Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nie czuje się bez winy. Tyle złych rzeczy przytrafiło się dobrym ludziom
przez wydarzenia, w których się znalazłem.
911, jaki jest adres zdarzenia?
Zostałam postrzelona.
Prokuratura mówi o tragicznym trójkącie miłosnym.
- DZIWKA - To najbardziej pokręcona
sprawa, jaką prowadziłam.
Obrona twierdzi, że mogło nie dojść do morderstwa.
Mieliśmy obsesję na punkcie tej niezwykle ciężkiej sprawy.
Nie było ciała, narzędzia zbrodni, nie byliśmy pewni co do miejsca zbrodni.
Nie widziałem nigdy czegoś takiego.
Bałam się o swoje dzieci.
Kto wiedział, do czego ta osoba jest zdolna?
Na myśl przychodzi mi słowo "potwór".
KOCHANKA, STALKERKA, ZABÓJCZYNI
Był 2000-ny rok.
Pracowałem jako mechanik na postoju dla ciężarówek.
Pewnego dnia zaczęła tam również pracę piękna blondynka.
W głupkowaty sposób zaprosił mnie na randkę.
Podobało mi się to.
Szybko się w nim zakochałam.
Można powiedzieć, że mieliśmy wszystko.
Prawie "american dream".
Dave pracował w dzień, a ja w nocy, więc rzadko się widywaliśmy. Zaczęliśmy się od
siebie oddalać.
Nie byliśmy już razem szczęśliwi. Postanowiliśmy się rozstać.
Wróciłam do domu rodzinnego i zabrałam ze sobą dzieci.
Chciałem się nimi zajmować, więc musiałem być niedaleko.
Dlatego przeprowadziłem się do Omahy w stanie Nebraska.
Nie wiedziałem jednak, że czeka mnie piekło.
NEBRASKA - DOBRE ŻYCIE
Zaczynałem od nowa jako singiel. Czułem się samotny, bo nikogo tam nie znałem. Tam
też pracowałem jako mechanik.
Znalazłem ładne mieszkanie.
Miałem 35 lat i chciałem cieszyć się życiem.
RANDKOWANIE
SZUKAJ
Wiele osób korzystało z serwisu randkowego "Plenty of Fish". Nie szukałem
niczego poważnego.
CHCĘ SIĘ DOBRZE BAWIĆ
- OPUBLIKUJ - Byłem podekscytowany.
PORÓWNYWANIE DO 10654 KOBIET
- 0 DOPASOWANYCH OSÓB - I nic. Jestem aż taki zły?
Kilka dni później...
Zalogowałem się i...
NOWA WIADOMOŚĆ
Tak w moim życiu pojawiła się Liz.
Wydawała się być w porządku.
Miała firmę sprzątającą.
Kochała zwierzęta. Miała dwa psy, kota i węża. Mieliśmy ze sobą wiele wspólnego.
Oboje lubiliśmy science fiction, filmy akcji i heavy metal. Ona lubiła motocykle,
ja miałem motocykl. Oboje mieliśmy dzieci i byliśmy samotni.
To była moja pierwsza randka od lat. Stresowałem się, ale od razu zaiskrzyło.
Była wesoła, energiczna.
Pełna życia.
Chodziliśmy po barach.
Dawno tego nie robiłem i podobało mi się.
To było idealne połączenie. Miałem prywatność, ale też kogoś, z kim mogłem
spędzać czas.
Tego wtedy potrzebowałem.
Od początku dałem Liz do zrozumienia, że nie zamierzam się wiązać.
Pewnego dnia...
W moim życiu pojawiła się Cari Farver.
Była piękna.
Uśmiechnęliśmy się do siebie.
Była klientką, a ja managerem. I tyle.
Nie sądziłem, że jeszcze ją zobaczę.
Parę tygodni później przeglądałem serwis randkowy i zobaczyłem kogoś, kogo
kojarzyłem.
To była tamta klientka, Cari Farver.
Napisałem do niej.
"Hej, znam cię".
Odpisała, że też mnie zna i tak się zaczęło.
Nasza pierwsza randka była udana.
Opowiedziała mi o sobie.
Dorastała w małym miasteczku.
Młodo została matką.
Ale wróciła na studia.
Miała pracę.
Interesowała się komputerami.
Wyróżniała ją jej energia i zapał. Była inteligentna i seksowna, kompletnie poza
moją ligą, ale zgodziła się pojechać do mnie.
Nie zdążyliśmy zdjąć kurtek
i ktoś przyszedł.
To była Liz.
Powiedziała, że potrzebuje czegoś z mieszkania.
Wiedziałem, że będzie ciężko.
Wyjaśniłem Cari o co chodzi.
To było w chuj niezręczne.
Nawiązały ze sobą kontakt wzrokowy.
Kiedy Liz poszła,
zadzwoniłem do Cari. Powiedziała, że jest w połowie drogi i zaprosiła mnie do
siebie.
Mieszkała w miejscowości Macedonia w stanie Iowa.
Kiedy do niej przyjechałem, powiedziała, że nie szuka związku ani męża. Chce się
tylko dobrze bawić. Cholera, tego właśnie chciałem.
Cari pracowała trzy przecznice od mojego mieszkania, więc spędzaliśmy razem sporo
czasu.
Często u mnie nocowała, ale nie tylko dla seksu. Sporo rozmawialiśmy. Cieszyłem się
z jej obecności.
Jednego ranka dałem jej buziaka i wyszedłem do pracy.
Nie wiedziałem, że ten dzień zmieni moje życie.
Chwilę po 10-tej,
dostałem wiadomość od Cari.
POWINNIŚMY ZE SOBĄ ZAMIESZKAĆ
Przecież spotykaliśmy się od dwóch tygodni. Było fajnie, ale krótko.
ROZMAWIALIŚMY O TYM
Odpisałem jej i nagle zaczęła zasypywać mnie kolejnymi wiadomościami.
TO SIĘ PIERDOL
ZNISZCZYŁEŚ MOJE ŻYCIE
- NIE CHCĘ CIĘ WIĘCEJ WIDZIEĆ - Byłem w szoku. Nie
chcieliśmy się aż tak angażować.
Pomyślałem wtedy, że nawet jeśli jest fajnie, nie znam jej tak dobrze.
Kiedy wróciłem do mieszkania na lunch, nie było jej ani żadnych jej rzeczy.
Było mi przykro, że nie wyszło, ale starałem się żyć jak gdyby nigdy nic.
Po kilkudniowej ciszy znów zaczęła zalewać mnie wiadomościami.
JESTEŚ DRANIEM
- ZNISZCZĘ WSZYSTKO, NA CZYM CI ZALEŻY - Było ich coraz więcej.
- ZNISZCZĘ CI ŻYCIE - Była coraz bardziej wredna.
- ZA TO, ŻE ZNISZCZYŁEŚ MOJE - Groziła mi. Nie
rozumiałem, dlaczego mnie tak nęka.
Cari była wtedy bardzo niezależna.
Mówiła, co myśli.
MATKA CARI
Wiedziałam, że kogoś poznała. To był świeży związek. Na początku zawsze jest
ciekawie. Mieszkał kilka ulic od miejsca jej pracy, dlatego często tam nocowała.
Rozumiałam, dlaczego się nie odzywa.
Ale minęło zbyt wiele czasu.
Matki i córki często mają swoje lepsze i gorsze chwile, ale to było dziwne, że nie
mogę się z nią skontaktować.
Kolega z pracy powiedział mi, że szuka mnie szeryf.
Co mogłem zrobić? Nie wiedziałem, co się dzieje, ale nie było mi do śmiechu.
Zapytali mnie, czy znam Cari Farver. Odpowiedziałem, że tak. Poinformowano
mnie, że jej matka zgłosiła jej zaginięcie. W końcu byłem jej chłopakiem,
jak to nie wiem, gdzie ona jest?
Pokazałem im więc wiadomości, które od niej dostawałem.
Ich nastawienie się zmieniło. Powiedzieli, że wygląda to na ciężkie
rozstanie i wkrótce powinno się to uspokoić. Nikt przecież nie nęka drugiej
osoby w nieskończoność.
Krótko po zgłoszeniu zaginięcia, zaczęłam dostawać wiadomości z Facebookowego konta
Cari.
NIE ZAGINĘŁAM. PO PROSTU NIE CHCĘ JESZCZE WRACAĆ
KOCHAM WAS, ALE POTRZEBUJĘ CZASU
- WYŚLIJ - Wysłała mi życzenia na dzień matki. Potem
zaczęła wysyłać krótkie wiadomości, które stawały się coraz bardziej nieprzyjemne.
Nie widziałem Liz od dłuższego czasu. Przyjechała do mnie, by mi coś pokazać.
Bok jej auta był zarysowany.
ZROBIĘ WIĘCEJ
JEŚLI NIE ZOSTAWISZ DAVE'A W SPOKOJU
- DZIWKA - Okazało się, że Cari nękała również Liz.
Była o nią zazdrosna.
- TO ONA NAS ROZŁĄCZYŁA - Baliśmy się, że może stać się coś złego.
POTRAFIĘ WIĘCEJ
NIŻ ZARYSOWAĆ AUTO
Byłem funkcjonariuszem policji w miejscowości Omaha przez 22 i pół roku.
Ostatnie 10-12 lat specjalizowałem się w przemocy domowej i stalkingu.
DETEKTYW Z DEPARTAMENTU POLICJI W MIEJSCOWOŚCI OMAHA
Dave Kroupa przyszedł do mnie pod koniec 2012-go roku.
To był typowy przypadek. Zazdrosna była dziewczyna, prawdopodobnie w początkowej
fazie stalkingu.
Przeglądając wiadomości i maile, można było wywnioskować, że nie chciała, by się
z kimkolwiek wiązał.
Okazało się jednak, że to jedna z najbardziej nieprzewidywalnych spraw, nad
jakimi pracowałem.
SMAKUJE CI KAWA?
WIDZISZ MNIE?
BO JA CIEBIE TAK
ZAWSZE BĘDZIEMY RAZEM
Na początku Cari wysyłała wiadomości ze swojego numeru, a potem kilkudziesięciu
innych. Nie dało się ich szybko zablokować.
MOŻE JAK CIĘ SKRZYWDZĘ TO COŚ SIĘ ZMIENI
BĘDĘ CIĘ ŚLEDZIĆ
Wiedziałem, że pisała to wszystko, bo używała podobnych słów.
WCIĄŻ MNIE CHCESZ
- ZNISZCZĘ CIĘ - Podobnie było z mailami. Pisała z
różnych adresów, ponad 125 maili dziennie.
WIDZĘ, ŻE JESTEŚ W PRACY
Dave zgłosił, że Cari wysyłała mu wiadomości dotyczące klientów, z którymi
rozmawiał.
WIDZĘ DZIWKI, Z KTÓRYMI ROZMAWIASZ
ROBIĘ ZDJĘCIA ICH TABLIC REJESTRACYJNYCH
NIE OCHODZI MNIE, ŻE SĄ TYLKO KLIENTKAMI
DORWĘ JE
Uznałem, że skoro widzi, co robi,
musi być niedaleko.
Szukałem więc miejsca, z którego byłby dobrze widoczny.
Chciałem dowiedzieć się, skąd go obserwuje.
Zabrałem zdjęcie Cari i chodziłem po domach.
Nikt jej nie widział. Wiedziałem, że muszę ją znaleźć.
Tydzień później był kolejny szok.
- ZATRZYMAŁAM SIĘ NA 11618 BURT STREET - Cari napisała, że
mieszka kilka budynków dalej.
MIESZKANIE 12
Miałem nadzieję, że ją znajdę.
Byłem coraz bliżej, chciałem wzywać policję.
Zaczynałem wariować.
Już nie chciałem wzywać policji. Chciałem ją skrzywdzić.
Znalazłem mieszkanie numer 10, potem 11 i szedłem dalej.
Nie było 12-stki. Nie istniała.
Bawiła się mną, kurwa.
Kiedy wracałem do siebie, zastanawiałem się, z którego mieszkania mnie obserwuje.
Namieszała mi w głowie.
Dalej było tylko gorzej.
O kurwa.
Cari jest w domu Liz.
CIEKAWE, CZY TU JEST?
- ZOSTAWIŁA OTWARTE DRZWI GARAŻOWE - Co, do cholery?
To już przesada.
Nie tylko porysowała auto Liz, ale pomalowała sprayem ścianę.
DZIWKA
Wezwano policję, ale wiedziałem, jakie to stresujące dla Liz i jej dzieci.
Liz była nękana przeze mnie. Jej życie też stało się piekłem.
JESTEŚ JEBANĄ SUKĄ, LIZ
NISZCZYCIELKA ZWIĄZKÓW
Czułem, że jest ofiarą i chciałem ją chronić.
Nasza relacja odżyła.
- BYŁA PARTNERKA DAVE'A - Razem z Dave'em wciąż byliśmy blisko.
Dzieci były u niego w weekendy. Wiedziały, że Cari mu grozi.
Jak mi o tym opowiedział, nie chciałam, żeby dzieci do niego chodziły. Jeśli
chciał je widzieć, musiał przychodzić do mnie.
Byłam zestresowana.
Gdy byłem w pracy, zadzwoniła Liz. Jedno z moich okien zostało wybite. Ktoś był w
mieszkaniu.
- WYPAD, DZIWKO - Nad łóżkiem czerwoną szminką napisano
"wypad, dziwko". Kilka ciuchów Liz było pociętych nożem.
Jakby chciała je zamordować.
Nie wiedziałem, dokąd to grożenie zabrnie.
Zastanawiałem się, czy zadźgałaby Liz, gdyby ta była w domu?
To było cholernie niebezpieczne.
ONA UMRZE
NIKT MNIE NIE POWSTRZYMA
Na tym etapie śledztwa, biorąc pod uwagę wszystko, co do tej pory miało miejsce,
czułem, że mam wystarczające dowody do wydania nakazu aresztowania. Niestety, nie
mogłem jej znaleźć.
W przypadku stalkingu to nic niezwykłego. Im dłużej się tym człowiek zajmuje, tym
bardziej widzi, jak wpływ to ma na ofiary.
Trwało to od ponad roku. Zdarzało się, że szedłem z dziećmi na kolację i dostawałem
wiadomość, że wie, gdzie idę. Spierdalaj. Zostaw mnie, kurwa, w spokoju.
Powoli normalność zmienia się w nienormalność.
Paranoja staje się codziennością.
NADAL MOGĘ DOSTAĆ SIĘ DO BUDYNKU
Ciągle zastanawiasz się, co by było gdyby.
PRZYKŁADAM UCHO DO TWOICH DRZWI
WSZYSTKO SŁYSZĘ
OBSERWUJĘ CIĘ
Trudno było odróżnić prawdę od wytworu wyobraźni.
Coraz więcej czasu spędzałem w barze.
Picie mnie uspokajało.
Chociaż na chwilę, kurwa, wyłączałem myśli.
Byłem blisko załamania nerwowego.
- PODPALIŁAM DOM TEJ DZWIKI - Zamarłem i pomyślałem, "o cholera".
Cari podpaliła dom Liz.
MAM NADZIEJĘ, ŻE TA DZWIKA I JEJ DZIECI ZGINĘŁY
Liz stała sama, płakała.
Na szczęście razem z dziećmi byli poza domem, ale jej zwierzęta zginęły.
Straciła wszystko, co miała.
To stało się zupełnie innym dochodzeniem.
Skontaktowałem się ze śledczym ds. podpaleń.
Przeszliśmy się po domu.
Wciąż była woda i zapach ognia.
To było niepokojące.
Pomyślałem, że może dojść nawet do morderstwa. Musiałem złapać tę osobę.
Nasze dochodzenie obejmowało rozmowę z Liz.
Została ona nagrana.
Wiem, że macie problemy.
Opowiedz mi o tym.
Facet, z którym się spotykam, miał dziewczynę,
która mnie prześladuje od listopada.
Wiesz, jak ma na imię?
Cari.
Grozi mi i moim dzieciom.
Czyli to celowe podpalenie.
A moje zwierzęta?
- One... - Wiem, że nie żyją, ale...
Humane Society zajmie się ciałami. Przykro mi.
Chcę, żeby nas zostawiła.
Liz zabrała z domu to, co przetrwało pożar i wyniosła się. Nie powiedziała mi gdzie,
za co jej nie winiłem. Nie chciała, by Cari się dowiedziała.
Czułem się samotny.
Nie wiedziałem, czy mam się złościć, czy płakać.
Straciłem osobę, która jako jedyna wiedziała, przez co przechodzę.
Jedyne co mogłem zrobić, to się wyprowadzić.
Zmieniłem numer telefonu i pracę.
Chciałem zacząć nowe życie, z dala od Cari.
Wiedziałem jednak, że ona gdzieś jest.
ROK PÓŹNIEJ
WIĘZIENIE I BIURO SZERYFA HRABSTWA POTTAWATTAMIE
Biuro szeryfa hrabstwa Pottawattamie jest niewielkie.
Słyszałem dwa lata wcześniej, że dwoje śledczych bada sprawę zaginionej Cari
Farver.
Była samotną matką, która po prostu zniknęła.
Nikt jej nie widział, ale dalej wysyłała maile i wiadomości. W tym samym czasie
detektywi z policji w miejscowości Omaha badali sprawę podpalenia i nękania, ale to
już nieco przycichło.
Ta sprawa zawsze mnie intrygowała.
Uzgodniłem z Jimem, żebyśmy poprosili o przejęcie sprawy.
Ryan to mój przyjaciel.
Dobre uderzenie.
Jim ubiera się jak kowboj. Chyba nigdy nie jeździł konno, ale za to jak wygląda.
Ryan mówi, co myśli.
Nieważne.
Ja jestem bardziej uporządkowany.
Uzupełniamy się.
Poprosiliśmy więc szefa o przejęcie sprawy Cari Farver, na co się zgodził.
Odwiedziliśmy Nancy Raney, matkę Cari. Opowiedziała nam o początku tej sprawy.
Od lat nie rozmawiałam ze śledczymi. Byłam sceptyczna. Nie bardzo w nich wierzyłam.
Kiedy widzieliście ją ostatni raz?
Nie widzieliśmy jej od 11-tego listopada 2012-tego roku.
Czyli od paru lat.
Krótko po tym, jak wyjechała, zaczęłam dostawać wiadomości z informacją, że
znalazła pracę w Kansas. Max, jej syn, został z nami.
Jak się zachowywała przed zaginięciem?
Co się z nią działo?
Była zmęczona, bo dużo pracowała.
Na pewno mi o czymś nie mówiła, ale ja też nie mówiłam o wszystkim swojej mamie.
Zawsze jednak dzwoniła.
Dlatego zgłosiłam jej zaginięcie.
Jeśli nie chce już tu być,
to jej decyzja,
ale chcę tylko wiedzieć, co się z nią dzieje.
Początkowo chciałem tę sprawę, bo wydawała się ciekawa. Kiedy poznałem
Nancy,
chciałem znaleźć odpowiedzi, na jej pytania.
W oryginalnych aktach sprawy odnotowano, że Cari cierpiała na chorobę afektywną
dwubiegunową.
CHOROBA AFEKTYWNA DWUBIEGUNOWA
Miała depresję. Założyłam, że wzięła ze sobą leki, ale tak nie było.
Brak przyjmowania leków przez Cari mógł skutkować zmianą zachowania i rozpoczęciem
prześladowania.
Pierwsi śledczy uznali, że zniknęła z powodu problemów psychicznych.
Miałam nadzieję, że wróci.
Przeprowadziłem się. Nie byłem już z Liz, więc znów chciałem zacząć randkować.
RANDKOWANIE W NEBRASCE
- SZUKAJ - Zalogowałem się na
nowym portalu randkowym.
Zacząłem rozmawiać z innymi. Skończyło się na konkretnej kobiecie.
TATUAŻYSTKA
Umówiliśmy się na randkę.
Czekałem od godziny. Kelner pytał, czy zostałem wystawiony. Na to wyglądało.
BĘDĘ, ALE SIĘ SPÓŹNIĘ
Siedziałem więc dalej.
Czekałem...
I czekałem...
W końcu dostałem wiadomość.
TU CARI
PIERDOL SIĘ
Cari wróciła, kurwa, do mojego życia.
Tym razem było jednak gorzej.
Amy, moja była, stała się jej celem.
PODETNĘ JEJ GARDŁO
Cari pisała, że mam trzymać się z dala od Dave'a.
POZBYŁABYM SIĘ CIEBIE, GDYBYM MOGŁA
Byłam przerażona.
Wiadomości zaczęły dotyczyć też moich dzieci.
W pewien weekend poszłam z nimi na plac zabaw.
RYAN JEST NA ZJEŻDŻALNI
A TY HUŚTASZ LEXI
Wiedziała, co robimy.
Zastanawiałam się, czy cały czas mnie śledzi.
Pewnej nocy Cari napisała, że poderżnie moim dzieciom gardła.
Mój syn spał na kanapie z kijem baseballowym. Zapytałam go, czemu śpi na
kanapie. Odpowiedział, że chce nas chronić. To mnie chwyciło.
Dziecko nie powinno się tak czuć.
- Szukam broni... - Jakiego typu?
Czułem, że komuś naprawdę stanie się krzywda. Musiałem chronić rodzinę. Ojciec
kupił mi pistolet, 9 mm, automatyczny.
Nie jestem rewolwerowcem, żeby nosić go przy sobie. Leżał w szafie w sypialni,
poza zasięgiem dzieci, ale tak, abym ja mógł po niego sięgnąć. Nie chciałem jednak
musieć tego robić.
To bardzo tajemnicza sprawa. Najdziwniejsze było to, że nikt nie
widział Cari od dwóch lat.
Same wiadomości nie świadczyły o tym, że żyje.
Napisała, że przeprowadza się do Kansas i potrzebuje spokoju.
- ZDJĘCIA Z DOMU CARI - Kiedy jednak przejrzeliśmy zdjęcia z jej
domu, jej szafa była pełna. Wszystko tam zostało.
Tak, jakby miała za chwilę wrócić.
Łóżko pościelone, płaszcz wisiał na krześle.
Nic nie wskazywało na to, że się przeprowadziła.
- WYCIĄGI BANKOWE - Zauważyliśmy z wyciągów bankowych, że
parę dni po zaginięciu zostały wykonane dwie transakcje, a potem cisza.
Ciężko jest żyć bez pieniędzy.
W czasie, gdy zaginęła, umierał jej ojciec.
Nie wyjechałaby, gdy jej ojciec był tak chory.
Kilka tygodni po jego śmierci miałam sen, w którym powiedział, "ona jest ze mną, już
dobrze".
Wciąż widzę jego twarz.
Musiałam jednak opiekować się Maxem. Miał tylko 14 lat.
Nie wiem, czy to instynkt, ale czułam, że jej już z nami nie ma.
Kiedy Jim znów do nas przyjechał, powiedziałam mu, że nie sądzę, że ot tak
wyjechała. On też w to nie wierzył. Przytuliłam go i się rozpłakałam, bo nikt
wcześniej tego nie przyznał.
Jeśli Cari nie żyła, sprawa przybrałaby inny obrót.
To były jedynie spekulacje, ale patrzeliśmy na tę sprawę jak na śledztwo w
sprawie śmierci.
Dave i Liz otrzymywali od Cari nękające wiadomości od lat.
Jeśli nie żyła, to nie ona je wysyłała. Zatem aby dowiedzieć się, co się stało z
Cari musieliśmy dojść do tego, kto wysyła te wiadomości.
Potrzebowaliśmy informatyka.
Chwilkę.
Mam Soylent, który zawiera kofeinę, kawę, która zawiera kofeinę i resztkę
poprzedniej kawy, która też ma kofeinę.
Tony Kava pracował w naszym dziale IT oraz jako wolontariusz-zastępca w biurze
szeryfa.
Soylent.
To piją nerdy zamiast jedzenia posiłku. Najczęściej pije to trzy razy dziennie i
jem trochę hummusu.
Jako zastępca rezerwowy, Tony otrzymywał dolara rocznie za pomoc w dochodzeniach.
Nie wiem, czy to widać, ale mam spektrum autyzmu.
To by pasowało - codziennie spożywam to samo. Myślę, że to pomaga w dochodzeniach.
W sprawie Cari Farver były setki tysięcy maili i wiadomości. Ponad dwa lata dowodów
cyfrowych. Gdyby udało się dowiedzieć, skąd one pochodziły, może dowiedzielibyśmy
się, co się stało z Cari.
Każdy komputer podłączony do sieci ma adres IP.
Czyli adres protokołu internetowego.
To jak adres domowy. Jeśli udałoby się znaleźć adres IP wysyłanych wiadomości,
można znaleźć rzeczywistą lokalizację.
Okazało się, że ktokolwiek wysyłał te wiadomości, korzystał z różnych usług, by
ukryć prawdziwy adres IP, nawet za pomocą sieci WIFI w McDonaldzie.
Byłem pewien, że gdzieś tam będzie adres IP, który da nam odpowiedzi.
Musiałem napisać odpowiedni program.
Nazwałem go Dex.
Gdy był gotowy, zacząłem zadawać pytania.
Szukałem jakiegoś wzoru w całym tym chaosie.
Były miliony adresów IP. Zapytałem, ile z nich jest unikalnych?
Zostało 13 tysięcy.
Potem poprosiłem, by zostało 10 adresów IP, które pojawiały się w tej sprawie.
8 z nich miało usługę szyfrującą VPN. Nic z nimi nie mogłem zrobić.
Ale adres, który pokazywał się najczęściej, to 174.71.6.113.
Lokalizacją tego adresu IP był dom w Council Bluffs w stanie Iowa. Mieszkał tam
Todd Butterbaugh. To był szok, ponieważ Todd pracuje dla mnie.
Niezręczna sytuacja.
Musieliśmy ukryć akta sprawy, bo informatycy mają dostęp do wszystkich
plików.
Musieliśmy zdobyć nakaz przeszukania domu.
Byliśmy podejrzliwi. To informatyk, a cała ta sprawa była związana z
informatyką.
Zapytaliśmy, czy ktoś z nim mieszkał, kto mógł korzystać z jego WiFi.
Powiedział, że miał dziewczynę.
Zamieszkała u Todda, odkąd spłonął jej dom.
To dziewczyną była Liz Golyar.
Byłem w szoku. Wszystko się wtedy zmieniło.
Todd powiedział nam, że Liz od lat korzystała z jego WiFi.
Łącząc dowody z kontami mailowymi, wszystkie drogi prowadziły do Liz.
Wszystko wskazywało na to, że Liz podszywała się pod Cari.
Każda wiadomość, która została wysłana do Dave'a, Liz, Nancy czy Maxa, pochodziła od
Liz. Myśleliśmy, że jest ofiarą, a okazała się stalkerką.
Policjanci powiedzieli mi, że za wszystkim stoi Liz.
Myślałem, że zwariuję.
Wróciłem na tył sklepu, oparłem się o moją skrzynkę z narzędziami i zacząłem płakać.
Starałem się to wszystko poskładać w całość.
Cari nie stała pod moim domem.
Nie porysowała mojego auta, nie podpaliła domu Liz czy nie wybiła jebanej szyby w
moim mieszkaniu.
To była Liz. Byłem, kurwa, w szoku.
Szybko zrozumiałem, że Cari prawdopodobnie nie żyje. Trudno było się z tym pogodzić.
Bardzo trudno.
Wierzyliśmy, że Liz zrobiła coś Cari, ale mogliśmy jedynie udowodnić, że się pod nią
podszywała. Nie mogliśmy powiedzieć, że wyrządziła jej krzywdę, więc nie mogliśmy
jej aresztować. Stała się jednak naszą główną podejrzaną. Musieliśmy spojrzeć na
zebrane dowody w zupełnie innym świetle.
Pierwsi śledczy sądzili, że Liz była ofiarą. Pobrali dane z jej telefonu
zaledwie półtora miesiąca po zaginięciu Cari.
Znalazłem tam coś, co umknęło tamtym śledczym.
Zdjęcie samochodu Cari, które zrobiono w Wigilię w 2012-tym roku.
W aktach sprawy widniała informacja, że policja znalazła samochód dopiero 8-mego
stycznia. To oznacza, że Liz wiedziała, gdzie on się znajdował. Śledztwo nabrało
nowego wymiaru.
Po odnalezieniu auta w styczniu 2013-go roku, przeszukano je.
Zaraportowano wówczas o odnalezieniu odcisku palca.
Był on na opakowaniu z miętówkami.
Porównaliśmy go z odciskami Liz.
Pasował. To był odcisk palca Liz.
Był to dowód na to, że Liz była w aucie Cari przed 8-mym stycznia.
To był wielki przełom, ale nadal nie wiedzieliśmy, gdzie jest i co się stało z
Cari.
Nie wiedzieliśmy też, do czego jeszcze jest zdolna Liz.
Szukając dowodów, zainstalowaliśmy nadajnik w aucie Liz.
Cały czas ją obserwowaliśmy.
Dowiedzieliśmy się, że codziennie krążyła wokół domu Amy.
Baliśmy się o jej bezpieczeństwo.
Byłem u dzieci w niedzielę wieczorem. Wróciłem do siebie około 21-wszej.
Poszedłem do sypialni, żeby się przebrać. Gdy otworzyłem drzwi szafy, zobaczyłem, że
pudełko z bronią jest przesunięte.
Broń zniknęła.
Kurewsko się wystraszyłem.
911, jaki jest adres zdarzenia?
Zostałam postrzelona.
Gdzie pani jest?
W parku, niedaleko biura szeryfa.
Wieczorem, 5-go grudnia 2015-go roku, kierowałem ruchem podczas jasełek.
Usłyszałem wezwanie do strzelaniny w parku Big Lake.
Występuje poważne krwawienie?
Moja noga i stopa są całe we krwi.
Czy napastnik jest w pobliżu?
Chyba nie.
Została postrzelona kobieta. Kiedy to usłyszałem, myślałem, ze wyskoczy mi
serce. Byłem pewien, że ofiarą była była żona Dave'a, Amy.
Wie pani, kto to zrobił?
Nie.
A wie pani, czy to mężczyzna czy kobieta?
Kobieta.
Usłyszałem w wiadomościach, że postrzelona kobieta to Liz Golyar.
Wszyscy się zastanawialiśmy,
kto chciałby ją zastrzelić?
Strzelanina w lokalnym parku.
Policja nie może znaleźć kobiety, która postrzeliła inną kobietę.
Okoliczności są dziwne.
Usłyszałam, "otwierać, policja".
Otworzyłam drzwi i zobaczyłam dwóch policjantów z wyciągniętą bronią. Byłam
przerażona. Nie wiedziałam, co będzie z moimi dziećmi. Zabiorą mnie do więzienia.
Gdy Liz doszła do siebie, zaprosiliśmy ją na przesłuchanie.
Detektyw Doty, pracuję w biurze szeryfa.
Wiem, co się stało w parku.
Przeczytałem raport policyjny, który wskazywał na Amy jako główną podejrzaną.
Nie byłabym tym zdziwiona.
Tak naprawdę nie podejrzewałem Amy.
Uważaliśmy, że Liz sama to zrobiła.
Ukradła broń z mieszkania Dave'a
i się postrzeliła.
Zostałam postrzelona w nogę.
Wydawało się, że próbuje wrobić Amy nie tylko w postrzelenie, ale również w
zamordowanie Cari.
Wiem, że nie darzycie się z Amy sympatią.
Tak samo, jak ona nie darzy sympatią Cari.
- Mówiła o tym? - Dave'owi i mi.
- Możesz powiedzieć coś więcej? - Powtarzała, ze chce ją pobić.
Graliśmy z Liz w tę grę.
Wydaje mi się, że skro była na tyle odważna, by cię postrzelić,
to byłaby tak samo odważna, by zrobić coś Cari.
Mieliśmy nadzieję, że pomoże nam, gdy pomyśli, że chcemy aresztować Amy.
Musieliśmy ją przechytrzyć.
Gdybyś cofnęła się pamięcią
do rozmów z Amy,
może mówiła coś gorszego
niż pobicie Cari.
Jeśli kiedykolwiek groziła
lub sugerowała, że zrobiła coś Cari,
to byłoby idealnie,
bo wtedy moglibyśmy wszcząć postępowanie.
Mieliśmy nadzieję, że Liz napisze do siebie, podszywając się pod Amy, i dzięki
temu będziemy mogli wszcząć postępowanie przeciwko Liz.
Liz myślała, że jest sprytniejsza, ale to my ją
przechytrzyliśmy.
DO LIZ GOLYAR
POTRZELIŁAM CIĘ W PARKU, BO NIE CHCESZ ZOSTAWIĆ DAVE'A
Parę dni po przesłuchaniu, Liz zaczęła przesyłać nam wiadomości od Amy.
Przyznawała się w nich do tego, że ją postrzeliła.
Wiedzieliśmy, że Liz podszywa się pod Amy.
Potrzebowaliśmy jednak, żeby Liz powiedziała więcej o tym, co stało się
Cari.
Policja nie mogła aresztować Liz, bo nie mieli wystarczająco dowodów.
Tylko, że ja, dzieci i Amy byliśmy w niebezpieczeństwie. Nie wiedzieliśmy, co
może jeszcze się wydarzyć.
Do czego jeszcze była zdolna?
Byłam przerażona.
Obawiałem się o Amy i jej dzieci, więc wymyśliłem plan.
Zadzwoniłem do Dave'a i nagrałem naszą rozmowę.
Jak ojciec z ojcem, facet z facetem,
zrobiłbym wszystko, by być blisko dzieci.
Cholera, wprowadziłbym się do Amy.
Jasne.
Mógłbym nawet zamieszkać z byłą,
żeby tylko moje dzieci były bezpieczne.
Tak, zrobię to.
Czy mój plan miał ukryty motyw? Tak. Wiedzieliśmy, że gdy tylko Liz dowie się o
tym, że Dave wprowadził się do Amy, zobaczymy u niej silne emocje.
Detektyw Doty.
Tak.
Z kim rozmawiam?
Z Liz.
Co się dzieje?
Nie aresztowaliście jej.
Postrzeliła kogoś, zabiła kogoś innego,
a teraz zamieszkała z Dave'em,
a wy nic z tym nie robicie.
Nie mogę więcej zrobić, skoro Amy nic nam nie mówi.
Jesteś?
Tak.
Jeśli dałaby ci więcej konkretów,
molibyśmy zrobić więcej.
Dobrze.
Na razie.
Ta rozmowa była punktem zwrotnym. Plan działał.
Tej nocy przyszedł przełom.
Liz przesyłała nam więcej wiadomości od Amy.
- JECHAŁAM AUTEM SZALONEJ CARI - Ale teraz dostawaliśmy
szczegóły morderstwa Cari.
Wyglądało tak, jakby morderczyni opisywała, co się wydarzyło.
DŹGNĘŁAM JĄ W BRZUCH
USZŁO Z NIEJ ŻYCIE
Wiedzieliśmy, że to Liz podająca się za Amy.
W mailu opisała, jak zaparkowała auto na opuszczonym parkingu, przykryła Cari
płachtą i ją podpaliła.
Jako detektywi czuliśmy ekscytację, bo możliwe, że otrzymaliśmy dowody, których
szukaliśmy od lat.
Jednocześnie opis przedstawiał straszny czyn.
WPAKOWANA DO WORKÓW NA ŚMIECI
- KONTENER - Te zeznania w mailu, jeśli prawdziwe,
były dla nas przełomem. Do tego momentu nie wiedzieliśmy, co się stało z Cari.
Wierzyliśmy, że Liz ma z tym związek, ale nie wiedzieliśmy, co zrobiła.
W tych mailach zgadzał się wątek pchnięcia nożem w samochodzie Cari. Wróciliśmy więc
do auta, by poszukać śladów krwi.
Użyliśmy specjalnego odczynnika.
Spryskaliśmy nim wszystko.
Po tym specyfiku, krew jest widoczna w ultrafiolecie.
Prześwietliliśmy przednie i tylnie siedzenia, tylną klapę.
Niczego nie było.
Żadnych śladów krwi.
Było to auto Cari. Może prowadziła, kiedy została dźgnięta.
Pod materiałem fotela kierowcy niczego nie było.
Zdjąłem też materiał z fotela pasażera.
Na siedzeniu była duża czerwona plama.
Chyba znaleźliśmy miejsce zbrodni.
Jedziesz z Pembrookiem?
Tak.
Detektyw Avis powiedział mi, że została aresztowana.
Czułem, jakby zdjęto ze mnie wielki ciężar, ale nie cały.
Nie da się po czterech latach ot tak wrócić do tego, co było.
Jesteś tutaj,
ponieważ musisz odpowiedzieć na wiele pytań.
Widziałaś kiedykolwiek auto Cari?
Nigdy?
Nie.
Zdjęcie jej auta jest w twoim telefonie.
Nigdy go nie widziałam.
Byłaś w tym aucie, prowadziłaś je.
Nie, nigdy w nim nie byłam.
Nie byłam nawet obok.
Są w nim twoje odciski palców.
Nie kłamię.
Nigdy nie widziałam tego auta.
Zastanów się,
co chcesz dalej zrobić.
Czy masz jakieś wyrzuty sumienia,
czy nie, bo
po czterech latach,
rodzina nadal szuka odpowiedzi.
Od lat
wysyłano maile z fikcyjnych kont.
Czyj adres jest powiązany z adresem IP?
Twój.
Po co pisałaś ta maile?
Niczego nie pisałam.
Przyszły od ciebie.
Nieprawda.
Nie oskarżycie mnie o coś, czego nie zrobiłam.
Wiemy, że to ty.
Skończyłam rozmowę, chcę mojego prawnika.
Właśnie się dowiedzieliśmy o aresztowaniu.
Golyar została oskrażona o morderstwo
i przebywa w więzieniu hrabstwa Pottawattamie.
Jej aresztowanie nie oznaczało końca śledztwa. Zapowiadał się ciężki proces.
Potrzebowaliśmy najlepszych prokuratorów.
Z zewnątrz ta sprawa wydawała się naciągana.
Zastanawiałam się, jak przekonam sąd, że to prawda?
Ktoś sam sobie porysował auto, pociął ubrania, podpalił nawet własny dom. Kto
strzela sobie sam w nogę? Największą zagwozdką było, jak udowodnić, że dokonano
morderstwa, nie mając ciała?
Musieliśmy udowodnić, że Cari nie żyje i że zabiła ją Liz.
Mieliśmy sporo pracy, szukając dobrego dowodu na śmierć Cari.
Avis i ja dawaliśmy z siebie wszystko, by pomóc sprawie.
Byliśmy wyczerpani. Praca po kilkanaście godzin dziennie, ciągłe przeglądanie tego
samego telefonu czy tych samych maili, by mieć pewność, że niczego nie
przeoczyliśmy.
Odbiło się to na moim życiu.
Rozpadało się moje małżeństwo. Nie byłem dobrym ojcem, co bardzo mnie bolało.
Rok przed zajęciem się tą sprawą, zdiagnozowano u mnie guza mózgu.
W tamtym momencie śledztwa, guz był na tyle duży, że czekała mnie operacja.
Zapytałem więc, czy będzie to miało negatywny wpływ na moją zdolność do pracy?
Okazało się, że tak.
Powiedziałem więc, że zgodzę się na operację po zamknięciu tej sprawy.
Obaj byliśmy temu oddani w 100%. Mieliśmy nadzieję, że coś znajdziemy.
Pytaliśmy każdego, czy na pewno powiedzieli nam wszystko.
Przesłuchaliśmy Dave'a kilkanaście razy.
Już wychodzili, kiedy Kava odwrócił się i zapytał...
"Jeszcze jedno, masz jakiś sprzęt elektroniczny, którego jeszcze nie
widzieliśmy?"
Przeszukałem magazyn.
Znalazłem stary tablet, zakurzony i niedziałający.
Nic ciekawego. Miał jednak kartę pamięci.
Sprawdziliśmy ją,
ale nie było tam żadnych plików.
Tak, jakby została wyczyszczona.
Zaczęliśmy kopać głębiej, dotarliśmy do usuniętych plików i nagle...
Znalazłem 11 tysięcy zdjęć.
Wiele z nich to były selfie Liz.
Jedno selfie, kolejne, i kolejne.
Moje tętno zaczęło rosnąć.
Z dat na zdjęciach
dowiedzieliśmy się, że to karta Liz z czasu zaginięcia Cari.
Przejrzałem tysiące zdjęć.
Czy cokolwiek z 2012-go roku pomoże nam w tej sprawie?
Jedno ze zdjęć przykuło moją uwagę.
Myślałem, że to kawałek drzewa różanego. Nie sądziłem, że to będzie miało związek
ze sprawą, ale zaciekawiło mnie to zdjęcie.
Kiedy przyglądałem się mu pod różnymi kątami, pomyślałem, że wygląda jak stopa.
Nie jestem patologiem, ale mam książkę "Gray's Anatomy". Znalazłem w niej
rysunek, który pokazywał, gdzie znajdują się żyły w stopie. Pośmiertnie żyły stają
się widoczne.
Zrozumiałem, że to zdjęcie martwego ciała.
To mogła być stopa Cari.
Zadzwoniono do mnie w Dzień Prezydenta.
Trzeba zmrużyć oczy, by to zobaczyć.
Pojawiła się nadzieja, że przed procesem będzie więcej dowodów.
Wierzyliśmy, że udowodnimy, że to stopa Cari, bo ma tatuaż.
Musieliśmy zapytać Nancy, czy Cari miała taki tatuaż.
Powiedziała, że tak. To był chiński symbol oznaczający "matka".
Kobieta oskrażona o morderstwo.
Prokuratura mówi o tragicznym trójkącie miłosnym.
Obrona twierdzi, że mogło nie dojść do morderstwa.
Pierwszego dnia w sądzie byłam zdenerwowana.
To nie była pewna sprawa. Musiałam udowodnić, że Cari nie żyje i że została
zamordowana z premedytacją. To było wyzwanie.
To pokręcony przypadek zauroczenia.
Dopiero podczas procesu dowiedziałam się, co się stało Cari.
Bez wątpienie Cari nie żyje.
Dowody wskazują, że została zamordowana.
Chciałabym, żeby było inaczej.
Usłyszeć, że została zadźgana...
To moje dziecko... Nigdy nie chce się...
To koszmar.
To zdjęcia trofeum.
Upamiętniają haniebne czyny, jakby były jakimś osiągnięciem.
Ostrzegali mnie, co nastąpi, ale na to nie da się przygotować... Dowiedziałam się, że
moja córka została okaleczona i porzucona.
Nikt nie miał z nią kontaktu
od 13-go listopada 2012-go roku.
To mnie załamało.
Najgorsze jest czekanie na werdykt. Nie śpi się za długo, przegląda się dowody i
zastanawia się, czy zrobiło się wszystko.
Pamiętam, jak weszłam na salę. Było nerwowo.
Były media i rodzina.
Czekaliśmy, aż sędzia zajmie miejsce.
Część mnie wierzyła, że to przesądzone, ale martwiliśmy się, że może wyjść wolna.
Stawka była wysoka. Jeśli Liz nie zostanie uznana za winną, imię Cari nie
zostanie oczyszczone.
Wstałem. Pamiętam, że trzęsły mi się ręce.
Po dokładnym rozpatrzeniu dowodów sąd uznaje,
że stanowisko obrony dotyczące niespełnienia swojego obowiązku przez
władze
z powodu nieodnalezienia ciała Cari Farver...
Cały zamarłem.
Brzmiał tak, jakby chciał uznać ją za niewinną.
Zostaje odrzucone przez przytłaczającą ilość dowodów
przedstawionych przez władze.
Ale zmienił sposób mówienia.
Cari Farver nie zniknęła dobrowolnie z powierzchni Ziemi.
Niestety, została zamordowana.
Sąd stwierdza ponad wszelką wątpliwość,
że oskarżona zabiła Cari Farver
z premedytacją i złośliwością
około 13-go listopada 2012-go roku w hrabstwie Douglas w stanie Nebraska.
Płakaliśmy i przytulaliśmy się.
Było mi żal Nancy i Maxa, bo ich córka i matka nigdy do nich nie wróci. Mogliśmy
jedynie przywrócić jej dobre imię.
Ludzie zakładali, że Cari była wariatką, co oczywiście było bardzo
bolesne.
Zbliżyliśmy się do Nancy i Maxa.
Dowiedzieliśmy się, jaka była Cari.
Dawaj, mama!
Chodź.
Skarbie, muszę wyjąć ciasteczko.
Przekonaliśmy się, że była wspaniałą matką i dobrym człowiekiem.
O rany!
Udał mu się.
Kobieta, z którą się spotykałem była uśmiechnięta i chciała być kimś.
Próbowała odnaleźć się na tym świecie.
Bardzo mi przykro.
Gdybym jej nie poznał, nie poznałaby Liz i to wszystko by się nie wydarzyło.
Gdybym mógł cofnąć czas, powiedziałbym Cari, że nie jestem nią zainteresowany.
Niestety tak się nie wydarzy.
Dobra, które są moje?
Od szóstki do dziesiątki.
- Niedobrze. - Są tutaj...
Nie podoba mi się żadna z opcji.
Uderz wszystkie.
Taki mam zamiar.
Na zawsze będę wdzięczna Jimowi Doty'emu, Ryanowi Avisowi i Tony'emu
Kavie.
- Znowu moja kolej? - Potrafisz grać?
Chyba tak.
Uratowali moje zdrowie psychiczne.
I...
Na zawsze będą moimi chłopcami.
Są świetni w swojej pracy.
Gdyby nie oni, nadal żyłabym w niewiedzy.
LIZ GOLYAR ZOSTAŁA SKAZANA NA DOŻYWOCIE
BEZ MOŻLIWOŚCI ZWOLNIENIA WARUNKOWEGO