Downloaded from YTS.MX
Wag kalimutang mag-toothbrush!
Ba't kailangang mag-toothbrush?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Gusto mong malagas ang mga ngipin mo?
Isa lang sa kanila.
Kailangan mo 'yang mga ngipin mo. Sasabihin ko kung bakit. Alis muna 'ko.
-Gagawa pa si Mama ng herstory. -Ano po 'yan?
Sasabihin ko sa 'yo ang herstory mamaya. At sa buong mundo.
Game na ba kayo para sa isang makasaysayang gabi?
Salubungin natin ang unang babaeng magtatanghal ng standup comedy special
dito sa Radio City Music Hall!
Michelle Buteau!
Salamat.
New York City!
Di n'yo pa ako binibigo!
Mahal na mahal ko kayo.
"Okay, ayos lang ba siya?"
Grabe talaga.
Mahal ka namin, Michelle!
Mahal din kita, bitch.
Imo-motorboat sana kita ngayon, pero may gagawin pa 'ko.
Gusto kong nagagawa ko ang gusto ko at kumikita ng pera.
Ano raw?
Ang galing. Hiling ko rin 'yan para sa inyo.
Kung wala ka pa ro'n, sana marating mo rin 'yon.
Ang sarap kasi. Ang sarap.
Isang beses may kumausap sa 'kin. Sabi niya, "Food cooking producer ako."
Sabi ko, "Ang galing, a! Totoong trabaho 'yan?"
"Mabuti naman. Gumawa ka ng sarili mong space."
Sabi niya, "Gagawan kita ng cooking video dahil mahilig kang magluto."
Sabi ko, "Di ko sinabi 'yan. Mukha lang ganyan."
"Sige."
Sabi niya, "Sakto ang recipe ko para sa 'yo. Sweet potato casserole."
At sabi ko, "Okay."
"Magkano ba ang bayad?"
At napa-wow ako sa sinabi niya, dahil mukhang bigtime talaga.
Sabi ko, "Okay na bayad 'to, a."
"Kailangan ko bang ipakita ang mga paa ko?"
Napanood ko ang Euphoria at ang ginagawa ng mga bata para magkapera.
At sabi niya, "Hindi, gustong-gusto ka ng kompanya ko."
At hindi ko masasabi sa inyo ang pangalan ng kompanya,
pero masasabi kong katunog ito
ng "Tambell's Loop."
Na-gets n'yo ba?
Lagi kasing may di nakaka-gets.
Di ko binasa 'yong recipe.
Dumating lang ako sa oras na naka-V-neck at lip gloss.
"Gumawa na tayo ng casserole, honey."
Inabutan ako ng sweet potato.
Sweet potatoes ang datingan ko sa camera, "Nickname ko 'yan."
Sabi ng direktor, "Family recipe 'to." Sabi ko, "Alam ko."
Ginalingan ko talaga. Tapos inabutan ako ng salt and pepper.
Sabi ko, "Nandito ang salt and pepper. Salt, salt, salt."
Tapos, 'tong mga taong ito. Tatawagin ko silang mga tao,
dahil alam kong mga anak din sila,
binigyan nila ako ng dalawang full cup ng shredded cheddar cheese.
Ganyan nga ang itsura ko no'n.
Sabi ko, "Pareho ba tayo ng recipe?"
Sabi nila, "Oo, babagay 'yan dito."
Sabi ko, "Sino'ng may sabi?"
Sabi nila, "Ilagay mo na."
Sabi ko, "Kapag inilagay ko 'to, di ko na matatanggal."
"Parang ihi sa pool, okay?"
Tapos ang mga taong 'to…
binigyan ako…
ng isang lata…
ng Tambell's Loop…
Cream of Mushroom Soup.
Di ko alam kung nakakita na kayo…
ng lata ng…
Tambell's Loop…
Cream of Mushroom Soup, pero…
sobrang siksik niya, di ba?
Sabi ko, "Kailangang todo effort tayo nito.
Kailangan ng konting room temperature."
Hinahalo-halo ko 'yon at ang gulo lang.
Mukha siyang… parang may asong nakunan do'n.
Mas marami pang karapatan ang aso sa katawan niya kaysa sa akin, ano?
Magiging ayos lang ang bitch na 'yon.
Ayun, hinahalo ko pa rin,
tapos sabi ng direktor, "Ano'ng problema, Michelle?"
"Ngumiti ka."
Kaya nilagay ko na 'yon
sa oven,
at sinabi ko sa lahat, "Ingat kayo pauwi, ha."
Sabi ng direktor, "Kailangang ilabas, kainin, at pag-usapan pa 'yan."
Nasabi ko na lang…
"Sino'ng nagsabi sa 'yo?"
Sabi niya, "Sa lahat ng video, kumakain at nag-uusap pa."
Sabi ko, "Di kailangang gayahin 'yon. Pwede tayong maging bayani."
Sabi niya, "Sorry, Michelle.
Kung di ka kakain at magsasalita pa, di ka mababayaran. Nasa kontrata 'yan."
Kaya nilabas ko na sa oven, at…
Noong inilabas ko na sa oven, bumubula 'yon.
Parang namemersonal.
Nilagay ko sa countertop at ramdam ko ang Caucacity of "Nope."
Kaya isinubo ko na…
sa bunganga ko.
At iniisip ko na lang talaga
kung ano ang pagkakagastusan ko.
Puta lang ang peg.
Salamat. Silang mga pumapalakpak? Mga puta 'yan.
Na may mga bayarin.
Tapos sabi niya, "Kumusta ba?"
At sabi ko, "Parang nasa episode ako ng Fear Factor."
Tapos sabi niya, "Kumusta ang lasa?" Sabi ko, "Lasang mamahalin."
Di naman ako umiiyak, pero may luha,
at sabi niya, "Pwede ka nang umuwi."
Tapos, pinost niya ang video,
ako naman, "Wala namang manonood nito."
Wala namang manonood ng 40-second video ko na gumagawa ng casserole, di ba?
Wag kayo…
Nakalimutan kong may Black Twitter nga pala.
At alam n'yo? Nawala sa isip ko. Nang makita kong nagte-trend ako,
sabi ko, "Pasensiya na."
Nakalimutan ko na ang sweet potatoes ang Juneteenth ng root veggies.
At 'yon… ang pagkakamali ko.
Kinailangan ko ng publicist, apology tour, ma-interview sa Club Shay Shay.
Wala siyang oras.
Gagawa si Amanda Seales ng three-part video sa kagagahan ko.
Kailangan kong manood ng High on the Hog nang pitong beses pa.
Ay, grabe!
Di pwedeng light-skinned at panira sa Black culture.
Di na ako maiimbitahan sa mga event nito.
Pero di pa ako nakakita ng 10,000 tweet na may pangalan ko, kaya,
"Parang di naman 'to masama?"
Ito pa…
May isang tita…
na nagpo-post kada oras talaga, naka-caps pa lahat.
Sabi ko, "Consistent, a."
Lahat naka-caps, ito ang nakasulat, "TUMAWAG NG PULIS!"
Ano raw?
Ano?
Idadamay pa natin ang mga pulis?
Tapos marami naman ang, "Ayos lang ba si Michelle?"
Sabi ko, "Maraming salamat."
Kailangan ko talagang mag-isip-isip, ano?
Kumustahin ang matatatag n'yong kaibigan.
Pero ang pinakanakakatawa at masakit na komento na naaalala ko,
may nagsabing, "Anak ng…
Kamukha niya 'yong kasambahay sa Get Out."
No!
No.
Naisip ko lang na OA 'to para sa…
mga di pa napapanood ang Get Out.
Magtatanong sila, "Okay ka lang ba?"
Marupok ako sa Internet. Di ko alam kung paano mawalan ng paki.
Di ko pinapansin o kaya, masyado akong may paki.
At ang pinakamahirap na usapan kasama ang mga anak ko,
siguro 'yong tungkol sa…
racism, bullying,
sexism, pero naisip ko rin,
kailangan kong malaman kung paano makikipag-usap sa mga anak ko,
at malaman nila ang halaga nila na hindi nakabase sa likes at followers.
Tama! Welcome sa aking TED Talk, bitches.
Mga pangarap na kasinglaki ng shoulder pads niya.
Ang tatalino ng mga anak ko. Kaya sana, di maging mahirap 'yon.
May 5-year-old twins ako.
Salamat.
Babae't lalaki hangga't di pa sila nagsasabi, dahil inclusive si Mama.
Magmahalan at yakapin ang pagkakaiba-iba natin…
Napaka-cute ng pangalan nila.
May apelyido sila, Hazel at Otis.
Ang cute. May hikaw nga ako na may initials nila.
Pasok sa banga! Ho forever!
Ay, grabe naman 'to. Basang-basa ang rosé.
Kapag may kambal ka pala, lahat gustong makipag-usap sa 'yo.
Di ko alam 'yon.
May mga nananadyang lumapit talaga sa akin.
Tanong nila, "Kambal ba sila?" Sagot ko naman, "Pediatrician ka ba?"
Pero madalas, 'yong may kakambal ang lumalapit
at sinasabing may kakambal sila. Parang, "Kambal ba sila? Kambal din ako.
Di ko bet ang kambal ko. Hati kasi kami sa cake."
Sasabihin ko naman, "Giyera lang?"
"Ano?"
At itutuloy nila, "Mas gusto ng nanay ko 'yong kambal ko." Ako naman, "Mukha nga."
Chika lang sila nang chika. Sasabihin ko, "Sandali lang.
Di ako palakaibigan. May double chin lang ako."
"Gaga talaga ako, rosé at butter lang 'to. 'Yon lang."
Para madali kang lapitan. Lapitin din pag may gout.
Di ko naisip dati kung gaano magkaiba ang mga bata
kahit pareho ang pinagmulan nila. Magkaibang-magkaiba sila. Si Hazel? Grabe.
Si Hazel, may energy ng 53-year-old na babaeng Black na nagtatrabaho sa DMV.
Ang bangis niya, pupunta siya sa playground,
tapos, "Ito ba ang dapat n'yong ginagawa?"
Hazelnut!
Lalapit sa 'kin ang mga bata, "Mrs. Buteau, nakatitig uli si Hazel."
Pagbutihin pa natin.
Grabe talaga. Ang kulit-kulit.
Di ko alam kung kanino siya nagmana.
Okay, ganito.
Naiintindihan ko ang sinasabi n'yo.
Pero di ko nahanap ang boses ko hanggang sa 30 ako. Limang taon pa lang siya.
Paalis na ako noon, nakasuot lang ng short sleeves para mag-food shopping,
dahil 'yon lang naman ang ginagawa ko.
At sabi niya, "Mama, mag-long sleeves ka. Mukhang matanda na ang siko mo."
Pero, tama naman siya. Mukhang ewan na ang mga siko ko. Paano?
Kailan? Walang nagsasabi nito sa edad 40.
Mukhang 22 years na akong nagpa-plank nito.
Paano ko malalaman na ang siko ko ay parang ulo ng kalapati?
Kailan?
Girls, ano'ng kailangan ko? Ashwagandha?
Ano'ng kailangan ko?
Magnesium? Kaloka 'tong mga siko ko.
Kamukha na nila 'yong lalaki
sa Indiana Jones na pumili no'ng maling cup.
Salamat sa lahat na higit sa 38. Salamat.
Salamat sa inyo.
Ramdam ko kayo.
Grabe talaga,
makukulit na bata.
At hindi sila natutulog.
Lagi lang silang gising.
Bababa si Hazel ng 10 p.m., "Mama, ano'ng ginagawa mo?"
Ang sagot ko, "Heto, tinatago ang vape pen ko. Bakit?"
"Bakit ba?"
"Nakadalawang saging ka na. Ano pa ba ang kailangan mo?"
Diyos ko!
Itong mga makukulit, natutulog na nga nang late, maaga pang gigising.
Gising na siya ng 5:30 a.m. araw-araw.
Sabi ko, "Matulog ka uli, anak."
"Masyado pang maaga."
"Walang pang ganap ngayon."
"Di tayo nakatira sa bukid."
"Hindi ito military."
"Pwede ka pang matulog."
Diyos ko naman!
Ang daming energy ni Hazel. Parang…
si DJ Khaled na limang taong gulang na batang babae.
Gigising siya sa umaga, babati 'yan ng, "Good morning sa lahat!"
All I do is twin, twin, twin!
Siya, da bes!
Tama! Si DJ Donwill nga pala.
Grabe, ano?
Di ko makausap si Otis gaya ng pagkausap ko kay Hazel,
dahil napakalambing niya at tahimik.
Nilalabas ni Hazel ang pagiging Black mom ko,
pero 'yong Black mom sa Maury Povich.
Naku! Nasa Target kami, tapos,
"Lumapit ka nga dito, anak."
"Wala na tayong bibilhin. Di tayo bibili… Ibalik mo 'yan!"
Para tuloy akong galit na ventriloquist. Sasabihin ko, "Pumarito ka!"
"Ibalik mo 'yan. Wala na nga tayong bibilhin, di ba?"
Hindi ako ganyan kay Otis.
Si Otis, para lang pagod na asawang may hawak ng pitaka ng asawa niya sa Macy's.
Nandito ang iba, ano? Maraming salamat.
Ang lambing ni Otis. Kumukurap nang mabagal pag nagsasalita.
Parang ganito, "Mama…"
Naaawa ako minsan, dahil lumalaki siya sa isang bahay
na may napakalakas na female energy, pero sabi ko nga rin, "Walang anuman."
Di ba? Ito ang mahalagang aral na hindi mo makukuha sa school.
Pero minsan, naaawa ako sa kanya,
dahil ang unang complete sentence niya noong 3 years old siya,
"Okay, kumalma lang kayong lahat."
Otis!
Tinuturuan ko siya kung paano maging big boy sa city.
Maglalakad sa bangketa sa New York City, sasakay sa subway, sa tren.
Bubuksan ang pinto para sa matatanda, lahat ng gano'n. Mahalaga 'to.
Minsan, nasa isang lugar kami na maraming tao sa New York City,
at sumigaw siya bigla,
"Mama, wag muna raw sabi no'ng kumikislap na kamay."
Sabi ko, "Tama, anak."
At sasabihin ng mga nasa paligid namin, "Good job, Mama."
"Good job…" At alam ng mga magulang
kapag may ginawang tama ang anak mo sa publiko, ikaw ay,
"Isa akong anghel."
"Naglalakad na anghel. Ano kayong mga walang anak? Nagre-recycle? Okay."
"Sige."
"Composting? Okay."
Iiwan nating mas mabuti kaysa sa dinatnan natin.
At nang malaman ni Otis, ipinagmamalaki niya ang sarili.
Kaya sumisigaw siya, "Mama, sabi no'ng white man pwede na!"
Diyos ko talaga.
Ang tawag ko dito, "Birth Control."
Dahil kung iniisip mong magkaanak, makinig ka sa kuwentong 'to ta's magpasya.
May malaking kulangot si Otis.
Malaki 'yon at sabi niya, "Mama, paano ko 'to tatanggalin?"
Sabi ko, "Seryoso ba?" Kapag may sinabi ang anak mo
minsan mapapasabi ka, "Nag-aalala ako sa 'yo."
Sabi ko, "Ipasok mo ang daliri mo
na parang naghahanap ka ng sagot."
Ano ako, si Mr. Rogers? Malay ko.
At nahihirapan siyang kunin 'yon. Sabi ko, "Otis, di 'yan maganda."
"Magiging tapat ako sa 'yo."
Nakatingala na siya.
Paikot-ikot, parang asong hinahabol ang buntot.
Sabi ko, "Ayokong maalala kita nang ganyan."
At sabi niya, "Mama, di ko makuha." Sabi ko, "Nakikita ko nga."
Babanggitin ko rin na pasakay kami ng eroplano.
Sabi niya, "Mama, hindi ko makuha."
Kaya, nagdesisyon na ako.
Pinasok ko na at kinuha.
Tapos, may galaw siya na di ko pa nakikitang ginawa ng isang tao.
Tumiklop siya na parang beach chair.
Umupo siya sa sahig…
At humilata.
Ano 'to?
Humiga lang siya.
Tapos sumigaw siya,
"Mama, gusto kong kunin ang kulangot ko!"
Tapos sabi niya, "Ibalik mo!"
May mga tao sa likod ko, ha.
At kailangan kong magdesisyon.
Kaya ibinalik ko.
Kalahati sa inyo ang pumalakpak at kalahati ang nanghusga. Okay?
Ganyan ang tingin sa akin.
Gusto ko silang sigawan, "Astig ako dati, okay?
Astig ako dati. Nakapag-cocaine nga ako mula sa tite,
pamilyar ako sa kung gaano kakomplikado ang ilong, bitch.
I-enjoy mo 'yang overhead space mo."
Ito ang tamang oras para mag-shout-out sa nanay ko sa audience.
Hi, Ma.
Hi, Marie.
Naku, ang kulit ko siguro noong bata ako.
Kasi iba sana ang bone density niya.
Naiintindihan ko na ngayon, okay?
Ayokong magreklamo,
pero ramdam ko na ang pagod.
Wag kayong magpapaloko sa sequins at tulle, ha.
Pagod ako. Kapag pumunta nga kayo sa bahay ko,
ng 5:30 gabi-gabi,
makikita n'yo ako sa sofa, na parang si Viola Davis na pagod.
"Pagod na ako…"
Pagod na pagod.
Alam ko na kung bakit gano'n ang itsura ni mama.
Para siyang husky dog sa Miami…
Di ko alam kung nauuhaw siya o nakangiti, ano ba…
Parang siyang nagtatanong at siya rin ang sumasagot nito…
Gets ko na.
Naiintindihan ko na.
Pakiramdam ko…
ako 'yong pinto sa ending ng Titanic.
Medyo lubog nga lang,
at inaakyat ng lahat.
Umaakyat ang buong pamilya ko.
Di gumagana ang pito ko, parang ganito…
Gets ko na!
Gets na.
Di ko man lang naisip na…
pwede kang masaktan habang nag-aalaga ng mga bata,
dahil hindi mo iniisip ang kilos mo.
Sumakit ang katawan ko dahil nakatuwad ako palagi, 'yong tuwad na di ko ginusto.
Air horn!
Salamat.
Isang beses, sobrang sakit.
Sabi ng asawa ko, "Baka may sciatica ka."
Hindi ko pa alam kung ano 'yon. Gano'n ako kabata noon.
Akala ko sobrang mahal na pasta.
Sabi niya, "Tingin ko, sciatica 'yan."
Sabi ko, "Wala, tingnan mo ang resibo. Penne Pomodoro."
Ganoon ako kabata noon.
Mag-ingay kung alam n'yo ang sciatica.
Ganyan nga! Gusto ko ng may edad na audience.
Salamat sa pagkonsidera sa muscles n'yo. "Di ako makakapunta sa show."
"Umaatake ang sciatica ko ngayon."
Diyos ko, nagsasalamin na ako. Di ko na mabasa ang menu. Ang bitch ko…
"Buksan n'yo ang ilaw."
"Bakit ang dilim ng mga restaurant?"
Ganito ako katanda.
Grabe, noong may sciatica ako, pumunta ako sa doktor.
Binigyan niya ako ng athlete's-grade ibuprofen.
Naisip ko, "Yes, atleta ako, magaling."
At binigyan niya ako ng Theragun. Alam n'yo kung ano 'yon?
Ang galing. Di ko alam dati.
Sabi ko, "Okay, massage gun na katu-katulong ko sa buong araw.
Tara dito."
Hindi ako makapunta kahit saan,
kaya pinapunta ko ang isa sa mga kaibigan na isang magandang Black na lesbian.
"The Oracle" ang tawag ko.
Alam niya ang lahat at kumikinang siya.
Nakita niya 'yong Theragun sa mesa at sabi niya, "Okay."
Sabi ko, "Girl, para 'yan sa sciatica ko." At sabi niya, "Sabi mo, e."
Sabi ko, "Girl, Theragun ko 'yan.
May nakasulat na 'gun' pa nga, o."
At sabi niya, "Depende kung saan mo itututok."
Sabi ko, "Girl." Sabi niya, "Girl, ano?"
Sabi ko, "Girl, tumigil ka."
Sabi niya, "Ano?"
Tiningnan ko siya, sabi ko, "Girl."
"Gusto mong binubugbog ang puday mo?"
Sabi ko, "Girl."
"Gusto mong binubugbog ang puday mo?"
"Di ko alam na gusto mong binubugbog ang puday mo, ang tahimik mo, e."
Sabi ko, "Grabe ka. Natatapos mo ang libro sa loob ng dalawang linggo."
"Palagi kang sobra mag-tip sa Starbucks."
"Lagi kang pumaparada sa malayo sa entrance para sa steps mo."
"Hindi ko akalaing gusto mong binubugbog ang puday mo nang ganyan."
Sabi niya, "Oo, girl."
"Malaki ang nagagastos ko sa Theragun para lang mahanap ang swak na swak."
Sabi ko, "Girl!"
"Hindi ko 'to kinakaya!"
Sabi ko, "Sa totoo lang? Real talk?"
"Dapat ipabugbog mo na lang 'yan sa isang tao."
"Simple lang, ipasuntok mo lang nang konti ang puday mo."
"Simple lang, konting pow-pow lang sa pechay mo."
"Knock, knock." "Who's there?" "Puday ko, umaaray."
"Gano'n lang."
Tumingin siya sa akin. Sabi niya, "Wit, girl. Ang Theragun ay Therafun."
Sabi ko, "Nasa Shark Tank ka bang lesbiyana ka?"
"May slogan ka na ngayon?"
Di ko talaga inakala na gusto niyang binubugbog ang puday niya.
Akala ko kilala ko na siya.
Pwede ko bang balikan ang nangyari ngayon?
Nagkuwento ako ng true story tungkol sa maganda kong lesbian friend na Black.
At konting karahasan sa pechay.
Di naman grabe, konting-konti lang.
At natawa naman tayo. Ang ilan sa inyo, nanghuhusga.
Ang ilan, susubukan.
Di n'yo nakikita ang nakikita ko.
Ang sinasabi ko lang, pwede 'yon.
Pwedeng magbiro at magkuwento
nang hindi minamaliit ang buong komunidad.
Kaya natin. Pwede nating gawing nakakatawa.
Kailangan lang nating pagsikapan, tama?
Kung makakasalubong n'yo si Dave Chappelle,
pwede bang ipaalam n'yo sa kanya?
Di pa niya siguro alam.
Baka di natin makasalubong si Dave dahil siya ang GOAT.
At siya nga ang GOAT, kung ibig sabihin ay Going Off About Trans people.
Dave.
Di 'yan nakakatawa.
Delikado 'yan.
Gawin mong nakakatawa.
'Yon lang.
Di ako makapaniwalang may kumikita ng milyon-milyong dolyar
para iparamdam na di ligtas ang paligid. Sobrang wild talaga no'n para sa akin.
Ima-manifest ko na itong takeover na 'to sa Radio City Music Hall,
at sasabihin ko na gusto kong kumita ng milyon-milyong dolyar
sa pagpaparamdam sa mga tao na ligtas sila, pinapakinggan, at naaaliw.
Naaaliw.
Nakakaaliw.
Ano'ng ginagawa natin? 'Yon ang goal ko.
Ang goal ko dati, makita ang pusod ko pag nakaupo,
pero di na makatotohanan 'yon.
Ihanda mo ang sarili mo sa tagumpay.
Magkaroon ka ng goals.
Bakit di na ginagawa 'to ng mga tao?
Sabihin mong gagawin mo, at gawin mo nga.
Iyon lang.
Tulad ng mga kaibigan ko na…
di makaalis.
Di ba? Laging nakikipag-date sa maling tao.
Kung paano mo ginawa ang isa, gano'n na rin sa iba. Di ba?
Kung nandito ka sa theater ngayon at nakikipag-date sa maling tao,
lalo na sa mga kababaihan,
wag mo nang ituloy.
Umalis ka na at i-unfollow ang gagong 'yan.
'Yan ang energy na wala ka.
Okay? At hindi ako chiropractor, pero di ka magiging basa habambuhay, sis.
Diyos ko naman!
Isa 'tong paglalakbay. Kailangan mo talagang…
hanapin ang tamang tao. Ang dami ko nang dinaanang palaka.
Parang frog farm na nga.
Masaya akong nahanap ko ang tamang tao.
Ang sarap pala.
Ang sarap talaga. At kapag may mga taong nakita kaming mag-asawa,
"Wow, gusto n'yo ang isa't isa." Sabi ko, "Dapat naman."
Bakit ka makikisama sa taong ayaw mo?
Para d'yan ang pamilya mo.
Hello? Pero iniisip ko rin na mahalagang…
isipin ang good times at bad times, ayos lang 'yon.
Ang pinakamahirap para sa aming mag-asawa ay 'yong pandemic.
Saka ko lang napansin na sociable pala kami
nang magkasama kami sa lahat ng oras.
Lilipat ako sa ibang kuwarto at susundan niya ako.
Sasabihin ko, "Kumusta?"
"Kumusta?"
Ang pangit ng mga kuwento niya.
"Ano'ng maganda?" Sabi niya, "Walang malinis na kutsara."
Sabi ko, "Gandang kuwento, a."
Di talaga maganda no'n.
Nagsimula akong gumamit ng boses sa kanya na hindi ko pa nagamit sa kahit kanino.
'Yong tonong ginagamit mo pag di pinapatugtog ni Alexa ang kanta mo.
Alam n'yo iyong tonong 'yon?
Ganito, "Hindi nga! Sabi ko…
Ano raw?
Bakit ko siya kinakausap nang ganoon? Mahal ko siya.
May good at bad times talaga. Ganoon n'yo malalampasan 'yon.
Sa totoo lang, ang gusto ko sa amin ng asawa ko,
totoong partners kami, tama?
Nagce-celebrate ng tagumpay ng bawat isa.
At kung ang kasama mo ay naiinggit sa 'yo,
di nila naiintindihan ang power mo dahil wala pa sila sa power nila.
Hay, naku.
Tingnan n'yo ako, shoulder pads.
Nagbibigay ng karunungan.
Nasaan ang donation basket? Sige na.
I-celebrate natin.
I-celebrate ang maliliit na bagay. Kailangan, kundi, walang ice-celebrate.
Pag nakabayad ako ng parking ticket, magbubukas ako ng champagne.
Ganoon ako nabubuhay.
'Yon ang ginagawa ko.
Diyos ko.
Nagpa-party ang asawa ko noong pandemic para sa akin.
Dahil nalaman naming fina-follow ako ni Lenny Kravitz sa Instagram.
Ano raw?
Ano?
Kaloka. Bumaba ako, may mga streamer at lobo na.
Nasa coffee table ang asawa ko, sabi niya, "American Woman!"
Sabi ko, "Isusubo ko na ba 'yan?"
Masaya para sa isa't isa.
Patuloy sa pag-like si Lenny Kravitz sa posts ko.
Tanong ng asawa ko, "Kailangan ko bang mag-alala kay Lenny?"
Sabi ko, "Oo, dapat."
"Oo, dapat."
"Kaya, linisin mo ang mga kutsara, honey. Wala raw tayong malinis na kutsara."
Bitch.
Mahilig magkumpuni ang asawa ko ngayon.
Sabi niya, "Magkumpuni tayo nang magkasama." Sabi ko, "Okay lang ako."
"Ikaw ang mag-ayos. Ikuwento mo, makikinig ako."
Alam n'yo bang umuwi ang lalaking ito na may upuan galing sa basurahan?
Sabi ko, "Para kanino ito?"
Sabi niya, "Umaasa akong maaayos natin." Sabi ko, "Salamat na lang."
Sabi niya, "Gusto kong magkumpuni tayo."
Sabi ko, "E, kung voter suppression?"
"Kaya ba natin 'yon?"
Gusto rin naming magsaya.
Magaling siya sa pagiging high.
Di mahalaga kung gaano karami o kakonti, sasabihin niya, "Ayos lang ako."
"Ayos lang ako. Kailangan mo ng tulong? Tulungan na kita sa bag."
Ang astig niya.
Walang nakakaapekto sa kanya. Sabi niya, "Hindi, ayos lang.
Sabi ko, "Ano?"
Di ako magaling sa pagiging high. Gusto kong maging magaling.
Pero hindi, e. Gusto ko…
Gusto kong parang isang plus-size Erykah Badu, pero…
Hindi, e. Mas plus-size adik lang, real talk.
Naku, baby, kung nakita n'yo akong high sa kalye,
sasabihin ko, "Sorry, high ako. Halata ba? Namumula ba mata ko?"
"Pasensiya na, high ako."
"Game night ba? Ano'ng ginagawa natin?
Magtutupi ng labada? Maglilinis ng ref? Push-up?
Ano'ng gagawin natin? High ako ngayon!"
Hindi maganda. Hindi magandang tingnan.
Nag-date kami ng asawa ko.
Isang gabi, may tickets ako sa game ng Knicks,
na isang basketball team.
Tama, honey.
May courtside seats kami.
Excited siya. Sabi ko, "Ayos lang ako."
"Wala akong alam sa basketball."
Sabi niya, "Magiging masaya ito." Sabi ko, "Dapat may kasama ka."
Sabi niya, "Hindi, date night natin 'to. Tayo na lang."
Sabi ko, "Sige na nga."
Sabi niya, "Masaya kung high tayo."
Sabi ko, "Okay."
Binigyan niya ako ng maliit na edible.
Hindi naman marami.
Wala akong naramdaman kahit lumipas na ang 40 minuto,
kaya sabi ko, "Penge pa?"
Alam ng lahat maliban sa akin!
Walang instructions sa gilid.
Ganito ang nangyari.
Nakarating kami sa game,
nakahawak ang dalawang kamay ko sa upuan.
Nakakita na ba kayo ng saranggola na may pekas at maalsang buhok?
Ako 'yon.
Di ko alam kung kausap ko ang sarili ko
nang malakas,
o kung ito ay boses sa utak ko.
Pero nandito siya.
Sabi ko, "Wow…"
Para akong…
Butterfly in the sky
I feel twice as high
Take a look
It's in a book
A Reading Rainbow
Ang galing!
Naku, naku.
Ang bait-bait ko.
At nagsimula na ang game.
Nagsimula na ang kabaliwan.
Napakaingay lang no'ng announcer.
Nayanig ako, parang Cloverfield. Parang…
"Umalis na tayo."
Ang ingay talaga…
Tapos lumabas na ang players, Sabi ko, "Di tayo ligtas dito."
Ang tatangkad nila.
Puro…
Adam's apples at mga tuhod.
Kamukha nila si Sigourney Weaver sa Avatar.
Sabi ko, "Hindi."
"Salamat na lang."
At sinubukan kong tawagin ang asawa ko. Sabi ko, "Baby."
"Baby."
Sabi niya, "Bakit? Ba't ka bumubulong?"
Sabi ko, "Kasi naririnig ako ng players."
Sabi ko, "Kailangan na nating umalis."
Sabi niya, "Walong minuto pa lang, a."
Sabi ko, "Sorry, pero kailangan na nating umalis."
"Sobrang high ko na."
Kaya naman mahal ko ang asawa ko. Sabi niya, "Ayos lang 'yan, baby."
"I-enjoy mo lang."
"I-enjoy mo lang ang biyahe."
"Sabayan mo ang alon."
"Tikman mo ang rainbow."
Sabi niya, "Mag-focus ka sa isang bagay,
at gustuhin mo lang."
"Okay?"
Puro positive vibes. Sabi niya, "Walang nakakarinig sa 'yo."
"Ngayon."
May nakita akong kotse sa sulok ng court.
At ang ganda ng kotseng ito, bukas ang ilaw.
Parang…
paikot-ikot lang.
Sabi ko, "Ang ganda-ganda…"
"Sino kaya ang makakakuha no'n?"
"Saan sila nakatira? Ano'ng magiging buhay nila?"
"Ipapatong ba nila ang Christmas tree sa taas?"
Tinanong ko ang asawa ko,
sabi ko, "Baby, kailan malalaman kung sino ang mananalo ng kotse?"
Sabi niya, "Ano?"
Sabi ko, "Kailan natin malalaman
kung sino ang mananalo ng kotse?"
Sabi niya, "Baby, walang mananalo." At naisip ko, "Ano?"
Sabi niya, "Para sa advertising 'yan, hindi Family Feud."
At nagsimula na akong umiyak.
Sabi ko, "Hindi patas ang buhay."
Tapos sabi niya, "Baby, tingin ko dapat na tayong umalis."
Sabi ko, "Tingin ko nga."
Pero sasabihin ko sa inyo,
nang magkasundo na kaming umalis,
nilagay nila ako sa Celeb Cam.
Hindi ko alam ang gagawin,
kaya nagpaka-seventh-grade talent show ako. Ano raw?
Lakas pa!
Cut na.
Isa pa!
Tama na!
Ulit!
Grabe, ha.
Parang…
Para akong Dominican Forrest Gump. Ganito…
Nag-bachata na lang ako palabas doon.
Fight or flight realness talaga 'yon.
Tungkol sa kuwentong iyon…
'Yon na ang huling date night namin.
At ayos lang naman, dahil…
Nanay ako. Nagtatrabaho. Pagod lang ako…
Pag naramdaman ko na ang Viola Davis…
Akin na ang rosé, matutulog na 'ko.
Puro day date na lang kami ng asawa ko ngayon.
May gano'n na ba katanda?
Responsableng matatanda.
Naku, baby. Ang saya ng day dates.
'Yon din ang ibig sabihin no'n. Date pag may araw pa.
Pag Lunes, pupunta ka sa restaurant na di n'yo mapuntahan pag Sabado ng gabi.
May prix fixe menu, matitikman mo lahat sa halagang $45.
Makakainom ka ng wine.
Uuwi ka sa hapon, uupo at magpapaikot-ikot sa etits.
Maliligo, maglilinis nang mabuti,
susunduin ang mga bata sa school na maganda ang mood!
Ay, sorry naman, kung may sumusundo sa mga anak na amoy-chorva pa.
Okay.
Sinorpresa ako ng asawa ko sa isang day date…
Oo, white siya, pero… Ayaw kong magkuwento tungkol sa lahi,
pero ito ang pinaka-white na narinig ko.
Sino ang white dito, sa harap?
Maraming salamat.
Ano'ng pangalan mo?
-Pearl. -Pearl?
Seryoso ba?
Pearl?
Di ko inasahan na may pinaka-white kang pangalan.
Mahal ko ang lola mo.
Okay, Pearl.
Sabihin mo kung napaka-white nito.
At dapat ang sagot mo, "Napaka-white n'yan." Okay?
Umuwi ang asawa ko, sabi niya, "Baby, may dalawang ticket tayo
sa isang reptile sanctuary."
Pearl.
-Napaka-white n'yan. -Napaka-white nga. Salamat.
Sabi ko sa kanya, "Baby…"
"Di ako makakapunta sa reptile sanctuary."
"Kalokohan 'yon."
Sabi niya, "Kailangan nating pumunta, mura ang tickets."
Sabi ko, "Nagbayad ka?"
"Dapat tayo ang binabayaran."
Tiningnan ko siya, sabi ko, "Ikaw ba ang reptile guy?"
"Kasal ba ako sa reptile guy?" Sabi niya, "Ano 'yan?"
Sabi ko, "Di mo kilala ang reptile guy?"
"Iyong lalaki na ang matalik na kaibigan ay lizards niya."
"Matagal na siyang nakatira sa nanay niya."
"Okay? Walang comforter. Maalikabok na sapin lang, halimaw."
"Paborito niyang pelikula ang Scarface. May poster siya."
"Walang frame, tacks lang? Kadiri."
"Kakasesante lang niya sa Jiffy Lube
at may pull-up bar siya kaya hindi sumasara ang pinto."
"At di siya nagsusuot ng medyas kasi matigas na paglakad niya."
Wag mo akong tanungin kung paano ko nakilala ang reptile guy. Narinig ko lang.
Sabi ng asawa ko, "Di ako reptile guy,
pero gusto kong pumunta." At pinaandaran na ako ng pagiging European niya,
na ginagamit niya pag may ipapagawa siya.
Sabi niya "Alam mo, parang…
natigil sa school ang pagkatuto ng mga Amerikano. Ayaw na nilang matuto pa."
Sabi ko, "Napakatumpak naman n'yan."
Sabi ko, "Sige na, sasamahan na kita sa mga butiki mo."
"Dahil mahal kita."
Tapos sabi niya, "Alam mo,
baka masaya kung medyo high tayo."
Kaya kumuha ako ng edible.
Pero ngayon, isa lang ang kinain ko.
At napakasaya noon.
Ang kailangan mo lang gawin, maghintay ng dalawang oras at 17 minuto.
Tapos, okay na. Maganda na ang mood ko.
Walang bumabagabag sa akin. Masaya ako.
Nagmamaneho ako…
ng minivan papunta sa reptile sanctuary sa Bronx.
Di ako proud sa sinabi ko.
Sa Bronx, road rage mode ang lahat.
"Tabi, bitch." "Matuto kang mag-park." Kung ano man 'yon…
wala akong pakialam.
Madalas, papatulan ko, pero sabi ko, "Sana maghilom 'yan."
Sabi ko, "Ang sarap talagang maging high."
Ang saya-saya lang. Nakahanap ako ng parking.
O siya ba ang nakahanap sa amin?
Ang hindi ko inaasahan, na magiging tour ito.
May kasama kaming iba.
Mukha silang…
"Optional ang sapatos sa Walmart."
Tama ba?
Para silang third-generation January 6.
Oo. Na-gets n'yo naman.
Ang daming camouflage, pero nakikita pa rin.
Pero wala akong paki.
Parang Cowboy Carter. Sabi ko, "Amerika ito ng lahat."
"This ain't Texas."
At medyo nakakaaliw.
Ang pinakanakakamanghang natutunan ko ay tungkol sa "bearded dragon."
Di 'yon dragon, malaking lizard, tinawag ko siyang Lizzo.
Akala ko nakakatawa, iba-iba ang reaksiyon ng mga tao.
Gusto ko lang maging body-positive.
Isa pang nakakamangha sa bearded dragon ay pwede niyang baguhin ang gender niya.
At sabi ko, "Okay. May mga gabing naranasan din namin 'yan."
At least, ako meron.
Salamat.
At nang pumasok kami sa bearded dragon sanctuary,
ito ang mga salitang di ko iisiping masasabi ko,
lumapit siya sa akin at sabi ko, "Okay."
Inilagay niya ang maliit na paa sa bintana.
Sabi ko, "Heto na."
Sabi ng lahat, "Gusto ka niya." Sabi ko, "Leo ako. May good energy ako."
Ine-enjoy lang namin 'yon,
ginagaya namin ang isa't isa, at naging mag-best friend na.
Ang tagal ko doon,
parang ako 'yong skinny white girl sa movie ni John Travolta,
Boy in the Plastic Bubble.
Naalala n'yo ba? Walang nang nakakaalala doon.
Pag-uwi n'yo, panoorin n'yo.
Si John Travolta, noong '70s, may pelikulang Boy in the Plastic Bubble,
kung saan may autoimmune disease siya kaya nasa loob ng plastic bubble.
Pero nakasapatos siya. Sabi ko, "Saan ka pupunta?"
"Saan?" Ang daming butas sa kuwento, na hindi sa plastic bubble, pero…
Nagva-vibe lang kami doon. Sabi ko, "Grabe, ang saya nito."
Tapos umikot ang mga mata niya. Sabi ko, "Sige na."
Tapos sabi no'ng lizard, "Halika rito."
"Ano'ng sabi mo?"
At ang sabi niya,
"Keep my wife's name out your motherfucking mouth."
Ano raw?
Hindi pa nga sila kasal!
Ang gulo talaga at 'yong tour guide ay sobrang saya.
Sabi niya, "Di niya ginagawa 'yan. May tiwala siya sa 'yo, mahal ka niya."
Sabi ko, "Oo nga,
pero sa totoo lang, sa ngayon, they/them siya, okay?"
Sa totoo lang, ano.
Tapos may narinig akong boses sa may mga naka-camouflage,
sabi nito…
"Isa ka ba sa mga woke?"
At alam n'yo na, medyo high pa ako.
Sabi ko,
"Ano'ng sabi mo?
Di kita narinig nang maayos sa apat mong ngipin."
"Ano?"
At sabi niya,
"Tinanong kita kung isa ka ba sa mga woke bitch?"
Tapos tumingin ako sa asawa ko at sinabi, "Bitch daw ako?"
At ganito lang siya…
Tapos, sabi ko,
"Oo, I, Tonya."
"Isa ako sa mga woke. Bakit?"
Di ko sinasadyang mang-inis, pero bitch, wag ako.
Tapos, sumabog na siya.
Sabi niya, "They/them. Gusto nilang gamitin natin ang they/them palagi."
Sabi ko, "Sis, pitong beses mo nang sinabi."
"Kaya mo naman. Nagawa mo na nga. Ayos lang 'yan."
"O, wag. Bahala ka."
Sabi ko, "Sa totoo lang, kung ikinasal ako sa nagngangalang 'Gijs'…
kaya mong sabihing, 'they/them.'"
Tapos sabi niya, "Pagod na ako sa kalokohang ito,
'tong non-binary, trans bullshit phase."
Iyon ang sinabi niya sa akin. Sabi ko,
"Tingin ko, hindi ito phase.
Tulad ng paglalakad sa kalye, nabubuhay sa katotohanan
bilang non-binary o trans person,
habang alam mo na merong pwedeng manakit o pumatay sa 'yo
ay hindi isang phase, katapangan 'yan."
Sabi ko, "Hoy.
'Yang kilay na pina-tattoo mo sa mukha?"
"Iyan ang phase."
"Hindi maganda 'yan. Wala ka bang kaibigan?"
At patuloy lang siya. Sabi ko, "Nasa Fox News ba ako?
Low-budget Laura Ingraham ba 'to? Ano?"
Kita mo na kung bakit ayaw kong makakita ng lizards?
Tuloy-tuloy pa rin siya. Sabi niya, "Pero biology."
Sabi ko, "Spell mo nga."
Sabi niya, "Wala akong tiwala…
Wala akong tiwala sa nasa pagitan ng hita nila."
Sabi ko, "Bakit ka nakikialam sa kung ano'ng nasa pagitan ng hita?
Para kang baliw. Kung di ikaw ang nagpapakain, sumusuporta, layas."
"Ma'am."
Tuloy-tuloy pa rin siya, at sinasagot ko naman siya.
Tapos, nawalan ako ng malay. Para akong si George Jefferson.
Para akong, "At isa pa, gago!"
Ano'ng ginagawa ko?
Ang comfy ng sapatos ko para makita ang lizards.
Pero sobra ang galit, sabi ko, "Napaka-black-and-white mo.
Okay? Kailangan mong mabuhay ka sa lilim ng gray kung saan merong pag-ibig."
"Iyon ang kailangan ko sa 'yo."
"Ang trans woman ay babae pa rin,
kahit di mo naiintindihan, okay?"
Kailangan mo lang mahalin ang taong iyon. Anak din siya."
"May mga anak ako, kambal. Di kaya ng katawan ko na ipagbuntis sila.
May surrogate kami. Nanay pa rin nila ako.
Naiintindihan mo ba ang pag-ibig?
Buksan mo lang ang isipan mo."
Pero patuloy pa rin siya, at sa wakas, sabi ko, "Alam mo?
Masyado akong cute para sa usapang ito."
Medyo high ako, ngayon medyo matino na ako. Okay lang.
Sabi ko, "Isusuot ko ito bukas kasi dapat makita 'to ng mga tao." At umalis na ako.
Tapos sinigawan niya ako,
at sabi niya, "Buti na lang,
sasabihin ko sanang nagustuhan ko 'yong sweet potato casserole recipe mo!"
Maraming salamat sa suporta ninyo at sa pagiging bahagi ng kasaysayan.
Ako ang unang babae na may special sa entabladong ito,
pero hindi ako dapat ang huli!
Gandang gabi sa inyong lahat!
Alam n'yo…
Ayaw ko pa 'tong matapos.
Binili ko 'tong suit, di ko kailangang ibalik.
Hi!
Grabe talaga!
Mahal ko kayo.
Maraming salamat.
Kayo na talaga ang the best!
Ayoko pang matapos!
Mahal na mahal ko kayo!
Grabe talaga.
Okay, kailangan ko nang umalis.
Hala! Nahulog ang mic ko. Ang laki kasi ng puwet.
Palakpakan naman natin si homegirl. May alam ako, I love you.
I love you.
Bitch, bitch, bitch, bitch
Dede, dede, dede, dede
Bitch, bitch, bitch at dede Bitch at dede at dede at bitch
Ditch at bede at ditch at bede
I love you.
Salamat.
Nagsalin ng Subtitle: Michael Manahan