Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kevin, simulan na natin.
Totoo ang mga relasyong ito.
Ako'y mapalad at masuwerte dahil dito.
Smile.
At napakasaya dahil narito sila ngayong gabi.
Ang galing mo, Robin.
Ayos!
Painitin na natin ang lahat.
Handa na ba kayong magsaya?
Kasama ang kaibigan kong si Nelly!
At ngayon... palakpakan ang recipient
ng ika-25 Mark Twain Prize for American Humor,
- ang kaibigan kong si Kevin Hart. - Kevin Hart.
Salamat.
Kumusta ka na?
Gumawa siya ng pelikula tungkol sa Pop-Tarts.
Palakpakan natin si Jerry Seinfeld.
Salamat.
Isa sa mga pinakamahalagang bagay sa showbiz ay ang paggawa ng mga pabor.
Ang nakikita n'yo ngayon...
ay paggawa ko ng pabor kay Kevin Hart.
Di ito malaking pabor.
Di rin naman maliit.
Di sa may pupuntahan ako na malapit dito.
Nasa bahay ako, komportable,
at ngayon, heto ako.
Naka-suit.
Ginagawa ko ba ito dahil may pabor sa akin si Kevin Hart?
O baka gusto kong magkaroon si Kevin Hart ng pabor sa akin.
Di ko sasabihin.
Wala akong maisip na may magagawa si Kevin Hart para sa akin. Kayo?
Ayokong maging bahagi ng Jumanji.
Kung titingnan n'yo ang career niya,
tila di naman mahirap ang mga ginawa niya.
Ang kailangan mo lang, maging si Kevin Hart
at magiging maayos ang lahat pagkatapos no'n.
Paano siya nagkaroon ng perpektong pangalan? Totoo ba 'yon?
Di kapani-paniwala. Bagay na bagay ang pangalan niya.
First name ay Kevin. Lahat ng Kevin ay astig. Tapos, Hart.
Siya ang pinakakaibig-ibig na tao sa kasaysayan
tapos, ang apelyido niya ay Hart?
Ano ba? Nakakabaliw.
Kung gusto niyang magkaroon ng screen name,
kailangan, "Kevin Irresistible."
Mahal na mahal ko talaga siya.
Gusto ko ang mga ginagawa niya. Nakakatawa...
Oo.
O kung aksiyon, o kapag nag-eehersisyo siya.
Di mahalaga, dahil anuman 'yon, naro'n siya.
Iyon ang pinakamaganda.
Kapag nakita mo ang pangalang Kevin Hart,
sasabihin mo, "Oo, gusto kong panoorin 'yon."
Tanong ng iba, "Ano 'yan?"
Sagot mo, "Ewan, pero kasama si Kevin Hart."
At sasabihin niya, "Sige, gusto ko ring panoorin 'yan."
Ilang buwan ang nakakaraan, nakita kong nagsalita si Kevin sa isang grupo
ng mga napakayayaman na negosyante
sa JP Morgan Conference sa Miami.
Gusto nilang makinig tungkol sa negosyo niya,
at mga bilyonaryo na sila,
pero gusto pa nilang malaman kung "Paano mo ginagawa ito?"
Naroon ako. Gusto kong malaman.
Paano niya nagagawa ito?
Wala akong naalala sa sinabi niya.
Siya si Kevin Hart. Sapat na 'yon.
Nakasuot si Kevin ng isang perpekto at magandang dark suit,
at wala siyang medyas.
Naabot na niya ang level ni Chuck Yeager.
Wala siyang medyas.
Di ko alam kung nasaan.
Baka nagmedyas siya noong umaga,
pero dahil napakarami niyang ginagawa, di siya masabayan.
Sobra na kasi. Umalis na lang sila.
Ewan ko, pero, grabe.
Sino'ng di kailangang magmedyas?
Sasabihin ko. Si Kevin Hart.
O baka dahil nasa kanya na ang lahat ng gusto o kailangan ng isang tao,
tinatanggal na niya sa buhay niya ang lahat
para lang mapakitang mas mahusay rin siya roon.
Ewan.
Ang alam ko lang, nasasabik akong narito ako,
ginagawan ng pabor ang taong ito.
Ano pa bang magagawa ko?
Ano ang gustong gawin ni Kevin Hart na di pa niya nagagawa?
Ang tagumpay ng gabing ito
ay may nahanap tayong isang bagay na wala pa si Kevin.
- Ang Mark Twain Prize. - Oo.
Iyon ang nakakasabik sa mangyayari ngayong gabi.
Para bang tinatapos natin
ang isang higanteng 1,000-pirasong Kevin Hart jigsaw puzzle.
Siya ang bumuo sa 999 piraso,
at ngayon, ilalagay natin ang pinakahuli,
at masasabi nating nabuo natin 'yon. Nabuo natin si Kevin Hart.
Isanlibong piraso, na napakagandang larawan ngayong gabi.
- Binabati kita, Kevin. - Salamat. Mahal kita, Jerry.
Mahal kita. Salamat.
Si Jerry Seinfeld. Grabe.
Pagmamayabang ito.
Pagmamayabang na narito kayo ni Jerry.
Jerry Seinfeld.
Himala na narito ako.
Tingin ko, narito tayo para sa isa't isa.
Si J.B., mukhang manager na masungit.
At ang mga komedyante ay natatangi.
Mga artista kami, pero katulad pa rin kami ng iba.
Narito kami dahil may relasyon kami sa isa't isa.
Ganoon ang buhay ng komedyante.
Kaya kapag pinuntahan ka ng mga tao, may dahilan 'yon.
Malaking bagay ito. Mula sa Comic Strip...
- Tingnan mo ang sarili mo. - ...hanggang sa...
Isang dolyar nga.
Noong huling nagsama-sama kami, may patay
kaya masaya akong buhay ang lahat ngayon.
Ayokong pumupunta sa burol. Di ko gusto.
Pero napakagandang lugar iyon para
makahanap ng jowa.
Ang dahilan kung ba't di ko pinapayagan sa girls' trip ang asawa ko.
Si Tiffany Haddish.
Ano pang masasabi ko tungkol kay Kevin na di pa nasasabi ng Internet?
Siya ay mabuting ama, sobrang nakakatawa, at guwapo.
Totoo lahat, pero nakakabagot.
Tingin n'yo, kilala n'yo si Kevin dahil naka-follow kayo sa IG niya,
o dahil sa mga pelikula niya.
Pero ako ang pinakanakakakilala kay Kevin.
Para na niya akong kapatid.
Sa 'kin napupunta ang mga pinaglumaan niya.
Ang jacket na ito?
Galing kay Kevin, okay? Pinaglumaan niya ito.
Kinailangan kong lagyan ng shoulder pads at gawing pambabae.
Pero alam ko ang lahat, okay?
At nakakatiyak ako nang 99.9%
na isa talagang leprechaun si Kevin.
Okay? Leprechaun siya. Narinig n'yo ako.
Isa siyang palabiro at misteryosong trickster.
Kaya leprechaun siya,
di dahil sa height niya, mga manlalait kayo.
Mahiwaga si Kevin. Alam niya ang mga bagay na di niya dapat alam.
May mga sinasabi siya tungkol sa mga relasyon ko na pampribado.
Mga pribadong bagay.
Isang beses, nagsimula pa lang akong i-date ng isang lalaki.
Wala pa akong sinasabihan.
Tapos biglang tumalon si Kevin mula sa halamanan,
at sabi niya, "Basura siya. Maghanap ka ng iba."
Tapos kumandirit siya papalayo suot ang mga Nike niya,
at maniwala kayo, may buckles ang mga 'yon. Di ko alam kung
paano niya napapayag si Jordan na gawin 'yon.
Tapos, nagbukas siya ng vegan restaurant.
At di ko alam kung paano niya ginawa.
Di ko alam kung paano,
nagawa niyang maglasang manok ang damo.
Nasubukan n'yo? Napakasarap.
At nagawa niyang...
Napakasarap.
Maloko rin si Kevin.
Lagi niya akong inaasar no'ng baguhang komedyante pa lang ako.
Alam niya kung gaano kahirap magtagumpay bilang stand-up.
At nang magsimula siyang magkapera,
literal na pinapamukha niya sa 'min 'yon.
Maglalagay siya ng pera... Sa may mukha namin.
Natatandaan mo ito, Kevin? Na ginagawa mo ito dati?
Sabi niya, "Kapag nasalo mo, sa 'yo na."
"Kapag nasalo mo, sa 'yo na."
Nagsimula siya sa isang dolyar. Tapos, naging $20, tapos $50.
Isang beses, naglabas siya ng $1,000,
at ibabagsak niya nang ganito, ako...
Alam ba ninyo na galit na galit ako nang naglabas siya ng $1,000
at natutulog ako sa kotse ko?
Galit pa rin ako. Patawad.
Dapat ko nang kalimutan.
Dahil parang Werther's Originals na candy lang sa kanya 'yon.
Alam kong alam n'yo 'yon dahil white kayo.
Sasabihin ko sana, peppermints, kaso, di kayo makaka-relate do'n.
Ang pinakamalaking dahilan kung bakit parang leprechaun siya
ay dahil kapag nakahuli ka ng leprechaun, susuwertehin ka.
At Kevin...
mula nang pumasok ka sa buhay ko, naging napakasuwerte ko.
Maliban nitong huling tatlong taon. Nasaan ka ba?
Okay. Sige.
- Saan ka ba nagpunta, pare? - Sige.
Kailangan ko ng tulong.
Nang nagsimulang mag-produce si Kevin, sabi ko, nais kong makasama sa pelikula,
at tinupad niya 'yon sa Night School.
- Lagi niya akong... - Oo. Tama.
Lagi niyang hinihikayat na mas bumuti, at wag sumuko.
At dahil kay Kevin, nagtiwala ako sa sarili ko
na sundin ang bahaghari ko.
At sa dulo no'n ay merong pot ng ginto
at 40 oras na community service.
At dalawang oras ang nababawas do'n dahil dito.
Mahal kita, Kevin. Nararapat sa 'yo ang tagumpay mo.
Totoo, lalo na ang karangalan ngayong gabi.
Isa kang maalamat na leprechaun, at mahal na mahal kita.
Mas mahal kita, Tiff.
Mahal din kita, Tiffany.
SI KEVIN NA MANANALAYSAY
- Ilang buwan... - Oo.
ang nakakaraan, na-wheelchair ka.
- Oo. - Oo.
At ano'ng nangyari? Ano'ng aksidente?
Nabali ko ang titi ko.
Ikaw ang pinaka-open at maliwanag na kausap na kilala ko.
Tingin ko, mas magaling na ako ngayong
makipag-usap at makipag-ugnayan.
Di ako palabiro, palakuwento ako.
- Nagkukuwento ako... - Tama.
...tungkol sa sarili ko at mga karanasan ko.
- Napakatapang n'yan. - Makakatulong 'yon o makakasira.
Totoong nangyari ito.
Di ito kalokohan. 1,000% akong matapat ngayon.
Heto ang nangyari.
Pumunta kami sa Mexico. Nasa eroplano kami.
Kapag nasa eroplano, nagdadala ng marijuana ang mga kaibigan ko.
Ayos lang. Dalhin n'yo ang gusto n'yo.
Masaya 'yon hanggang sa hindi na.
Aamuyin ng mga Mexican na aso ang mga bag n'yo.
Ayokong magpapakainosente kayo na parang wala kayong alam,
dahil hulaan n'yo ang gagawin ko.
Lulutasin ko ang kaso. Iyon ang gagawin ko.
Si Keith Robinson, sabi niya, "Maging matapat ka."
Ikuwento mo ang buhay mo.
Pinayagan akong magmura ng mom ko.
Makulit ako at nagalit ang teacher ko.
Sinulatan ang nanay ko. Sabi, "Tiyakin mong mababasa ito."
Pag-uwi ko, binasa ni mom.
Sabi sa sulat, "Kung mas aalagaan mo
ang anak mo sa bahay, di siya magpapasaway sa school."
Nang nabasa ni mom ang sulat, sabi niya, "Heto.
"Sabihin mo, wag siyang makialam sa 'tin
o pupuntahan ko siya at sasapakin."
Sabi ko, "Iyon po ba mismo ang sasabihin ko,
o gusto n'yo pong bawasan ko?"
Gusto sana kitang batiin, dahil malapit
mo nang matanggap ang Mark Twain Prize in Comedy.
- Oo. - Na napakalaking karangalan.
Nasasabik na ako.
Sa katunayan, imbitado ka roon, Jimmy.
Kailangan kita roon.
- Pupunta ako. - Ayos.
- Karangalan kong pumunta. - Sige.
- Dapat. - May mga kuwento ako.
- Matagal na kitang kilala. - Ayokong magsalita ka.
Pupunta ka lang.
At narito para wag magsalita, si Jimmy Fallon.
Mahal natin ang taong ito
Kahit napakaliit niya
Maliit siya pero dakila
Tingin ko, mauunawaan n'yo
Mahal natin ang Kevin na ito
Kahit napakabansot niya
Pinagtitinginan siya ng lahat
Kahit pambata ang tangkad niya
Di n'yo siya mapipigilan sa pagpapatawa
Pinipilahan ang mga pelikula niya
Kaya n'yang gawin ang kahit ano
Sasakay lang siya sa likod ng aso
Dapat natin siyang parangalan
Dahil mahusay siyang kumita ng pera
At kapag matutulog na siya
Aakyat siya sa crib niya...
Hindi. Grabe ka naman, Jimmy. Grabe ka, Jimmy.
Kahanga-hanga siya
Sa kid's section bumibili ng damit...
Ano, Jimmy?
Mapagpakumbaba siya
Pero di abot sa lupa ang paa kapag nakaupo
Masaya kaming isinilang siya
Sa baby corn, nabubusog siya
Kasama niya si The Rock kanina
Nakasakay siya sa baby carrier niya
Tarantado ka, Jimmy.
Ano ba, Jimmy?
Napakatalentado niya Iyon ay maaari pala?
Milyon-milyong tao ang pinapatawa
Tayo ay malulungkot
Kapag dinagit siya ng agila
Sige.
Tama na, Jimmy. Tama na.
Patapusin mo ako.
Kevin, nakakatawa at matalino ka
Noon pa ma'y minamahal ka
Maliit ka man Pero alam ng lahat
Na napakalaki ng iyong titi
Wag, Jimmy, wag.
Pagbati, Kevin. Nararapat ito sa 'yo, kapatid.
Ang makita siyang maabot ang mga level na ito...
Sunod-sunod na award, premyo, at karangalan,
naaabot niya ang mga level na di pa naaabot ng iba.
Naaalala ko noong pinag-uusapan namin ang mga gusto naming maabot,
at nalampasan na niya ang lahat ng pinangarap niya.
At ngayon, tulungan n'yo akong i-welcome ang susunod na magsasalita.
Kumita siya ng bilyon-bilyong dolyar sa box office,
kasama sa ilan sa mga pinakasikat,
SNL, Trading Places,
Beverly Hills Cop, Nutty Professor,
Coming to America.
Na-nominate siya para sa Oscar sa Dreamgirls.
Sorpresa talaga ito kay Kevin.
Magsitayo kayong lahat
para sa pinakamahusay,
Eddie Murphy!
Hindi.
Hindi. Tumigil na kayo.
Di pupunta si Eddie Murphy para sa 'yo.
Magsiupo kayo.
Patawad.
Nadali ka, gago.
Patawad. Personal ito. Di ko gustong guluhin ito.
Pero pumunta si Kevin Hart sa The Masked Singer
at ginulo ang palabas ko, kaya gumaganti ako.
Paghihiganti ito. Di n'yo alam, pero karibal ko ang isang 'yan.
Ilang taon na kaming may prank war.
Nagpadala ako ng llama sa bahay niya noong birthday niya.
Bilang ganti, pina-billboard niya ang cell number ko
sa buong America, nagsasabing...
"Para sa payo sa pagiging tatay, tawagan ang best friend kong si Nick Cannon."
- May tumatawag pa rin. - Magandang prank 'yon.
Pero checkmate ito, Kevin.
Mahusay ako. Nakakatawa ito, di ba?
Ako dapat ang parangalan, di ikaw.
Pero, ayon nga, di makakapunta si Eddie Murphy.
May shooting siya sa Atlanta, pero binabati ka niya.
Mahal ka niya, tulad naming lahat.
At dahil di makakapunta rito si Eddie,
may inimbitahan kaming espesyal na tao,
kaya palakpakan natin, mula sa Black Panther,
Black Panther 2: Wakanda Forever,
What's Love Got to Do with It? at Waiting to Exhale,
si Angela Bassett!
Naniwala ka ulit? Di ka kilala ni Angela Bassett.
Gago ka.
- Kilala ko siya. - Gago ka, Nick.
Mag-wait ka munang maka-exhale.
Patawad. Pangako, huli na ito. Tapos na ako.
Pangako, seryoso na ako.
Alam n'yong mahal na mahal ko siya.
Nagsimula kaming magkasama,
nagtatanghal sa comedy clubs, nag-aasaran.
Nagpe-freestyle rap at nagbibiruan.
Kaya nga nilikha ko ang palabas
na Wild N' Out para tulungan siyang kumita.
- Para, alam n'yo... - Ginawa mo nga 'yan.
Pero magkasangga pa rin kami.
Mahal na mahal kita. Mahal ko ang pamilya mo.
Binabati kita, pare. Napakahusay mong komedyante.
Pero wag kang mag-alala. Di mo... Maupo ka.
May sorpresa talaga ako sa 'yo.
Wag lang sa 'kin kayo maniwala kung gaano kagaling ang bansot na 'to.
Samahan n'yo ako sa pag-welcome sa entablado
sa isang alamat ng komedya na di na kailangang ipakilala.
Siya ay isang tunay na icon,
maraming na-break na comedy records,
tampok sa mga pelikula sa buong mundo.
Mahal natin siya.
Mga kaibigan, palakpakan natin si Chris Rock.
Seryoso, narito siya.
Di ako nagsisinungaling, palakpakan natin si Chris Rock.
Wow. Salamat.
Nakakatawa pala si Nick Cannon.
Wow.
Narito tayo para kay Kevin Hart.
Narito, sa Mark Twain Award, Kevin...
Isang taong puno ng natatanging talento. Tingnan n'yo siya.
Parang pangalawang asawa kung ngumiti.
Iba talagang ngumiti ang pangalawang asawa.
Para bang, "Di kami naghirap."
Oo. Maraming magandang pelikula si Kevin.
Ang paborito kong pelikula niya ay ang The Upside.
Napanood n'yo na ito?
Magkasama sina Kevin at Bryan Cranston.
Si Kevin ang alalay niya.
Panoorin n'yo. Iyon ang pinakamahusay na pag-arte ni Kevin Hart.
Dahil sa pelikula, dapat siyang umarteng mas mahirap siya kay Bryan Cranston.
Di 'yon kapani-paniwala. Para siyang, "Ang ganda ng bahay."
"Di pa ako nakakita ng Ferrari."
Para siyang si Denzel.
Ngayon...
Nakilala ko si Kevin sa set ng pelikulang Death at a Funeral.
- Opo. - Nakilala ko ro'n si Kevin.
Napanood ko na siya.
May special ka sa Showtime.
At kasama ro'n ni Kevin ang ilang batang komedyante.
At nananghalian yata kami,
at humingi sa 'kin si Kevin ng payo.
At pinayuhan ko siya, at kakaiba 'yon.
Siya lang ang tanging...
Sina Kevin Hart at Aziz Ansari lang ang mga nakinig sa 'kin.
At literal na ginawa niya ang sinabi ko sa kanya.
Sabi ko sa kanya, "Pare, nakakatawa ka talaga."
"Pero ang problema, nakikipagkompetensiya ka sa ibang mga komedyante."
"Di mo sila kapantay. Mas mahusay ka sa kanilang lahat."
"Pero kailangan mong maging matapang at hanapin ang sarili mong boses."
Iyon ang sinabi ko, di ba?
Totoo 'yon.
Pangako, sa loob ng 800 araw...
mas sikat na sa 'kin si Kevin Hart.
Sa loob ng 800 araw, inaagawan na niya ako ng roles.
Kasama niya sa pelikula si The Rock.
Rock ang apelyido ko.
Paanong di ako ang nakuha?
Mula ngayon, kapag humingi ng payo sa 'kin ang mga batang komedyante,
sasabihin ko, "Manahimik ka."
Mahal ko si Kevin Hart.
Masaya akong narito ako ngayon.
Magsaya kayo ng pamilya mo, kumag.
Ingat kayong lahat. Salamat.
SI KEVIN ANG KOMEDYANTE
Makinig kayo, magtatagal ako rito.
Mang-aasar ako habang narito ako.
Nakaka-offend ang ibang sasabihin ko.
Wag n'yong personalin.
Magsaya kayo. Kaya nga narito kayo.
Di nag-a-underwear ang dad ko.
Ganito siya kapag uupo. Ito lang ang nakikita ko.
Kailangan mong makakita ng mahabang titi.
Lakasan mo.
Talaga?
Mababait ang mga kaibigan ko.
Naniniwala talaga ako na wala ako rito
kung wala ang mga suporta ko.
Malaking tulong sila sa mga tagumpay ko.
Nitong summer, dinala ko sila sa Japan.
Kakaiba 'yon. Ang talagang nakakamangha ro'n...
Ako ang pinakamatangkad sa parke. Totoo.
Godzilla ang tawag nila sa 'kin. Sabi nila, "Godzilla."
Nagpapayo ako, sinasabihan silang maggatas,
kumain ng gulay, mga gano'n.
Nakakamangha ito. Nauunawaan n'yo ba?
Nakakamangha.
Kapag tiningnan n'yo ang buong lugar, ang pinakagusto ko
ay may makikita kang iba-iba ang lahi, etnisidad at bansa.
Kaya n'yong tumawa nang magkakasama.
Kung gano'n, kaya n'yong magmahalan.
Sa siyudad ko, gumawa ako ng kasaysayan.
Nasa record books ako. Nauunawaan n'yo?
Mahal natin siya.
At sa katunayan, takot ako sa kanya.
Si Chelsea Handler.
Karangalan kong makasama kayo ngayon
para bigyang-pugay ang paboritong komedyante ng America.
Napakasaya kong pumasok si Kevin sa buhay ko,
di lang dahil isa siyang napakatalentado at mapagbigay na tao,
pero dahil gusto ko talagang malaman ang magiging itsura
kung magkakaanak kami ni 50 Cent.
Okay. Grabe ka, Chelsea.
Ano ba, Chelsea?
Wag kang ganyan.
Una kaming nagkakilala ni Kevin sa talk show ko.
Chelsea Lately ang tawag do'n, at malinaw sa sandaling 'yon
na kapalaran niya ang sobrang sumikat.
Lalo na no'ng sabihin niya sa 'kin na kapalaran niya ang sobrang sumikat.
Nagustuhan ko 'yon,
at gusto ko pa rin ang kumpiyansa ni Kevin,
pati ang kanyang sikap at determinasyon,
at ang walang tigil na sipag na nagdala sa kanya rito ngayong gabi,
isang lugar kung saan sinasabi ng isang talk show host ang kapalaran niya
at binibigyan siya ng isang lifetime achievement award.
Dahil puro border crisis ang pinag-uusapan dito,
ikukuwento ko ang naging border crisis ko, at sangkot siya rito.
Noong may COVID, gusto kong pumunta sa Canada,
at napakahalaga ng dahilan ko.
- Gusto kong mag-ski. - Chelsea...
Sa Canada... Manahimik ka.
Napakahigpit ng Canada no'n. Halos imposibleng makapasok.
Pero sa Instagram,
napansin kong nagsu-shoot si Kevin ng pelikula sa Canada.
At lagi siyang pabalik-balik sa Canada at America.
Nag-Thanksgiving siya sa America,
kinabukasan, nakabalik na siya sa Canada.
At may mandatory na dalawang linggong quarantine noon.
Tama na 'yan.
Kaya sabi ko kay Kevin, "Di ko alam ang lihim mo,
pero tulungan mo akong makatawid."
Heto ang maganda kay Kevin.
Sabi niya, "Sige, Chelsea. Sagot kita."
"Sumali ka sa pelikula ko."
Sabi ko, "Sige. Kahit ano."
"Puwede rin akong director."
Tutulungan daw niya ako sa paperwork.
Sobrang nasasabik ako.
Sabi niya, "Sagot kita, Chelsea. Sagot kita."
At doon ko nalaman na kapag humingi ka ng pabor,
maaasahan mo ang dalawang salitang 'yon kay Kevin.
"Sagot kita."
At maaasahan mong wala ka nang maririnig sa kanya.
Kalokohan 'yan.
Iyan ang klase ng taong pinaparangalan natin ngayon.
Ang klase ng taong pagkakaitan ang isang mayaman
at white na babae ng isang ski vacation habang may pandemya.
Pero narito tayo para parangalan si Kevin, kaya dapat, maganda ang kuwento.
May dokumentaryo ako sa Netflix, at nais kong naroon si Kevin.
Kaya tinawagan ko sila. Ang sagot?
Wala. Walang sumagot.
Kaya bago mag-shoot,
nag-text ako mismo kay Kevin tungkol do'n
at di sumasagot ang team niya.
At sabi niya, "Chelsea, sagot kita."
Hulaan n'yo. No'ng oras na 'yon, sinagot niya.
Kinabukasan nang 9:00 a.m., sakay ng kanyang maliit na scooter,
mag-isa siyang pumunta, walang mga kasama.
At tulad ng dati, tumupad siya.
Tama 'yon.
At gusto ko siyang asarin, tulad ng lahat,
pero naroon talaga siya 'pag kailangan.
Kaya narito ngayon ang lahat ng mga nakakamangha at talentadong taong ito.
At dahil din isa siyang mabait, nakakatawa,
masaya kasama at masipag na tarantado.
At sagot kita, Kevin.
- Binabati kita. - Mahal kita, Chelsea.
Kumusta ka?
Ang galing mo.
Heto ang lalaking nakaligtas sa dalawang stroke para lang makapunta siya rito.
Ang nakakatawang si Keith Robinson.
Sige. Pambihira.
Sabi nila, may apat na minuto ako.
At tatlong minuto't kalahati ako naglakad.
Kev, mahal kita. Good night.
Tarantado talaga si Chris Rock.
Tinawag akong Strokey Robinson.
Gago siya.
Nakilala ko si Kev...
Nakilala ko siya noong mga '98 o '99, sa Laff House.
Sa katunayan, dalawa sila.
Si Big Jay Oakerson at ang bansot na ito.
Si Kevin Hart. Alam mo 'yon?
At nagpasiya akong dalhin sila sa New York sakay ng '85 Buick ko.
Sinubukan nilang magpatugtog ng bagong musika sa lumang kotse ko.
Pinatugtog nila sina Jadakiss at Jaz-Z. Si Fat Joe.
Kinuha ko ang CD nila at hinagis ito palabas ng kotse ko.
At pinakinig ko sa kanila si Mahalia Jackson.
Nakatingin ako sa rearview ko at nandidiri sila.
Parang, "Ano?"
Pero pagkatapos no'n, itong si Kev,
gumawa ng tape. Sabi ko, "Padalhan mo ako." Pinadala niya.
At meron siyang ilang prospective manager.
Dalawa ang pinagpipilian niya.
At sabi ko, "Wag kang pipirma."
"Ako ang magsasabi sa 'yo kung kanino ka pipirma."
At sa huli, lumapit siya at gusto niya raw pumirma kay Dave Becky.
Sabi ko kay Kev, "Tama. Pumirma ka sa kanya."
"Pero kailangan mong makipaghiwalay sa dalawa pang manager."
Kaya tinawagan niya ang isa, at sabi niya, "Uy..."
Mahusay talagang mambola si Kev, di ba?
Sabi niya, "Salamat sa lahat ng ginawa mo. Alam mo..."
"Maayos ang lahat."
"Pero si Dave Becky ang pipiliin ko."
Sabi ng una, "Sige. God bless sa 'yo. Ingat ka."
Tapos, tinawagan niya ang pangalawa.
Binola rin niya. Sabi niya, "Napakahusay mo."
At sabi no'ng babae, "Ano'ng pinagsasasabi mo?"
At sabi ni Kev, "Si Dave Becky ang pipiliin ko."
Peksman, sabi niya, "Putang ina kang bansot ka."
"Bubugbugin kita."
"Wag kang magpapakita sa 'kin."
At, peksman, pagkaraan ng dalawang linggo, tinawagan
ako ni Kev at sabi, lilipat na siya sa LA.
Sabi ko, "Ano? Natakot ka talaga sa kanya?"
Grabe talaga si Kev... Mahal na mahal ko siya. Para na kaming pamilya.
Naaalala ko noong na-stroke ako.
Nasa ospital ako, noong kasagsagan ng COVID.
Bigla na lang nila akong dinala sa COVID holding center.
Nilagay nila ako ro'n
at sabi nila, "Ilalagay ka namin sa COVID section."
Sabi ko, "Puta."
Tumawag ang nanay ng anak ko, at sabi ko, "Tawagan mo si Kevin."
Sabi niya, "Ano?" Sabi ko, "Tawagan mo si Kevin."
At sabi ko, "Kev, ilalagay nila ako sa COVID section."
At itong si Kev... "Ano? Kagaguhan 'yon."
Sabi ko, "Oo, ilalagay nila ako ro'n."
Sabi niya, "May tatawagan ako."
Sabi ko, "Magkakaalaman na."
Sabi niya, "Tatawagan kita maya-maya."
Sabi ko, "Ayos."
Nang ibaba niya ang phone, sabi ko, "Sandali."
"Sino... Sino ang tatawagan niya?"
Si Dr. Fauci? Sino?
At nang naunawaan kong ginagago niya ako, sabi ko,
"Putang ina kang bansot ka."
Oo.
Diyos ko.
Nga pala, galit pa rin ako.
Puta.
Nalaglag ang saklay ko.
Tulong.
Tulong, punyeta.
Salamat.
- Ayos. - Heto.
Ang bait ni Adam Blackstone, ano?
Adam...
Adam, ibigay mo ang saklay niya.
Patawad. Mali ang ginawa ko. Mali 'yon.
Kevin, mahal kita. Mabuti ito para sa 'yo.
Mahal na mahal kita. Napakaespesyal nito.
Totoo. Kasama mo riyan ang pamilya mo.
Ang anak mong lalaki, babae, lalaki, babae...
Tama na 'yan. Wag ka nang mag-anak.
Sige. Mahal kita. Pagbati sa 'yo. Ingat ka.
Di ako makapaniwalang dalawang taga- Pootie Tang ang narito.
Palakpakan natin ang nakakatawang si J.B. Smoove.
Ayos.
Kevin Hart, tingnan mo ang sarili mo.
- Kumusta ka? - Napakabuti.
Di kasimbuti mo, kasi ikaw ay... Kahanga-hanga ka.
Matagal na kaming magkakilala. Mas matanda ako nang kaunti.
Pero naaalala kong laging nasa Laff House sa Philadelphia si Kevin.
May makikita akong bata sa club na may mapupungay na mata.
Sabi ko, "Bakit may nagsama
ng anak nila rito sa club... Nagbebenta sila rito ng alkohol."
"Sino'ng nagsama ng bata sa comedy club?"
Pero di pala siya bata.
Si Kevin 'yon.
Noon, parang sa club na 'yon na siya nakatira, nakaupo sa likod,
nagsusulat, nag-e-enjoy,
kinukulit ang lahat ng kakausap sa kanya.
Naaalala kong nag-uusap kami
tungkol sa komedya bago ako magtanghal, at tanda ko rin,
aalis ako sa club para bumalik sa New York City,
wala pa ako sa Ben Franklin Bridge,
may matatanggap akong page kaya hihinto ako
at hahanap ng pay phone at tatawag sa service ko
para sabihin sa 'kin ng operator
na ninakaw ulit ni Kevin ang jokes ko.
- Sige. Iyon ay... - Di ako nagsisinungaling.
Sabi ko "Salamat sa impormasyon, Jenny."
Napakatagal na no'n,
di ko na nga naaalala ang mga ninakaw ni Kevin na mga materyal.
Ang punto ko, nanghiram siya ng mga biro.
Pero, di masusukat sa mga biro ang tagumpay.
Sa 'kin, chef ang mga komedyante.
Ang ilan, pang-gourmet, at ang iba, pang-fast food.
Pero anuman ang gawin nila, recipe nila 'yon.
At kailangan ng karanasan para malaman ang mga sangkap.
Inalam ni Kevin ang mga tamang sangkap.
Sa paglipas ng mga taon, nakita ko si Kevin na naging short-order cook,
nakakasunog ng curly fries,
hanggang maging Michelin-Star chef.
Nakita ko siya mula sa pag-upo sa mga maliit na club sa Philly
hanggang sa mga arena sa buong mundo.
At paano niya nagawa 'yon? Simple lang.
Nagpakatotoo siya.
At baka dahil din sa 'kin.
Baka dahil din sa 'kin, pero mas dahil sa pagpapakatotoo.
Noong huling tour niya, inanyayahan niya kami ng asawa kong
si Shahidah na panoorin siya sa Barclays Center sa Brooklyn, New York.
Siyempre, ang husay niya. Napakagaling niya.
Sabi ko, "Siyudad ko ito. Tapos, nagawa mo 'to?"
Sabi ko, "Iba ang taong ito."
Pero pagkatapos, nasa backstage ako.
Nilapitan ako ni Kevin at nagpasalamat siya.
At sobrang nakakatuwa para sa 'kin na nagtanghal siya sa siyudad ko.
Nagsimula siyang umiyak. Di ako makapaniwala.
Iyon ang di alam ng iba. Emosyonal siya.
Nagsimula siyang umiyak. Nakita n'yo dapat ang luha niya.
Lumuha siya ng chocolate milk. Maitim 'yon.
Di pa ako nakakita ng luhang gano'n.
Parang smoothie.
Ang kapal, parang Ovaltine ang luha.
Di ko alam ang nangyayari.
Alam kong binibiro ng lahat si Kevin dahil sa height niya, at tama lang 'yon.
Pero sa katunayan, higante si Kevin. Isang pandak na higante.
Gusto kitang pasalamatan dahil nailabas ko na 'to,
nailabas ko na sa sistema ko.
Dahil alam mo naman tayo no'n. Sinusubukan nating lahat.
At gano'n talaga sa komedya.
At, Kevin, gusto kong malaman mong pagmamahal ito.
Pagmamahal ito. Alam mo 'yon.
Mahal kita, pare.
Binabati kita, Kevin. Karapat-dapat ka sa parangal.
Mahal na mahal kita, pare.
Ipinagmamalaki ko ang paglalakbay mo, dahil nakita ko ito no'n.
Mahal kita. Payakap naman. Akapin mo ako.
Ayos.
- Mahal kita. - Kumusta ka na? Binabati kita.
SI KEVIN ANG MOVIE STAR
- Handa na ba kayong mamangha? - Handa na. Handang-handa.
Posible ang kahit ano!
Diyos ko. 'Yong boses niya.
Pinapakinggan mo ba ang mga lumalabas sa bibig mo?
- Gamitin mo ang regular mong boses. - Ito ang regular ko.
- Uy, Mike. Ilang taon ang mom mo? - Ano?
Hindi gano'n. Hindi. Gano'n na nga.
Ilang taon na siya? Sabi niya, "Gusto mong kumain?"
May action star group chat kami. Ako at sina Tom Cruise, Harrison Ford, Jet Li.
- Nag-uusap kami. - Wala si The Rock.
Wala kang numero niya.
Una, mawalang-gana na pero gago 'yang si The Rock.
Tigilan mo ako.
Masama ang kutob ko.
Sinasabi mong pinatae mo ang rabbit sa kama niya
- dahil... - Pipigilan na kita riyan.
- Di 'yon sa rabbit. Tae ko 'yon. - Ipinagmamalaki mo?
Hinuhuli kita.
Mahal kita.
- Ano'ng ginagawa mo? - Hahalikan ka.
Walang nagsabing may halik.
Titingnan ko ang perimeter.
Black pa rin ako?
- Oo. - Ayos.
Sige. Ayos tayo. Maayos ang lahat.
Oo. Uy, ayos ang lahat.
Kasama ni Kevin Hart sa About Last Night,
at mas mahalaga, kasama ko sa Shaft,
palakpakan natin si Regina Hall.
Salamat.
Alam n'yo, nadidismaya talaga ako
dahil ang gabing ito ay selebrasyon para kay Kevin,
at marami akong naririnig na negatibong bagay.
May naririnig akong mga maling impormasyon,
na may malaki siyang titi, at kasinungalingan 'yon.
Hindi.
Kevin. Hindi.
Ako ang bahala. Ayoko sa kasinungalingan.
Kevin, tingnan mo ako. Ako ang work wife mo. At ililigtas kita.
- Salamat. - Alam mo, mahal kita.
Ako ang bahala. Siya ang sister wife kong si Eniko. Ang ganda.
Kami nga pala ang mga Hart, at ito ang pamilya namin.
Ito ay mula sa Scary Movie 3.
Dito nagsimula ang lahat. 21 Ako n'yan.
Sino ang makakaalam na sa table read do'n ko
makikilala ang future work husband ko?
Mula no'n, namayagpag ang career ni Kevin.
Lahat... Walang nakaisip no'n. Maliban sa isang tao.
Hindi ako. Di ko naisip 'yon.
Sa totoo lang, pagkatapos ng Soul Plane,
na baka walang nakanood sa inyo...
Tama? Malamang.
Di n'yo rin narinig? Ayos lang.
Maraming tao ang binura 'yon sa alaala nila. Tulad ko.
At binura ko si Kevin sa cell phone ko.
Pero ayos lang, dahil sa paglipas ng mga taon, pinatunayan ni Kevin
na tunay siyang movie star, na may higit 60 pelikula at madaragdagan pa.
Walo roon ang nagkasama kami.
Ayos.
At may love scenes... Marami kami no'n ni Kevin, ilan doon ang hiling niya,
pero si Niko talaga ang humiling.
Sige. Ayos.
Oo. Sabi niya, sawa na siya. Kaya...
Sa pagiging magkaibigan namin, mapapatunayan kong
mabait at magiliw pa rin si Kevin, tulad no'ng simula.
Totoo 'yon.
Pero totoo rin na mahusay na tatay si Kevin sa mga anak niya.
Mahal na mahal niya ang pamilya niya.
- Narinig nyo? - Nagagawa niyang...
Totoo. Nagagawa mo lahat.
Ang iyong sakripisyo, sipag at tiyaga.
Walang maihahambing dahil may pakialam si Kevin.
May pakialam si Kevin sa kalidad... ng tseke, hindi ng proyekto.
Wala siyang pakialam do'n. Napakapangit ng ilan.
Pero alam n'yo?
Malaki kumita ang taong ito.
Ngayon, 20 taong na mula nang nagkakilala kami,
at sa puntong ito, legal na kaming mag-asawa sa California.
Ang ibig sabihin no'n, may karapatan ako...
Tingnan n'yo. Diyos ko. Legal 'yan.
May karapatan ako sa kalahati ng kayamanan ng mga Hart.
Sige.
Kung kay Kevin 'yon, at binayaran siya, ako rin.
Malaking responsabilidad ang pagiging work wife.
At sa likod ng bawat matagumpay na Kevin Hart,
may isang gold-digging na Regina Hall-Hart.
At seryoso ako, Kevin.
Pagbati sa nakakamanghang karangalang ito.
- At mahal na mahal kita. - Mahal kita, G.
Kapag tiningnan mo ang mga taong narito,
ang makasama lang ang mga idolong ito
na mga pinakamalaking impluwensiya sa buhay ko...
- Mahal kita. - Mahal din kita.
At para anyayahan niya akong maging bahagi...
Para sa 'kin, siya ang pinakanakakatawa sa mundo.
Kaya gusto kong narito ako para parangalan siya.
Sige.
Palakpakan natin si Lil Dicky.
Gusto ko talagang ikuwento ang unang araw na nakilala ko si Kevin,
dahil ipinapakita no'n ang pagkatao niya.
Rapper ako, at kinuha akong magtanghal sa Las Vegas
sa isa sa mga napakapangit at napakakaraniwang Las Vegas pool party.
Doon nagpasiya si Kevin Hart na idaos ang bachelor party niya.
Tingin ko, gusto lang niyang makasama ang mga taong
gusto ang pelikula niya.
Gusto niya ang vibe do'n.
Di ko alam kung ba't naro'n siya. Di kami magkakilala.
Nagra-rap ako sa stage.
Nagtatanghal na ako. Tapos narinig kong humiyaw ang crowd.
Akala ko, dahil may ginawa akong astig.
Pero nang tumingin ako,
dahil pala kay Kevin na umakyat sa stage, may hawak na mic,
at sinamahan akong magtanghal hanggang matapos ang palabas.
Lumaki ako sa Philadelphia na idolo siya,
kaya nagkatotoo ang pangarap ko,
na bigla siyang lumitaw at sinamahan ako sa stage.
Napakaastig na sandali.
Sa paglipas ng taon,
naunawaan ko ang tunay na nangyari.
Ang kapal ng taong ito...
di niya kilala ang performer,
pero naisip niyang gusto siya ng lahat kaya niya ginawa 'yon.
Kakatwang pamamaraan ng pamumuhay.
Di ko alam kung paano niya nagagawa 'yon. At nakakamangha 'yon.
At tama siya. Umakyat siya,
nagkagulo ang lahat at alam n'yo na ang kasunod.
Siya ang executive producer ng TV show ko.
Ngayon, mas mayaman na siya,
at pinagkakakitaan niya ako mula no'n.
Pero seryoso, Kevin, lumaki talaga ako sa Philadelphia,
at kaunting komedyante o entertainer
ang maaalala mo ang unang pagkikita n'yo,
pero sa 'yo, nasa basement ako ni Chris Claffey.
Nakita kita sa TV at dynamic at mahusay ka.
At isa ka sa mga komedyante
na tunay na inihanda ang landas.
Alam ko 'yan dahil ginawa mo
para sa 'kin, at tumulong kahit di mo kailangan.
- Kaya, heto. - Wow. Mahal kita.
Naisip kong nababagay na kantahin ko rito ang awit na 'yon.
"$ave Dat Money" 'yon.
- Tara na. - Para ito kay Kevin.
Tumayo ang lahat.
- Tayo kayo. Totoo. - Taas kamay.
- Totoo 'to. Tayo kayo. - Taas kamay.
- Taas. - Taas.
- Mahal kita. - Mas mahal kita.
- Nararapat ito sa 'yo. - Mas mahal kita.
Si Lil Dicky.
Ang husay mo, Adam.
Si Kevin Hart at ang Plastic Cup Boyz.
Ang Plastic Cup Boyz. Ang grupo namin.
Kung club kami, 'yon ang pangalan ng club namin.
Di ako mag-isa.
Lagi kong kasama ang mga kaibigan ko.
Ang mga kasama mo ay representasyon ng kung sino ka.
- Kukunin ko na. - Tantanan n'yo siya.
Mas magkakasama kami kaysa sa pamilya namin.
Di mo kayang mag-isa. Kailangan mo ng mga kasama.
Palakpakan natin ang Plastic Cup Boyz.
Kumusta ang gabi n'yo? Kumusta ang lahat?
Nagtu-tour kami... Di kayo maniniwala.
Nagtu-tour kami kasama si Kevin nang 17 taon.
Ganoon nga.
Di n'yo kami kilala dahil mga black kami.
Kung nasa BET tayo, sobrang saya n'yo.
Magkakagulo kung sa BET.
Puwera biro, ang pinakagusto ni Kevin ay ang pagiging tatay.
Tama.
Lalo na kapag nasa tour. FaceTime lang kasi.
Oo.
- Ano 'yon? - Wala.
Tulad ng nakikita, isang grupo kami.
Si Kevin ang pinuno, at siya ang Michael Jackson ng grupong ito.
Pero tulad ng ibang grupo, may di masaya.
Mga kaibigan, si Jermaine Jackson.
Hayan na.
Ako raw ang Bobby Brown ng grupo,
ang David Ruffin, ang nais umalis.
Pero repleksiyon 'yon ng pagkapinuno mo.
Kung di ka hinihikayat ng pinuno mo
na mas humusay pa, pinuno ba talaga siya?
O promotor lang siya ng pagiging karaniwan. Tulad nina Joey at Spank.
Nakakita ako ng husay sa sarili ko dahil nakita mo 'yon sa 'kin.
- Mahal kita. - Mahal kita.
Ngayong gabi, maraming biro kay Kevin.
Narinig na namin ang lahat, pati na bansot siya,
at mahilig talaga sa mga biro si Kevin.
Kaya sa ngalan ng Plastic Cup Boyz,
itaas ang mga baso.
Ayos. Mahusay.
Sa taong gumawa ng pinakamasarap na tequila...
Si George Clooney.
Mula sa amin...
kay Kevin Hart.
Mahal ka talaga namin at nararapat ito sa 'yo.
- Pagbati, kaibigan. Tayong lahat. - Pagbati.
Cheers!
Salamat.
SI KEVIN ANG IDOLO
Naabot ko ang lahat ng tagumpay ko dahil sa pagpapatawa.
Di kailangang isang bagay lang.
Puwede kang maging mahusay sa maraming bagay.
Isa na namang araw.
Handa. At aksiyon.
- Wag hihinto. - Wag.
Kumusta ang lahat?
Di mo malalamang mahusay ka sa maraming bagay
kung di ka susubok ng maraming bagay.
Talaga, Korte Suprema?
Tingin ko, di ka puwedeng... Di ka puwede tumawag sa...
Puta, Kevin. Ako na.
Ang maganda sa buhay, natututo ka.
Ngayon, buhay ako, pero natututo pa rin.
Binabati kita para sa Grammy.
- Ang ganda no'n. - Salamat.
Isa lang ang buhay mo.
May oportunidad kang alagaan ang sarili mo
at sulitin ang buhay.
Mangarap ka.
Edukasyon.
Di ka dapat matakot sa kung sino ka.
Magiging maalamat ito.
Nakatuon, bigyang-inspirasyon sa iba.
Ginawa ko ang akin.
Ikaw ang bossing.
Tiwala at paniniwala sa sarili.
Gano'n maaabot ang pangarap.
Kung mahaba ang talumpati ng taong ito,
puwede na itong gawing Netflix special.
Palakpakan natin si Dave Chappelle.
Salamat.
Kevin, kakaiba 'to.
Nakatanggap ka ng karangalang ganito kahit aktibo ka pa.
Pero may gusto akong sabihin.
Sabi ng lahat, nararapat sa' yo ito. Ano'ng ibig sabihin no'n?
Diyos ko, siyempre naman.
Lumaki si Kevin Hart sa Philadelphia at naghirap no'ng bata siya.
At kung may mascot ang paglaban, ikaw dapat 'yon.
Mukha siyang lumalaban.
Isang maliit na lalaking taga-North Philadelphia.
Malakas pero di nakikipag-away.
Lumalaban gamit ang pagpapatawa.
At di pagseseryoso.
Kung alam n'yo kung sino siya sa 'min,
alam n'yo kung bakit narito ang lahat ngayong gabi.
Ipinadarama niyang maayos ang mundo.
Lagi siyang positibo.
Mahirap ang komedya at napakasamang mga tao ang mga komedyante.
Maliban sa 'yo.
Papasukin mo ang anumang sitwasyon
at magpapakita ng di pagseseryoso at ipinapaalala mo sa 'kin
kapag nakikita kita kung gaano ko kamahal ang komedya.
Walang nagbibigay sa 'yo ng parangal
para sa kung gaano ka kahusay na komedyante.
Kevin, ang mga naabot mo sa career mo
ay wala kung ihahambing sa tunay na pagkatao mo.
Di ka lang karapat-dapat sa award na ito,
pero di alam ng mga tao ang ginawa para sa komedya.
Alam mo ba kung gaano karaming tiket na ang naibenta mo?
Tiningnan ko. Alam ko rin.
Kalahating bilyon.
Kalahating bilyong tao
ang nanood sa taong ito
at nagpatawa sa kanila.
Si Kevin ay isa sa mga pinakadakilang komedyante.
At si Kevin ay isa sa mga pinakadakilang taong nakilala ko.
Hello, Jerry.
Nagbibigay ka ng kagalakan sa lahat.
Di alam ng mga tao ang pinagdaraanan ng mga komedyante
at kung gaano kahirap at kabigat ng pagiging mahusay.
Pero, ginagawa mo 'yon nang may labis na giliw at kabaitan.
Alam ko ang kuwento ng mga komedyanteng tinulungan mo.
Alam ko kung paano mo tinutulungan ang komunidad mo sa Philadelphia.
At alam kong nalulungkot ka rin minsan,
pero di mo 'yon ipinapakita at ipinadarama sa iba.
At karangalan kong makilala ang isang tulad mo.
Sana lang, narito ka no'ng natanggap ko ito.
Alam kong abala ka.
Sinasabi ko ito tungkol sa 'kin, pero totoo...
sa marami sa mga kasamahan ko rito ngayong gabi.
Sa buhay mo, kahit kailan pa 'yan,
ang pinakamagandang pangarap ang nananaig.
At Diyos ko, Kevin Hart,
napakaganda ng pangarap mo.
Mahal na mahal kita,
at wag mo itong kalimutan, dahil sa podcasts na lang tayo nagkakausap.
Biro lang.
Kung kailangan mo ako, magmamadali ako.
At nararapat 'yon sa 'yo. At nakamit mo na 'yon.
At nakamit mo ito.
Di maikakaila ang nagawa mo para sa genre na ito.
Sa unang pagkakataon, nagtanghal ako kasama ni Chris Rock sa mga arena.
At di ko 'yon gagawin kung di mo 'yon ginawa.
Pinaganda mo ang pangarap ko at mas bata ka sa 'kin. Nakakahiya.
Pero nagbibigay-inspirasyon.
Sana, napakasaya mo ngayon.
At may kuwento ako.
Nang umalis ako sa Chappelle's Show, ang pinaka...
Di ang pinakamahirap, pero isa sa mga 'yon
ay nakita kong nagpatuloy ang mundo nang wala ako.
At sa paglipas ng panahon, nasanay na ako.
Isang araw,
umuwi ang anak ko at hinahanap ako.
At sabi ko, "Ano'ng problema mo?"
At sabi niya, "Sinabi ni Kevin Hart, sa interbyu
na isa ka sa mga pinakamahusay na komedyante."
At sabi ko, "Oo." Pero sa loob-loob ko, "Talaga?"
At naisip ko na kung may pagkakataon akong
parangalan ka sa harap ng pamilya mo, gagawin ko.
Sana lang, di ngayong Sunday, dahil nasa Jamaica sana ako.
Kevin, pinapaganda mo ang pangarap ko.
Binibigyang-inspirasyon mo ako't ipinapaalala mo kung bakit mahal ko ito.
Ang genre na ito. Napakahusay ng ginawa mo.
At isa ka sa mga pinakamahusay sa 'tin.
Mula sa kaibuturan ng puso ko, salamat.
Palakpakan natin ang pinaka-recent na recipient
ng Mark Twain Prize.
Si Kevin Hart.
Tara.
Palakpakan natin ang chairman ng Kennedy Center, si David Rubenstein.
Ilan sa inyo ang gustong sumunod kay Dave Chappelle?
Di madali.
Kung narito ngayon si Mark Twain, di niya lubos na mauunawaan
ang kahalagahan ng nangyayari ngayong gabi.
Pero dahil 214-taong gulang na siya.
Puwede na siyang tumakbong presidente.
Sa gabi ng kauna-unahang seremonya,
si Kevin Hart ay 19-taong gulang.
Baka napanood niyang tinanggap ni Richard Pryor ang una nito.
Baka nasa isang comedy club siya,
sinisimulan ang landas na nagdala sa kanya rito ngayong gabi.
Tingin ko, di niya inasahang mapupunta siya rito.
Pero lubos na nararapat sa kanya ito,
dahil di masusukat ang epekto niya sa lipunan natin.
Sa lahat ng ginagawa ni Kevin,
sa telebisyon man o sa mga pelikula, sa mga club o mga stadium,
pinatawa niya tayo.
Karangalan kong ibigay ang 2024 Mark Twain Prize
for American Humor kay Kevin Hart.
Wow.
Una sa lahat, bago ako magsalita, gusto kong isa-isahin...
ang mga kaibigan ko.
Salamat kina Nelly, Robin Thicke,
salamat kina Tiffany Haddish,
Chelsea Handler, Chris Rock, Jerry Seinfeld, Dave Chappelle,
Keith Robinson, sa Plastic Cup Boyz.
Nagsalita sila ngayon.
At ang dahilan kung bakit
dito ako nagsimula bago ako magtalumpati ay,
walang kuwenta ang tagumpay kung wala ang mga taong kilala ka
at nauunawaan ang pinagdaanan mo.
At ipapaliwanag ko 'yan mamaya.
Pero masaya ako dahil sa mga taong pumunta ngayong gabi.
- At maraming salamat. - Nakalimutan mo ako, gago.
- Hoy, ako rin. Ako rin. - Nga pala...
- Sige. - Kevin.
Nga pala, heto na,
- Ako. - Kung tingin n'yo, aksidente...
Gago ka, Nick.
Okay?
Akala ko talaga, narito si Eddie Murphy. Putang ina mo, Nick.
Kung tingin mo, wala akong sasabihin do'n...
Tapos ikaw... Putang ina mo, Nick Cannon.
At J.B., sabi mo sa lahat, ninakaw ko ang istilo mo.
Putang ina mo, J.B.
Pagdiriwang ang gabing ito. Kaya di kayo kasama.
At alam n'yo ba? Ginawa ko talaga.
Ang reaksyon ko sa inyong dalawa.
Putang ina n'yong dalawa. Tama.
Balik na tayo.
Isa itong gabi ng pagmamahal.
Kaya di puwede ang anumang kapootan ngayon.
Di 'yon ang pag-uusapan natin.
Seryoso na, wala nang biro...
Di mo mabibili ang suporta. Di 'yon mapepeke.
Kaya espesyal ang gabing ito, di lang dahil sa award,
pero dahil sa suporta.
Kaya gusto kong sabihin bago ang lahat...
Regina, grabe. Parang...
napakasayang makitang pinahahalagahan ako ng mga taong pinahahalagahan ko.
Ang sarap no'n.
At para sa 'kin, gusto kong matiyak na nadarama
at nauunawaan n'yo 'yon. Puwera biro,
salamat sa pagpunta sa isang gabing napakasaya
na di magiging masaya
kung walang tunay na samahan at kasiyahan.
Mahalaga sa 'kin ang mga narito,
at mahalaga sa 'kin ang mga naro'n.
Kaya, dahil sinabi ko 'yon...
Salamat sa pagpunta. Keith...
Grabe. Di talaga alam ng mga tao kung sino ka o ano ka sa 'kin.
Di nila alam.
Mahirap ang gagawin nating edit para pabilisin ang lakad mo.
Magiging mabilis 'yon. Magiging ayos 'yon.
At grabe... Ganyan si Keith.
Sagot kita. Chelsea.
Ako ang bahala, Keith.
Pabibilisin kita.
Salamat sa Diyos.
Ipinaunawa sa 'kin ng Diyos kung gaano kahalaga ang mom ko,
dahil ipinaunawa ni mom na importante ang Diyos.
Dahil iiwan ako ng mom ko
at ang Diyos ang aasahan ko at kukunan ko ng lakas.
Kaya, salamat, Diyos, sa kung sino ang mom ko
at tinuro niya sa akin ang mga natutunan ko.
Gusto kong pasalamatan ang dad ko.
Salamat din sa dad ko.
Di ko madalas ipinapakita sa dad ko na mahal ko siya.
Wala ngayon dito ang mom at dad ko.
Itinuro sa 'kin ni mom ang halaga ng sarili.
At na isa akong mabuting bata,
mahusay akong bata, at magagawa ko ang anuman
at maabot ko ang kahit ano.
Ang iba, walang gano'n. Ako, meron.
At nakatulong 'yon...
sa pagbuo sa ano'ng klaseng tao ako at sa pagkilala ko sa iba.
Di ko sinimulan ito para makakuha ng awards.
Minahal ko ang ideya ng komedya,
at dahil minahal ko ito, nasabi ko, "Diyos ko."
"Gusto ko ang isang bagay na magagawa ko buong buhay."
Nagustuhan ko ang isang matututuhan ko,
mahahawakan ko, at mapapanatili ko.
Naging mahusay ako rito.
At dahil mahusay ako,
naisip ko kung paano ko ito mapagbubuti pa.
Sa mga nanonood ngayong gabi, di ito para sa award.
Kundi sa masaya akong makasama kayo.
Masaya akong maging masaya sa bagay na alam ko
at sa bagay na tapat ako.
Tapat ako sa komedya.
Tapat ako sa pagsasabi nito o no'n.
Dito ako mahusay.
Kung di ako papalarin, masaya ako sa pinili ko.
Di ko akalaing aabot sa isang napakagandang bagay ang pinili ko.
Pero dahil sa 'kin, kung hindi ito, wala na.
Tinanggap ko kasi na kailangan kong sumugal.
At ang aral sa lahat ng nanonood o manonood nito...
Ayaw ng ilang taong sumugal.
Kakaiba ang buhay kung di ka susugal.
Para kasing masyadong tiyak. Di ganoon.
Di mo alam kung ano'ng gagana.
Di mo alam ang hinaharap mo.
Di mo alam ang mga sagot.
Kaya, minsan, magandang sumugal para makilala mo ang iyong sarili
o ang magiging potensiyal mo.
Halimbawa ako sa mga positibo at negatibo sa pagsusugal.
Nanalo ako at natalo ako.
Pero walang mas magandang panalo
kaysa sa panalong dulot ng pagpili.
Tama ang pinili ko,
at dinala ako ng pagpili ko sa pamilyang ito.
Ang aking asawa, mga anak, mga saligan.
Di ko ito magagawa kung wala ang saligan ko.
Sa asawa ko, salamat sa pagtitiis
sa aking pababagong ugali,
pero naniniwala ka pa ring tama ang gagawin ko.
Sa mga anak ko, sa pag-unawa sa akin bilang tatay.
Ako ang tatay ninyo.
Wala ako kung wala kayo.
Wala akong buhay...
kung wala kayo.
Humihinga ako para sa inyo. Nabubuhay.
Sa kapatid ko...
Wala akong masasabi sa kapatid ko.
Wala nang mas mabuting tao.
Mas matibay na tao.
Mas mabuting tito.
Mas mabuting saligan.
Pumalya ang mga magulang, naro'n ka.
Nagkasakit sila, naro'n ka.
Sa lahat ng pinili ko,
tama ang pinili mong naroon ka...
at tutulungan ko ang kapatid ko dahil tinutulungan niya kami.
At naging mas maganda ang kahulugan ng Hart
dahil sa katapatan mo.
At ayokong sabihin ito dahil sa mga pormal na white na narito,
ikaw ang pinakadakila.
Ikaw ang pinakadakila.
At... mas mabait ang mga anak ko dahil sa 'yo.
Kina Dave, Chris at Jerry.
Estudyante ako ng komedya.
At kapag napapunta mo ang mga pinakamahusay
para suportahan ka, napakasaya.
May plano sana ako.
Ipinadarama sa 'yong tama ang ginagawa mo.
At kahit na napakaimportante ng parangal na ito at di ko ito babalewalain,
di ito kasinghalaga ng pagtingin d'yan at masasabi mo,
"Wow. Napapunta ko rito sina Jerry Seinfeld,
Chris Rock at Dave Chappelle."
Wala nang...
Wala nang tatalo ro'n.
At... ayokong maging masyadong emosyonal,
pero ganito ako dahil ang pakiramdam ko,
"Wala dapat ako dito."
Kaya kapag narito ka na
at halimbawa ka na mararating ito,
na nagkakatotoo ang mga pangarap.
Totoo ang pangarap ko, at di ito matatapos ngayon.
Mas pinapatindi pa lalo ito.
Naiiyak ako dahil narito ang mga anak ko.
Kahanga-hanga ang gabing ito at salamat sa suporta.
Di maipaliwanag ang nadarama ko.
At ipinadama n'yo sa 'kin ito.
Tulad ng sinabi ko, unang beses ito sa pagiging artista ko
na nagpakita ang mga taong hinahangaan ko
dahil may tsansang gawin 'yon.
At di ko alam kung mauulit pa ito.
Baka ito na ang huli.
Pero kung ganoon man...
naging emosyonal ito, naging makabuluhan ito.
Dahil ginawa n'yo ito sa pamilya ko.
At pasasalamatan ko kayo.
Kaya tinatanggap ko ang parangal na ito
at higit sa lahat, mahal ko kayo.
Salamat sa kahanga-hangang gabi.
Mahal ko kayong lahat. Salamat.
Tagapagsalin ng Subtitle: Arvin James Despuig