Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
LOVE, DIVIDED
Dahan-dahan lang.
Masama 'to, insan.
Uy, isang oras ka nang late.
Bumili pa ako ng groceries, idinaan 'yong ipapa-dry clean ko,
kinuha sa shop ang kotse ko, Zoom calls,
isa habang nagmamaneho papunta rito, at na-traffic violation pa nga ako.
Sige na, pero sana sinabi mo.
Ba't ba stressed ka? Ayos lang naman.
Ano 'yon?
Ano'ng ginagawa mo?
Magasgasan lang 'yang piano, wala kang bayad.
Ma'am, puwede ba. Baka masaktan kayo rito.
- Ma'am? Tabi. Ako na riyan. - Hindi.
- Ano ba. Ako na. - Alis diyan.
Hindi!
Baliw na ba kayo?
Hindi ako aalis hangga't mapasok 'yang piano nang ligtas.
Kaya, sige na, pindutin mo na.
Puwede bang doon na kayo?
Ano sa tingin mo?
Cute, 'no? Bargain na, gitnang-gitna pa.
Maganda nga.
Hindi duplex ng ex mo pero sa wakas independent ka na.
Nga pala. Alam mo kung sino humingi ng number ko noong isang araw?
Alam mo 'yong lalaking sa agency...
Hindi na masama. Medyo mahitsura naman siya.
Siguro medyo bata.
Nga pala, muntik kong makalimutan.
- May trabaho ka na. - Trabaho?
Sick leave ang kaibigan ko. Ikaw muna pumalit.
Hindi, may practice pa ako.
Tatlong linggo na lang, audition na. Gahol na ako.
Paano mo 'to babayaran, aber?
Magtuturo ka ng piano?
Valentina!
- Ano? - 'Yong trabaho.
O sige na, pero ano ba 'yon?
'Wag kang mag-alala. Tamang-tama para sa 'yo.
Marunong ka ba sa paghahanda ng pagkain?
Hindi pa po.
At maging waitress?
Hindi pa po. Pero mabilis akong matuto.
At marunong ako ng kaunting Chinese at German.
Chinese?
Organic, gluten-free, at green detox smoothie.
Detox?
May chard o celery?
Chard.
Gano'n din ang ex ko.
Alam kong mali ang elliptic integral. 'Wag mo akong tingnan nang ganiyan.
Kinakausap mo na naman 'yong pusa?
Bumili ka ng glue?
David, buksan mo naman ang bintana mo.
Hindi. Masyadong maingay sa labas.
Ilang salamin ba meron ka?
Sapat lang. Kung di, aligaga akong maghahanap.
Isipin mo kung nabaliw ka?
Ha ha.
Sige, ano na?
May balita ba?
- May ilang paggalaw. - Talaga?
Sa kabila. May umupa na naman.
- Sino? - Pake ko?
Hindi siya magtatagal. Makikita mo.
Na naman? David, walang magandang dulot 'to sa 'yo.
Nacho, ngayon lang ako ganito kasaya.
Pero sinong may sabing hindi siya mabait?
- Statistics. - Di ka talaga paawat.
Kahit anong pilit mo, hindi ka habambuhay dito.
Move on na. Tatlong taon na rin 'yon.
- Tuloy ang buhay. Umiikot ang mundo. - Siguro mali ang mundo.
Alam mo ewan ko sa 'yo. Rinig mo ba ang sarili mo?
Hinding-hindi kung puro ka putak.
Alam mo? Hindi na ako babalik. Bahala ka na rito.
- Tingnan natin sino'ng bibili ng grocery. - Nacho, hindi na bago 'yan.
Alam mong hindi habambuhay ang royalties ng Breaking Mind, di ba?
Matatapos ko na 'to.
Sige. At kung hindi pumatok?
Mas maganda 'to sa Breaking Mind. Siyempre, papatok.
Ewan ko, pare. Masyado mo ginagawang komplikado.
Walang makakatapos sa larong 'to.
Nasa pagsubok ang saya, kahit pa mabigo ka.
- 'Yan na ang pinakamasagwang slogan. - Asikasuhin mo na lang ang ibang laro.
Bubuksan mo pa ang shop, di ba?
David.
Ano?
'Wag mong kausapin ang pusa. Weird 'yon.
Saka lamang magiging sapat
Oras na magpakatotoo at wala nang iba pa
Alam kong balang araw Mangangahas akong sumayaw
Sa harap ng buong madla
Anumang sabihin nila
Sisikat din ang araw
Sagutin mo.
Hi, si Carmen 'to.
Ang totoo, voicemail 'to ni Carmen.
Anyway, busy ako ngayon. Mag-iwan ka ng message. Salamat.
Siguradong maipapaliwanag 'yon,
pero sabi ko nga, minadali mo masyado.
Hindi mo pa kayang mag-isa.
At ang lugar na 'yon? Di bagay sa 'yo 'yon.
Hindi ka talaga gutom?
Hindi. Salamat na lang.
Sige...
Rooibos tea. Paborito mo.
Wala akong gana.
Mukha kang aburido.
Allez.
Sige.
Gaya ng nakikita mo, ganito pa rin 'to.
Ipapakuha ko ang gamit mo bukas para ipadala rito.
Hindi.
Ngayong gabi lang 'to.
- Dito na ako matutulog. - Hindi, hindi.
Sa taas ka matutulog. Ako sa sofa.
- Óscar... - Sige na.
Salamat.
Saka maaga pa ako bukas para bumiyahe pa-Paris.
- Kahit magpuyat ka pa. - Hindi puwede. May trabaho pa ako.
Trabaho?
Oo. Sa piano. Buong araw akong nagpapraktis.
Malapit na ang audition. Tutukan mo 'yon.
Tinututukan ko talaga.
Tawagan ko si Guillaume?
Hindi na. Gusto kong ako lang.
Gustong lumipad ng munti kong hummingbird.
Kaya proud ako.
Pakiusap, tulong! Tulong!
Gandang umaga po.
Kapitbahay po ninyo ako, sa taas.
Gusto ko lang tanungin kung may narinig kayong kung ano kagabi?
Kakaiba.
Maraming taon na ang nakalilipas,
may kahindik-hindik na aksidente.
Isang lalaki ang nalunod sa bathtub.
Tandang-tanda ko pa 'yon. Binuhat nila ang bangkay niya pababa.
Hindi nagtagal,
nagsimula kaming makarinig ng
kakaibang mga ingay.
Kung gano'n, sinasabi ninyo na
ang mga ingay na 'yon ay...
Multo!
'Yong lalaki lang sa baba ang nakakatakot dito
na akala may maloloko siya sa wig niya.
Huwag, huwag. Ito na naman.
Hoy! Tama na 'yan!
Tama na!
Hello?
Rinig kita. May pusa ka.
Hello.
Hi.
Sino ka?
Kapitbahay mo.
Bakit mo ako tinatakot?
May problema sa soundproofing sa pagitan ng dalawang apartment.
Ang pader na 'to...
manipis lang 'to.
Rinig mo lahat.
Sinubukan kong ipaayos pero di-magkasundo ang mga kapitbahay
at masyado silang kuripot para mag-ambag.
Puro sila dahilan.
Ba't di natin 'to pag-usapan nang harapan sa hagdan?
Wala tayo sa iisang gusali.
Kahit distrito natin magkaiba, kaya komplikado talaga.
Kahit ang pagkakadikit ng apartment, mahirap maunawaan.
Naloko na.
Ang problema, dito ako nagtatrabaho, at kailangan ko ng katahimikan.
Tahimik talaga. Dito lang ako nakakapag-focus.
Pero hindi ako maingay.
Nagpa-piano ka.
Hindi 'yon ingay. Musika 'yon.
Naiingayan pa rin ako.
Sige.
Sige, naiintindihan ko.
Sa tingin ko.
May magagawa naman siguro tayo.
Gaya ng schedule siguro para hindi natin maabala ang isa't isa.
Hindi.
Sa sinabi kong rinig ko lahat...
lahat talaga.
Ano'ng gagawin natin?
Kailangang umalis ang isa sa atin.
Ako?
Nauna ako rito.
Kung gano'n, ginagawa mo 'yong mga ingay na 'yon
para paalisin lahat ng uupa sa apartment na 'to?
Natumbok mo.
Kalokohan 'yon.
Gumana naman sa lahat.
Pambihira, baliw na 'to.
Posible rin 'yan.
O sige, pasensiya,
pero pinaghirapan kong marating 'to.
Kaya, hindi.
Hindi ako aalis.
Tingnan natin,
kapitbahay.
Magandang umaga, kapitbahay! Kaunting exercise tayo?
Seryoso ba 'to?
Angle grinder?
SEBASTIÁN BERRUGUETE CORNER STORE
Kaya pala mura. Ni hindi sila humingi ng deposito.
Sabi ko nga kakaiba.
- Ano'ng nilagay mo rito? Kadiri. - Ewan. Kung ano lang nahanap ko.
Isang spinach, cucumber, celery smoothie at isang may beetroot at chia.
Sige po, heto na.
Oo, hintayin na lang ninyo, miss.
Puwede ba tumutok ka sa trabaho?
Pasensiya, Sebas. Inabala ko siya.
- Ayusin mo, pakiusap. - Oo.
Carmen, di ko kaya.
Di ako makapraktis, makatulog, at 2 linggo na lang, audition na.
Pinakakaraniwang pagpapahirap lang 'yon.
Puyatin ka.
Hindi na bago pero epektibo.
Nagpa-piano ka lang.
Kailangan mo pang galingan.
Ewan ko, Carmen. Pagod na ako.
Makinig ka sa akin.
Di ka nagtaas ng piano sa 5 palapag para sumuko, ha?
- Hindi. - Di ka babalik kay Óscar.
- O sa mga magulang mo. - Hindi.
Siyempre hindi.
Oras na para lumaban, insan. Labas mo ang baraha mo.
Sige. Panalo ka na.
Ano 'ka mo? Ano 'yon?
Panalo ka na. Tapos na. Panalo ka na.
Basta itigil mo 'yan.
Di ka na mag-iingay?
Oo na.
At puwede na akong mag-piano?
Puwede kang tumugtog. Basta itigil mo.
Sige, salitan tayo.
Magtatrabaho ako sa umaga, at tutugtog ka sa hapon, maliwanag?
Hindi, kailangan kong magpraktis sa umaga.
Hapon ang trabaho ko sa USB.
Diyan lang na café.
Sige, pero mas nakaka-focus ako kapag umaga.
Sige.
Umaga ka na.
Sabi ko nga.
Kailangang maghintay, Murphy.
Ako naman.
Saglit lang, pangako. Kailangan ko praktisin 'to.
Wala akong pake. Ako na.
Sige na, ilang minuto lang. Malapit na.
Ang totoo, malayo ka pa.
Hindi kaya. Sandali lang.
Kahit tagalan mo hindi mo maiintindihan si Beethoven.
Ano 'ka mo?
Ang layo kay Beethoven no'n.
Pinagluluksa ni Beethoven ang nanay niya
at minamaltrato siya ng tatay niya na gusto siyang maging Mozart.
Parang pagnanasang makalaya ang musika niya.
Di-masukliang pag-ibig.
Kalungkutan. Galit.
Ngayon classical music expert ka na?
Katunayan, oo.
Sound engineer ang tatay ko.
Bata pa ako bugbog na ako sa classical music,
at alam kong di Beethoven 'yon.
Nakikinig.
Madaling pumuna kung di ka marunog tumugtog.
Di kita marinig, dinudugo ang tenga ko.
Alam mo ikaw!
Bakit? Dahil sinabi ko ang totoo?
Tama ang technique mo pero walang buhay.
Para kang robot.
Wala nang mas nakakairita pa sa 'yo!
Bitter ka na, masungit, mayabang pa!
Gano'n tumugtog ng Beethoven.
Kapitbahay?
Ano 'yon?
Tingin ko...
sumobra ako kaninang umaga.
Ang totoo, ang sama ko rin sa 'yo kanina.
Ako ang sumobra.
Pasensiya na.
Nga pala. Iniisip ko...
Ano ang tinatrabaho mo buong araw?
Nagdidisenyo ako ng mga laro. Ginagawa ko 'tong bago ko. Ultimax.
Ano?
Ultimax.
Larong gumagamit ng symmetry ng sphere
para gumawa ng parallax effects na nagpapalito sa player.
Ayokong inipin ka. Basta 3 taon ko na 'tong tinatrabaho.
Tatlong taon na...
Propesyonal ka namang piyanista, di ba?
Sana nga.
Malapit na ang big audition ko.
Kapag pasado ka, sasanayin ka nila para sa mga concert.
Narinig din kitang kumanta.
Ang ganda ng boses mo.
Salamat.
Ah...
Wala lang 'yon. Sinulat ko dati pa.
Singer ako dati na nagsusulat ng kanta ko. Pero hindi na. Hindi ko na maharap.
Sayang naman.
Dapat sumulat ka pa. Magaling ka.
Kabaligtaran ang sinasabi ng ex ko, tutok lang daw ako sa piano.
Ex mo?
Oo, ex ko.
Ochestra conductor siya.
Ang pinakamahusay na musician na nakilala ko.
Masuwerte ako sa tulong niya.
Pero hindi ko maintindihan.
Bakit hindi mo puwedeng pagsabayin 'yon?
Sabi nga ni Óscar,
"Isa lang ang tutukan mo at mararating mo ang tuktok."
Ikaw?
Di ka rin palalabas, 'no?
Hindi.
Sadya lang...
Hindi lang ako magaling pagdating sa tao.
Anong klase ng tao?
Ewan. Tao.
Basta mga tao.
Di lang ako komportable sa ugali ng mga tao
na dapat kang bumati at ngumiti sa lahat
kahit pa ayaw mo.
Kumpara dito,
na hindi kita ang isa't isa...
ganda, 'no?
Oo.
Parang mga blind piano tuner.
Nawalan ng paningin pero mas mulat pagdating sa ibang pandamdam.
Tama. Gano'n nga.
Isipin mo na lang sa dinner,
kung saan hindi mo kailangang magsalita, tahimik lang na nakaupo.
Nilalasap ang pagkain, may isang baso ng wine.
Palagay ko, pinapahina lang talaga ng pagsasalita ang iba mong pandamdam
at pinipigilan kang lasapin ang...
Kasimplehan ng mga bagay.
Mismo.
Ano naman ang hitsura mo?
Kung ayos lang sa 'yo.
Ako?
Uhm...
matangkad ako.
Itim ang buhok.
May balbas.
- Eh, mata mo? - Dalawa.
Asul.
Hi.
Ano'ng pangalan niya?
Siya si Murphy.
Murphy?
Ang best cowboy sa buong mundo.
Mahilig ako sa Western na pelikula.
Ikaw ba?
Oo.
Interesting sila.
At alam mo ba? Palagi akong naka-cowboy boots.
Palagi?
Palagi.
Ano? Ayaw mo no'n?
Ayos lang pero...
Magandang umaga, kapitbahay.
Magandang umaga.
Nagising ba kita?
'Wag kang mag-alala.
Ayos lang sa 'kin.
Gandang umaga!
Magandang umaga. Late ka na.
Gusto ko ng pangalang "Sebastián Berruguete Corner Store."
Pero nagpakamoderno na ang kabila at kailangan ko ng patok na pangalan.
USB. Ano na ba ang nangyayari sa mundo?
Tapos ngayon gluten-free, vegan-friendly,
at kung ano-ano pang pakulo nila.
Tuwing naaalala ko ang luto ng tatay na tenga ng baboy at black pudding stew,
naluluha talaga ako.
Kakainin talaga ng mga tao, gagamit pa nga sila ng tinapay
para simutin ang sabaw.
- Magandang hapon. - Magandang hapon.
Gandang hapon.
Pasensiya na.
Ay, Diyos ko po.
May sipon ba kayo?
Nalamigan lang kagabi. Pasensiya na. Barado ang ilong ko.
Ang ganda.
Ng mga mata ninyo.
Ano nga pala ang gusto n'yo?
Coffee with milk, please.
- Coffee with milk lang? - Oo.
Ayaw ninyo ng soy milk, oat milk, muscovado...
Regular cofee with milk lang.
Gusto ko, simple lang.
Ako rin.
Ayos.
- Sebas. - Ano?
- Naka-cowboy boots siya. - Sino?
'Yong lalaki ro'n. Pamilyar ba sa 'yo?
Hindi, pero naglipana ang mga weirdo rito.
- Weird siya, 'no? - Sinabi mo pa.
Weird na weird ngang talaga.
Dalawang cappuccino na may almond milk.
Pero strawberry smoothie at tomato juice 'yon.
Walang anuman.
TARA SA ISANG TAHIMIK NA DINNER... 3 MANCEBOS STREET, 5TH FLOOR
- Hello? - David, si Nacho 'to. Rinig mo 'ko?
Oo. Kanino ka tumatawag?
Pinahiram lang sa akin.
Ang laki ng problema ko. Na-tow ang sasakyan ko.
- Tapos? - Anong "tapos"?
Nandoon ang mga gamit ko. Phone, cards, susi, susi ng shop.
Ano'ng gagawin ko?
Dalhan mo ako ng pambayad sa taxi para makuha ko ang sasakyan.
Hindi. Nacho, hindi ako puwede.
- Tatlong taon na akong di lumalabas. - Sabihin ko na lang sa 'yo kung saan.
- Baba ko na. - Hindi. Di ako lalabas.
- Salamat. Hintayin kita rito. - Nacho, 'wag mong ibaba, okay?
Sa wakas. Saan ka ba galing?
- Saan pa ba, sa tingin mo? - Oo na, tara na.
- Ba't ganiyan ang bihis mo? - Hindi na bago 'to.
- Di mo lang napapansin. - Hindi.
- Sabi mo eh... - Magkano ba?
- Ang alin? - Ano pa ba? Bayad sa kotse.
- Ah, mamaya ko sasabihin. - Eh ba't ka nagmamadali?
Dito. Sige.
Ano 'to?
David. Pakinggan mo lang sila.
Okay? Sige na. Kumusta?
Heto na ang henyo.
Nandito rin si David.
David, karangalan 'to.
Welcome sa Toy & Toy. Si Gonzalo, Head of Sales.
Ako si Maite, Head ng Development and Business Management.
Nice to meet you. Ano'ng meron dito?
- Akala ko nasabi na ng kasama mo? - 'Yong importante, oo.
Hangang-hanga kami sa Breaking Mind.
Congratulations. Seryoso.
Gusto namin bilhin ang rights ng mga laruan mo.
- Para saan? - Seryoso ka ba?
Para dumami ang benta.
Binebenta na 'to, sa store namin.
David, puwede makinig ka muna?
Kami na rin sa distribution ng bago mong laro.
Sinabi sa amin ni Nacho. Ultima x, tama?
Siguro puwede pa natin baguhin ang pangalan.
Oo nga.
Ang problema, hindi lang 'yon sa akin. Nga pala, hindi pa tapos.
Pero handa na siguro bandang...
- Pasensiya na. Di ako interesado. - David.
International distribution ang pinag-uusapan natin dito.
- Nagkalat ang store namin sa buong mundo. - Alam ko.
Gumigipit sa maliliit naming store.
Makinig ka, David, tama ka, pero isipin mo na lang na pagkakataon 'to
para malaro ng mga bata sa buong mundo ang laro mo.
Ganda, di ba?
Siguro kung titingnan mo ang mga numero...
'Yan mismo ang problema.
Puro lang kayo numero.
Mga numero, benta, figures. Paano ang mga bata?
- David... - May may pake pa ba sa mga bata?
Kayong malalaking bentahan ng laruan, kamangmangan lang ang dulot ninyo.
Ano'ng ginagawa ninyo?
Halimaw lang ang ginagawa ninyo.
- Sige... - Mga walang utak na halimaw.
Kayo ang dapat sisihin sa mental alienation ng lipunan.
Maiintindihan n'yo rin.
Tapos gusto n'yo akong maging kasama?
Gawing manhid ang mga bata at gawin silang zombie?
Nakakahiya kayo.
'Wag mo akong hawakan!
Ayun na nga...
Hi.
Toast?
Puwede na tayong mag-usap, 'no?
Ano'ng pangalan mo?
- May problema ba? - Wala naman.
Akala ko lang mas gusto mo na tahimik.
Alam mo na?
Gusto ko nga na tahimik.
Sobra.
Pero gusto pa kitang makilala.
Gusto pa?
Naman. Halimbawa, tumutugtog ka ng piano.
Ganda no'n. Gitara naman sa akin.
May banda kami ng mga kaibigan ko.
Rock and funk ang tugtugan namin, pero higit sa lahat, country.
Naku, panoorin mo kami.
Tutugtog kami sa bar nex tweek.
Oo nga pala, pasensiya na,
pero may beer ka ba?
Hindi ako mahilig sa wine. Napapa...
Nasa bahay mo ba tayo?
Hindi.
Nasa bahay mo ako.
O sige. Pasensiya na.
Nagkamali ako.
- Ano? - Kailangan mo nang umalis. Pasensiya na.
- Nagbibiro ka ba? - Hinaan mo ang boses mo.
Bakit?
Masakit ang ulo ko.
Kita na lang tayo sa susunod, ha?
Sige, tatahimik ako pero kakaiba lang kasi.
- 'Yong country ba? - Nice to meet you.
Kapitbahay?
Hi sa 'yo.
Hi.
- Lumabas ka ba? - Oo.
Sa kauna-unahang pagkakataon pa nga.
Kumusta ka?
Mabuti naman.
Tahimik lahat dito.
Masaya akong marinig ka.
Talaga?
Oo.
Ang ganda kahapon, 'no?
Matagal-tagal na rin noong na-enjoy ko na makipag-usap sa isang tao.
Maganda nga.
Gusto mo ba maghapunan dito?
O uminom?
Medyo minamalas ako sa dinner dates kamakailan.
- Pasensiya na. Ang tanga ko. - Hindi, ako dapat ang mag-sorry.
Hindi, sorry. Talagang...
Mahina ako sa ganito.
Hindi 'yon 'yon.
Iniisip ko lang na...
mas magandang ganito.
Ganito?
Oo.
Ikaw sa apartment mo,
ako dito sa apartment ko.
Walang pressure at hindi umaasa sa isa't isa.
Nang di nagkikita?
Nang di nagkikita.
Gusto mong mapag-isa,
at tingin ko, 'yon ang kailangan ko.
Pero...
magkasama pa rin 'to, 'no?
Magkasama...
pero magkahiwalay.
Ano sa tingin mo?
Tingin mo ba posible 'to?
Medyo nakakailang.
Oo.
Pero sa tingin ko puwede,
kapitbahay.
Ang totoo galing ako sa liblib at maliit na bayan.
Anong bayan?
Kailangan umabot lahat ng token mo sa tuktok ng pyramid,
pero dapat nasa kulay mo.
Palakanta ako noong bata ako.
Walang humpay. Buong araw.
Parang kapatid ko na si Nacho.
Mas gusto mo ang matamis o maalat?
Black coffee palagi. Walang gatas o asukal.
F3.
Nilubog ko ba?
Tumama at lumubog!
Tingnan mo. Siya si Murphy. Kita mo?
Ang best cowboy sa buong mundo.
Magandang umaga sa 'yo.
Ang tanga ng nasa table six.
Tinanong ba naman ako kung organic 'yong spinach.
Mukha ba akong agricultural expert?
Kumusta?
Lakas ng tirik ng araw, 'no?
Isang lapit ko lang sa bintana, tadtad na ako ng freckles.
Alam mo, umayos ka o masisibak ka.
Marami na akong pinoproblema rito. Galaw-galaw.
Dalawang vegan chocolate at sesame muffin.
Excuse me. Okay ka lang?
Opo. Masuwerte kayo ngayon dahil may survey kami.
From one to five, ano'ng rate ninyo sa service namin?
Hummingbird?
Óscar!
Hi. Tingnan mo nga naman.
Minsan lang ako rito, kaya... alam mo na?
Samahan mo kaya ako?
Hindi puwede.
Bakit hindi?
May hinihintay ako.
Sino?
Ako.
Hinihintay niya ako.
- Siya. - Carmen.
Óscar.
Ba't di n'yo ako samahan?
Puwede na rin 'tong spinach, banana, at ginger smoothie nila.
Siya nga pala, tinitingnan ko 'yong audition sign-ups.
Mahigit 200 ang kandidato.
- Doble pa ng nakaraang taon. - Seryoso?
Hayaan mo. Sisiw lang 'yon.
Tingnan natin kung may magse-serve.
Grabe ang service nila rito.
Excuse me, puwede ba kaming umorder?
Oo naman.
Ano'ng sa atin, mga binibini?
Tubig. Hindi malamig.
Sa 'yo, Valentina?
Wala.
Sigurado ka ba, anak? Ayaw mo ng pineapple juice?
- Kape? Gin and tonic? O... - Ayos na ako.
- Isang rooibos. - Marunong siyang umorder.
Kung puwedeng sabihin n'yo na po.
Nagpapahinga ang waitress ko at marami pang order.
Isang rooibos.
- Isang rooibos? - Oo.
Pambihira!
- Bakit? - Nanakawan ako ng pitaka.
Carmen, ayan o. Kitang-kita ko.
Hndi, Valentina, 'yong isa pa.
'Yong isa pa?
Saan mo huling bitbit?
Sa metro.
Noong nasa metro tayo, tanda mo pa?
Ah, oo. Kanina.
Pambihira.
Pupunta pa ako ng estasyon ng pulis. Hay, abala.
Óscar. Ihatid mo kaya ako?
Oo ba, pero diyan lang 'yong estasyon ng pulis.
Oo, pero di na ako makalakad.
Nahihilo na ako. Nagha-hyperventilate na ako.
O sige na, tara na.
Sige, ihahatid na kita.
Hindi ka sasama?
Hindi, umuwi ka na at magpraktis.
Ayokong maabala ka pa. May 200 kandidato, Valentina.
Sige na. Tara na.
- O siya, sa sunod na lang. - Sige ba, sa sunod na lang.
Tara na.
Doon?
Nakalipat ako rito dahil sa kaniya.
Hinanapan niya ako ng magtuturo.
Na-discover niya ako.
- Utang ko sa kaniya lahat. - Hindi naman lahat.
Tumutugtog ka na dati pa.
Pero gusto kong maging singer.
Isipin mo 'yon?
Kung di dahil sa kaniya, wala ako sa audition, Sebas.
At hindi ako magiging piyanista.
Paano kung matalo ako? Wala na akong ibang alam.
Tumugtog lang ng piano at maging waitress ang alam ko.
Tungkol sa pagiging waitress...
Ano?
Ikaw na yata ang pinakamalalang waitress ko.
At minsan na akong nagka-waitress na napakatamad ha.
Makinig ka, kaunti lang ang alam ko sa musika,
pero maalam ako sa tao.
Tumatanda na eh.
At alam ko na sa likod ng mahina mong panlabas,
palaban ka.
Pero kailangan mong maniwala sa sarili mo at iwasang magpamando.
Hindi sa ex mo, pinsan mo,
kahit sa akin.
Walang dapat magdikta sa 'yo.
Paganda nang paganda.
- Talaga? - Naman.
Tapos ka na ba?
Oo.
Ayos lang bang mag-request?
Oo naman. Chopin?
Hindi.
- Gusto ko marinig ang kanta mo. - Kanta ko?
Oo, ang kanta mo.
Matagal ko nang di tinutugtog 'yon.
Siguro panahon na para tugtugin mo ulit.
Mukhang maganda.
Tuloy mo lang.
Naghihintay si Murphy.
Kailan kaya sisikat ang araw sa bintana ko
Para tabuyin ang mga anino sa unan ko?
Kailan ba ako magigising nang di natatakot
Sa nais ng lahat na maging ako?
Saka lamang magiging sapat
Oras na magpakatotoo at wala nang iba pa
Alam kong balang araw
Mangangahas akong sumayaw
Sa harap ng buong madla
Anumang sabihin nila
Tara na.
Nasa maayos na paghiwa sa gulay ang trick pero hindi kailangang perpekto.
- Kuha mo? - Oo, nakuha ko.
Sige. Handa ka na sa béchamel sauce?
Handang-handa na.
Nasa dami ang sikreto.
Kulangin ka lang ng 1 gramo, wala na, kaya ingat.
Fifty grams ng butter.
'Yan.
At 50 gramo ng harina.
- Kaya naman? - Oo.
Mahilig ka palang magluto?
Medyo pumapalya na pero madali lang tandaan.
Sige, haluin mo na lahat na may kaunting gatas.
Gatas?
Oo, gatas.
Wala ka bang gatas?
Meron.
Binuksan mo na ang broiler, di ba?
Oo.
Ibang klase.
'Musta sa 'yo?
Mukhang ayos naman.
Pasok.
Apology dinner, ha?
- Hi. - Hi.
- Buti nakapunta ka. - Bakit ang hina mo magsalita?
- Ba't bihis ka? - Ano? Inayos ko lang buhok ko.
Ba't nakangiti ka? Imposible 'yon.
Ba't parang amoy sunog? Nagluluto ka?
Oo naman.
David, ang bango mo.
Ano'ng meron?
Ano 'to?
May nakilala ako.
Buti naman, Valentina. Masaya ako para sa 'yo.
- Lalaki naman 'yon, di ba? - Oo.
Sa wakas, pare. Halika nga.
Oo na, sige na. Tama na ang yakap.
Gusto kong makilala mo siya.
Nasaan siya?
Heto.
Hi.
Diyos ko naman, David. Pader naman ngayon?
- Hello? - 'Yong kapitbahay?
Oo. Hi!
Hi.
Hi. Ako si Carmen, pinsan ni...
Bawal pangalan.
Nice to meet you. Kaibigan ko, si Cacho.
- Hi, kumusta? - Ba't ganiyan ka magsalita
- Dati na akong ganito. - Hindi.
Lasagna. Sarap.
Lasagna ba 'yan?
Tumahimik ka.
- Kain na ba tayo? - Oo nga.
Nakaharap sa pader?
Oo naman. Sige na.
Mukhang masarap. Di ko kakainin 'to.
- Tumigil ka sa boses mo. - Normal 'to.
- Wine? - Oo ba.
Gano'n lang. Ba't naman kakaiba?
Ano ba. Seryoso nga tayo.
Weird, sa totoo lang.
Kahit na weird, okay naman sa amin.
Di namin kailangang magkita. Totoo.
Tingin ko lang na maganda sa relasyon ang pakiramdam na may intimacy.
Makasama 'yong tao. Mahawakan sila. Maamoy sila.
Ano, Nacho?
Oo, 'yon din sana ang sasabihin ko.
Pero mas may importante pa.
- Ano? - Eye contact.
Kapag kilala ng couple ang isa't isa, isang tingin lang, alam na nila.
- Romantic siya. Pero tama siya. - Di ba?
Sa inyo, kailangang sabihin lahat.
Walang subtext.
E di, sasabihin lang namin. Ano'ng problema?
At walang pinagkaiba ang ginagawa namin sa pakikipag-usap sa mga app.
Parang kalokohan man, maraming relasyon ang nagsisimula rito,
nang di nakikita ang kausap nila.
Oo, pero may mga picture doon para alam mo ang hitsura.
Oo, may mga picture. Pero paano mo alam kung totoo ba 'yon?
May punto ka naman.
Hindi ba kayo curious sa hitsura ninyo?
Di na kailangan.
Sige. Hintayin mong makita ka niya.
Huwag mo akong paandaran ng "nasa loob ang tunay na kagandahan."
Alam mo, tingin ko alam ko ang hitsura mo, Carmen, base lang sa boses mo.
- Talaga ba? - Oo.
Sige nga, ano?
Matangkad ka, halatado.
Maikli ang buhok mo at brown na brown ang mata mo...
- Bakit? - Wala. Ang galing mo.
Ituloy mo lang.
At nakasalamin ka.
Grabe, ang galing mo.
- Nakuha mo. - Di ba?
Ako naman ngayon.
Sige lang.
Katamtaman ang tangkad mo, medyo maliit.
At... brown ang buhok mo, blue ang mata mo,
at ikaw 'yong tipo na magsusuot ng hoodie.
Ano? May nakuha ba akong tama?
Oo, puwede na.
Sige. Aalis na ako.
Ah oo, nag-enjoy ako.
Pinakamagandang hapunan ko kaharap ang pader.
Masaya akong makilala kayo, o kung ano man 'to.
- Ako rin, Carmen. - Ako rin.
- Mukhang mabait siya. - Di ba?
- Sigurado akong pangit siya. - Carmen...
Ano na? Ano sa tingin mo?
- Ha? Ayos lang. - Ayos lang? Ano pa?
David, pareho kayong nasisiraan ng bait.
'Yon lang.
Nacho...
Pasensiya na kayo, medyo kinakabahan.
Sana hindi sa pagtugtog mo.
Salamat po.
Hindi!
Hindi Beethoven 'yon.
Nasa tempo ang susi para makuha ang musika ni Beethoven,
sa metro nito,
balanseng harmony.
Di ganito tumugtog ng Beethoven.
Ang mga musikero ko,
nakikita muna nilang artist sila bago maging bahagi ng orchestra.
Di kabaligtaran.
Hindi ako conductor.
Isa akong artist na namumuno sa ibang artist.
'Yon lang muna. Salamat.
Munti kong hummingbird.
Ginulat mo ako ha.
Hi.
May sinulatan lang akong form para sa audition.
Malapit na.
Dalawang araw na lang.
Kinakabahan ka ba?
Medyo.
Magugulat sila sa 'yo. Sigurado.
- Nang nakita kitang nagtatrabago sa café... - Nakita mo ako?
Naman, hummingbird.
- Mahusay ang acting ng pinsan mo. - Oo nga.
Wala kang dapat ikahiya.
Nagsinungaling ka lang kasi alangan ka sa akin.
Gusto kong malaman mo na lagi lang akong nandito.
Anumang kailangan mo.
Hi, kapitbahay.
Kapitbahay.
May bisita ako. Papunta na si Óscar.
Óscar?
Ex ko.
Hihingin ko ang payo niya. Magaling siyang conductor.
Sobrang importante nito sa 'kin.
Pakiusap, 'wag kang magsasalita. Mag-uusap din tayo.
Sige.
- Hi. - Hi.
Salamat sa pagpunta.
Sana hindi nakawin ang kotse ko.
Ganda rito.
Oo.
Totoo, ang ganda.
May angking...
charme.
Charme?
Pero parang may kulang.
Nahanap mo!
Ang totoo, hindi.
Nawala siguro noong naglilipat.
Pero galing akong Paris, at nakahanap ako ng kopya sa antique shop.
Oo nga, ikaw na.
Ano, simula na ba tayo?
Tara na.
'Yang likod mo.
Kalma.
Ganiyan.
Mga kamay mo.
Teka lang.
Valentina, sandali.
Parang nalilito ka, hummingbird ko.
- Gawan ba kita ng rooibos? - Hindi na.
Kaya ko 'to. Totoo. Ewan ko lang bakit...
Alam kong kaya mo.
May tiwala ako sa 'yo.
Alam mo 'yon, di ba?
Pero ewan,
baka nabibigla ka lang sa lahat ng 'to.
Sa apartment, trabaho mo...
Siguro bago magsimula ang audition, umuwi ka muna.
Hindi.
Hindi. Napag-usapan na natin 'to, Óscar.
At tingnan mo.
Alam kong kaya mo.
Matutulungan kitang maabot ang potensiyal mo.
Valentina,
miss na miss na kita.
Mas mabuti sigurong umalis ka na.
Pasensiya na. Kung gusto mo, subok pa tayo ng isa.
Ano 'yon?
Uhm... ingay lang sa daan sa labas.
Minsan pinapalala ng hangin.
Makakarinig ka na lang bigla-bigla.
- O siya, umalis ka na. - Pasensiya na, nadala lang ako.
Salamat sa tulong mo.
- Pasensiya ka na talaga. - Hindi, pasensiya na.
Sige, kung may kailangan ka...
Oo. Salamat.
Bakit mo ginawa 'yon?
"Munti kong hummingbird"?
Seryoso?
- Palambing lang niyang tawag 'yon. - Paano mo natiis 'yon?
Sa amin na lang 'yon.
At 'yong pananalita niya sa 'yo?
- Di mo kailangang makinig. - May magagawa ba ako?
Ewan. Lumabas ka. Kung ako, bibigyan kita ng privacy.
Gusto mong mapag-isa kasama siya?
Ano ba'ng sinasabi mo?
Sana sinabi mo kung ano tayo.
Ayun. Ngayon nagseselos ka na kay Óscar.
Tingin mo ba magiging tayo sa pader na 'to kung wala tayong tiwala sa isa't isa?
Oo.
Ah, hindi.
- Teka. Ano'ng... - Makinig ka.
Di ko kailangang pagsabihan kung paano dapat mabuhay.
Sawa na ako.
Pagod na pagod!
Ayoko na.
Di mo alam ang pinagdaanan ko para marating 'to.
Hindi ko hahayaang may sumira nito.
Di ako magpapasakal.
Malinaw ba?
Malinaw na malinaw.
Akalain mo 'yon, mag-aaway kami sa lintik na di naman dapat pagselosan?
Di ko maintindihan. Ba't niya ako pagdududahan?
Carmen, nakikinig ka ba?
Oo, pasensiya na.
Kausap ko lang si...
Tanda mo pa 'yong lalaki sa agency na kinuwento ko? 'Yong cute.
Ayun, mine-message na ako at mag-meet up daw kami.
Pero komplikado dahil bawal sa tinutuluyan ko, at kasama niya...
sa apartment
ang nanay niya.
- Nanay talaga? - Ano, kumparahan tayo ng relasyon?
Oo na.
Alis na ako.
Sige, balitaan mo ako sa drama mo.
- Ciao. - Sige.
Sebas.
Hihingi sana ako ng pabor. Ayos lang ba?
Ayos lang ba?
Pagkapanganak ko pa lang, masaklap na,
bandang Mayo 1960.
Ano 'yon?
Kailangan ko ng day off bukas.
Sige lang.
- Ayos lang? - Oo. Para sa audition, di ba?
Oo. Malamang di ako mapili pero...
Pipiliin ka nila.
At oras na mangyari 'yon, ibalik mo sa akin ang apron
at magpaalam ka na.
Siguradong mapipili ka.
Tahimik lang.
Ano?
Kapitbahay?
Ayos lang ba magpraktis ako ngayon?
Kapitbahay?
Bahala ka.
- Buong araw ako sa trabaho... - Wala kang dapat ipaliwanag.
- Kung tungkol 'yan sa sinabi ko... - Tama na.
Hindi na 'yon mahalaga.
Gawin mo ang gusto mo.
Ayaw mo ba mag-usap?
Wala tayong dapat pag-usapan.
Alam mong rinig ko lahat.
Sa totoo lang, akala ko espesyal ang meron tayo.
- Kapitbahay. - Hayaan mo na lang ako, puwede?
Makinig ka.
Hindi laging tama ang pag-aakala natin.
Wala ako rito kanina.
Pero di ka marunong magtiwala.
Nakapag-isip-isip na ako. Wala 'tong patutunguhan.
Ang totoo, kalokohan 'to.
Sa huli, mabuti na ring di tayo nagkita.
Hahanap ako ng lilipatan,
na dapat ginawa ko na, una pa lang.
Buwisit ka. Dapat sinabi mo sa akin.
Pasensiya na.
Ipapaliwanag ko sa kaniya.
Hindi na kailangan.
Sa totoo lang, iniisip kong lumipat.
Di ako naniniwala.
Lagi kang ganito, Valentina.
Gusto mo ba talagang takasan ang bagong relasyon
dahil takot ka sa hinaharap?
Ano hinaharap?
Ni hindi ko pa siya nakikita. Ano ba ang meron kami?
Nag-uusap kami sa pagitan ng pader. Kalokohan.
Mama...
- Uy, anak. - Hi.
- Hello po, Tita. - Bakit, nagising ka ba namin?
Hindi po, masama ang panaginip ko.
Hayaan mo. Isang ikot lang ng unan mo 'yan.
Ang meron kayo ng kapitbahay mo, higit pa sa karamihan ng magkasintahan.
Tara na.
Mama, puwede ba ako kantahan ni Tita?
Hindi, pagod na si Tita. Ako na lang.
Pero Mama, ang pangit mong kumanta.
Salamat, anak. Sinabi mo ang totoo.
- Hi. - Hi, David.
Hi.
Lagi ka na lang tutol sa naiisip ko.
- Hi - Di 'yan gagana.
Gusto ko 'yan.
Pero para manalo, kailangan umangat lahat ng token.
- Di ba, David? - Ano 'yon?
Gusto baguhin ni Nacho ang rules pero hindi puwede.
- Sabi namin bawal ang color group. - Totoo 'yon,
- Kampi ka lagi sa kapatid ko. Kita mo? - Ako? Hindi.
Pag red ka tapos odd number, panalo ka.
- Hindi, di puwede 'yan. - O di ba? Panalo ako!
María, masyadong komplikado 'yan.
Kawawang bata, masyado bang mahirap?
Nandaya ka!
Hindi, ganito ang Breaking Mind.
Hindi ka nanalo. Kapag odd number, babalik ka.
Hindi, kapag bumalik, pasok lahat ng red.
Hindi kaya.
David, 'wag ka magalit. Talo ka.
- Ikaw ang talunan. - Nandaya ka.
Lagi n'yo na lang ako pinagtutulungan.
Sige, simulan ulit natin.
Ilang red ang meron ang bawat tao?
FINAL SALE MAGSASARA NA ANG TINDAHAN
G SA MGA LARO
Magandang umaga.
- Ba't di mo sinabi sa 'kin? - Sasabihin ko sana.
Matagal kong pinag-isipan.
Sasabihin ko sana kapag ayos ka na.
Pero tatlong taon na.
Bukas pa rin ako, salamat sa royalties ng Breaking Mind, pero di na mabenta eh.
Halos wala nang pumapasok dito.
Ba't ka pala nandito?
Ako? Pinuntahan kita.
Aba, salamat.
May nagawa kang mali.
- May nagawa kang mali sa babaeng 'yon. - Wala na ring patutunguhan.
Kalokohan lang 'yon.
Lilinawin ko lang.
May nakilala kang babae,
na sa di-maipaliwanag na kadahilanan, mabait sa 'yo at kaya kang tiisin,
tapos pakakawalan mo lang?
Hindi ko siya pinakawalan. Siya ang umalis.
Di, suyuin mo. Ba't ka pa nandito?
Wala na akong oras. Tatapusin ko pa ang Ultimax.
Putang inang Ultimax 'yan.
David, may iba pa diyang dahilan, pero 'wag mo siyang sisihin.
Oo, dati mo siyang girlfriend pero miss ko rin siya.
Kapatid ko siya.
Ihahatid ko na sana siya sa altar at astig na ang brother-in-law speech ko.
Pero wala na siya.
Wala na lahat 'yon.
Wala na si María.
Kailangan mong bawiin ang buhay mo.
O buoing muli ang buhay mo.
Magaling ka naman sa pagbuo.
Sige. Tama na 'yan.
Number 142?
Beethoven, please.
Kapitbahay.
- Kapitbahay. - Ba't ka nandito?
Ba't ganiyan ka tumugtog? Ayusin mo pa.
Ganiyan nga.
Ganiyan nga. Magalit ka.
- Tumugtog ka gaya ng alam natin. - Umalis ka na nga.
Ano'ng ginagawa ninyo? Bawal rito.
Sandali na lang. Mahalaga 'to.
Alam mo, tama ka, okay?
Ako na ang pinakanakakainis sa mundo at pinakatanga.
Tangang binigo ka pero hindi nagsawa na maniwala sa 'yo.
Kaya pakitaan mo sila ng Beethoven.
Aalis na ako. Heto na.
Magaling.
Salamat. Sunod.
Number 143.
Pakiusap, labas na para sa sunod na kandidato.
Kailan kaya sisikat ang araw sa bintana ko
Para tabuyin ang mga anino sa unan ko?
Kailan ba ako magigising nang di natatakot
Sa nais ng lahat na maging ako?
Saka lamang magiging sapat
Oras na magpakatotoo at wala nang iba pa
Alam kong balang araw Mangangahas akong sumayaw
Sa harap ng buong madla
Anumang sabihin nila
Sisikat din ang araw
Mahahanap kong muli ang sarili ko
Ang batang dating ako
Na walang takot maglaro
Umalis na kayo.
Sige na.
Kailan ba ako makakapanalamin
Na nakikita ang kalakasan At hindi ang kakulangan ko?
Kailan ko ba susunding muli ang puso ko?
Kailan ba ako hindi matatakot magkamali?
Saka lamang magiging sapat
Oras na gawin ko ang gusto ko At wala nang iba
Alam kong balang araw Mangangahas akong sumayaw
Sa harap ng buong madla
Anumang sabihin nila
Sisikat din ang araw
Mahahanap kong muli ang sarili ko
Ang batang dating ako
Na walang takot maglaro
- Bravo! - Bravo!
Pinsan ko 'yan!
- Congratulations. Ang ganda. - Napakaganda, anak.
- Di sasang-ayon ang mga judge... - Ano ba'ng alam nila?
Lintik na mga suplado.
Miss.
Sigurado akong alam mo na sinayang mo ang oras namin.
Opo.
- Opo at pasensiya na. - 'Wag kang humingi ng tawad.
Hindi dahil bigo ka rito, ibig sabihin hindi ka na talentado.
Talentado ka. Sobra.
May kaibigan akong music producer. Bukas siya sa mga bagong singer.
At ang boses mo, anak,
kahanga-kahanga.
Hindi nga? Patingin.
- Tingin. - 'Wag ka nga.
Hummingbird.
Óscar.
Ayos lang.
May iba pang audition.
Hindi.
Wala nang ibang audition.
Hindi 'to ang gusto ko, Óscar. Hindi para sa 'kin.
Ang kantahin ang sarili kong mga kanta ang gusto ko.
At talikuran na lang ang karera mo?
Itinaya ko ang reputasyan ko sa pagrekomenda sa 'yo.
Salamat sa lahat, Óscar.
Hummingbird.
Hindi mo ako hummingbird.
Ayoko ng rooibos.
At mula ngayon, tutugtugin ko si Beethoven sa paraang gusto ko, okay?
Paalam na, Óscar.
- Alis na ako. Mahal ko kayo. - Takbo na.
O siya, aalis na rin ako. Bubuksan ko pa ang café.
- Oo. - At hahanap ng bagong waitress.
Bata.
- Ba-bye po. - Kita na lang, Sebas. Bye.
Ano, tara na?
Carmen?
- Oo. - Ikaw si Carmen, 'yong pinsan?
Nacho? 'Yong sa dinner na may sunog na lasagna?
- Masarap 'yong sa amin. - Lasang goma sa akin.
Grabe.
Nice to meet you. At makita ka.
Oo nga, ako rin.
Ito si Dani, anak ko.
- Dani, si Nacho. - Kumusta ka?
- Hi po. - Hello sa 'yo.
O siya...
Bibili kami ng ice cream. Gusto mo ba kaming samahan?
Oo naman. Kung ayos lang kay Dani, siyempre.
- Sige po. - Tara na.
Tara na.
- Hindi pala brown ang mata mo. - Hindi. Di rin nakasalamin.
- Oo. - Pero naghu-hoodie ka nga.
Sinabi mo pa.
Paalam!
Kapitbahay?
Hi, kapitbahay.
Hi.
- Gusto kong sabihin sa'yo... - Sandali.
Una, gusto kong humingi ng tawad.
Okay?
Hindi ko sinasadyang makialam.
Oo, ginawa ko. Pero hindi sa paraang iniisip mo.
Kaya kong magtiwala sa tao. May tiwala ako sa 'yo.
Dahil sa 'yo, gusto kong lumabas.
Hello?
May napakahalagang bagay akong tatanungin sa 'yo.
Ano?
Palagi ka bang naka-cowboy boots?
Hindi.
Ang totoo, kabibili ko lang ng unang pares para puntahan ka.
Pero size 40 lang ang meron sila, at hindi ko na matanggal.
Ayos ka lang?
Higit pa kaysa dati.
Gagawin ko na.
Tumabi ka.
Hi.
Kailan kaya sisikat ang araw sa bintana ko
Para tabuyin ang mga anino sa unan ko?
Kailan ba ako magigising nang di natatakot
Sa nais ng lahat na maging ako?
Saka lamang magiging sapat
Oras na magpakatotoo at wala nang iba pa
Alam kong balang araw Mangangahas akong sumayaw
Sa harap ng buong madla
Anumang sabihin nila
Sisikat din ang araw
Mahahanap kong muli ang sarili ko
Ang batang dating ako
Na walang takot maglaro
Kailan ba ako makakapanalamin
Na nakikita ang kalakasan At hindi ang kakulangan ko?
Kailan ko ba susunding muli ang puso ko?
Kailan ba ako hindi matatakot magkamali?
Saka lamang magiging sapat
Oras na gawin ko ang gusto ko At wala nang iba
Alam kong balang araw Mangangahas akong sumayaw
Sa harap ng buong madla
Anumang sabihin nila
Sisikat din ang araw
Mahahanap kong muli ang sarili ko
Ang batang dating ako
Na walang takot maglaro
Tagapagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot