Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Je pizza opeten, anders geen dessert.
Voor ik het vergeet. Dat is voor je turngerief.
We zijn straks weg.
Waar ga je naartoe?
Werk op een bouwplaats.
Nu nog? - Ja, nu nog.
En om tien uur in je bed. Jouw bed, geen ander bed. Oké?
En morgen boterhammen maken voor school. Beloofd?
Yo, Milano.
En haal die hond van onder tafel. Hij moet in het kot buiten.
Dries.
Hé, je gaat hier nog tien minuten blijven, anders vindt m'n ma dat raar.
En niet op m'n bed zitten.
Milano, je boterhammen maken, hè.
Milano, waar zijn de aanstekers?
Echt waar...
Oké.
Voel je het?
Nu aan jou.
Komaan, Milano, gaat dat elke week zo zijn?
Waarom?
Oké, kom. We zullen vandaag enkel klanken doen. Goed?
Ik wil het liever niet meer.
Jij zou wel moeten kunnen praten.
Vandaag niet praten?
Hier.
Hier, pak dat.
Aziz.
- Ja, sorry.
Milano.
Kom snel binnen.
Weet je papa dat je hier bent?
En heb je al gegeten?
Dat die vader altijd zijn zoon alleen thuis laat, vind je dat normaal?
Nee, maar dat gesprek hebben we al gehad.
Ja, maar dan nog.
Ah ja. Die is nieuw.
Allee, oud-nieuw.
M'n moeder koopt alleen maar oude rommel op.
Alain.
Het is niet waar.
Ik heb hem nochtans zo gezegd dat hij je niet meer mocht lastigvallen.
Oké, dat is vriendelijk.
Bij de buren ligt er een sleutel.
Zeg hem dat. Hij kan dus binnen. Hij kan gewoon altijd binnen. Oké?
Ja, bedankt.
Weet je nog dat ik salto's kon maken?
Als een waternimf.
Waarom zwem je nooit meer?
Als je oud wordt, krijg je schrik van alles.
Het is jammer.
Milano, als je het koud hebt, kom eruit.
Ik vraag me af waarom Bernice niet meer belt.
Bernice, met haar dik gat.
Als zij in het zwembad sprong, mocht ik het erna bijvullen.
Rook je weer?
Ben ik ooit gestopt?
Begin maar te stoppen met zoveel wijn te drinken.
Ik ben te oud om nog met iets te beginnen, Renée.
Neem je je medicijnen?
Bernice is al drie jaar dood. Dat weet je heel goed.
Natuurlijk weet ik dat. Bernice...
Ik wil vanavond pasta eten.
Ga jij wortels halen.
Dat is 33,50 euro, alsjeblieft.
Dat is voor op de saus.
Doe maar, maar geen rare dingen in mijn saus.
En madame Zwembad niet meer lastigvallen.
Je bent nu groot genoeg. Ga er niet meer naartoe.
Ik weet wel dat ze voor je gezorgd heeft vroeger, maar nu ben ik er.
Ik heb je moeder gezien.
Wie heb je gezien?
Je moeder.
Maar je zei toch dat ze in een ander land woonde en daar is doodgegaan?
Voor mij is zij dood.
Een kat heeft ook negen levens.
Waar is ze?
Ze is nergens, Milano.
Ik heb ze gewoon gezien. Meer niet.
Haal je maar niets in je hoofd. Het zijn gewoon wij twee.
Maar ik wil haar ook zien.
Dan zal ik een keer onder alle bruggen moeten gaan kijken of ze daar ligt.
Milano.
Bedankt.
Maar allee, waarom doet u niet open als we aanbellen?
Als u de deur niet opendoet, gaat het zo.
Ik kom m'n werk doen...
als gerechtsdeurwaarder Renée van der Keelen.
U bent mevrouw Sonck? - Ja.
Ze zijn nog maar geweest. - Ja.
Mag ik gaan zitten? - Ja.
U betaalde goed af, maar stopte plots een paar maand geleden. Waarom?
Sorry, ik moet opnemen.
Hallo, mama.
Is hij daar nu? Maar waarom?
Pas op dat hij niet verdrinkt. Hij zwemt als een hond. Ik bel straks terug.
Ik ga mijn werk doen, goed?
Hier.
Hij liet ons achter met al die schulden.
Ja.
Al die afwezige vaders.
Eet smakelijk, mijn straatjongen.
Milano. Het is toch Milano, hè?
Een mooie stad, Milaan. Daar niet van...
Is je papa weer aan het werk?
Die man werkt hard. Dat moet ik hem nageven.
Laat het.
Hij spreekt geen Frans.
Milano...
Met z'n boulevards, winkels, banken en kathedraal.
Het is lang geleden, maar ik herinner me het nog goed.
Waar zat je gisterenavond?
Ga je er weer een gewoonte van maken om altijd naar haar te gaan?
Je weet wat ik daarvan denk. Buiten met die hond.
Als je weet waar ik zat, moet je het niet vragen.
Wat scheelt er met jou? - Dat weet je maar al te goed.
Doe eens niet zo egoïstisch.
Ik ben speciaal voor jou jam aan het mixen. Zonder brokken.
Ik heb die brokken net graag.
Aziz, pas.
Hé, Osman.
Hé.
Onze hond. - Onze hond.
Kijk naar z'n schoenen.
Kom, Milano, naar huis.
Huiswerk maken.
Wist jij dat de moeder van Osman en Aziz alleen maar kroketten maakt?
Echt waar, dat is het enige dat die eten.
Madame Boeddhabeeld ruikt zelfs naar kroketten.
Maar zij gaan wel op vakantie naar zee.
De zee?
De zee is saai.
Dat is alleen maar zand.
Wees blij dat ik niet hele dagen kroketten maak zoals hun ma.
Heb je mijn mama al gevonden?
Ik zou haar niet 'mijn mama' noemen.
Je had beloofd dat je haar ging zoeken.
Kijk eens wat ik nog allemaal moet doen in dat vuil schimmelkot.
Ik heb het recht haar te zien.
Alles op zijn tijd, Milano.
Zoals op vakantie gaan, zeker?
Gebaar eens rustig. Zo versta ik je niet. Dat weet je.
Zoals op vakantie gaan, zeker?
Wij zijn aan het sparen, Milano. We gaan binnenkort een mooie auto hebben.
Hebben die buren een mooie auto?
Ik wil een mama.
Je hebt geen mama.
Altijd brood hier.
Je moet niet zo kijken.
En je ruikt trouwens weer naar chloor.
Heb je daar gezwommen?
Is het daar leuk, ja?
Ze leert zelfs gebarentaal.
Maar dat is veel te moeilijk voor haar.
Het heeft mij al zoveel tijd gekost.
Weet je wat het is?
Dat is een heel grote lantaarn met weinig licht.
Nooit vergeten waar je vandaan komt. Van hier.
Wij zijn niet zoals die Renée.
En zij is niet zoals wij.
En zij is niet je moeder...
Wat ze ook in haar hoofd haalt, ik ben dat.
Je weet goed genoeg wat ik bedoel.
Daar eten we bruin brood.
Van bruin brood krijg je diarree.
Dat is ongezond.
Kom.
Als je dorst hebt...
Daar is het.
Kom.
Daar is ze.
Dat is je mama.
Tong ook kwijt?
Is het niet duidelijk?
Dit is Milano.
Dit is toch niet het moment.
Het is nooit het moment voor jou.
Moet dat zo?
Moet dat zo? Dat vraag jij aan mij?
Hij wil dit, ik niet.
Hij heeft daar recht op, voor alle duidelijkheid.
Is het goed als we elkaar een andere keer zien? Ergens anders?
Als er niemand is, mag je handdoeken vouwen.
Ja.
Wij zijn hier toch?
Kom, Milano...
Je mama moet handdoeken vouwen.
Ze zei niks tegen mij.
Natuurlijk niet.
Zij is ook niks.
Zo groot was je. Zo klein en potdoof.
En ze was weg.
Ik leerde die gebaren van jou.
Ik heb je operaties betaald. Ik heb alles betaald.
Ik was je bijna kwijt.
Voor haar besta je niet.
Ik wilde gewoon dat je het met je eigen ogen zag.
Nee, Milano, die hond zit hier al veel te veel binnen.
Vind jij dat normaal dat wij die hond zelfs eten geven...
waar die junk van een beetje verderop niet eens naar omkijkt?
Weg.
Milano.
Hé, doe een keer open.
Hé.
Kan ik je helpen?
Wacht.
Ik kom terug.
Amanda. - Ja?
Kom eens.
Wat doe jij hier?
Dat gaat niet zomaar.
Hé, hoor jij mij?
Wacht anders buiten. Ik ben bijna klaar.
Kom je mee?
Het is daarlangs.
We zijn er.
Ga maar zitten, hoor.
Wil je een koekje?
Ik woon hier al twee jaar.
Het is hier oké.
Ja, ik kan dat niet, zo babbelen in gebaren...
Sorry.
Niet zo kijken. Dat is onbeleefd.
Weet je...
Ik ben lang weg geweest.
Ik ben acht jaar gaan werken op Mallorca.
Ben jij daar al eens geweest?
De zon schijnt daar altijd.
Maar ja, dan ben ik terug naar hier gekomen...
omdat mijn mama ziek is geworden.
Nu is ze dood.
Gedaan met de zon.
En? Kun je mij goed verstaan met die dingen?
Je ziet dat eigenlijk niet zo zitten, hè.
Ik zou denken dat dat misschien harder opvalt.
Je pa heeft gezegd dat je kunt spreken met die dingen.
Je pa heeft dat goed gedaan.
Hij heeft dat echt goed gedaan.
Sorry.
Ik was zelf nog een baby toen ik jou kreeg.
Ik moet zo meteen weg.
Hé.
Je kunt hier niet zomaar ineens komen.
Ik weet niet wat je pa allemaal zegt, maar...
Dat gaat gewoon niet.
Wacht...
Neem dat mee voor onderweg.
Zeg, is alles goed thuis?
Ik ga even je papa bellen.
Ik kom terug.
Milano moet naar huis komen.
Nee. Niet nu. Hij slaapt.
Maak hem wakker.
Het is vier uur 's nachts...
Het is vier uur 's morgens en het is mijn zoon.
Wacht, ik kom naar beneden.
Ze komt naar beneden.
Ik breng hem morgen, zodra hij wakker is. Beloofd.
Bij mij moet hij zijn.
Het mag eens gaan stoppen dat hij hier altijd zit.
Ga hem halen.
Maar hij slaapt nu zo diep. - Zo diep?
Ben je gaan kijken?
Heb je het gezien?
Natuurlijk heb ik het gezien.
Heeft hij zijn tanden gepoetst?
Ja.
Het is goed.
Het is goed. Het is allemaal goed.
Maar morgen komt hij direct terug naar huis.
Ik zal het hem zeggen.
En het mag eens gaan stoppen m'n zoon altijd van die domme manieren te leren.
Echte Italianen doen geen groenten in hun saus.
En morgen komt hij direct terug naar huis, madame Basilicum.
Ik ben z'n vader.
Ik denk dat hij in de garage zit.
Je pa is niet content, zeker?
AC Milan heeft zwaar verloren.
Je bent fucking te laat, RoboCop. Je weet het goed genoeg.
Iedere dinsdag. Moeilijk is dat niet, hè.
Dinsdag is...
Wat is dinsdag?
Dinsdag is Jeffrey-dag.
Je moet het onthouden, maatje.
Huiswerk?
Over kikkers.
Er zijn kikkers die zo giftig zijn dat je doodgaat enkel door ze aan te raken.
Dat wist ik niet.
Nu wel.
En de brulkikker kwam oorspronkelijk niet van hier, maar woont hier nu ook.
Dat meen je niet.
Vijftien euro administratieve kosten.
Vijftien euro voor een beetje water.
Het is niet dat er hier bier uit de kraan komt.
Kom, geef m'n aansteker.
Roken is ongezond.
Dit is ongezond.
Je moet een betere verstopplaats vinden, Milano.
Welke kikker kwam naar hier?
De brulkikker.
Ja, en jij waterkikker, jij moet iets minder lang douchen.
Kraan aan, nat maken. Kraan uit, inzepen. Kraan aan, afspoelen.
Ik vind douchen leuk. - Ja, ik merk dat je het leuk vindt.
Ik ga ze wel betalen.
Ogen dicht.
Ik heb die film al duizend keer gezien.
Ik haat die film eigenlijk.
Haten? E.T.? Haat je E.T.?
Ik haat vooral nonnen.
Gelukkig zijn de instellingen nu zonder nonnen.
Dat eet je graag, hè?
Ik ook.
E.T.
Wat een dwaze film...
Hé, Tony.
Ja.
Nee, dat gaat niet. Ik zit hier met Milano naar E.T. te kijken.
E.T., die film. E.T.
'E.T. phone home.' Die film. Die ken je niet?
Nee, echt niet. Echt niet.
Nee, ik ben ook moe. De volgende keer, goed?
Oké, saluut. Yo, Tony.
Ga maar.
Ik ga nergens heen.
Ik was moe.
Ik vind je niet leuk meer.
Je zou hier blijven.
Ik blijf hier. Ik ben hier toch?
Bij mij.
Ik doe dat bijna nooit meer, dat weet je.
Echt niet.
Ik haat je.
Sorry.
Dat had ik niet moeten doen.
Ik ga het zeggen op school. - Niet zeggen.
Dan gaan ze je van mij afnemen.
Dat doen ze, ik zweer het je.
Dan ga je naar een instelling, zoals ik, of pleegouders...
Ik ga dan bij Renée wonen, of bij mama.
Yo, Tony.
Milano, kom eens hier.
Milano, kom hier.
Wat ben je aan het doen?
De school heeft mij gebeld.
Renée heeft mij ook gebeld.
Moest dat nu?
Ik had geen zin in school.
Nee, niet dat.
Dat met die kraan in de keuken.
Ik had ook vaak geen zin in school.
En kijk wat een prutser ik nu ben.
Jij moet zin hebben in school.
Ik wil gewoon dat je slim wordt.
Ik ben slim.
Ik weet dat je slim bent.
Maar gewoon...
dat je later alles kunt kopen wat je wilt.
Mag mama mee naar zee?
Ze heeft geen geld.
Ze heeft geen verantwoordelijkheid.
Ze was nog te jong voor een baby.
Meen je dat?
Hé, ben je daar geweest?
Zei ze dat? Te jong?
Echt waar...
Hé. Wat vond je van het einde van E.T.?
Mooi, hè?
E.T. gaat naar huis...
Ik was daar altijd kapot van.
En vanavond blijf ik thuis, dat beloof ik.
En dat feest van Renée, ga daar maar naartoe.
Dat kan wel leuk zijn.
Alsjeblieft. - Dank je.
Een flyer. Ja.
Fijne avond. - Dag.
Goedenavond. - Goedenavond.
Wie is die jongen? - Dat is Milano.
Familie? - Nee.
Allee, hij hoort er gewoon bij.
We kennen elkaar al enkele jaren en hij woont niet ver van mij.
Maar meer niet.
Ik herken hier bijna niemand meer.
Maar dat geeft niet.
Al die onnozelaars op een hoop...
Het is haar avond.
Ieder jaar hetzelfde. Ieder jaar een ander goed doel. Mijn God.
Het is goed dat jij er bent, mijn jongen. Je maakt haar blij.
Smakelijk. - Smakelijk.
Smakelijk.
Straks is het tombola.
Mama.
Ja, natuurlijk.
Alsjeblieft. - Dank je.
Mama.
Wat heb je gedaan met het geld?
Heb jij het geld? - Wat?
Het geld is weg.
Wat doet al dat geld nog hier?
Mama, alsjeblieft. Heb jij het? - Natuurlijk niet.
Milano.
En zijn rugzak.
Hier.
Ik heb vandaag ontslag genomen.
Ik laat mij niet zomaar doen, hoor.
Allee.
Kom maar zitten.
Kom eens hier.
Ik ben toch je mama.
Maar ik ben echt trots op je.
Weet je dat?
En?
Grijs.
Kom.
Die die je vroeger maakte, was beter.
Ik heb nog nooit lasagne gemaakt.
Hij komt van bij de Italiaan.
Het was de groenteboer met z'n rotte appels.
Heb je fruit gekocht?
Zie ik eruit alsof ik fruit heb gekocht?
Je had nooit zo'n grote som geld in huis moeten laten liggen.
Ik moet meubels van een alleenstaande moeder in beslag nemen.
Ieder zijn werk.
Het is hun eigen schuld. Ik waarschuwde ze. Als ze niet betalen...
Is dat zo? - Ja. De wereld loopt vol met losers. Vol.
Echt.
Ze denken niet aan de mensen die op hun geld wachten.
Ik pas dat geld wel bij. - Welk geld?
Uit de kassa. - Daar gaat het niet over.
Mensen betalen hun facturen niet maar janken dan als ik aan hun deur sta.
Ik ben het kotsbeu.
Kotsbeu.
Hij komt niet meer, hè?
Het zit in onze genen.
Verzot zijn op frieten zit in onze genen.
Iedereen eet graag frieten.
Ja, maar wij eten extra, extra, extra graag frieten.
Weet je dat frieten van de frituur kankerverwekkend zijn?
De frieten die we thuis eten, diepvriesfrieten, zijn gezonder.
Hier bakken ze die twee keer en tussen die baktijden in...
ontstaat er een stof die kankerverwekkend is.
Ik vind frieten uit de frituur lekkerder.
Ja, maar minder gezond, dus ik wil dat jij diepvriesfrieten eet.
Lach maar.
Ik vind dat belangrijk en ik wil dat je dat weet, want je bent mijn zoon.
En jij bent mijn extra, extra, extra lieve papa.
Hoog houden. Hoog. Hoog, ja.
Hier, voor je handen.
Laat dat liggen. Je kijkt er thuis toch niet naar.
Kijk, dat is een mooie.
Waarom kom je niet meer?
Jij bent mijn mama niet.
Wat? - Ze zegt dat ik geld heb gestolen.
Denk je dat hij je geld heeft gestolen? - Nee.
Heb je het geld gestolen van madame?
Dat is wel lef hebben om hier te komen en m'n zoon te beschuldigen van diefstal.
Ik beschuldig niemand.
Er is wel zevenduizend euro weg.
Is het omdat ik een nieuwe auto heb? Is dat het?
Is het zo dat jullie denken?
Ik heb nooit iets tegen je gezegd omdat je goed was voor mijn zoon.
Maar als je hier komt uit je villawijk om mijn zoon te beschuldigen van diefstal...
dan wil ik dat Milano je nooit meer ziet.
Meekomen. Meekomen. Kom.
Wat is dat?
Denk je dat ik het niet weet?
Denk je dat ik het niet zie?
Ik dacht even dat ik het me inbeeldde, maar er is te veel weg. Ook boven.
Waar is die wiet naartoe?
Antwoord als ik iets vraag.
En niet met die gebaren van jou.
Rook jij, Milano?
Blow je?
Doe je mond open en zeg iets.
Praat met mij.
Ik heb tijd.
Oké.
Ik weet van de dokters dat je kunt praten, dus praat.
Doe je mond open. Je hebt een tong, je hebt stembanden. Praat.
Praat. Doe eens normaal.
En wat is normaal?
Jij wilt dat ik normaal doe? Doe eerst zelf maar eens normaal.
Ik heb het zo gehad met jou.
Ik wil niet dat je blowt. Ik wil het niet.
Ze weten dat jij kweekt.
Wie?
Die gast van wat verder en die jongens met hun scooters.
Die weten van je planten.
Dus je steelt mijn wiet en verkoopt die aan hen? Zo zit het?
Ik neem iedere week maar een klein beetje. Anders gaan ze iets doen.
Jij geeft dat?
Ze zeggen dat ze Happy gaan vermoorden, in de vaart gooien.
Wie vermoorden? - Happy, mijn hond.
Happy? Jij noemt dat schurftbeest Happy?
Dat is niet eens je hond. Dat ze hem in de vaart gooien. Jij fucking geeft dat?
Waarom zeg je mij dat niet?
Wanneer dan? Je bent er nooit.
Sta recht.
Vanaf morgen ga je drie keer per week naar de logopedie. Versta je me?
Totdat je spreekt.
Milano.
Hé, Milano. Doe een keer open.
Ik weet dat het je pa was.
Zijn fiets staat hier.
Waar zit je?
Hé, RoboCop.
Hé, Milano-boy.
Wel, waarom moeten we langs achteren komen?
Gasten, het ruikt hier naar natte hond. - Pak hem.
Waar is hij?
Gasten, ik heb zijn keffer.
Saluutjes, Milano.
Hij is daar.
Kom dan, Milano.
Kom dan.
Kom dan, kom dan, kom dan.
Go, go, go.
Hij komt.
Trappen, maat, trappen.
Laat hem komen.
Trappen, maat.
Kom dan, Milano.
Trappen met de beentjes.
Kom, Milano. Ja.
Milano.
Stoppen bij de brug.
Go, go, go.
Gooi hem, gooi hem.
Mama.
Mama, doe jij open?
Ik mis hem.
Ik ook.
Wacht.
Neem jij zijn hoofd.