Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Isang bagay na gusto ng mga tao,
mahalin.
Gumagawa tayo…
ng magagandang estruktura, pumupunta tayo sa buwan,
gumagawa tayo ng tula, at siyensiya. At lahat ng ginagawa natin,
minamahal.
Gusto nating lahat 'yon. Mahalin.
Nakakatakot.
Ito 'yong poster.
Team, mag-ready na kayo.
-Good luck. -Salamat.
Galingan n'yo!
Pakiramdam ko,
lagi akong mag-isa, hindi ako sapat.
Kapag pumapasok ako sa school,
kakanta ako,
at makikinig sa akin lahat, buong klase, 'yong teacher,
at papalakpakan nila ako. Mahal nila ako, gusto nila akong maging kaibigan.
At kung sasabayan ko ng hand gestures ang kanta,
magiging…
entertainer nila ako. Parang clown nila.
Pero mas minahal nila ako, mas nakita nila ako.
Unang Latin Grammy ko 'to.
Tapos uuwi na ako,
at kabaligtaran lahat. Invisible ako.
Di ako importante.
Kaya
pinilit ko ang sarili ko buong buhay ko na patunayan na sapat ako,
at nasanay din akong gumawa ng magagandang bagay
para mahalin.
Para mahalin ako ng mga tao.
Tunay ang pag-ibig ko
Minahal talaga kita
Sa kabila ng katahimikan mo
Mas minahal kita
Isang halik sa tren
Biglang naging marahas
Minsan, napakatindi
Desperado na ako…
Noong 10 ang birthday ni Joelito. Buong araw kaming nasa pool.
Nag-barbecue kami.
Gumabi na. Madilim noon at nasa pool pa rin kami. Ang sarap.
Nag-ihaw kami ng pizza at rolls, at umupo kami…
Ang ganda.
-Maganda ba ako? -Oo.
-Tingnan mo.
MAGIGING PINAKAMAGANDANG BULAKLAK KA
Para ikuwento ko 'to, kailangan kong sabihin lahat.
Tumira kaming lahat sa lola ko. Mga magulang ko,
ako at ang kapatid ko,
at tito ko,
at pamilya niya. Tumira kaming lahat diyan.
Singer at composer ang lola ko. Sumulat siya ng boleros.
Sabi niya, tinawag siyang "Reyna ng Bolero" noong panahon niya.
Tinuruan niya akong kumanta at…
magpapatugtog siya at kakanta kami at maggigitara siya.
Tinuruan niya ako
ng stage shows, tumayo nang tuwid.
Gawin lahat 'yon.
Halimbawa, gusto kong maging composer.
Sa kanya galing 'yon kasi nagsulat siya ng sarili niyang kanta. Importante sa akin
na nagsusulat siya ng mga kanta niya kasi di lahat ng babae, ginagawa 'yon.
Mas nagpe-perform ang mga babae, lalo na sa panahong 'yon,
At nagsulat ang lola ko ng sariling kanta, di ba?
Kaya gusto ko ring gawin 'yon.
Mahilig akong magbigay ng bulaklak sa lola ko.
Gusto niya 'yon. Lagi niyang dinadalhan ng bulaklak
sa sementeryo ang nanay niya, ang asawa niya…
at lagi akong sumasama.
"Wag kang magpakasal. Tumanggi ka sa mga lalaki. Masama sila.
Walang pag-ibig. Maghanap ka ng may pera."
Payo 'yon ng lola ko. Nakakatawa talaga siya.
Laging sinasabi ng lola ko
na kailangan kong
umalis sa lugar na 'to.
Para sa kanya, 'yon ang pinakamagandang pwedeng mangyari sa buhay ko.
Tingin ko, dahil 'yon
sa kahirapan at karahasan
pati sa pamilya namin.
Tapos lumipat kami. Tumira kami
sa baba ng burol, sa Gómez Carreño.
Unang apartment 'yon ng mga magulang ko
bilang mag-asawa.
Isa 'yon sa mga pabahay ng gobyerno.
Tingin ko, masaya sila kasi meron silang
maliit na tahanan, parang nagsisimula ng pamilya nila.
Tandang-tanda ko noong bumili sila ng boombox.
Binuksan namin 'yon nang dumating,
at amoy plastik, parang bago.
At pinatay namin ang ilaw,
nilakasan nila 'yong radyo para pakinggan 'yong music.
Nakaupo kaming apat.
Pulang ilaw lang sa radyo ang makikita mo,
at nakaupo kaming apat…
nakikinig lang ng music sa bago naming radyo.
Ang gandang alaala.
Ano 'yan?
Damit pambata.
Magkakaanak ka na?
-Congratulations. -Maraming salamat.
-Ako rin. -Alam ko. Parehong baby 'yon.
Sa ilalim ng kama, sumasayaw ang gagamba
roon…
Halika.
Amoy tae.
Kailangan kong itapon ang basura.
Hello.
Magsisimula ang tour ngayon. Tatlong buwan na akong buntis.
Pakiramdam ko…
ang laki ko.
Ngayon ko lang naramdaman na ganito ako kalaki.
At sobrang excited na ako.
Sasakay ako sa bus.
Nasa Los Angeles ako, at pupunta kami sa Seattle.
'Yon lang.
Itong concert na 'to ang twenty…
Hindi. Pang-ilang concert 'to?
Seventeen, sa tingin ko. 18?
Well, may sampu pa akong natitira.
Wag mo akong pakialaman
Masaya ako.
Pakiramdam ko, masigla ulit ako, kumakanta.
Pero ibang-iba kapag buntis.
Dalawa ang inaasikaso mo.
Gustong-gusto kong mabuntis.
Nag-IVF kami,
at successful kami sa pangalawang try.
Handa na kami sa pangatlo,
kahit mahirap, mahirap 'yon emotionally.
Tingin ko, gagawin ko pa rin ang ginagawa ko kahit may baby na ako.
Gano'n pa rin ang gagawin ko.
Ayoko siyang iwan sa kuna niya.
Wala akong pakialam sa sasabihin nila, kasama ko siya. Sa lahat ng oras.
…at lumilipad ang mga ibon
Kumikinang ang mga sunflower
At umuulan ng buto
Ang tagal kitang hinintay
At aalagaan kita…
Pakiramdam ko, magiging sobrang creative ako.
Gumising akong nagtatrabaho,
at paggising ko kinabukasan, parang walang nangyari.
Gumigising nang maaga,
o di natutulog dahil nag-aalaga ako ng baby na pinangarap ko.
Tingin ko, magiging maganda 'yon.
Orchid hair…
Takot ako sa pader na 'yan noong bata ako kasi na-trauma ako kay Mama.
May ikinuwento siyang bata na tumakbo rito
at ibinangga sa pader at namatay.
Sinabi 'yon ni Mama para di ako tumakbo.
Gano'n ako tinuruan.
Sa building na 'yon kung saan tayo galing, doon ang first toungue kiss ko.
Gamit ang dila.
Doon ako umuupo at nagsusulat ng kanta.
Doon. Maghapon.
Nagsikap akong maging songwriter.
Naalala ko na gumagawa ako ng kanta tungkol sa kahit ano.
Kahit ano'ng sitwasyon ko. Pag may gusto ako o…
Di ko alam. Kahit ano. Susubukan kong gawan 'yon ng kanta.
Wala pang Internet sa panahong 'yon,
kaya may notebook ako na susulatan ko
ng lahat ng salitang magkakatugma.
Kaya pag nauubusan ako ng idea,
Sasabihin ko, "Kailangan ko ng katugma nito,"
at susulpot ang katugma.
Naghiwalay ang mga magulang ko noong pitong taon ako.
Doon na nagbago. Umalis ang papa ko.
Maraming problema sa pera ang mama ko, nagkasakit siya.
Ginagawa niya ang trabaho niya, sinusubukang mabuhay.
Ang ganda ng punong 'yan.
Pumupunta kami sa burol araw-araw, kumukuha ng mga puti at tuyong bulaklak.
Kukuha kami ng maraming bulaklak.
Pipintahan sila ni Mama, at gagawa kami ng mga bouquet at ibebenta.
Natutuwa kami ng kapatid ko.
Parang laro 'yon, nangongolekta kami ng mga bagay sa burol,
at pinagkakitaan sa huli.
Naalala ko minsan, nakakita ako ng limang lucas sa lupa
at ganito ko pinupuwesto ang paa ko…
Ganito ang tibok ng puso ko…
Kaya itinago ko ang limang lucas. Kinuha ko.
'Yong tungkol sa papa ko…
Naghiwalay sila at nagtalo kung sino'ng kukupkop sa amin.
Pakiramdam ko noon, para akong pambenta,
kasi nag-aaway sila kung sino'ng maiiwan sa kanila,
pero tingin ko, walang gustong maiwan sa amin ng kapatid ko.
Away nila 'yon.
Nang nawalan siya ng custody sa mga anak niya, umalis siya.
Nagdesisyon siyang umalis. Nawala nang tuluyan.
Physically at financially.
Laging hinahanap ni Mama si Papa.
Pinapalabas kami ni Mama, sabi niya,
"Kumatok kayo, diyan nakatira ang papa n'yo."
At kakatok kami't sasabihin nila, "Hindi rito." Gano'n.
Ilang taon namin siyang hinanap.
Sa totoo lang, nakakapagod 'yon,
pababalik-balik sa lugar, kumakatok, naglalakad.
Mainit noon, gutom ako, at kailangan kong hanapin si Papa.
Kaya ayoko siyang hanapin.
Hanggang isang araw, nakatira na ako kay Lola,
parang 17 o 18 na ako… 17 ako noon.
Tinawagan ko siya.
at binabaan niya ako.
Tapos tinawagan ko ulit, at ibinaba niya ulit,
hanggang sinabi ko, "Pa, wala akong kailangan sa 'yo.
Ayoko ng pera.
Gusto lang kitang makilala."
Binabaan niya ako.
Sige! Eto na! Ready?
Dati akong naglalakad kasama ng mga anino
Naghihintay
Naghihintay sa 'yo
Minsan nilalaro ko ang mga alon
Tatanungin ko sila,
"Saan siya pumunta?"
At habang sumasayaw ang mga pilikmata ko
Inaakyat ako ng mga gagamba
Gamit ang kalingkingan ko Tinakpan ko ng araw
Habang nalulunod ang puso ko…
Kumusta? Tayo!
Parang sirang spring
Nahati ako
Kahit ngayon, pakiramdam ko, mag-isa ako
Naghahanap sa libo-libo
Naghahanap mula sa mga tao
Naghahanap mula sa mga lalaki
Sa maraming lalaki
Ang pagkatao mo, ang pagiging ama mo
Non, rien de rien
Non, je ne regrette rien
Ni le bien
-Magaling kang kumanta. Ayos. -Salamat!
Dapat pagkakitaan ko 'to.
…ni le mal
Tout ça m'est bien égal…
Nasa Las Vegas na tayo.
May naaalala ako sa 'yo
Sa paraan ng pagsayaw mo
Ano'ng meron sa titig mo?
Pakiramdam ko, nasusunog ako sa lahat
Maghapon kitang iniisip
Kahit saan ka magpunta, nakikita kita
Gusto kong halikan ang mga labi mo
Gusto lang kitang hawakan…
Maghintay ka hanggang 8:30. Sasabihin ko sa 'yo.
Alam mo na? Ready? Ready ka na?
-Ready. Oo. -Juan Carlos, shot. Audio.
-Okay. Okay na tayo. Rolling. -Perfect. Three, two, one.
Mon Laferte.
Isa sa most nominated women sa Latin Grammys.
Nominado ako sa Regional Mexican Song.
Wag mo na akong tanungin.
-I-approve mo na ako. -Mismo.
"Ano pa? Nire-represent ko sila."
Nancy, tungkol sa show sa Chile,
tingin ko, mas mabuting pumunta roon sa summer,
kasi kung gusto n'yo akong pumunta…
pinakamaganda sa summer. Pero kailangan ko ng 100% confirmation,
na may eksaktong petsa, para ma-block ko 'yong date.
Nakaka-excite.
Nararamdaman ko…
-Nararamdaman ko 'yong mga sipa… -Gumagalaw siya?
…sobrang excited.
Unang beses.
Nakaka-excite.
Nadagdagan 'yong size ng sapatos ko.
-Talaga? -Dahil sa manas.
'Yong mga paa ko… Para akong empanada.
Bye.
Ano'ng di nila naiintindihan sa "Moulin Rouge 'to at Mariachi 'to"?
Di ko alam.
-Alam ko… -Moulin Rouge 'yan.
-Totoo. -Unang araw pa lang, tinanggihan ko 'yon.
Ayoko ng Moulin Rouge kasi may Mariachi ako.
Ipaliwanag mo 'tong stage design sa akin.
-Baguhin natin 'to. -Oo naman.
Nagkamali sila.
-Mukha nga. -Tapos?
Inaayos na nila 'yan ngayon.
Tinawagan nila ang creative content team para ayusin 'yan.
Five,
four, three…
Nagka-boyfriend ang mama ko.
Lasenggo.
Violent.
Tumira siya sa amin nang pitong taon.
Marami kaming problema sa pera. Lagi.
Di 'yon parang pamilya.
Importante rin
na tandaan na maraming problemang ibinibigay ang kahirapan.
Tingin ko, sinusubukang makaraos ng mama ko araw-araw,
na di magkasakit, may sapat na pagkain.
Umisip ng paraan para magkapera kami.
At nakipagrelasyon siya
sa toxic, violent na taong di niya maiwan.
Kapag bata ka at mahirap ka,
wala nang oras para mag-isip. Namumuhay ka lang araw-araw.
Tatapusin natin ngayon at titingnan ang susunod.
Ang hirap no'n.
Inabuso rin niya ako. Ang daming nangyari.
Di ko sinabi kay Mama.
Di niya alam ang nangyayari.
Di niya nauunawaan.
Oo, gano'n.
Di ko rin 'yon laging ikinukuwento.
Ramdam ko 'yong rejection sa akin ng mama ko noong panahong 'yon.
Di rin ako makalapit sa kanya.
Lagi akong nasasaktan noon. Laging nagagalit.
Ang ganda mo Diyan sa kusina
Dahan-dahan lang Nakabuka ang mga kamay mo
Noong niyakap mo ako
Naging anak mo ulit ako
At ngayon, sa mga bisig mo Nawawala ang mga pait
Minsan sisigaw ka
Minsan mananakit ka
Pero ikaw, Mama
Mag-isa ka
At alam mo kung paano ako bigyan
Ng wala sa 'yo
Nakita kitang umiyak dahil walang makain Para buhayin kami
At ngayong nandito na ako
Nakita kita
Nagsisisi at pagod na pagod
Sa pagpasan ng krus At sa sugatang pusong 'yan
Wala akong duda na minahal mo ako
Nakita kita…
"Te vi."
Importante sa akin 'yong kantang 'yon.
Noong pinakita ko 'yon kay Mama, sabi niya, wag kong ipakita 'yon sa iba
kasi malalaman nila na sinaktan niya ako noong maliit pa ako.
Ayaw niyang malaman ng mga tao
kasi nahihiya siya.
…at kinantahan mo ako…
Biglang nangyari 'yon,
nangyayari pa rin, parang nakulong ako,
at may ilang beses
kapag nagkaka-panic attack ako, hindi ako makahinga.
Kasi pakiramdam ko, malaking responsibilidad ang pagiging ina.
Mas naiintindihan ko na ang mama ko ngayon.
Malapit ako sa pamilya ko, pero hindi 'yong tipong
nag-uusap kami araw-araw,
na parang, "Ma, gusto kitang makita." Di ko alam. Parang…
Natuto kaming mabuhay nang magkalayo.
Walang perpekto.
Di perpekto ang mga ina.
Mga tao sila.
Kahit ano man 'yon,
kung paano niya ako pinalaki,
nagpapasalamat ako sa kanya.
Nandito ako.
Mahal ko
Wala na akong ibang
Magagawa
Hindi ka magbabago Hindi mo ako kukumbisihin
Ngayon
Magiging maayos na lahat
Hanggang kailan mo
Iisipin
Na pwede kang humiling Nang walang ibinibigay?
Puwes, ngayon
Hindi na kita hihintayin
Mahal ko
Kung ayaw mong bumalik
Bakit bumalik ka para hanapin ako? Muli?
Wag mong hilingin na bigyan kita ng huling gabi
Mahal ko
Mukhang madali para sa 'yo
Na umalis at humiling kalaunan
Na mahalin kita
Parang wala akong naramdaman
Wala…
Ang tanging lugar kung saan pakiramdam ko, buo ako,
na parang nagninilay ako,
sa stage.
Kumokonekta ako sa damdamin ko, sa mga emosyon ko.
Kumokonekta ako sa mga tao, at konektado ang mga tao roon,
at talagang tapat din sila.
May brutal na katapatan sa pagtugtog ng live music.
Mahal ko
Kung ayaw mong bumalik
Bakit bumalik ka para hanapin ako? Muli?
Wag mong hilingin na bigyan kita ng huling gabi…
May magandang bagay pero mahirap intindihin, sinauna 'to…
gaya ng mga ninuno natin at…
at ito 'yong mabuhay ka nang wagas.
Minsan, pakiramdam ko,
buo na ako sa oras na 'yon.
Gusto kong ibigay nang buo ang sarili ko sa stage.
Dahil wagas na pagyakap 'yon sa oras na 'yon.
…na minahal kita
Parang wala akong nararamdaman
Wala…
Nagsimula akong sumali sa school programs.
Pagkatapos ng klase,
kumanta ako sa sports club.
Sa sports club na 'yon,
may nakilala akong lalaking hustler.
Tinawagan niya ako minsan, sabi niya, "Uy,
naghahanap sila ng singer na magtatrabaho sa kanila.
Mag-audition ka."
Thirteen years old ako noon.
At napili ako.
Sabi niya,
"Ang bayad ngayon, 1,500 kada araw."
1,500 Chilean pesos.
Grabe.
'Yong context.
Kumakain kami ng lumang tinapay, di ba?
Kaya malaki na 'yong 1,500 pesos para sa akin.
Gusto ko 'yon. Araw-araw akong lumalabas at nakakakilala ng mga tao, at kumakanta.
Di ako tumigil sa pagkanta.
Pumasok ako sa middle school,
at di ako interesadong mag-aral.
Nakahinga siguro nang maluwag ang mama ko kasi responsibilidad niyang palakihin ako,
at bantayan ako.
Napakagulo ko, rebelde,
nagsimula akong mag-drugs.
At ayokong pumasok sa school.
Gusto ko lang kumanta, may trabaho na ako,
ibang bagay ang ginagawa ko.
Hindi ako interesado sa school.
At doon ako nagsimula…
sa pagtatrabaho, at di na 'yon natapos.
NOONG 13 AKO, MAY 34 YEARS-OLD AKONG BOYFRIEND
NOONG UNA, WALA AKONG GUSTONG GAWIN
PERO NAGPUMILIT SIYA AT PUMAYAG AKONG HALIKAN NIYA
UMABOT 'YON NANG LIMANG TAON AT…
KASALANAN KO 'YON.
Nakahanap ako ng singing job
at nakilala ko roon 'yong lalaki. Mas matanda siya nang 21 taon sa akin.
Nakipaglapit siya sa akin, nakita akong malungkot,
at sinabi niya sa akin
na tutulungan niya ako, aalisin ang problema ko,
na nilagay siya ng Diyos sa landas ko,
na tagapagligtas ko siya, at mamahalin lang niya ako.
Pero kailangan kong itigil ang droga. Kailangan kong itigil lahat ng bisyo ko
para sumuko sa pag-ibig ng Diyos.
At naniwala ako sa kanya. Malungkot ako noon, naliligaw.
Wala rin siyang pinag-aralan.
Tinuruan ko siyang magsulat at magbasa.
Tapos…
umabot nang limang taon ang relasyon namin.
May asawa siya, may mga anak.
Diyos ang tingin ko sa kanya. Ginalang ko siya, pero takot ako sa kanya.
Ginawa ko ang sinabi niya.
Street performer siya.
Clown.
Sinasamahan ko siya. Kumakanta rin ako minsan. Kumanta ako sa kalye.
Kumanta ako sa mga bar, sa circus.
Kumanta ako sa taverns,
sa festivals. Nilibot ko buong Chile.
Naging "manager" ko siya.
Kinuha niya ang kalahati ng kita ko.
Sa pamilya namin, sinasabing, "Tumigil siya sa pag-aaral,
pero nagtatrabaho siya. Nagbibigay siya ng pera,
di siya nagdodroga, di umiinom."
Kaya walang nagsasabi ng kahit ano. Alam nila
ang nangyayari, kahit lantad na sekreto 'yon.
Dahil "manager" ko siya.
Kaya walang nagsasalita.
Naalala ko noon,
nagtatrabaho ako sa kalye at matagal ako roon,
naghahanap ako ng barya sa kalsada.
Minsan, sasabihin ko, "Barya!"
Lagi akong naglalakad na may mga barya. Amoy barya ako
kasi nagjo-joke sila sa kalye at kukunin namin ang mga barya, bibilangin,
o minsan, kakanta ako, laging maraming barya.
Wala akong ginawa kundi magtrabaho.
At sundin ang pinapagawa niya sa akin.
Oo, nangyari ang mga bagay.
Naalala kong miserable ako…
…noong panahong 'yon.
Hindi kasalanan ang pag-ibig
Sabi ng 40 taong gulang na lalaki
Habang hinihimas ang pagitan ng mga binti
Ng 13 taong gulang na babae
Agaw-pansin ang mga suot niya
At pangarap niyang maging sikat na mang-aawit
Pero halos wala na siyang makain
"Pinili ka ng Diyos
Kaya tayo magkasama
Ako ang magiging tagapagligtas mo
At gagawin kitang superstar"
Sabi niya habang nakikipagtalik sa kanya
Sa isang eskinita sa gabi…
Takot na takot ako sa kanya.
Takot din akong magpakamatay siya kasi sabi niya, dumating siya sa mundo
para alagaan ako. Kung di kami magkasama, wala na siyang gagawin
sa mundong 'to. Pero malaya ako. Pwede akong umalis pag gusto ko.
Grabeng manipulasyon.
Di niya ako inisip. Di niya ako minahal.
Sa palagay ko.
Araw-araw
Naglalaho ang mga pangarap niya
At hindi na siya naniniwala sa Diyos…
Naalala kong bumiyahe ako sa Antosagasta, sa norte.
Kasama siya. Isa sa mga huling lakad ko kasama siya.
Nagtrabaho kami sa kalye.
May nakilala akong babaeng naka-date niya
noong minor din siya.
Tapos kinausap ko siya at…
nabuksan no'n ang mga mata ko, Naintindihan ko na ang nangyayari sa akin,
pang-aabuso.
Naintindihan ko na. Di ko alam 'yon noon.
Naniwala ako sa kuwento niya tungkol sa Diyos.
At nang napagtanto ko ang ginagawa niya,
na nagawa na niya 'yon sa ibang minors…
nabuksan ang mga mata ko sa trip na 'yon.
Gustong-gusto ko
na may makamit sa buhay ko para makaalis doon,
sa pagsama sa mas matandang lalaki, sa karahasang 'yon.
Pumunta ako sa TV casting na maraming pangarap.
Naalala kong sinabi ko sa lalaking 'yon.
Sa terminal ng bus, sabi ko, "Huling beses na natin 'tong pagkikita."
Di ako nangahas noon na magsalita ng kahit ano sa kanya.
Takot ako sa kanya.
Sa oras na 'yon, nang nagpaalam ako, natakot akong baka magpakamatay siya.
Naisip ko, "Magpapakamatay siya, pero… Kahit na." Wala na akong pakialam.
Sabi niya, "Okay."
At umalis siya.
Wala na akong narinig tungkol sa kanya. Tuluyan na siyang nawala.
Kakaiba 'yon.
Wala na akong balita sa kanya.
Natakot…
Natakot ako sa pwedeng mangyari.
Di ba?
At walang nangyari.
Pumunta ako sa Santiago. Napili ako para sa programa.
At para sa akin…
Malaking tsansa 'yon. At kinailangan ko 'yong gamitin.
Siya ay 19 taong gulang, single, at mula sa Viña del Mar.
Kakanta si Monserrat Bustamante ng "La media vuelta" ni Luis Miguel.
SINGER
Sineryoso ko 'yon.
Para sa akin, napakaimportante no'n.
Isinalba ako no'n. Binago ang buhay ko.
Sino'ng inimbitahan nating makakasama ni María José, Claudio?
Si Monserrat Bustamente,
bagong singer na 19 taong gulang.
Kakanta sila ng 12 taong gulang na si María José Quintanilla
ng "La media vuelta" ni Javier Solís.
Nagka-boyfriend ako ng kaedad ko.
Kaya kong maging ako.
Masaya ako kasi ginagawa ko ang gusto ko.
Nakikita ko ang liwanag.
Oo, sobrang saya ko.
Gusto kong magtagumpay sa buhay kaysa manalo sa programa.
Manalo ng pera.
Di ba? Gaya ng singer sa Argentina na tinanong
kung sino'ng nagturo sa kanyang kumanta at sabi niya, "Gutom."
Natutunan kong gawin
lahat ng bagay
para katuwaan ako…
dahil sa gutom.
Don Jaime Coloma, score ni Monserrat Bustamante?
-5.8. -5.8!
May isa pang problema, Monserrat,
May gano'n kang mali minsan.
Di sobra ang performance mo, pero kulang sa emosyon.
Masama palang ibigay lahat, sobra 'yon.
Alam mong binibigay ko lahat sa stage.
Binibigay ko lahat, buong puso ko.
Di ako masaya. Laging mababa ang score ko.
Ang labo. Tinitingnan ko ang sarili ko at masaya ako. Di ko maintindihan.
Mabuti't pinupuna mo ang sarili mo, Monserrat,
malayo ang mararating mo. Ituloy mo 'yan at magtatagumpay ka.
UMALIS ANG SINGER SA PROGRAMA NGAYON
Noong umabante ako, at mas gumaling,
gumawa ako ng mga kanta ko at gusto kong ipahayag ang sarili ko
kasi sabi nila, "Magre-record ka ng album
kasama si Jaime Román, 'yong music producer."
Di 'yon magagandang kanta,
pero sana pinakinggan niya, pero, hindi, ayaw niya.
At napakasama no'n. Pag nakikita ko siya, hina-harass niya ako.
Limang taon ang programang 'yon.
'Yon ang pinakamasamang nangyari sa akin sa Rojo. Inosente akong pumunta
at nakipag-usap sa program director.
Sa unang beses, sinabi ko sa kanila, "Hina-harass ako ni Jaime Román.
At gusto ko nang umalis."
Sabi nila sa akin, "Tutulungan ka namin.
Di namin alam ang tungkol kay Jaime. Nakakakilabot. Di namin maisip."
Naramdaman kong nanalo ako. Sabi ko, "Mabuti." At walang nangyari.
Wala.
Halos buong buhay ko, lagi akong tumatakas,
o baka may hinahanap.
Di ba? Bata pa lang ako, gusto ko nang umalis sa bahay ng mama ko.
Naulit 'yong nangyari. Biglang, "Aalis ako ng Chile.
May hinahanap ako. Ewan kung ano.
Ewan ko kung tumatakas ako o hinahanap ang sarili."
Marami akong nakitang pumunta sa Mexico,
"Sige, kung pumupunta lahat doon, titingnan ko kung ano'ng nandoon."
Magiging maganda 'to!
Mag-record ng movie!
Oo naman!
-Good evening. -Good evening.
Wag!
Nakikita ang katawan ko?
Mula balikat pataas.
Paano kung ganito?
At ito?
Ready ka na ba para bukas?
Oo. Ready na ako.
-Ikaw ba? -Ako rin.
Pagdating ko sa Mexico,
talagang lumaya ako.
Sa malaking city na may 25 milyong tao, at wala akong kakilala,
tapos…
pakiramdam ko, kaya kong maging kahit sino.
Walang nakaraan dito, walang pamilya, walang mga kaibigan.
Wala lahat. Ako lang…
Kaya kong magsimula ng buhay na gusto ko, mula umpisa, tapos…
Ginawa ko rin 'yong mga bagay na di ko nagawa noon.
Mabuhay nang masaya at i-enjoy…
ang kabataan ko.
Dumating ako sa Mexico sa edad na 23, 24.
Di ko alam. Nagsimula akong mabuhay nang malaya.
Oo. Ready na ako.
-Gusto mong isara ko 'to? -Hindi. Buksan mo lang.
Buksan ko pa?
-Paano ko papatayin 'tong ilaw? -Papatayin ko.
-Mas gusto ko 'to. -Okay.
Recording in progress.
Sasama si Rafa.
Ngayon ang umpisa ng tatlong concerts mo sa Metropolitan,
na magandang pagsasara ng taon mo.
Nakikita naming malaki 'yon.
Dalawang magkaibang album, nanalo ng Grammy.
Itatanong ko 'yan, paano mo ia-asses ang taon mo?
Ngayon, bilang award-winner na may gramophone, di ba?
-Oo. -Nanalo ka
ng Best Singer-Songwriter Album kung di ako nagkakamali. Pero…
nominado ka rin sa Best Regional Music album,
pero para sa Grammy Award… Di Latin Grammys, kundi malaking Grammys.
Nakakatuwang makita kung paano nag-evolve ang music mo,
gaya ng album mong Seis,
na kasama sa listahan ng best albums of 2021,
pero ang nagustuhan ko, may dalawang sold out shows ka.
Magdadagdag ka ng pangatlong date, halos sold out.
Kasama ka sa most listened to artists.
May 6.3 million kang monthly listeners sa Spotify.
Ang most listened song mo,
"Tu falta de querer," may 241.6 million plays.
Ang dami no'n. Di ko alam na marami palang plays 'yon.
Nakakatuwa.
Naisip ko na madali ang pagbubuntis mo,
kasi nagawa mong mag-launch ng tour na 'to sa United States.
Di ko alam kung kailan ka titigil para ipanganak ang baby.
Ano'ng masasabi mo tungkol doon, Mon?
Di ako titigil. Manganganak ako sa stage.
Tumutunog ang phone ko.
Di ko sasagutin 'yan.
Dani, kailangan ko 'yong radyo.
-Sorry? -'Yong radyo.
-Pakikuha. -Kailangan ko na ngayon.
Kailangan ko. Mas importante 'yon kaysa sa ginagawa mo.
Okay.
Hello, doktor.
Pasensiya na sa istorbo, pero meron akong…
matinding allergies at di ko pa iniinom 'yong loratadine.
Kasi sabi mo…
Mas gusto mong wag kong inumin 'yon.
Meron akong
kaunting asthma attacks.
Kagabi, nahirapan akong huminga.
Halos di ako makatulog kasi di ako makahinga.
At ayokong uminom ng kahit ano na pwedeng makaapekto sa baby.
Sabihin mo ang gagawin ko. May show ako ngayong gabi.
May show ako ngayong gabi, bukas, at sa isang araw.
Namamalat ako, tapos…
Di ako makahinga.
Sarado 'yong airways ko at para akong sumisipol.
Grabe 'tong allergies ko! Gusto kong kamutin lahat.
Saan ka allergic?
Di sa opisina o di normal ang schedule ng trabaho ko.
Trabaho ko 'to at matagal ko nang ginagawa, kaya sanay na ang katawan ko.
Kailangan kong magtrabaho, at pinayagan ako ng doktor ko, kaya…
Magtatrabaho ako.
Nakita ko minsan 'yong interview kay Lady Gaga,
at tinanong siya, "Naisip mo ba na sisikat ka?"
At sabi niya, "Matagal na akong sikat, wala lang nakakaalam."
-Gusto ko 'yon. -Nakita ko sa YouTube.
Kokonekta tayo sa music, sa emosyon n'yo.
Alam kong mahirap pag paulit-ulit ang ginagawa natin,
pero sigurado, may mga kantang importante sa inyo,
melodies na nakakaantig sa inyo.
Kayo ang backing band ko, kayo ang show,
at sobrang kailangan ko kayo kasi…
half capacity lang 'yong lakas ko ngayon.
Mas kaunti pa.
Ibibigay natin lahat! Kung hindi, para saan pa?
Sa totoo lang, ang gandang pakinggan no'n gaya ng dati.
-Perfect ang pagkanta mo. -Hindi. Ang sama ng kanta ko.
-Hindi. -Ang lupit ko sa sarili ko.
Nahihirapan akong kumanta.
Hindi ako makahinga. Sa pangalawang kanta, para akong…
Wala pa ako sa 30% capacity.
Unang beses 'yon.
-Ang sama ng kanta ko. -Hindi masama.
-Ang sama ng kanta ko. -Maganda, pero…
Ayoko pag nagsisinungaling ka.
-Pagod na pagod ka. -Dude.
Hindi, pero bigla kang…
-Kinapos ka ng hininga. -…ng hininga.
Oo.
Oo, makakatulong 'yan sa 'yo. 'Yan.
'Yan.
'Yan ang kailangan natin, parang ganyan.
-Iangat ang paa mo. -Sa huling dalawang kanta.
Nagsimula akong kumanta sa bar sa Veracruz.
Anim na oras 'yon mula Mexico City sa bus.
Covers.
Nagsimula akong magtrabaho sa gabi.
Isang taon ako doon. Kumanta ako ng Huwebes, Biyernes, at Sabado.
Sa Linggo, sasakay ako ng bus pabalik sa bahay sa Mexico City,
kasi nakatira ako sa Mexico City.
Nandoon ako pag Lunes, Martes at Miyerkules
para tumutok sa music ko,
gaya ng pakikipagkilala sa mga tao, pakikipag-network, o kahit ano.
Pag weekend, nasa Veracruz ako.
Two, three, four…
Sa sumunod na taon,
nakakuha ako ng trabaho sa bar sa Mexico City,
at matagal 'yon, tumugtog lang ako sa mga bar.
Ang bilis ng tibok ng puso ko
Binaril mo ako
Dahan-dahan kang tumingin sa akin
Pinapaikot ko ang katawan mo
Gusto ko 'yon, tulad mo
May kuryente sa loob
Subukan mo ako…
Sa isang punto, nagkaroon ako ng maraming fans sa covers.
Sinundan nila ako sa bawat bar na kinakantahan ko.
Naalala ko ang sinabi nila, "Kailan ka magre-record ng album?"
Sa susunod na linggo, sisimulan natin ang album ni Mon Laferte.
-Masaya ako. Kinakabahan ako! -Tingin ko, magiging maganda 'yon.
Desechable ang una kong album.
Noong 2011 'yon.
Pero sa Tornasol,
mas maraming tao 'yong natuwa sa music ko,
at dumating ang panahon na sa maraming lugar,
sarili kong kanta ang tinutugtog ko. Maraming forum ang pinuntahan ko.
Ginawa namin 'yon sa parks, sa mga kalye,
at sumasama sila at tumutulong sa amin.
May malaking independent music scene noon.
Nagtago ako
Pinigilan ko ang sarili ko Pero hindi ko na kaya
Tandang-tanda ko
noong Tornasol period,
parang
kaya ko na.
Hinanap ko rin ang sarili ko.
Nakinig ako sa sarili ko. Hinanap ko ang boses ko.
Pati sa pagsusulat. At nagtiwala, sobrang importante 'yon.
Oo, ang saya noon, parang…
Mexican underground, very alternative 'yon.
-Hello? -Hello?
-Daniela? -Hindi, si Mon 'to.
Sabihin mo ang totoo, magtapat tayo. May darating o wala? Umalis sila o hindi?
-Ano na? -Umalis sila.
-Akin na 'yong number niya, please. -Sige, ipapadala ko sa 'yo.
Hinihintay ko 'yong taong tutulong sa 'kin kasi marami kaming problema.
Baliktad 'yong mga kuko. Ang daming mali. Baliktad 'yong paglagay mo ng mga kuko.
Parating na sila riyan…
Sabihin mo ang totoo, kung darating sila o hindi.
-Kung hindi, aayusin ko. -Hindi, parating na sila.
Mali ang mga butones, mali ang sinturon, mali ang mga kuko.
Natanggal 'yong sinturon sa red dress, kaya kailangan nating…
Mahal ko, anak ko. Halika, mahal ko. Sige, sabihin mo ang meron tayo.
Padded black belt, manipis na red ribbon, nails, black tie, at mga butones.
-'Yon lang. -Okay?
Titingnan ko kung darating sila. Ako na.
Di ba, mahal ko? Ang sarap matulog hanggang 9:30.
Alam niya. Sabi niya, "Sige. Kumanta ka ngayon, Ma."
Ang guwapo kong anak.
Pinapasaya ako ng anak ko.
-Kumusta? -Mabuti. Ikaw?
-Mabuti. -Ano'ng nangyayari?
-Nakaka-stress lahat. -Naiisip ko nga.
Ngayon lang ako naging ganito ka-busy sa show.
Oo, nakita ko.
-Phone ko? May nakakaalam ba kung nasaan? -Eto.
-Salamat. -I-hydrate natin ang lips mo.
Kapag may chance tayo…
Eto na.
-Rule number two. -Wag kang magsalita.
Di nagsasalita ang team.
Ang first rule, lagi akong tama at sumusunod lahat sa iuutos.
-Buddy. -Ano?
-Anong oras daw? -Di pa niya sinasabi.
-Gagawa ba tayo ng bilog? -Oo.
May iba ka pang kulay? Kaunti pa.
Aalis tayo in four minutes.
-Papunta na. -Aalis ka in four minutes.
Bye, Emilita.
Bye, anak ko, I love you.
-Ingat, Mama! -Okay. Ready.
Ready? Tara na.
Ang guwapo! Ang guwapo mo. Gusto ko 'yan.
Okay, band.
Unang show ko 'to bilang ina.
Kaya magiging sobrang ganda at special 'to.
Welcome to the club. Magsasaya tayo.
'Yon! Magsaya tayo!
Ibibigay natin lahat! Kung hindi, para saan pa?
Nagpaalam ako
Pero nagsinungaling ako sa 'yo Ayokong umalis
Nagtago ako
Pinigilan ko ang sarili ko Pero hindi ko na kaya
Gusto kitang burahin Kalimutan ka
Pero lagi kitang naaalala
Taas ang kamay, tara!
Tingnan natin. Volume 1, gusto ko 'yong album na 'yon.
Naalala ko,
magsisimula na sana akong mag-record ng bagong album kasama ang partner ko.
Napakaimportante ni César.
At magiging importante pa rin siya sa buhay ko.
-Mon, tutugtugin ko na may ride cymbal. -Kung gusto mo, mag-ride tayo.
-'Yon ang sinabi ko. -Ride solo ang sabi ko.
Ride, pero sa dulo.
Biglang nalaman ko 'yong tungkol…
sa pagkakamali, pagtataksil,
tapos…
nasaktan ako.
Naramdaman ko 'yong rejection
na tinakasan ko,
tapos…
na-depress talaga ako, o
napagtanto ko na matagal na akong depressed.
Hinanda ko na ang baril
Pagbaril sa ulo…
Huminto ako sa trabaho. Wala akong pera. Talagang…
masama ang lagay ko. Nanigarilyo ako na parang…
Tingin ko, sobrang depressing na makita ako. Di naligo.
Ashtrays na puno ng upos ng sigarilyo.
Mga bote. Magulo ang bahay ko.
Umiyak ako,
gumawa ako ng eksena, humiga ako sa sahig, uminom ako, sumigaw.
Sobrang gulo 'yon.
Tapos…
Naging masama, magulo, marumi, at pasaway ako.
Di ako makatulog. Nagka-insomnia ako. Umiiyak ako buong araw.
Kaya para makatulog…
Iinom ako ng alak,
at di ko namalayan, ang dami kong ininom.
Ilang baso, di ko namalayan, naging lasengga ako.
Pakiramdam ko,
sa unang pagkakataon, tumigil ako sa pakikipaglaban,
paggawa ng mabuti, pagiging malakas at magaling.
Sa halip, hinayaan ko ang sarili ko
na magdusa. Sa unang pagkakataon, parang…
Umiyak ako sa unang pagkakataon.
Tingin ko, di ko pa nagagawa 'yon.
Nagsimula ako
sa pag-Google araw-araw
kung paano patayin ang sarili ko…
nang walang sakit.
Uminom ako ng pills, pinaghalo-halo ko sila.
Tapos, may isang gabi na…
Di ko maalala, sa totoo lang. Lasing ako.
Sinugatan ko ang sarili ko. Gusto kong magpakamatay. Di ba?
Hindi ko na maalala.
Problemado ako.
Talagang…
matindi.
Walang utang na loob…
Sabi ng kaibigan ko, "Maguguluhan ka,
pero darating ang araw na magigising ka…
at ang una mong iisipin,
di si César o ang pinagdadaanan mo.
Iba ang iisipin mo, at di 'yon problema.
Maghintay ka sa araw na 'yon."
Tapos, naalala kong nagising ako isang araw at tumingin sa kisame,
at nakakita ako ng malaking kalawang.
Naisip ko, kailangan kong ayusin 'yon. Kaya nakita ko…
'yong pag-asa kasi nag-alala ako
na kailangan kong ayusin 'yong kalawang.
Ibig sabihin, gusto kong maging maayos.
Marami akong kanta na sinimulan kong i-record sa bahay.
Naggigitara ako, tumutugtog ako ng bass
sa tulong ng mga kaibigan. Sasabihin ko, "Pa-record." Gagawin nila.
Sasabihin ko, "Di na importante 'yan. Magre-record ako gamit ang meron ako."
Naputulan ako ng kuryente.
Dahil di ako nagbayad ng kuryente kasi wala akong trabaho.
Naalala kong nagalit ako isang araw,
at kumuha ng extension cord,
Nilagay ko lahat ng extension cord ko,
at pumunta ako sa garahe, sinaksak ko 'yon
at inilagay ang extension cord hanggang sa pinto ko.
Sa pinto, na-stuck nang ganito. Naglagay ako ng computer at ilaw.
Gano'n ko ginawa ang album.
Tapos…
napagaling ako no'n.
Sa launch, sabi ko, "Ire-release ko 'to."
Pindutin ang buton at… Internet, di ba? 'Yon lang.
Ready. Released.
Independent releases.
…Mon Laferte ang "Tu falta de querer." Samahan n'yo kami sa Los 40.
Nasa radyo tayo, baby!
Bumalik ako ngayon
Para matulog sa kama At pareho lang lahat
Ang hangin at mga pusa natin Walang magbabago
Ang hirap mong kalimutan
Nagsimulang maging maayos 'yon…
Di ko alam. Gustong makinig ng lahat sa mga kanta.
Sabi ko, "Ano?"
Napagtanto ko na 'yong mga kanta, music, may magic din.
Kasi di ako lumabas at nagbenta ng album. Di ako nag-promo.
Di ako nagkuwento, walang may alam sa nangyari.
Walang "Kawawang babae." Di ako kinaawaan.
Ang galing no'n. Pelikula 'yon.
At sa dulo ng pelikula,
nanalo ako.
Gumawa ako ng album nang walang pera, sa bahay ko,
at naging successful.
Maraming offers sa akin, at pipili ako kung alin ang tatanggapin.
Ang saya ko.
At sabihin mo kung bakit
Hindi
Bakit
Tumigil ka sa pagmamahal?
Kaya ko pang tiisin
Ang kulang mong pagmamahal
Noong isang buwan
Sanay akong makinig sa 'yo Sa pagiging kasabwat mo
Akala ko Wala nang iba kundi ikaw
Kaibigan mo ako Ako ang kasama mo
Ngayon, matutulog na ako
Para kalimutan
Gusto ko nang mamatay Para hindi ko maisip
Tinatago ko ang sarili ko Para maibsan ang pait
Halika
At sabihin mo ang totoo
Maawa ka
At sabihin mo kung bakit
Bakit tumigil ka sa pagmamahal?
Kaya ko pang tiisin
Ang kulang mong pagmamahal
Halika
At sabihin mo ang totoo
Maawa ka
At sabihin mo kung bakit
Bakit tumigil ka sa pagmamahal?
Kaya ko pang tiisin
Ang kulang mong pagmamahal
Joel!
Team, blackout, please.
Isa pa!
Nanood ka ba?
-Nakita mo ba? -Oo, nakita ko!
Team…
tapos na ang tour natin.
Napakasaya ko na makasama kayo sa tour. Mahal na mahal ko kayo.
Mahal ka namin, Mon. Salamat sa lahat.
Hindi, salamat!
Thanks, bitches.
Ramdam ko ang itsura ko.
Masaya akong makita kang masaya.
Nagkaroon ako ng neurosis. Gusto kong maging maayos lahat,
gusto kong maging perfect lahat.
Gusto kong bumalik sa post pregnancy
at para ipakita na kaya ko
na gawin ulit, at kaya kong
tuklasin ang sarili ko, ibalik ang pagiging artist.
Sa huli, napagtanto kong iba na ako kaysa noong wala pa akong anak.
Mas konektado ako sa…
damdamin ko.
Mas gising, concious na ako
sa bawat hakbang ko.
Hindi
Wala nang mas maganda
Kaysa subukan
Ang unang halik
At higit pa sa 'yo…
Maganda na ibang babae na ako ngayon.
Sa sampung taon, magiging ibang babae ulit ako.
At okay lang 'yon.
Parte ako ng kabuuan.
Kaya walang mas importante.
Natutunan ko rin na wag gaanong seryosohin
ang buhay.
Lilingon ako at sasabihing,
"Uulitin ko ba ang journey na 'yon?
Lahat ng pagsisikap na ginawa ko para magtagumpay?"
Ngayon, tingin ko, di ko na uulitin 'yon.
Ginawa ko 'yon kasi gusto kong maramdaman na tanggap ako.
Desperado akong mahalin ako ng mga tao.
Pero hindi na ngayon.
Kasi may mga taong alam kong nagmamahal sa akin bilang ako.
Di ko alam 'yon dati,
kaya lagi kong hinahanap 'yong atensiyon at pagmamahal.
Gusto kong maging importante sa buhay ng iba, di ba?
Sa buhay ng ibang tao.
Nagsalin ng Subtitle: Lea Torre