Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
НЕЈЗИНАТА ВТОРА ШАНСА
Не сум подготвена. Не сакам да ја видам.
Ана, седни. -Не сакам да седнам и не сакам да ја видам.
Кажи и дека сум се премислила.
Што се случи? -Ништо.
Не сум подготвена.
Не присилувај ме да ја видам.
Алис!
Ана Фарнеси?
Остави не сами, те молам.
Твојата пријава ме заинтересира.
Зошто?
По завршување средно школо ништо не си работела.
Осум години не си ни работела ни студирала. Зошто?
Потоа си работела во библиотека пет години. Што работеше таму?
Се.
Бев сама.
Една личност за цела библиотека?
Не доаѓаа многу луѓе.
Потоа социјалното здружение те вработило во друга библиотека.
Да.
Добро сфатив, нели?
Што?
Мислам дека сфатив.
Јасно ми е.
Што правиш?
Остани. Седни.
Почнуваш во понеделник.
Најди сместување.
Ако е можно нека остане помеѓу нас.
Толку ти е важно тоа?
Да.
Во ред. Никому нема да кажам.
Ова останува помеѓу нас.
- Пријатно, оче. - Кога се враќате?
Кога ќе биде готово.
Чувајте се.
Одиме, тато.
Одиме.
Само треба ова да се пополни.
Не можеме да го оставиме на дожд. Мора да го покриеме.
Ние сме ковачи, што...
Што имаме со ѕвоното?
Ќе го остави тука засега. После ќе видиме.
Доста е, тато. -Пиј.
Зошто?
- Зашто помага. - Ќе седнеш тука?
Сакаш да јадеш нешто?
Да.
Дали слушна?
Девојката сака да јаде.
Можеш ли да и го дадеш твоето мени? -Секако.
Повели. -Фала.
Ќе земам ризото со печурки.
И обична вода.
Ти беше денес?
Кога?
Кога го товарев ѕвоното.
Не сум те видел претходно.
Од каде си? -Зошто прашуваш?
Од љубопитство. Сакав да разговараме.
Од каде си?
Од тука сум. Се родив тука, живеам тука.
Ковач сум.
И татко ми е.
И тоа е тоа.
Антонио.
Ана.
Ова е нашата новинарска архива, тука ги чуваме весниците, списанијата
што ги префрлуваме во дигитална форма.
Во ред.
Дали некогаш си правела архивска работа?
Не е тешко.
Дојди, ќе ти покажам.
Отвори ја програмата.
Не таа. Оваа тука.
Дали си добро?
Види, тука го ставаш насловот на списанието...
Иларија, јас сум.
Извини за претходно. Се премислив во последен момент.
Не бев подготвена.
Дали и се извини на мајка ми?
Како е таа?
Кажи и дека најдов работа, дека се трудам...
Но ми треба уште време.
Фала ти.
Девојки, ќе се симнете ли?
Што се случи?
Ништо. Добро сум.
Што не е во ред?
И сестра ми се пријави за оваа работа.
И?
Заврши факултет, стажираше тука...
Но те избрал тебе. Зошто?
Прашај го.
Ти не се викаш Ана Фарнеси.
Туку како?
А?
Како се викам?
Што се случи?
Ништо.
Што се случи со Лара?
Ништо не се случи.
Како се викаш?
Ана Фарнеси.
Лара вели дека лажеш.
Ти треба нешто, Марко?
Мило ми дека не сме на ти.
И?
Ништо.
Имаме договор. Не грижи се.
Со мене си безбедна.
Но мора да ми веруваш.
Ми се допаѓа Ана.
Прекрасно име.
Девојки, ќе се симнете ли?
Дојде. Мора да одиме.
Дали ова ти изгледа како свечен фустан?
Зошто? Што не е во ред?
Ако сакаш така...
Здраво, како си? -Добро. Ти?
Добро, добро.
Веќе го зедовме, мора да почнеме.
Не... Не изгледам добро?
Не, добро изгледаш.
Тоа е мојот дом.
Работам и живеам таму.
Таму го чуваш ѕвоното?
Да.
Дали почна да работиш на него?
Не.
Зошто?
Зашто им е многу важно на сите.
Можеш ли да не ме прашуваш ништо лично за мене?
Да.
Сигурно?
Мислам дека да.
- Зошто да не те прашувам... - Минатото е минато.
Не сакам да разговарам за тоа.
Вети ми.
Ветувам.
Чао! -Добро утро.
Како можам да ви помогнам?
Тутун.
Кој? -Оној таму.
Овој? -Да.
Ми требаат и хартивчиња и филтри.
Ти си новата вработена во библиотеката?
Да.
А како се викаш?
Ана.
Да ти отворам картичка?
Може.
Запишувам 6.80 на твојата сметка.
Фала. -Чао.
Доцнам?
Не е тоа проблемот.
Туку?
Ветив дека ќе ја чувам твојата тајна, но не смееш да ме разочараш.
Подобро е да не се задржуваш доцна навечер.
Дали заврши со работа?
Имаш некакви планови?
Дали некогаш си била на депонија?
На депонија?
Не.
Сакаш да дојдеш со мене?
Добро утро. -Добро утро.
Еве ја вашата сметка. 75 евра. -Фала.
Во последно време нема многу работа.
Не мора да се правдаш.
Само сакав да знаеш.
Што?
Дека немаме многу пари.
Зошто би ме интересирало тоа?
Не знам.
Можеби еден ден...
Еден ден, што?
Не знам.
Извини, не сакав...
Јас...
Не мора да ми се извинуваш.
Никој не е виновен.
Кога имаш слободен ден?
Во понеделник.
Библиотеката е затворена.
Сакаш да одиш на море?
На море?
Да.
Не сакам море.
Тогаш, не знам.
Ќе видиме.
Што ќе правиме тогаш?
Ништо.
Можеме само да чекаме додека да одлучи повторно да се појави.
Така функционира закрепнувањето.
Таа ми е ќерка.
Сигурна сум дека се ќе биде полесно ако е тука, пред мене.
Токму поради тоа што сте мајка и ќерка се работи за посебен случај.
Комплицирано е.
Само ми треба барем една ќерка.
Тоа е се што барам.
Ѕвоното? Како напредувате?
Ни треба време.
Има брошури за тоа.
Размислував дека можеме да го претставиме во библиотеката
пред да го вратите на неговото место.
Не знам кога ќе биде готово.
Каде е син ти?
Зошто дојде?
Заради ѕвоното.
Известувај ме како напредувате.
Франческо? -Што е?
Франческо? -Побрзај!
Што?
Ти си луда.
Дојди тука!
Како си?
Ти го донесов ова.
Веќе ја прочитав.
Во ред. Ќе ти купам друга.
Не сакам уште книги. Петнаесет години читав книги.
Знам што си направила.
Си искинала од весници.
Се знам што си направила.
Заборави го Антонио.
Каква врска има Антонио?
Што ќе каже ако дознае дека си била во затвор?
Антонио не смее да дознае.
Како можеш да бидеш сигурна дека нема да дознае?
Зошто те вработив?
Зошто токму тебе?
Немаш факултет, немаш искуство. Зошто токму тебе?
Бев добар.
Видов дека ти треба помош.
Те примив.
Ти дадов работа.
Направи што ти кажувам и ќе ја чувам твојата тајна.
Од каде ти тука?
А работата?
Завршив порано.
Може ли да бидам тука?
Тато?
Ана ќе биде денес со нас. Добро?
Здраво.
Ќе ми помогнеш ли?
За што?
Дојди.
Помести ги тие камења.
Одиме, да го откриеме.
Господине? -Да?
Проверив...
Ана Фарнеси замина.
Во ред.
Јас ќе се погрижам за тоа.
Што ви кажа?
Кому му кажа?
- Кому му кажа? - Врати се на работа.
Знае ли Антонио?
Облечи се. Одиме да јадеме.
Што?
Не сум гладен.
Ти оди.
Оди. Не грижи се.
Ни јас не сум гладен.
Нема проблем, што се однесува до мене.
Само сакав да ти го кажам тоа.
Фала ти.
Антонио?
Добро утро.
Чао.
Што сакаше?
Да знае кога ќе биде готово ѕвоното.
Одиме.
Само сакам мир. Не ме интересира ни ѕвоното, ни Ана...
Ништо не ме интересира.
Само посебна личност може да биде со убиец.
Фала.
Тоа ќе биде 6 евра.
Ќе запишеш ли?
Не.
Зошто?
Се заедно е 88 евра.
Нема да дојдеш?
Мора да одлучиш.
Или ризикуваш да бидеш среќен...
Или сакаш мир како што кажуваш.
Но избери.
Не!
Ако ми посветеше повеќе внимание...
Затвори ја устата.
Никој не им верува на личности како тебе.
Ќе го допијам виното.
Второ дете сум и отсекогаш сум била втора.
Лицето на сестра ми сум го видела илјада пати.
Никогаш не ме остава на мир.
Секогаш беше среќна.
Затоа го направив тоа.
Беше среќна.
Јас не сум.
Во морето се смееше...
Косата и беше мокра...
Беше среќна.
Поради работите што ги правеше, јас се чувствував лошо.
Не ги прифаќав.
Страдав.
Таа живееше, а јас ги трпев последиците.
Не можам веќе да се кријам.
Ова сум јас.
Затоа го направив тоа.
И знам дека нема прошка за мене.
Но не можам веќе да бегам.
Ја држев сестра ми под водата цело тоа време.
И ги слушав нејзините вресоци.
Веќе не сум таа личност.
Размислував секој ден за тоа додека бев во затворот,
кога излегов, дури и денес.
И не можам да најдам објаснување.
Нема објаснување.
Се обидов.
Го сменив името...
Се преселив...
За да заборавам на се.
Но никој не заборавил.
Престанав да се обвинувам.
Но веќе не можам да продолжам сама.
НЕЈЗИНАТА ВТОРА ШАНСА
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС