Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
เฮียว
นี่คือก้าวแรกอันแท้จริง สู่การเป็นยอดขุนศึกในใต้หล้าของพวกเรา
(เด็กหนุ่มผู้ฝันจะเป็นยอดขุนศึก ชิน)
จ้าวบุกมาแล้วงั้นเหรอ
ตอนนี้กองทัพจ้าวมุ่งหน้าไปทางบาโยแล้วพ่ะย่ะค่ะ
บาโยเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญ หากแตกพ่ายละก็
กองทัพจ้าวต้องบุกเข้ามา ในแคว้นเราได้ลึกแน่ๆ พ่ะย่ะค่ะ
ตามผู้บัญชาการทหารโชเฮกุนมา
(กษัตริย์ผู้เยาว์วัยแห่งฉิน เอเซ)
ข้าได้ส่งคำร้องขอไปยังแม่ทัพโอกิ
เพื่อเสนอตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดให้กับเขา
คิดว่าข้าจะยอมถอยง่ายๆ งั้นเหรอ
ข้าเป็นผู้นำกองทัพ การตัดสินใจของข้าถือเป็นอันสิ้นสุด
มีเรื่องนึงที่ข้าอยากถามให้แน่ใจ
ทำไมฝ่าบาทถึงอยากรวมแผ่นดินจีนให้เป็นหนึ่ง
เพราะข้าให้คำมั่นสัญญาไว้
ไม่เพียงแต่ต่อชิกะเท่านั้น
แต่ต่อทุกคนที่สละชีวิตเพื่อข้าด้วย
เพราะเหตุนี้ ข้าจึงเดินบน เส้นทางที่ไม่มีใครกล้าย่างกราย
ทำไมเจ้าถึงตัดสินใจเข้าร่วมรบล่ะ โอกิ
เพราะได้ฟังเรื่องราว ในอดีตขององค์กษัตริย์ไงล่ะ
ข้าเองก็ต้องเผชิญหน้ากับอดีตเช่นกัน
(วิหคอสูรแห่งฉิน หนึ่งในหกเทพขุนพล โอกิ)
ด้วยเหตุนั้นเจ้าจึงไม่อาจยอม เสียดินแดนที่เคียวสิ้นใจไปได้
(ปราสาทบาโย)
แม่ทัพโอกิ ข้าขอแต่งตั้งเจ้าเป็นผู้บัญชาการสูงสุด
อันที่จริง ข้าเองก็มีเรื่องที่ต้องแจ้งให้ฝ่าบาททรงทราบ
สารจากกษัตริย์โช
ถึงฝ่าพระบาท
จากกษัตริย์โชงั้นเหรอ
ระหว่างที่เจ้าไม่อยู่ ข้าได้ตัดสินใจแล้ว
ข้าก็จะร่วมสงคราม
หา
(ลูกหลานชนเผ่าภูเขา คาเรียวเต็น)
จะสู้ด้วยมันสมอง
เรียกว่า “นักยุทธศาสตร์” ไงล่ะ
ก่อนหน้านี้ เรานึกว่าจ้าวไม่มี แม่ทัพที่สามารถนำกองทัพใหญ่ได้
แม่ทัพเหรอ
ครั้งหนึ่งจ้าวเองก็เคยมี สามแม่ทัพสวรรค์ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว
งั้นก็หมายความว่า มีสามแม่ทัพสวรรค์ใหม่ปรากฏตัวขึ้นสินะ
เราทราบแล้วพ่ะย่ะค่ะว่าชายผู้นั้นอยู่ที่ไหน
ชินเหรอ
ปรากฏว่าเขาไปฝึกวิชากับโอกิ
ข้าจะมอบหมายภารกิจให้กับเจ้า
ได้เวลาแสดงผลการฝึกให้ข้าเห็นแล้ว
พวกเจ้าจะบุกจากด้านข้าง ในตอนที่ทั้งสองกองทัพสู้กันอยู่
และอาศัยจังหวะสับสนอลม่านเด็ดหัวฟูกิเสีย
เคียวไค
ชิน เอาเลย
เจ้าหนู ใต้เท้าเราได้มอบ ชื่อให้หน่วยของเจ้าหรือยัง
นับแต่บัดนี้ พวกเจ้าคือหน่วยฮิชิน
ทหารกำลังถอยทัพ
กองทัพจ้าวถอยร่นไปแล้วสินะขอรับ
เจ้าเป็นใคร
ข้าไม่มีพิษภัย
ศึกครั้งนี้ยังไม่จบ
ท่านผู้นั้นจะต้องนำเราไปสู่ชัยชนะได้แน่
ได้เวลาไล่ตาม
จุดที่ไกลที่สุดที่เจ้าจะไปได้
คือจุดที่ยังมองเห็นยอดเขา ที่เป็นกองบัญชาการเก่าของพวกจ้าวอยู่
ทุกคน อย่าได้ผิดคำสัญญานี้เป็นอันขาด
ผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพจ้าว คือชายที่มีนามว่าโฮเค็นพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ใช่แค่พวกเราหรอกนะ
ปรมาจารย์ศิลปะป้องกันตัว บางคนก็สามารถทำเช่นเดียวกันได้
(ลูกหลานเผ่านักฆ่าชิยู เคียวไค)
แต่ที่น่ากลัวกว่า
คือพวกที่เป็นร่างจุติของเทพ
เราเรียกพวกนั้นว่า
บูชิน “เทพสงคราม”
ฉันจะหยุดมันไว้ หนีไปซะ
ท่านพี่
ศึกแห่งโชคชะตาครั้งนี้
ย้อนเวลากลับไปถึงเก้าปี
สงครามแห่งความแค้น
แกเป็นใคร
ข้าคือบูชิน “เทพสงคราม”
“บูชิน” เหรอ
บูชิน “เทพสงคราม” ที่เจ้าพูดถึงน่ะเหรอ
ข้าไม่รู้
แต่ว่า ถ้าหากเป็นของจริงละก็ ห้ามเข้าใกล้บูชินนะ
พวกข้าถูกสอนมาแบบนั้น
ข้าไม่สนหรอกว่าจะเป็นบูชินหรืออะไร เจ้านี่มันฆ่าพวกพ้องข้า
ข้าไม่ยกโทษให้เด็ดขาด
ต้องชำระแค้นให้ได้
แน่นอน
โธ่เว้ย พวกเราก็ด้วยเหรอ
พวกเรามีแต่จะเป็นตัวถ่วง
แค่สองคนนั้นจะไหวเหรอ นั่นมันสัตว์ประหลาดชัดๆ
ไหวสิ ถ้าเป็นชินกับเคียวไคละก็
ชิน
ชิน เป็นอะไรไหม
ทำใจดีๆ ไว้
ชิน
ไม่ไหวเหรอเนี่ย
โทออน ทันทัน
เด้งดึ๋ง… เด้งดึ๋ง…
- ชิน - ชิน
- นี่ - ชิน
- เคียวไค - เคียวไค
เป็นอะไรไหม เคียวไค
สภาพเคียวไคแย่มาก
หนีไปซะ เคียวไค
ถอยไปนะ
หยุดนะ
เคียวไค
- แย่แล้ว - เคียวไค
เคียวไค
ข้ามาเพราะชายผู้นั้น
ไม่นึกว่าจะเจอศัตรูที่อัญเชิญเทพได้เหมือนกัน
สวรรค์นำพาแท้ๆ
แต่สิ่งที่สวรรค์เกรงกลัว
มีแค่ข้า โฮเค็นแต่เพียงผู้เดียว
- หอกพวกเจ้า - ได้
ทุกคนใช้หอกซะ
ตอนนี้แหละ ขว้างซะ
เสร็จข้า
ผู้บัญชาการชิน
อย่านะ
- ชิน - ชิน
พี่ เป็นอะไรไหม
ปกป้องชินไว้
ชิน
หมอนั่นมันเป็นตัวอะไร
ทหารทุกนาย
ชายผู้นั้นคือ ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองทัพจ้าว โฮเค็น
หา
หมอนั่นคือผู้บัญชาการสูงสุดงั้นเหรอ
ผู้บัญชาการของทหารหนึ่งแสนนาย มาที่นี่คนเดียวเรอะ
ผู้บัญชาการสูงสุด…
โฮเค็น…
หัวของแม่ทัพศัตรูอยู่ต่อหน้าแล้ว
ไปตัดหัวโฮเค็นมาซะ
เอาจริงเหรอเนี่ย
ใครจะยอมให้ทำเช่นนั้น
ไปเลย
โจมตี
- มาแล้ว - เอาตัวชินไป
- ชิน - มาแล้ว
ชิน
เร็วเข้า
ถอยทัพ
หน่วยฮิชิน ถอยทัพ
หน่วยฮิชิน
หน่วยฮิชินเหรอ
หน่วยฮิชินที่โค่นฟูกิน่ะเหรอ
- สูญเสียไปกี่คน - ไม่รู้
เคียวไคล่ะ
ข้าเห็นริวเซ็นแบกนาง แต่คลาดสายตาไป
ทำไมกัน
ก่อนหน้านี้พวกเราเพิ่งคุยเล่นกันอยู่แท้ๆ
ทำไมถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
เลิกโอดครวญได้แล้ว
เราเกือบจะโค่นผู้บัญชาการของศัตรูได้เชียวนะ
อีกนิดเดียวเองเนอะ
ใช่ อีกนิดเดียว
แต่ไม่ธรรมดาเลยนะ
ผู้บัญชาการของเรา
ใช่
บิโต
ห้ามแยกจากชินเด็ดขาดนะ
ตราบใดที่ยังมีเขาอยู่ หน่วยฮิชินก็ไม่มีวันตาย
ไว้ใจได้เลย
พวกมันมาแล้ว
หน่วยฮิชิน
ล้อมมันไว้ อย่าให้หนีไปได้แม้แต่คนเดียว
แกคือหัวหน้าเหรอ
จะดีเหรอ เปิดช่องว่างไว้เต็มไปหมดแบบนี้
เราคือหน่วยฮิชินที่โค่น กองทหารสองหมื่นนายของฟูกิเชียวนะ
ถ้ามาดูถูกเราละก็ เดี๋ยวจะบั่นหัวแกให้
ก็ลองดูสิ
เข้าใจแล้วใช่ไหม
พวกเจ้า
หนีไป
พวกนั้นทำเพื่อให้พวกเราหนี
ไม่ใช่พวกเรา
เพื่อชินต่างหาก
- ไปกันเถอะ บิโต - อือ
ไม่ไล่ตามไปหรือขอรับท่านมังโกคุ
เจ้าเด็กที่โค่นฟูกิน่ะ ไม่ได้อยู่ในหมู่พวกนั้น
ตามหามันซะ
ขอรับ
โทบิ
ยูริ
ดึกป่านนี้แล้วยังสวดมนต์ให้บิเฮอยู่เหรอ
ยูริก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
คุณแม่กับคุณยายของโค
โคกับเคก็ไปเป็นทหารเหมือนกันกับบิโตสินะ
ยูริ ข้ากลัวมากเลย
บางที…
พวกบิเฮอาจจะตายกันไปหมดแล้วก็ได้
อย่ากังวลไป
ถึงจะพึ่งพาไม่ค่อยได้ แต่ก็เป็นพวกที่ทำอะไรสำเร็จลุล่วง
ขอให้กลับมาได้อย่างปลอดภัยด้วยเถิด
ได้โปรด
บิโต
พี่
ไม่เป็นไรนะ มันยังไม่จบ
จะมาหยุดตรงนี้ไม่ได้
พี่
บิโต
หัวใจชินยังเต้นอยู่ไหม
เต้นอยู่
ทั้งข้าทั้งเจ้าก็ยังหัวใจเต้นอยู่
เช่นนั้นชินคงจะพูดว่า
“มันยังไม่จบสักหน่อย”
ยังเดินได้ไหม
ได้
งั้นเราคงต้องแยกกันตรงนี้
พวกนั้นตามรอยเลือดข้าอยู่
ข้าจะเป็นตัวล่อพาไปทางอื่นเอง
เจ้าห้ามเลือดตัวเองแล้วไปซะ
แต่ถ้าทำแบบนั้น พี่ก็จะ…
บิโต
พวกเราต้องปกป้องชินนะ
ในฐานะทหารในหน่วยของชิน
และสหายร่วมหมู่บ้าน
พี่
อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ถ้าสลัดพวกนั้นหลุดเดี๋ยวข้าก็ตามไป
ข้าไม่ได้คิดจะไปตายหรอก
เพราะโทบิรอข้าอยู่ที่หมู่บ้าน
ฝากชินด้วยนะ
บิโต
ได้เลย
รอยยังใหม่อยู่
เจอรอยเลือดขอรับ
มีรอยเท้าสองคู่
ดูจากปริมาณเลือดแล้วน่าจะเจ็บหนัก
เป็นเจ้านั่น
ไม่ผิดแน่
ตามรอยเลือดไป
เราไม่ตายหรอก
ชายหมู่บ้านโจโตถึกทนจะตายไป
เนอะ ชิน
รู้สึกตัวแล้วเหรอ
บิโต
ข้าฝันถึงหมู่บ้านเรา
บังเอิญจังนะ
ข้าก็กำลังนึกถึงวันแรกที่ได้พบกับเจ้าอยู่เหมือนกัน
โฮเค็น…
โฮเค็น
อย่าเพิ่งขยับตัวจะดีกว่า
เกิดอะไรขึ้น ที่นี่ที่ไหน บิโต
ตอนนี้ยังปลอดภัยอยู่
นอนลงเถอะ
ยูริ
มาอีกแล้วเหรอ
อืม
ข้ารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
โทบิก็ด้วยเหรอ
แสดงว่า
ทุกคนเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยข้าหนีงั้นเหรอ
โธ่เว้ย
นี่ข้ามัวทำอะไรอยู่
พวกคังโอเป็นอย่างไรบ้าง โฮเค็นล่ะ
ชิน
ตอนนี้อย่าเพิ่งพูดเรื่องนั้นได้ไหม
แค่นึกถึงหน้าโฮเค็น
ก็รู้สึกว่าแผลจะไม่ยอมหายแล้ว
บิโต เจ้าบาดเจ็บเหรอ
ไม่เป็นไร ไม่ได้เจ็บหนักเท่าเจ้าหรอก
สิ่งที่ข้าอยากทำในตอนนี้
มีแค่คุยเรื่องสนุกๆ กัน
ชิน
จำตอนที่เราเจอกันครั้งแรกได้ไหม
หา
จำได้
บิเฮมาหาเรื่องข้า ข้าเลยต่อยหน้าพวกเจ้าทั้งคู่เข้าให้
ตอนนั้นพวกเราเอาแต่ทะเลาะกัน
เจ้าเอาแต่พูดเรื่องอยากเป็นยอดขุนศึก
พวกข้าเลยเอาแต่หัวเราะเยาะ
เพราะงั้นข้าเลยต่อยหน้าทุกครั้งไง
ชิน
เจ้าคิดว่าจะเป็นได้จริงๆ หรือเปล่า
ยอดขุนศึกน่ะ
การที่ทาสจะขึ้นเป็นแม่ทัพได้
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ
เป็นสิ่งที่ข้าได้เรียนรู้ในสนามรบ
ว่ามันก็เป็นได้แค่ความฝัน
หากพลาดเพียงครั้งเดียว
ก็จะตายลงตรงนั้น ทุกอย่างเป็นอันจบสิ้น
แต่เจ้า
รอดจากโฮเค็นได้
เพราะว่า
ทุกคนเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเจ้า
ทั้งที่ไม่ใช่คำสั่งแท้ๆ
นั่นไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลยนะ
แม่ทัพธรรมดาทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
เพราะงั้นข้าถึงคิดว่า
ชิน
เจ้าจะต้องกลายเป็นยอดขุนศึกได้จริงๆ แน่
นี่ เป็นอะไรไหม
ข้า
ดีใจมากนะที่ได้เป็นสหายเจ้า
เดี๋ยวสิ พูดอะไรของเจ้าน่ะบิโต
ชิน
ทุกคน…
ต่างก็คิดว่าอยากจะร่วมฝันไปกับเจ้า
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
เช่นนั้นแล้วจากนี้ต่อไป
เจ้าจะต้อง
แบกรับความหวังของพวกพ้องทั้งหลาย
และขึ้นเป็นยอดขุนศึกในใต้หล้าให้จงได้
บิโต นี่เจ้า…
เจ้าต้องทำได้แน่
ชิน
บิโต
เฮ้ย
บิโต อย่าตายนะ
บิโต
เฮ้ย บิโต
ข้าล้อเล่น
อย่ามาล้อเล่นนะเจ้าบ้า
โทษที
นอนพักสักหน่อยเถอะ
พูดเยอะข้าเหนื่อย
อืม
ยูริ…
มีอะไรเหรอยูริ
เมื่อกี้
ข้าได้ยินเสียงบิโต
บอกว่า “ขอโทษนะ”
บิโต
นี่ บิโต
บิโต
นี่
ข้าไม่หลงกลเป็นครั้งที่สองหรอกนะ
เฮ้ย
เลิกล้อเล่นได้แล้ว
รีบตื่นสิ
รีบตื่นขึ้นมาซะ
บิโต
อย่ามาล้อเล่นนะ
เจ้าบ้า
เจ้าบ้า…
หัวหน้าไฮโร
หัวหน้าริวเซ็นก็มาด้วย รองผู้บัญชาการเคียวไคก็ด้วย
รอดมาได้สินะ
- พวกเจ้าปลอดภัยดี - หัวหน้าริวเซ็น
ค่อยยังชั่วที่พวกเจ้าไม่เป็นอะไร
หัวหน้าริวเซ็น
ทุกคน
- ทุกคน - เคียวไค
- บิเฮ - ปลอดภัยดีสินะ
ค่อยยังชั่ว
บิเฮ
ทำไมถึงอยู่กับบิเฮ
เดี๋ยวก่อนสิ ชินกับบิโตล่ะ
บิเฮใช้ตัวเองเป็นตัวล่อ
พวกเราที่กำลังตามชินไป ก็เจอกับบิเฮในสภาพสะบักสะบอม
จากนั้นศัตรูก็ตามมาทัน
แต่รองผู้บัญชาการเคียวไคปกป้องพวกเราไว้
- ปล่อยข้าลง ข้าไม่เป็นไรแล้ว - อือ
งั้นคนที่ปกป้องชินอยู่ก็คือบิโตเหรอ
ถ้าเป็นบิโตละก็หายห่วง
บิเฮ
ไว้ใจหมอนั่นเถอะ
แต่เขาน่าจะบาดเจ็บจนขยับไม่ไหว
ส่งหน่วยออกไปค้นหาเถอะ ข้าพอจะรู้ว่าพวกนั้นไปทางไหน
ข้าจะนำทางให้เอง
ไปกันเถอะ
ไม่ต้องหรอก ผู้บัญชาการกลับมาแล้ว
ชิน
ค่อยยังชั่วที่ยังมีชีวิตอยู่
ผู้บัญชาการชิน
- ผู้บัญชาการ - ชิน บิโต
เป็นอะไรไหม
รอดกลับมาจนได้นะ ชิน
บิเฮ
ข้าขอโทษ
บิโต…
อย่าร้องไห้นะ
ไม่ต้องขอโทษหรอก
หมอนี่ทำสำเร็จ
ทำหน้าที่ลุล่วงได้อย่างสง่างาม
เพราะงั้นอย่าร้องไห้หรือขอโทษเลย
ในเวลาแบบนี้
ต้องชื่นชมเขาด้วยรอยยิ้ม
พยายามได้ดีมาก
บิโต
โฮเค็น
เจ้านั่นเป็นตัวอะไรกันแน่
ไม่ใช่มนุษย์จริงๆ เหรอ
ก็ต้องเป็นมนุษย์อยู่แล้วสิ
แล้วความแข็งแกร่งนั่นมันอะไร
ชายคนนั้น
มุ่งมั่นอุทิศตนให้กับเส้นทางแห่งศิลปะการต่อสู้
ความแข็งแกร่งระดับนั้น
คือผลลัพธ์จากการฝึกฝนอย่างไม่ลดละ เกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้
ท่าที่นายโดนโจมตีเมื่อวาน
เป็นท่าที่พวกเราเหล่าชิยู ก็ใช้เพื่อทำลายศัตรูจากภายใน
แค่รอดจากการโจมตีนั้นมาได้ ก็ถือว่าเจ้าโชคดีแล้ว
ข้าจะโค่นโฮเค็นในสงครามนี้
ตราบใดที่เขาคือผู้บัญชาการสูงสุดของศัตรู ข้าต้องโค่นเขาให้ได้
บิโต
เป็นคนดีมากเลยเนอะ
อืม
เห็นธงของฉินแล้ว
โมบุและคังโอออกเดินทางแล้ว
เพียงแค่หนึ่งคืน พวกเจ้าสูญเสียทหารไปถึงครึ่ง
หน่วยฮิชิน
ทรมานแย่เลยใช่ไหม
เจ้าหนูชิน
ตอนนี้ข้าพยายามไม่คิดถึงมันมากนัก
ไม่อย่างนั้น
ข้าคงต้องหมอบลงตรงนี้และก้าวเดินต่อไม่ได้
แต่พวกพ้องที่ตายไปคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
ไม่อย่างเด็ดขาด
เพราะงั้นตอนนี้ ข้าจึงกำลังคิด หาวิธีที่จะต่อสู้ด้วยคนจำนวน 36 คนนี้
ข้าคิดเพียงแค่นั้น
ข้าคิดจะมาให้กำลังใจเสียหน่อย
- แต่ดูท่าว่าจะไม่จำเป็นสินะ โท - ขอรับ
เป็นเด็กเหลือขอที่น่าเบื่อจริงๆ
ข้าชอบทัศนคติเจ้านะ เจ้าหนูชิน
เส้นทางแห่งนายพลก็คือเส้นทางแห่งการเสียสละ
ยิ่งก้าวข้ามเส้นทางนั้นไปได้
พวกเจ้าและหน่วยของเจ้าก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
พวกเจ้าคู่ควรกับชื่อของหน่วยฮิชินแล้ว
ไปกันเถิด
การต่อสู้ใกล้เข้ามาแล้ว
ข้ายินดีที่ท่านปลอดภัยดี
ข้านึกว่าโอกิจะโผล่มาเสียอีก
ตราบใดที่ท่านโฮเค็นปลอดภัยดี ก็ไม่มีอะไรที่จะมาขัดขวางแผนการเราได้
แต่ว่า ครั้งหน้ากรุณาแจ้งให้ข้าทราบล่วงหน้าด้วย
ไม่เช่นนั้น ข้าเกรงว่าทุกอย่างอาจจะล่มได้
ข้ารู้
ศัตรูบุก
- ใครกัน - โมบุขอรับ
- ทหารทุกนายถอยไป - ขอรับ
จุดสัญญาณไฟ
ถึงเวลาแล้วสินะ โอกิ
โมบุกำลังมา
กองทหารด้านหลัง เตรียมรับการโจมตีของศัตรู
สัญญาณไฟถูกจุด
สงครามเริ่มแล้วสินะ
การต่อสู้ในพื้นที่ภูเขาเป็นเรื่องยาก
สัญญาณไฟเป็นหนทางเดียวในการสื่อสาร
ยังมีวิธีการสื่อสารอื่นๆ ระหว่างพันธมิตรอยู่อีก
เช่นอะไรหรือขอรับ ท่านริโบคุ
ธงไงล่ะ
ดูสิ
ธงของกองบัญชาการฉินเปลี่ยนไปแล้ว
สามารถใช้ธงส่งข้อมูลอย่างละเอียด ได้โดยการใช้สีและการวางตำแหน่ง
แต่ว่า
ก็มีข้อจำกัดในการมองเห็นธงอยู่
เราคืบหน้าไปได้อีก แต่ถ้าไปไกลกว่านี้ก็จะมองไม่เห็นธง
จะกลายเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งแม่ทัพไปได้
โฮเค็น
โมบุ จะไปไกลกว่านี้ไม่ได้นะ
นี่เป็นคำสั่งของแม่ทัพโอกิ เดี๋ยวจะมองไม่เห็นธงเอา
นี่เป็นโอกาสที่เราจะได้เด็ดหัวโฮเค็น
ลุยเลย
(แคว้นฉิน เมืองหลวงของกษัตริย์ เสียนหยาง)
ฝ่าบาท
มีแขกพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ได้เจอกันนานนะ จู่ๆ มีเรื่องอะไร
โยตังวะ
สบายดีสินะ กษัตริย์แห่งฉิน เอเซ
ข้าเข้าใจว่าแคว้นของท่านกำลังลำบาก
แต่ข้ามีเรื่องด่วนเกี่ยวกับ สงครามของท่านที่ต้องแจ้งให้ทราบ
หืม
เจ้าเลยลำพองใจจนไป เล่นเป็นนักยุทธศาสตร์กับชายพวกนั้นเหรอ
ไม่ได้เล่นนะ ข้าจะเป็นนักยุทธศาสตร์จริงๆ
- อย่าเลย - ทำไมล่ะ
- ข้าฉลาดกว่าที่คิดนะ - ปัญหาไม่ใช่ตรงนั้น
เจ้าคงยังไม่เข้าใจดีสินะ
เข้าใจอะไร
ธรรมชาติของนักยุทธศาสตร์
นักยุทธศาสตร์ต้องทุกข์ทรมาน ยิ่งกว่าทหารที่ไปหลั่งเลือดบนสนามรบอีก
และยัง
เป็นพวกที่น่าเกรงกลัวด้วย
บอกให้ทุกคนเงียบซะ
ไม่ใช่
หมอนี่เป็นตัวปลอม
ว่าไงนะ
หากไปไกลกว่านี้ เราก็จะคลาดสายตาจากกองบัญชาการฉินเช่นกัน
ซึ่งก็หมายความว่า เราจะมองไม่เห็นภาพรวมทั้งหมดของสนามรบ
ช่วยไม่ได้
หากเราไม่ทำอะไร โมบุคงต้องสิ้นชีพ
แม่ทัพโมบุเหรอ หมายความว่าไง
ผ่านมาหนึ่งปีแล้วนับจาก ที่เราปราบการกบฏของพี่ชายท่าน
เรากลับคืนสู่ภูเขา และสู้รบที่นั่นต่อ
ผลลัพธ์คือพวกเราได้พลังอำนาจเพิ่มมากขึ้น
และขยายอาณาเขตไปจนถึงพวกเร่ร่อนทางเหนือ
พวกซยงหนูเหรอ
ใช่แล้ว
พลังการต่อสู้ ยุทธวิธี และขนาดของกองทัพ
เป็นเผ่าที่โดนเด่นเรื่องการรบในทุกๆ ด้าน
ข้ารู้ดี
เราถึงได้สร้างกำแพงเมืองจีนขึ้นที่ชายแดนของ แคว้นฉิน แคว้นจ้าว และแคว้นยานเพื่อป้องกัน
เพื่อพิชิตพวกซยงหนู
เราได้รุกรานดินแดนของพวกนั้น ด้วยทหารแปดหมื่นนาย
งั้นเหรอ
และตอนนี้เจ้าก็มาที่นี่ ด้วยท่าทีสงบนิ่งเหมือนเช่นเคย
โยตังวะ เจ้าโค่นพวกซยงหนูได้แล้วเหรอ
เปล่า
ไม่ได้โค่น
หมายความว่าไง
ศัตรูไม่อยู่
ไม่อยู่งั้นเหรอ
เอเซ
เราได้เห็นภาพอันน่าสยดสยอง
ซากศพของชาวซยงหนูมากกว่าหนึ่งแสนศพ
หนึ่งแสนซากศพงั้นเหรอ
ใครกันที่ทำแบบนั้นได้ก่อนที่เผ่าของเจ้าจะไปถึง
ใครกันที่ทำเรื่องแบบนั้น
คนที่ฆ่าพวกซยงหนูกว่าหนึ่งแสนศพก็คือ
กองทัพจ้าว
อะไรนะ จ้าวงั้นเหรอ
ที่นั่นอยู่ใกล้กับชายแดนของแคว้นจ้าว
สรุปคือ กองทหารทางเหนือของจ้าว เข้าทำสงครามกับพวกซยงหนู
และล้างบางพวกนั้น
เป็นไปไม่ได้
หากกองทัพจ้าวเข้าทำสงคราม ที่มีทหารถึงหนึ่งแสนนาย
สายลับของเราก็ต้องแจ้งให้เสียนหยางทราบแล้ว
ก็ควรเป็นเช่นนั้น
แต่ว่าก็ไม่มีใครมาแจ้งข่าวพวกเจ้า
ไม่คิดเหรอว่านั่นมันเป็นเรื่องที่น่ากลัว
เอเซ
ทำไมพวกเจ้าถึงไม่ได้รับการแจ้งข่าว
เพราะพวกจ้าวปิดกั้นการส่งข่าวจากทางเหนือ
ทำเพื่ออะไรล่ะ
เพื่อปกปิดเรื่องที่มีคนที่ แข็งแกร่งพอที่จะโค่นพวกซยงหนูได้
ปกปิดเพื่ออะไรล่ะ
ปกปิดเพื่อ…
อย่างนี้นี่เอง
รู้ตัวแล้วเหรอ
ฝ่าพระบาท
พวกจ้าววางแผน
ที่จะส่งทหารที่ปกปิดไว้ มาเป็นกำลังเสริมให้กับกองทัพที่กำลังรบอยู่ตอนนี้
ถ้าหากตอนนี้กองกำลัง ของฉินและจ้าวมีความทัดเทียมกัน
การรบนี้คงจบลงในชั่วอึดใจเดียว เมื่อกองทัพที่ไม่มีใครมองเห็นนี้ปรากฏตัวขึ้น
บ้าไปแล้ว
ถึงจะเป็นเพียงลางสังหรณ์
แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นจริงขึ้นมาละก็
นี่คงเป็นผลงานของ นักยุทธศาสตร์ผู้มีฝีมือน่าเกรงกลัวเป็นแน่
พวกซยงหนูหนึ่งแสนคน ถูกนักยุทธศาสตร์คนนี้กวาดล้างไปหมดสิ้น
ใครเป็นคนชี้นำกองทัพนั้นกัน
ชื่อของชายผู้นั้นที่ข้าได้ยิน มาจากชาวซยงหนูที่รอดมาได้ก็คือ
ริโบคุ
อะไรน่ะ
มาแล้วเหรอ
กองทัพจ้าวเหรอ
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
พวกเรามารับแล้วขอรับ ท่านริโบคุ
กองทัพโชโซได้ต้อน กองทัพกลางของศัตรูให้จนมุมและกำลังสู้รบอยู่
กองทัพหลักของศัตรูคงจะถูกทำลายในไม่ช้านี้
เยี่ยมมาก
นี่มันหมายความว่าไง
เจ้าหลอกพวกเรางั้นเหรอไคเนะ
ข้านึกว่าเจ้าเป็นคนดี
อย่าพูดเหมือนว่านี่เป็น แค่การทะเลาะกันของเด็กนะ
นี่คือสงคราม
จะฆ่าพวกเรางั้นเหรอ
วางใจเถอะ
ท่านริโบคุไม่ฆ่าคนที่ไม่ได้ร่วมสู้รบ
กลับไปที่ฉินเถอะ
ลาก่อนนะ คาเรียวเต็น
ถ้าเกิดเจ้าได้เป็นนักยุทธศาสตร์จริงๆ
เราอาจจะได้เจอกันบนสนามรบอีกก็ได้
ในฐานะศัตรู
เดี๋ยวก่อน
ช่วยบอกมาเรื่องนึงได้ไหม ริโบคุคือใครกัน
รู้จักสามแม่ทัพสวรรค์ของจ้าวรึเปล่า
รู้จักสิ
นั่นแหละ
อย่าบอกนะว่าชายคนนั้นคือ หนึ่งในสามแม่ทัพสวรรค์ใหม่ของจ้าว
(ริ)
บัดนี้ กองทัพริโบคุจะเข้าร่วมกับกองทัพโชโซ
กองทัพกลาง มุ่งสู่ตอนเหนือ
กองทัพซ้าย มุ่งสู่ตอนเหนือ
กองทัพขวา มุ่งสู่ตอนเหนือ
ทุกนาย เคลื่อนพล
ข้างหลังเราคือกองทัพโอกิขอรับ
อย่าบอกนะว่า
โอกิ…
ยอมทิ้งกองบัญชาการมาเพื่อช่วยเรา
(จ้าว)
มาแล้วเหรอ โอกิ
โท
ทำตามแผนนั่นดีไหม
ขอรับ แผนนั่นสินะ
แผนอันนั้นแหละ ฝากด้วย
ขอรับ
แผนอะไร
เขาบุกไปหาท่านโชโซ
ปิดกั้นเส้นทางซะ
สุดยอด…
ทีนี้ หน่วยฮิชินทุกคน
ข้ามีงานใหญ่มอบหมายให้
ก่อนอื่น
จงมุ่งตรงไปที่กองทัพของโมบุ
แล้วไงต่อ
แค่นั้นแหละ
หา
- คลื่นลูกที่สองกำลังจะมา - มุ่งไปทางไหน
กำลังวิ่งตรงไปที่กองทัพโมบุขอรับ
เตรียมรับมือกับทหารราบ
โอกิ
จู่ๆ ก็บุกมา คิดว่าจะสำเร็จงั้นรึ
กองทหารที่สอง บุกโจมตี
หน่วยที่หนึ่ง ทำลายทหารราบทางซ้ายซะ
หน่วยที่สอง ทำลายทหารม้าทางขวา
กำลังเสริมมาถึงแล้ว
ไม่ไหวแล้ว
แผนนี้บ้าบิ่นเกินไปแล้ว
ไม่ แม่ทัพโอกิคิดถูกแล้ว
เอ๊ะ
ศัตรูแตกทัพแล้ว
ข้ามองเห็นทางแล้ว
ทหารม้ามาแล้ว
ขอรับกองบัญชาการของเจ้า ในรวดเดียวเลยแล้วกันนะ โชโซ
สุดยอด หยุดไม่อยู่แล้ว
- แม่ทัพโอกิ - แม่ทัพโอกิ
โอกิ…
กองทัพฝ่ายซ้ายทั้งหมด บุกโจมตี ตามแม่ทัพโอกิไป
ช่างพวกทหารม้า สกัดพวกพลเดินเท้าไว้
หยุดพวกมันไว้
ทหารม้าฝ่ายขวา
บุกโจมตีกองบัญชาการของศัตรู
ไปเด็ดหัวของโชโซมา
ท่านโชโซ
กองทัพขวาของศัตรูกำลังมา เป็นการบุกแบบเต็มกำลัง
บ้าไปแล้ว ยังเร็วไปที่จะเดิมพันครั้งใหญ่นะ
โอกิบ้าไปแล้วเรอะ
ทำไมโอกิถึงต้องรีบเร่ง
หรือว่าจะรู้ตัวแล้ว
รู้ถึงแผนการของเรา
จงชูธงแม่ทัพสวรรค์ซะ
(แม่ทัพสวรรค์)
อะไรน่ะ
ธงแม่ทัพสวรรค์
ผ่านมาเก้าปีแล้วสินะ
ในที่สุดก็ได้พบกันเสียที
โฮเค็น
หลบไป
โฮเค็น
แต่ข้าตกใจนะ
คนที่ข้าคิดว่าตายไปแล้วอย่างเจ้า
จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาในฐานะ ผู้บัญชาการสูงสุดของทหารหนึ่งแสนนาย
ช่างน่าขันเสียจริง
ข้าจะโค่นแกลงตรงนี้
และพิสูจน์ให้สวรรค์เห็นว่าข้าคือบูชิน
ข้าดีใจที่เจ้ายังไม่เปลี่ยนไปเลย
มีเรื่องที่ข้ายังคาใจมาตลอด
เกี่ยวกับโอกิและโฮเค็น
และหนึ่งในหกเทพขุนพล เคียว
เคียวเป็นแม่ทัพแบบไหนกัน
เรื่องราวของเคียวไม่เป็นที่ทราบกันมากนัก
เหตุผลเพราะ
กษัตริย์โชทรงห้ามไม่ให้พูดถึงเรื่องนี้
กษัตริย์โชเหรอ
อภัยให้ข้าด้วย
เมื่อโอกิกับโฮเค็นกำลังมาต่อสู้กัน ข้าควรแจ้งเรื่องนี้ให้ฝ่าบาททราบเร็วกว่านี้
เคียวเป็นใครกันแน่
ความลับที่เกี่ยวข้องกับคนผู้นั้น เป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก
แต่ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดก็คือ
สำหรับโอกิแล้ว
เคียวถือเป็นตัวตนที่มีความสำคัญมาก
หกเทพขุนพล เคียว
เป็นผู้หญิง
และ
นางคือว่าที่ภรรยาของโอกิ
ข้าได้พบกับเคียวครั้งแรก
ที่ค่ายระหว่างทางไปสนามรบ
(อาณาเขตแคว้นฉิน พื้นที่ค่าย 21 ปีก่อน)
ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน
ไม่ทราบหรือ
ช่วงนี้กำลังเป็นที่เลื่องลือ เป็นทหารหญิง และเสนาธิการของแม่ทัพโอกิ นามว่าเคียว
ทหารหญิงเหรอ
ได้ยินว่าเป็นบุตรของข้ารับใช้คฤหาสน์โอกิ
นางเรียนรู้ศิลปะ การต่อสู้มาตั้งแต่เด็กโดยการเฝ้าดูโอกิ
จนกลายเป็นนักรบที่เก่งกาจ
นักรบอะไร ผู้หญิงแบบนั้นจะมาต่อสู้ได้ไง
แต่ว่า…
หลังจากได้ร่วมรบกับกองทัพโอกิหลายครั้ง
ข้าก็เริ่มตระหนักว่า นางมีความโดดเด่นในด้านทักษะทางการทหาร
ทั้งในด้านการต่อสู้และกลยุทธ์
เคียวนับว่าเป็น
อัจฉริยะด้านการสงครามอย่างแท้จริง
จากนั้น
ยุทธการที่นันอันก็ปะทุขึ้น ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตมากมาย
กองทัพเราสูญเสียทหาร
และแม่ทัพไปหลายคน
และวันนั้นก็มาถึง
วันที่โอกิถูกแต่งตั้งให้เป็น ผู้บัญชาการสูงสุดเป็นครั้งแรก
โชบุนกุน
หน่วยของเจ้าจะเข้าร่วมกับหน่วยของเคียว
ในฐานะผู้บัญชาการ
ข้าคงจะเคลื่อนไหวได้ไม่ค่อยสะดวก
ข้าขอฝากดูแลเคียวด้วย
คงรู้สินะว่าอย่างนาง คงไม่ต้องการความช่วยเหลือ
เคียว
เป็นที่รักของเทพแห่งสงคราม
ที่เคียวต่อสู้ได้อย่างอิสระ
เพราะนางรู้ว่ามีเจ้าคอยหนุนหลังอยู่
นางบอกข้าเอง
“การที่ได้ต่อสู้อย่างง่ายดาย
ต้องขอบคุณตาแก่ที่ทำงานอย่างขันแข็ง”
อวดดีจริงๆ เลย
ข้าเห็นด้วยนะ
ข้าวางใจถ้ามีเจ้าคอยอยู่ข้างๆ เคียว
โชบุนกุน
ข้าซึ่งตอนนี้เป็นผู้บัญชาการ ในยามที่สถานการณ์การรบยากลำบาก
ข้าอาจสิ้นชีพได้ทุกเมื่อ
เช่นนั้นข้าจึงต้องบอกเจ้าไว้
บอกให้เจ้ารู้ไว้แค่คนเดียว
เป็นเรื่องที่สำคัญมาก
โอกิเล่าให้ข้าฟัง
ถึงเรื่องราวของชาววังนางหนึ่ง
หญิงผู้นั้น
ได้รับความโปรดปรานจากกษัตริย์โช และได้ให้กำเนิดบุตรแก่พระองค์
นางมาจากครอบครัวทหารระดับล่าง และไม่มีพันธมิตร
บุตรของนางจะต้องเข้าไป พัวพันในสงครามสืบราชบัลลังก์
นางเกรงกลัวว่าตน จะไม่สามารถปกป้องบุตรตัวเองได้
นางจึง
ส่งบุตรไปที่บ้านของสหายร่วมรบของบิดาตัวเอง
เพื่อช่วยชีวิตเด็กคนนั้น
ขอให้ได้อยู่อย่างเป็นสุขเถิด
เคียว
อย่าบอกนะว่า…
เคียวเป็นธิดาของกษัตริย์โชงั้นเหรอ
พ่ะย่ะค่ะ
การโจมตีของเจ้าเบากว่าที่คิดอีกนะ โฮเค็น
คนที่รับฝากนางไว้ก็คือบิดาของโอกิ
หลังจากใช้ดุลพินิจ
นางก็ถูกเลี้ยงดูมาในฐานะบุตรของข้ารับใช้
เหลือเชื่อ
เรื่องเล่าจากโอกิเพียงอย่างเดียว ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้ข้าเชื่อได้
จนกระทั่ง
มีเหตุการณ์หนึ่งซึ่งทำให้เห็นชัดเจนว่า กษัตริย์โชกับเคียวเป็นพ่อลูกกันจริงๆ
กษัตริย์โชเสด็จมาเยือน กองทัพโอกิระหว่างยุทธการที่นันอัน
เพื่อชมเชยคนของพระองค์
(ฉิน)
สมกับเป็นโอกิ
ผู้เป็นดั่งดาบของข้า
พื้นที่นันอันนี้
เป็นที่ที่เราไม่สามารถตีแตกได้มานานแล้ว
เจ้าทำได้ยอดเยี่ยมมาก
หามิได้พ่ะย่ะค่ะ
ว่าแต่ว่า โอกิ
ทหารคนนั้นไปไหน
ครั้งนี้ก็ทำผลงานได้ดีไม่ใช่เหรอ
ทหารหญิงและเสนาธิการของเจ้า
ช่วงนี้ข้าได้ยินนามของนางอยู่บ่อยครั้ง
นางอยู่ไหน
เคียว
ค่ะ
ทั้งสองคนซึ่งไม่ได้รู้ความจริง
ได้พบกันเป็นครั้งแรก
แต่ว่า…
เพียงแค่ชั่วครู่
ทั้งสองคนก็รู้ว่าตนเป็นพ่อลูกกัน
เคียว
เจ้าอายุเท่าไหร่
สิบหกปีเพคะ
งั้นเหรอ
ทำได้ดีมาก เคียว
เช่นกันกับโอกิ
เจ้าก็คือสมบัติของข้า
กษัตริย์โช
ไม่สามารถยอมรับว่าเคียว เป็นธิดาของตนเองได้อย่างเปิดเผย
ถ้าเขายอมอภัย การนำบุตรออกนอกพระราชวังโดยไม่ได้รับอนุญาต
ก็จะเป็นการสร้างตัวอย่างที่ไม่ดี
เคียวก็เข้าใจในเรื่องนั้น
หลังจากนั้น นางก็สวมหน้ากากมาตลอด
และสำหรับเคียว
ก็มีการห้ามไม่ให้พูดถึงตัวตนที่มาของนาง
เจ้าเป็นผู้หญิง
เจ้ายังสามารถเลือกที่จะทิ้งดาบได้นะ
ข้าจะไม่ทิ้งดาบ
แต่เจ้าจะสู้รบต่อไปเพื่ออะไร
ข้าจะเป็นยอดขุนศึกในใต้หล้า
หา
เหตุผลที่ข้าต่อสู้
เป็นเพราะคำสัญญาเล็กๆ ที่ทำไว้เมื่อครั้งยังเด็ก
คำสัญญาสมัยเด็กงั้นเหรอ
ตอนที่ยังเด็ก ข้าขอร้องท่านโอกิ
หากข้าตั้งเป้าหมายให้สูงเท่าท่านโอกิแล้ว
หากข้าเป็นยอดขุนศึกในใต้หล้า และพิชิตปราสาทศัตรูได้ร้อยหลังแล้ว
จะช่วยรับข้าเป็นภรรยาได้หรือไม่
- เขาตอบว่า “ได้สิ” - อะไรล่ะนั่น
ข้ารู้
ก็แค่สัญญาปากเปล่าของเด็ก
แต่ว่า ข้าจริงจังมาตั้งแต่ตอนเด็กแล้ว
เพราะงั้นจึงพยายามแข็งแกร่งขึ้นให้ได้
ข้าคู่ควรกับที่นี่ แถมยังมีพวกพ้องอยู่มากมาย
อีกอย่าง
จากนี้ไป ท่านพ่อก็คอยเฝ้ามองข้าอยู่
ข้าจะต้องทำให้ได้
จากนั้นไม่นานเคียวก็ได้ขึ้นเป็นแม่ทัพ พร้อมกับความสำเร็จมากมาย
(เคียว)
และได้กลายเป็นหนึ่งในหกเทพขุนพล
(เคียว)
และแล้ว
เวลานั้นก็มาถึง
ความเจ็บปวดจากบาดแผล บนกายข้าจางหายเมื่อเวลาผ่านไป
แต่ว่า
ความเจ็บปวดจากบาดแผล บนวิญญาณข้าไม่มีวันจางหาย
โอกิ
เจ้าก็คงเป็นแบบเดียวกัน
ความโกรธแค้นก็คือพลัง
จงนึกให้ออก
ถึงการตายของนางเมื่อเก้าปีก่อน
ท่านโอกิ
ได้ยินว่าชนะศึกอีกแล้วสินะ
บาดเจ็บเหรอ
แค่ถลอกนิดหน่อย
ท่านโอกิ ข้าทำเองได้
เมื่อก่อนเวลาเจ้าบาดเจ็บ
ข้าก็ทำแผลให้เจ้าทุกวัน
เรื่องมันตั้งเมื่อไหร่แล้ว
ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ
ไม่ได้คุยกันแบบนี้มานานแล้วนะ เคียว
เราทั้งคู่เป็นแม่ทัพ สงครามจึงทำให้เราไม่มีอิสระ
ค่ะ
ว่าแต่ ทำไมท่านถึงมาที่นี่
ข้าอยากเห็นหน้าเจ้า จึงเดินทางไกลมาที่นี่
อะไรนะ
ข้าล้อเล่น
ข้ามาเพราะเรื่องศึกครั้งใหม่
ครั้งใหม่เหรอ
(เคียว)
ศึกครั้งต่อไป ข้ากับเจ้าจะต้องสู้ร่วมกัน
ข้ากับท่านโอกิเหรอ
ข้าจะเป็นผู้ช่วยของเจ้า และเจ้าจะเป็นผู้บัญชาการของข้า เคียว
ใกล้แล้วสินะ เคียว
ต่อไปคือปราสาทบาโย เป็นปราสาทที่หนึ่งร้อย
จำได้ด้วยเหรอ
จำได้กระทั่งจำนวน
ข้าจำได้สิ โฮเค็น
ไม่ต้องให้เจ้าบอกก็จำได้
ความโกรธแค้นของข้าไม่เคยหายไปไหน
ยึดบาโยได้แล้ว
เคียว
นี่แหละ
ข้าจึงได้มาเพื่อบดขยี้เจ้า
พร้อม ยิง
สำหรับนักรบเช่นเจ้า ผู้คิดว่าตนเชี่ยวชาญศิลปะป้องกันตัวแล้ว
คงจะไม่เข้าใจสินะ
การเป็นนายพลไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ
ข้าเคยออกรบมานับครั้งไม่ถ้วน
สูญเสียสหายร่วมรบนับหมื่น และฝังศัตรูนับแสน
ความหวังของพวกเขา ที่มลายหายไปพร้อมกับประกายแห่งชีวิต
ข้าแบกทั้งหมดนั่นไว้บนบ่านี้
แน่นอนว่า
รวมถึงความหวังของเคียวด้วย
ทหารม้าฝ่ายขวาของศัตรูกำลังใกล้เข้ามา
แนวที่สามของเราถูกฝ่าเข้ามาได้แล้ว
ชายคนนั้นเป็นใคร
โอกิ
แอบเลี้ยงสัตว์ประหลาดไว้เหรอเนี่ย
ถอยทัพเถอะขอรับ ท่านโชโซ
ลุยเลย แม่ทัพโอกิ
บูชิน โฮเค็น
บูชินจะขจัดอารมณ์ทั้งหมดของตนทิ้งไป และเหลือไว้เพียงแค่อสูรแห่งสงครามเท่านั้น
ข้านึกว่าคงไม่มีใครเอาชนะคนแบบนั้นได้
ทำไมแม่ทัพโอกิจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น
จงให้เคียวสอนเจ้า…
ถึงเหตุผลที่เจ้าแพ้ในโลกหน้าเสียเถอะ
เอาเลย
อะไรน่ะ…
(ริ)
จงชูธงแม่ทัพสวรรค์
(แม่ทัพสวรรค์)
มีธงมาอีกเหรอ
สามแม่ทัพสวรรค์โผล่มาอีกคนงั้นเหรอ
จำนวนศัตรูล่ะ
ไม่รู้ แต่ทั้งหมดเป็นกองทัพของจ้าว
ท่านโชโซ กองทัพพันธมิตรนั่นมาจากที่ไหน
(จ้าว)
ไว้จะอธิบายทีหลัง
ตอนนี้สิ่งสำคัญก็คือ
ชัยชนะของศึกครั้งนี้ต้องเป็นของเรา
มาแล้ว
ถอยทัพและปกป้องท่านโชโซซะ
โชโซกำลังหนี
- ตามมันไป - ขอรับ
(แม่ทัพสวรรค์)
ทำถึงขนาดนี้เพื่อโค่นนายพลเพียงคนเดียว มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ
ตอนที่สู้กับพวกซยงหนูยังไม่ทำถึงขนาดนี้
ถึงขนาดบิดเบือนข้อมูล เพื่อให้โอกิรู้ว่าโฮเค็นเป็นผู้บัญชาการ
จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ
อีกฝ่ายเป็นถึงโอกิผู้นั้นเลยนะ
ไม่มีคำว่าทำเกินไปหรอก
เราจะประมาทไม่ได้จนวินาทีสุดท้าย
กองทัพริโบคุแนวหน้า
โจมตีได้
แนวหลัง เตรียมพร้อม
ปกป้องท่านโอกิ
แม่ทัพโอกิ
มาเร็วกว่าที่ข้าคำนวณไว้อีกนะ
ยอดเยี่ยมมาก
ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มา 20 ปีแล้วนะเนี่ย
นานแล้วนะ
ที่รู้สึกเนื้อเต้นแบบนี้
ถอยทัพและคอยมองหาช่องโหว่ศัตรู
แนวหน้าตั้งรับ แนวที่สองนำทัพทหารราบ
แนวที่สามและสี่ สร้างฐานที่มั่นหลังปีกซ้ายของโชโซ
ขอรับ
ผู้บัญชาการชิน
เรายังไม่ยอมแพ้ พวกเราก็จะร่วมสู้ด้วย
โอ้
คิดจะไปไหนของเจ้า
ยังสู้กันไม่จบเลยนะ
ปกป้องใต้เท้า
กันโฮเค็นออกไป
ปกป้องท่านโฮเค็น
วิหคอสูรร่วงหล่นงั้นเหรอ
ในบรรดาผู้บัญชาการทั้งหมดในจีน
ไม่มีใครที่เป็นที่ชิงชัง และน่าหวาดกลัวเท่าโอกิเลย
แต่ในขณะเดียวกัน
นั่นก็ถือเป็นหลักฐานว่าไม่ว่าใครก็ยอมรับว่า โอกิคือวีรบุรุษที่จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์
และโอกิผู้นั้น
จะถูกโค่นลงในวันนี้
โอกิผู้ถูกขนานนามว่าเป็น หกเทพขุนพลที่แข็งแกร่งที่สุด
รู้ไหมว่าทำไม ไคเนะ
เพราะท่านริโบคุผู้นี้
เป็นสัตว์ประหลาดผู้ก้าวข้ามโอกิผู้นั้นอย่างไรล่ะ
ยุคสมัยใหม่ได้เพรียกหาท่านริโบคุ
บัดนี้ ข้าขอตัวไปทำหน้าที่ให้ลุล่วง
ไปไหน
เพื่อยุคสมัยใหม่
เราจะยอมให้ท่านโฮเค็นมาสิ้นชีพที่นี่ไม่ได้
บนเวทีอันยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นที่จับตามอง กิคะผู้นี้
ขอไปทำให้ศึกอันศักดิ์สิทธิ์นี้ต้องแปดเปื้อน
ขอบใจเจ้ามาก
เป็นอะไรไป
การโจมตีของเจ้ายุ่งเหยิงไปหมดแล้ว
- เร็วเกินไป - จะโดนไล่ทันแล้ว
ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง
โอกิจะต้องตายในสนามรบ ที่ข้าทำหน้าที่เป็นรองผู้บัญชาการ
แค่คิดก็หยุดหัวเราะไม่ได้แล้ว
แต่มีสิ่งที่เสียดายอยู่เรื่องนึง
ก็คือการที่ข้าจะไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง
ตัดหัวโชโซมาได้แล้ว
กลับไปหาใต้เท้า
ใต้เท้า
โจมตีโอกิ
พับผ่าสิ
ต้องรับมือกับนักยุทธศาสตร์และนักรบผู้เก่งกาจ พร้อมกันก็หนักหนาเหมือนกันนะเนี่ย
โดยเฉพาะนักยุทธศาสตร์
ทำให้ข้าต้องคิดจนหัวหมุน
แต่ต้องขอบอกตามตรงว่า
จากนี้ข้านึกแผนการอะไรไม่ออกแล้ว
แต่ว่า…
ถ้าไม่เหลือแผนการแล้ว
ก็จงใช้แค่กำลังซะ
หน่วยฮิชิน ตามไป
พวกเจ้า จงสู้เพื่อพวกพ้องที่ตายไปซะ
เจ้าพวกนี้เป็นใครกัน
หน่วยฮิชินไงล่ะ
ถึงทหารทุกนายที่ได้ยินเสียงของข้า
ศัตรูมีจำนวนมากกว่าเราสิบเท่า
เช่นนั้นแล้ว ข้าขอให้เจ้าโค่นศัตรูคนละสิบคน
จนกว่าจะโค่นศัตรูได้สิบคน ห้ามล้มลงเด็ดขาด
ทุกคน
จงต่อสู้ราวกับว่าเจ้าเป็นสัตว์ร้าย
เข้าใจไหม
ได้เวลาแสดงให้เห็น พลังที่แท้จริงของพวกเจ้าแล้ว
จงใช้กำลังของเรา เปิดเส้นทางในกับดักแห่งความตายนี้
ที่เบื้องหลังของพวกเจ้า
มีโอกิผู้นี้คอยติดตามอยู่
จะวัดกันด้วยกำลังงั้นเหรอ
แนวที่สอง
โจมตีได้
โกหกใช่ไหม
แย่แล้ว หากถูกกลืนหายไป สายการบังคับบัญชาของเราก็จะพังทลาย
พวกนั้นมันเล็งแม่ทัพโอกิ
เราถูกกลืนหายไปแล้ว
ชิน ดูนั่น
โฮเค็น
ปิดฉากแล้ว
ไม่นะ
ใต้เท้า
แกนะแก
โดนแทรกแซงจนได้
เพราะแบบนี้สนามรบถึงได้น่าเบื่อ
แต่ว่านี่แหละคือสังเวียนของเจ้า
เจ้าแพ้แล้ว
โอกิ
น่ารำคาญจริงๆ ที่ต้องถูกบังคับให้พ่ายแพ้
ข้าก็โกรธทหารของตัวเองด้วย
ทำไมถึงหยุดต่อสู้
ต่อให้เกิดอะไรขึ้น
ต่อให้ตายก็อย่ายอมแพ้
นั่นคือความภาคภูมิใจของกองทัพโอกินะ
แม่ทัพโอกิ
ที่นี่ยังไม่ใช่
ที่ตายของพวกเรานะ
แก…
แม่ทัพก็เป็นเพียง
แค่ชื่อตำแหน่งก็เท่านั้น
แต่ว่า
ผู้ที่ขึ้นมาถึงจุดนี้ได้มีเพียงแค่หยิบมือเดียว
แม่ทัพจะต้อง
ฟันฝ่าอันตรายทั้งหลาย และสร้างความดีความชอบไว้มากมาย
ผลก็คือ สิ่งที่ได้จากการเป็นแม่ทัพ
คือการต้องรับผิดชอบต่อชีวิตของผู้คนนับสิบล้าน
และเกียรติยศอันยิ่งใหญ่
อะไรของแก
แกมันเป็นตัวอะไรกันแน่
ก็ต้องแน่อยู่แล้ว
ยอดขุนศึกในใต้หล้าไงล่ะ
ทุกกองทัพ บุกฝ่าตรงนี้
เราจะบุกโจมตีกองบัญชาการของศัตรู
และเป็นกำลังเสริมให้หน่วยของใต้เท้า
ไปเลย ชิน
อย่าให้พวกมันหนีไปได้
ไม่ต้องตามไป
ท่านโฮเค็น…
อย่าไล่ตาม
อย่าหนีนะ หยุดทหารม้าพวกมันไว้
ถึงจะรู้ว่าโอกิจะต้องตาย
แต่ทุกคนก็พยายามแทบตายเพื่อเอาตัวเขาคืน
กองทัพโอกิในตอนนี้น่าจะแข็งแกร่งที่สุดแล้ว
ถ้าเราก็เจอเรื่องแบบนั้น เราก็คงยอมสู้จนตัวตายเหมือนกัน
เป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวดจริงๆ
เพราะแบบนี้ข้าจึงเกลียดสงคราม
ไม่ธรรมดาเลยนี่ เจ้าหนูชิน
นอกจากตัวข้า ข้าเพิ่งจะเคยเห็น คนที่ม้าข้ายอมให้ขี่เป็นครั้งแรกเลย
ม้ามันวิ่งไปเอง ข้าไม่ได้ทำอะไรเลย
เจ้าหนูชิน
จงนั่งตัวตรง
และหลับตาลง
หายใจเข้าลึกๆ
หา
โอกาสที่จะได้ขี่ม้ากับข้าแบบนี้หาไม่ได้อีกแล้ว
นี่คือประสบการณ์อันแสนสำคัญ
- แต่ว่า… - หลับตาและหายใจเข้าลึกๆ
จงฟังให้ดี
เจ้าในตอนนี้ กำลังวิ่งฝ่ากลางสนามรบ
บนหลังม้าของแม่ทัพ
หากเข้าใจแล้ว
ก็จงค่อยๆ ลืมตาขึ้น
และมองภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้าให้ดีๆ
ฝูงศัตรู ใบหน้าศัตรู
และใบหน้าของมิตร
ท้องฟ้าและผืนแผ่นดิน
นี่แหละคือ
ทิวทัศน์ที่แม่ทัพมองเห็น
เข้าใจรึยัง
เริ่มรู้สึกเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว
สายตาของแม่ทัพมองเห็นได้หลายสิ่งหลายอย่าง
อย่างเช่น
เส้นทางที่ไม่น่าจะมีอยู่ที่เปิดออกเบื้องหน้า
โมบุ
ใต้เท้า
เอาละ ไปกันเถิด
ออกจากกับดักแห่งความตายนี้ไปพร้อมกับทุกคน
ให้พวกเราจัดการเอง ท่านโทโปรดไปอยู่กับใต้เท้าเถิด
โอกิได้ทำลายการปิดล้อมของเราแล้ว
ไม่ไล่ตามโอกิไปเหรอ
พอแล้ว
ชีวิตของโอกิจบสิ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องตามไป
แต่ถ้าไม่เอาหัวของเขากลับไป…
ผู้บัญชาการมีอยู่สองประเภท
ประเภทที่หากตายไปแล้ว ทหารจะเสียขวัญกำลังใจ
และสงครามจะจบลงทันที
ในขณะที่อีกประเภทนึง หากตายแล้วจะกลายเป็นมรณสักขี
ทำให้ทหารสู้ต่อไปจนตัวตาย
โอกิคืออย่างหลังไม่ผิดแน่
ตอนนี้ถ้าเราเอาหัวของโอกิมา
ทหารของเขาคงจะโกรธจนตัวสั่น และเข้าจู่โจมเราอย่างไม่คิดชีวิต
หากเป็นเช่นนั้น
ต่อให้ใช้จำนวนทหารของเราทั้งหมด ก็คงจะรับมือไม่ไหว
เป้าหมายของศึกครั้งนี้
ไม่ใช่การรุกรานแคว้นฉิน หรือการทำลายล้างกองทัพโอกิแต่อย่างใด
เป้าหมายคือการตายของโอกิ
ในเมื่อบัดนี้เราได้บรรลุเป้าหมายแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลให้หลั่งเลือดไปมากกว่านี้
ข้าจะไม่ยอมให้มีการตาย โดยเปล่าประโยชน์ของมิตรเด็ดขาด
ศึกครั้งนี้
จบลงแล้ว
โท
ขอรับ
ข้าจะไม่ยอมให้ใครตายตามข้ามา
แม้แต่เหล่าผู้บัญชาการก็ตาม
ขอรับ
เจ้ารับใช้ข้ามานาน
แต่ความสามารถของเจ้าไม่ได้ด้อยไปกว่าข้าเลย
ข้าขอฝากฝังเหล่าทหาร และอนาคตของพวกเขาไว้ในมือเจ้า
คังโอ
จงเป็นพยาน
ขอรับ
ข้าขอฝากด้วยนะ โท
ขอรับ
โอกิ
ยกโทษให้ข้าด้วย
ทั้งหมดเป็นความผิดข้า
โมบุ
ปัญหาของเจ้าชัดแจ้งนัก
ข้าคงไม่จำเป็นต้องพูด
เจ้าจะต้องกลายเป็น
หนึ่งในสุดยอดแม่ทัพแห่งแคว้นฉินแน่นอน
จำเรื่องนั้นไว้ให้ขึ้นใจล่ะ
ข้าคาดหวังในการเติบโตของเจ้านะ
เพราะว่า
แม่ทัพจ้าวที่ปรากฏตัวในศึกครั้งนี้ คือศัตรูที่เก่งกาจอย่างไม่เคยมีมาก่อน
เราพ่ายแพ้อย่างราบคาบ
พับผ่าสิ
หนักหนาสาหัสจริงๆ
ไม่ว่าจะยุคสมัยไหน แม่ทัพที่เก่งกาจที่สุด
ย่อมถูกโค่นโดยแม่ทัพที่เก่งกาจกว่า
สงครามในจีนคงจะขึ้นอยู่กับชายผู้นั้นไปสักพัก
แต่จะถึงเมื่อไหร่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เขาจะถูกโค่น โดยผู้นำทหารที่มีฝีมือทัดเทียมคนต่อไป
และส่งต่อคุณค่าของยุคสมัยต่อไปเรื่อยๆ
ผู้มีอำนาจ
การต่อสู้เดิมพันชีวิตอันไม่มีที่สิ้นสุด
ให้ตายสิ
เพราะแบบนี้แหละ กลียุคจึงเต็มไปด้วยความสนุก
เจ้าหนูชิน
ข้าสัญญาไว้ว่าจะฝึกวิชาให้เจ้าสินะ
แต่ก็อย่างที่เห็น ข้าคงฝึกเจ้าไม่ได้แล้ว
แต่ว่า
ช่างเห็นแก่ตัวเหลือเกินนะ ที่บังคับให้ข้าสอนเจ้าโดยตรง
เรื่องเหล่านั้น
จงเรียนรู้ด้วยการอุทิศเวลา และความพยายามบนสนามรบซะ
เจ้าคนโง่เขลา
จงฝ่าฟันผ่านการต่อสู้ แสนทรหดไปพร้อมกับทุกคนซะ
เจ้ามีพรสวรรค์
ชิน
แม่ทัพโอกิ
ใต้เท้า
โอกิ…
ก่อนหน้าที่โอกิจะออกไปรบ
เขาบอกคำสั่งเสียของกษัตริย์โชให้ข้าฟัง
มันคือ
บทเรียนว่ากษัตริย์แห่งจีน ควรมีหน้าตาเป็นอย่างไร
สุดท้ายนี้
แม้ความเห็นอกเห็นใจจะไม่จำเป็น
อย่าปฏิบัติต่อผู้คนในดินแดนที่พิชิตมาได้เยี่ยงทาส
อย่ากดขี่
แต่ให้รักพวกเขาเฉกเช่นประชาชนของท่านเอง
นี่คือ
คำสั่งเสียที่กษัตริย์โชมอบให้กษัตริย์ฉินองค์ปัจจุบัน
ขอบใจเจ้ามาก โอกิ
คำที่เจ้ากล่าวมาข้าไม่เคยได้ยินมันจากท่านพ่อเลย
แน่นอนว่าท่านไม่เคยได้ยิน
ข้าไม่เคยเล่าคำสั่งเสียนี้ให้กษัตริย์องค์ก่อนฟังเลย
คำสั่งเสียนี้
เหลือไว้ให้ผู้ที่เหมาะสมจะ สืบทอดเจตจำนงของกษัตริย์โชเท่านั้น
กษัตริย์โชมอบหมายการตัดสินใจนั้นให้ข้า
ว่าให้ส่งต่อคำสั่งเสียนี้ ให้แก่ผู้ที่คู่ควรที่จะให้ข้ารับใช้เท่านั้น
โอกิ
มาร่วมมือกันรวมแผ่นดินจีนให้เป็นปึกแผ่นกันเถิด
ฝ่าบาท
เจ้าบ้านั่น…
แม้จะปราบศัตรูได้แต่ก็ยังไม่พอใจสินะ
เราจะกลับไปที่จ้าวกัน
จากนี้ไปท่านคิดจะทำอะไรเหรอ โฮเค็น
จะกลับไปฝึกวิชาบนภูเขาอีกเหรอ
ข้าคิดว่าเคล็ดลับความแข็งแกร่งของโอกิ
อยู่บนสนามรบ
อย่าเหลิงให้มาก
ข้าไม่สนใจสถานที่แบบนี้หรอก
ข้าจะส่งสารไปให้เป็นครั้งคราว
หากเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ พวกเรารอต้อนรับเสมอ
อย่างไรเสีย
ยุคแห่งความโกลาหลก็กำลังจะมาถึงอีกครั้ง
ชิน
แม่ทัพโท
ข้ามีเรื่องจะขอร้อง
ฝ่าพระบาท ข่าวการเสียชึวิตของแม่ทัพโอกิ
ถือเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของแคว้นเรา
ถูกต้อง
แม่ทัพโอกิสิ้นแล้ว
แต่ว่า ด้วยการสนับสนุน อย่างเต็มกำลังของกองทัพโอกิ
กองทัพจ้าวจึงถอยร่น และบาโยถูกช่วยไว้ได้
แคว้นฉิน
เป็นฝ่ายชนะศึกครั้งนี้
และเหล่าทหารของพวกเรา
ไม่ยอมส่งมอบตัวแม่ทัพโอกิให้ศัตรู
ในไม่ช้า พวกเขาจะกลับมา ที่เสียนหยางพร้อมกับร่างของเขา
แม้ยอดขุนศึกจะสิ้นชีพไปแล้วก็ตาม
แต่จิตวิญญาณแห่งยอดขุนศึกจะสถิตอยู่กับเรา
ชินแห่งหน่วยฮิชิน
ถ้ามีเรื่องอยากจะบอกทุกคนก็พูดออกมาซะ
ทุกคนเงยหน้าขึ้นซะ
เราปกป้องบาโยไว้ได้
เพราะงั้นอย่าก้มหน้านะ
จงยืดอกซะ
ยืดอกอย่างภาคภูมิ
และกลับไปพร้อมกับแม่ทัพโอกิอย่างผู้ชนะ
ไปกันเถอะพวกเจ้า
จงเปิดประตูใหญ่ต้อนรับเสีย
บัดนี้ ยอดขุนศึกแห่งแคว้นฉิน
แม่ทัพโอกิจะหวนคืน
ทุกนาย…
เคลื่อนพล
(เขียนโดย ยาสุฮิสะ ฮาระ)
คำบรรยายโดย จุฬาลักษณ์ คำมณี