Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HANGO SA TOTOONG KUWENTO.
SA KASAMAANG PALAD.
Musika
Rudy, nakikinig ka ba sa akin?
Hello?
Rudy!
MAMA
Hi, Mama.
Rudy, nasaan ka? Hinihintay kita.
Nasa diner lang ako kasama si Haley.
Pinag-aaksayahan mo pa rin siya ng oras?
"Hi" raw sabi ni Mama.
Hindi ko sinabi iyan.
"Hi" rin daw.
Hindi, ah.
Umuwi ka na. Nagluluto ako ng feijoada...
Sige, di ako magtatagal.
Naghihintay ako sa iyo.
Mahal kita. Paalam.
Pasensiya na.
Halos di ka nga kumain.
Kumain ako, kasi... Nagluluto ng feijoada si Mama.
Bakit ka pa pumunta rito?
Ano'ng ibig mong sabihin? Para makasama ka, para... Kumain tayo.
Alam mo na, ako lang ang mayroon siya. Ayokong kumain siya nang mag-isa.
Pero ayos lang sa iyo na kumain ako nang mag-isa.
Oo.
Hindi, siyempre hindi. Ano'ng ibig mong sabihin?
Apat na taon na,
pero parang nakikipagkumpetensiya pa rin ako para sa atensiyon mo.
Walang kompetisyon. Mahal kita, Haley. Mahal kita.
Alam mo, minsan para bang nasa ibang lugar ka.
Kumusta naman ang thesis?
Oo, patapos na.
Di ka pa nakakapag-umpisa, ano?
- Hindi. Ginagawa ko na. - Patulungin mo na kaya ako?
- Di ko kailangang... - Sa anim na linggo, ga-graduate na tayo.
Uy.
Oo, ano... Pasensiya na.
Nagtrabaho ako hanggang 2:00 a.m. kagabi. Kaya sobrang pagod ako.
Ano?
Kasi...
di naman talaga trabaho ang pagpa-puppet sa subway.
Sabi mo, gusto mong kumuha tayo ng sariling bahay pagka-graduate.
Oo. Iyon ay... ganoon pa rin.
Mahal ang upa sa bayan.
Matutulungan tayo ng magulang ko,
pero di nila tayo matutulungan nang matagal,
- kung pagpa-puppet iyan. - Walang tutulong.
Gawan mo pa ng paraan kaysa puro barya lang.
Alam kong di ka naniniwala sa puppet,
pero maaring mas lumaki pa iyon,
alam mo na, baka higit pa iyon sa palabas sa subway.
Pero iniisip ko rin na
baka may lugar kang mapaglalagyan
ng pagiging malikhain mo para sa mas maayos na trabaho,
o mas kikita ka nang mas maayos.
Tiningnan mo naman ba ang Zillow listing na sinend ko sa iyo?
Rudy?
Rudy.
Ito iyong sinasabi ko.
Heto ako, pinaplano ang kinabukasan natin, tapos di ka naman nakikinig.
Kasi... Mahal, baka napapahirapan na kita, pero sa siyam na buwan...
Ayoko na.
- Ano? - Oo. Ayoko na.
Haley? Ano?
- Aalis na ako. - Ano'ng...
- Teka lang. Puwede ba akong... - Aalis na ako.
Ano?
Ako...
- Paalam, Rudy. - Haley, sige naman na, Haley!
Hi, Mama.
RITMO
Barya?
Kahit magkano lang?
Kahit magkano?
MAGBAGO ANG KAILANGAN MONG GAWIN
NAKAKABIGLA AT UMABOT NANG GANITO KATAGAL PARA IWANAN KA NIYA
NAPAKALAKI NG ULO MO PERO PANDAK KA
WALA KANG KASAMA MAG-ISA KA LANG
GAGA KA
Uy, hello sa inyong lahat.
Kumusta?
Ako si Diego at magtutugtog ako ng ilang kanta.
Huminahon ang lahat, ba't kayo nagmamadali?
Wala naman tayo sa magulong subway ngayong gabi,
sa Newark, tama?
Kung saan may mga binabaril?
Gayon pa man, heto ang unang kanta.
Ang tawag sa kantang ito ay Starbucks.
Mahal ito
Salamat.
Magiging ayos lang ang lahat, pare.
Oo, sa tingin mo?
Hi... Hindi ko alam.
Baka hindi.
Pasensiya na.
Rudy!
Gising ka ba?
Alam kong gising ka, ramdam kong gising ka.
Hindi ako gising, Mama.
Mabuti. Ipagtitimpla kita ng kape.
Mama, sige na, nagtrabaho ako hanggang 3:00 a.m.
Wow, naglaro na naman ng mga manika?
Puppet ang mga iyon, Mama.
Iyon nga ang sinabi ko.
Kumain ka na bago pa lumamig.
Sige.
Heto ang pagkain mo.
Salamat, Ma.
Rudy, mag-usap tayo tungkol sa mga babae.
Ma, kagigising ko lang, pakiusap.
Dapat Brazilian ang makatuluyan mo.
Sige, ilang beses mo nang sinabi iyan.
Kasi di maganda ang mga gringa.
Mama, 'wag namang ganiyan.
Hindi ka aalagaan ni Haley.
Di nagluluto at naglilinis ang mayamang babae.
Oo, baka kaya kong gawin iyon. Ano sa tingin mo?
Sa kolehiyo iyon, pero patapos na ang pasok.
Makipaghiwalay ka na sa kaniya.
Katunayan, nakipaghiwalay na siya sa akin.
Ang putang iyon.
Ma, sige na.
'Wag kang mag-alala.
Ipapakilala kita sa bagay sa iyo.
- Puwede ba? - Sinabi ko na sa iyo, di pa ako handa.
Ramdam kong handa ka na.
At walang halaga ang unang set ng P pag wala iyong tatlo.
Pakete, posisyon, publiko.
Kaugnay sa tinalakay natin produkto, presyo, promosyon at pook.
Siguraduhin n'yong maisama ito sa Canva presentations n'yo.
At tapos na.
- Sige. - Ayos lang bang isa pang pita bread?
Hindi ayos. Hindi libre ang pita. Walang puno ng pita rito.
- Pare, sige na, pahingi... - Hindi.
Di iyan mangyayari, pare.
- Hindi. Di tumutubo sa puno ang pita! - Tanga.
- Kumusta, pare? - Iyan na siya.
- Ayos ka lang? - Oo, ayos lang. Kumusta, pare?
Nabalitaan ko ang sa inyo ni Haley.
- Sayang naman. - Paano mo nalaman?
Pare naman. Newark, New Jersey ito, pare.
- Kumakalat ang balita. - Sino'ng nagsabi?
May mga tao ako kung saan-saan. Nasa food truck ako.
Pumaparada ako sa lahat.
May mga tao ako sa lahat! Maya mga tao ako!
Sinabi ng mama ko, ano?
Oo, sinabi niya, pare. Lahat-lahat.
Di ko alam. Iniisip kong nabalewala ko siya, alam mo iyon?
May plano kaming umalis sa Ironbound, magsama kami.
Gusto mong bumalik siya? Susubukan mo siyang pabalikin?
Ako...
Oo, hi... Hindi ko alam kung ano'ng gusto ko, pare.
Makinig ka, pare. Matalino, mayaman, maganda at mayaman siya.
Sa ilang kadahilanan, gusto ka niya, pare. 'Wag mong pakawalan ang ganoong babae!
Alam ko, pero puppet at kanta lang ang gusto ko.
At pinapakuha niya ako ng mas maayos na trabaho
at di ko naman alam paano gawin iyon.
Magtanong ka lang.
- Talaga? - Oo.
Sige, puwede ba akong magtrabaho rito?
Hindi.
- Sabi mo, "Magtanong ka lang." - Ang Sansinukob.
At sinusubukan pa akong ireto ng mama ko sa Brazilian.
Kung mama ko iyan,
may sampung babae na siyang naghihintay sa labas ng bahay ko
- na parang sa The Bachelor. - Hindi ang mama ko.
Pinag-usapan na namin iyon, di niya gagawin iyon.
Rudy, ito si Luana.
- Mama... Hi. - Masaya akong makilala ka, Rudy.
Si Luana ay pamangkin ng pinsan ni Claudia sa salon. Tanda mo pa si Claudia?
Oo. Ayos, masaya akong makilala ka.
Brazilian na babae ang pinakamaganda, di ba?
Ganoon din ang sabi ng mama ko.
Oo, magkampihan tayo. Mahalaga iyon.
Bale, may aaralin ako...
Gumawa ako ng masarap na caipirinhas! Dadalhan ko kayo.
Ayos iyon.
Maupo lang kayo at mag-relax, at parating na iyon.
Ako'y, ako ay... babalik ako.
- Sandali lang. - Sige.
- Ano iyon? - Huminahon ka. Alam ko ang ginagawa ko.
Kasasabi ko lang, walang date.
Hindi iyan date. Walang malisya. Kailangan mo ng kaibigan.
- Ang kakaiba naman nito. - 'Wag ka ngang ganiyan!
Mama kita, hindi ka bugaw, okay?
Mag-isa lang siya roon, 'wag kang bastos. Alis!
Pasensiya na, di ko lang inaasahan ito.
Ayos lang. May mama din akong Brazilian.
Oo.
Mukhang masarap iyan.
Salamat, Mama.
Oo. Di ka nababaliw rito? Sa lahat ng ito?
Hindi, ibig kong sabihin, ganoon lang talaga sila, tama?
OO, HINDI, NAPAKAGALING NILA.
Minsan nga lang masyado silang, alam mo na,
medyo mapilit.
Minsan tama naman ang pagiging mapilit nila.
Tayo na at...
Sige. Cin-cin.
Cin-cin.
- Ang saya nito. - Oo.
Dapat sigurong sabihin ko na kahihiwalay ko lang.
Pero hindi siya Brazilian, tama?
Hindi.
Mukha namang di seryoso.
Oo...
Bale... Pasensiya na, kasi...
- Ano? - Nagtataka lang ako, tayo...
Nandito ka kasi magkaibigan ang mga mama natin at Brazilian tayo?
Oo.
Bale nagawa mo na ito? Na ma-set up sa ibang Brazilian?
Oo naman.
Ah, sige.
Pasensiya na, ang gulo nito.
Di ko maintindihan. Bakit?
- Hindi... - Kaya nga, bakit?
- Kasi... - Ano'ng problema?
Mama, seryoso ka ba?
Hindi ba ito kakaiba sa iyo?
Sine-set up niya lang tayo, nakaupo lang siya roon.
Ano naman? Hinahanapan lang nila tayo ng pag-ibig.
- Nauubos na ang oras. - Totoo iyan.
- Nauubos saan? - Para simulan ang buhay natin.
Mga mortgage, mga anak, mga ganoon.
- Anak? Sino'ng nagsabi no'n? - Ayaw mo ng mga baby?
Gusto niya ng mga baby.
Hindi iyon ang punto. Kakaiba ang lahat ng ito sa akin.
- Di ko lang kaya. - Alam mo? Tama ang mama mo.
Kailangan mo ng tulong.
Salamat sa inumin, Maria!
Sayang sa oras, Diyos ko.
Rudy, ano'ng nangyari? Ang perpekto niya!
Di mo siya kilala. Ano'ng sinasabi mo?
Ano ba'ng kailangan kong malaman? Maganda siya, Brazilian, tamang-tama!
- Ako ang hahanap ng ka-date ko. Okay? - Brazilian?
Ano naman? Sinabi ko na, di pa ako handa.
Kahihiwalay lang namin ni Haley, Ma.
At siya lang ang nag-iisa sa buhay ko na normal.
Rudy, mahal kita, at gusto ko lang ang nararapat sa iyo.
Alam ko, Mama.
Isang Brazilian na babae iyon.
Ikakasal ka, magsisimula ng pamilya, mananatili sa kung saan ligtas...
Manatili rito at ano?
Magtapos ka at magbukas ng music store sa tabi ng salon ko.
Patapos na akong mag-aral.
'Wag ka nang magdesisyon para sa akin.
- Wala akong pagpipilian. - Bakit?
Di ka nagdedesisyon para sa sarili mo.
Buwisit.
Buwisit
Buwisit...
Mr. Mancuso, may sagot ka ba?
Ang pinakamahalaga ay ang undercover marketing,
na sinundan ng pagkakaiba-iba at panghuli ang transactional.
Mali iyan.
Sige. May iba pa ba?
Buwisit.
Siyamnapu't dalawa!
Isang pound ng cod!
Isang kilo ng cod!
Kumuha ka ba ng tiket?
- Hindi. - Kumuha ka ng isa, pakiusap.
Siyam na pu't pito. Sige.
Mãe. Ako... Ang daming tao rito, ano'ng gagawin ko?
Oo, puno ng tao ang mundo, anak, maganda ito.
Di ba puwedeng tira-tira na lang?
Tira-tira?
Lumang pagkain?
- Hindi. Sariwang pagkain ang ginagawa ko. - Ma.
Iyan na.
Siyam na pu't pito!
Siyam na pu't pito, isang beses lang.
Dito!
Ika-98.
MELODYA
PAGALING KA - ISABELLA
- Mama? - Ano?
Ano'ng ginagawa mo?
Wala. Ano'ng ginagawa mo?
Sa baba na lang mamaya para sa almusal.
- Sige. - Sige.
- Heto ang pagkain mo. - Salamat.
Nasa oras ka ngayon. Ayos lang ba ang lahat?
Oo naman. Ako lang ay... Nasasabik na ako sa paaralan.
Nag-aalala ako sa iyo.
Uy, Mukhang Isda!
Ako?
Oo, Mukhang Isda, tama?
Natamaan ka sa mukha kahapon.
- Ano'ng kailangan mo? - Nandito ba si Isabella?
Isabella, wala.
Pero kung gusto mo sasabihin ko sa kaniya na dumaan si Mukhang Isda.
Hindi na, salamat.
- Sigurado ka? Sige. - Oo, salamat.
Ikaw iyon!
Uy, ako ito. Kahapon.
Oo, paano ko naman makakalimutan?
Di naman araw-araw may napapatumba ng codfish.
Kaya nga. Natatawa roon ang lahat.
Suwerte raw iyon.
- Talaga? - Oo.
Di ko pa nabalitaan iyon.
Kasi gawa-gawa ko lang iyon. Ako si Rudy.
Isabella.
- Ikinatutuwa ko. - Ako rin.
- Oo. - Rio ba iyan?
Oo. Taga-Copacabana ang mama ko.
- Carioca, siyempre. - Carioca.
Bale, natanggap ko... Natanggap ko ang mensahe mo.
Iyong isdang mensahe. Ikaw ba iyon?
Oo, ako nga.
Di ko nabayaran ang bacalhau, kaya gusto kong...
- Hayaan mo na, libre na iyon. - Talaga?
Di namin sinisingil iyong halos mapatay na namin.
Nakakatawa. Sobrang nakakatawa.
Sige, buweno, salamat.
Sige.
- Oo, ako ay... - Pasensiya.
- Patawad. Masaya rin ako. - Ayos lang. Kailangan kong...
Pupunta ako ng palengke.
- May kukuhanin ako. - Sa perya?
- Oo. - Iyong perya ng Ironbound?
- Pupunta rin ako. - Talaga?
- Hindi. - Di ako pupunta.
Pero puwede akong pumunta.
- Sabay na tayo. - Tara.
- Sige. - Punta tayo ng perya.
Nagsasalita ako na parang tanga.
Natutuwa ka bang humawak ng isda maghapon?
Medyo, oo.
- Talaga? - Oo.
- Ayos iyon. - Na humahawak ako ng isda?
Hindi... Masaya ka sa ginagawa mo.
Di naman iyon ang naiisip kong gawin habang-buhay pero medyo gusto ko.
Medyo ano?
Di alam kung ano ang susunod.
Oo. Matagal na rin na di ko alam ang susunod, kaya...
Bale, dito ka rin nakatira?
Oo. Kasama ng mama ko. Di naman ganoon kalayo rito.
Ayos, ah.
Alam mo, plano kong lumipat sa bayan kalaunan.
Nandoon ang lahat, tama?
Depende sa hinahanap mo. Nandito ang lahat ng gusto ko.
Talaga?
- Barilan at krimen? Mga ganoon. - Sa Monroe lang iyon.
Doon ka nagtatrabaho. Doon mismo.
Saan ka nagtatrabaho?
Nasa eskuwela pa ako.
Nag-aaral ng?
Mga libro, kadalasan.
Ginagawa ko lang iyon para makatapos para sa mama ko.
Mas interesado ako sa ibang bagay.
Gaya ng ano?
Kakaiba ba pag sinabi kong mga puppet?
- Mga puppet? - Oo, mga puppet.
- Mga puppet. - Mga puppet?
Mayroon ako nitong puppet na ginawa ko
at may munting pagtugtog ako sa subway.
Tumawa ka kung gusto mo.
Hindi, para sa akin ayos iyon.
Pinapasaya ka ba no'n?
- Oo. - Okay.
Gusto ko sanang maging totoong palabas iyon.
Pangarap iyon.
Pero, alam mo, mas libangan iyon sa ngayon.
Nasa pinakamababa ako.
Ba't di mo pataasin?
Gawin mong higit pa sa libangan.
Ikaw ang pag-usapan natin. Ano'ng gusto mong gawin?
Hindi ko alam.
Tindahan ng isda sa ngayon. Magbukas ng kung ano siguro.
Sige, gaya ng ano?
- Isang bar. O lounge. Hindi ko alam. - Ayos iyan.
Wala akong paki basta nandito ako.
Sa Ironbound?
Di mo ba nararamdamang parang di ka makaalis?
- Hindi. - Hindi?
Tumingin ka sa paligid.
Iyong kulay, amoy, tunog.
Gusto ko ito.
Tahanan ito.
Rudy?
- Bakit? - Ayos ka lang?
- Oo. - Ano'ng nangyari sa iyo?
Hindi, wala. Kasi...
Parang nakita ko na.
Maganda ito.
May barya ba kayo?
Salamat.
Kahit magkano?
MABUTI ANG PAGBABAGO DI PANGIT ANG MGA KABAHAYAN
NAKAKATAKOT KANG MAKILALA
SANA DI AKO PUMALPAK
Ang tawag sa kantang ito ay Tsokolate.
Salamat.
Rudy! Anak ko, kumusta ka?
Mama. Ayos lang ako. Kumusta?
Ayos lang. Kumain ka na?
Kumain na ako.
Di ka kumakain.
Tapos na. Kumain na ako.
Nakangiti ka. Ano'ng problema?
Ako ay... Wala. Ayos lang ako.
- Talaga? Sige. - Sige.
Kuhanin mo ang walis.
Uy, Rudy, balita ko, single ka
Nabalitaan naming lahat
Nalulungkot ka siguro
'Wag ganoon, 'wag kang malungkot
Magsaya ka! Magiging ayos din
Oo
Heto ang isang ideya...
Hindi
Nabanggit na ring magiging maayos...
Gumising ka, maging matalino
Nakita mo na ba ang anak ko?
Maganda siya, si Samara
Makakapunta ka ba ng bahay Maipapakilala ko siya
Puwede ba ang walk-in?
- Ano'ng sinabi niya? - Puwede raw ba siya ngayon.
Oo.
- Uy, pare. - Diyos ko.
Tinakot mo naman ako, pare.
Ano'ng ginagawa mo. nagtatagu-taguan?
Hindi, minsan kasi kailangan kong lumayo sa ingay.
Pero bahagi mo ang ingay na iyan, pare.
Oo, ayoko lang ng usapan... Ba't ko ba sinasabi ito sa puppet?
Ayos lang maging mahina. Kailangan ng lahat na may mapagsabihan.
- Kanino ka nagsasabi? - Ha? May sarili akong puppet.
Talaga?
Hindi, pare. Puppet sa puppet? Kalokohan iyon.
Tumatawa ka. Wow.
May masaya, ah. Si Isabella ba?
Ano? Hindi. Relax. Kakakilala lang namin, okay?
Oo, iyan iyong sinabi mo kay Haley at nag-date kayo ng mga 17 taon.
Apat na taon iyon. Huminahon ka.
Ano pa man, nakakatuwang makita na masaya ka, pare. Mahal kita.
Sasagutin mo ba iyon?
- Iyan na. - Salamat.
At dinagdagan ko iyan ng pita. Sariwa iyan.
Sabihin mo sa mayaman mong... sa magulang mo, nasa parke si Anwar.
- Pasensiya, aalis na ako. - Sige. Pasensiya na rin.
- Kumusta, pare? - Uy, ano'ng balita, pare?
- Kumusta? Ayos ka lang? - Ayos lang ako.
- Tingnan mo ikaw. - Ano iyang suot mo?
Moncler ito, pare.
Iyong mga tao rito, gumagasta sila nang malaki.
Ano'ng nangyari sa Biggie poster?
Nandiyan pa rin si Biggie. Nasa puso ko pa rin.
Parang bayan ito ni Bublé. Di ko alam.
Ba't ang saya mo?
- Nakadroga ka ba? - Masaya lang ako.
- Langong-lango ka! - Nakangiti ka.
- Kasi lasing ako. - Maganda ang araw ko.
- Di ka dapat ganiyan kasaya. - Bakit?
Kasi iniwan ka. At nakatira ka kasama ng mama mo.
- Kasama mo rin ang mama mo. - Pero magkaibang pasukan iyon.
Sa kabila ako papasok, bababa ako at doon ako sa ibaba.
Mas parang nangungupahan ako.
Ikaw, kasama ka sa bahay. Iisa ang pinapasukan n'yo.
- Hindi kami ganoon. - Iisa ang banyo n'yo.
Magandang araw ito. Hayaan mong magsaya ako.
Oo. Nakadroga ka nga.
Bublé.
- Ang sarap. - Ang sarap, di ba?
Isabella Coxinhas tayo bukas?
Araw-araw kami nito dati ng mama ko. Alam mo iyong Suave Sabor?
Araw-araw kami roon dati.
- Malapit ba kayo? - Kami ng mama ko?
Mama?
Oo. Para ko na siyang best friend.
Nakakalungkot ba iyon?
Hindi. Napaka-Brazilian lang.
Oo. Ibig kong sabihin, ako... Parang ako na lang ang mayroon siya.
Naiintindihan mo ba iyon?
Oo.
Ganoon ka rin ba sa mama mo?
Hindi. Di naman.
Bakit? Bakit naman?
Bumalik siya sa Brazil noong mga 15 ako.
Para sa trabaho?
Para sa lalaki.
- Naku. Pasensiya na. - Hindi, ayos lang.
Ayos ka lang?
Oo. Bakit?
Alam mo bang ginagawa mo iyan?
Na naglalakbay iyang utak mo.
- Ginagawa mo ngayon. - Oo. Hindi, alam ko. Napagtanto ko.
Sa pagkakalala ko, araw-araw, mga karaniwang tunog, nagagawa kong ritmo.
- Ano'ng sinasabi mo? - Parang...
- Parang... kanta? - Hindi ko alam.
Hindi. Sige. Pumikit ka.
Sige. Ano'ng naririnig mo?
Trapiko.
Mga lakad. Mga ibon.
E-flat. Mga melodya. Scales.
Iyon ang naririnig ko.
Di ko masyadong sinasabi ito, pero...
Sige, bale pinapatugtog mo ang mga kantang ito sa ulo mo?
Parang iyon ang nangyayari. Parang munting karanasan... Parang buhay.
- Buhay? - Alam kong ang weird sabihin, pero...
Pero lagi ba iyong nangyayari?
Iyon nga. Sobrang random.
Nahihirapan ka ba o natutuwa ka roon?
Minsan nakakatulong, ayos iyon.
At minsan naman, parang sumpa.
Tanda kong madalas iyon noong bata ako.
Bilang, siguro, para makaramdam na ligtas ka.
- Tinatakot ba kita? - Hindi!
- Natatakot kita. - Hindi mo ako natatakot.
Naiintindihan mo naman ako, ano?
- Medyo. - Sige, may naisip ako.
May naisip ako. Sige.
Tingnan mo iyong parke.
- Alam ko iyang ginagawa mo. - Ano?
Nagdadahilan ka para makalapit sa akin.
Hindi, dito lang ako.
- Hindi, ayos lang. - Sige. Nakikita mo ba... Sigurado ka?
Oo.
Kita mo... Kita mo iyong mga lalaki roon? Nagba-basketball?
Oo.
Panoorin mo nang mabuti.
- Sige. - Naririnig mo iyong talbog?
Oo.
Pakinggan mo pa.
Diyos ko.
Wow.
Iyon ay... Ang galing no'n.
- Narinig mo? Naririnig mo? - Hindi.
- Hindi? - Hindi.
Hindi, pasensiya na.
- Di ko naririnig ang naririnig mo. - Ayos lang.
Di ko nakikita ang nakikita mo. Pero alam mo ano?
Ramdam kong nararamdaman mo.
Ramdam kong naririnig mo.
At katunayan, medyo naiinggit ako.
Rudy, biyaya iyan.
Medyo magha-highlighting tactical sound design tayo.
Ngayon, umaabot ng 0.14 segundo
para mabigyang kahulugan ng tainga natin ang tunog,
na nagbibigay sa atin ng daan sa customer's limbic system,
isang pagkakataon para madagdagan ang pagkilala sa brand.
Naiintindihan ba?
Ano iyon, Mr. Mancuso?
Nabibigyang kahulugan ba uli ng ilang tao iyong tunog?
Ano'ng tinutukoy mo?
Gaya ng tunog na... mayroon na.
Kaysa sa gawin uli.
Diegetic versus non yata ang tinutukoy mo?
Yata. Di ko alam, ako... Ganoon ang utak ko.
Sige, kakaiba iyan.
Buweno, puwede mo iyang talakayin sa thesis mo,
na sa isang buwan ang pasahan mula sa Lunes.
At paalala iyon sa lahat.
Uy.
Hi.
Nakikita ko ang ginagawa mo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Iyong pakikilahok sa klase, sumasagot sa mga tanong.
Nakikita kita, at naiintindihan ko.
- Di ko alam ang ginagawa ko... - Puwede ba tayong mag-usap?
Kahit sandali lang?
- Haley, ako... - Puwede ba akong magsimula?
Alam kong ang bilis natapos ng lahat.
Kasi...
Pakiramdam ko lang na paulit-ulit lang ang pinag-uusapan natin,
at walang nagbabago.
Di ko gustong pilitin ka.
Kasi, panahon na para umusad tayo.
At maniwala ka man o hindi, nahihirapan din ako.
Hindi, hindi ikaw.
Alam ko kung paano ako. Alam kong mahirap akong pakitunguhan.
Kilala kita, Rudy.
At ako'y... Patawad.
Naging walang-puso ako sa puppet. Alam kong parang therapy iyon sa iyo.
- Medyo mas higit pa sila roon. - Tama ka. Patawad.
Tingin ko, napakatalentado mo, at gusto kitang suportahan.
Gusto kitang suportahan at ang sining mo.
Gusto mo naman ba talaga? Ikaw...
Mama mo ba iyan?
Puwede mong sagutin.
Seryoso, ayos lang. Sige na.
Hindi, ayos lang. Nandito ako. Kasama mo ako.
Bale, hindi ko alam, baka puwede tayong...
magsama pa nang kaunti bago ang graduation?
Makita kung paano.
Sige...
Hindi ko alam. Ako...
Buwisit.
- Ano? - Sabi ko, ayos iyon.
SIKAT NA FOOD TRUCK NI ANWAR
Isa, dalawa, tatlo.
Salamat.
Mazel tov.
- Ano'ng sinabi mo? - Mazel tov.
Kailan ka pa nagsabi ng mazel tov?
- Nagnenegosyo ako. - Di ko pa iyon narinig sa iyo.
Ano iyang suot mo?
- Yarmulke ito. - Oo, pero di ka Hudyo.
Ang mahalaga kung nasaan ka.
Saan ka ba nagtatago-tago, pare?
Katunayan... May nakilala akong babae.
Mazel tov.
Kakaiba siya. Maganda, matalino, nakakatawa.
- Wala pa akong nakilalang gaya niya. - Ikuwento mo sa akin.
Ngayon, si Haley, tingin ko, gustong makipagbalikan.
'Wag mo nang ikuwento.
Ang tagal namin. Di ko kayang itapon na lang iyon.
Baka tama siya. Baka panahon na para umusad, at lumipat.
Sige.
Pero, medyo inaaya ako ni Isabella na manatili rito,
na may kabuluhan din. Hindi ko alam.
Noong nagsimula ako ng negosyo ko, mabigat ang naging desisyon ko.
Sa mga tinidor ko. Kung itim na tinidor ba o puti.
Mas may class ang itim, siyempre.
At ang shawarma ko, kailangan kong magpasya kung manok ba o tupa dapat.
Hindi nanunuyo ang manok.
Natutunaw sa bibig mo ang tupa.
Baka pareho dapat ang sagot mo, Rudy.
Ang pangit no'n. Alam ko iyang sinasabi mo.
Seryoso ka ba? Masarap ito.
Hindi, hindi ito. Alam ko ang tinutukoy mo, Anwar.
Subukan mo iyan.
Sige, salamat.
Tingnan mo iyan. Gusto kong makita iyan.
- Oo, masarap. Masarap talaga. - Talaga? Siyempre masarap iyan.
- Pero di ako natulungan nito. - $8.50.
- Sinisingil mo ako? - Sinisingil kita. $8.50.
Di ko maintindihan.
Di mo maintindihan? $8.50? Ano'ng nakakalito sa $8.50?
Pinapayuhan mo ba ako bilang kaibigan o sinisingil mo ako?
Minsan pareho.
Siguradong di dapat pareho.
Ilang nobya ang mayroon ka sa ngayon?
Ano? Wala. Di pa ba malinaw iyon?
Kung "malinaw," ibig sabihin napakalabo at magulo ang sinasabi mo, kaya oo, malinaw.
Sumang-ayon ako na sasama pa ako kay Haley.
Iyon lang. Walang pangako. At magkaibigan lang kami ni Isabella.
Pare, relax ka lang. Walang panghuhusga. Okay? Puwede mong i-date ang kahit ilan.
Tingnan mo ako, may siyam na puppet akong ka-date.
At isang medyas.
Pare, di ko dine-date ang sinoman sa kanila.
Hindi. Hindi pa.
Ang gulo nito, Diego.
Makinig ka, itulog mo na lang iyan, okay?
Layuan mo muna sila ngayong gabi.
'Wag mong kausapin si Haley, at 'wag ka ring pupunta sa isdaan.
Rudy, kailangan pa natin ng mga isda!
- Buwisit. - Buwisit.
Ika-84, 85.
Balita, pare?
Mukhang Isda!
Ayos ka lang? Uy, hi.
Kalahating kilo ng sea bass.
At naka-sale ang sea bass.
Sige. Salamat.
Cod pa ba?
- Uy! - Uy.
Robalo, katunayan.
Iba na ngayon.
- Tulungan na kita? - Kaya ko na.
- Sigurado ka? - Oo.
May espesyal na okasyon ba?
Hapunan lang namin ni Mama.
Ayos.
Oo.
Saan ka galing?
Nag-aaral. Marami. Finals, thesis, mga ganoon.
- Mga libro. Oo. - Mga libro. Ganoon nga.
Salamat.
Walang smiley face ngayon.
Wala. Oo, pangkarapat-dapat lang iyon.
Oo.
- Sige, babalik na ako. - Oo, ako rin.
'Wag kang mawawala.
Oo, hindi.
Haley Aral tayo mamayang gabi?
Isabella? Ano'ng oras ka matatapos?
- Pahiram ako. - Hindi, Rudy.
- Pagbigyan mo na ako. - Di iyan mangyayari.
Ibabalik ko, pangako.
- Naku naman. - Mag-iingat ako.
- Pangkabuhayan ko ito. - Pare.
Alam mo ba kung ilang bata ang pinalaki ng pagkain ni Anwar?
Alam mo ba kung ilang beses akong natulog dito?
- Bibigyan kita ng 20 dolyar. - Sige.
Hi.
Welcome.
Ano ito?
- Hayaan mo na iyan. Maupo ka. - Sige.
Bubuksan mo iyan.
Sige. Medyo sira lang. Iyan na.
Saan mo ako dadalhin?
Di ko alam. Kahit saan.
Basta sa labas ng Ironbound, okay?
- Sige. Tara. - Tara na? Sige.
Kaso... Katututo ko lang nito. Ano... Ako...
- Ayos ka lang? - Oo, kagagawa ko lang nito kani-kanina.
- Alam mo, ako na. Alis. - Hindi, kaya ko na. Kagagawa ko lang.
Kung itataya natin ang buhay natin, ako na.
- Papatayin ako ng kaibigan ko. - At papatayin mo tayong dalawa.
Palit tayo.
Sige. Pasensiya na.
Sige.
Wow.
Bale, saan tayo pupunta?
Di ko alam. Pero umalis tayo ng Monroe. Ngayon na.
- Bakit? - Ito ang pinakadelikadong lugar sa Newark.
Masyado kang nababahala.
Di ka masyadong nababahala, iyon ang problema.
Sabi mo, gusto mong makaalis sa Ironbound.
Bale, ano ba sa iyo? Dagat ba? Bundok? Bayan?
Hello?
- Sige. Pasensiya na. Oo. - Ayos ka lang?
Bale, saan ba?
Alam mo ano? Sorpresahin mo ako.
Lalaki. At apat. At lima.
Sir?
Sundan mo ang ilaw.
Sandali.
Alam kong sinabi kong sorpresahin ako, pero...
- Wow. - Rudy.
- Hi. - Uy.
- Di ko alam ang sasabihin. - Ayos lang.
Di mo naman kasalanan, di ba? Tama?
Ito ay, parang... Sino ba'ng mag-aakala?
Oo, hindi ko...
Buweno, tama ng baril. Pinakapangit na lugar ng Newark? Mataas yata.
Sabi nila mababaw lang ang tama.
Mababaw lang.
Kaya may isang linggo ka para gumaling.
- Akala ko sasabihin mo, "mabuhay." - Oo.
Isang linggo na kokonsensiyahin ka.
- Bibigyan kita ng limang araw. - Lima, ayos.
Oo. Ayos na.
Masasabi ko, ito ang pinakakakaibang date na nagkaroon ako.
Date? Di ko alam na date iyon.
- Manahimik ka nga. - Mabuti naman.
Sige.
Ibig kong sabihin, nagsaya ako, ang weird.
Nakakatuwa ito sa iyo?
Medyo. Kakaiba ito. Alam mo, iyong maiba sa kinagawian.
Trabaho, paaralan, si Mama. Alam mo, iyong buong...
'Wag mong isama ang "mama" mo.
- Biyaya ang pamilya, hindi pasanin. - Hindi, alam ko. Kasi...
Tawagan mo dapat ang mama mo.
- Hindi. - Ngayon na.
- Hindi. - Oo.
- Hinding-hindi. - Tawagan mo ang mama mo.
Matataranta siya.
Ba't di mo sasabihin na nangyari ito? Sabihin mo.
Hindi ito... ito'y... Di mo maiintindihan.
- Pasensiya na. Hindi ko... - Hindi. Ayos lang talaga.
Ayos lang.
Tama ka, di ko maiintindihan.
- Sana kaya ko. - Hindi mo nakakausap ang mama mo?
Medyo lang, paminsan-minsan.
Ginawa niya ang nararapat sa kaniya.
- Sana nga lang... - Ano?
Hindi ko alam, sana inisip niya ang mararamdaman ko. Alam mo iyon?
Mas inisip niya pa ako.
Medyo makasarili lang.
Naririnig mo ba? Iyong mga tunog?
- Doktor Robinson, paki-dial ang 812. - Rudy?
Heto.
Nakakatulong ba ito?
Oo.
Alam mo...
Di ko alam kung ano ito, pero mula nang magkakilala tayo,
para bang konektado ako sa iyo.
Ganoon ka rin ba o...
Ganoon ka rin. Sige. Mabuti naman.
Oo, di ako sanay sa mga ganito.
Kaya nga. Ako rin.
Kaya nga ang kakaiba, alam mo iyon.
Magandang pagkakaiba. Pero ito rin ay medyo...
- Maganda. - Nakakatakot.
Nakakatakot din. Sobrang nakakatakot.
Haley Country club bukas?
- Buwisit. - Ano? Ano iyon?
- Tine-text ako ni Haley. - Ano'ng gusto niya?
Gusto niyang mag-aral sa country club bukas.
Sa country club? Ano ka, 65 anyos?
Dinadala niya ako roon para mag-aral. Di ako member doon, siya lang.
- Kahahalik mo lang kay Isabella. Kahapon. - Ano'ng sasabihin ko?
Akin na ang phone, okay? Kung ganito?
"Haley, tigilan mo na ako."
-Ano'ng ginagawa mo? - Sige. Teka.
Kung ganito?
-"Napakapangit." - Hindi, akin na ang phone.
-Tumigil ka na nga. - Sige, teka. Isa pa.
"May nakilala na akong iba."
-Akin na ang phone. - Lintik na?
Di mo iyan puwedeng sabihin sa text lang.
Eksperto ka na bigla, ah.
Oo. Kung ganito?
-"Kailangan nating mag-usap." - Ano? 'Wag ganiyan.
-Bakit naman? - Di iyan puwedeng sa text lang.
Parang ang seryoso masyado. Dagdagan mo ng emoji.
Emoji? Ano'ng klase?
Di ko alam, maliit na mukha o... Sige, kung ganito?
- Diego. - Ano?
Weird. "Kailangan nating mag-usap" tapos smiley face?
Tama ka. Pangit na ideya iyon.
-Buburahin ko na lang. - Wag muna.
-Bakit? Ise-send ko na. - Teka. Nagta-type siya.
'Wag kang gagalaw.
Pakiusap
- Hindi. Binabago nito ang lahat. - Diyos ko.
Nakakakonsensiya na tuloy.
Ako rin. Di ka nakikinig sa akin.
Buburahin ko na lang.
Ano'ng sasabihin mo?
"Pupunta ako."
Wow.
Di tayo magaling dito.
Uy.
Nakikita mo iyong mga golfer sa labas? Tingnan mo.
- Nakikita mo? - Oo.
- Pakinggan mo pag pinalo nila ang bola... - Pasensiya na. Kailangan ko lang...
- Di ako puwedeng magambala. Pasensiya na. - Sige. Pasensiya na.
Buwisit. Aalis na ako. Mamaya na lang?
Hindi. 'Wag. Mayroon akong... Puppet lang.
- Sige. Oo, sige. - Oo. Mamaya uli. Sige.
- Uy, Mama. - Uy, Rudy.
Saan ka pupunta ngayong gabi?
Nangako ako kay Anwar na sasamahan ko siya.
- Talaga? - Oo. Sige, mamaya na lang.
- Sige. - Mahal kita.
- Mahal din kita. - Mahal na mahal kita.
- Sige. - Sige.
Hi.
- Kumusta? - Ayos lang, ikaw ba?
Ayos lang din.
Hayaan mong ako ang magbayad nito, okay?
Sige, pero ako sa kape natin bukas.
Sige. Hindi, di ako puwede bukas.
Bakit?
- Mag-aaral lang. Finals na kasi. - Ang korni naman.
Kaya nga, pero makikita kita sa susunod, tama?
Sige. Aalis na ako.
Sige.
- Uy, Mama. - Uy, Rudy.
Kumusta?
Ayos lang. Tutulungan mo ba akong magsara?
Oo... Hindi, di ako puwede ngayong gabi.
- Sige. - May klase. May panggabing klase ako.
- Sige. Paalam. - Sige. Alam mo...
Mas mainam iyon kaysa maglaro ng manika sa subway.
Mga puppet, Ma.
Iyon nga ang sabi ko.
Hindi iyon ang sinabi mo.
Hindi ba?
Hindi. Mahal kita, Mama.
- Hi. - Hi.
- Cin-cin. - Cin-cin.
Totoong cachaça.
Puwede na rin, ah. Pasensiya na't nahuli ako.
Hindi ka nahuli. Ibig kong sabihin, para sa iyo, di ka huli.
Sige. Gets ko.
Pero di ako puwedeng gabihin masyado.
Ang dami kong gagawin.
- Sige. Oo naman. - Ang daming gagawin.
- Gusto ko sana. Naiintindihan mo? - Ayos lang iyon. Oo.
- Talaga? - Mamaya na lang.
- Gusto mo ng popcorn? - Hindi.
- Talaga? Masaya akong ginagawa natin ito. - Oo. Ako rin.
- Pupunta ka ba sa brunch sa Linggo? - Oo... Oo.
- Talaga? - Oo.
- Matutuwa silang makita ka. - Sige.
- Mahal ka ng pamilya ko. Alam mo iyon. - Oo. Mahal ko rin ang pamilya mo.
Buweno, Rudy, ang tagal na rin. Kumusta sa paaralan? Ga-graduate na?
Oo. Ibig kong sabihin, oo, sa tingin ko.
Oo. Handa na kaming dalawa. Handang-handa na.
Maayos na ba ang lahat?
- Medyo iniisip ko pa rin... - Nagpapakumbaba siya.
Kailangan bang pag-usapan...
Anak, bawal ko ba siyang tanungin?
Oo, mga exam at pamilya lang muna ang pinagtutuunan ko.
At sa ibang bagay na rin. Musika, at sining, pelikula, mga ganoon.
Ano'ng klaseng sining?
Bale, gusto ko ang pagpa-puppet.
Pagpa-puppet?
Hindi pa iyon nasabi ni Haley.
Hindi? Nakakatawa naman. Kasi akala ko...
Baka wala lang pagkakataon para sabihin iyon noon.
Ayos, ah.
Oo.
Sabi ni Haley, may ilang advertising leads ka na sa bayan.
- Sinabi niya iyon? - Buweno, ako...
Ba't ba natin kailangang pag-usapan ito ngayon?
- Nakakabagot ito. - Hindi, tama ka. Kumain na tayo.
At may main course pa.
Hindi pa ito ang main course?
Rudy, sabihin mo nga uli kung tagasaan ka?
Ipinanganak ako sa New Jersey.
Hindi, iyong nakaraan mo.
Brazilian ako.
Taga-Guatemala si Carla!
Ikinatutuwa ko.
Hi.
Di ka ba matatas, Rudy?
Mama, Portuguese ang salita ng Brazilian.
Oo.
- Tama. - Mga Racist sila.
Magaling, Carla. Salamat.
Puwet!
Ano 'ka mo?
"Puwet" ang unang lumalabas pag nag-Google ako ng "Brazilian."
Rudy, kumusta ang mama mo?
Ayos lang siya. Maayos.
May sarili ka na bang bahay?
- Papa, tigilan mo na nga iyan, puwede? - Nakikipag-usap lang ako, anak.
Kasama ko pa rin siya sa Newark.
Hanggang sa makakuha kami ng bahay.
Ano nga uli ang trabaho niya?
May salon siya, di ganoon kalayo sa bahay.
Tumutulong ako, nagwawalis at...
Nagwawalis ka ng buhok? Kadiri.
Di tipikal na pagpapalaki.
Di ko alam. Parang normal naman sa akin.
Mula ba sa Brazil ang mama mo?
Heto na.
Oo.
Ang tapang no'n. At legal niyang ginawa iyon?
- Mama! Diyos, kayo ay... - Nakikipag-usap lang.
Mahal kita.
- Nakikipag-usap lang. - Mahal kita.
- Nakikipag-usap lang. - Kumusta iyong pasta?
- Katunayan, di ko pa natitikman. - Di tipikal na pagpapalaki.
- Hindi. - Mahal kita.
- Nakikipag-usap lang. - Puwet!
Hindi.
- Ako ay. - Mahal kita.
- Puwet! - Ako ay.
- Hindi. - Ako ay.
Mahal kita.
- Puwet. - Ako ay.
- Hindi. - Kinabukasan.
Pinag-uusapan ang kinabukasan.
Uulitin ko uli,
pag natapos na ang eskuwela, kukuha kami ng lugar sa bayan.
At trabaho sa iisang marketing firm.
Di ba, Rudy?
- Uy. - Hi, Rudy.
Makinig ka, ako ay... Ako ay humihingi ng tawad.
Alam mo, ang mama ko, nagiging kakaiba siya pag napainom siya at ang papa ko...
Di naman talaga sila ganoon kasama.
Oo, pero sinabi mo sa kanila na may mga lead na ako sa bayan?
Magkakaroon ka rin. Pagka-graduate.
Oo, pero sinabi mo na naghahanap na tayo ng lugar at...
Tama, pero di grabe iyon kasi pinag-uusapan naman na natin.
Di ba't dapat pag-isipan natin iyon
bago mo sabihin sa magulan mo?
Oo.
Oo. Tama ka.
Kasi...
Di ko alam, naisip ko lang na dahil nagkabalikan na tayo at...
Nagiging maayos na ang lahat.
Oo, pero Haley, kailangan nating mag-usap...
Ano'ng gagawin mo mamaya?
Magkita tayo?
Magkita dapat tayo.
Magsimula uli. Uminom tayo.
Mag-usap lang, tayong dalawa.
Sige. Oo.
- Talaga? - Oo.
May alam akong magandang lugar.
Magugustuhan mo iyon. Sige, ite-text kita.
- Sige. - Sige.
- Paalam. - Paalam.
Uy, pare.
Pahingi ako?
Sige.
Salamat.
Ang pangit ng sitwasyon mo, pare.
Alam ko. Sabihin mo sa akin.
Ba't mo pa rin ba siya kasama?
Si Haley lang ang naging totoong karelasyon ko.
Alam mo na. Di ko kayang isipin na saktan siya.
Mas masasaktan mo siya pag di mo sinabi ang nararamdaman mo.
Ang pangit nito, Diego.
Teka, may ideya ako.
- Ano? - 'Wag ka nang maging gago.
Alam kong ilang linggo pa lang,
pero iyong mayroon ka kay Isabella ay napakamahiwaga.
Oras na para magdesisyon.
Kaya nga. Unang desisyon, magsuot ka ng shirt.
Para kang The Karate Kid.
Alam mo ano? Tama ka. Kaya ko ito.
Mabuti. Alam mo kung ano ang gagawin mo, tama?
- Tapusin na ang kay Haley. - Strip club.
- Ano? - Ano?
- Ano'ng sinabi mo? - Wala akong sinabi.
Hi.
Ang guwapo mo.
Oo, ikaw rin.
Brasilia ito.
Lagi mong sinasabi ang lugar na ito at ako ay, "Di pa tayo nagpunta rito."
Kaya naisip ko na magiging maganda ito, at maganda nga.
Oo. Haley, makinig ka...
Puwede bang ako muna? Pasensiya na sa mga magulang ko.
Oo, grabe iyon.
Ganoon ang pamilya, di ba? Naiintindihan mo iyon.
Siguro. Haley...
Welcome sa Brasilia. Ako si Jill. Ako ang magiging server n'yo.
- Hi. - Anumang maiinom?
Di siya nagpo-Portuguese.
Pasensiya na. Ano'ng inumin?
- Isang Cabernet? - Sige.
- Isang caipirinha sa akin. Matapang. - Sige.
- Salamat. - Makarne ito kaya ang red wine
- ay babagay sa karne. - Oo.
Pero ang sasabihin ko, di ba maganda iyon?
Ano'ng maganda?
- Ang mga plano natin. - Tama.
Lagi mong sinasabi iyong pag-alis dito.
- Suportado ko iyon. Ayos iyon. - Oo.
- Heto na. - At... Maraming salamat.
- Salamat. - Sige lang.
Teka. Cheers.
Oo naman.
Magagawa natin ang lahat ng gusto natin.
Di mo ba nakikita?
Isang apartment na may balkonahe na matatanaw ang buong Hudson.
Puwede tayong kumuha ng aso. May paradahan.
- Hindi ba't parang tayo iyon? - Oo naman.
Sandali lang, magbabanyo lang ako.
- Kailangan ko. - Sige ba.
- Sandali lang, okay? - Sige.
Rudy!
Hi.
Lintik.
- Hi. - Kumusta? Hi, hello.
- Ano'ng ginagawa mo rito? - Magte-take-out lang.
Bubuksan ko bukas ng umaga ang palengke, kaya maaga ako.
Sige.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Take out din. Mama ko. Ikukuha ko ng pagkain ang mama ko.
Gusto mo bang maghintay rito kasama ko?
Sige. Ayos iyon, di ba?
- Oo. - Sige, ganoon nga. Sige.
Oo naman. Hi, alam mo na.
Caipirinha muna?
Sige, Diyos ko.
Wow, salamat.
Salamat.
- Cin-cin. - Cin-cin.
Dahan-dahan lang.
Kaya nga. Nakaka-stress lang kasi.
Iyong pag-aaral, daming inaaral.
Di mo naman ako iniiwasan, ano?
Hindi. Diyos ko, ayokong isipin mo iyan.
Ako'y...
Paulit-ulit kasi, naipit ako sa trabaho, paaralan, kay Mama, alam mo na.
Kumusta ang trabaho? Kumusta ang mga puppet?
- Ako... Oo, Mabuti. Oo. - Talaga? Itinaas mo na ba?
Ano?
- Iyong mga puppet. - Itinaas ko na?
- Ialis sa subway. - Ginagawa ko ang makakaya ko.
Ayos ka lang ba?
- Ayos lang ako. Ayos ka lang ba? - Oo.
- Hindi ba ako mukhang ayos? - Hindi.
Ano'ng nangyayari sa iyo?
Gusto talaga kita. Iyon ang nangyayari.
Sige.
May pinag-iisipan lang ako.
Lagi mong sinasabi iyan.
Kasi... Sige. Ang gusto kong...
Gusto kong sabihin na...
Kailangan kong umihi.
- Babalik ako. Okay. - Sige, umihi ka na.
Pasensiya na, okay. Hi.
- Hi. - Ang haba ng pila. Pasensiya na.
Bagong inumin ba iyan?
Oo. Nag... Um-order ka na?
Hindi, hinihintay kita.
Ayos ka lang?
- Ako... Oo. - Parang medyo nagagambala ka.
Ayos lang ako.
Kasi... Sige... Iyong sinasabi ko kanina...
- Haley... - Bakit?
...gutom na ako. Gutom. Gutom na ako. At gutom ka na.
- Oo. - Iyon ang gusto kong sabihin.
- Mag-order na tayo. - Sige, mag-order na tayo.
Oo. Ganoon na nga.
Ayos ka lang ba, pare?
Ayos lang ako. Alis.
Kalma, pare. Sinusubukan ko lang tumulong.
Salamat, pero kaya ko na.
Di mo kaya.
Palipat-lipat ka sa dalawang date na parang gago.
Ang hirap. Sinusubukan ko.
Ano po'ng order n'yo?
Sige. Magro-rodízio da casa kami.
- Ganoon ba iyon bigkasin? - Napakagaling.
Dalawang rodízios nga po.
Karne ba iyon?
- Oo. - Magaling.
Steakhouse ito.
Dalawang rodízios sa pang-14.
Sige, magaling.
Inumin pa ba?
Oo, para sa akin.
- Kukuhanin ko na ito. - Gusto kong sabihin...
Sige, 'wag kang magagalit.
- Maaari, pero 'wag. - Sige.
Habang wala ka,
marami pa akong nakitang pagpipiliang apartment sa Zillow
at inilagay ko sa saved search, ipapakita ko sa iyo.
Sabihin mo na ang totoo.
- Oo, tingnan mo. - Tamang-tama iyan.
Ang gulo nito.
- Heto na. - Maganda.
Lalakarin lang ito mula sa Penn Station. Nilalakad lang. Ibig kong sabihin...
- Di ko kaya. - Haley, makinig ka.
Di mo ba nakikitang titira tayo rito?
- Hindi. - Teka...
May sasabihin ako.
- ...grabe iyong views. - Puwede ba akong magsalita?
Pasensiya na. Masyado akong...
Nasasabik lang ako na makakapagsimula uli tayo.
Buwisit. Si Beatriz. Ang mama ko.
Kaibigan ng mama ko. Kakakita ko lang at magha-hi ako.
- Sige. - Magha-hi lang ako. Babalik ako.
- Sige. - Sige.
- Ayos ka lang? - Oo. Sige.
Ano iyong "oba"? Parang "oba" o "oba!"
Kumuha ka uli ng inumin?
Oo, ano'ng pinag-uusapan natin?
Ayos ka lang ba?
- Ano nga iyong pinag-uusapan natin? - Sinasabi mo...
Hindi ko alam, bumubulong ka lang.
Sa tingin mo, handa na iyong pagkain o...
Ba't nagmamadali ka?
Hindi, di naman. Ikaw ba?
Oo naman.
- Gusto mo bang matawa? - Oo!
Alam mo iyong katagang, "vai catar coquinho"?
Oo naman. Soge.
Ibig sabihin no'n, "Pumulot ng mga buko"?
Hanggang noong isang linggo,
akala ko ibig sabihin no'n. "Pulutin ang maliliit na tae."
Hindi nga. Seryoso?
- Oo. - Gusto ko siya. Nakakaakit.
Manahimik ka.
-"Cocozinho", "coquinho." - Oo.
Sabihin mo sa kaniya iyong sa gringa.
Kailangan kong sabihin sa iyo, di ako nagiging matapat sa iyo.
Ayos ka lang ba?
Oo. Paubos na iyong sa iyo.
Ikukuha kita ng bagong inumin. Okay?
- Sige. Pero ano iyong sasabihin mo? - Oo.
- Uy! - Uy!
Uy!
Ayos lang ba ang lahat sa kaibigan mo?
Kaibigan ko?
Oo, kasasabi mo lang ng pangalan niya.
Bea... Ba...
Beatriz!
- Beatriz! - Oo.
Ayos naman si Beatriz. Totoong tao siya.
- Oo. - Oo.
May problema ba?
Sige, heto na, Haley.
Ang problema. Ang totoong problema ay...
Rudy!
Sinabi sa akin ng mga kaibigan ko na nandito ka.
- Mama... - Grabe. Isang gabi kasama ng Rudy ko.
Maria, hi, masaya akong makita kang muli.
Haley, hi.
Hindi mo siya kasama, tama?
- Hindi. - Teka. Sino siya?
- Siya ba si Beatriz? - Sino'ng Beatriz?
Nandito si Beatriz?
- Magha-hi ako. - Hindi.
Ako si Isabella, hello. Kaibigan ako ng anak mo.
Ito siguro, pinsan mo sa Brazil...
- Hindi. - Hindi. Pinsan? Hindi.
- Pasensiya na. E, sino ka? - Sige.
- Siya si Haley, siya... - Ang nobya niya.
- Hindi naman. - Ano niya?
- Ano?
- Buweno... - Nagbibiro ka, tama?
- Alam na natin. - Sana.
- Teka lang. - Ano'ng nangyayari?
- Magpapaliwanag ako. - Ano'ng problema?
Ang problema, Haley, ay tayo.
Lahat ng ito, itong mga plano sa hinaharap,
bersiyon mo iyo, hindi akin.
- Kaya nga. - Mama, pakiusap.
- Sige, aalis na ako rito. - Hindi, teka.
Rudy, seryoso ka ba?
Hindi, sinubukan ko, gusto kong gumana ito.
Di ko kaya. Hindi ko makita.
Kailan pa?
Buweno, kamakailan... Ngayon, katunayan, higit pa sa lahat.
Hindi ko makita, Haley. Sinubukan ko.
- Ako rin. - Mama, sige na.
Hindi, makikisangkot ako. Walang kabuluhan ito.
- Hindi ko lang... - At hulaan ko...
Buweno, ito... may nakilala akong iba.
- Rudy, 'wag mo akong idamay rito. - Hindi.
- Alam kong ang pangit nito. - Hindi, kumalma ka.
Napakagrabe nito, pero sinubukan ko ring sabihin sa iyo,
- hindi ko alam kung paano. - Kailan mo sasabihin?
- Ngayong gabi. Iyon ang buong... - Paano ako?
Hinding-hindi!
- Di ka kasama sa desisyong ito. - Kasama sila.
Hindi.
Ayokong madamay rito.
Ang punto, gusto kong makasama ka,
at pumunta ako rito ngayong gabi para tapusin ang lahat sa kaniya.
Ang pangit niyan.
- Aalis na ako. Sobra na ito para sa akin. - Pakiusap, Isabella...
- Rudy... - Haley, puwedeng...
Gago ka.
Hindi... Sinusubukan kong magpaliwanag.
Wow, Rudy. Sa bahay na tayo mag-usap.
Grabe na ito.
Buwisit.
Masaya akong nagawa mo.
Nasaan tayo ngayon?
Di ko alam, pare. Di pa ako napunta rito.
Hindi ka pa... Unang beses mo rito?
Hindi, nanggaling na ako rito.
Nanggaling ka na o hindi pa?
May sasabihin ako. Ang pangit mo. Kaibigan sa kaibigan.
Salamat, pare. Natutuwa ako riyan.
Ang pangit ng gabi ko. Tanda mo pa iyong "i-date pareho?"
Akala ko pangit na ideya iyon? Ginawa ko iyon.
Puta, nasira ko, pare. Sobrang nasira ko.
Pare, makinig ka, 35 anyos na ako. At ginagawa ko pa rin ito.
Ba't ka nakinig sa akin?
Sa 40 anyos, ganito ang buhay ko.
Teka, 35 ka ba o 40? Nalilito ako.
Mag-35 ka muna bago mag-40, tama?
Sa isang punto naging 35 ako.
May ibibigay ako sa iyo.
Isang magpapasaya sa iyo.
Ano? Ano iyan?
Pakakalmahin ka nito at babaliwin.
O mababaliw at kakalma. Di ko alam. Nakalimutan ko na kung paano.
Pakakalmahin ako niyan o babaliwin?
Pakakalmahin at babaliwin ka nito. O mababaliw at kakalma.
- Di ko lang alam paano iyong pagkakasunod. - Sige.
Hand Grenade ang tawag dito.
Pare... Ano'ng tawag dito?
- Ang Hand Grenade. - Ano'ng laman nito?
Ano sa tingin mo ang mayroon dito?
- Di ko alam. - Iyong sumasabog.
Sasabog ito... Sa tiyan mo.
Teka. Delikado ba ito?
Oo, delikado at ligtas.
Para sa iyo iyan, kaibigan.
Dahan-dahan lang.
Hatakin mo iyong pin. Hatakin mo.
Tagay. At ubusin mo iyan.
Dahan-dahan, pare.
Ano'ng sinasabi mo?
Humigop ka. Ba't mo inubos?
- Sinabi mo. - Di ko sinabi iyon.
- Hindi mo inubos? - Hindi. Humigop lang ako.
Parang may sasabihin ka tapos kabaligtaran naman ang sasabihin mo.
Di ako ganoon. Pero ginagawa ko iyon.
Bahala na, pare. Hindi ko na alam.
Uy. Kumakalma ka na.
May sasabihin ako, pare. Tingnan mo ako.
Di ako aalis, pare.
Ako'ng bahala sa iyo, pare.
- Di ako aalis. Naiintindihan mo? - Oo. Salamat, pare.
- Pasalamatan mo lang. - Uy, Anwar!
Uy! Nakikita kita. 'Wag mo akong iwan.
Di ako aalis.
Saan ka ba pupunta? Tara dito!
Ba't di mo itaas?
Rudy...
Gago ka.
Napakapangit ng sitwasyon mo, pare.
Brazilian na babae ang pinakamaganda, di ba?
- Ayos ka lang? - Ayos ka lang?
Ayos ka lang?
Nakakatulong ba ito?
Heto ang pagkain mo.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Di ko maalala... Paano ako nakauwi?
Hinatid ka ni Anwar sa bahay. Sobrang gabi na.
Tulog ka. Sobrang nag-alala ako at nag-aalala pa rin ako.
Alam ko, Mama. Pasensiya na.
-"Pasensiya." - Di ka karapat-dapat...
Nakaayos ba iyan?
Di tama ang natanggap mo roon sa restawran.
Pasensiya na at nagsinungaling ako sa lahat.
Naging masama akong anak.
- Hindi. Kalimutan mo na iyon. - Kaya nga.
Ayoko nang marinig iyon.
Mama, nasira ko ang lahat.
Magiging ayos lang ang lahat.
Paano mo nalaman iyon? Baka hindi, Ma.
Ba't mo sinasabi iyan?
Kasi, Mama, di ako normal.
Sinasabi mong "di normal" na para bang masama iyan.
"Ano ba ang normal?" Minsan natatanong ko iyon.
"Normal." Wala nang normal. Hindi tayo normal. Tingnan mo ako.
Nag-impake ako, umalis sa Brazil, pumunta rito...
Hindi nag-i-Ingles. Normal ba iyon?
Pinalaki kita nang mag-isa. Walang suporta. Normal ba iyon?
O dapat iba ang ginawa ko?
Ginagawa mo ang tingin mo na gusto ng iba. Pero ano ang gusto mo?
Pakiusap, sabihin mo, anak.
Di ko alam. Maging masaya, siguro.
Ano'ng gusto mong gawin ngayon?
Ano'ng magpapasaya sa iyo?
Buweno...
Sabihin mo sa akin.
Mga puppet, Ma. Alam mo iyon, ang musika.
Música.
Itong bahay, ikaw.
Salamat.
At...
Si Isabella.
Isabella?
Oo. Totoo iyon.
Ano pa ang ginagawa mo rito, Anak?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Rudy.
Ayaw niya akong kausapin.
- Ayaw ka niyang kausapin? - Oo.
Subukan mo. Baka gawin niya.
- Talaga? - Oo, sa tingin ko.
- Kausapin ko siya? - Oo. Alis na.
- Ngayon na? Alis na? - Oo, ngayon na.
Oo, alis na.
- Seryoso ka? - Oo, seryoso. Pero kumain ka muna.
Rudy, ano'ng ginagawa mo?
Hayaan mong... Bago ka magsalita. Makinig ka muna.
Tinatanong mo ako kung ano'ng naririnig ko.
Pag kasama kita, ito ang naririnig ko.
Ito ang melodya mo.
At itong sunod, kagagawa ko lang ngayon.
- Teka. Tigil. - Alam ko.
- Pero makinig ka muna... - Tigil!
Sige.
Ano ito?
- Kausapin mo ako na parang matanda. - Oo. Isabella, patawad.
Iyon lang ang gusto kong sabihin.
Patawarin mo ako.
Mula nang magkakilala tayo. Mula nang matamaan ako ng isda.
Nagbago ang lahat sa akin.
Itong buong lugar, ang buhay ko, naging makabuluhan ito dahil sa iyo.
At nasira ko. Sobrang nasira ko.
At magpapatama ako ng isda nang maraming beses
kung magkakaroon ako nang isa pang pagkakataon.
Patawad.
Kalokohan.
Ano? Teka. Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi mo naman alam ang sinasabi mo.
Nandito ako para humingi ng tawad. Gusto kitang makasama.
Oo, iniisip mo yata iyan, Rudy.
Pero di mo naman yata talaga alam ang gusto mo.
Iniisip ko pa.
Pero baka di ko alam kung ano ang gusto ko.
Oo, alam ko kung ano ang gusto ko. At di ito iyon.
Ano ba iyon? Sabihin mo sa akin.
Gusto ko iyong nirerespeto ako na kayang maging tapat sa akin, Rudy.
Gusto ko iyong pinapahalagahan ako. Iyong nakikita talaga ako.
Nakikita kita.
Nangako ako na di na ako mapapasok sa gulo at nandito ako.
At nandoon din ang mga tanda.
Naisip ko lang na masyado akong nababahala.
Ako... Ano ba'ng gusto mo? Sabihin mo sa akin ang gusto mo.
Di mo ako inisip, Rudy. Di mo inisip ang mararamdaman ko.
Iniisip ko na ngayon. Nandito na ako.
Oo, kasi mawawala ako.
Hindi.
- Hindi, maaayos ko ito. - Rudy, tama na.
Seryoso. Ayos lang.
Natutuwa akong sinusubukan mo. Seryoso.
Kahit pa masyado nang huli.
Pero alam nating dalawa na di na ito gagana, tama?
Isabella...
Inaayos mo ang isang bagay na hindi ka pa handa.
- Hindi. Hindi iyon ganoon. - Rudy. Tapos na.
- Ako'y... - Tara.
Espesyal ka talaga, Rudy. Seryoso ako.
Nariyan yata ang taong pinagkatiwalaan ko.
At sana makita mo siya.
Mag-aayos na ako,
pero pakitabi na iyang keyboard mo, pakiusap?
Sige.
Pagbabago
HINDI SAGOT ANG PAGBABAGO LIBAN KUNG BAGUHIN MO ANG BAGO
MAGANDA ANG PAGMAMAHAL PAG UMIIBIG KA PERO ORAS NA PARA ISAAYOS
DI MO MAPAPAKAIN ANG IBA HANGGA'T DI KA KUMAKAIN
PARA SAAN PA? BALANG-ARAW MAMAMATAY TAYONG LAHAT
Kaya subukan mong
IKAW MUNA
Talunan.
MUSIKA SA LAHAT - DIGITAL MARKETING THESIS - NI RUDY MANCUSO
MÚSICA: ISANG KUWENTONG PUPPET NI RUDY MANCUSO
Benita, pakiusap. Magpapaliwanag ako.
Sige.
Ano iyan?
Ano'ng ginagawa mo, Diego?
Diego, 'wag!
Benita, ipupukpok ko ang ulo ko nang maraming beses
kung magkakaroon pa ako ng pagkakataon sa iyo.
- Talaga? - Oo.
Napakaromantiko niyan.
Kaya nga, di ba?
E di, gawin mo.
Ano... gawin ang ano?
Ipukpuk ang ulo mo, at bibigyan kita ng pagkakataon.
Metapora lang iyon.
Hindi. Gawin mo ngayon. Nangako ka.
Sige.
Buwisit.
Masaya akong ginagawa natin ito, Diego.
Ang galing nito, di ba?
Napakaromantiko rito.
Teka lang. Magbabanyo lang ako.
Sige. 'Wag kang magtagal.
- Hindi. Mahal kita. - Mahal kita.
INIHAHANDO NG AWKWARD PUPPETS ANG PALABAS NI DIEGO
Uy, pasensiya na't nahuli ako.
- Ayos lang. Maganda ang lugar. - Kaya nga, di ba?
Gusto kong magsaya,
alam mo na, kasi pinahahalagahan talaga kita. Gustong-gusto ko ito.
- Sino ang putang ito? - Sino ang putang ito?
Huminahon ang lahat. Mapapaliwanag ko.
Sige, magpaliwanag ka.
Teka. Atras.
Nandito ka kasi magkaibigan ang mama natin at sinet up tayo?
Oo.
Teka. Atras. Oo, ang weird no'n.
Di ko maintindihan, Diego. Ano'ng problema?
Oo, ano'ng problema?
Ba't ganiyan ang punto mo?
Mula ako sa Brazil.
Taga-Mexico ang tagalinis namin. Magkakilala siguro kayo.
Umalis na tayo rito. Pangit na lugar ito.
Sige na. Di ako naniniwala riyan. Masyado kang nababahala.
Sige. Sinasabi ko lang.
Naniniwala ka na ngayon?
Parang nakikipagkompetensiya ako sa atensiyon mo.
Ano?
Parang nasa ibang lugar ka.
Pasensiya na. Abala akong di makinig.
Tapos na.
Teka. Ano?
Saan ka pupunta?
'Wag, pakiusap. 'Wag kang umalis.
Di ko alam kung ba't ako ganito
Araw-araw akong ginagambala ng musika
Sana masabi ko sa kaniya ang nararamdaman ko
Pero di ko alam ang sasabihin ko
Para itong kati Siguro gago lang ako
Parang kibot Siguro gago lang ako
Parang glitch Siguro ako ay
Gago
MAMA
- Hi, Mama. - Rudy! Kumusta ang palabas mo?
Oo. Ang ganda no'n. Na-sold out.
Binabati kita! Pupunta ako roon bukas, 'wag kang mag-alala.
Ma, pumunta ka na kahapon. Ayos lang.
Pupunta ako sa tuwing kaya ko.
Oom naniniwala ako.
Ipinagmamalaki kita.
- Salamat. - Wala iyon.
Ano'ng kinain mo ngayon? Di ka kumakain.
Ayos lang ako. Kabibigay lang nila ng pagkain.
Tekeout na naman, Anak?
Kung gusto mo ng lutong-bahay, pumunta ka lang sa bahay.
Alam mong gabi na ako matulog...
Tatawagan uli kita.
- Tatawag uli ako. Mahal kita. Paalam. - Sige, paalam.
ITINAAS MO.
Musika
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Christianne
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Verder-Columna
Ang galing no'n.
Pero bago ka umalis, gawin ulit natin.
Pero ngayon, pagandahin natin ang tunog.