Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İnsanların tek istediği
sevilmektir.
Bizler
insanlık olarak büyük yapılar inşa edip aya gidiyoruz,
şiir yazıp bilimsel araştırmalar yapıyoruz ve bunların hepsi
sevilmek için.
Hepimiz bunu,
sevilmeyi istiyoruz.
Çok ürkütücü.
Poster bu.
Ekip, hazırlanın.
-İyi şanslar. -Teşekkürler.
Bol şans.
Kendimi hep yalnız ve eksik hissettim.
Okula gittiğimde şarkı söyleyip
herkesin, tüm sınıfın, öğretmenin dikkatini çekerdim
ve beni alkışlarlardı.
Beni sever, dostum olmak isterlerdi.
Şarkıya el hareketleri eklersem,
soytarıları gibi…
Soytarıları, palyaçoları gibi olurdum.
Ama beni daha çok sever ve görürlerdi.
İlk Latin Grammy ödülüm.
Sonra eve gittiğimde
her şey tam tersi olurdu.
Görünmez olurdum. Önemsiz olurdum.
O yüzden,
hayatım boyunca yeterli olduğumu kanıtlamak için kendimi zorladım
ve sevilmek için olağanüstü şeyler yapmaya
alıştım.
İnsanlar beni sevsin diye.
Aşkım gerçekti
Gerçekten sevdim seni
Sessizliğine rağmen
Daha da sevdim seni
Trende bir öpücükle
Ateş sardı bizi birdenbire
Bazen çok vahşiydik seninle
Çaresizim…
Joelito'nun yaş günü 10'undaydı. Bütün gün havuzdaydık. Barbekü yaptık.
Geç oldu. Karanlıktı ve biz hâlâ havuzdaydık.
Çok lezizdi.
Ateşte pizza ve çörek pişirip orada oturduk…
Çok güzeldi.
-Güzel miyim? -Evet.
-Bak.
EN GÜZEL ÇİÇEK SEN OLACAKSIN 2021
Size bu hikâyeyi anlatmak için her şeyi anlatmalıyım.
VIÑA DEL MAR, ŞİLİ
Büyükannemle yaşıyorduk.
Annem, babam,
kız kardeşim, ben,
amcam,
ve ailesi.
Hepimiz buradaydık.
Büyükannem şarkıcı ve besteciydi.
Bolerolar yazardı.
Ona zamanında "Bolero Kraliçesi" derlermiş.
Bana şarkı söylemeyi o öğretti.
Müzik açardı, birlikte söylerdik ve o gitar çalardı.
Bana sahne şovları yapmayı.
dik durmayı öğretti.
Tüm bunları o öğretti.
Mesela ben besteci olmak istiyordum.
Bunu ondan aldım çünkü o kendi şarkılarını yazardı.
Kendi şarkılarını yazması
benim için önemliydi
çünkü tüm kadınlar kendi şarkılarını yazmazdı.
Kadınlar özellikle o dönemde
şarkıları daha ziyade söylerlerdi.
Ama büyükannem kendi şarkılarını yazardı.
Ben de öyle yapmak istedim.
Büyükanneme çiçek getirmeyi severim.
Çiçekleri severdi.
Hatta hep mezarlığa gelirdi
ve annesine, kocasına çiçek getirirdi.
Ben de onunla giderdim.
"Evlenme. Erkeklere hayır de. erkekler kötüdür.
Aşk diye bir şey yok. Paralı birini bul" derdi.
Büyükannem ve öğütleri. Çok komik biriydi.
Büyükannem bana hep
bu mahalleden
çıkmam gerektiğini söylerdi.
Ona göre hayatta başıma gelecek en iyi şey buydu.
Bence bu
ailemizde var olan acı ve şiddetle
ilgili bir şeydi.
Sonra taşındık.
Biraz daha aşağıya,
Gómez Carreño'ya taşındık.
Annemle babamın karı koca olarak
ilk evleriydi.
Şu devlet konutlarından biriydi.
Çok mutlu olduklarını düşünüyordum
çünkü küçük bir evleri vardı ve bir aile kuruyorlardı.
Müzik seti aldıkları günü çok iyi hatırlıyorum.
Paket geldi, açtık
ve yeni plastik kokusu geldi.
Işıkları kapattık,
müzik dinlemek için radyoyu sonuna kadar açtılar.
Dördümüz oturuyorduk.
Bir tek radyodaki kırmızı ışık görünüyordu
ve dördümüz öylece oturmuş,
yeni radyomuzda müzik dinliyorduk.
Güzel bir anıydı.
O ne?
Bebek giysileri.
Bebeğin mi olacak?
-Tebrikler. -Çok teşekkürler.
-Ben de bekliyorum. -Biliyorum. Aynı bebek.
Yatağın altında örümceğin dans ettiği yer
Orada…
Gel.
Bok gibi kokuyor.
Çöpü çıkarmam lazım.
Merhaba.
Turne bugün başlıyor.
Üç aylık hamileyim.
Kocamanım
gibi geliyor.
Kendimi hiç bu kadar dev gibi hissetmemiştim.
Çok heyecanlıyım.
Otobüse bineceğim.
Los Angeles'tayım ve Seattle'a gidiyoruz.
Bu kadar.
Bu konser 20'inci…
Hayır. Bu kaçıncı konserim?
On yedinci mi? On sekizinci mi?
Yani,
daha 10 tane var.
Beni rahatsız etme
Çok iyiyim.
Şarkı söyleyince yeniden yaşadığımı hissediyorum.
Ama hamileyken çok farklı.
İkisini birden idare etmek yani.
Hamile kalmayı çok istiyordum.
Tüp bebek tedavisi gördüm
ve ikinci denememizde başarılı olduk.
Duygusal olarak çok zorlayıcı olsa da
üçüncü kez bile denemeye hazırdık.
Bebeğimle işime devam edeceğime inanıyorum.
Her şeyi aynı şekilde yapacağım.
Onu beşiğinde bırakmak istemiyorum.
Ne derlerse desinler, yanında olacağım.
Her zaman.
…ve sinek kuşları uçuşuyor
Ayçiçekleri parıldıyor
Ve tohumlar yağıyor
Seni çok bekledim canım
Sana ben bakacağım
Sezgilerim bana çok yaratıcı olacağımı söylüyor.
Yani kalkar kalkmaz çalışmaya başlıyorum,
ertesi gün de hiçbir şey yokmuş gibi uyanıyorum.
Erken kalkmak
ya da uyumamak sorun değil çünkü çok istediğim bebeğime bakıyorum
ve bence her şey çok güzel olacak.
Orkide saçları…
Çocukken bu duvardan çok korkardım çünkü annem travma yaratmıştı.
Burada koşan ve duvara çarpıp
ölen bir çocuğu anlatmıştı.
Koşmayayım diye uydurduğu yöntemler.
Ben böyle eğitildim.
Eskiden oturduğumuz yer, şu bina
ilk ciddi öpüştüğüm yer.
Fransız öpücüğü.
Orada oturup şarkı yazardım.
Tam şurada. Bütün gün.
Şarkı yazarı olmayı çok istiyordum.
Her şeyden bir şarkı çıkarmaya çalıştığımı hatırlıyorum.
Yani, her durumdan. Birinden hoşlandıysam mesela.
Bilmiyorum. Ne olursa ondan şarkı çıkarmaya çalışırdım.
O zamanlar internet yoktu.
O yüzden defterime
bütün kafiyeli kelimeleri yazardım.
İhtiyacım olduğunda, fikir bulamadığımda
"Bununla kafiyeli bir şey lazım" derdim ve kafiye oluşuverirdi.
Annemle babam ben yedi yaşımdayken ayrıldı.
Bir dönüm noktasıydı. Babam gitti.
Annem bir sürü maddi sorun yaşadı, hasta oldu.
Başının çaresine bakıyordu. Hayatını yaşamaya çalışıyordu.
Şu ağaç muhteşem.
Her gün yamaca gider, beyaz, kuru çiçekleri toplardık.
Bir sürü çiçek toplardık.
Annem onları boyardı, buket yapıp satardık.
Kardeşimle çok eğlenirdik.
Tepeden bir şeyler toplamaya gitmek bize oyun gibi gelirdi
ve sonunda bir gelire dönüşürdü.
Hatırlıyorum da bir keresinde yerde
5.000 peso bulup ayağımı şöyle basmıştım.
Kalbim güm güm atmıştı…
O 5.000 peso bende kaldı. Parayı aldım.
Bakın, babamla olan hikâye…
Ayrıldılar ve velayet yüzünden kavga etmeye başladılar.
Pazarlık kozu gibi hissetmiştim
çünkü kimin kalacağı konusunda kavga ediyorlardı
ama ikisi de bizimle kalmak istemiyor gibiydi.
Aralarındaki bir kavgaydı.
Babam velayeti alamayınca
gitti. Gitmeye ve tamamen ortadan kaybolmaya karar verdi.
Hem fiziksel hem de maddi olarak.
Annem hep babamı aradı.
Bizi yollayıp
"Şu kapıyı çalın, babanız orada" derdi.
Kapıyı çalardık ve "Hayır, burada değil" filan derlerdi.
Yıllarca onu aradık.
Aslında benim için çok sıkıcıydı.
Sürekli bir yere gidip kapıyı çalar, giderdim.
Sıcaktı, açtım ve babamı aramam gerekiyordu.
O yüzden istemiyordum.
Sonra bir gün, büyükannemle yaşadığım dönemde,
17 ya da 18 yaşındayken… 17 yaşındaydım.
Onu aradım…
…ve telefonu yüzüme kapattı.
Sonra tekrar aramaya çalıştım ve yine kapattı.
Sonra "Baba, senden hiçbir şey istemiyorum" dedim.
"Para istemiyorum.
Sadece seni tanımak istiyorum" dedim.
Yüzüme kapattı.
Hadi! Kalkın! Hazır mısınız?
Gölgelerle yürürdüm
Beklerdim
Seni beklerdim
Bazen dalgalarla oynardım
Onlara sorardım
"Nereye gitti?" diye
Kirpiklerim dans ederken
Örümcekler geçerdi üzerimden
Küçük parmağımla Güneşi kapatırdım
Kalbim boğulurken…
Nasılız? Kalkın!
Kırık bir bahar gibi
İkiye bölündüm ortadan
Bugün bile yalnız hissediyorum, inan
Binlerce insanda seni arıyorum
İnsanlarda seni arıyorum
Erkeklerde seni arıyorum
Birçok erkekte seni arıyorum
İnsanlığını, babalığını
Hayır, hiçbir şeyden
Pişman değilim hiçbir şeyden
Ne iyi şeylerden
-Harika söylüyorsun. Şahane. -Teşekkürler!
Bunu meslek edineyim ben.
…ne kötü şeylerden
Hepsi eşit gözümde
Las Vegas'tayız.
Bana birini hatırlatıyorsun
Dans edişinle
O bakışlar ne öyle?
Her şey beni yakıyor âdeta
Seni düşündüm gün boyunca
Nereye gidersen git, seni görüyorum
Dudaklarından öpmek istiyorum
Sana dokunmak istiyorum
8:30'a kadar bekleyin, söyleyeceğim.
Aslında var ya? Hazır mısınız?
-Hazır. Evet. -Juan Carlos, plan. Ses.
-Tamam. Kayıttayız… -Mükemmel. Üç, iki, bir.
Mon Laferte.
Latin Grammy ödüllerinde en çok aday gösterilen kadın.
En İyi Bölgesel Meksika Şarkısı adayıyım.
Soruyu sorma bile.
-Sadece damgala. -Aynen.
"Başka? Onları temsil ediyorum."
Nancy, Şili konseri hakkında…
Bence en iyisi oraya yazın gitmek olur
çünkü gitmemi istiyorsanız…
…en iyisi yazın olur.
Ama kesin onaylı tarihlere
ihtiyacım var ki o tarihleri kapatayım.
Çok heyecanlı.
İçimde…
-İlk küçük tekmeleri hissediyorum. -Hareket mi ediyor?
Çok heyecanlıyım.
İlk kez.
Çok heyecanlı.
Ayakkabı numaram bir numara büyüdü.
-Gerçekten mi? -Evet, ödem yüzünden.
Ayaklarım poğaça gibi oldu.
Hoşça kal.
"Burası Moulin Rouge, burası da Mariachi" dedim, nesini anlamadılar?
Bilmiyorum.
-Anladığım… -Burası Moulin Rouge.
-Kesinlikle. -İlk günden beri bunu reddettim.
Moulin Rouge istemiyorum. çünkü Mariachi tarzı olacak.
Bana bu sahne tasarımını açıkla.
-Değiştirmeliyiz. -Elbette.
İşi bok etmişler.
-Öyle görünüyor. -Ve?
Düzeltecekler şimdi.
Düzeltmek için yaratıcı içerik ekibini aradılar.
LATİN GRAMMY ÖDÜLLERİ 2021
Beş,
dört, üç…
Sonra annemin sevgilisi oldu.
Alkolik bir adam.
Şiddete meyilli.
Yedi yıl bizimle yaşadı.
Çok maddi sıkıntı çektik. Çok.
Aile ortamı yoktu.
Yani, yoksulluğun beraberinde
birçok sorunu da getirdiğini anlamak önemli.
Sanırım annem günü gününe yaşıyordu.
Hasta olmamaya ve yiyecek yetiştirmeye çalışıyordu.
Para kazanmanın yollarını arıyordu.
Ve toksik, şiddet içeren
bir ilişkiye başlayıp oradan çıkamadı.
Çocukken fakirseniz
fazla düşünecek vaktiniz olmuyor.
Günü gününe yaşıyorsunuz. Ertesi günü düşünme şansınız olmuyor.
Zordu.
Beni de taciz etti. Bir sürü şey oldu.
Anneme söylemedim.
Olan biteni anlamıyordu.
Anlamıyordu.
Evet, öyle işte.
Çok anlattığım bir şey değil bu.
O dönemde anneme karşı bir reddediş içindeydim.
Ona fiziksel olarak bile yaklaşamıyordum.
Oralarda çok acı, çok öfke var.
Ne kadar da güzelsin Orada, mutfakta
Daha yavaş Ellerin açılmış yanlara
Bana sarıldığında
Yine kızın oldum sonunda
Ve şimdi, kollarında Acıyı sonlandırıyorum burada
Bazen bağırırdın bana
Bazen vururdun da
Ama sen, anneciğim
Çok yalnızdın aslında
Sahip olmadıklarını da
Vermeyi biliyordun bana
Ağladığını gördüm Karnımızı doyuracak ekmek bulamadığında
Bugün buradayım ya
Seni gördüm orada
Çok pişman ve çok yorgundun
O yaralı kalbinde Taşıdığın zorluklarla
Beni sevdiğinden şüphem yok asla
Seni gördüm
"Te vi."
O şarkı benim için çok önemli.
Anneme gösterdiğimde
küçükken beni dövdüğünü bilmesinler diye kimseye göstermememi söyledi.
İnsanların bilmesini istemiyormuş
çünkü çok utanıyormuş.
…ve bana şarkı söyledin…
Birdenbire şöyle bir şey oldu.
Hatta hâlâ da yaşıyorum.
Kendimi sıkışmış gibi hissediyorum
ve birkaç kez
panik atak geçirip nefes alamadığım oldu.
Çünkü bence annelik çok büyük bir sorumluluk.
Annemle artık daha çok bağ kuruyorum.
Aileme çok yakınım. ama öyle her gün konuştuğumuz,
"Anne, görüşelim" dediğim
bir yakınlık değil.
Bilmiyorum, yani…
Mesafeyle yaşamayı öğrendik.
Kimse mükemmel değil.
Anneler kusurlu kadınlar.
Onlar da insan.
Her ne olursa olsun,
beni yetiştirme şekline rağmen
buradayım ve minnettarım.
Buradayım.
Canım aşkım
Yapabileceğim başka
Bir şey yok sahiden burada
Değişmeyeceksin Beni ikna edemeyeceksin
Her şeyin
Güzel olacağına
Daha ne kadar
Devam edeceksin
Hiçbir şey vermeden Bir şey alabileceğine inanmaya
Artık
Beklemeyeceğim seni
Canım aşkım
Geri dönmek istemiyorsan
Neden beni aramaya döndün Bir kez daha?
Sana son bir gece yaşatmamı isteme benden
Canım aşkım
Sana kolay geliyor galiba
Önce gidip sonra
Dönmek ve seni sevmemi istemek
Hislerim yokmuşçasına
Yokmuşçasına…
Kendimi bütün hissettiğim, derin bir meditasyondaymışım gibi
hissettiğim tek yer sahne.
Orada duygularımla, hislerimle bağ kuruyorum.
İnsanlarla bağ kuruyorum, insanlar da bununla bağ kuruyor
ve gerçekten de dürüstler.
Canlı müzik yapmanın acımasız bir dürüstlüğü var.
Canım aşkım
Geri dönmek istemiyorsan
Neden beni aramaya döndün Bir kez daha?
Sana son bir gece yaşatmamı isteme benden
Atalarımızdan kalma, kadim, güzel
ama mantıksız bir şey bu
ve doyasıya yaşıyor.
Bazen gerçekten de
o anda bütün olduğumu hissediyorum.
Sahnede kendimi tamamen vermeyi seviyorum.
Çünkü tamamen anı yaşamak böyle bir şey.
…seni sevmemi istemek
Hislerim yokmuşçasına
Yokmuşçasına…
Okul programlarına katılmaya başladım.
Okuldan sonra da
bir spor kulübünde şarkı söyledim.
O spor kulübünde
dolandırıcı bir adamla tanıştım.
Bir gün beni telefonla aradı ve "Selam" dedi.
"Şarkıcı arayan birileri var.
Seçmelere git."
On üç yaşındayım.
Ve seçildim.
Adam bana
"Şu anda ödeme günde 1.500 peso" dedi.
Bin beş yüz Şili pesosu.
Yani hiçbir şey.
Ama bağlama bakalım.
O zamanlar bayat ekmek yiyorduk.
Yani o 1.500 peso bana göre çok iyiydi.
Çok seviyordum. Her gün çıkıyor, insanlarla tanışıyor, şarkı söylüyordum.
Şarkı söylemeyi hiç bırakmadım.
Ortaokula başlamıştım
ve derslerle ilgilenmiyordum.
Sanırım bu annemi rahatlattı
çünkü beni götürmek ve kollamak
onun sorumluluğuydu.
Çok dağınıktım, asiydim.
Uyuşturucu kullanmaya başlamıştım.
Ben de istemiyordum. Okula gitmek istemedim.
Sadece şarkı söylemek istiyordum. İşim de vardı, bir şey yapıyordum.
Hayır. Okul hiç ilgimi çekmiyordu.
İşte o zaman çalışmaya başladım
ve sonra da hiç durmadım.
13 YAŞIMDAYKEN 34 YAŞINDA BİR SEVGİLİM VARDI.
BAŞTA ONU İSTEMEDİM
AMA ISRAR ETTİ VE ÖPMESİNE İZİN VERDİM
BEŞ YIL SÜRDÜ VE…
…BENİM HATAMDI
Bir şarkıcılık işi buldum
ve orada yaşı büyük bir adamla tanıştım.
Benden 21 yaş büyüktü.
Bana yaklaştı, yalnız olduğumu gördü
ve bana yardım edeceğini,
sorunlarımı çözeceğini,
Tanrı'nın bizi karşılaştırdığını,
kurtarıcım olduğunu, sevgi vereceğini söyledi.
Ama Tanrı sevgisine teslim olmak için uyuşturucuyu ve kötü alışkanlıklarımı
bırakmam gerektiğini söyledi.
Ben de inandım.
Çok yalnız bir kızdım, kaybolmuştum.
Ayrıca çok cahil biriydi.
Ona okuma yazma öğrettim.
Ve…
Onunla beş yıl boyunca bir ilişki yaşadım.
Evli ve çocuklu bir adamdı.
Ona tapıyordum.
Saygı duyuyordum ama korkuyordum da.
Dediklerini yaptım.
Sokak sanatçısıydı.
Palyaçoydu.
Onunla giderdim.
Bazen orada, sokakta şarkı söylerdim.
Barlarda, sirklerde şarkı söyledim.
Meyhanelerde, festivallerde
şarkı söyledim, Şili'nin her yerini gezdim.
Benim "menajerim" oldu.
Kazancımın yarısını aldı.
Bizim ailede
"Okumayı bıraktı.
ama çalışıyor" deniyordu.
"Eve para getiriyor,
uyuşturucu kullanmıyor, içki içmiyor."
Kimse bir şey demedi.
Sır olsa da
herkes gerçekte ne olduğunu biliyordu.
Çünkü o benim "menajerimdi".
Kimse bir şey demedi.
O zamanları hatırlıyorum.
Sokaklarda çalışır, orada saatlerimi geçirir,
yerde bozuk para arardım.
Bazen "Bozuk para buldum!" derdim.
Cebimde bozukluklarla dolaşırdım ve bozuk para gibi kokardım.
Çünkü sokakta şakalar yaparlardı ve biz de bozuk para toplayıp sayardık.
Bazen de şarkı söylerdim ve hep bir sürü bozukluğumuz olurdu.
Çalışmaktan başka bir şey yapmadım.
Yapmamı söylediği ne varsa yaptım.
Evet, bir şeyler oldu.
O yıllarda kendimi…
OROSPUSUN DİYE OLDU
…sefil hissederdim.
Aşk günah olamaz
Diyor 40 yaşında bir adam
On üç yaşında bir kızın
Bacaklarına sürtünürken
Kız rüküş elbiseler giyiyor
Ünlü bir şarkıcı olmayı hayal ediyor
Ama karnını zor doyuruyor
Adam "Tanrı seni seçti" diyor
"O yüzden birlikteyiz" diyor
"Kurtarıcın olacağım" diye ekliyor
"Seni süperstar yapacağım" diyor
Bunları onu becerirken diyor
Gece, bir ara sokakta
Ondan çok korkuyordum.
Kendini öldürmesinden de korkuyordum
çünkü dünyaya bana bakmaya geldiğini
ve birlikte olmazsak bu dünyada
işinin kalmayacağını
ama özgür olduğumu söylüyordu.
İstediğim zaman gidebilirdim.
Beni çok manipüle etti.
Beni hiç düşünmedi. Hiç sevmedi.
Bence yani.
…her gün
Hayalleri soluyor
Artık Tanrı'ya inanmıyor
Kuzeye, Antofagasta'ya gitmiştim.
Onunla.
Onunla çıktığım son yolculuklardan biriydi.
Sokakta çalışmaya çıktık.
Eskiden çıktığı bir kızla tanıştım.
O da reşit değilmiş.
Onunla konuştum
ve gözlerim açıldı, yaşadığım şeyin istismar olduğunu
nihayet anladım.
O an anladım. Öncesinde anlamıyordum.
Tanrı hikâyesine inanmaya devam ettim
ve ne yaptığını, bunu daha önce de
reşit olmayan kızlara da yaptığını görünce,
o yolculukta gözlerim açıldı.
Yaşı bu kadar büyük biriyle
olan ilişkimden, o şiddet ortamından çıkmak için
bir şey başarmayı
çok istiyordum.
Televizyon seçmelerine işte böyle bir umutla gittim.
O adama söylediğim anı hatırlıyorum.
O gün otobüs terminalinde ona "Bu seni son görüşüm" dedim.
Ona bir şey demeye asla cesaret edemezdim.
Ondan çok korkuyordum.
O anda, ona veda ettiğimde
kendini öldürmesinden korktum.
"Kendini öldürecek ama olsun,
önemli değil" diye düşündüm. Önemsemedim.
"Tamam" dedi.
Sonra da gitti.
Ondan bir daha haber almadım.
Tamamen ortadan kayboldu.
Çok garip.
Ondan hiç haber almamak yani.
Ben…
Olabileceklerden çok korkmuştum.
Anlarsınız ya?
Ama bir şey olmadı.
Santiago'ya gittim.
Programa seçildim.
Benim için
hayatımın fırsatıydı.
Değerlendirmeliydim.
On dokuz yaşında, bekâr ve Viña del Mar'dan.
Monserrat Bustamante, Luis Miguel'den "La media vuelta"yı söylüyor.
MONSERRAT BUSTAMANTE ŞARKICI
Çok ciddiye aldım.
Benim için çok önemliydi.
Kurtuluşum orada yatıyordu.
Hayatım değişti.
María José'yle söylemeye kimi çağırdık Claudio?
Monserrat Bustamente'yi.
19 yaşındaki yeni şarkıcı 12 yaşındaki María José Quintanilla'yla söylüyor.
Javier Solís'ten "La media vuelta" geliyor.
Aynı yaşta bir sevgilim olduğunu söyledim. Kendim gibi olabilirdim.
Sevdiğim işi yaptığım için mutluydum.
Umutlarım vardı
Evet, çok mutluydum.
Programdan ziyade hayatta kazanmak istiyordum.
Para da istiyordum.
Hani şu şarkı söylemeyi
kimden öğrendiği sorulan Arjantinli şarkıcının "açlık" demesi gibi.
Her türlü maskaralığı,
alımlı biri olmayı
açlık sayesinde
öğrendim ben.
Don Jaime Coloma, Monserrat Bustamante'ye puanınız?
-5,8. -5,8!
Biraz karmaşık görünen bir şey daha var Monserrat.
Bence senin kusurun, performansının abartılı olması değil de
bazen duygusuz olması.
Yani, her şeyimi vermek kötü, aşırı.
Sahnede her şeyimi verdiğimi biliyorsunuz.
Tüm kalbimi bu işe veriyorum.
Mutsuzum. Hep düşük puan veriyorlar. Anlamıyorum. Kendimden memnunum.
Nedenini anlamıyorum.
Kendini böyle eleştirmen şahane Monserrat, böyle çok yükselirsin.
Böyle devam, çok yükselirsin.
BUGÜN BİR ŞARKICI PROGRAMDAN AYRILIYOR
İlerlemeye ve kendimi geliştirmeye başlayınca
şarkı yazıp kendimi ifade etmek istedim
çünkü bana "Müzik yapımcısı Jaime Román'la albüm yapacaksın" demişlerdi.
Şarkılar iyi bile değildi
ama en azından dinleyebilirdi ve o dinlemek istemedi.
Korkunçtu. Onu her gördüğümde beni taciz ederdi.
Programın yayında kaldığı beş yıl boyunca.
Rojo'da başıma gelen en kötü şey buydu.
Gayet masumca gidip
programın yönetmeniyle konuştum.
Onlara ilk kez "Jaime Román beni taciz ediyor" dedim.
"Bırakmak istiyorum" dedim.
"Sana yardım ederiz" dediler.
"Jaime'yi bilmiyorduk. Ne korkunç. Hayal bile edemezdik" dediler.
Zafer kazanmış gibi "Güzel" dedim.
Ve kesinlikle hiçbir şey olmadı.
Hiçbir şey.
Hayatımın büyük kısmında bir şekilde bir şeyden kaçtım
ya da belki bir şey aradım.
Tamam mı? Küçüklüğümden beri
annemin evinden gitmek isterdim.
Aynısı olmuştu. Birden "Şili'den gidiyorum" dedim.
"Bir şey arıyorum. Ne, bilmiyorum.
Kaçıyor muyum, kendimi mi arıyorum, bilmiyorum."
Bir sürü insanın Meksika'ya gittiğini görünce
"Tamam, herkes oraya gidiyorsa gidip ne olduğuna bakmalıyım" dedim.
Çok çılgınca olacak!
Film çekeceğiz!
İşte bu!
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Hayır!
Vücudum görünüyor mu?
Omuzlarından yukarısı.
Ya böyle yaparsam?
Ya da böyle?
-Yarın için hazır mısın? -Evet. Hazırım.
-Sen? -Ben de.
Meksika'ya gittiğimde
nihai özgürlüğü buldum.
25 milyon nüfuslu büyük bir şehirdeydim ve kimseyi tanımıyordum.
Ayrıca…
İstediğim kişi olmakta özgürdüm.
Burada geçmiş yoktu. Aile yoktu, arkadaş yoktu.
Hiçbir şey yoktu. Ben…
İstediğim gibi bir hayata sıfırdan başlayabilirdim.
Daha önce yapmadığım şeyler yapmaya başladım.
Yaşamaya, gençliğimin tadını çıkarmaya
başladım.
Meksika'ya 23, 24 yaşında geldim.
Bilmiyorum. Özgürce yaşamaya başladım.
Evet. Hazırım.
-Bunları kapatayım mı? -Hayır. Açık tut.
Daha açayım mı?
-Bu ışığı nasıl kapatıyorum? -Ben kapatırım.
-Böyle daha iyi. -Tamam.
Kayıt başladı.
Rafa da katılıyor.
Bugün Metropolitan'daki üç konserden ilkine başlıyorsun.
Bir bakıma müthiş bir senenin kapanışı olacak.
Muhteşem bir yıldı.
Tamamen farklı iki albüm, Grammy ödülü…
Sana bunları, yıl hakkındaki yorumunu soracağım.
-Artık Grammy ödülü sahibisin, değil mi? -Evet.
Yanılmıyorsam En İyi Şarkıcı ve Söz Yazarı Albümü ödülünü aldın
ve En İyi Bölgesel Müzik Albümü dalında da Grammy adayıydın.
Latin'de değil, esas Grammy'lerde.
Müziğinin gelişimini görmek çok ilginç.
Mesela Seis albümün
2021'in en iyi albümleri listesine dâhil edilmişti
ama en güzeli de iki konserindeki biletlerin tükenmiş olması.
Üçüncü konseri de ekledin ve o da tükenmek üzere.
En çok dinlenen sanatçılardan birisin.
Spotify'da ayda 6,3 milyon dinleyicin var.
En çok dinlenen şarkın
"Tu falta de querer" 241,6 milyon kez çalınmış.
Çokmuş. Bu kadar çok olduğunu bilmiyordum.
Çok mutlu oldum.
Kolay bir hamilelik geçirdiğini tahmin ediyorum
çünkü turneye ABD'den başlayabildin.
Ne zaman duracaksın da bebeği doğuracaksın, bilmiyorum.
Bu konuda bize ne söyleyebilirsin?
Durmayacağım. Sahnede doğuracağım.
Telefonum çalıyor.
Açmayacağım.
Dani, telsize ihtiyacım var.
-Efendim? -Telsiz.
-Hemen istiyorum. -Şimdi lazım.
Hemen lazım. Her ne yapıyorsan ondan daha önemli.
Tamam.
Merhaba Doktor.
Tekrar rahatsız ettim, kusura bakmayın
ama alerjim çok arttı ve loratadine almadım.
Çünkü şey demiştiniz…
Kullanmamamı tercih ediyordunuz.
Böyle, ufak astım atakları geçiriyorum.
Dün gece nefes almakta çok zorlandım.
Nefes alamadığım için çok zor uyuyorum.
Ama bebeğe zarar verecek bir şey almak istemiyorum.
Ne yapayım, söyleyin.
Bu akşam konserim var.
Bu akşam, yarın ve sonraki gün konserlerim var.
Boğazım çok tahriş oldu
ve nefes alamıyorum.
Soluk borum tıkalı ve nefes alırken ıslık sesi çıkıyor.
Alerjim beni öldürecek! Her yerimi kaşımak istiyorum.
Neye alerjin var?
Benim işim ofiste değil veya normal bir programım yok.
Benim işim bu ve hayatım boyunca bunu yaptığım için
vücudum buna alıştı.
Ama çalışmam lazım ve doktorum izin verdi, yani…
Çalışacağım.
Hani bir kere Lady Gaga'ya "Ünlü olacağınızı düşünür müydünüz?"
demişlerdi ve o da cevap olarak "Ben hep ünlüydüm,
sadece kimse bilmiyordu" demişti ya, ona bayılmıştım.
-Bayıldım. -YouTube'da gördüm.
Müzikle, duygularınızla bağ kuracağız.
Hep aynı şeyi yapmanın zor olduğunu biliyorum
ama size anlam ifade edecek şarkılar,
içinize işleyecek melodiler illa vardır.
Siz benim grubumsunuz, konser size bağlı
ve size her zamankinden çok ihtiyacım var
çünkü yarı kapasiteyle çalışıyorum.
Daha bile az hatta.
Her şeyimizi veriyoruz! Yoksa ne anlamı var?
Açıkçası, her zamanki gibi kulağa çok hoş geliyordu.
-Mükemmel söyledin. -Hayır. Çok fena söyledim.
-Hayır. -Kendime çok yükleniyorum.
Şarkı söylemekte çok zorlandım.
Nefes alamıyordum. İkinci şarkıda…
Yani, %30 kapasitede bile değildim.
İlk kez.
-Korkunç söyledim. -Korkunç söylemedin.
-Korkunç söyledim. -İyi söyledin ama…
Yalan söylemeni sevmiyorum.
-Çok yorgundun. -Dostum.
Hayır ama belli oluyordu…
-Nefes darlığı çekiyordun. -Nefesin…
Yani, evet.
Evet, sana destek olması için işte.
Bundan.
Böyle bir şey olmalı.
-Ayaklarını kaldırmak için. -Son iki şarkıda.
Veracruz'da bir barda söylemeye başlamıştım.
Mexico City'den otobüsle altı saat mesafedeydi.
Cover şarkılar çalıyorduk.
Ve geceyi yaşamaya başladım.
Orada bir yıl, perşembe, cuma ve cumartesi günleri söyledim.
Pazar günü otobüse binip Mexico City'deki evime dönerdim
çünkü orada yaşıyordum.
Pazartesi, salı ve çarşamba orada olurdum.
Müziğimle ilgili bir şeyler yapmaya,
birileriyle tanışıp bağlantı kurmaya falan çalışırdım.
Hafta sonu da Veracruz'a giderdim.
İki, üç, dört…
Ertesi yıl
Mexico City'de bir barda iş buldum.
Yıllarca da öyle gitti. Barlarda şarkı söyledim.
Kalbim küt küt atıyor
Fena çarpıldım sana
Baktın bana yavaşça
Vücudunu döndürdüm sonra
Onları seviyorum, senin gibi
İçimde elektrikler çarpıyor
Bana bir şans ver…
Bir noktada cover şarkıların hayranları arttı.
Her çıktığım bara gelmeye başladılar.
"Ne zaman albüm çıkaracaksın?" diyorlardı.
Gelecek hafta Mon Laferte'nin albümüne başlıyoruz.
Mutluyum. Gerginim!
Bence inanılmaz olacak.
İlk albümüm Desechable.
2011'den bahsediyoruz.
Ama sonra Tornasol ile
daha fazla insan müziğimi takip etmeye başladı
ve sonra birçok yerde kendi şarkılarımı çalmaya başladım.
Çalabileceğimiz bir sürü alan vardı
ve çoğu zaman parklarda, sokaklarda çalardık.
İnsanlar da gelip yardım ederlerdi.
Ama o zamanlar büyük bir bağımsız müzik ortamı vardı.
Saklandım
Kendimi tuttum Ama artık yapamam
Çok iyi hatırlıyorum.
Tornasol döneminde
yapabildiğimi hissetmeye başlamıştım.
Kendimi bulmaya başlamıştım.
Kendimi dinlemeye ve sesimi bulmaya başlamıştım.
Yazdığım şarkılarda da böyleydi. Kendine güvenmek çok önemli.
Evet, çok güzel bir dönemdi.
Meksika yeraltı dünyası, hepsi son derece alternatifti.
-Alo? -Alo?
-Daniela? -Hayır, ben Mon.
Doğruyu söyle, son derece dürüst ol.
Biri geliyor mu? Çıktılar mı?
-Neler oluyor? -Çıktılar.
-O kişinin numarasını ver lütfen. -Tabii, gönderirim.
Bana yardım edecek kişiyi bekliyorum çünkü bir sürü sorunumuz var.
Tırnaklar ters, bir sürü yanlışlık var.
Tırnaklarımı ters takmışsınız.
Varmak üzereler…
Dürüst ol. Geliyorlar mı, söyle.
-Olmazsa kendim hallederim. -Hayır, geliyorlar.
Düğmeler yanlış. kemer yanlış, tırnaklar yanlış.
Kırmızı elbisenin kemeri çıkıyor. Yani bize…
Aşkım, bebeğim. Gel bakalım benim güzel oğlum.
Tamam. Neler var, söyle.
Siyah kemer, kırmızı kurdele, tırnaklar, siyah kravat ve düğme.
-İşte bu. -Öyle mi?
Bakalım gelecekler mi? Hallederim.
Değil mi aşkım? 09.30'a kadar uyumak ne güzel.
Anladı. "Tamam. Bugün şarkı söyleyeceksin anne" dedi.
Benim güzel oğlum.
Oğlum beni çok mutlu ediyor.
-Nasılsın? -Çok iyi. Sen?
-İyi. -Bugün nasıl gidiyor?
-Her şey çok stresli. -Tahmin edebiliyorum.
Hiçbir gösteri için bu kadar çok koşturmadık.
Evet, gördüm.
-Cep telefonumu gören var mı? -İşte burada.
-Teşekkürler. -Dudaklarını nemlendirelim.
Fırsatını bulunca…
Al bakalım.
-İkinci kural. -Hiçbir şey deme.
Ekip konuşmaz.
Ana kural her zaman haklı olduğum ve herkesin denileni yapması.
-Dostum. -Evet?
-Ne zaman dedi? -Söylemedi.
Tamam.
-Halkayı yapıyor muyuz? -Evet.
Başka rengin var mı? Biraz daha.
Dört dakika kaldı.
-Geliyorum. -Dört dakikanız kaldı.
Hoşça kal Emilita.
Hoşça kal oğlum, seni seviyorum.
-Kendine iyi bak annesi! -Tamam. Hazır.
Hazır mısınız? Gidelim hadi.
Bu ne yakışıklılık! Müthiş olmuşsunuz. Bayıldım.
Grup, pekâlâ.
Anne olarak ilk konserim bu.
O yüzden çok güzel ve özel olacak.
Kulübe hoş geldin. Eğleneceğiz.
İşte bu! İyi vakit geçirelim!
Her şeyimizi veriyoruz! Yoksa ne anlamı var?
Veda ettim
Ama sana yalan söyledim Gitmek istemedim
Saklandım
Kendimi tuttum Ama artık yapamam
Seni silmek istedim Unutmak istedim
Ama aklımdan çıkaramadım
Eller havaya, hadi!
Evet. Volumen 1, o albümü çok severim.
Hatırlıyorum da
partnerim César'la yeni bir albüm kaydetmeye başlayacaktık.
César çok önemli biriydi.
Hayatımda da her zaman çok önemli olacak.
-Mon, zille çalacağım. -İstersen zille yaparız.
-Ben de öyle dedim. -Tek zil solosu yani.
Zil ama kenarından.
Sonra birden
bir hatayı, aptalca bir sadakatsizliği öğrendim
ve ben
resmen dağıldım.
Hep kaçtığım o reddedilme duygusunu
yeniden hissettim…
…ve
büyük bir depresyona girdim,
hatta yıllardır depresyonda olduğumu fark ettim.
Silahı hazırladım bile
Kafaya bir kurşun…
Çalışmayı bıraktım.
Param yoktu. Yani…
Çok kötü durumdaydım. Çok sigara içtim.
Beni görmek bile çok moral bozucu olmalı.
Yıkanmıyordum.
Kül tablaları izmaritlerle doluydu.
Şişeler… Evim bir felaketti.
Ağlıyor,
olay çıkarıyor, kendimi yerden yere vuruyor, içiyor, bağırıyordum.
Felaket durumdaydım.
Ve…
Korkunç, karanlık, pis ve zor bir insana dönüşmüştüm.
Uyuyamıyordum. Uykusuzluk çekiyordum. Bütün gün ağlıyordum.
Uyumak için…
…şarap içiyordum
ve fark etmeden çok içmeye başladım.
Kadehlerce içiyordum ve birden alkolik olmuştum.
Ve sanırım orada
ilk kez, sevilmek için,
güçlü ve müthiş biri olmak için mücadele etmeyi bıraktım.
Onun yerine
sanırım ilk kez kendime acı çekmek
ve ağlamak için izin verdim.
Çünkü sanırım hiç izin vermemiştim.
Her gün Google'a
kendimi acısız bir şekilde
nasıl öldüreceğimi sorduğum
bir dönemdi.
Hapları karıştıracak kadar ileri gittim.
Sonra bir gece…
Açıkçası tam hatırlamıyorum, çok sarhoştum.
Kendimi kestim. Kendimi öldürmek istedim.
Hatırlamıyorum bile.
Dağılmıştım.
Yani…
Çok kötüydüm.
Nankör…
Bir arkadaşım demişti ki, "Çok kötü hissedeceksin
ama bir gün uyanacaksın…
…ve aklına gelen ilk şeyler
César ya da yaşadıkların olmayacak.
Başka bir şey düşüneceksin, ve felaket olmayacak.
O günün fikrine tutun."
Sonra bir gün uyandım ve tavana bakınca
orada dev bir rutubet lekesi gördüm.
Onarmam gerekeceğini düşündüm.
Yani, umut hissettim çünkü lekeyi onarmam gerekeceği için
canım sıkılmıştı.
İyileşme isteğine işaretti bu.
Bir sürü şarkım vardı ve evde kaydetmeye başladım.
Arkadaşlarımdan yardım alıyor, gitarı da bası da ben çalıyordum.
"Kayıt" derdim ve girerlerdi.
"Önemli değil. Elimdekilerle kaydedeceğim" diyordum.
Elektriğim kesilmişti.
Çalışmadığım için elektrik faturasını ödeyememiştim.
Bir gün çok sinirlenip
elime bir uzatma kablosu aldım.
Evdeki bütün uzatmaları birleştirdim,
otoparka gittim, prize taktım
ve uzatma kablosunu kapıma kadar götürdüm.
Kabloyu kapıya sıkıştırdım. Bilgisayarımla lambayı taktım.
Albümü öyle yaptım.
Ve beni iyileştirdi.
Sonra "Albümü yayınlayacağım" dedim.
Bir tıkla internete koyacaktım. O kadar. Oldu, bitti.
Bağımsız yayımladım.
…Mon Laferte'den "Tu falta de querer". Los 40 dinlemeye devam edin.
Radyodayız bebeğim!
Bugün geri döndüm
Yatağımızda uyumak üzere Her şey aynı işte
Hava ve kedilerimiz Hiçbir şey değişmeyecek
Seni unutmak zor
Sonra işler iyi gitmeye başladı.
Çok saçmaydı. Herkes şarkıları dinlemek istiyordu.
Çok şaşırmıştım.
Sonra şarkılarda da müzikte de sihir olduğunu fark ettim.
Çünkü çıkıp satmamıştım bu albümü.
Tanıtım yapmamıştım.
Hikâyemi anlatmamıştım, kimse bilmiyordu.
"Zavallı kız" diye acıdıkları için dinlemediler yani.
İnanılmazdı. Film gibiydi.
Filmin sonunda da
kazanıyordum.
Albümü evimde iki kuruşa yaptım
ve başarılı oldu.
Bir sürü teklif aldım ve hangisini seçeceğime karar veremedim.
İnanılmaz hissediyordum.
Sebebini söyle bana
Hayır
Nasıl oldu da
Beni sevmeyi bıraktın?
Katlanabilirdim hâlâ
Bütün sevgisizliğine aslında
Bir ay önce
Alışmıştım seni dinlemeye Suç ortağın olmaya
Senden başka kimse Olmaz diye düşünüyordum ya
Dostundum senin Yoldaşındım
Şimdiyse uyuyacağım
Unutmak için derin derin
Ölmek istiyorum Düşünmemek için
Bu acıyı dindirmek için Kendimi gizledim
Gel
Gerçeği söyle bana
Merhamet et
Sebebini söyle bana
Beni sevmeyi nasıl bıraktın?
Katlanabilirdim hâlâ
Bütün sevgisizliğine aslında
Gel
Gerçeği söyle bana
Merhamet et
Sebebini söyle bana
Neden beni sevmeyi bıraktın?
Katlanabilirdim hâlâ
Bütün sevgisizliğine aslında
Joel!
Ekip, karartın lütfen.
Bir daha!
Baktın mı?
-Gördün mü? -Evet, gördüm!
Ekip…
Turneyi bitirdik.
Sizinle…
Sizinle turneye çıkmak
bir zevkti, sizi çok seviyorum.
Seni seviyoruz Mon. Her şey için teşekkürler.
Biz teşekkür ederiz.
Teşekkürler sürtükler.
Göründüğüm gibi hissediyorum.
Seni mutlu görmek çok güzel.
Tabii ki nevrotik hâldeydim. Her şeyin iyi olmasını istedim.
Mükemmel olmasını istedim.
Hamilelikten sonra dönüp
hâlâ yapabildiğimi, kendimi keşfedebildiğimi göstermek,
sanata döndüğümü göstermek istedim.
Nihayetinde bebekten önceki hâlimle aynı olmadığımı gördüm.
Duygularımla çok daha
bağ kuruyorum artık.
Attığım her adımda
tabiri caizse çok daha uyanık ve bilinçliyim.
Hayır
Daha iyi bir yol yok
Denemekten başka
İlk öpücük
Ve daha çok sen…
Bugün başka bir kadın olmam çok güzel.
On yıl sonra da başka bir kadın olacağım.
Bu da tamam.
Ben bir bütünün parçasıyım.
Bundan önemlisi yok.
Hayatı daha hafife almayı da
öğrendim.
Geçmişe bakıyorum ve soruyorum.
"O yolculuğa tekrar çıkar mıyım?
Başarılı olmak için bu kadar çaba gösterir miyim?"
Sanırım bugün olsa yine yaparım.
Ama ben bunları kabul görmeye ihtiyacım olduğu için yaptım.
İnsanların beni sevmesini çok istiyordum.
Ama şimdi öyle değilim.
Çünkü beni olduğum gibi sevdiğini bildiğim
insanlar var.
Eskiden yoktu
ve sürekli olarak o ilginin, o sevginin peşindeydim.
Birinin hayatındaki önemli kişi olmak istiyordum.
Başkasının hayatındaki.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay