Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1977
Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙ
ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΡΑΝΤ - ΝΤΡΟΥΡΙ ΛΕΪΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟΠΕΡΑ
ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ - ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ
ΣΚΑΛΑ ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ
ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Καλημέρα.
Το 99% της αφοσίωσής σας είναι για το φαγητό.
Το 1% είναι για την αγάπη.
Πώς είναι η πλάτη σου, Φερούτσιο;
Εύθραυστη σαν κλαδί, είπε ο γιατρός.
Να προσέχεις, λοιπόν.
Όταν σου ζητώ να κάνεις κάτι, καμιά φορά λέγε μου όχι.
Προσέχω, μαντάμ.
Γι' αυτό δεν τολμώ να σας πω όχι.
Μπονζούρ.
Μποντζόρνο.
Κοιμήθηκα ως τις δύο
και μετά ήρθε στο δωμάτιό μου και του είπα με ολοκάθαρη φωνή
"Ξέρω ότι είσαι νεκρός".
Κι έφυγε;
Κι έφυγε. Που δεν το συνηθίζει.
Ίσως όταν πεθαίνουν οι άντρες
να τους κουμαντάρεις καλύτερα.
Ίσως.
Τέλος πάντων, μαντάμ, θα έρθει σήμερα γιατρός.
Στις 11:00.
Ο Φερούτσιο σάς έκλεισε ραντεβού.
Δεν μπορώ να δω γιατρό σήμερα. Έχω δουλειά.
Πείτε του για τα οράματα που βλέπετε
και σίγουρα θα σας αλλάξει αγωγή.
Είμαι απόλυτα ικανοποιημένη με την αγωγή μου και τα αποτελέσματά της.
Με ευχαριστεί να βλέπω στο μυαλό μου το θέατρο.
Οι γιατροί συχνά βαφτίζουν αρρώστια την αποκάλυψη,
ενώ στην πραγματικότητα είναι μια μορφή λογικής που δεν κατανοούν.
Έτσι;
Μαντάμ, αν μου επιτρέπετε,
τι δουλειά έχετε;
Μπρούνα, θέλω ν' ακούσεις
και να είσαι ειλικρινής.
Λοιπόν;
Ήταν
υπέροχο.
Σ' ευχαριστώ.
Πώς σας φαίνεται αυτή η θέση για το πιάνο;
Δεν είναι σωστή.
Αλλά είμαι καλός άνθρωπος, γι' αυτό άσ' το.
Θα έρθει συνεργείο της τηλεόρασης για συνέντευξη σε μία ώρα.
Λέω να κρύψεις τα τασάκια.
ΜΑΝΤΡΑΞ
Να περάσω, μαντάμ;
Μόνο αν πρέπει.
Τι πήρατε;
Μια ζωή έπαιρνα πολύ θάρρος.
Κι ο κόσμος έπαιρνε πολύ θάρρος μαζί μου.
- Ξέρετε τι εννοώ, μαντάμ. - Το πρωί πήρα μόνο Μάντραξ.
Πόσα;
Δύο.
Έχω να πάω κάπου και θέλω Μάντραξ μαζί.
Το Μάντραξ δεν είναι αξιόπιστος συνοδός αν βγείτε.
Θα οδηγήσω εγώ.
Πού θα πάτε;
Θα περπατήσω.
Επειδή εσύ θα γελάς.
Τι είπε η Μπρούνα για το τραγούδι σας;
Είπε πως ήταν υπέροχο.
Υπηρέτρια είναι.
Και φυσικά οι υπηρέτριες δεν ξέρουν από όπερα;
Δεν έχουν τα προσόντα να κρίνουν.
Ξέρω πού θα πάτε.
Είπε πως ήταν υπέροχο. Και πριν είπε πως ήταν εξαιρετικό, άρα...
Άρα, υπέροχο σημαίνει
ότι αποφασίσατε να δοκιμάσετε;
Ναι, επειδή το είπε μια υπηρέτρια.
Μαντάμ, αυτό το συνεργείο...
Είναι αληθινό;
Θέλω να πας το πιάνο στο άλλο παράθυρο.
Κι από σήμερα το πρωί, το τι είναι αληθινό και τι όχι
είναι δική μου δουλειά.
Μάλιστα, μαντάμ.
Και θα λείπω στο ραντεβού με τον γιατρό που έκλεισες χωρίς την άδειά μου.
Μαντάμ, πρέπει...
Μην το ακυρώσεις. Πες να δει την πλάτη σου.
Αρχίζεις και σκεβρώνεις.
Μήπως το συνεργείο είναι αληθινό.
ΠΡΑΞΗ 1: Η ΝΤΙΒΑ
Μαντάμ Κάλλας.
Λέγομαι Μάντραξ.
Θα ήθελα να κάνουμε μια αναδρομή στη ζωή σας.
Οι ωραίοι ανακριτές παίρνουν τις πιο ειλικρινείς απαντήσεις.
Να σας αποκαλώ Μαρία ή Κάλλας;
Μια χαρά είναι και τα δύο.
Προτιμώ το Κάλλας.
Τότε είναι αυτό μια χαρά.
Εκτός, βέβαια, κι αν νιώθετε θύμα αυτής της ταυτότητας.
Έχουν γραφτεί τόσα πολλά για μένα.
Πολλά άδικα πράγματα.
Ιστορίες που είναι καθαρό επινόημα.
Να καθίσουμε;
Ωραία, πάμε.
Γυρίζουμε.
Είμαι εκ φύσεως πολύ αντάρτισσα.
Άκουσα ότι κάποτε κάψατε όλα σας τα φορέματα.
Ποια φορέματα;
Τα παλιά σας κοστούμια.
Αυτό ισχύει. Μπράβο.
Αυτό θα αξίζει τον κόπο.
Έκαψα τα φορέματά μου πριν φύγω από το Μιλάνο.
Να ρωτήσω γιατί;
Όχι, να μη ρωτήσετε.
Τότε, πότε βγήκατε τελευταία στη σκηνή;
Να είστε πιο επίμονος στις ερωτήσεις σας.
Έκαψα τα κοστούμια μου επειδή ανήκαν στο παρελθόν.
Και για να απαντήσω στη λιγότερο ενδιαφέρουσα ερώτησή σας,
τελευταία φορά εμφανίστηκα 4,5 χρόνια πριν,
επειδή και η σκηνή ανήκει στο παρελθόν.
Δεν θα εμφανιστείτε ξανά;
Όχι.
Τότε, πείτε μου τι νιώθατε στη σκηνή.
Μία ανάταση.
Μία μέθη.
Καμιά φορά νόμιζα ότι η ίδια η σκηνή θα έπαιρνε φωτιά.
Και τις κακές μέρες;
Τότε υπάρχουν δύο πλευρές.
Η μία πλευρά λέει να παλέψω.
Και η άλλη
λέει "Είσαι απαίσια και θα έπρεπε να ντρέπεσαι".
Φοβάμαι ότι το κοινό περιμένει θαύματα.
Δεν μπορώ πια να κάνω θαύματα.
Ίσως να μιλήσουμε λίγο για τη ζωή σας εκτός σκηνής.
Δεν υπάρχει ζωή εκτός σκηνής.
Η σκηνή είναι στο μυαλό μου.
Πρέπει να φύγω.
- Να φύγετε; - Ναι.
Μας υποσχέθηκαν τρεις ώρες.
- Τότε, ελάτε μαζί μου. - Πού να έρθω;
"Ελάτε μαζί μου", είπε η ντίβα,
και δεν χρειάστηκε να ρωτήσω πού.
Τότε θα έρθω μαζί σας όπου κι αν πάτε.
Πάμε μια βόλτα στο Παρίσι.
Ο μπάτλερ μου λέει ότι το Μάντραξ είναι αναξιόπιστος συνοδός,
αλλά εγώ μας θεωρώ τέλειο συνδυασμό.
Βλέπετε;
Μ' εσάς και την κάμερά σας, Μάντραξ, δεν χρειάζεται να δώσω παράσταση.
Παράσταση δίνουν όλοι οι άλλοι.
Άργησα.
Είσαι η Μαρία Κάλλας.
Δεν αργείς. Όλοι οι άλλοι έρχονται νωρίς.
Μου πετάς ψίχουλα λες κι είμαι κοτσύφι.
Και η σκηνή ταΐστρα.
Άδικος κόπος, φυσικά.
Όμως, τραγούδησα στην Μπρούνα το πρωί
και είπε πως με βρήκε υπέροχη.
Ποια Μπρούνα;
Η οικονόμος μου.
Έφτιαχνε ομελέτα.
Φτιάχνει υπέροχες ομελέτες.
Ξέρει ελάχιστα από όπερα, κι ό,τι ξέρει το έμαθε από μένα.
Κι αυτό που έμαθε από μένα είναι
να είναι πάντα φιλόφρων.
Ήρθα, λοιπόν, επειδή το είπε μια υπάκουη υπηρέτρια.
Ξέρεις, τα κοτσύφια έχουν τραγούδι.
Αν αγοράσεις τον δίσκο, στην ετικέτα λέει απλώς
"Blackbird Song".
Πρέπει να υπάρχει ένα τραγούδι που να λέγεται "Ανθρώπινο Τραγούδι".
Θέλω να το τραγουδήσω πριν σταματήσω.
Να σταματήσεις;
Μαρία...
Είπες ότι θα έρθεις τουλάχιστον να δεις αν έχεις ακόμα φωνή.
Δεν είμαι δάσκαλος. Δεν ήρθα εδώ να σε διδάξω.
Δεν θα μπορούσα, άλλωστε.
Αλλά αν ακούσω,
θα ξέρω.
Ο Πουτσίνι θα ξέρει.
Ο Πουτσίνι είναι νεκρός.
Ίσως και να χαίρεται γι' αυτό.
Γιατί να μη σταθούμε εδώ να κοιτάμε σαν να ήταν η αρχή του μέλλοντος;
Τι θέλεις να τραγουδήσεις;
Ένα ερωτικό τραγούδι.
- Και με ποιον είσαι ερωτευμένη; - Μάντεψε.
Άσχημος και νεκρός.
Ακόμα με τον Ωνάση;
Έρχεται στο κρεβάτι μου τις νύχτες.
Δεν μ' αφήνει ήσυχη. Λατρεύω να τον διώχνω, όμως.
Η τελευταία σου εμφάνιση;
Πολύ καιρό πριν.
Με αρρώστησε.
Έχω κήλη και κιρσούς.
Όλα διογκωμένα.
Εκτός από το εγώ μου.
Ήμουν στην Ιαπωνία
και λένε οι γιατροί "Τι είναι αυτό το πράγμα;"
"Είναι η La Divina, η πριμαντόνα", λένε οι δικοί μου.
Κι εκείνοι, "Και γιατί μοιάζει με μοβ βάτραχο;"
Και γύρισα στο Παρίσι.
Και κάθομαι στο διαμέρισμά μου, κοιτάζω έξω
και λέω "Τικ τοκ, τικ τοκ, το κτήνος πέθανε.
Η φωνή μου χάθηκε.
Τώρα τι κάνω;"
Έχω το αυτοκίνητό μου.
Μπορώ να σε γυρίσω στο κελί σου στη λεωφόρο Ζορζ Μαντέλ, αν θέλεις.
Η Μπρούνα είναι μάνα μου, αδερφή μου, κόρη μου, υπηρέτριά μου.
Ο Φερούτσιο είναι πατέρας μου, γιος, αδερφός, μπάτλερ μου.
Είναι φρικτά γεμάτο το διαμέρισμα.
Δεν θέλω ακόμα να φύγω.
Εντάξει, έχω μια ιδέα.
Προφανώς νιώθεις θυμό για κάτι. Ή φόβο, πίκρα, ό,τι κι αν είναι.
Μην τραγουδήσεις.
Φώναξε.
Φώναξε τόσο δυνατά που ν' ακούσει κι ο Πουτσίνι.
Τόσο δυνατά
που ν' ακούσει κι ο άσχημος, νεκρός Ωνάσης.
Τώρα τραγούδησε η Μαρία.
Εγώ θέλω ν' ακούσω την Κάλλας.
Δεν θα γίνει σε μία μέρα.
Ο Πουτσίνι κι εγώ θα είμαστε εδώ αύριο.
Την ίδια ώρα!
Μαντάμ.
Ζήτησα από τον γιατρό να σας περιμένει.
Ο δρ Φοντενμπλό,
η Μαρία Κάλλας.
Θαυμάζω πολύ το έργο σας.
Πώς είναι η πλάτη του μπάτλερ μου;
Δεν υπάρχει θεραπεία, πέρα από το να πάψει να μετακινεί πιάνα.
Του έδειξα το ημερολόγιο. Τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα.
Έχω την περίεργη αίσθηση ότι να μοιράζεσαι ιατρικές πληροφορίες άλλου
είναι παράνομο.
- Όχι; - Μαντάμ.
Θέλω να κάνουμε μια κουβέντα
για τη ζωή και τον θάνατο.
Για τη λογική και την παράνοια.
Το πιάνο είναι σε καλή θέση.
Ευχαριστώ.
Μαντάμ, παρακαλώ.
Θα μαγειρέψω και θα συνέλθει.
Είναι πολύ αδύνατη.
Έχει τρεις μέρες να φάει.
Την άλλη φορά είχε τέσσερις μέρες, άρα...
καλά είμαστε ακόμα.
Μα θα το φτιάξεις και μετά θα το δώσει στα σκυλιά, ως συνήθως.
Μαντάμ;
Άσε με ήσυχη.
Μαντάμ, έφτιαξα καφέ.
Μαντάμ, επίσης,
άφησε ένα μήνυμα για σας
ο πιανίστας.
Είπε, ό,τι κι αν γίνει, πρέπει να πάτε να τον δείτε πάλι αύριο.
Είπε ότι άκουσε ελπίδα στη φωνή σας.
Αυτό μου φάνηκε καλό. Σκέφτηκα...
ότι θα χαρείτε.
Το ντουλάπι των φαρμάκων είναι ανοιχτό.
Μπορείς να τα πετάξεις όλα.
Ο γιατρός δεν είπε να κάνουμε αυτό.
Ήταν όντως γιατρός;
Είναι ειδικός, μαντάμ.
Και σε τι ειδικεύεται;
Στο αίμα.
Γι' αυτό σας πήρε δείγμα αίματος.
Αλλά είπε, πριν ακόμα βγει το αποτέλεσμα,
πρέπει να μπει έλεγχος στα φάρμακά σας.
Είναι υπό έλεγχο.
Υπό τον έλεγχό μου.
Κι οι γιατροί το μισούν αυτό.
Θέλω να μου κλείσεις ραντεβού με κομμωτή που να μη μιλάει.
Κι όταν γράψω την αυτοβιογραφία μου,
θα της δώσω τίτλο Η Μέρα που ο Φερούτσιο μου Έσωσε τη Ζωή.
Ποια μέρα ήταν αυτή, μαντάμ;
Κάθε μέρα.
Η κάθε μέρα.
Αν σε μισώ;
Πέφτω σε ποτάμια και πάντα με ψαρεύεις.
Μάλιστα, μαντάμ.
Κλείσε μου τραπέζι σ' ένα καφέ όπου με ξέρουν τα γκαρσόνια.
Έχω κέφι για κολακείες.
Μαντάμ Κάλλας.
Ήθελα να σας πω ότι κάποτε στη Νέα Υόρκη με πληγώσατε.
- Ποια άρια; - Όχι.
Με πληγώσατε επειδή έβγαλα δύο εισιτήρια και δεν εμφανιστήκατε.
- Είπαν ότι ήσασταν άρρωστη. - Άρα, ήμουν άρρωστη.
- Δεν πειράζει. Δεν κρατάω κακία. - Ήμουν άρρωστη.
Μαντάμ, δεν πειράζει. Το ξέχασα μέχρι τώρα που σας είδα.
Όλοι έλεγαν ότι το έκανα στα ψέματα. Ποτέ δεν το έκανα στα ψέματα!
Δεν έχετε ιδέα.
Καμιά ιδέα τι πόνο θέλει για να φέρεις τη μουσική από την κοιλιά
στο φτωχό σου στόμα!
Καμιά ιδέα!
Μαντάμ.
Ίσως μπορούμε να σας βρούμε θέση μέσα.
Δεν πεινάω.
Έρχομαι στα εστιατόρια για να με λατρέψουν.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Επιτρέψτε μου να πω ότι απόψε ορίσατε για πάντα τη Βιολέτα.
Είστε η Βιολέτα.
Μαρία.
Πού ήσουν;
Νομίζω ότι ξέρεις.
Με συγχωρείτε.
Τα αγγλικά μου δεν είναι καλά, μα το λέει το λουλούδι.
Υπέροχη Τραβιάτα.
Απόψε, όλοι θέλουν να σε τιμήσουν.
Με συγχωρείτε, μαντάμ Κάλλας.
Είναι κάποιος που πεθαίνει να σας γνωρίσει.
Αναρωτιόμουν αν θα του φτιάξετε τη μέρα, την εβδομάδα, τον μήνα...
τη ζωή.
Συγγνώμη, κύριε.
Να δανειστώ τη σύζυγό σας για λίγο;
- Υπάρχει ουρά. - Δεν μπαίνω σε ουρές.
Ποιος είστε;
Αριστοτέλης Ωνάσης.
Δικό μου είναι το πάρτι, προς τιμή σας.
Κι αν θέλετε να τα μετρήσετε, έχω χίλια ροζ τριαντάφυλλα μόνο για σας.
Μου είπαν ότι θα ήταν έξυπνη κίνηση
να συναναστραφώ την απόλυτη πριμαντόνα.
Το πάρτι αυτό ήταν επιχειρηματική στρατηγική.
Αλλά μετά ερωτεύτηκα.
- Ερωτευτήκατε την όπερα; - Όχι.
Ερωτεύτηκα εσάς.
Είμαι άσχημος,
αλλά πλούσιος.
Είμαι Έλληνας, αλλά από την Αργεντινή.
Είμαι παντρεμένος.
Αλλά έχουμε 1959.
Οπότε... στον έρωτα που γεννιέται μέσα από κιάλια.
Με αυτά σας κοιτούσα.
Με αγαπάτε, αλλά δεν με είχατε δει ποτέ στα μάτια σας πριν από απόψε;
Τώρα προσβλήθηκα.
Γνωριστήκαμε.
Στη Βενετία.
Στο φεστιβάλ.
Αλλά θα είχε πολλούς σταρ του σινεμά εκεί,
και ξεχάσατε τον άσχημο ανθρωπάκο.
Όμως, εγώ δεν σας ξέχασα.
Θέλετε να χορέψουμε;
Πρέπει να γυρίσω στον σύζυγό μου.
Ποτέ δεν θα γυρίσετε στον σύζυγό σας.
Καμιά φορά συμβαίνει αυτό.
Αυτό που συμβαίνει αυτήν τη στιγμή.
Και ποιο είναι αυτό που συμβαίνει αυτήν τη στιγμή;
Παίρνεται μια απόφαση.
Δεν την παίρνει κάποιος,
αλλά έτσι θα γίνει.
Συγγνώμη, κύριε Ωνάση.
Υποτίθεται ότι πρέπει να νιώθω κάτι;
Ναι.
Για πρώτη φορά στη ζωή σας.
Τέλος πάντων,
κάποια στιγμή η αυτοπεποίθηση μετατρέπεται σε παράνοια.
Αυτό το όριο το ξεπέρασα καιρό πριν.
Δεν θέλω να φανώ αγενής.
Νομίζω ότι μπορώ με σιγουριά να πω πως γίνεστε αγενής.
Ίσως μάλιστα η λέξη να είναι πολύ λίγη γι' αυτό που είστε.
Όμως, υπάρχει ένα σκάφος.
- Το σκάφος μου, η Χριστίνα. - Ναι.
Σαλπάρει στις 21 Ιουλίου από το Μόντε Κάρλο για Ελλάδα.
Θα ήθελα πολύ να είστε μέσα.
Κατάλαβα.
Είναι πολλοί που θέλουν κάτι απ' αυτήν κι ο χρόνος μου τελείωσε. Μάλιστα.
Όμως, έλεγα στη σύζυγό σας ότι έχω οργανώσει κρουαζιέρα από το Μόντε Κάρλο
με τους πιο επιφανείς καλεσμένους.
Και της έλεγα ότι θα ήταν μεγάλη μου τιμή
αν με τη σύζυγό σας ερχόσασταν μαζί μου κι εσείς.
Και μαντέψτε τι είπε.
Και είπα ναι.
Γιατί όχι;
Κι ο σύζυγός μου συμφώνησε.
Υπάρχει μια πολύ κοινή θεωρία
πως αν ζητάς κάτι, σημαίνει ότι το θέλεις.
Αυτό δεν ισχύει.
Εγώ δεν ήθελα να πάω στη θαλαμηγό του,
επειδή ήξερα πού θα με πάει.
Και με πήγε εκεί,
στο μέρος όπου δεν ήθελα να πάω.
Αλλά όταν έφτασα εκεί,
έμεινα.
Μαντάμ.
Μαντάμ Κάλλας.
Ο γιος μου κάλεσε στο διαμέρισμά σας. Έρχεται κάποιος να σας πάρει.
Άλλο ένα, παρακαλώ.
Ξέρω ότι...
Ξέρω ότι βρίσκετε τη συμπεριφορά μου ασυνήθιστη.
Η αλήθεια είναι ότι δουλεύω.
Γράφω κάτι.
Τι γράφετε;
Μια αυτοβιογραφία.
Μια άρια.
Μία τρίτη πράξη.
Ένα ανθρώπινο τραγούδι.
Κάτι τέτοιο.
Δεν ήξερα ότι γράφετε.
Ούτε εγώ.
Δεν χρησιμοποιώ στιλό.
Χρησιμοποιώ εμένα.
Φαίνεται πως
το μέρος του εαυτού μου που ονειρεύεται
παίρνει το πηδάλιο και οδηγεί το πλοίο
σε απάνεμο λιμάνι.
Γιατί με φροντίζετε;
Επειδή μας φροντίζετε κι εσείς μ' αυτό.
Όχι.
Ποτέ δεν ακούω τους δίσκους μου. Κλείστε το, παρακαλώ.
Εδώ είναι το καφέ μου, μαντάμ.
Κι αυτό ακούω όταν είμαι μόνος.
Δεν είστε μόνος. Κλείστε το.
Δεν μπορώ ν' ακούω τους δίσκους μου.
Γιατί;
Επειδή είναι τέλειο.
Ένα τραγούδι δεν πρέπει ποτέ να είναι τέλειο.
Πρέπει να ερμηνεύεται εκείνη τη στιγμή διαφορετικά από κάθε άλλη φορά.
Γι' αυτό...
Όποτε είστε έτοιμη, μαντάμ.
Να σας βοηθήσω, μαντάμ.
Κάλεσε ο δρ Φοντενμπλό.
Είπε ότι βγήκαν τα αποτελέσματα του τεστ.
Πρέπει να τον καλέσετε το πρωί.
Είπε ότι πρέπει;
Έτσι νομίζω.
Ίσως είπε ότι θα ήταν καλό.
Ίσως είπε ότι μπορώ να τον καλέσω αν θέλω.
Απλώς θέλει να τον καλέσετε, μαντάμ.
Δεν θυμάσαι όμως ποια λέξη χρησιμοποίησε,
κάτι που θα έκρινε αν θα κοιμηθώ απόψε ή όχι.
Γερνάς.
Κι όλο και σκεβρώνεις.
Θα τον καλέσετε, όμως, μαντάμ.
Ναι;
Σε παρακαλώ.
Μπρούνα!
Αυτό κάνει εκατό δραχμές.
Αυτή ξέρει να χορεύει.
Η άλλη,
να τραγουδάει.
Τι άλλο κάνουν;
Όχι.
Όχι τώρα.
Τραγούδα μόνο.
Κοιμηθήκατε, μαντάμ;
Δεν ξέρω.
Ήμουν με την αδερφή μου,
που ήταν στο σχέδιο.
Ποιο σχέδιο;
Μέχρι που με ξύπνησες.
Πώς να κοιμηθώ αφού ο Φερούτσιο μου πήρε όλα τα χάπια;
Ο Φερούτσιο πήγε να φέρει καφέ και κρουασάν.
Πού είναι τα φάρμακά μου;
Ο δρ Φοντενμπλό είπε να τα κρατάμε στην κουζίνα.
Ακόμα κι αυτά που έκρυβα;
Έψαξες τις τσέπες μου.
Επίσης, σήμερα θα καλέσετε τον γιατρό.
Όχι. Σήμερα έχω ραντεβού με τον Μπελίνι.
Μαντάμ, και πάλι μπορείτε να καλέσετε τον γιατρό.
Ήρθε κάποιο πακέτο για μένα;
Ναι. Ένα πακέτο από την Αθήνα, από την αδερφή σας την Υακίνθη.
Ωραία.
ΠΡΑΞΗ 2: ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ
Εντάξει.
Εδώ είναι τέλεια.
Δείχνει τέλειο,
δείχνει Κάλλας.
Ελληνικό, μεγαλειώδες, θλιμμένο, πλαισιωμένο από το παρελθόν.
Λοιπόν, σήμερα σας αποκαλώ Μαρία ή Κάλλας;
Σήμερα Μαρία.
- Εδώ; - Παρακαλώ. Εντάξει.
- Πάμε. - Γυρίζουμε.
Μαρία.
Αν έχω καταλάβει, σχεδιάζετε κάποια επάνοδο.
Όχι ακριβώς. Δεν έχω πρόθεση να εμφανιστώ στη σκηνή.
Νόμιζα ότι επιδιώκατε να ξαναβρείτε τη φωνή σας.
Επιδιώκω να βρω κάτι που έχασα.
Και γιατί θέλετε να ξανατραγουδήσετε;
Επειδή η μουσική είναι πελώρια.
Σε τυλίγει σε μια κατάσταση μαρτυρίου.
Αυτός είναι λόγος;
Η μουσική γεννιέται από τη δυστυχία,
από την οδύνη.
Η ευτυχία δεν απέφερε ποτέ μια ωραία μελωδία.
Φαίνεται πως η μουσική γεννιέται από τη συντριβή
και τη φτώχεια.
Κι εσείς γεννηθήκατε πολύ φτωχή;
Ναι.
Τραγουδούσα για χρήματα.
Χτες βράδυ συνειδητοποίησα ότι από εκεί ξεκίνησαν όλα.
Θέλετε καφέ;
Όχι, κουράγιο θέλω.
Κουράγιο για να μπω σ' αυτό το μεξικάνικο εστιατόριο
και να παραγγείλω ένα πιάτο φαχίτας με κρέμα και σάλτσα.
Γιατί κουράγιο;
Επειδή η μυρωδιά, κάθε πρωί που περνάω από δω με τα σκυλιά,
μου θυμίζει τη μέρα που επιτέλους έστειλα τη μάνα μου στον διάολο.
Να γράψετε κεφάλαιο γι' αυτό στην αυτοβιογραφία.
Να το πείτε
Η Μέρα που Έστειλα Επιτέλους τη Μάνα Μου στον Διάολο σε Εστιατόριο στο Μεξικό.
Δεν ήταν σε εστιατόριο στο Μεξικό.
Είπα στην Μπρούνα να της μαγειρέψει
επειδή η Μπρούνα μαγειρεύει τα πάντα.
Και η μητέρα μου καταστρέφει τα πάντα.
Σ' αυτό το σημείο της ταινίας τραγουδάτε, Μαρία.
Τραγουδήστε, γαμώτο!
Η Κάλλας πρέπει να τραγουδήσει.
Χωρίς δικαιολογίες. Χωρίς κατά φαντασία αρρώστιες.
Όχι όπως στη Ρώμη, στο Κόβεντ Γκάρντεν, στη Νέα Υόρκη.
Να τραγουδήσει, γαμώτο!
Θα τραγουδήσω όταν θα είμαι έτοιμη.
- Σκέφτηκα κάποια πράγματα από χτες. - Κι εγώ.
Η Κάλλας χρειάζεται προβολέα.
Ζήτησα από έναν φωτιστή. Είναι...
εκεί πάνω.
Πιέρ;
Μπονζούρ, μαντάμ.
Μπονζούρ.
Μόνο για την Κάλλας χάνει το γεύμα του Γάλλος τεχνικός θεάτρου.
Αλλά είμαστε μόνο εσύ, εγώ
και το πιάνο.
Κι ο γλυκός Πιέρ.
Όχι. Του ζήτησα να μας φωτίσει και μετά να φύγει.
Είναι μεταξύ μας.
Είναι όμως κι όπου στα κομμάτια θέλεις να είναι.
Νέα Υόρκη,
Κόβεντ Γκάρντεν,
Σκάλα.
Βενετία.
Βενετία, το 1949.
Ήμουν χοντρή.
Ωραία. Χοντρή.
- Ποτέ δεν ήσουν χοντρή. - Ήμουν.
Ήρθα με γόνδολα και νόμιζα πως θα τη βουλιάξω.
Βενετία, το '49.
Ήσουν η Ελβίρα.
Αρρώστησε μία κι έμαθες τον ρόλο σε μια βδομάδα.
Κι έτσι ξεκίνησε.
Ξέρεις τους Πουριτανούς;
Αν ξέρω τους Πουριτανούς;
Μόλις ένιωσα την Κάλλας στην αίθουσα.
Ας συνεχίσουμε την προσπάθεια.
- Μπράβο! - Υπέροχη!
- Μπράβο!
- Υπέροχη!
Ας ξαναδοκιμάσουμε.
Όχι σήμερα.
Τέλεια.
Δεν μου εξηγήσατε. Τι ταινία είναι αυτή που κάνετε;
Λέγεται Κάλλας: Οι Τελευταίες Ημέρες.
Αφού είναι έτσι,
ας γράψει η κάμερα.
Γυρίζουμε.
Τόσο θα ήταν τώρα το παιδί σας.
Το μωρό σας.
Που δεν σας άφησε εκείνος να κάνετε.
Ισχύει αυτό, έτσι;
Σας άφησε έγκυο και δεν σας άφησε να το κρατήσετε.
Μόλις τώρα
ήμουν στη Βενετία.
Πριν απ' αυτόν.
Πριν από τον έρωτα.
Σιγά σιγά, κοιτάζω πίσω τη ζωή μου.
Βλέπω την αλήθεια.
Κέρδισα στη ρουλέτα.
Ίσως σ' άφησε να κερδίσεις.
Δεν μπορείς να κλέψεις στη ρουλέτα.
Όλοι μπορούν να κλέψουν σε κάτι.
Ειδικά αυτοί οι άνθρωποι.
Ποιοι άνθρωποι;
Ούτε που προσπαθεί να κρύψει τον πόθο του για σένα.
Μίλησα με τον Ουίνστον Τσόρτσιλ.
Το κορίτσι από την Αθήνα.
Για μια πριμαντόνα, η ευχαρίστηση είναι αναπόφευκτη.
Τσιτάρεις τον μπάσταρδο;
Όχι.
Λέω τις δικές μου σκέψεις δυνατά.
Κάτι πρωτότυπο.
Τις σκέψεις μου.
Δυνατά.
Ο αγγελιαφόρος των θεών. Ο Ερμής.
Ο Ερμής είναι ο θεός μου.
Ο Ερμής είμαι εγώ.
Χρονολογείται από τον 2ο αιώνα π.Χ.
Μια σπάνια ομορφιά.
Δεν με απασχολεί η ομορφιά.
Εγώ προσωπικά είμαι άσχημος.
Και είμαι πιστός στη φυλή μου.
Εσύ εκπροσωπείς την αντίθετη φυλή.
Δεν είμαι καιρό μέλος της φυλής.
Παλιά ήμουν μέλος της δικής σου.
- Τότε θα σε είχα αγαπήσει. - Όχι.
Ήμουν αχώνευτη. Ρώτα τη μητέρα μου.
Ο Ερμής είναι πολυπράγμων.
Είναι προστάτης των ταξιδιωτών, των εμπόρων,
των ρητόρων και των κλεφτών.
Κι εσύ είσαι όλα αυτά;
Είμαι έμπορος.
Τα πλοία μου ταξιδεύουν στον κόσμο.
- Με τη ρητορεία παίρνω αυτό που θέλω. - Και;
Κι αν δεν πετύχει,
το κλέβω.
Αυτό το άγαλμα. Ασύγκριτο.
Ανεκτίμητο.
Παράγγειλα να μου το κλέψουν από μουσείο της Αθήνας.
Κανείς δεν ξέρει ότι υπάρχει.
Μόνο όσοι μπαίνουν σ' αυτό το δωμάτιο ξέρουν ότι το έχω.
Η γυναίκα σου.
Αν θέλω κάτι,
το κλέβω.
Και πιστεύεις ότι αυτό εδώ θα ήταν κλοπή;
Πιστεύεις ότι ανήκω στον άντρα μου
κι όταν κοιμηθούμε μαζί θα ανήκω σ' εσένα;
Δεν έχω τη φιλοδοξία να είμαι απόκτημα σ' ένα ντουλάπι.
Και γιατί πιστεύετε ότι δεν σας παντρεύτηκε ο Ωνάσης;
Επειδή ήξερε ότι δεν μπορούσε να με ελέγξει.
Και δεν ήταν ότι δεν με άφησε να κάνω παιδί...
Μια στιγμή. Σημαντική αλήθεια. Κλακέτα.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ
Συνεχίστε.
Δεν παντρεύτηκα τον Αριστοτέλη Ωνάση
επειδή ήθελε κάποια που να μπορεί να ελέγξει.
Και δεν έκανα παιδί επειδή
το σώμα μου αρνήθηκε την πρόσκληση να φτιάξει άλλο εαυτό.
Επειδή το σώμα μου ήξερε πως ήμουν τίγρη.
Κύριε Φερούτσιο!
Καλησπέρα, κύριε Νάσερ.
Ακόμα κι η γυναίκα μου διαμαρτυρήθηκε, και είναι σχεδόν κουφή.
Καταλαβαίνω. Θα δω τι μπορώ να κάνω, κύριε Νάσερ.
Τι κάνεις;
Προλαβαίνω μια επίσκεψη της αστυνομίας.
Όπερα σε τέτοια ένταση είναι γρουσουζιά.
Σε τέτοια ένταση είναι αμερικανικό ραδιόφωνο.
Μαντάμ, ποτέ δεν ακούτε ηχογραφήσεις σας.
Ήμουν σε μια γέφυρα και αποφάσισα.
Τα σκυλιά φοβήθηκαν τον δυνατό θόρυβο.
Αγόρασες αυτό που σου ζήτησα;
Μάλιστα.
Άνοιξέ το.
Τι αποφασίσατε, μαντάμ;
Για να γίνω η Κάλλας, πρέπει ν' ακούω Κάλλας.
Πρέπει να ηχογραφώ τον εαυτό μου και να τον συγκρίνω με την παλιά φωνή μου.
Έχει...
Ναι, πρέπει να έχει κασέτα μέσα.
Σήμερα είπατε ότι θα καλέσετε τον γιατρό. Τον καλέσατε;
Μπρούνα;
Εγώ δεν... Μηχανήματα.
Καλέσατε τον δρα Φοντενμπλό, μαντάμ;
Τώρα γράφει, μαντάμ. Απλώς...
Μπρούνα, να φέρεις αύριο μαζί σου αυτό το μηχάνημα να ηχογραφήσεις.
Φερούτσιο, για την εμμονή σου με τους γιατρούς,
θα μείνεις πίσω να πλύνεις το αυτοκίνητο.
Και το πιάνο ήταν καλύτερο στο άλλο παράθυρο.
Καλύτερο για τι, μαντάμ;
Καλύτερο για τους σκοπούς μου.
Τώρα γράφει, μαντάμ. Απλώς...
Μπρούνα, να φέρεις αύριο μαζί σου αυτό το μηχάνημα να ηχογραφήσεις.
Φερούτσιο, για την εμμονή σου με τους γιατρούς,
θα μείνεις πίσω να πλύνεις το αυτοκίνητο.
Μη χυθεί.
Όχι;
Α, ναι!
- Έλα, θα σου βάλω λίγο. - Εντάξει.
Κάνε τις ερωτήσεις σου.
Γιατί να είστε με ένα κτήνος σαν τον Ωνάση;
Επειδή μαζί του μπορούσα...
να είμαι ξανά κορίτσι.
Σιγά!
Της έδωσες χάπια σήμερα;
Όχι.
Και ποιος της έδωσε;
Ήρθε ένα πακέτο από την Υακίνθη.
Μεγάλη ανακούφιση ν' ακολουθώ απλές οδηγίες.
Σαν να 'ναι πάλι όλα κανονικά.
Πότε ήταν κανονικά;
Νομίζω, ήταν...
μία μέρα, κάποτε, το 1964.
Μια βαρετή μέρα, φαντάζομαι.
Ωραία.
Πολύ καλύτερα εκεί το πιάνο.
Ντυθείτε και οι δύο όμορφα.
Θα βγούμε να γιορτάσουμε τη ζωή μου.
Με περιμένουν, νομίζω.
Δεν νομίζω, μαντάμ.
Εγώ το νομίζω.
Αυτό έχει σημασία.
Περιμένετε εδώ.
Κοίτα εκεί, ο βασιλιάς.
Εγώ, δηλαδή.
Θα έρθει ο πρόεδρος Κένεντι;
Θα είναι στη φωλιά του και θα πηδάει τη Μέριλιν Μονρό.
Η γυναίκα του θα είναι εδώ, πάντως.
Πώς και το ξέρεις αυτό;
Πώς σου φαίνονται τα μέρη που σε πάω;
Μ' αρέσει ο πίνακας.
Πώς σου φαίνεται, μικρή Αθηναία;
Μην πίνεις πολύ.
Πολύ αργά, μωρό μου.
Πες και κανένα ευχαριστώ.
Σ' έφερα στο πάρτι γενεθλίων του προέδρου των γαμημένων...
Μαρία Κάλλας;
Θεέ μου.
Σας είδα στη Μετ... Θεέ μου.
Ναι. Είναι θεά.
Μ' έκανε να κλάψω. Κι ο άντρας μου είπε "Τώρα κατάλαβα".
Ναι. Είναι πουλί.
Είναι ωδικό πτηνό.
Αφήνω ανοιχτή την πόρτα του κλουβιού, αλλά δεν θέλει να πετάξει.
Συγγνώμη, εσείς ποιος είστε;
Λες σ' αυτήν την καλή κυρία
ότι είμαι ο πλουσιότερος άνθρωπος σ' αυτήν τη γαμημένη αίθουσα;
Να ο τυχερότερος εν ζωή άντρας.
Έχεις δει τη γυναίκα του; Φίλε!
Ονειρεύομαι να σας δω να εμφανίζεστε στο αμφιθέατρο της Αθήνας.
Μου λένε ότι έχει καλύτερη ακουστική απ' όλα τα σύγχρονα θέατρα.
Ναι.
Έχετε σχέδια για περιοδεία στις ΗΠΑ;
Γεια σας, κύριε πρόεδρε. Ωνάσης.
Όχι αυτήν τη στιγμή. Έχω κάποια δυσκολία με τη φωνή μου.
Ίσως το ωδικό πτηνό πρέπει καμιά φορά να φεύγει από το κλουβί.
...χρόνια πολλά
Χρόνια πολλά
Χρόνια πολλά, κύριε πρόεδρε
Χρόνια πολλά
Δεν είναι ενδιαφέρον πόση εντύπωση μπορείς να κάνεις κι ας μην έχεις φωνή;
Κανείς δεν νοιάζεται για τη φωνή της.
Όπως κανείς δεν νοιάζεται για το σώμα σου.
Πεδίο ελεύθερο.
Από δω.
Μαρία Κάλλας.
Ναι.
Άκουσα ότι γεννηθήκατε στις ΗΠΑ.
Όντως. Στη Νέα Υόρκη.
Καλώς ήρθατε στην πατρίδα. Μπορώ;
Θα μας τραγουδούσατε στον Λευκό Οίκο;
Δεν θα άρεσε στον Λευκό Οίκο η φωνή μου αυτήν τη στιγμή.
Λοιπόν, ο Ωνάσης.
Είναι ο... ό,τι σας είναι;
Ναι, είναι ο ό,τι μου είναι.
Ο πατέρας που δεν είχατε.
Και πού ξέρετε ότι δεν είχα πατέρα;
Η CIA έχει 17.000 αποφοίτους κολεγίου με συσκευές ακρόασης, που τα μαθαίνουν.
- Φαίνεστε πολύ καλά, παρεμπιπτόντως. - Ευχαριστώ.
Εσείς κουρασμένος.
Ποτέ δεν με κουράζει η ομορφιά.
Ο σύζυγός σας κάλεσε την Τζάκι κι εμένα σε κρουαζιέρα.
Νομίζω ότι ξέρετε πως δεν είναι σύζυγός μου.
Είναι ο ό,τι μου είναι.
Χτες βράδυ σας αποκάλεσε σύζυγό του.
Ίσως σκοπεύει να μου προτείνει. Ο Άρης θα ήταν αστείος γονατιστός.
Πολύ ωραία θα ήταν να ταξιδεύαμε μαζί.
Ο κύριος Ωνάσης μού είπε ότι έχει έναν πίνακα του Ελ Γκρέκο στο σκάφος,
που θέλει να δείξει στη γυναίκα μου.
Ναι.
Στο υπνοδωμάτιό του.
Φαίνεστε πολύ θλιμμένη.
Χτες βράδυ, πριν κοιμηθεί, ο Άρης μου είπε ότι μ' αγαπάει.
Αν σκεφτείτε πού ήταν ως τις 4 το πρωί,
δεν το βρίσκετε θλιβερό;
Πού ήταν; Χτες βράδυ.
Πού είναι η Τζάκι;
Στον δικό της κύκλο.
Εγώ δεν έχω πολύ κόσμο με συσκευές που να μαθαίνει πράγματα,
αλλά ξέρω ότι εσείς κι εγώ ανήκουμε σε μια πολύ μικρή ομάδα τυχερών αγγέλων
που μπορούν να πάνε όπου θέλουν στον κόσμο.
Αλλά δεν μπορούμε ποτέ, ποτέ να ξεφύγουμε.
Αυτό δεν μας κάνει φίλους, ωστόσο.
Πού πάμε τώρα;
Κουραστήκαμε, μαντάμ.
Εγώ δεν κουράστηκα.
Εμείς κουραστήκαμε.
Και ανησυχούμε.
Τι κάνει αυτός εδώ;
Εγώ τον κάλεσα.
Άφησα κλειδί.
Έχω επείγοντα νέα.
Όχι.
Η Μπρούνα κι εγώ θα βγάλουμε τα σκυλιά.
Ναι, αυτό θα κάνουμε.
Και θα επιστρέψουμε.
Απόψε το γλεντήσαμε λίγο, προφανώς, αλλά...
Μα πόση σοβαρότητα.
Πάντα με απογοητεύουν οι άνθρωποι.
Πάντα.
Εγώ πέρασα μια θαυμάσια βραδιά.
Μαντάμ Κάλλας.
Ξέρετε από όπερα;
Φυσικά.
Στην Τραβιάτα,
η Βιολέτα πάσχει από φυματίωση.
Δεν είναι φυματίωση.
Δεν είναι κάτι με ένα μόνο όνομα.
Το αίμα σας λέει μια ιστορία.
Μια αυτοβιογραφία γραμμένη με αίμα;
Εκτός από το Μάντραξ,
τα διάφορα ηρεμιστικά και διεγερτικά,
παίρνετε το στεροειδές πρεδνιζόνη;
Για να πολεμήσω το σώμα μου που πάει να με κάνει βάτραχο.
Και τώρα το συκώτι σας αρχίζει να υπολειτουργεί.
Δεν βγάζει πια έξω όλα τα σκουπίδια.
Και η καρδιά σας υπολειτουργεί.
Η φτωχή καρδιά μου.
Είστε πολύ εξασθενημένη.
Ο θαυμάσιος Φερούτσιό σας μου λέει
ότι σκοπεύετε να τραγουδήσετε ξανά;
Ο θαυμάσιος Φερούτσιό μου γίνεται φλύαρος με τα μυστικά μου.
Κατά τη γνώμη μου,
το επιπλέον στρες που θα προκαλέσετε στο σώμα σας,
τα φάρμακα που πιθανόν να χρειαστείτε για να τα βγάζετε πέρα καθημερινά,
θα σας σκοτώσουν...
αν συνεχίσετε να πιέζετε τον εαυτό σας να τραγουδήσει.
Και το λέω ως κάποιος που θα χαιρόταν πολύ να σας δει ξανά σε παράσταση.
Κοιτάξτε, δεν έχω πρόθεση να εμφανιστώ ξανά.
Ούτε για σας ούτε για κανέναν.
Άρα...
Τότε γιατί κάνετε πρόβες;
Η μητέρα μου με έβαζε να τραγουδώ.
Ο Ωνάσης μου απαγόρευε να τραγουδώ.
Τώρα θα τραγουδώ για μένα.
Πάντως, η...
Η ωραία ζωή σας...
Παίχτηκε μπροστά στα μάτια μου.
Δηλαδή;
Δηλαδή τώρα, επιτέλους, έχω εγώ τον έλεγχο
του τέλους.
Σας ικετεύω,
λογικευτείτε.
Η ζωή μου είναι η όπερα.
Δεν υπάρχει λογική στην όπερα.
Η φωνή σας δεν θα επανέλθει.
Η φωνή σας είναι στον παράδεισο,
και σε ένα εκατομμύριο δίσκους.
Φύγετε.
ΠΡΑΞΗ 3: Η ΑΥΛΑΙΑ ΠΕΦΤΕΙ
Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να έρθω σ' αυτό το εστιατόριο.
Αναγκάστηκα να πω μαγικό ξόρκι.
Από την ώρα που σου έστειλα το φάρμακο
το μετανιώνω συνεχώς.
Εγώ δεν μετανιώνω.
Πώς είμαι;
Πολύ αδύνατη.
Μου πήραν πολλά.
Μαρία.
Ήρθα στο Παρίσι. Λατρεύω το Παρίσι. Είμαι ευτυχισμένη.
Η ζωή μου
είναι σε καλή ρότα.
Δεν θέλω να βουλιάξω.
Στο μήνυμά σου είπες ότι με χρειάζεσαι.
Ότι ήθελες να με δεις.
Δεν θα σου δώσω άλλα φάρμακα. Τελείωσε.
Δεν χρειάζομαι άλλα φάρμακα. Πέτυχαν τον σκοπό τους.
Ευχαριστώ.
Πρότεινα αυτό το εστιατόριο
επειδή μου θυμίζει εκείνη.
Ποια;
Την τελευταία φορά που είδα τη μαμά, μου ζήτησε λεφτά.
Και είπε "Σ' έφερα σ' αυτόν τον κόσμο για να με φροντίζεις".
Μετά είπε ότι ήμουν χοντρή και αχώνευτη.
Θαυμάσιες αναμνήσεις.
Πέρασε αυτή η εποχή, Μαρία.
Κλείσε την πόρτα.
Θα το τελειώσω με την αρχή.
Μια πρόποση.
Στις αναμνήσεις που μοιραζόμαστε μόνο εσύ κι εγώ.
Κλείσε την πόρτα.
Οι Γερμανοί στρατιώτες δεν μ' αφήνουν ήσυχη.
Καμιά φορά,
όταν έκλαιγες,
έπαιρνα εγώ τη θέση σου για να ξεκουραστείς.
Θυμάσαι;
Περνάω τη ζωή μου κοιτάζοντας έτσι.
Κι εγώ την περνάω κοιτάζοντας πίσω,
γράφοντας αυτοβιογραφία.
Αν είναι να γράψεις την αυτοβιογραφία σου,
να το κάνεις χωρίς τη βοήθειά μου.
Ήδη γράφεται μπροστά στα μάτια μου.
Δεν ξέρω καν αν είσαι αληθινή.
Μάλιστα.
Σταμάτα.
Έχω παραισθήσεις.
Πήγα στον γιατρό.
Φτάνει.
Σε περιμένει ο οδηγός σου. Εγώ δεν έχω χρέος να σου ξοφλήσω.
Η συμβουλή μου; Μη γράψεις τίποτα για τη ζωή σου.
Αλλά αν γράψεις,
να είσαι επιεικής μ' εσένα.
Επειδή
ήμουν κι εγώ μαζί σου στην Αθήνα.
Και ξέρω πως,
ό,τι στραβό κι αν είχες,
ό,τι λάθος κι αν έκανες, ό,τι...
Είναι...
Δεν φταις εσύ, μωρό μου.
Εσύ δεν φταις καθόλου.
Σ' ευχαριστώ.
Καμιά φορά νομίζω ότι τα φαντάστηκα όλα.
Κλείσε την πόρτα, αδερφούλα.
Δεν μπορώ. Μόνο έτσι μπαίνει μέσα η μουσική.
Χέσε τη μουσική!
Μωρό μου, είσαι 53 ετών.
Ποτέ δεν ήσουν ελεύθερη. Ξέχνα τη μουσική και ζήσε.
Θεέ μου.
Είσαι στην ώρα σου.
Το κοινό μου περιμένει.
Γεμάτο μίσος.
Τι μίσος;
Θα τραγουδήσω τη σκηνή της τρέλας από την Άννα Μπολένα.
Την ερμήνευσα στη Σκάλα.
Το 1957.
Ναι, οι Μιλανέζοι με μίσησαν.
Είχα ακυρώσει. Ήμουν άρρωστη. Δεν με συγχώρεσαν ποτέ.
Κι έχυσα το δηλητήριό μου στις φτωχές αθώες ψυχές.
- Αλλά μετά τραγούδησες. - Τραγούδησα.
Γεμάτη οργή.
Με τον Τύπο.
Οργή με την καταδίκη.
Με τη μητέρα μου.
Με τον κόσμο.
Μπρούνα. Τώρα.
Ξεκίνα.
Φώτα, παρακαλώ.
Μπράβο!
Μαντάμ,
ήσασταν υπέροχη.
Θεέ μου.
Πάμε σπίτι.
Στο σπίτι είναι η αγάπη.
Ελάτε.
Μαντάμ Κάλλας, γράφω μια μουσική στήλη στην εφημερίδα Le Figaro
και για λόγους δημοσιογραφικού καθήκοντος
ήμουν τώρα στο θέατρο.
Άκουσα να ερμηνεύετε τη σκηνή τρέλας της Άννα Μπολένα
και δεν ήταν καθόλου τέλεια.
Για την ακρίβεια, ήταν φρικτή.
Υπάρχουν φήμες ότι σχεδιάζετε επάνοδο.
Θα μου σχολιάσετε την πρόοδό σας
με βάση ό,τι άκουσα και ηχογράφησα μόλις;
Γιατί να το γράψεις αυτό;
Επειδή είναι η Μαρία Κάλλας. Αυτή...
Ο κόσμος θέλει να ξέρει!
Σας παρακαλώ...
Εμπρός, μαντάμ Κάλλας.
Είστε γνωστή για το φρικτό ταμπεραμέντο σας.
Οι φωτογραφίες θα πουλήσουν παντού.
Μαντάμ Κάλλας, ηρεμήστε και πείτε μου τη δική σας εκδοχή.
Οι αναγνώστες μας ενδιαφέρονται πολύ...
Άσε μας ήσυχους.
Όχι!
- Άσε μας ήσυχους! - Όχι!
Οι αναγνώστες θέλουν να μάθουν τι σας συνέβη.
Τι τραγωδία.
Έπλυνα το αυτοκίνητο όπως είπατε, μαντάμ.
Είμαι έτοιμος να σας πάω σπίτι.
Παίξ' το.
Μαντάμ, σας παρακαλώ.
Παίξ' το.
Υποθέτω ότι η ταινία σου κοντεύει να τελειώσει.
Σας είπα ότι σας έχω ερωτευτεί;
Αυτό συμβαίνει συχνά.
Πριν από την τελευταία σκηνή,
θέλω να μάθεις κάτι.
Γράψε, παρακαλώ.
Δεν έχω εξοπλισμό.
Τότε να το θυμάσαι.
Επειδή δεν θα το μάθει άλλος.
Όταν πέθαινε,
εδώ, στο Παρίσι,
πήγα σ' εκείνον.
Σ' αγαπώ.
Αυτό είναι όλο;
Να φύγω τώρα;
Έχω κάποια πράγματα να πω.
Πρώτον,
ακόμα μισώ την όπερα.
Δεν χρειάζεται να πεις πολλά.
Τα περισσότερα τα ξέρω.
Τα περισσότερα τα ξέρεις;
Μάλιστα.
Ποτέ δεν σου έλειψε η αυτοπεποίθηση.
Είσαι ευτυχισμένη;
Να σου πω,
έμαθα από την εφημερίδα
ότι ο Φρανκ Σινάτρα βγάζει δέκα φορές όσα εγώ.
Είσαι φτωχή.
Πάντα.
Μακάρι να μπορούσες να τραγουδήσεις εδώ και τώρα.
Θα ξυπνούσα όλο το Παρίσι.
Θα σε συγχωρούσαν.
Ξέρεις,
νομίζω ότι θα πάω στην Αθήνα.
Το πνεύμα μου θα βρει μια καρέκλα στο λιμάνι
και θα κοιτάζει τα πλοία.
Και ποιον θα περιμένεις;
Νόμιζα ότι ξέρεις τα περισσότερα.
Ξέρεις,
έμαθα από την εφημερίδα ότι την παντρεύτηκες.
Καμιά φορά παντρεύεσαι επειδή έχεις μία μέρα ρεπό.
Τέλος πάντων,
το πρωί που το έμαθα, κοίταξα κι η καρδιά μου δεν είχε ραγίσει.
Αλλά μου πλήγωσες την περηφάνια.
Κάτι είναι κι αυτό.
Όταν είναι η σειρά σου,
θα έρθεις στην Αθήνα να με δεις;
Σίγουρα θα έχω δουλειές εκεί.
Ναι.
Θα φροντίσω λοιπόν
να έχω δύο πάνινες καρέκλες.
Ναι.
Κακώς προσπάθησα να σ' εμποδίσω να τραγουδήσεις.
Σωστά.
Πάντα σ' αγαπούσα.
Κι αυτό είναι σωστό.
Κύριε Ωνάση, ήρθε η γυναίκα σας.
Αθήνα, Μαρία.
Εσύ κι εγώ
μόνο.
Και πώς ήταν;
Είμαστε Έλληνες.
Ο θάνατος είναι γνώριμος σύντροφός μας.
Γιατί πήγατε να τον δείτε;
Επειδή μου το ζήτησε.
Είδατε την Τζάκι;
Βγήκα από την πίσω πόρτα.
Ακόμα και στον θάνατο,
ήμουν το μυστικό.
Ναι, αλλά ήθελε εσάς.
Η Τζάκι ήταν γυναίκα του.
Αλλά εσείς...
ήσασταν η ζωή του.
Οκτώ.
Εννιά.
Πάντα κερδίζεις.
Κλέβει.
- Όχι! - Ναι, κλέβεις.
Το ξέρουμε, Μπρούνα.
- Σφίγγα είναι αυτή εδώ. - Ναι.
- Όχι! - Κάνεις πως είσαι...
- "Είμαι..." - Πες το σκορ. Κερδίζεις.
- Επικίνδυνη. - Όχι, η Μαρία κερδίζει.
- Ένα. - Ένα παραπάνω από μένα.
- Εγώ χάνω... - Πάντα να μείνετε μαζί.
- Τι; - Πάντα να μείνετε μαζί.
Όταν φύγω.
Ελπίζω πάντα να μείνετε μαζί.
Είστε πολύ καλοί μαζί. Καλοί άνθρωποι.
Αν συνεχίσει να κερδίζει, δύσκολα θα...
Δεν ξέρω αν...
θα μείνω.
Μια στιγμή.
Μαντάμ, μετακινήσαμε πάλι το πιάνο. Ελάτε να δείτε.
Μαντάμ, είναι περασμένο μεσημέρι.
Είστε καλά;
Μαντάμ, παρακαλώ;
Θα σας πάρουμε τα αγαπημένα σας φαγητά.
Στρείδια, παστό βοδινό κι αυτές τις χαζές σοκολάτες.
Απόψε θα καθίσουμε μαζί και...
- Και θα φάμε. - Αφήστε με.
Μαντάμ;
Πάμε στο μπακάλικο, μαντάμ,
να πάρουμε ό,τι χρειάζεται
και θα γυρίσουμε.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΑΝΑΛΗΨΗ
Δρ Φοντενμπλό...
Η μαντάμ Κάλλας πέθανε.
Ευχαριστώ.
Πιστεύουν
ότι ίσως ήταν
καρδιακή προσβολή.
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη