Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Di ko iniisip na wala akong kasalanan sa lahat ng 'to.
Maraming masasamang nangyari sa mabubuting tao...
...dahil lang makakasunod na pangyayari na ako ang naging sentro.
911, nasaan po ang emergency?
Binaril ako. Naku!
Ayon sa prosecutors, love triangle ito na nauwi sa pagpaslang.
POKPOK
Sa lahat ng kasong nahawakan ko,
ito ang pinakakakaiba at pinakakarumal-dumal.
Iginigiit ng defense na posibleng walang nangyaring murder.
Obsessed ako sa kasong 'to, lahat kami.
Pero alam naming pahirapan 'to.
Wala kaming bangkay, walang armas,
halos wala ring crime scene.
May mga gano'n ang bawat murder trial.
Akala ko, nakita ko na ang lahat. Wala pa akong nakikitang ganito.
Natakot ako para sa mga anak ko.
Nakakatakot 'yong taong kinakaharap namin. Walang nakakaalam ng kaya pa niyang gawin.
'Yong salitang naiisip ko, "halimaw."
Noong 2000 yata 'yon.
Nagtrabaho ako bilang mekaniko sa isang truck stop.
Isang araw, may magandang blonde na nagtrabaho doon.
Niyaya niya akong mag-date, at medyo kenkoy 'yong ginawa niya.
Na-attract ako sa pagka-dork niya.
Na-in love ako sa kanya nang sobrang bilis.
Bigla na lang, nasa amin na ang lahat, white picket fence na lang ang kulang.
'Yon ang, alam mo na, 'yong American Dream.
Muntikan na.
Sa umaga nagtatrabaho si Dave, ako naman sa gabi,
kaya halos di na kami nagkikita.
at sa tingin ko, doon nagsimula na lumabo ang lahat sa pagitan namin.
Hindi na kami masayang magkasama,
at panahon na siguro 'yon na maghiwalay kami.
Nabuo na ang isip kong uuwi na ako,
at isasama ko 'yong mga bata.
Aalagaan ko ang mga anak ko kahit anumang mangyari,
kaya, maghiwalay man kami o hindi, dapat nasa iisang lugar lang kami.
'Yon kung bakit ako lumipat sa Omaha, Nebraska.
Pero wala akong kaalam-alam sa naghihintay sa akin doon.
NEBRASKA ...ANG MAGANDANG BUHAY PINAGMULAN NG ARBOR DAY
Magsisimula ako na single na.
Medyo nakakalungkot
kung nasa bagong lugar ka at wala kang kilala.
Kaya nagtrabaho ako sa automotive industry,
pumipihit ng wrench, kasi 'yon ako, e.
Umupa ako ng maliit na one-bedroom apartment, maganda 'yon.
Wild and free ako sa edad na 35, at determinado akong i-enjoy 'yon.
Plenty of Fish.
'Yon yata ang ginagamit ng lahat noon.
Siyempre, di ako naghanap ng seryosong relasyon.
FUN LANG ANG HANAP. ...CASUAL LANG.
Sobrang excited na ako sa puntong 'yon.
IMINA-MATCH KA SA 10654 NA KABABAIHAN
WALA KANG NAKA-MATCH.
Zero, zilch, wala.
Ganoon ba ako ka lala na walang gustong kumausap sa 'kin?
Ilang araw pagkatapos no'n...
...tiningnan ko ulit, at...
Noon na dumating si Liz sa buhay ko.
Sobrang cool niya, down-to-earth.
May cleaning company siya.
Halatang gustong-gusto niya ng animals.
May dalawang aso siya, isang pusa,
at isang malaking ahas.
Marami kaming pagkakapareho.
Pareho naming gusto ng sci-fi, action movies, heavy metal.
Hilig niya ang mga motor, may motor ako.
Tadhana 'yon.
Pareho kaming may anak na lalaki at babae.
Malungkot kami pareho.
'Yon ang unang totoong date ko pagkatapos ng maraming taon.
Sobrang kinabahan ako,
pero nag-click talaga kami.
Sobrang palangiti niya, energetic.
Sobrang sigla.
Pumupunta kami ng downtown at nagba-bar hopping.
Matagal-tagal na rin kasi, kaya no'ng pumayag, sinunggaban ko na.
Tamang-tama kami para sa isa't isa.
May personal space pa rin ako,
pero may makakausap na ako at makakasamang tumambay.
'Yon talaga ang kailangan ko sa buhay ko noong panahong 'yon.
Sa unang date pa lang namin,
nilinaw ko na kay Liz
na hinding-hindi ako magko-commit.
Tapos, isang araw...
Dumating si Cari Farver sa buhay ko.
'Yong una kong naisip, "Grabe, ang ganda niya."
- Uy! Mukhang mekaniko ka, a. - Mukha lang ba? Kasi...
Nagngitian lang kami.
Busy ka ba, puwedeng patingnan 'yong kotse ko?
Oo, siyempre. Puwede.
Customer siya, manager ako, 'yon lang.
Ang bawat kotse...
Akala ko, di na kami magkikita.
Sige, maraming salamat!
Lumipas ang dalawang linggo,
tumitingin-tingin ako sa profiles sa isang dating site,
may nakita ako na kilalang-kilala ko.
'Yong babae sa shop two weeks ago, si Cari Farver.
At siyempre, kinontak ko siya.
"Uy, kilala kita, a."
Nag-reply siya, sinabi niya, "Kilala rin kita," at 'yon na.
Sobrang ganda ng unang date namin.
Nagkuwento siya tungkol sa buhay niya.
Doon siya lumaki, sa isang maliit na bayan.
Medyo bata pa siya no'ng nagkaanak.
Pero bumalik siya ng college para mag-aral.
Pang-career ang trabaho niya.
Mahilig siya sa computers.
Nangibabaw siya sa ibang babaeng nakilala ko
dahil sa fighting spirit at passion niya.
Matalino siya at sexy, ang layo talaga ng agwat namin.
Pero nagtanong ako kung gusto niyang pumunta ng apartment ko, pumayag siya.
Di pa nga kami nakapagtanggal ng coat,
may tao na sa labas.
Si Liz.
Sabi niya,
"May kukunin ako sa apartment mo."
Magiging sobrang hirap nito.
Ipinaliwanag ko kay Cari 'yong nangyayari.
'Yong pag-usapan namin 'yon, siyempre, sobrang awkward.
Nagtinginan sa mata sina Cari at Liz, ng mga three seconds siguro.
Pagkaalis ni Liz sa apartment,
tinawagan ko si Cari, sabi niya, "Nasa kalahati na 'ko ng daan."
"Ba't di na lang ikaw ang pumunta sa bahay ko?"
Sa Macedonia siya nakatira, maliit na bayan lagpas ng border, sa Iowa.
Pagdating ko, sinabi niya, "Ganito, ha. Di tayo boyfriend-girlfriend,
di tayo monogamous, di rin tayo magpapakasal. Fun lang."
At ako naman, "Aba naman! Seryoso?"
Sige ba! Call ako.
Three blocks lang ang layo ng pinagtatrabahuan ni Cari sa apartment
kaya kahit sandali pa lang, lagi na kaming magkasama.
Madalas, nandoon siya pag gabi, pero di lang 'yon sex.
Mahaba rin ang mga pag-uusap namin.
At siyempre, masaya akong nandoon siya.
Tapos, isang araw, gumising ako ng alas séis para magtrabaho.
Ikiniss ko siya, tapos lumabas na.
Hindi ko alam noon,
pero habambuhay babaguhin ng araw na 'yon ang buhay ko.
Mga ten, ten-thirty,
nag-text si Cari.
UY, MAG-LIVE IN NA TAYO
Inisip ko, "Two weeks pa nga lang tayo."
"Oo, intense nga at romantic, pero two weeks pa lang tayo."
AKALA KO NAPAG-USAPAN NA NATIN 'TO
Parang kaka-send ko pa nga lang,
umulan na ng reply.
SIGE 'TANG-INA MO
SINIRA MO ANG BUHAY KO
AYAW NA KITANG MAKITA
Nagulat talaga ako.
May relasyon nga kami, pero hindi gano'n kaseryoso.
Sa puntong 'yon, naisip ko, "Kahit gaano pa kayo ka-compatible
hindi mo talaga sila kilala."
No'ng umuwi ako ng tanghalian, walang senyales na nando'n si Cari.
Wala na'ng mga bag niya, 'yong toothbrush, wala na siya.
Nalungkot ako kasi wala kaming narating,
pero sinubukan kong mag-move on na parang walang nangyari.
Dalawang araw din akong walang contact kay Cari,
tapos bigla na lang, nakatanggap ako ng mga text niya.
WALANG HIYA KA
SISIRAIN KO ANG IMPORTANTE SA 'YO
No'ng una, pakont-konti lang 'yong messages,
pero tumindi na pagtagal.
MASISIRA ANG BUHAY MO
Mas nakakapanakit, mas bastos...
KASI SINIRA MO ANG SA 'KIN
...mas nakakatakot habang tumatagal.
Bakit ba niya ako hina-harass? Di ko maintindihan.
Noong panahong 'yon,
independent talaga si Cari.
Ipapaalam niya sa 'yo ang opinyon niya.
INA NI CARI
Alam kong may nakilala siya.
May bago siyang relasyon,
at 'yong mga gano'n, malilibang ka talaga sa simula.
Ilang blocks lang ang layo ng tirahan no'ng lalaki
mula sa pinagtatrabahuan niya, nakatulong 'yon,
at puwede siyang mag-stay do'n.
Kaya di ko na masyadong inalala na hindi ko siya nakakausap.
Pero pagtagal, hindi ko pa rin siya ma-contact.
'Yong mga mag-iina, minsan magkasundo, minsan hindi,
at gano'n din kami,
pero nakakapagtaka lang talaga na hindi ko siya ma-contact.
Nasa trabaho ako no'n, pumasok 'yong taga-front desk at sinabing,
"Dave, may mga sherrif sa harap, hinahanap ka."
Kumusta kayo?
Ano ba ang nagawa ko na hinahanap ako ng mga sherrif?
Di ko alam ang nangyayari, pero di nakakatawa.
'Yong unang tanong nila, "Kilala mo ba si Cari Farver?"
At siyempre, oo.
Sinabi nilang nag-file ng missing person's report ang nanay niya.
Nasa hot seat na 'ko. 'Yong tingin nila sa 'kin parang,
"Ba't di mo alam kung nasaan siya? E, boyfriend ka niya."
Kaya inilabas ko 'yong phone ko
at ipinakita ko
'yong bastos na mga mensaheng ipinadala niya sa 'kin.
Pagkatapos noon, nag-iba na ang kilos nila.
Parang sinasabi nila na,
"Di maganda ang hiwalayan", na lagi nilang nakikita 'yon.
Na maliit lang 'yon at titigil din.
Na walang nangha-harass ng gano'n katagal.
Di nagtagal matapos naming i-report na nawawala siya,
nakatanggap ako ng messages galing sa Facebook page ni Cari.
HINDI AKO NAWAWALA AYOKO LANG UMUWI NGAYON.
MAHAL KO KAYONG LAHAT, PERO KAILANGAN KO NG PANAHON.
Nag-text siya ng "Happy Mother's Day" noong Mother's Day,
pero umabot sa punto na isa o dalawang salita na lang ang natatanggap ko
at naging pabastos nang pabastos.
Matagal kong hindi nakita si Liz,
pero, isang araw, pumunta siya sa apartment.
Sinabi niyang may ipapakita daw siya sa akin.
Tiningnan ko ang gilid ng kotse niya,
at may malalim na gasgas.
MAS MALALA PA ANG GAGAWIN KO
KUNG HINDI MO TATANTANAN SI DAVE
POKPOK
Mukhang hina-harass din ni Cari si Liz kagaya ko,
tinetext niya at ine-email.
Halatang nagseselos si Cari kay Liz.
SIYA ANG SUMIRA SA ATING DALAWA
Nag-alala kami na baka anumang oras, may masamang mangyayari.
KAYA KO PANG HIGITAN
'YONG MGA GASGAS SA KOTSE
Officer ako sa Omaha Police Department
ng 22 at kalahating taon.
Sa huling sampu hanggang 12 taon ng career ko,
Naging detective ako sa Special Victims Unit,
na nagse-specialize sa domestic violence at stalking.
Pinuntahan ako ni Dave Kroupa noong katapusan ng 2012.
Palagi kaming may ganitong kaso. Talagang karaniwan na.
Selosang ex-girlfriend 'yong kinakaharap namin,
at posibleng nasa initial phase na siya ng stalking.
'Yong ipinaparating niya, kung titingnan mo lahat ng text at email,
"Kung di ka magiging akin, walang ibang makakakuha sa 'yo."
SISIRAIN KO ANG BUHAY MO AT KUKUNIN ANG KALIGAYAHAN MO
Pero ito 'yong naging pinakakakaiba
at pinaka-unpredictable na kasong hinawakan ko.
ANO'NG LASA NG KAPE MO?
NAKIKITA MO BA 'KO?
NAKIKITA KITA
GUSTO MONG NASA BUHAY MO 'KO
MAGSASAMA TAYO HABAMBUHAY
'Yong mga text ni Cari, sa mga unang araw,
galing sa phone niya mismo, pero nag-iba kalaunan.
HOY MALIIT ANG TITE HOY GAGO
Marami-raming phone number din 'yon,
20, 30, 40.
Nahirapan akong mag-block.
PAG SINAKTAN KITA, MAGBABAGO ANG LAHAT SISIRAIN KO ANG BUHAY MO
NASA AKIN PA ANG SUSI NG APARTMENT IPAPAKITA KO SA 'YO KUNG ANO ANG BALIW
SUSUNDAN KITA
Alam kong si Cari 'yon kasi pareho ang pananalita.
KOKONTROLIN KO ANG BUHAY MO GUSTO MO PA RIN AKO
PINAPANOOD KITA SISIRAIN KO ANG BUHAY MO
Ganoon din 'yong sa emails.
'Yong ginamit sa emails, nakapangalan sa iba't ibang alias
o random na mga pangalan lang na dumami at umabot sa 125 kada araw.
HINDI KO HAHAYAANG MAY MAKASAMA KANG IBA GUGULUHIN KO ANG MGA ANAK MO
NAKIKITA KITA SA PINAGTATRABAHUAN MO
Nag-report si Dave na nagme-message si Cari
na dinedetalye 'yong mga customer na nakakausap niya
habang nakatayo sa labas ng pinagtatrabahuan niya.
LAHAT NG MGA PUTANG KINAKAUSAP MO
KINUKUNAN KO ANG PLATE NUMBER NILA
WALA AKONG PAKIALAM KUNG CUSTOMERS LANG SILA
IDADAMAY KO SILA
Inisip ko, "Okay, kung nakikita niya ang ginagawa ni Dave,
malamang nagtatago siya malapit doon."
Tiningnan ko saan-saan 'yong puwedeng makita
kung ano'ng ginagawa ni Dave.
Nag-reverse stakeout ako para malaman kung mula saan siya nagmamanman.
Kinuha ko ang picture ni Cari, nagbahay-bahay ako.
Walang nakakita sa kanya.
Alam kong dapat mahanap ko muna siya bago ako may magawa.
Sobrang nakakawindang ang sumunod na nangyari.
NASA 11618 BURT STREET AKO
Sinabi ni Cari
na dalawang building lang ang layo niya, at nasa iisang apartment complex kami.
One, two, three...
Umasa akong mahuhuli ko siya.
Pero habang papalapit ako, five, six, seven,
gusto ko nang tumawag ng pulis.
Sobrang di na ako mapakali.
Ayokong tumawag sa mga pulis.
Gusto ko siyang saktan nang matindi.
Tapos, umabot na ako sa 10,
tapos 11,
at siyempre, 12 'yong hinahanap ko.
Walang 12.
Wala.
Pinaglaruan na naman ako.
Nang pabalik na ako sa apartment,
tiningnan ko lahat ng apartment sa paligid,
hinuhulaan kung mula saan siya nagmamanman.
Ginawa niya 'yon para guluhin ang isip ko.
Pagkatapos no'n, mas lumala lang ang mga bagay.
Diyos ko.
Nasa loob ng bahay ni Liz si Cari.
NANDITO KAYA SIYA?
NAIWAN NIYANG BUKAS ANG PINTO SA GARAHE
Ano, seryoso, paano... Seryoso ka ba?
Grabe na 'to.
Di lang niya ginasgasan ang kotse ni Liz, nag-spray paint pa siya sa pader.
POKPOK
Tinawagan 'yong mga pulis, nag-file ng police report,
pero alam ko 'yong tindi ng stress
na idinulot no'n sa kay Liz at sa mga anak niya.
Pakiramdam ko, hina-harass si Liz kasi nakipagrelasyon ako sa babaeng 'yon,
na ginagawa ring impiyerno ang buhay niya.
POKPOK KA, LIZ
HOMEWRECKER KA
Pakiramdam ko, siya ang tunay na biktima sa lahat ng 'to,
at gusto kong subukang protektahan siya.
Dama naming ligtas kami kung magkasama,
at bumalik ang pagtitinginan namin.
Si Dave at ako, close pa rin kami.
Pumupunta sa bahay niya ang mga bata kada weekends,
kaya may alam sila sa nangyayari sa kanila ni Cari
at pinagbinabantaan niya si Dave.
Noong sinabi niya 'yong tungkol sa texts at sa vandalism,
sinabi ko sa kanya na ayokong pumunta ang mga bata sa bahay niya.
Kung gusto niyang makita, dapat pumunta siya sa bahay ko.
Kinabahan ako dahil doon.
Nagtatrabaho ako, tapos tumawag si Liz.
Nabasag mula sa loob ang isa sa mga bintana ko,
at mukhang may pumasok sa apartment ko.
UMALIS KA, POKPOK
Sa itaas ng kama, may isinulat gamit ang red lipstick,
"Lumayas ka, pokpok."
Sa may kama naman, may mga damit ni Liz.
Ang mga 'yon, sinaksak at pinunit gamit ang kutsilyo.
Parang pinapatay.
Hindi ko alam kung ano pang violent na physical threat ang puwedeng mangyari.
Sa isip ko, "Paano kung nando'n si Liz no'ng nakapasok si Cari?"
Sasaksakin ba niya talaga niya si Liz?
Totoong panganib 'to. Di kalokohan.
MAMAMATAY SIYA
WALANG MAKAKAPIGIL SA AKIN
Sa puntong ito ng imbestigasyon, dahil sa lahat ng krimeng nagawa,
tingin ko, may sapat nang probable cause para sa arrest warrant ni Cari.
Kaya lang, sa ngayon, 'yon lang ang magagawa ko.
kasi hindi ko siya mahanap.
Normal 'yon sa isang stalking case.
Pero pag natatagalan ang imbestigasyon sa mga ganitong kaso,
mas makikita mo ang epekto nito sa mga biktima.
Higit isang taon nang sige-sige lang 'yong stalking.
Normal lang na maghapunan kami ng mga anak ko.
tapos may message na, "Nasa ano ka, kumakain kayo ng mga anak mo."
E di, putang ina mo!
Tantanan mo 'ko.
Paunti-unti, 'yong normal para sa 'yo,
nagiging abnormal na.
Lagi ka na lang mag-aalala at matatakot.
MAKAKAPASOK PA RIN AKO SA BUILDING
Lagi mong iisipin kung anong puwedeng mangyari.
IDINIDIKIT KO ANG TENGA KO SA PINTUAN MO
NARIRINIG KO LAHAT
PINAPANOOD KITA
Minsan mahirap ihiwalay ang katotohanan
sa nasa isip ko lang.
Sa pagdaan ng mga buwan,
mas naglagi ako sa bar.
Umiinom ako, pero alam mo 'yon, natanggal ang stress ko.
Humihinto sandali sa pagtakbo ang lintik na utak ko.
Malapit na akong mag-mental breakdown.
SINUNOG KO ANG BAHAY NG KADIRING POKPOK NA 'YON
Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Sabi ko, "Lintik."
Sinunog ni Cari ang bahay ni Liz.
SANA MAMATAY 'YONG PUTA AT MGA ANAK NIYA
Subukan mong bigyan sila ng... Inilabas na silang lahat dito.
Doon, doon kayo, sige na. Doon kayo.
Mag-isa si Liz, umiiyak lang siya.
Buti na lang, wala sa bahay 'yong mga anak niya,
pero namatay ang lahat ng alaga niya.
Nawalan ng tahanan at lahat ng pag-aari niya.
Naisip ko, "Magbabago na nang tuluyan 'yong takbo ng imbestigasyon."
Kinontak ko ang fire investigator.
Nagkita kami sa pinangyarihan, nilibot ang bahay.
May tubig pa, may nakakasulasok na amoy ng apoy.
Marami akong nakitang problema.
Naisip ko, "Baka umabot ito
sa puntong may malubhang masaktan o mamatay."
Sa isip ko lang, "Dapat mahuli ko ang taong 'to!"
Siyempre, kasama sa imbestigasyon namin na kausapin si Liz.
Ini-record ang interview sa tape.
Naiintindihan kong may mga problemang nangyayari.
Puwedeng sabihin mo sa akin?
'Yong lalaking karelasyon ko,
may girlfriend siya, two weeks 'yong relasyon nila,
at sino-stalk niya ako mula pa November.
- Alam mo ba ang pangalan niya? - Cari.
Panay ang text niya, papatayin niya raw kami ng mga anak ko.
Okay po. Halata namang sinadya 'yong sunog.
E, paano 'yong pets ko?
- 'Yong pets... - Alam kong patay na sila, pero...
Human Society na po ang bahala sa kanila. Sorry po.
Sana mawala na siya.
Pagkatapos ng sunog, kinuha ni Liz ang maisasalba niya at lumipat siya.
Hindi niya sinabi sa akin kung saan, at di ko siya sinisisi.
Ayaw niyang habulin siya ni Cari.
Sa puntong 'yon, pakiramdam ko, nag-iisa ako.
Di ko alam kung magagalit ako, malulungkot, o maiiyak.
Nawalan ako ng partner,
ng taong nakakaintindi ng pinagdadaanan ko.
Pakiramdam ko, dapat lang rin akong mag-empake at umalis.
Nagpalit ako ng phone,
at nagpalit ng trabaho.
Gusto kong buuin ulit ang buhay ko nang malayo kay Cari.
Pero sa isip ko lang,
alam kong nand'yan lang siya.
PAGKALIPAS NG ISANG TAON
Maliit na agency lang ang Pottawattamie County Sheriff's Office.
Dalawang taon na'ng nakakaraan, nabalitaan kong may iba pang mga detective
na nag-iimbestiga tungkol sa pagkawala ni Cari Farver.
Ang alam ko, single mom siya at nawala siya na parang bula.
Walang nakakita sa kanya mismo,
pero nakikipag-usap pa rin siya sa email at sa text.
Noong panahon ding 'yon, ang detectives ng Omaha Police Department,
iniimbestigahan din 'yong arson, harassment, at vandalism,
pero matapos ng mahabang panahon, walang narating ang mga imbestigador.
Interesting talaga para sa 'kin ang kasong 'yon at naintriga ako.
Kinausap ko si Jim,
sinabi ko, "Magtanong tayo kung puwede nating kunin 'yong kaso."
Kami ni Ryan, mag-bestfriends kami.
Ang galing ng tira mo, Ryan.
Si Jim 'yong pinaka-urbanized na cowboy na nakilala ko.
Di pa yata siya nakakasakay ng kabayo, pero pasado ang porma niya.
Si Ryan, siya 'yong tipong kumikilos muna bago mag-isip.
Binabawi ko na.
Mas organized ako.
Pinupunuan namin ang pagkukulang sa skills at abilidad ng isa't isa.
Pinuntahan namin ni Avis 'yong boss namin,
nagtanong kami kung puwede naming i-takeover 'yong Cari Faver case,
at pumayag naman siya.
Pinuntahan namin si Nancy Raney, 'yong nanay ni Cari.
Nakatira siya sa Macedonia, Iowa.
Ikinuwento niya kung paano nagsimula ang buong kaso.
Ilang taon na noong huling kinausap kami ng isang imbestigador nang harapan,
kaya may mga duda ako.
Siguro nawalan ako ng pasensiya sa kanya no'ng dumating siya,
kasi wala akong masyadong tiwala sa kanya.
Kailan po ba siya ninyo huling nakita?
Hindi na namin siya nakita mula pa noong November 11, 2012.
A, dalawang taon na ang nakakaraan.
Maikling panahon lang bago siya umalis,
sinabi niya, "Magtatrabaho ako sa Kansas
at $100,000 ang kikitain ko kada taon."
At si Max, 'yong anak niya, kinailangang tumira sa amin.
Gusto kong malaman kung kumusta siya bago siya umalis.
Kung ano'ng nangyari, kung may nabanggit ba siya.
Pagod siya kasi palagi siyang nagtatrabaho.
Siguro nga may mga bagay na di siya sinabi sa akin,
may mga bagay rin akong di sinabi sa nanay ko.
Pero lagi siyang tumatawag.
Hindi ko maintindihan, at ini-report namin na nawawala siya.
Kung nagpasya siya na ayaw na niya rito,
desisyon na niya 'yon,
pero gusto kong malaman kung ayos lang siya,
kung may sakit siya, kung nasaktan siya.
Noong una, hinawakan ko lang 'tong kaso
kasi interesting.
Pero no'ng nakita ko na si Nancy...
nag-iba na.
Gusto kong mabigyan siya ng sagot.
Kung titingnan 'yong case file,
nakalagay sa original report
na may history ng bipolar disorder si Cari.
BIPOLAR SI CARI
Oo, may problema siya sa depression.
Malamang, nagdala siya ng gamot,
pero hindi.
GAMOT NA NAKITA SA BAHAY NI CARI
Kung di iniinom ni Cari ang gamot niya,
puwedeng 'yon kung bakit nag-iba ang personality niya,
'yong harassment, 'yong messages, 'yong stalking, lahat.
Ang conclusion ng original investigators,
sintomas ng mental health crisis ang pagkawala niya.
Umasa ako
na babalik siya.
Lumipat ako at sinusubukan ko lang na magsimula ulit.
Wala na si Liz sa buhay ko.
Kaya, siyempre, gusto kong makipag-date ulit.
Nag-online ako ulit, pumunta sa ibang dating site.
LALAKI NAGHAHANAP NG BABAE
CONNECTIONS MO
Gumawa ng profiles, kumausap ng mga tao.
May kinausap akong isang babae.
Maganda ang takbo ng mga bagay, nagcha-chat kami, nag-set up ng date.
Isang oras na ako do'n.
Lumapit ang waiter. Sinabing, "Inindian kayo?" o kung anuman 'yon.
Sabi ko naman, "Mukha nga."
PARATING NA AKO PERO MALE-LATE AKO.
Kaya umupo na muna ako.
Nang umupo...
Nang umupo.
At no'ng naisip ko na hindi siya pupunta,
nag-message siya ulit.
SI CARI 'TO
PUTANG INA MO
Nagkamali ako at pinabalik si Cari sa buhay ko.
Pero ngayon, mas nagiging malala na.
Bigla-bigla na lang, 'yong ex kong si Amy ang naging target.
MAGHINTAY KA, GIGILITAN KO ANG LEEG NIYA
May natanggap akong messages ni Cari.
nagsasabing dapat kong layuan si Dave.
KUNG MAPAPATAY LANG KITA, GAGAWIN KO
Kinilabutan ako.
Pagkatapos, idinamay na sa text 'yong mga anak ko.
Isang weekend, pumunta kami ng mga bata sa park para maglaro sandali.
NASA SLIDE SI RYAN
AT ITINUTULAK MO SI LEXI SA SWING
Alam niya 'yong mga ginagawa namin.
Iniisip ko, "Palagi ba niya akong sinusundan?"
Isang gabi, nakatanggap ako ng text ni Cari,
sinabi niya,
gigilitan daw niya ang leeg ng mga anak ko habang natutulog.
Nakita ko ang anak kong natutulog sa sofa, may katabing baseball bat.
Ginising ko at sinabihang doon siya sa kuwarto niya,
at no'ng tinanong ko siya kung bakit siya nasa sofa,
sinabi niyang poprotektahan niya kami.
Nakakadurog ng puso.
Dapat walang batang makaramdam ng gano'n.
Baril ang hinahanap ko.
'Yong pang target po ba...
Pakiramdam ko no'n, malapit nang may totoong masaktan.
Kailangan kong protektahan ang pamilya ko.
Kaya binilhan ako ng tatay ko ng baril.
Smith & Wesson na nine-millimeter automatic 'yon.
Sa likod tayo, aasikasuhin namin para sa 'yo.
Hindi ako gunslinger. Di ko 'yon isasabit sa bewang ko.
Nandoon 'yon sa taas ng closet sa bedroom, doon sa talagang di maaabot ng mga bata,
pero maaabot at makukuha ko kung tingin ko, kailangan ko.
Ayoko na kailanganin kong gamitin 'yon.
Maraming misteryo sa kasong 'to.
Pero ang pinakamalaking misteryo,
dalawang taon nang ni walang sinuman ang nakakita o nakakausap kay Cari.
'Yong emails at mesages at 'yong social media,
di 'yon patunay na buhay pa si Cari Farver.
Sa messages, sinabi ni Cari na titigil na siya sa trabaho,
lilipat ng Kansas, at kailangan lang niya ng space.
PAGHALUGHOG NG TIRAHAN
Pero noong tiningnan namin ang original na pictures ng bahay ni Cari,
nakita naming puno pa ng damit ang closet niya.
Lahat ng pag-aari niya, nasa bahay pa.
Parang babalik lang siya pagkabukas.
Babalik siya ngayong hapon.
Walang nag-iba.
Maayos pa 'yong kama, may nakasablay pang coat sa silya.
Walang senyales na nag-empake siya at lumipat sa ibang siyudad.
May bank records kami ni Cari, nakakita kami ng dalawang transactions
at naganap 'yon dalawang araw matapos mawala siya.
Pagkatapos no'n, wala na.
At siyempre, mahirap mabuhay ng walang pera.
Noong nawala siya,
malapit nang mamatay ang papa niya.
Naniniwala akong di siya aalis, kasi malubha ang sakit ng tatay niya.
Dalawa, tatlong linggo matapos niyang mamatay,
napanaginipan ko siya at parang totoong-totoo 'yong panaginip.
Doon sa panaginip, sinabi niya,
"Nance, kasama ko siya, wag kang mag-alala."
Naaalala ko pa rin ang mukha niya.
Pero dapat nandito ako para kay Max,
para bigyan siya ng stable na buhay.
Fourteen pa lang siya.
Di ko alam kung dahil ba nanay ako, pero alam ko.
Wala na si Cari.
Noong pumunta si Jim at kinausap ulit kami,
Sinabi ko, "Tingin ko, di siya nagkusang umalis."
At... tiningnan niya ako at sinabing,
"Tingin ko, di rin siya umalis nang siya lang."
Niyakap ko siya at umiyak ako,
kasi wala sa mga awtoridad ang nagsabi sa akin ng gano'n dati.
Kung wala na si Cari, magbabago ang takbo ng kaso.
Puro teorya at haka-haka lang dati,
pero itinuloy namin 'yong kaso,
at itinuring namin na death investigation.
Alam naming ilang taon nang nakakatanggap sina Dave at Liz
ng mga text at emails na nangha-harrass.
Pero kung patay na si Cari, malinaw na hindi siya ang nagpadala.
Kaya, para malaman ang nangyari kay Cari,
dapat malaman kung kanino galing ang messages.
Kailangan namin ng IT guy.
Sandali lang, ha.
May Soylent ako
na may caffeine,
at kape, na may caffeine din,
at tira-tira ng huling kape ko, na may caffeine din.
Nagtrabaho si Tony Kava sa IT department namin,
at volunteer din siya sa sheriff's office bilang deputy.
Soylent.
Ano 'yong Soylent?
'Yong iniinom ng nerds imbes na kumain.
Kumakain ako ng dalawa o tatlo nito sa isang araw, tapos kumakain ng hummus.
Bilang reserve deputy, binabayaran si Tony ng $1 kada taon
para tumulong sa digital forensics investigations.
Hindi ko alam kung halata, pero "on the spectrum" din daw ako.
Maiintindihan mo pag nakita mong
pareho lang ang kinakain at iniinom ko araw-araw.
Sa tingin ko nakakatulong nga 'to sa investigations at kung ano pa.
Sa Cari Farver case, may daang libong email messages,
daang libong text messages.
Digital evidence sa loob ng higit dalawang taon.
Kung mahahanap natin ang pinanggalingan,
baka malaman natin ang nangyari kay Cari.
Bawat computer sa Internet, may IP address.
TINGNAN ANG SOURCE
Internet Protocol ang ibig sabihin no'n.
Parang address ng bahay mo, pero ito, sa computer mo nga lang.
At kung mahahanap natin 'yong IP address ng email,
o 'yong ginamit sa pag-send ng text,
puwedeng magamit 'yon sa pag-trace 'yong totoong location.
Pero, 'yong nagse-send ng messages,
gumagamit ng iba't ibang service para matago ang totoong IP address niya.
Mga VPN, proxy, minsan pa nga 'yong Wi-Fi sa McDonald's.
Sigurado ako na may IP address doon
na magiging susi sa pag-solve nito.
Ang solution, gawin 'yong kailangan kong program.
Tinawag ko 'yong Dex.
Noong handa na 'yong Dex, tinanong ko 'yon.
Sinubukan kong maghanap ng pattern sa magulong impormasyon na 'yon.
Milyon-milyon 'yong IP na nasa amin.
Tinanong ko, "Ilan doon ang unique?"
Na-narrow down ko sa 13,000.
Tapos, nag-follow up ako,
"Ibigay mo 'yong top ten IP addresses na laging lumalabas sa kasong 'to."
Sa top ten na IP addresses na laging lumalabas sa kasong 'to,
walo doon ang VPNs. HIndi natin magagamit 'yon.
Pero 'yong top one, 'yong palaging lumalabas,
174.71.6.113 'yong IP address.
Konektado ang IP address na 'yon sa isang bahay sa Council Bluffs, Iowa.
Bahay 'yon ng lalaking nagngangalang Todd Butterbaugh.
Nakakagulat talaga 'yon kasi...
nagtatrabaho si Todd sa Pottawattamie County,
at ako ang boss niya.
Siyempre, ang awkward.
Ang unang hakbang, 'yong itago ang case file
kasi taga-IT siya, may access siya sa mga files na 'yon.
Pinakitaan siya namin ng search warrant para mahalughog ang bahay niya.
Pinaghinalaan naming lahat si Todd.
IT computer guy siya,
at maraming digital sa kasong 'to.
Pero nagtanong kami kung sino'ng kasama niya sa bahay,
at gumagamit ng Wi-Fi.
Sinabi niya, may on-off girlfriend siya.
BAHAY NI TODD
Sa bahay siya ni Todd nakikitira mula noong nasunog 'yong bahay niya.
'Yong on-off girlfriend ni Tod, 'yong ka-live-in niya,
si Liz Golyar.
Nawindang talaga ko.
Bigla na lang nagbago ang kaso nang gano'n na lang.
Sinabi ni Todd na ilang taon nang ginagamit ni Liz 'yong Wi-Fi niya.
Pinagtagpi-tagpi namin ang digital evidence
sa lahat ng email accounts at iba pa,
malinaw na si Liz ang itinuturo.
Lahat 'yon, ipinapalabas na ini-impersonate ni Liz si Cari
mula nang nawala si Cari.
Bawat message na ipinadala kay Dave, kay Liz, kay Nancy, kay Max,
galing kay Liz lahat.
Akala namin, si Liz ang biktima.
Pero hindi totoo 'yon.
Ang totoo, si Liz 'yong stalker.
Dumating 'yong mga sheriff at sinabing si Liz ang may pakana.
Di ako makapag-isip bigla.
Pumunta ako sa likod ng shop kung nasaan 'yong toolbox ko,
sinandalan ko 'yon at umiyak ako.
Sinubukan kong isa-isahin ang bawat piraso ng puzzle
at buuin ang mga 'yon.
Hindi si Cari 'yong nasa labas ng bahay at nagte-text.
Hindi si Cari 'yong gumasgas ng kotse ko,
o 'yong sumunog ng bahay ni Liz,
o 'yong bumasag ng mga lintik na binata ko.
Si Liz pala 'yong stalker, simula pa ng umpisa.
Ano, nakakasira ng bait.
Hindi ako natagalan
sa pag-intindi ng nangyayari
para isiping baka patay na si Cari
at mahirap tanggapin 'yon.
Sobrang hirap.
Sa puntong 'yon, naniniwala kaming si Liz ang may pakana
ng kung ano ang nangyari kay Cari,
pero 'yong pag-impersonate lang niya kay Cari ang mapapatunayan namin.
'Yon lang.
Di namin masasabi ang nangyari kay Cari,
di namin masasabi kung sangkot si Liz,
at di puwedeng basta na lang namin hulihin si Liz.
Pero siya ang naging primary suspect sa nangyari kay Cari.
Ngayon, kailangan naming tingnan
sa ibang anggulo ang lahat ng ebidensiyang nakolekta.
Naniwala ang original investigators na si Liz ang biktima,
kaya dinownload nila ang phone niya
isang buwan at kalahati pa lang bago mawala si Cari.
Noong tinitingnan ko ang downloads ng phone ni Liz,
May nakita akong di nakita ng original investigators.
May picture ng kotse ni Cari,
na kinuha noong Christmas eve noong 2012.
DI TUGMA ANG MGA PETSA!
Dito sa case file,
makikita natin na hangang January 8, hindi pa na-recover ng police ang kotse.
Parang ipinapakita nito na alam ni Liz kung nasaan ang kotse.
Naglabas 'yon ng bagong anggulo sa imbestigasyon.
SINUSURI ANG SASAKYAN NI CARI
Noong na-recover ang sasakyan noong January 2013,
sinuri 'yon.
Noong binabasa ko 'yong report, nakita kong may fingerprint na natuklasan.
Nasa loob ng sasakyan 'yong fingerprint,
nasa mint container na nasa center console.
Ikinumpara namin 'yon sa fingerprints ni Liz.
Nag-match. Kay Liz 'yong fingerprints sa mint container.
Solid evidence 'to na pumasok si Liz sa kotse ni Cari
bago pa mag-January 8, noong na-recover namin 'yong sasakyan noong 2013.
Malaking break 'yon para sa amin,
pero, di pa rin nasasagot ang mga tanong
sa kung ano'ng nangyari kay Cari o kung nasaan siya.
Sa puntong 'yon, malaki na ang nakataya
kasi di namin alam kung ano ang kayang gawin ni Liz.
Habang naghahanap pa kami ng evidence,
naglagay kami ng tracker sa sasakyan ni Liz.
Lagi naming mino-monitor 'yong GPS location niya.
Nalaman naming nagda-drive siya at umiikot siya sa bahay ni Amy araw-araw.
Kaya sa puntong 'to, nag-alala na kami sa kaligtasan ni Amy.
Binibisita ko 'yong mga bata tuwing Sunday night.
Nakakauwi ako, mga 8:30 na, alas nuwebe.
Pumasok ako ng kuwarto para magpalit.
Pagbukas ko ng pinto ng closet, napansin kong may gumalaw ng baril ko.
Nawala 'yong baril.
Wala ro'n.
Nanlamig ako. Sabi ko, "Lintik."
911, nasaan po ang emergency?
Binaril ako.
Okay, nasaan po kayo?
Nasa park malapit sa sheriff's department.
Noong gabi ng December 5, 2015,
nasa labas ako, kinokontrol ang traffic sa isang nativity scene.
Habang ginagawa ko 'yon, may narinig akong radio call.
May binaril daw sa Big Lake Park.
Okay po. Matindi po ba ang pagdugo?
Balot ng dugo ang paa at binti ko.
Okay po. Nand'yan pa po ba 'yong bumaril?
Wala na siguro. Tumakbo na.
Babaeng binaril sa Big Lake Park.
No'ng narinig ko 'yon, biglang nanlamig ang buong katawan ko.
Biglang gano'n... Kumbinsido ako
na 'yong ex-wife ni David na si Amy Flora 'yong binaril sa Big Lake Park.
- Kilala po ba ninyo 'yong bumaril? - Hindi.
- Babae po ba o lalaki? - Babae.
Maya-maya, may news report,
may binaril daw na babae at Liz Golyar ang pangalan niya.
'Yong tanong na tumatakbo sa utak namin,
"Sino 'yong gustong bumaril kay Liz?"
Pagkagimbal at pagaalintana ang bumabalot sa nangyaring pagbaril sa isang park.
Hanggang ngayon, di pa nahanap ng pulisya ang babaeng may binaril na babae sa paa.
Mukhang kakaiba ang mga nangyari.
Ang narinig ko lang, "Pulis, buksan mo 'to."
Binuksan ko 'yong pinto,
at may dalawang officers na nakalabas na 'yong baril.
Natakot ako.
Insiip ko, "Ano'ng mangyayari sa mga anak ko?"
"Makukulong ako."
Noong naka-recover na siya sa pagkakabarill,
inimbitahan namin si Liz sa sheriff's office para ma-interview.
Ako po si Investigator Doty, Nagtatrabaho po ako sa Sheriff's Office.
Alam ko po ang nangyari sa Big Lake.
- Okay. - Nabasa ko na ang initial police report.
At na-ID ko si Amy bilang prime suspect. Okay po?
Puwede nga niyang gawin 'yon.
'Yong totoo, di ako nagsuspetsa na binaril ni Amy si Liz.
Parang kalokohan, pero suspetsa namin, si Liz ang gumawa nito sa sarili niya.
Naniniwala kaming ninakaw ni Liz 'yong baril sa apartment ni Dave,
tapos ginamit niya para barilin ang sarili niya.
Binaril ako sa paa.
Parang sinusubukan niyang i-setup si Amy,
di lang sa pagbaril, pero pati na rin sa pagpatay kay Cari.
Alam kong may galit sa 'yo si Amy.
At katulad rin 'yon ng galit niya kay Cari.
- Nangyari ba na... - Sinabi niya kay Dave 'yon.
Sinabi niya sa akin.
- Ano po ang sinabi niya tungkol kay Cari? - Gusto niyang bugbugin nang matindi.
Alam namin 'yong laro ni Liz, at nakilaro na rin kami sa sinabi niya.
Sa isip ko lang,
kung ganyan siya katapang para barilin ka niya
sige, siguro gano'n din siya katapang para may gawin kay Cari.
Naisip naming tutulungan niya kami sa abot ng makakaya niya,
kung ikukulong namin si Amy.
Kaya sinamantala namin 'yon para baliktarin ang sitwasyon,
at linlangin siya.
Kung aalahanin ninyo...
kung may pagkakataong nag-usap kayo ni Amy sa anumang paraan,
at masiguro ninyong may sinabi siyang mas matindi
kaysa sa, "gusto kong bugbugin si Cari."
Kung nagpahayag siya ng matinding banta,
o nagpahiwatig na may ginawa siya kay Cari,
sobrang importante po sa 'kin kung may ganoon kami.
Kasi kung meron, puwede kaming gumawa ng kaso.
Sana may isulat si Liz na nagkukunwaring siya si Amy,
at sana sapat na ang impormasyong makuha namin
para makagawa kami ng kaso laban kay Liz.
Akala ni Liz, mas matalino siya sa amin,
pero maraming hakbang ang lamang namin sa kanya.
BINARIL KITA SA BIG LAKE PARK KASI HINDI MO NILALAYUAN SI DAVE
Ilang araw matapos ng interview ni Liz,
nag-forward siya ng messages galing kay Amy.
Umaaming, "Binaril kita sa Big Lake Park kasi hindi mo nilalayuan si Dave."
Alam naming si Liz lang 'yon, ginagamit ang pangalan ni Amy
sa pagpapadala ng mensahe.
Magandang simula 'yon,
pero kailangan pa namin ng impormasyon kung ano ang talagang nangyari kay Cari.
Alam kong di basta-bastang mahuhuli ng pulis si Liz,
kasi kulang ang ebidensiya nila para masakdal siya.
Pero ako, 'yong mga bata, at si Amy, lahat kami namemeligro.
Hindi namin alam kung may mangyayari at kung anong kabaliwan ang mangyayari.
Kung kaya niyang barilin sarili niya, ano pa ang kaya niya?
Sobrang natakot ako sa puntong 'yon.
Nag-alala ako kay Amy at sa mga anak niya,
kaya gumawa ako ng plano.
Kinausap ko si Dave at ini-record ang pinag-usapan namin.
Mag-usap tayo ng ama sa ama, lalaki sa lalaki,
Gagawin ko ang lahat para makasama ko ang mga anak ko.
Siguro titira ako kina Amy kung ako ang nasa lugar mo.
Sige.
Kung dapat magbalikan kami ng ex ko at tumira akong kasama siya,
sige, basta maging ligtas 'yong mga bata.
Sige, susundin ko ang payo mo.
May iba pa ba akong motibo sa plano ko?
Oo.
Alam naming pag nalaman ni Liz
na titira si Dave kina Amy,
magpapakita na siya ng tunay na nararamdaman niya.
- Si Investigator Doty po 'to. - Oo.
- Sino po 'to? - Si Liz.
Liz, ano'ng problema?
Hindi siya ikinulong. May binaril siya,
may pinatay, pero titira siyang kasama si Dave,
at malaya pa rin siya, at hindi ninyo siya hinuhuli.
Wala po akong magagawa kung di kami kakausapin ni Amy.
- Nand'yan pa po ba kayo? - Oo.
Kung may sasabihin pa siya sa inyo,
doon tayo makakagawa ng kaso.
Okay.
Sige. Bye.
'Yong tawag kay Jim 'yong nagbago ng lahat.
Gumagana na 'yong plano.
Noong gabing iyon, may malaking break para sa amin.
Nag-forward si Liz ng mas maraming messages galing kay Amy.
SUMAKAY AKO SA KOTSE NG BALIW NA SI CARI
Ngayon, mga detalye na ng pagpatay kay Cari ang dumating.
'Yong email, parang description ng killer kung paano nangyari.
SINAKSAK SIYA SA TIYAN NILINIS ANG KOTSE NIYA
NAUUBOS ANG BUHAY NIYA
Alam naming di si Amy 'yon.
Si Liz 'yon, nagme-message sa sarili niya at nagpapanggap na si Amy.
Sinabi sa email na nag-park siya sa abandonadong lote,
binalot ng tarp si Cari, at sinunog siya.
Bilang mga detective, may excitement,
siguro kasi may ebidensiya na kami pagkatapos maghanap ng ilang taon.
Pero, ang lala rin kasi ng ikinuwento niya.
INILAGAY SA MGA GARBAGE BAG
SA IMBAKAN NG BASURA DITO
Ang mga confessional emails,
kung totoo nga 'yon, malaking break 'yon, kasi hanggang ngayon,
hindi namin alam ang nangyari kay Cari.
Naniniwala kami na may kinalaman si Liz, pero di namin alam ang ginawa niya.
Sa pagbasa ko ng mga email na 'to,
'yong madalas niyang sinasabing may sinaksak sa kotse ni Cari.
Kaya binalikan namin 'yong sasakyan,
pero bakas ng dugo na ang hinanap namin.
Sinuri ulit ang sasakyan gamit ang blood reagent.
Nag-spray lang kami kahit saan namin maisip.
'Yong chemical na 'yon, liliwanag pag pinailawan ng black light.
'Yong black light, ginamit sa front seat, sa passenger seat,
sa mga back seats.
at sa back hatch.
Wala kaming nakita.
Walang bakas ng dugo.
Pero sasakyan ni Cari 'yon.
Malaki ang tsansa, na nagda-drive siya noong sinaksak siya.
Kaya tinanggal ko ang tela sa driver's seat,
at wala din doon. Normal na foam lang.
Tapos, doon naman ako sa passenger seat, tinanggal ko ang tela.
Sa ilalim ng upuan na 'yon, may malaking pulang bakas.
Inisip ko, "May crime scene na tayo."
- Sino'ng kasama mo? Si Ambrose? - Oo, magkasama kami sa sasakyan.
Tinawagan ako ni Investigator Avis,
sabi niya, "Ipapaalam lang namin na hinuli na siya."
Noong sandaling 'yon, pakiramdam ko, may natangal na tinik sa dibdib ko.
Pero hindi lahat.
Di puwedeng ilang taon kang gano'n, tapos bigla na lang maawawala.
Hindi ganoon 'yon.
Ang dahilan kung bakit ka nasa upuang 'yan ngayon,
kasi marami akong tanong na dapat ninyong sagutin.
Nakita n'yo na po ba 'yong kotse ni Cari?
- Nakita n'yo na po ba? - Hindi.
May picture ng kotse niyang may plaka, 'yong Explorer, sa phone ninyo.
- Di ko pa nakikita ang kotse niya. Hindi. - Nakasakay na kayo.
- Na-drive n'yo na nga. - Hindi ko ginawa 'yon.
Hindi pa ako nakasakay sa kotse niya.
Di ko pa nalalapitan 'yon. Kahit kailan.
- Nandoon po ang fingerprints ninyo. - Hindi pa.
Di ako nagsisinungaling. Di pa ako nakalapit sa kotse niya. Di ko nakita.
Ngayon, gusto kong mag-isip kayo nang mabuti, ha,
tungkol sa... kung ano'ng gagawin ninyo.
Uupo ba kayo sa silyang 'yan at magsisisi o magiging walang awa?
Kasi ngayon, pagkatapos ng apat na taon,
naghahanap ng mga sagot ang pamilya niya.
Sa loob ng maraming taon,
may mga taong nagse-send ng emails gamit ang pekeng accounts ni Cari.
Alam mo kung kaninong IP address 'yong lumabas?
Sa bahay mo.
Bakit mo ginawa ang mga email na 'yon?
Wala akong ginawang email.
Galing 'yon sa inyo.
Hindi 'yon galing sa akin.
Di ninyo ako puwedeng akusahan ng hindi ko ginawa.
Ikaw ang itinuturo ng lahat.
Di na 'ko magsasalita, at gusto ko ng attorney.
Kakapasok lang sa newsroom, isang pag-aresto.
Kinasuhan si Golyar ng first-degree murder,
at naka-detain na siya sa Pottawattamie County Jail.
Inaresto na si Liz, pero di pa tapos ang imbestigasyon.
Magiging mahirap 'yong trial.
Kailangang magagaling na prosecutors ang makatrabaho namin.
Kung titingnan sa labas,
mukhang malabo itong kaso.
Iniisip ko sa sarili ko,
paano ko mapapaniwala ang korte na totoo ito?
MGA PICTURE NA IPINADALA NI CARI
Ginasgasan niya ang sarili niyang kotse, sinaksak ang sarili niyang mga damit.
BAHAY NI DAVE PINASOK
Sinunog din niya ang sarili niyang bahay.
Sino ba kasi ang babaril sa sarili niyang paa?
Pero 'yong talagang inaalala ko, sa totoo lang,
paano mapapatunayang murder 'to kung walang bangkay?"
Kailangan naming patunayan na, A, patay na si Cari
at, B, pinatay siya ni Liz.
Nauubos 'yong oras at lakas ko sa trabaho, araw at gabi,
para makahanap ng solid evidence na magpapatunay na patay na si Cari.
Kami ni Avis, hinalughog namin ang bawat sulok.
Lahat ng makakatulong sa kasong 'to, tinanggap namin.
Sobrang nakakapagod.
Labindalawa, minsan 14, 16 oras sa isang araw,
paulit-ulit binabalikan 'yong phone dump na libong beses na naming natingnan,
para masiguradong wala kaming makaligtaan.
Lahat ng email, lahat ng email account, para walang makaligtaan kahit isa.
Naging pabigat ito sa buhay ko.
Nasisira na ang pagsasama namin ng asawa ko.
Alam kong di ako mabuting ama sa panahong 'yon, at nadurog ang puso ko.
Isang taon o higit pa bago ako nagsimula sa kasong 'to,
na-diagnose ako na may brain tumor.
Sa puntong 'yon ng kaso, noong talagang tumitindi na,
mas lumaki 'yong tumor, at ibig sabihin, dapat magpa-opera na 'ko.
Kaya nagtanong ako,
"Maaapektuhan ba nito ang abilidad kong magtrabaho?
At 'yong sagot na nakuha ko, oo.
Kaya sinabi ko agad, "Di ako magpapa-opera hanggang di natatapos ang kaso."
Dedikado kaming dalawa nang 100%,
at humihiling lang kami na makita na namin ang missing piece.
Binalikan namin lahat,
nagtatanong, "may hindi pa ba kayo nasabi sa amin?"
Ininterview namin si Dave ng pang-13, pang-14, pang ilang beses na.
Paalis na sila, pero tumitigil.
Tapos lumingon si Kava at biglang nagtanong,
"Isa na lang. May electronics ba kayo
mula November, December 2012 na puwede naming tingnan?"
"May hindi pa ba kayo naibigay sa amin?"
Pumunta ako sa storage unit namin at naghanap ng konti.
May nakita akong lumang tablet,
nakabaon, maalikabok, at wala na'ng battery.
Walang interesting doon, pero may memory card siya.
May microSD card na nakasaksak.
Noong inexamine ko 'yong microSD card,
wala akong nakita.
Walang laman. Burado lahat.
Pero puwede nating suriin,
at puwede tayong maghanap ng na-delete na information, kaya 'yon ang ginawa ko.
Tapos, biglang...
may nakita akong halos 11,000 thumbnail kalaki na pictures doon.
Noong tiningnan ko ang pictures, marami akong nakitang selfies ni Liz.
Selfie ni Liz.
Isa pang selfie ni Liz.
Isa pa.
Bumilis ang tibok ng puso ko.
Base sa dates sa mga pictures,
nakita ko na ito 'yong SD card ng phone ni Liz,
noong nawawala pa si Cari.
Importante 'to.
Tiningnan ko 'yong libo-libong pictures.
May impormasyon ba dito noong 2012
na makakatulong sa amin sa kaso?
Sa libo-libong pictures,
may isang nakatawag ng pansin ko.
Akala ko, piraso ng rosewood.
Di ko inisip na may bearing 'yon sa kaso,
pero na-curious ako kasi kakaiba ang itsura.
Noong tiningnan ko mula sa iba't ibang anggulo,
Naisip ko, "Parang paa 'to, a."
Di naman ako pathologist. Pero may copy ako ng Gray's Anatomy,
kaya pumunta ako sa bookshelf.
May drawing na nagpapakita
kung nasaan 'yong veins sa paa.
At postmortem, may nangyayari
na tinatawag na venous marbling, 'yong nagiging visible ang veins.
At naisip ko, alam mo 'yon, di ko inasahan
na picture na pala ng bangkay ang tinitingnan ko.
Posibleng paa ni Cari 'yon.
Presidents' Day weekend noong nakatanggap ako ng tawag.
Dapat tingnan mo talaga nang mabuti.
Pero may pag-asa nang mas marami na ang evidence namin sa pagsabak sa trial.
Naramdaman din namin na mapapatunayan namin
na paa ni Cari 'yon, kasi may tattoo.
Kinausap namin si Nancy,
at tinanong namin, "May ganito bang tattoo si Cari?"
At oo ang sagot niya.
May gano'ng tattoo si Cari sa kaliwang paa niya.
Chinese symbol 'yon ng "nanay".
Ngayong gabi, may babaeng on trial para sa murder.
Ayon sa prosecutors, love triangle ito na nauwi sa pagpaslang,
pero iginigiit ng defense na posibleng walang nangyaring murder.
Sa unang araw sa korte, medyo ninenerbiyos ako pagpasok ko.
Hindi siguradong magtatagumpay kami,
kasi kailangan naming mapatunayan na hindi lang pinatay si Cari,
kundi 'yong pagpatay sa kanya,
'yong pamamaraan, ay premeditated.
Magiging malalaking hamon 'yon.
Ito ay kakaiba at kagimbal-gimbal na kaso ng nakamamatay na pag-ibig.
Di ko talaga alam 'yong nangyari kay Cari hanggang noong nag-trial na.
Walang kaduda-duda, Your Honor, na patay na si Cari,
at ipinapakita ng evidence na pinatay siya sa Omaha.
Para sa pamilya niya, sana di ganito ang nangyari.
'Yong marinig na sinaksak si Cari, 'yon...
'Yong anak mo, hindi mo basta...
Hindi mo talaga 'yon...
Bangungot 'yon.
Trophy picture ito.
Para i-memorialize ang karumal-dumal na ginawa niya
na parang accomplishment iyon.
Sinubukan naman nila akong ihanda sa mangyayari,
pero, tingin ko, di maihahanda ang kahit sino
kung malalaman mong tinadtad ang anak mo
at...
itinapon.
Walang ni isang tao sa mundong ito ang nakakita sa kanya o nakausap niya
mula noong November 13, 2012.
Ang sakit-sakit.
'Yong paghintay ng hatol ang mas malala.
Di ka masyadong makakatulog.
Titingnan mo 'yong evidence. Nagawa mo ba ang lahat ng kaya mo?
Naaalala ko 'yong pagpasok ko sa courtroom. Ano 'yon... tense.
Nandoon ang media at ang pamilya.
Hinintay namin 'yong judge na umupo ng bench.
May bahaging gustong maniwala
na sigurado nang guilty siya,
pero nag-aalala kami kasi may posibilidad pa
na makalaya siya.
Malaki ang nakataya.
Kung lalabas na not guilty si Liz, di malilinis ang pangalan ni Cari.
Habambuhay ang epekto nito kay Nancy at Max,
at sa buong pamilya.
Tumayo ako. Naaalala ko,
nanginginig ang mga kamay ko nang dahil sa nerbiyos.
Napatunayan ng korteng ito, matapos ng masusing pagsusuri ng ebidensiya,
na ang katuwiran ng depensa
na hindi sapat ang ebidensiya ng estado
dahil hindi natagpuan ang katawan ni Cari Farver...
Parang binuhusan ako ng malamig na tubig.
'Yong mga sinasabi niya,
parang magiging not guilty pa 'yong hatol.
...ay pinapawalang bisa ng dami ng ebidensiya
na inilantad ng state sa paglilitis na ito.
Pero, nag-iba na 'yong pananalita niya.
Hindi nagkusang umalis si Cari Farver,
at nawala na lang sa mundo.
Nakakalungkot na pinatay siya.
Napatunayan ng hukumang ito na beyond reasonable doubt
na ang isinasakdal ay sinadyang pinaslang si Cari Farver
nang may deliberate at premeditated malice
noong mismong araw o ng mga November 13, 2012
dito sa Douglas Country, Nebraska.
May nag-iyakan at nag-yakapan sa mga miyembro ng pamilya.
Para kay Nancy at Max, sobrang nalulungkot ako para sa kanila,
kasi nawalan sila ng anak, ng nanay,
at di na natin maibabalik 'yon.
'Yong maliit na bagay na maibabalik lang namin
e, 'yong reputation ni Cari sa maliit na community na 'yon.
Inakala ng mga tao na nababaliw na si Cari,
at, siyempre, sobrang sakit no'n.
Matindi ang dulot na sakit no'n sa pamilya niya.
Naging close talaga kami nina Nancy at Max sa mga nangyari.
Ipasok mo...
Nakilala rin namin 'yong totoong Cari.
Naku po.
Tara, Mama.
Sige, tara.
Teka. Kukunin ko 'yong cookie. Kita n'yo?
Nakita naming mabuti siyang ina.
Tingnan mo 'yong sumama.
Mabait siyang tao.
- Aba! - Ay! Kinuha niya 'yong...
- Nagawa naman niya. - Okay, sige.
A, naku.
Kailangan mo lang... I-off siya...
'Yong babaeng naka-date ko, may pangarap,
at... palangiti, at gusto niyang may marating siya.
Hinahanap lang niya ang lugar niya sa mundo.
Nagsisisi ako sa nangyari.
Kung di ko nakilala si Cari, di niya makikilala si Liz,
at di mangyayari 'to.
Kung alam ko lang na 'yong choice pala 'yong kabaliwang 'to,
o 'yong sabihin kay Cari na ayoko, sasabihin ko kay Cari na ayoko.
Pero walang gano'ng choice.
Alam mo 'yon.
Sige, kung gano'n, alin 'yong akin?
- Six hanggang ten. - Hay, mukhang di maganda 'to.
Eto ang ten, six.
Oo. Ayoko ng options ko, totoo.
- Tirahin mo na lang lahat. - 'Yon na nga.
Habambuhay akong magpapasalamat
kay Jim Doty
at Ryan Avis
at Tony Kava.
- Ako na ba ulit? - Hindi ka talaga marunong mag-pool?
Napapanood ko lang dati.
Okay.
Dahil sa kanila, naging payapa na ang pag-iisip ko.
At...
palagi akong nandito para sa kanila.
Magaling sila sa ginagawa nila.
Kung di dahil sa kanila, wala pa rin akong alam.
HINATULAN SI LIZ GOLYAR NG HABAMBUHAY NA PAGKAKAKULONG
NA WALANG POSIBILIDAD NA MABIGYAN NG PAROLE
Tagapagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso