที่มาเปลี่ยนฉัน
ให้เป็นวายร้ายจอมร่านและน่ากลัว"

1406
01:13:59,810 --> 01:14:02,729
ไม่ วันนั้นฉันอาจจะดูข่มขวัญก็จริง

1407
01:14:02,813 --> 01:14:06,066
แต่มันก็ข่มขวัญแบบเดียวกับแบทแมน

1408
01:14:06,567 --> 01:14:09,236
ใช่ แบทแมนน่ากลัว แต่นายกล้าดียังไง

1409
01:14:09,319 --> 01:14:12,156
นายเห็นแบทแมน แต่นายลืมไปว่า
ที่แบทแมนมาเป็นแบทแมน

1410
01:14:12,239 --> 01:14:14,199
เป็นเพราะแบทแมนคือเด็กน้อย

1411
01:14:15,200 --> 01:14:18,912
ที่พ่อแม่ถูกฆ่าอย่างเหี้ยมโหดหน้าโรงละคร

1412
01:14:18,996 --> 01:14:22,082
แล้วค้างคาวก็บินผ่าน เขากลัวค้างคาว

1413
01:14:22,166 --> 01:14:24,293
เขาต้องเข้าถ้ำเพื่อกลายเป็นแบทแมน

1414
01:14:24,376 --> 01:14:26,962
ถ้านายเห็นแบทแมน
เขาคือคนที่กลัวค้างคาวมาก่อน

1415
01:14:27,045 --> 01:14:30,090
ความแข็งแกร่งของเขา
มันคือความกลัวที่กลับด้าน

1416
01:14:30,174 --> 01:14:32,176
ต้องเอาชนะความกลัว นี่เป็นเรื่องเดิมๆ

1417
01:14:32,259 --> 01:14:34,511
แล้วนายไม่เห็นเด็กชายตัวน้อยในตัวฉันเนี่ยนะ

1418
01:14:34,595 --> 01:14:36,513
และเขาไม่เข้าใจ ซึ่งมันก็เข้าใจได้

1419
01:14:37,639 --> 01:14:39,766
ฉันคงพูดคลุมเครือ

1420
01:14:40,517 --> 01:14:43,395
แล้วเขาก็เป็นคนแบบที่ไม่ชอบใจเวลาเราลุกขึ้น

1421
01:14:43,479 --> 01:14:45,981
แล้วสาธิตอะไรให้ดูในร้านอาหาร

1422
01:14:46,648 --> 01:14:49,860
แต่มันเป็นนิสัยที่ขาดไม่ได้เลยของฉัน

1423
01:14:50,986 --> 01:14:52,196
ไม่มีใครถือสา

1424
01:14:52,821 --> 01:14:55,616
ฉันถือเสมอว่ามันเป็นการบริการโต๊ะข้างๆ

1425
01:14:57,367 --> 01:14:59,203
แต่เขาพูดอะไรบางอย่าง เขาพูดว่า

1426
01:15:00,162 --> 01:15:01,830
"ไม่รู้สินะ แจ็ก"

1427
01:15:01,914 --> 01:15:05,959
เขาย่อชื่อฉันเหลือแค่แจ็ก
จะได้วิจารณ์ฉันอย่างเจ็บแสบ

1428
01:15:06,627 --> 01:15:09,004
เขารู้จักฉัน รักฉัน ห่วงใยฉัน

1429
01:15:09,087 --> 01:15:11,006
เขาแคร์ เขาแคร์แจ็ก

1430
01:15:11,089 --> 01:15:14,843
เขาแคร์แจ็กของเขา
"เสื้อกันหนาวตัวนั้นใส่แล้วเป็นไง เอาสิ"

1431
01:15:17,346 --> 01:15:18,555
"ไม่รู้สินะ แจ็ก"

1432
01:15:19,556 --> 01:15:23,310
"บางทีการอมนกเขา
มันอาจไม่ใช่การบอกชอบก็ได้"

1433
01:15:27,648 --> 01:15:28,565
แล้วฉันก็ตอบว่า

1434
01:15:29,441 --> 01:15:32,069
"สำหรับฉัน มันอาจเป็นไปได้"

1435
01:15:35,030 --> 01:15:36,782
ฉันยังเชื่ออยู่

1436
01:15:38,116 --> 01:15:41,245
ฉันกลับมาจากมื้ออาหารมื้อนั้นอย่างหวาดผวา

1437
01:15:41,328 --> 01:15:44,248
เพราะสิ่งที่เขาบรรยายออกมา
มันตรงกับสิ่งที่ฉันทำอยู่

1438
01:15:44,331 --> 01:15:46,291
ที่มหาวิทยาลัยมาสักพัก

1439
01:15:47,042 --> 01:15:49,753
ฉันเริ่มสงสัยว่าบางที
การอมนกเขาอย่างเป็นบทกวีของฉัน

1440
01:15:49,836 --> 01:15:53,632
คนที่ถูกอมอาจไม่ได้รู้สึกแตกต่าง
อย่างที่ฉันตั้งใจจะให้เป็น

1441
01:15:54,132 --> 01:15:56,718
ฉันกลับวิทยาลัยอย่างฟิลิป รอธที่แตกสลาย

1442
01:15:56,802 --> 01:15:59,471
หมดกันความเท่ ไม่มีแบทแมนแล้ว
ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเองดี

1443
01:15:59,555 --> 01:16:01,807
ฉันเดินไปทั่วมหาวิทยาลัยอย่างหนาวเหน็บ

1444
01:16:01,890 --> 01:16:05,519
เดินเป็นแนวทแยงมุมตัดผ่านพื้นที่สี่เหลี่ยม

1445
01:16:05,602 --> 01:16:07,437
ถามคำถามที่น่าเศร้ากับตัวเอง

1446
01:16:07,521 --> 01:16:10,315
"บทกวีของเธอมันไม่จริงเหรอ"

1447
01:16:10,399 --> 01:16:12,859
"เราไม่อาจสร้างความหมายให้ตัวเองหรือไง"

1448
01:16:12,943 --> 01:16:17,906
"เธอเป็นแค่นังร่านที่คิดว่า
ตัวเองอยู่เหนือกฎเกณฑ์หรือเปล่า"

1449
01:16:17,990 --> 01:16:22,035
ฉันสามารถสวมเสื้อขนแกะนอท เฟสของฉันได้

1450
01:16:22,119 --> 01:16:26,498
แต่จะสวมไปทำไม
ในเมื่อฉันทำตัวเป็นเอโปนีนเดินไปมาได้

1451
01:16:33,630 --> 01:16:36,466
แต่ในที่สุดฉันก็คิดว่า "ไม่ เราจะไม่ทำอย่างนั้น"

1452
01:16:36,550 --> 01:16:39,720
"เราจะไม่เศร้ากับเรื่องนี้"
สลัดมันทิ้ง ฝืนหัวเราะกับตัวเอง

1453
01:16:39,803 --> 01:16:43,515
จนมันเป็นธรรมชาติ แบบว่า "ไม่ ดูสิ"

1454
01:16:44,099 --> 01:16:47,603
"ดูสิ เธอตั้งใจเอาชนะความกลัว
และเธอก็ทำได้"

1455
01:16:48,353 --> 01:16:50,272
"เธออมนกเขาได้อย่างมั่นใจ"

1456
01:16:51,273 --> 01:16:53,233
"อย่างที่เธอต้องการมาตลอด"

1457
01:16:54,443 --> 01:16:55,986
"เธออมนกเขาได้มั่นใจ

1458
01:16:56,987 --> 01:16:58,071
จนผู้ชายกลัว"

1459
01:17:00,073 --> 01:17:01,658
ใช่ค่ะ

1460
01:17:02,326 --> 01:17:05,162
ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาวแบบนี้แหละ

1461
01:17:11,376 --> 01:17:14,880
แต่มันก็คือราคาของความยอดเยี่ยม ใช่ไหมล่ะคะ

1462
01:17:14,963 --> 01:17:18,675
ฉันอยู่ในแถวที่ยาวเหยียดและอ้างว้าง
ของเหล่าบุคคลที่ยอดเยี่ยมแต่น่าเศร้า

1463
01:17:18,759 --> 01:17:20,927
ถ้าเปลี่ยนได้ฉันจะเปลี่ยนไหม ไม่ค่ะ

1464
01:17:21,011 --> 01:17:23,889
ซูเปอร์ฮีโร่กลับมา ฉันสวมเสื้อขนแกะ

1465
01:17:23,972 --> 01:17:27,309
ฉันพยายามทำให้มันสั่นเป็นระลอก
กลางสายลมหนาวที่หายไป

1466
01:17:28,226 --> 01:17:29,436
แต่ฉันรู้ว่าฉันเป็นใคร

1467
01:17:30,646 --> 01:17:32,105
หลายปีต่อมา

1468
01:17:32,189 --> 01:17:35,400
ฉันอายุ 20 กว่าแล้ว
และฉันก็ไปที่ร้านหนังสือบอร์เดอร์สอีกแห่ง

1469
01:17:35,484 --> 01:17:37,569
กับแฟนหนุ่มอีกคน เหลือเชื่อเลยไหมล่ะ

1470
01:17:37,653 --> 01:17:38,945
มีคนเข้ามาไม่หยุด

1471
01:17:40,238 --> 01:17:43,533
และก็เหมือนคนอื่นๆ ฉันจะไม่บอกลักษณะเฉพาะ

1472
01:17:43,617 --> 01:17:45,243
ของตัวละครแฟนหนุ่มคนล่าสุด

1473
01:17:45,327 --> 01:17:47,162
เพราะในท้ายที่สุด พวกเขาต่างเป็นภาชนะ

1474
01:17:47,245 --> 01:17:48,914
เพื่อการค้นหาตัวเองของฉัน

1475
01:17:49,414 --> 01:17:51,708
ขอรายละเอียดแปลกๆ เหรอ
เราจะไม่ทำแบบนั้น

1476
01:17:51,792 --> 01:17:55,879
แบบว่า "เขาชอบรูดซิปเวลากังวล
กลิ่นตัวเขาเหมือนหนังสือกับบุหรี่"

1477
01:17:55,962 --> 01:17:58,882
ไม่ ฉันอมนกเขาให้พวกเขา รู้แค่นั้นก็พอแล้ว

1478
01:18:00,092 --> 01:18:03,220
คืนนี้เดี๋ยวฉันค่อยไปนึกภาพพวกเขา
อย่างละเอียดเอง

1479
01:18:03,303 --> 01:18:06,181
แต่เอาเป็นว่านี่คือตัวละครชายตัวสุดท้าย

1480
01:18:06,264 --> 01:18:09,851
คุณจะได้คิดภาพเขาขึ้นมา
และแยกเขาออกจากคนอื่นๆ ในหัวคุณ

1481
01:18:09,935 --> 01:18:11,645
ต่อไปได้อีกสักหน่อย

1482
01:18:11,728 --> 01:18:15,315
ฉันอายุ 20 กว่า
ฉันอยู่ในร้านหนังสือกับแฟนคนล่าสุด

1483
01:18:15,399 --> 01:18:17,442
และในร้านหนังสือ ฉันรู้สึกโหยหา

1484
01:18:17,526 --> 01:18:18,819
มันช่วยไม่ได้

1485
01:18:18,902 --> 01:18:21,154
ฉันเปิดหนังสือของชารอน โอลด์สผ่านๆ

1486
01:18:21,238 --> 01:18:23,490
ใคร่ครวญการเดินทางวัยสาวของตัวเอง

1487
01:18:23,573 --> 01:18:25,283
เรื่องทั้งหมดมันทำให้ฉันเต็มตื้น

1488
01:18:25,367 --> 01:18:29,037
ฉันเลยเล่าเรื่องทั้งหมดที่เล่าให้คุณฟัง
กับแฟนหนุ่มคนล่าสุด

1489
01:18:33,333 --> 01:18:34,710
ฉันน้ำตาคลอนิดๆ

1490
01:18:36,294 --> 01:18:40,006
เพราะไม่มีใครจะทำให้ฉันอ่อนไหวได้
เหมือนกับตัวฉันเอง

1491
01:18:43,593 --> 01:18:47,180
ฉันอ่อนไหว อ่อนไหวจากความสามารถ
ในการอ่อนไหวได้ของตัวเอง

1492
01:18:47,264 --> 01:18:49,433
มันเริ่มจากตรงนั้น เขาไม่ร้องไห้ มันเข้าใจได้

1493
01:18:49,516 --> 01:18:51,435
ฉันเข้าใจ คนแต่ละคนแสดงความรู้สึกต่างกัน

1494
01:18:52,436 --> 01:18:54,730
แต่ฉันสงสัยว่าเขาฟังฉันอยู่จริงไหม ฉันพูดไปว่า

1495
01:18:54,813 --> 01:18:57,607
"ฉันรู้สึกเหมือนคุณไม่ใส่ใจ
การอมนกเขาที่ยอดเยี่ยมของฉัน

1496
01:18:57,691 --> 01:19:01,069
เรื่องจริงบ้าๆ พวกนี้"
ก็แค่ "ใช่ แฟนผมอมนกเขาได้ดี"

1497
01:19:01,153 --> 01:19:02,738
"แต่ไม่ กว่าฉันจะทำได้มันยากมาก"

1498
01:19:02,821 --> 01:19:05,532
"พลังนี้มาพร้อมความรับผิดชอบ
ฉันยังพยายามต่อรองถึงทุกวันนี้"

1499
01:19:05,615 --> 01:19:08,034
"อย่างช่วงแบทแมน
มันอาจคลุมเครือแต่มันก็มีจิตวิญญาณ"

1500
01:19:08,535 --> 01:19:11,455
ฉันพูดใส่หน้าเขาไม่หยุด เพราะหน้าเขาดูพิลึก

1501
01:19:12,539 --> 01:19:16,251
มีบางอย่างผิดปกติ และในที่สุด
ฉันก็รวบรวมความกล้าและหยุดพูด

1502
01:19:16,334 --> 01:19:17,627
ฉันถามว่า "อะไร"

1503
01:19:18,795 --> 01:19:20,422
และเขาก็ตอบแบบนี้ แบบนี้เลย

1504
01:19:22,382 --> 01:19:26,219
"ไม่ มันแค่ตลก เพราะฟันคุณยังขูดนกเขาผม"

1505
01:19:49,910 --> 01:19:52,537
ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมมองหน้าพวกคุณ

1506
01:19:56,333 --> 01:19:57,167
ฉัน

1507
01:20:00,212 --> 01:20:01,046
ฉัน

1508
01:20:04,257 --> 01:20:08,720
ไม่มีใครกังวลเรื่องฟันมากไปกว่าฉันอีกแล้ว

1509
01:20:10,472 --> 01:20:14,184
ชาวกรีกพูดถูก
เราไม่อาจหนีพ้นชะตากรรมของตัวเอง

1510
01:20:15,519 --> 01:20:18,522
ฉันกังวลเรื่องฟันมาก
ไม่มีใครกังวลเรื่องฟันมากไปกว่าฉัน

1511
01:20:18,605 --> 01:20:20,440
แต่แล้วพอมันดูเหมือนไม่เป็นปัญหา

1512
01:20:20,524 --> 01:20:21,942
ตอนที่ฉันเชื่อในตำนานของตัวเอง

1513
01:20:22,025 --> 01:20:24,027
"เหมือนคนถ้ำ ไปได้สวย มันมีบทกวีภายใน…"

1514
01:20:24,110 --> 01:20:26,029
ฉันมีความคิดแบบนั้น อยู่กับตำนานแบบนั้น

1515
01:20:26,112 --> 01:20:27,948
แต่หลายปีมานี้พวกเขาโดนฟันฉัน

1516
01:20:28,031 --> 01:20:31,201
ทุกๆ ปีที่ผ่านพ้น กรามฉันค่อยๆ ย้อยลง

1517
01:20:31,284 --> 01:20:32,869
ทีละสองสามมิลลิเมตร…

1518
01:20:32,953 --> 01:20:36,039
ขณะที่ฉันมองตัวเองซะสวยหรู
ว่าเป็นสุดยอดนักอมนกเขาผู้น่าเศร้า

1519
01:20:36,122 --> 01:20:40,126
นี่คือที่สุดของฝันร้ายเลย
ฉันเป็นคนโง่ ฉันเป็นคนโง่คูณสอง

1520
01:20:40,210 --> 01:20:42,462
แต่ฉันไม่ใช่แค่ชอบตัวเอง ไม่ใช่แค่มั่นใจ…

1521
01:20:42,546 --> 01:20:44,464
ไม่ ฉันเป็นนังฟันขูดนกเขาโง่เง่าสองพี่น้อง

1522
01:20:44,548 --> 01:20:48,009
คนที่คุกเข่าอมนกเขาแล้วบอกตัวเอง
"เธอยอดที่สุด ไม่มีใครเหมือนเรา"

1523
01:20:48,093 --> 01:20:51,012
"เราจะไปจากเมืองนี้ยังไง
มุ่งหน้าไปทางตะวันตกดิน"

1524
01:20:51,096 --> 01:20:52,347
"ลูกค้าที่พอใจอีกราย"

1525
01:20:52,430 --> 01:20:54,224
"ชุมชนที่พอใจอีกหนึ่ง"

1526
01:20:55,141 --> 01:20:57,727
ให้ตาย ฉันยิ้มพอใจกับตัวเอง…

1527
01:20:58,937 --> 01:21:01,731
ต่อให้คุณอยากปฏิเสธ
แต่ถ้าเขารู้สึกถึงฟัน เขาก็รู้สึก

1528
01:21:01,815 --> 01:21:04,901
แล้วคุณจะทำยังไง
ขอคำวิจารณ์เพิ่มเติมเพื่อรักษาหน้าเหรอ

1529
01:21:04,985 --> 01:21:07,654
"ไหนๆ ก็อยู่ที่นี่แล้ว
ขอคำวิจารณ์เชิงสร้างสรรค์เพิ่มเติมหน่อย"

1530
01:21:07,737 --> 01:21:08,989
"ฉันรักที่จะเรียนรู้"

1531
01:21:10,365 --> 01:21:13,785
โทนี่ ร็อบบินส์บอกว่าถ้าคุณรู้จักฟังคำวิจารณ์

1532
01:21:13,869 --> 01:21:15,829
อย่างกล้าหาญ คุณจะเป็นยักษ์ได้

1533
01:21:16,413 --> 01:21:19,958
และฉันอยากเป็นยักษ์
แต่มีใครทำลายเรื่องเล่าของคนอื่นแบบนั้น

1534
01:21:20,041 --> 01:21:22,002
เราต่างก็มีแค่เรื่องเล่าของตัวเอง

1535
01:21:22,711 --> 01:21:25,839
คำว่า "ฟันขูดนกเขา"
ที่เขาอาจได้ยินมาตอนอายุ 14

1536
01:21:25,922 --> 01:21:28,675
และเขาไม่เคยใช้ภาษาของตัวเอง
แปลงคำเลยสักครั้ง

1537
01:21:28,758 --> 01:21:30,468
เขาโยนมันใส่ฉัน ทำลายฉัน

1538
01:21:30,552 --> 01:21:32,387
ฉันรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม

1539
01:21:32,470 --> 01:21:34,431
ไม่ยุติธรรมอย่างแรง

1540
01:21:34,514 --> 01:21:35,849
นั่นเป็นเพราะว่า…

1541
01:21:37,100 --> 01:21:40,604
ฉันมองเขาด้วยสายตาที่ปรานีมาตลอด

1542
01:21:40,687 --> 01:21:42,606
ฉันมองข้อด้อยของเขาให้เป็นบทกวี

1543
01:21:42,689 --> 01:21:44,941
ฉันชอบมองข้อด้อยให้เป็นบทกวี รู้ไหม

1544
01:21:45,025 --> 01:21:46,735
ใช่ ฉันสนองอีโก้ของผู้ชาย

1545
01:21:46,818 --> 01:21:48,069
แต่มันจริง

1546
01:21:48,153 --> 01:21:52,157
ทั้งวันฉันทำอะไรเป็นพันอย่าง
เพื่อให้เขามั่นใจในความเป็นชาย

1547
01:21:52,240 --> 01:21:55,076
เป็นพันอย่างที่ไม่ได้พูด คอยระวังตลอดเวลา

1548
01:21:55,160 --> 01:21:58,330
คอยเอาแต่หัวเราะคำพูดของผู้ชาย

1549
01:21:58,413 --> 01:22:01,207
เผื่อว่าสิ่งที่เขาพูดนั่น เขาจงใจจะทำให้ขำ

1550
01:22:02,542 --> 01:22:05,754
ฉันต้องเตรียมตัวให้พร้อมไว้
เผื่อจะต้องเปลี่ยนน้ำเสียง

1551
01:22:08,757 --> 01:22:11,885
ถ้าท้องคลองแห้ง เสียงจ๋อมก็จะไม่น่าเชื่อ

1552
01:22:11,968 --> 01:22:16,389
ฉันน่ะเก่งสุดๆ เวลาอยู่ร้านอาหาร
ถ้าชายที่ฉันอยู่ด้วยสั่งอาหารผิดพลาด

1553
01:22:16,473 --> 01:22:20,435
อย่างเช่นเขาสั่งทาฮีนี
แต่จริงๆ เขาจะสั่งทาบูลี แล้วเขาก็งง

1554
01:22:20,518 --> 01:22:22,771
ว่าทำไมบนโต๊ะถึงมีน้ำสลัด

1555
01:22:22,854 --> 01:22:24,522
"ทาฮีนีของผมอยู่ไหน"

1556
01:22:24,606 --> 01:22:26,566
แบบนั้นฉันก็จะตามน้ำไปกับปริศนาของเขา

1557
01:22:26,650 --> 01:22:29,569
"ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไร
ฉันก็เบลอเหมือนที่เป็นเสมอ"

1558
01:22:29,653 --> 01:22:32,781
"คุณก็รู้ว่าฉันมันโง่
แต่ขอฉันหยิบตะเกียงก่อน ฉันชอบปริศนา"

1559
01:22:33,949 --> 01:22:36,201
"เรื่องเดียวที่ฉันแน่ใจคือคำตอบของปริศนานี้

1560
01:22:36,284 --> 01:22:38,370
มันไม่ใช่ว่าคุณไม่รู้จักคำที่ถูกแน่ๆ ไม่มีวันใช่"

1561
01:22:39,955 --> 01:22:41,915
คอร์ดดี คอร์ดดีน่ะ

1562
01:22:41,998 --> 01:22:43,625
ฉันฝึกจับคอร์ดดีมาเป็นพันครั้ง

1563
01:22:43,708 --> 01:22:47,379
กับกีตาร์เป็นพันตัวจากแฟนที่เป็นนักดนตรีนับพัน

1564
01:22:47,462 --> 01:22:52,050
ฉันรู้วิธีจับคอร์ดดีอยู่แล้ว
แต่ทำให้ฉันดูอีกทีสิ พ่อเทวทูต

1565
01:22:53,426 --> 01:22:56,179
"ฉันจับผิด ช่วยฉันขยับนิ้วที"

1566
01:22:56,262 --> 01:22:58,390
"ช่วยฉันสร้างเสียงดนตรี"

1567
01:22:59,057 --> 01:23:00,642
ฉันต้องคอยระวัง

1568
01:23:00,725 --> 01:23:03,645
มันคือการปกป้องเด็ก
เหมือนการติดเบาะกันชนเอาไว้

1569
01:23:03,728 --> 01:23:07,399
เร็วเข้า รีบติดไว้ เขาใกล้จะถึงแล้ว

1570
01:23:07,482 --> 01:23:10,235
ทุกอย่างพร้อมไหม เอาให้แน่ เขาใกล้จะถึงแล้ว

1571
01:23:10,318 --> 01:23:15,073
ฉันดูให้แน่ใจว่ามันปลอดภัยถ้าเกิดชายคนหนึ่ง…

1572
01:23:15,573 --> 01:23:17,200
จะเดินเตาะแตะมา

1573
01:23:18,076 --> 01:23:19,494
เหมือนขี้เมาตัวพ่อ

1574
01:23:20,495 --> 01:23:25,458
และไม่รู้เลยว่ามันกี่ครั้งแล้ว
ที่ความรู้สึกของเขาเกือบต้องแตกสลาย

1575
01:23:25,542 --> 01:23:28,670
ถ้าฉันคนนี้ไม่คอยยับยั้งไว้
เคลียร์ของออกไปให้พ้นทางเขา

1576
01:23:28,753 --> 01:23:30,255
และคอยเฝ้าดูอย่างใส่ใจ

1577
01:23:32,924 --> 01:23:35,844
ผู้ชายทุกคนที่ฉันคบ ที่ฉันเจอ

1578
01:23:35,927 --> 01:23:37,595
คนที่ฉันโอเคด้วย

1579
01:23:38,471 --> 01:23:39,305
ทุกคนเลย

1580
01:23:40,640 --> 01:23:42,892
ฉันชอบมองข้อด้อยของพวกเขาเป็นบทกวี

1581
01:23:42,976 --> 01:23:44,936
ฉันทำได้แบบไม่มีเหงื่อตก

1582
01:23:45,854 --> 01:23:47,605
แต่เขากลับทำแบบนี้ให้ฉันไม่ได้

1583
01:23:47,689 --> 01:23:49,107
กับแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว

1584
01:23:49,190 --> 01:23:51,568
เขาไม่ตอบแทนฉันเลย

1585
01:23:51,651 --> 01:23:55,071
เขาไม่มองหาความสวยงาม
ในการถูกฟันขูดนกเขา

1586
01:23:55,697 --> 01:23:57,240
ทั้งที่มันก็เห็นกันอยู่โต้งๆ

1587
01:23:57,323 --> 01:24:00,326
มันไม่ได้ยากเลยด้วยซ้ำ
เขาไม่มองมันให้โรแมนติก

1588
01:24:00,410 --> 01:24:03,663
ทั้งที่ฟันขูดนกเขาน่ะ
มันมองให้โรแมนติกได้ง่ายจะตาย

1589
01:24:03,747 --> 01:24:06,207
คุณไม่มีสายตากวีเลยหรือไง

1590
01:24:06,291 --> 01:24:09,753
เขาไม่รู้วิธีมองอะไรให้มันสวยงามเลยหรือไง

1591
01:24:10,712 --> 01:24:13,339
และฉันก็อยากจะแก้ต่างให้ตัวเอง

1592
01:24:13,423 --> 01:24:16,509
แต่ฉันก็นึกได้ว่ายิ่งเราพูดออกไปมากแค่ไหน

1593
01:24:16,593 --> 01:24:17,552
เราก็ยิ่งเสียอำนาจไป

1594
01:24:17,635 --> 01:24:19,679
การแก้ต่างที่ดีที่สุดคือการไม่พูดอะไร

1595
01:24:20,472 --> 01:24:22,098
แต่นั่นไม่ใช่กับฉัน

1596
01:24:24,017 --> 01:24:28,438
อำนาจของฉันมันมาแบบว่า
ฉันพูดอะไรมาสักพักแล้ว

1597
01:24:30,523 --> 01:24:32,150
ฉันก็น่าจะพูดต่อไป

1598
01:24:32,734 --> 01:24:34,194
พยายามให้มันเข้าเป้า

1599
01:24:34,694 --> 01:24:37,363
ความกล้า ความกล้าที่จะเสนอ

1600
01:24:37,447 --> 01:24:38,656
ผลตอบแทนที่น้อยลง

1601
01:24:41,242 --> 01:24:43,203
ฉันเลยบอกกับเขา "คุณพูดถูก"

1602
01:24:43,953 --> 01:24:44,913
"คุณพูดถูก"

1603
01:24:46,247 --> 01:24:49,501
"ฟันฉันขูดนกเขา"

1604
01:24:51,336 --> 01:24:52,879
"ฟันฉันขูดนกเขา"

1605
01:24:53,713 --> 01:24:55,256
และฉันตั้งใจ

1606
01:24:56,382 --> 01:24:57,217
ใช่

1607
01:24:57,717 --> 01:25:00,970
เพราะฟันทำให้การอมคือการอม

1608
01:25:03,056 --> 01:25:03,890
ใช่

1609
01:25:05,016 --> 01:25:07,685
เพราะว่าฟัน…

1610
01:25:13,149 --> 01:25:14,818
ฟันทำให้การอมคือการอม

1611
01:25:14,901 --> 01:25:19,072
ฟันมันทำให้คุณรู้ว่าคุณอยู่ในปาก

1612
01:25:21,991 --> 01:25:27,038
ฟันคือสิ่งย้ำเตือนว่าคุณอยู่ในปาก

1613
01:25:28,248 --> 01:25:31,376
ปากฉันจะเป็นปากได้ยังไงถ้าไม่มีฟัน

1614
01:25:32,544 --> 01:25:34,879
ถ้ามันเป็นรูที่ไร้ที่ติ

1615
01:25:34,963 --> 01:25:37,924
เหมือนกับรูอื่นๆ ที่เรามีแต่แค่กว้างกว่า

1616
01:25:38,007 --> 01:25:42,929
เหมือนรูก้น รูช่องคลอด ร่องนมที่ทาเจลหล่อลื่น

1617
01:25:44,389 --> 01:25:48,351
เป็นแค่อีกทางที่จะสอดจู๋เข้าไปได้ลื่นๆ

1618
01:25:48,434 --> 01:25:52,147
อย่างนั้นมันก็จะเป็นความสุข
ที่ไม่ซับซ้อนเหมือนเดิม

1619
01:25:52,230 --> 01:25:55,525
ไม่ การอมนกเขาแบบนี้
มันไม่มีความหมายและไม่เร่าร้อน

1620
01:25:55,608 --> 01:25:58,528
การอมนกเขามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น

1621
01:25:58,611 --> 01:26:01,823
มันต้องมีฟัน มันถึงจะใช่

1622
01:26:03,616 --> 01:26:05,702
ฟันในการอมนกเขา

1623
01:26:05,785 --> 01:26:08,163
ก็เหมือนกับเมล็ดแตงโม

1624
01:26:13,501 --> 01:26:16,296
มันทำให้ความสุขไม่สมบูรณ์แบบเกินไป

1625
01:26:16,880 --> 01:26:20,884
ฟันในการอมนกเขา
มันเหมือนทรายที่ทำให้หอยนางรมระคาย

1626
01:26:20,967 --> 01:26:22,635
และผลิตไข่มุกออกมา

1627
01:26:23,344 --> 01:26:25,263
มันคือเกลือสมุทรในคาราเมล

1628
01:26:25,346 --> 01:26:28,892
จำปี 2012 ได้ไหม ตอนที่พวกเขาคิดว่า
พวกเขาต้องเปิดใจให้กับมัน

1629
01:26:29,934 --> 01:26:31,644
คนที่ชอบคาราเมลบางคนรู้ว่า

1630
01:26:31,728 --> 01:26:34,314
เราต่างก็ชินกับรสชาติแบบนั้น พวกเขาบอกว่า

1631
01:26:34,397 --> 01:26:37,233
"ทุกคำที่เรากินต้องมีสิ่งเตือนใจ

1632
01:26:37,317 --> 01:26:41,529
อะไรที่จะบอกเราว่าชีวิตนี้ไม่ได้มีแต่ความหวาน"

1633
01:26:42,113 --> 01:26:45,283
ไม่ การอมนกเขา
โดยเนื้อแท้มันคือโอกาสที่มีข้อบกพร่อง

1634
01:26:45,366 --> 01:26:47,869
มันคือปรากฏการณ์แบบมนุษย์ที่เปราะบาง

1635
01:26:47,952 --> 01:26:50,413
มันเป็นความคิดที่ไม่เข้าท่า

1636
01:26:51,539 --> 01:26:54,417
มันไม่เข้าท่า แต่เพราะคุณหาทางทำให้มันเข้าท่า

1637
01:26:54,500 --> 01:26:56,753
มันก็เลยเข้าท่า นั่นแหละที่น่าประทับใจ

1638
01:26:56,836 --> 01:26:59,214
มันเหมือนตุ๊กตุ่นยางที่แถมมากับซีเรียล

1639
01:26:59,297 --> 01:27:01,216
ตุ๊กตุ่นเหนียวๆ ที่คุณโยนมันใส่กำแพง

1640
01:27:01,299 --> 01:27:05,094
แล้วมันติดอยู่แป๊บหนึ่ง
จากนั้นก็ร่วง มันพยายามและล้มเหลว

1641
01:27:05,178 --> 01:27:07,680
การล้มลุกคลุกคลานนั่น
ทำให้มันดูเหมือนตะเกียกตะกาย

1642
01:27:07,764 --> 01:27:10,183
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงรักมัน
รู้สึกว่ามันเป็นรางวัล

1643
01:27:10,266 --> 01:27:13,269
เพราะแบบนั้นเราถึงตั้งหน้าคุ้ยธัญพืชเพื่อมัน

1644
01:27:13,353 --> 01:27:16,689
ก่อนที่เราจะได้มันมาง่ายๆ
เพียงแค่กินซีเรียลทุกๆ วัน

1645
01:27:16,773 --> 01:27:19,359
การอมนกเขาทำให้ฉันประทับใจแบบนั้น

1646
01:27:20,443 --> 01:27:24,739
แต่อย่างน้อย อย่างน้อยที่สุด

1647
01:27:24,822 --> 01:27:28,826
ฟันในการอมนกเขาคือรายละเอียด
ที่เติมองค์ประกอบให้กับชีวิต

1648
01:27:28,910 --> 01:27:33,623
เหมือนที่ครูสอนภาษาอังกฤษยืนยันกับเรา
ว่ารายละเอียดเฉพาะบางอย่าง

1649
01:27:33,706 --> 01:27:34,874
จะทำให้จักรวาลสว่างไสว

1650
01:27:34,958 --> 01:27:39,379
มันคือ "ลูกพลัมในตู้เย็น"
คือการกระแทกเสียง "พ."

1651
01:27:39,462 --> 01:27:41,839
ใส่ไมโครโฟน "การหยั่งวัดชีวิต

1652
01:27:41,923 --> 01:27:46,219
ด้วยช้อนกาแฟ"
"หมอกลอยอวลที่กระจกหน้าต่าง"

1653
01:27:46,803 --> 01:27:49,514
ขึ้นฉ่ายของการ์โบ กระดาษแก้ว

1654
01:27:50,431 --> 01:27:51,474
กลีบดอกไม้ของซูซู

1655
01:27:53,810 --> 01:27:56,271
ฟันในการอมนกเขา มันคือกลีบดอกไม้ของซูซู

1656
01:27:56,354 --> 01:28:00,066
มันแปลว่าคุณยังมีชีวิต
คุณยังมีชีวิตของคุณ และตอนนี้

1657
01:28:00,149 --> 01:28:03,194
คุณเข้าใจ ตอนนี้คุณรู้ว่าชีวิตแสนวิเศษปานใด

1658
01:28:04,028 --> 01:28:06,990
ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าคุณคือคนที่มั่งคั่งที่สุดในเมือง

1659
01:28:08,449 --> 01:28:11,869
ฟันในการอมนกเขามันเพิ่มเดิมพัน

1660
01:28:12,370 --> 01:28:14,789
มันส่งซูซานไปเสี่ยงตาย

1661
01:28:16,124 --> 01:28:19,669
เพื่อศรัทธาและปรารถนา และฟันนั่นน่ะ

1662
01:28:19,752 --> 01:28:22,380
มันนำกระดูกมาสู่สนามอันไร้กระดูก

1663
01:28:22,463 --> 01:28:24,841
สู่แท่งที่ไม่มีกระดูก

1664
01:28:24,924 --> 01:28:26,426
ลิ้นจะเน่าสลาย

1665
01:28:26,509 --> 01:28:28,803
องคชาติจะเน่าสลาย แต่ฟัน…

1666
01:28:30,471 --> 01:28:32,515
พวกมันจะอยู่ยง

1667
01:28:32,598 --> 01:28:35,685
ฟันนำเวลานับศตวรรษมาสู่สิ่งต่างๆ

1668
01:28:36,769 --> 01:28:41,482
การอมนกเขาแบบราบรื่นไร้ฟัน
คือฮ็อบก็อบลินของผู้ไร้ปัญญา

1669
01:28:42,400 --> 01:28:44,819
ฟันทำให้การอมนกเขามันทรมาน

1670
01:28:44,902 --> 01:28:46,904
ไม่มีการยึดมั่นถือมั่นที่โง่เขลา

1671
01:28:46,988 --> 01:28:49,032
การอมนกเขาแบบราบรื่นไร้ฟัน

1672
01:28:49,115 --> 01:28:51,826
ทุกอย่างมันจะพอดีกันเกินไป

1673
01:28:51,909 --> 01:28:54,120
หมุดมนๆ ของคุณจะอยู่ในรูกลมๆ

1674
01:28:54,203 --> 01:28:57,999
คุณกับอีกฝ่ายจะได้รู้สึก
เหมือนกลายเป็นหนึ่งเดียว ไม่ค่ะ

1675
01:28:58,082 --> 01:29:00,418
เป็นหนึ่งเดียวกันแล้วมันสนุกยังไง

1676
01:29:00,501 --> 01:29:06,341
ไม่ เป็นสองคนนี่ดีแล้ว
ให้เรารู้สึกถึงเส้นแบ่งหยาบๆ ระหว่างเรา

1677
01:29:06,841 --> 01:29:09,927
เราจะได้มีอะไรให้เสียดสีถูไถกัน

1678
01:29:11,512 --> 01:29:12,847
คุณเห็นไหมล่ะ

1679
01:29:12,930 --> 01:29:17,143
แนวฟันของเราคือกำแพงหินของโรเมโอ

1680
01:29:18,227 --> 01:29:23,316
มันติดปีกแห่งแสงให้ความรัก
มันช่วยให้เรามีอะไรให้เกาะ

1681
01:29:23,399 --> 01:29:27,987
เพราะงั้นเราจึงต้องปาดลิปบาล์มออก

1682
01:29:29,739 --> 01:29:32,658
ปล่อยริมฝีปากออกจากฟันของเรา

1683
01:29:32,742 --> 01:29:34,535
และปล่อยให้ฟันเราขูดไป

1684
01:29:36,079 --> 01:29:37,580
ให้มันขูดไป

1685
01:29:39,874 --> 01:29:42,877
ถึงมันจะขูดอย่างไม่เป็นธรรมชาติ
เราก็ยังจะทำเพื่อให้รู้ว่าตั้งใจ

1686
01:29:44,003 --> 01:29:46,964
เพราะลองคิดถึงผีหรือดวงไฟผีดูสิ

1687
01:29:47,048 --> 01:29:49,217
ถ้าพวกเขาได้มีปากอีกครั้งสักสองสามนาที

1688
01:29:49,300 --> 01:29:52,762
พวกเขาคงไม่รีบขัดฟันตัวเองให้สั้น
เพื่อให้รูปากมันพอดีกัน

1689
01:29:52,845 --> 01:29:54,389
กับจู๋ของคุณหรอก ไม่

1690
01:29:54,472 --> 01:29:58,726
ไม่มีเทพธิดาองค์ไหนจะจำแลงกายเป็นมนุษย์
เว้นแต่มันจะมีความงดงามแปลกๆ

1691
01:29:58,810 --> 01:30:00,770
อยู่ในข้อจำกัดของรูปลักษณ์นั้น

1692
01:30:00,853 --> 01:30:03,981
ฉะนั้นไม่ ฉันไม่ได้อมให้คุณแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

1693
01:30:05,316 --> 01:30:09,779
นั่นเป็นคำเชิญต่างหาก
เชิญตะลึงพรึงเพริดให้เต็มที่

1694
01:30:14,450 --> 01:30:15,576
และแน่นอน…

1695
01:30:19,122 --> 01:30:22,959
แน่นอน ฉันไม่ได้เสื่อมค่าลงตอนที่ฉันคุกเข่า

1696
01:30:23,042 --> 01:30:27,296
ไม่ ไม่ใช่ต่ำกว่าคุณ แต่ผ่านคุณ
และต่อหน้าชีวิตเรา

1697
01:30:27,380 --> 01:30:31,509
ด้วยความพรึงเพริดต่อโศกนาฏกรรม
ของมนุษย์อันแสนแปลกนี้

1698
01:30:33,010 --> 01:30:36,222
อวัยวะที่ยื่นออกมาของคุณ หัวก๊อกเล็กๆ

1699
01:30:37,348 --> 01:30:40,059
ฉันได้ดื่มทั้งจักรวาลเข้าไป

1700
01:30:41,352 --> 01:30:43,980
ร่างกายคุณ ความวิจิตรของจิตวิญญาณ

1701
01:30:44,063 --> 01:30:47,150
ซึ่งถูกแปลเป็นคำพูดเงอะงะไม่กี่คำ
ถึงจะทำได้ไม่ดีนัก

1702
01:30:47,233 --> 01:30:51,571
แต่ฉันก็จะยึดเอาคำแปลนั้น
เพราะถ้าจะเข้าใจมันแบบตรงๆ และโดยสมบูรณ์

1703
01:30:51,654 --> 01:30:55,533
ฉันคงละลายสลายไปโดยพลัน
และฉันก็ต้องการเวลาที่จะมีร่างกาย

1704
01:30:55,616 --> 01:30:57,785
เท่าๆ กับที่ฉันต้องการจะเป็นผี

1705
01:31:01,956 --> 01:31:03,541
และข้อคิดมันไม่ใช่…

1706
01:31:03,624 --> 01:31:05,751
ฉันอยากให้มัน จริงๆ แล้วมันไม่มีข้อคิดอะไร

1707
01:31:05,835 --> 01:31:09,255
เป้าหมายฉันคือสร้างความสนุกหรรษา
ถึงยังไงฉันก็เป็นนักแสดงในไนต์คลับ

1708
01:31:11,174 --> 01:31:16,262
ข้อคิด ถ้าเกิดมันจะมีล่ะก็ มันไม่ใช่
"จงอมนกเขาให้

1709
01:31:16,345 --> 01:31:18,973
แค่คนที่เห็นคุณค่าความยิ่งใหญ่
ทางจิตวิญญาณของพวกเขา"

1710
01:31:19,056 --> 01:31:21,267
แบบนั้นเรื่องของฉันคงกลายเป็นอุทาหรณ์

1711
01:31:21,350 --> 01:31:23,728
และฉันไม่เอาแบบนั้น ไม่ ขอบคุณ

1712
01:31:26,731 --> 01:31:29,734
เคารพศักดิ์ศรีของฉันด้วย

1713
01:31:29,817 --> 01:31:32,069
ขอให้เราได้อมนกเขาอย่างอิสระเสรี

1714
01:31:32,153 --> 01:31:34,280
ขอให้เราไม่รู้สึกเสียใจไม่ว่ากับครั้งไหนๆ

1715
01:31:34,363 --> 01:31:36,657
ขอให้เราได้แต่จู๋ดีๆ มากมาย

1716
01:31:37,617 --> 01:31:42,955
ขอให้การอมนกเขาด้วยความเข้าใจผิดของเรา
ยังคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรีในเจตนาเดิม

1717
01:31:43,039 --> 01:31:45,291
ขอให้เราได้แต่จู๋ดีๆ มากมาย

1718
01:31:45,374 --> 01:31:46,501
ดั่งมหาสมุทร

1719
01:31:47,502 --> 01:31:49,420
ขออนุญาตใช้อุปมาเป็นครั้งสุดท้ายนะ

1720
01:31:50,713 --> 01:31:52,673
ขอให้เราเป็นดั่งมหาสมุทร

1721
01:31:53,299 --> 01:31:57,094
มหาสมุทรไหลอาบ
แค่เท้าของปัญญาชนเท่านั้นเหรอ

1722
01:31:57,178 --> 01:31:58,971
คนที่มันรู้ว่ารู้จักชื่นชนความยิ่งใหญ่ของมัน…

1723
01:31:59,055 --> 01:31:59,889
ไง นี่ฉันเอง

1724
01:31:59,972 --> 01:32:01,265
และพรรณนาออกมา

1725
01:32:01,349 --> 01:32:03,809
ไม่ มหาสมุทรไม่เคยเลือก

1726
01:32:03,893 --> 01:32:07,480
ว่านั่นจะเป็นเท้าของคนโง่ คนทึ่ม
คนขลาดเขลาหรือคนสารเลว

1727
01:32:07,563 --> 01:32:10,942
และมันก็ไม่ได้ด้อยค่าลง มันยังเป็นมหาสมุทร

1728
01:32:11,025 --> 01:32:13,319
ขอโทษนะ ฉันท่วมหลายขาเกินไปไหม

1729
01:32:14,362 --> 01:32:16,572
ก็ใช่แหละ

1730
01:32:16,656 --> 01:32:19,909
แต่ไม่งั้นฉันจะทำไปเพื่ออะไร เข้าใจไหม

1731
01:32:20,993 --> 01:32:22,245
และเขาไม่เข้าใจ

1732
01:32:24,830 --> 01:32:27,291
เขาคิดว่าข้อโต้แย้งของฉันมีช่องโหว่

1733
01:32:27,792 --> 01:32:29,418
พวกคุณบางคนก็อาจจะคิดเหมือนกัน

1734
01:32:29,502 --> 01:32:32,755
ซึ่งนั่นก็ดีเพราะฉันรู้ดีว่ามันมีอยู่

1735
01:32:32,838 --> 01:32:35,299
ฉันจงใจใส่มันเข้าไปเอง

1736
01:32:35,383 --> 01:32:36,926
เพราะช่องโหว่ในข้อโต้แย้ง

1737
01:32:37,009 --> 01:32:39,804
ก็เหมือนฟันในการอมนกเขาในข้อโต้แย้งของฉัน

1738
01:32:41,055 --> 01:32:42,306
เหลือเชื่อไหมล่ะ

1739
01:32:42,390 --> 01:32:45,601
ได้ไงไม่รู้ แต่ฉันชนะอีกแล้ว

1740
01:32:46,269 --> 01:32:50,064
ด้วยประการฉะนี้ ฉันจึงจะสถาปนาตนเอง

1741
01:32:50,147 --> 01:32:52,692
ตั้งกฎเกณฑ์ ครองบัลลังก์

1742
01:32:52,775 --> 01:32:54,777
แต่ความเสียวซ่านของรัชสมัยของฉัน

1743
01:32:55,778 --> 01:32:58,906
จะอยู่ในความไร้แก่นสารของมัน…

1744
01:32:58,990 --> 01:32:59,824
ช่างแม่ง

1745
01:32:59,907 --> 01:33:01,409
ฉันคือราชินีแห่งการอมนกเขา

1746
01:33:51,876 --> 01:33:53,794
คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์

1747
01:33:53,878 --> 01:33:58,215
(แจ็กเกอลิน โนแวค: คุกเข่าลง)