Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
น่าเศร้า
ที่สร้างจากเรื่องจริง
ดนตรีดลใจ
รูดี้ เธอฟังฉันอยู่รึเปล่าเนี่ย
ว่าไง
รูดี้!
แม่
หวัดดีครับแม่
รูดี้ แกอยู่ไหน แม่รออยู่นะ
ผมอยู่ที่ร้านอาหารกับเฮลีย์
ยังมัวเสียเวลากับยัยแหม่มนั่นอีกเหรอ
แม่ฉันฝากทักทาย
ไม่ แม่ไม่ได้ฝาก
เฮลีย์ฝากสวัสดีแม่ด้วย
ไม่ ฉันไม่ได้ฝาก
กลับบ้านสิ แม่กําลังทําไฟฌูวาดา...
โอเค อีกเดี๋ยวผมไป
แม่รอแกอยู่นะ
ครับ รักแม่นะ บาย
โทษที
รู้ไหม เธอกินไปนิดเดียวเอง
ฉันกินแล้ว คือ... แม่กําลังทําไฟฌูวาดาน่ะ
งั้นมาที่นี่ทําไมล่ะ
หมายความว่าไง ก็จะได้อยู่กับเธอ แล้วเราจะได้กินอาหารกันไง
เธอก็รู้ แม่มีแค่ฉัน ฉันไม่อยากให้แม่กินข้าวคนเดียว
แต่เธอไม่มีปัญหาที่ฉันต้องกินข้าวคนเดียว
ใช่
ไม่ๆ ไม่ใช่อยู่แล้ว เธอหมายความว่าไง
ขนาดอยู่กันมาสี่ปี
บางครั้งฉันยังรู้สึกว่า ฉันต้องคอยแย่งความสนใจจากเธอ
ไม่มีการแย่งอะไรทั้งนั้น ฉันรักเธอ เฮลีย์ ฉันรักเธอ
บางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนเธอใจลอยไปที่อื่น
แล้วเรื่องวิทยานิพนธ์ไปถึงไหนแล้ว
อ๋อ กําลังมาแล้ว
เธอยังไม่ได้เริ่มเลยใช่ไหมล่ะ
- เปล่า ฉันกําลังทําอยู่ - ให้ฉันช่วยเธอได้ไหม
- ไม่ ไม่เป็นไร... - อีกหกสัปดาห์เราจะเรียนจบแล้วนะ
นี่
ใช่ คือ... ฉันขอโทษ
เมื่อคืนฉันทํางานจนถึงตีสอง ฉันเหนื่อยมากๆ
มีอะไร
มันก็แค่...
การแสดงหุ่นเชิดในรถไฟใต้ดิน ไม่ใช่งานจริงๆ สักหน่อย
เธอเป็นคนบอกว่า อยากย้ายไปอยู่ด้วยกันหลังเราเรียนจบ
อยากสิ ฉันยังอยากอยู่
ค่าเช่าในเมืองมันแพง
พ่อแม่ฉันช่วยเราได้
แต่ฉันไม่คิดว่า พวกเขาจะช่วยเราได้นานขนาดนั้น
- ถ้ามีแค่งานเชิดหุ่น - ไม่ต้องให้พ่อแม่ช่วยอะไรทั้งนั้น
เธอต้องหาอะไรทํา ที่ได้มากกว่าเงินทิปในโหลนะ
ฉันรู้ว่าเธอไม่เชื่อเรื่องหุ่นเชิด
แต่มันอาจกลายเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านี้
บางทีมันอาจเป็นมากกว่า การแสดงในรถไฟใต้ดิน
แต่ฉันก็ยังคิดว่า
อาจมีโลกสักใบให้เธอได้ทุ่มเท
ความคิดสร้างสรรค์ทั้งหมดนี้ ไปกับงานที่มั่นคง
หรืออะไรที่อยู่ตัวกว่านี้ และทําเงินได้เงินจริงๆ
เธอได้ดูรายการอสังหาฯ ของซิลโลว์ ที่ฉันส่งให้รึยัง
รูดี้
นี่แหละที่ฉันบอก
ฉันวางแผนอนาคตของเราอยู่นี่ และเธอก็ไม่แม้แต่จะพยายามตั้งใจฟัง
ที่รัก ฉันอาจกดดันเธอมากไป แต่ในอีกเก้าเดือน...
พอกันที
- อะไรนะ - ใช่ พอกันที
เฮลีย์ ว่าไงนะ
- ฉันต้องไปแล้ว - นี่เธอ...
- รอเดี๋ยว ขอเวลาฉัน... - ฉันต้องไปแล้ว
อะไรอีก
ฉัน...
- ลาก่อน รูดี้ - เฮลีย์ ไม่เอาน่า เฮลีย์
ไงครับแม่
จังหวะ
มีเศษเหรียญไหม
พอจะมีเศษเงินรึเปล่าครับ
มีเศษเงินบ้างไหม
สิ่งที่นายต้องทําคือการเปลี่ยนเส้นทาง
เหลือเชื่อที่ใช้เวลานานขนาดนี้ กว่าเธอจะทิ้งนาย
ในหัวคิดการใหญ่ แต่ตัวนายเล็กไง
ไม่มีคนเคียงข้าง นายไม่มีที่ไป
นายมันตัวร้าย
ดิเอโก
ไง หวัดดีทุกคน
เป็นไงบ้าง
ฉันชื่อดิเอโกและฉันจะเล่นเพลงสักหน่อย
ทุกคนใจเย็นก่อน จะรีบร้อนไปไหน
ไม่ใช่ว่าเราอยู่ในรถไฟใต้ดิน ที่ไม่น่าไว้ใจตอนกลางคืน
ที่นวร์กสักหน่อย จริงไหม
ที่มีคนถูกยิงน่ะเหรอ
เอาเถอะ นี่คือเพลงแรก
เพลงนี้มีชื่อว่า สตาร์บัคส์
มันแพงนะ
ขอบคุณ
มันจะไม่เป็นไร ไอ้น้องชาย
นายคิดงั้นเหรอ
ฉัน... ฉันก็ไม่รู้
อาจจะไม่
โทษที
รูดี้
แกตื่นรึยัง
แม่รู้ว่าแกตื่นแล้ว แม่รู้สึกได้
ผมยังไม่ตื่นนะแม่
ดี แม่จะชงกาแฟไว้ให้
แม่ ขอละ เมื่อคืนผมทํางานถึงตีสาม
ว้าว เล่นกับตุ๊กตาอีกแล้วเหรอ
มันคือหุ่นเชิดต่างหากแม่
แม่ก็พูดงั้นแหละ
มากินซะก่อนที่มันจะเย็น
โอเค
นี่อาหารของแก
ขอบคุณฮะ แม่
รูดี้ เราต้องคุยกันเรื่องผู้หญิง
แม่ ผมเพิ่งตื่นนะ ขอทีเถอะ
แกควรคบกับคนบราซิลสิ
ใช่ แม่บอกผมมาพันครั้งเอง
เพราะพวกแหม่มน่ะไม่ได้เรื่อง
แม่ พูดงั้นไม่ได้นะ
เฮลีย์ไม่ดูแลแกหรอก
สาวรวยๆ เขาไม่ทําอาหาร ไม่ทําความสะอาด
ก็ใช่ แต่ผมอาจทํางานพวกนั้นเองได้ แม่คิดว่าไงล่ะ
มันคือชีวิตมหาวิทยาลัย แต่ตอนนี้วัยเรียนกําลังจะจบ
แกก็ควรเลิกกับเธอซะ
อันที่จริง เธอเพิ่งบอกเลิกผม
นังตัวดีนั่น
แม่ ไม่เอาน่า
ไม่ต้องห่วง
แม่จะแนะนําคนที่เหมาะสมให้แกเอง
- ได้ไหมล่ะ - ผมบอกแม่แล้วไง ผมยังไม่พร้อม
แม่รู้สึกได้ว่าแกพร้อม
และกลยุทธ์ตัว พี. ชุดแรก จะไร้ความหมายถ้าขาดอีกสามอย่างไป
บรรจุภัณฑ์ แนวทางการตลาด ผู้คน
เชื่อมกับที่เราเพิ่งพูดถึง ผลิตภัณฑ์ ราคา แผนส่งเสริมการขาย และช่องทางจําหน่าย
อย่าลืมใส่กลยุทธ์พวกนี้ ในงานนําเสนอแคนวาด้วย
เท่านั้นแหละทุกคน
- เอาละ - จะว่าไหมถ้าผมขอแป้งพิต้าเพิ่ม
ว่าสิ พิต้าไม่ใช่ของฟรี ไม่มีต้นพิต้าให้ปีนเก็บสักหน่อย
- ไม่เอาน่า แค่ขอให้ผม... - ไม่
มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก
- ไม่ได้ๆ พิต้าไม่ได้งอกจากต้นไม้นะพวก - ไอ้งั่งเอ๊ย
- เป็นไงบ้าง - เขามาแล้วนั่น
- สบายดีนะ - ใช่ฉันสบายดีพวก นายล่ะเป็นไง
เสียใจด้วยเรื่องนายกับเฮลีย์
- เศร้าชะมัด - นายรู้ได้ยังไง
ไม่เอาน่าพวก ที่นี่นวร์ก นิวเจอร์ซีย์นะเว้ย
- ข่าวไวซะไม่มี - ใครบอกนาย
ฉันมีคนรู้จักอยู่ทุกที่ ฉันทําฟู้ดทรัคนะ
ฉันจอดไปทั่ว
ฉันรู้จักคนทุกที่ ฉันมีคนรู้จัก
แม่ฉันบอกใช่ไหมล่ะ
ใช่ เธอบอกฉันแล้ว ทุกอย่างเลย
ไม่รู้สิ ฉันเริ่มจะคิดว่า ฉันมองข้ามคุณค่าของเธอไป
เราวางแผนย้ายออกจาก ไออ้อนบาวด์ไปอยู่ด้วยกัน
อยากได้เธอคืนมาเหรอ นายจะไปง้อเธอรึเปล่า
ฉัน...
ใช่ ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
ฟังนะพวก เธอฉลาด เธอรวย เธอสวย และเธอก็รวย
ด้วยเหตุผลบ้าๆ เธอชอบนาย นายปล่อยผู้หญิงแบบนั้นไปไม่ได้นะ
ฉันรู้ แต่ฉันอยากทําแค่หุ่นเชิดกับเพลง
เธอเอาแต่บอกให้ฉันหางานมั่นคงทํา
และฉันไม่รู้ว่าจะหาได้ไงด้วยซ้ํา
สิ่งเดียวที่นายต้องทําคือถาม
- จริงเหรอ - จริงสิ
โอเค งั้นฉันทํางานกับนายที่นี่ได้ไหม
ไม่ๆ ไม่ได้ ไม่ๆ
- นายพูดว่า "สิ่งเดียวที่ฉันต้องทําคือถาม" - ถามจักรวาล
แถมแม่ฉันยังอยากจับคู่กับคนบราซิลให้อีก
ถ้านั่นคือแม่ฉันล่ะก็
เธอจะให้สาวใหม่สิบคน มายืนรอหน้าบ้านฉัน
- เหมือนใน เดอะแบชเชเลอร์ - แม่ฉันไม่ทําหรอก
เราคุยกันแล้ว แม่ไม่ทําแบบนั้นแน่
รูดี้ นี่ลูอาน่า
- แม่... หวัดดี - ยินดีที่ได้รู้จักนะรูดี้
ลูอาน่าเป็นหลานสาวของคลอเดีย จากร้านเสริมสวย จําคลอเดียได้ไหม
จําได้สิ ดีเลย ยินดีที่ได้รู้จักนะ
สาวบราซิลสวยที่สุดว่าไหม
แม่ฉันก็พูดเหมือนกันเลย
ใช่ เราเลยต้องอยู่ด้วยกัน มันสําคัญนะ
คือผมต้องอ่านหนังสือ...
อ้อใช่ ฉันชง ไกปีรีญา ไว้! เดี๋ยวฉันไปเอามาให้นะ
ฟังดูยอดไปเลยค่ะ
พวกเธอสองคนไปนั่งสบายๆ เดี๋ยวจะยกมาให้เลย
ฉันจะ... คือฉัน... เดี๋ยวฉันมานะ
- ฉันขอเวลาแป๊บนึง - โอเค
- นี่มันเรื่องบ้าอะไร - ใจเย็น แม่รู้ดีว่าทําอะไรอยู่
ผมบอกแม่แล้วไงว่าไม่เดต
มันไม่ใช่การเดต ไม่มีเรื่องรักใคร่ แกต้องมีเพื่อนนะ
- นี่แม่งโคตรแปลกเลย - อย่าพูดว่า "แม่ง"!
แม่เป็นแม่ผม ไม่ใช่แม่เล้าของผม โอเคไหม
เธอนั่งอยู่คนเดียว อย่าหยาบคายสิ ไปได้แล้ว!
โทษที ฉันแค่ไม่ทันตั้งตัว
ไม่เป็นไร ฉันเองก็มีแม่ชาวบราซิล
ใช่
ดูน่าอร่อยนะคะ
ขอบคุณฮะแม่
แล้วเรื่องพวกนี้ ไม่ทําให้เธอหงุดหงิดบ้างเหรอ
ไม่ พวกแม่ๆ ก็อย่างนี้ ใช่ไหมล่ะ
ใช่ ไม่ คือพวกเขาสุดยอดแหละ
ก็แค่บางครั้งพวกเขาแบบว่า
กดดันและเล่นใหญ่ไปหน่อย
บางครั้งการผลักดันของพวกเขา ก็ดูเข้าท่านะ
เราน่าจะ...
ใช่ ชนๆ
ชนๆ
- อร่อยดีนะ - ใช่
ฉันคงต้องบอกว่าฉันเพิ่งเลิกกับแฟน
แต่เธอไม่ใช่คนบราซิลใช่ไหม
เปล่า
ก็ดูไม่ได้จริงจังขนาดนั้น
ใช่...
แล้ว... โทษที แค่...
- อะไร - ฉันแค่สงสัย คือเรา...
เธอมาที่นี่เพราะแม่เราเป็นเพื่อนกัน และเราเป็นคนบราซิลเหรอ
ใช่
งั้นเธอก็เคยแล้วเหรอ ถูกจับคู่กับคนบราซิลด้วยกันน่ะ
แน่นอน
ได้ โอเค
โทษที นี่มันเพี้ยนไปหมด
ฉันไม่เข้าใจ เป็นอะไรไป
- ไม่... - ใช่ เป็นอะไรไป
- ก็แค่... - มีปัญหาอะไร
แม่ เอาจริงเหรอ
เธอว่านี่ไม่แปลกเลยเหรอ
แม่จับคู่ให้เรา แม่นั่งอยู่ตรงนั้น
แล้วไง พวกแม่ๆ ก็แค่พยายามหาความรักให้เรา
- เวลาใกล้จะหมดแล้ว - จริง
- หมดเวลาอะไร - เริ่มต้นชีวิตของเราไง
กู้บ้าน มีลูก อะไรพวกนั้น
- มีลูกเหรอ ใครพูดถึงลูกกัน - เธอไม่ชอบเด็กเหรอ
เขารักเด็ก
นั่นไม่ใช่ประเด็น ฉันว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันประหลาด
- ฉันแค่ทําไม่ได้ - รู้ไหม แม่เธอพูดถูกนะ
เธอต้องการความช่วยเหลือ
ขอบคุณสําหรับเครื่องดื่มนะคะ มาเรีย!
เสียเวลาจริงๆ ให้ตาย
รูดี้ อะไรกันเนี่ย เธอสมบูรณ์แบบจะตาย!
พูดอะไรของแม่ แม่ไม่รู้จักเธอสักหน่อย
แม่ต้องรู้อะไรบ้างล่ะ เธอสวย เป็นคนบราซิล สมบูรณ์แบบ!
- ผมหาแฟนเองได้โอเคไหมแม่ - คนบราซิลรึเปล่า
ใครสนล่ะ ผมบอกแม่แล้ว ผมยังไม่พร้อม
ผมเพิ่งเลิกกับเฮลีย์นะแม่
และเธอก็เป็นสิ่งเดียวในชีวิตผมที่ปกติ
รูดี้ แม่รักแก และแม่แค่อยากให้แกได้สิ่งที่ดีที่สุด
ผมรู้ครับแม่
ผู้หญิงบราซิลดีที่สุด
แกจะแต่งงาน สร้างครอบครัว อยู่ที่นี่ซึ่งเป็นที่ที่ปลอดภัย...
อยู่ที่นี่แล้วทําอะไรล่ะ
รับปริญญาแล้วมาเปิดร้านดนตรี ข้างร้านทําผมแม่สิ
ผมกําลังจะเรียนจบ
ผมไม่ต้องการให้แม่มาตัดสินใจแทนผม
- แม่ไม่มีทางเลือก - ทําไมล่ะ
แกตัดสินใจเองไม่ได้
เวร
เวร เวร เวร
เวร...
คุณแมนคูโซ่ มีคําตอบไหม
สิ่งสําคัญที่สุดคือการตลาดแบบแฝงตัว
ตามด้วยการตลาดแบบหลากหลาย ปิดท้ายด้วยการตลาดแบบดั้งเดิม
ผิด
โอเค มีใครตอบอีกไหม
เวร
หมายเลข 92!
ปลาค็อดครึ่งกิโล
ปลาค็อดหนึ่งกิโลฯ นะ
หยิบบัตรรึยัง
- ยังเลย - ช่วยหยิบมาอันนึง
เก้าสิบเจ็ด โอเค
แม่ คนเยอะมากเลย เอาไงดี
ใช่แล้ว โลกนี้เต็มไปด้วยผู้คน ลูกชาย มันช่างสวยงาม
คืนนี้เรากินของเหลือไม่ได้เหรอ
ของเหลือเหรอ
อาหารเก่าน่ะเหรอ
- ไม่ แม่ทําแต่อาหารใหม่ ไปซื้อ - แม่
แค่นั้นแหละ
เก้าสิบเจ็ด!
เก้าสิบเจ็ด ครั้งที่หนึ่ง
อยู่นี่ครับ อยู่นี่!
หมายเลข 98
ทํานอง
ขอให้รู้สึกดีขึ้นนะ - อิซาเบลล่า
- แม่ - อะไร
แม่ทําอะไรเนี่ย
เปล่านี่ แล้วแกทําอะไรอยู่
ผมจะลงไปกินมื้อเช้าข้างล่าง
- โอเค - โอเค
- นี่อาหารของแก - ขอบคุณครับ
วันนี้แกลงมาตรงเวลา ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ดีครับ ดีอยู่แล้ว ผมแค่... ตื่นเต้นอยากไปเรียน
แม่เป็นห่วงแกนะ
ไง หนุ่มหน้าปลา!
ผมเหรอ
ใช่ หน้าปลาไง ใช่ไหม
เมื่อวานนายโดนปลากระแทกหน้า
- รับอะไรดี - อิซาเบลล่าอยู่ไหม
อิซาเบลล่า ไม่อยู่
แต่ถ้านายต้องการ ฉันจะบอกเธอให้ว่านายหน้าปลาแวะมาหา
ไม่ละ ขอบคุณ
- แน่ใจนะ โอเค - แน่สิ ขอบคุณ
เธอนี่เอง!
ไง ฉันเอง ที่มาเมื่อวาน
ใช่ ฉันจะลืมได้ยังไง
ไม่ได้มีคนโดนปลาค็อดฟาดหัวสลบทุกวันนี่
ฉันรู้ ทุกคนคิดว่ามันตลก
อันที่จริงมันคือโชคดีนะ
- จริงเหรอ - ใช่
ไม่เห็นเคยได้ยิน
เพราะฉันเพิ่งแต่งเรื่องเองเมื่อกี้ ฉันรูดี้
อิซาเบลล่า
- ยินดีที่ได้รู้จัก - เช่นกัน
- อื้อ - นั่นรีโอเหรอ
ใช่ แม่ฉันมาจากโคปาคาบาน่า
- คารีโอก้า แน่นอน - คารีโอก้า
ฉันได้... ฉันได้ข้อความของเธอ
ข้อความบนห่อปลา ใช่เธอรึเปล่า
ใช่ ฉันเอง
ฉันไม่ได้จ่ายค่า บาคัลเฮา ฉันเลยอยากจะ...
- ไม่เป็นไร ทางร้านให้ฟรี - งั้นเหรอ
เรามีนโยบายไม่ติดเงินคนที่เกือบตาย
ตลกดี ตลกมาก
โอเค งั้นขอบคุณนะ
ได้
- ใช่ ฉัน... - ยินดีที่รู้จัก
- ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน - ไม่ โอเค ฉันต้อง...
ฉันต้องไปตลาด
- ไปซื้อของหน่อย - ตลาดนัดเหรอ
- ใช่ๆ - ตลาดนัดไออ้อนบาวด์ใช่ไหม
- ฉันเองก็กําลังจะไป - จริงเหรอ
- ไม่จริงน่า - ฉันไม่ได้จะไป
แต่ฉันไปได้นะ
- เดินไปกับฉันสิ - ไปกัน
- ได้ - ไป ตลาดนัด กัน
ฉันพึมพําเหมือนไอ้งั่งเลย
เธอชอบการหยิบจับปลาทั้งวันไหม
ฉันก็ชอบนะ
- จริงเหรอ - จริงสิ
- เจ๋งไปเลย - ที่ฉันจับปลาน่ะเหรอ
ไม่ใช่ เธอสนุกกับสิ่งที่ทํา
มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดจะทําไปตลอดหรอก แต่ฉันก็ออกจะชอบอยู่นะ
ชอบอะไร
ชอบที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
ใช่ ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ว่า จะเกิดอะไรต่อไปมาสักพักแล้ว...
เธอก็อยู่ที่นี่เหมือนกันใช่ไหม
ใช่ อยู่กับแม่น่ะ จริงๆ แล้วก็ไม่ไกลจากตรงนี้เท่าไหร่
เจ๋ง
ฉันวางแผน จะย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองในที่สุด
ทุกอย่างอยู่ที่นั่นใช่ไหมล่ะ
ขึ้นอยู่กับว่าเธอมองหาอะไร ทุกอย่างที่ฉันต้องการอยู่ที่นี่
จริงเหรอ
- ลูกกระสุนกับอาชญากรรมอะไรพวกนั้น - ก็แค่แถวมอนโร
นั่นที่ทํางานเธอนี่ ที่ทํางานเธอเลย
เธอทํางานที่ไหน
จริงๆ แล้วฉันยังเรียนอยู่
เรียนอะไร
ส่วนใหญ่ก็เรียนหนังสือน่ะ
หลักๆ แล้วฉันเรียนเพื่อเอาปริญญาให้แม่
ฉันสนใจเรื่องอื่นมากกว่า
เช่นอะไร
จะแปลกไหมถ้าฉันตอบว่าหุ่นเชิด
- หุ่นเชิดเหรอ - ใช่ หุ่นเชิด
- หุ่นเชิด - หุ่นเชิดเนี่ยนะ
ฉันหมายถึงฉันมีหุ่นเชิดที่ทําเอง
และฉันเล่นละครเพลงเล็กๆ ในสถานีรถไฟใต้ดิน
เธอจะขําก็ได้นะ
ไม่ ฉันว่ามันเจ๋งดี
มันทําให้เธอมีความสุขไหม
- มีสิ - ดีแล้ว
คือฉันก็อยากทําให้มันเป็นการแสดงจริงๆ
ความฝันคืองั้น
แต่ตอนนี้มันเป็นงานอดิเรกมากกว่า
ฉันอยู่ใต้ดินจริงๆ
ทําไมไม่ยกระดับมันล่ะ
ทําให้มันเป็นมากกว่างานอดิเรก
มาคุยเรื่องเธอกันดีกว่า เธออยากทําอะไรล่ะ
ฉันก็ไม่รู้
ตอนนี้ก็ตลาดปลา อาจเปิดอะไรสักอย่าง
เช่นอะไรล่ะ
- บาร์ หรือเลานจ์ ไม่รู้สิ - เจ๋ง
ฉันไม่สนหรอก ตราบเท่าที่ฉันอยู่ที่นี่
ในไออ้อนบาวด์เนี่ยเหรอ
เธอไม่รู้สึกเหมือนติดอยู่ ในโลกของตัวเองรึไง
- ไม่ - ไม่เหรอ
มองไปรอบๆ สิ
สีสัน กลิ่น เสียง
ฉันชอบมัน
ที่นี่คือบ้าน
รูดี้
- ว่าไง - เป็นไรรึเปล่า
- ไม่เป็นไร - ใจลอยไปไหน
เปล่า ไม่ได้ใจลอย ฉันแค่...
ฉันคิดว่าฉันเห็นนะ
มันสวยมาก
พอจะมีเศษเงินรึเปล่าครับ
ขอบคุณ
มีเศษเหรียญไหม
การเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องดี ละแวกบ้านไม่ค่อยแย่เท่าไหร่ตอนนี้
เจอแฟนสาว แต่การได้รู้จักเธอ
ฉันหวังว่าฉันจะไม่ทํามันพัง
เพลงนี้มีชื่อว่า ช็อกโกแลต
ขอบคุณ
รูดี้ ลูกแม่ เป็นยังไงบ้าง
แม่ ผมสบายดี แม่ล่ะ
ก็ดี กินอะไรมารึยัง
ผมกินแล้ว เรียบร้อย
แกไม่ได้กิน
กินสิ ผมกินแล้ว
แกยิ้ม เป็นอะไรไป
ผม... ไม่มีอะไร ผมโอเคดี
- เหรอ โอเค - ดีฮะ
หยิบไม้กวาดมา
นี่ รูดี้ ได้ข่าวว่าเธอโสด
เราได้ยินกันมาหมด
เธอคงจะเซ็งใช่ไหม
อย่าเป็นแบบนั้น ไม่ต้องเศร้าใจ
สู้ๆ เดี๋ยวก็ไปได้สวย
ใช่ๆ
ฉันคิดอะไรได้...
ไม่ๆ
พูดถึงไปได้สวย...
ตื่นสิ ผึ่งผายหน่อย
เธอได้เจอลูกสาวฉันไหม
เธอสวยมาก ซามาร่า
เธอพอจะแวะมาที่บ้านได้ไหม ฉันจะแนะนําเธอให้
พวกคุณรับคิวหน้าร้านไหม
- เขาว่าไงนะ - เขาถามว่าเราทําให้เขาตอนนี้ได้ไหม
ได้สิ ได้
- ไง ไอ้น้องชาย - พระเจ้า
นายทําฉันกลัวจนขี้หดตดหายเลย
นายทําบ้าอะไรอยู่ เล่นซ่อนหาเหรอ
เปล่า บางทีต้องหนีจากเสียงรบกวนน่ะ
แต่เสียงนั่นเป็นส่วนนึงของนายนะ
ใช่ ฉันแค่ไม่ชอบพูดคุย... ทําไมฉันถึงพูดเรื่องนี้กับหุ่นเชิดเนี่ย
คนเราเปราะบางบ้างก็ได้ ใครๆ ก็ต้องมีคนให้พูดเปิดอก
- แล้วนายเปิดอกกับใคร - หมายความว่าไง ฉันก็มีหุ่นเชิดของฉัน
นายมีเหรอ
ไม่มี หุ่นเชิดที่มีหุ่นเชิดเนี่ยนะ ตลกตายชัก
นายกําลังหัวเราะ โอ้โฮ
มีคนมีความสุขนี่นา เพราะอิซาเบลล่าเหรอ
อะไรนะ ใจเย็น เราเพิ่งเจอกัน โอเคไหม
ใช่ นายก็พูดถึงเฮลีย์แบบนี้ และพวกนายก็คบกันมา 17 ปีได้
สี่ปี ใจเย็นๆ
ยังไงก็เถอะ ดีใจที่ได้เห็นนายยิ้ม ไอ้น้อง ฉันรักนาย
นายจะบอกรักกลับไหม
- เอ้า นี่ - ขอบคุณฮะ
แล้วฉันก็ใส่พิต้าเพิ่มให้พิเศษด้วย ทําใหม่ๆ เลย
เธอต้องบอกคนรวยๆ... พ่อแม่เธอว่า อันวาร์มาเปิดขายในสวน โอเคไหม
- โทษที ผมต้องไปแล้ว - โอเค ฉันก็ขอโทษเหมือนกัน
- ว่าไงพวก - ไง เป็นไงบ้างพวก
- เป็นไงบ้าง สบายดีไหม - ฉันสบายดี
- ดูนายเข้าสิ - นายใส่ชุดอะไร
นี่มงแคลร์นะพวก
คนแถวนี้ใช้เงินเป็นเบี้ยเลย
โปสเตอร์บิ๊กกี้ไปไหนแล้ว
บิ๊กกี้ยังอยู่ตรงนั้น เขายังอยู่ในใจฉัน
แถวนี้มันย่านบูเบล ไม่รู้สิ
ทําไมนายดูมีความสุขนัก
- เมายารึเปล่าเนี่ย - ฉันแค่มีความสุข
- นายเมาเยิ้มเลย! - นายกําลังยิ้ม
- เพราะฉันเมายา - ฉันมีวันดีๆ น่ะ
- นายไม่ควรดี๊ด๊าขนาดนี้ - ทําไม
เพราะนายถูกทิ้ง และนายอยู่บ้านเดียวกับแม่
- นายก็อยู่บ้านกับแม่ - แต่เข้าบ้านคนละทาง
ฉันเดินอ้อมไปข้างๆ ฉันเดินลงบันไดและลงไปข้างใต้
สถานการณ์ฉันเหมือนเป็นผู้เช่ามากกว่า
ส่วนพวกนายคือรูมเมต นายเข้าประตูเดียวกัน
- ไม่ใช่รูมเมต - นายใช้ห้องน้ําด้วยกัน
วันนี้เป็นวันที่สวยงาม ปล่อยฉันมีความสุขเถอะ
ใช่ นายเมา
บูเบล บูเบล
- อร่อยมาก - อร่อยมากใช่ไหมล่ะ
อิซาเบลล่า - พรุ่งนี้กินโกซีญาไหม
แม่กับฉันเคยกินเจ้านี่ทุกวัน เธอรู้จักร้านซูอาเว ซาบอร์ไหม
เราเคยไปทุกวันเลย
- พวกเธอสนิทกันเหรอ - ฉันกับแม่น่ะเหรอ
แม่
ใช่ แม่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทฉันเลย
มันน่าเศร้ารึเปล่า
ไม่ มันโคตรจะบราซิลเลย
ใช่ คือฉัน... ฉันรู้สึกเหมือนแม่มีแค่ฉันน่ะ
เข้าใจฉันใช่ไหม
ใช่ ฉันเข้าใจ
แม่เธอเป็นเหมือนกันรึเปล่า
เปล่า ก็ไม่ใช่
ทําไมล่ะ ทําไมเป็นงั้น
จริงๆ แล้วแม่ย้ายกลับไปบราซิล ตอนฉันอายุสัก 15 ได้
ไปทํางานเหรอ
ตามผู้ชาย
- เวรเอ๊ย ฉันขอโทษ - ไม่ๆ ไม่เป็นไร
เธอโอเครึเปล่า
โอเคสิ ทําไม
เธอรู้ตัวไหมว่าตัวเองเป็นแบบนี้
เหมือนใจลอยไปไหนสักที่
- ตอนนี้นายกําลังเป็นอยู่เลย - ใช่ ไม่ ฉันรู้ ฉันเพิ่งรู้ตัว
ทุกๆ วันตั้งแต่ฉันจําความได้ ฉันจะเปลี่ยนเสียงธรรมดาเป็นจังหวะ
- หมายความว่ายังไง - ก็อย่าง...
- อย่าง... ดนตรีเหรอ - ไม่รู้สิ
ไม่ใช่ โอเคๆ หลับตานะ
โอเค เธอได้ยินอะไร
การจราจร
ฝีเท้า นก
อีแฟลต ทํานอง บันไดเสียง
นั่นคือสิ่งที่ฉันได้ยิน
ฉันไม่ค่อยพูดถึงเรื่องนี้เท่าไหร่ แต่...
โอเค เดี๋ยว งั้นนายก็เล่นเพลงพวกนี้อยู่ในหัวเหรอ
มันเหมือนกับช่วงเวลาหนึ่ง เป็นประสบการณ์เล็กๆ ก็แค่ชีวิตน่ะ
- ชีวิตเหรอ - ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลกๆ แต่...
แต่มันเกิดขึ้นตลอดเวลารึเปล่า
นั่นแหละประเด็น มันไม่มีแบบแผน
มันทรมานหรือนายชอบมันล่ะ
บางครั้งมันก็มีประโยชน์ มันก็ดี
และบางครั้งที่เหลือ มันก็รู้สึกเหมือนคําสาปมากกว่า
ฉันจําได้ว่ามันเกิดขึ้นบ่อยๆ ตอนฉันยังเด็ก
เป็นวิธีที่จะรู้สึกปลอดภัย ฉันว่านะ
- ฉันทําให้เธอกลัวรึเปล่า - เปล่า!
- ฉันทําให้เธอกลัว - ไม่ได้ทําให้ฉันกลัวสักหน่อย
ฉันฟังดูมีเหตุผลใช่ไหม
- ก็นิดนึง - โอเค ฉันคิดอะไรออกแล้ว
ฉันมีความคิดดีๆ โอเค
ดูนะ ดูที่สวน
- ฉันรู้ว่านายกําลังทําอะไร - อะไรล่ะ
นายหาข้ออ้างมาใกล้ชิดฉัน
เปล่านะ ฉันนั่งห่างมาตรงนี้ก็ได้
- ไม่ๆ ไม่เป็นไร - โอเค เธอเห็น... เธอแน่ใจนะ
อืม
เห็นไหม เธอเห็นคนตรงนั้นไหม ที่เล่นบาสเกตบอลกันอยู่
เห็นสิ
ดูดีๆ นะ
- โอเค - ได้ยินเสียงบอลเด้งไหม
ได้ยิน
ตั้งใจฟังอีก
พระเจ้าช่วย
โอ้โฮ
นั่นมัน... นั่นมันเหลือเชื่อมาก
- เธอได้ยินมันไหม ได้ยินเหรอ - ไม่
- ไม่เหรอ - ไม่
ไม่ ฉันขอโทษ
- ฉันไม่ได้ยินสิ่งที่เธอได้ยิน - ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก
ฉันมองไม่เห็นสิ่งที่เธอเห็น แต่รู้อะไรไหม
ฉันรู้สึกได้ว่าเธอรู้สึกถึงมัน
ฉันรู้สึกได้ว่าเธอได้ยินมัน
และบอกตามตรงนะ ฉันอิจฉา
รูดี้ นี่คือพรสวรรค์
วันนี้เราจะเน้นเรื่อง การออกแบบเสียงเชิงกลยุทธ์กันหน่อย
ทีนี้ ใช้เวลาแค่ 0.14 วินาที
ที่มนุษย์จะตีความเสียง
ซึ่งจะปูทางให้เรา ไปสู่ระบบลิมบิกของลูกค้า
เป็นโอกาสสร้างการรับรู้แบรนด์ให้มากขึ้น
ฟังดูสมเหตุสมผลไหม
ว่าไง คุณแมนคูโซ่
มีบางคนตีความ เสียงที่มีอยู่แล้วใหม่รึเปล่าครับ
เรากําลังพูดถึงอะไรอยู่นะ
แบบว่าเสียงที่มีอยู่แล้ว
แทนที่จะสร้างหรือผลิตมันขึ้นใหม่
คุณคงหมายถึงเสียงที่ตัวละครได้ยิน กับเสียงจากการตัดต่อ
มั้งครับ ผมก็ไม่รู้ ผม... สมองผมทํางานคล้ายๆ แบบนั้น
โอเค น่าสนใจ
เป็นอะไรที่คุณอาจวิเคราะห์ในวิทยานิพนธ์
ซึ่งกําหนดส่งในหนึ่งเดือนนับจากวันจันทร์
และนั่นคือการเตือนความจําสําหรับทุกคนนะ
นี่
ไง
ฉันรู้แล้วว่าเธอกําลังทําอะไรอยู่
เธอหมายความว่าไง
ก็ที่มีส่วนร่วมในชั้นเรียน ตอบคําถามทั้งหมดนี่น่ะ
ฉันเห็นเธอ และฉันก็เข้าใจ
- ฉันไม่รู้ว่าฉันกําลังทํา... - เราคุยกันได้ไหม
แค่แป๊บเดียว
- เฮลีย์ ฉัน... - ขอฉันเริ่มได้ไหม
ฟังนะ ฉันรู้ว่าทุกอย่างจบลงไวมาก
ฉันแค่...
ฉันแค่รู้สึกว่าเราคุยกันแบบเดิมซ้ําแล้วซ้ําเล่า
และไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย
และฉันไม่ได้ตั้งใจจะกดดันเธอนะ
มันแค่ถึงเวลาแล้วที่เราจะก้าวไปอีกขั้น
และเธอจะเชื่อหรือไม่ก็เถอะ ฉันเองก็กดดัน
ไม่ ไม่ใช่เพราะเธอทั้งหมด
ฉันรู้ว่าฉันเป็นยังไง ฉันรู้ว่าบางทีฉันก็ทําตัวยุ่งยาก
ฉันรู้จักเธอดี รูดี้
และฉัน... ฉันขอโทษ
ฉันคิดน้อยไปเรื่องหุ่นเชิดนั่น ฉันรู้ว่ามันเหมือนการบําบัดสําหรับเธอ
- มันเป็นมากกว่านั้นนิดหน่อย - เธอพูดถูก ใช่แล้ว ฉันขอโทษ
ฉันคิดว่าเธอมีความสามารถจริงๆ และฉันอยากสนับสนุนเธอ
ฉันอยากสนับสนุนเธอกับงานศิลปะของเธอ
เธอคิดงั้นจริงๆ เหรอ แบบว่าเธอ...
แม่เธอโทรมาเหรอ
เธอรับได้นะ
พูดจริงๆ ฉันไม่ว่าอะไร เชิญเลย
ไม่ละ ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่ตรงนี้กับเธอ
ไม่รู้สินะ บางทีเราน่าจะ...
ใช้เวลาด้วยกันอีกหน่อยก่อนเรียนจบดีไหม
ดูว่าจะรู้สึกยังไง
ใช่...
ไม่รู้สิ ฉัน...
เวร
- อะไรนะ - ฉันบอกว่า มันดีมากเลย
ความหนักเบา
รถขายอาหารชื่อดังของอันวาร์
หนึ่ง สอง สาม
ขอบคุณ
มาเซล ทอฟ
- นายพูดว่าอะไรนะ - มาเซล ทอฟ
นายพูด มาสเซล ทอฟ ตั้งแต่เมื่อไหร่
- ฉันทําธุรกิจนะ - ไม่เคยได้ยินนายพูดเลย
นายใส่ชุดอะไรเนี่ย
- ยาร์มุลกะไง - ใช่ แต่นายไม่ใช่ยิว
สําคัญที่เราอยู่ที่ไหน
นายไปหลบอยู่ไหนมาเนี่ย
จริงๆ แล้วฉัน... ฉันเจอผู้หญิงคนนึง
มาเซล ทอฟ
เธอแตกต่าง เธอสวย เธอฉลาด เธอตลกด้วย
- ฉันไม่เคยเจอใครเหมือนเธอ - เล่ามาอีกสิ
แล้วตอนนี้เฮลีย์อยากกลับมาคบกัน
เล่าน้อยกว่านี้เถอะ
เราคบกันมานานแล้ว ฉันโยนทิ้งไปเฉยๆ ไม่ได้
บางทีเธออาจพูดถูก บางทีอาจถึงเวลาที่ต้องเป็นผู้ใหญ่
โอเค
แต่อิซาเบลล่าก็โน้มน้าวใจให้ฉันอยู่ที่นี่
ซึ่งก็สมเหตุสมผลเหมือนกัน ไม่รู้สิ
ฟังนะ ตอนที่ฉันเริ่มทําธุรกิจ ฉันต้องตัดสินใจครั้งใหญ่
เรื่องส้อมของฉัน ว่าฉันจะใช้ส้อมสีดําหรือขาว
แน่ละว่าสีดําดูหรูกว่า
และสําหรับชาวาร์มาของฉัน ฉันต้องตัดสินใจว่าจะใช้ไก่หรือแกะ
เนื้อไก่ไม่เคยแห้ง
ส่วนเนื้อแกะก็นุ่มละลายในปาก
บางทีคําตอบของนายอาจเป็นทั้งคู่ รูดี้
มันแย่มาก ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร
ล้อเล่นรึเปล่า มันอร่อยมากนะ
ไม่ ไม่ใช่เจ้านี่ ฉันรู้ว่านายกําลังพูดถึงอะไร อันวาร์
ลองชิมนี่สิ
โอเค ขอบคุณ
ดูนั่นสิ ฉันชอบดูจัง
- ใช่ มันอร่อย เยี่ยมมากๆ - ใช่ไหมล่ะ แน่นอนว่ามันอร่อย
- แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลย - ราคา 8.50 เหรียญ
- นายคิดเงินฉันเหรอ - ฉันคิดเงินนาย 8.50 เหรียญ
ฉันไม่เข้าใจ
นายไม่เข้าใจเหรอ 8.50 เหรียญน่ะ ราคา 8.50 เหรียญมันน่างงตรงไหน
นี่นายให้คําแนะนําในฐานะเพื่อน หรือนายคิดเงินฉัน
บางครั้งมันก็ทั้งคู่
ไม่ใช่ทั้งคู่แน่ๆ
ช่วงนี้นายมีแฟนกี่คนล่ะ
อะไรนะ ไม่มี ยังไม่ชัดอีกเหรอ
ถ้า "ชัด" ที่ว่าหมายถึง โคตรคลุมเครือและสับสนล่ะก็ ใช่ ชัดเลย
ฉันตกลงจะใช้เวลากับเฮลีย์อีกหน่อย
ไม่มีอะไรเกินนั้น ไม่มีข้อผูกมัด อิซาเบลล่ากับฉันเป็นแค่เพื่อนกัน
ไอ้น้อง ใจเย็นๆ ไม่ว่ากัน โอเคไหม นายจะเดตกับสาวกี่คนก็ตามใจ
ดูฉันสิ ตอนนี้ฉันเดตกับหุ่นเชิดอยู่เก้าตัว
และถุงเท้าข้างหนึ่ง
พวก ฉันไม่ได้เดตกับพวกเธอคนไหนทั้งนั้น
ก็ไม่เชิง ยังก่อน
มันซับซ้อนน่ะ ดิเอโก
ฟังนะ ไปนอนคิดก่อน โอเคไหม
บางทีคืนนี้นายควรอยู่ให้ห่างสาวๆ ทั้งคู่
แบบว่าไม่ต้องคุยกับเฮลีย์ และอย่าไปตลาดปลานั่น
รูดี้ เราต้องใช้ปลาเพิ่ม!
- เวร - เวร
หมายเลข 84 85
ว่าไงพวก
หน้าปลา!
สบายดีไหม ไง หวัดดี
ปลากะพงครึ่งกิโล
และปลากะพงก็ลดราคาอยู่
ใช่ ขอบคุณ
เอาปลาค็อดอีกไหม
- ไง - ไง
เอาปลากะพง
อ๋อ เปลี่ยนบ้างเนอะ
- ให้ฉันช่วยไหม - ฉันไหว
- แน่ใจนะ - แน่สิ
โอกาสพิเศษเหรอ
แค่กินมื้อเย็นกับแม่น่ะ
เยี่ยม
ใช่
หายหน้าหายตาไปไหนมาเนี่ย
เรียน หนักเลยด้วย สอบปลายภาค วิทยานิพนธ์ อะไรพวกนั้น
- หนังสือ ใช่ - หนังสือ ใช่แล้ว ใช่ๆ
ขอบคุณ
คราวนี้ไม่มีหน้ายิ้มแฮะ
ไม่มี นายต้องสร้างรอยยิ้มเอง
ใช่
- เอาละ ฉันควรกลับไปทํางานแล้ว - ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
อย่าหายไปนะ
ได้ ไม่หายหรอก
เฮลีย์ - คืนนี้อ่านหนังสือไหม
อิซาเบลล่า เธอเลิกงานกี่โมง
- ขอฉันยืมเถอะนะ - ไม่ รูดี้
- ช่วยฉันหน่อยสิ - ไม่มีทางซะหรอก
ฉันจะเอากลับมาคืน ฉันสัญญา
- ไม่เอาน่า - ฉันจะระวัง
- นี่เครื่องมือทํามาหากินฉัน - พวก
นายรู้ไหมว่ามีเด็กกี่คน ที่โตมาด้วยอาหารของอันวาร์
นายรู้ไหมว่าฉันเคยนอนในนี้กี่หน
- ฉันจ่ายให้ 20 เหรียญ - ได้
หวัดดี
ยินดีต้อนรับ
นี่มันอะไรกัน
- ไม่ต้องห่วงหรอก นั่งก่อนสิ - ก็ได้
เธอต้องเปิดมันลงมา
ใช่ มันพังนิดหน่อย นั่นแหละ
แล้วเธอจะพาฉันไปไหน
ไม่รู้สิ ไปไหนก็ได้
ตราบเท่าที่มันอยู่นอกไออ้อนบาวด์
- โอเค ลุยกันเลย - ไปเลยไหม ลุยกันเลย
ฉันแค่... ฉันเพิ่งหัดขับน่ะ ก็แค่... ฉัน...
- เธอไหวนะ - ไหวสิ ฉันเพิ่งขับมาหยกๆ
- ให้ฉันทําดีกว่า ถอยมา - ไม่ ฉันทําได้ ฉันเพิ่งทําได้เอง
ถ้าเราจะเสี่ยงชีวิตกันล่ะก็ ฉันขับเอง
- เพื่อนฉันฆ่าฉันแน่ๆ - และเธอก็จะฆ่าเราทั้งคู่
สลับกัน
โอเค โทษที
โอเค
โอ้โฮ
แล้วเราจะไปไหนกันดี
ฉันก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้เราควรออกไปจากมอนโร
- ทําไมล่ะ - มันคือส่วนที่ไม่น่าไว้ใจที่สุดของนวร์ก
เธอกังวลมากไปแล้ว
เธอกังวลไม่มากพอ นั่นแหละปัญหา
เธอบอกว่า เธออยากออกไปจากไออ้อนบาวด์
แล้วเธออยากไปไหน ชายหาด ภูเขา หรือเมือง
นี่ ว่าไง
- ใช่ โทษที ใช่ - เธอไหวไหม
งั้นไปไหนดี
รู้อะไรไหม ลองเซอร์ไพรส์ฉันสิ
ผู้ชาย และสี่ และห้า
คุณครับ คุณ
มองตามแสง มองตามแสง
นิ่งไว้นะ
ฉันรู้ว่าฉันบอกให้เซอร์ไพรส์ฉัน แต่...
- โอ้โฮ - รูดี้
- หวัดดี - ไง
- ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลย - ไม่เป็นไร
มันไม่ใช่ความผิดเธอใช่ไหมล่ะ จริงไหม
ก็แค่... มีโอกาสสักเท่าไหร่กันเชียว
ใช่ คือฉันไม่...
ก็นะ ลูกปืน ส่วนที่แย่ที่สุดของนวร์ก คงสูงทีเดียว
พวกเขาบอกว่ามันเป็นแผลแค่ที่เนื้อ
แผลแค่ที่เนื้อ
เธอจึงน่าจะมีเวลาไม่ถึงสัปดาห์เพื่อฟื้นตัว
- นึกว่าเธอจะพูดว่า "เพื่ออยู่ต่อ" - ใช่
ฉันมีเวลากวนใจเธอหนึ่งสัปดาห์เหรอ
- ฉันให้เวลาเธอห้าวัน - ห้าวัน ตกลง
ใช่ ตามนั้น
ต้องบอกว่านี่เป็นเดต ที่แปลกประหลาดที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย
เดตเหรอ ไม่เห็นรู้เลยว่ามันคือเดต
- เงียบน่า - ดีที่ได้รู้
ก็ได้
ฉันมีช่วงเวลาที่ดีนะ แปลกแต่จริง
นี่สนุกสําหรับเธอเหรอ
ก็นิดนึง ใช่ มันแตกต่าง แบบว่าได้ออกจากกิจวัตรเดิมๆ
งาน โรงเรียน แม่ รู้ไหม ทั้งหมดนั่นน่ะ...
อย่ารวม "แม่" ไปด้วยสิ
- ครอบครัวคือพร ไม่ใช่ภาระ - ไม่ ฉันรู้ ก็แค่...
อันที่จริงเธอควรโทรหาแม่นะ
- ไม่เอา - เดี๋ยวนี้เลย
- ไม่มีทาง - ต้องโทรสิ
- ไม่เอาแน่ๆ - โทรหาแม่เธอ รูดี้
แม่จะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง
เธอจะไม่บอกแม่ได้ยังไงว่า เกิดเรื่องนี้ขึ้น เธอต้องบอก
มันไม่... เธอคงไม่เข้าใจ
- ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้... - ไม่ๆ เป็นไรหรอก จริงๆ นะ
ไม่เป็นไร
เธอพูดถูก ฉันไม่เข้าใจ
- ถ้าฉันเข้าใจก็คงดี - เธอไม่ได้คุยกับแม่เธอเลยเหรอ
ก็คุยบ้างนิดหน่อยเป็นครั้งคราว
นี่ เขาเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสําหรับตัวเองแล้ว
- ฉันแค่หวังว่า... - ว่าอะไร
ไม่รู้สิ ฉันแค่หวังว่า เขาจะนึกถึงใจฉันบ้าง นึกออกไหม
นึกถึงฉันมากกว่านี้
แค่เห็นแก่ตัวนิดหน่อยเท่านั้นแหละ
เธอได้ยินเหรอ เสียงพวกนั้นน่ะ
- ดร.โรบินสัน ต่อ 812 ด้วยค่ะ - รูดี้
นี่
นี่ช่วยได้ไหม
ได้
รู้ไหม...
ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ตั้งแต่เราเจอกัน
ฉันรู้สึกผูกพันกับเธอจริงๆ
เธอรู้สึกแบบเดียวกันหรือว่า...
เธอก็รู้สึก โอเค ขอบคุณพระเจ้า
ใช่ ฉันไม่ชินกับอะไรพวกนี้เลย
ฉันรู้ ฉันก็ไม่ชินเหมือนกัน
นั่นเป็นเหตุผลว่าทําไมมันแปลกมาก
เป็นความแปลกที่ดีนะ แต่มันก็ค่อนข้าง...
- น่าทึ่งมาก - น่ากลัว
น่ากลัวด้วย มันน่ากลัวมาก
เฮลีย์ - พรุ่งนี้ไปคันทรีคลับไหม
- เวร - อะไร มีอะไร
- เฮลีย์ส่งข้อความหาฉัน - เธอต้องการอะไร
เธออยากไปอ่านหนังสือที่คันทรี่คลับพรุ่งนี้
คันทรีคลับเนี่ยนะ นายเป็นอะไร ลุงอายุ 65 รึไง
มันก็แค่ที่ที่เธอพาฉันไปนั่งอ่านหนังสือ ฉันไม่ได้เป็นสมาชิก เธอเป็น
- นายเพิ่งจูบอิซาเบลล่าเมื่อวานนี้นะ - จะให้ฉันพูดว่าไง
เอาโทรศัพท์มาให้ฉันก็พอ แบบนี้เป็นไง
"เฮลีย์ เลิกยุ่งกับฉันที"
- นายทําอะไรเนี่ย - โอเค เดี๋ยวก่อน
แล้วนี่ล่ะ
- "ฟังดูแย่สุดๆ" - ไม่ เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน
- หยุดทีได้ไหม - โอเค เดี๋ยวก่อน มีอีกอย่าง
"ฉันเจอคนใหม่แล้ว"
- เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน - อะไรวะเนี่ย
เรื่องแบบนั้นบอกผ่านข้อความไม่ได้
จู่ๆ นายก็เป็นผู้เชี่ยวชาญงั้นสิ
ใช่ แล้วนี่เป็นไง
- "เราต้องคุยกัน" - อะไรนะ นายพูดแบบนั้นไม่ได้
- ทําไมไม่ได้ล่ะ - นายพูดแบบนั้นทางข้อความไม่ได้
มันฟังดูจริงจังมาก ลองเติมอีโมจิหรืออะไรสักอย่างซิ
อีโมจิเหรอ แบบไหนล่ะ
ไม่รู้สิ แบบหน้าเล็กๆ หรือ... โอเค แบบนี้เป็นไง
- ดิเอโก - อะไร
โคตรพิลึกเลย "เราต้องคุยกัน" แล้วก็หน้ายิ้มเหรอ
นายพูดถูก นั่นเป็นความคิดที่แย่มาก
- ฉันจะลบออก - เดี๋ยว อย่าเพิ่งส่ง
- ทําไม ฉันจะส่งแล้ว - เดี๋ยวก่อน เธอกําลังพิมพ์มา
อย่าเพิ่งกด
เถอะนะ
- ไม่นะ นี่เปลี่ยนสถานการณ์เลย - พระเจ้า
ตอนนี้ฉันรู้สึกแย่ชะมัด
ฉันด้วย ไม่ต้องเชื่อฉันแล้วนะ
ฉันแค่จะลบมันออก
นายจะบอกว่าอะไร
"ฉันจะไป"
โอ้โฮ
เราไม่เก่งเรื่องนี้เลย
ความเร็ว
ไง
นี่
เห็นนักกอล์ฟข้างนอกนั่นไหม ลองดูสิ
- เห็นพวกเขาไหม - เห็นสิ เห็น
- ฟังเสียงตอนเขาหวดลูก... - ขอโทษจริงๆ ฉันต้อง...
- ฉันเสียสมาธิไม่ได้ ขอโทษนะ - ก็ได้ โทษที
เวร ฉันต้องไปแล้ว เดี๋ยวค่อยเจอกันนะ
ไม่ ไม่ต้องหรอก ฉันมี... แค่เรื่องหุ่นเชิดน่ะ
- โอเค ได้ โอเค - ใช่ เจอกัน ได้
- หวัดดีฮะ แม่ - ไง รูดี้
คืนนี้แกจะไปไหน
ฉันรับปากอันวาร์ไว้ว่าจะไปหา
- เหรอ - ครับ ไว้เจอกันนะ
- โอเค - รักแม่นะ
- รักแกเหมือนกัน - ฉันรักแม่มากเลย
- โอเค - เอาละ
ไงจ๊ะ
- เป็นไงบ้าง - ก็ดี แล้วเธอล่ะ
ฉันก็ดีเหมือนกัน
เธอจะให้ฉันเลี้ยงใช่ไหม
โอเค ก็ได้ แต่พรุ่งนี้ฉันเลี้ยงกาแฟนะ
ได้ เดี๋ยว พรุ่งนี้ฉันไม่ว่าง
ทําไมล่ะ
- ต้องอ่านหนังสือปลายภาคน่ะ - น่าเบื่อจัง
ฉันรู้ แต่ฉันจะรีบมาเจอเธอนะ
ได้ ฉันต้องไปแล้ว
โอเค ได้
- หวัดดีครับ แม่ - ไง รูดี้
แม่เป็นไงบ้าง
ก็ดี แกจะช่วยแม่ปิดร้านรึเปล่า
ได้... ไม่สิ ไม่ คืนนี้ไม่ได้
- โอเค - แค่มีเรียนน่ะ ผมมีเรียนดึก
- โอเค บาย - ครับ
ก็ดีกว่าไปเล่นตุ๊กตาในรถไฟใต้ดิน
หุ่นเชิด หุ่นเชิดครับแม่
แม่ก็พูดงั้นแหละ
ไม่ แม่ไม่ได้พูดอย่างนั้น
แม่ไม่ได้พูดงั้นเหรอ
ไม่ใช่ ผมรักแม่นะ รักแม่ครับ
- ไง - ไง
- ชนๆ - ชนๆ
กาชาซา ของจริง
ไม่เลวเนอะ โทษที ฉันมาสาย
เธอไม่ได้มาสาย ฉันหมายถึงสําหรับเธอ เธอไม่ได้มาสาย
โอเค เข้าใจละ
แต่คืนนี้ฉันอยู่ดึกมากไม่ได้นะ
ฉันมีเรื่องต้องทําเยอะเลย
- ไม่เป็นไร ได้เลย - มีหลายอย่างมาก
- ฉันก็อยากอยู่ เธอเข้าใจนะ - ไม่เป็นไร เข้าใจสิ
- จริงนะ - ไว้เจอกันนะ
- อยากกินป็อปคอร์นไหม - ไม่ละ
- แน่ใจนะ ฉันดีใจที่เรามาดูหนังกัน - แน่ ฉันก็เหมือนกัน
- วันอาทิตย์มากินมื้อสายด้วยกันไหม - ได้... ใช่
- ได้นะ - ได้ๆ
- พ่อแม่ต้องดีใจมากที่ได้เจอเธอ - โอเค
- ครอบครัวฉันรักเธอ เธอก็รู้นี่ - ใช่ ฉันก็รักครอบครัวเธอเหมือนกัน
รูดี้ ไม่เจอกันนานเลย เรียนเป็นไงบ้าง พร้อมเรียนจบรึยัง
ครับ ผมคิดว่างั้น
ใช่ เราทั้งคู่พร้อมแล้วค่ะ พร้อมมาก
มีอะไรรออยู่ไหม
- ผมยังคิดอยู่... - เขาเป็นคนถ่อมตัวน่ะค่ะ
เราต้องคุยกันเรื่องนี้...
ลูกรัก พ่อถามอะไรเขาบ้างไม่ได้เลยเหรอ
ครับ ตอนนี้จดจ่อกับการสอบและครอบครัว
แล้วก็เรื่องอื่นๆ ด้วย ดนตรี ศิลปะ หนัง อะไรพวกนั้นครับ
ศิลปะแบบไหน
ผมชอบการเชิดหุ่นครับ
การเชิดหุ่นเหรอ
เฮลีย์ไม่เคยพูดถึงเรื่องนั้นเลย
หนูไม่ได้บอกเหรอ แปลกจัง หนูนึกว่าหนู...
งั้นหนูก็คงไม่เคยพูดถึงจริงๆ
น่าสนใจ
ครับ
เฮลีย์บอกว่าเธอมี ว่าที่ลูกค้าโฆษณาในเมืองสองสามเจ้า
- เธอพูดงั้นเหรอ - เอ่อ ฉัน...
ทําไมเราต้องคุยเรื่องนี้กันตอนนี้ด้วยล่ะคะ
- มันน่าเบื่อมาก - ใช่ ลูกพูดถูก กินกันเถอะ
และเผื่อท้องสําหรับจานหลักด้วยนะ
นี่ไม่ใช่อาหารจานหลักเหรอครับ
รูดี้ บอกฉันอีกทีซิว่าเธอมาจากไหนนะ
ผมเกิดที่นิวเจอร์ซีย์
ไม่ ฉันหมายถึงภูมิหลังน่ะ
ผมเป็นคนบราซิลครับ
คาร์ล่ามาจากกัวเตมาลา
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
หวัดดีครับ
เธอพูดไม่ค่อยคล่องเหรอจ๊ะ รูดี้
แม่ ชาวบราซิลพูดโปรตุเกส
ใช่
- ใช่ - คนพวกนี้เหยียดเชื้อชาติ
วิเศษมาก คาร์ล่า ขอบใจนะ
ตูด!
อะไรนะลูก
ผมค้นคําว่า "ชาวบราซิล" ในกูเกิล สิ่งแรกที่ขึ้นมาคือ "ตูด"
รูดี้ แม่เธอเป็นยังไงบ้าง
ครับ แม่สบายดี สบายดีมาก
เธอมีบ้านของตัวเองรึยัง
- พ่อคะ เพลาๆ หน่อยได้ไหม - แค่คุยเฉยๆ ลูกรัก
ผมยังอยู่กับแม่ที่นวร์กครับ
ก็แค่จนกว่าเราจะหาบ้านได้น่ะค่ะ
แม่เธอทํางานอะไรนะจ๊ะ
เธอเป็นเจ้าของร้านเสริมสวย ไม่ไกลจากบ้านเท่าไหร่ครับ
ผมก็ช่วยได้ ผมกวาดและ...
พี่กวาดเส้นผมเหรอ อี๋
งั้นก็ไม่ใช่การเลี้ยงดูตามปกติของเธอสินะ
ไม่รู้สิครับ ผมรู้สึกว่ามันปกตินะ
แม่เธอมาจากบราซิลเหรอ
เริ่มแล้ว
ใช่ครับ
กล้าหาญมากเลย แล้วเธอมาอย่างถูกกฎหมายรึเปล่า
- แม่! พระเจ้าช่วย แม่กําลัง... - แค่พูดคุย
ฉันรักเธอนะ
- แค่พูดคุย - ฉันรักเธอ
- แค่พูดคุย - พาสต้าเป็นไงบ้าง
- ที่จริงผมยังไม่ได้ชิมเลยครับ - ไม่ใช่การเลี้ยงดูปกติของเธอสินะ
- ไม่ใช่ของเธอ ไม่ใช่ของเธอ ไม่ใช่ - ฉันรักเธอ
- แค่พูดคุยด้วย - ก้น! ก้น!
ไม่ใช่ของเธอ
- ฉันแค่ ฉันแค่ - ฉันรักเธอ
- ตูด! - ฉันแค่
- ไม่ใช่ของเธอ - ฉันแค่
ฉันรักเธอ
- ตูด - ฉันแค่
- ไม่ใช่ - อนาคตของเธอ
เราคุยกันเรื่องอนาคตเรา
เป็นครั้งที่ล้านแล้วนะคะ
พอเรียนจบ พวกเราจะหาที่อยู่ในเมือง
และทํางานที่บริษัทการตลาดเดียวกัน
ใช่ไหม รูดี้
- ไง - หวัดดี รูดี้
คือฉัน... ฉันขอโทษจริงๆ
รู้ไหม แม่ฉันจะทําตัวแปลกมากเวลาเมา และพ่อฉัน...
ปกติแล้วพวกเขาก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก
ใช่ แต่เธอบอกพวกเขาว่า ฉันมีว่าที่ลูกค้าอยู่ในเมืองเหรอ
เดี๋ยวเธอก็มี หลังเรียนจบไง
ใช่ แต่เธอบอกว่า เรากําลังหาที่อยู่ด้วยกัน และ...
ใช่ แต่นั่นก็ไม่ได้เกินจริง เพราะเราเคยคุยกันเรื่องนี้ไง
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอกับฉันควรคิดให้ดี
ก่อนที่เธอจะบอกพ่อแม่เหรอ
ใช่
ใช่ เธอพูดถูก
ฉันก็แค่...
ไม่รู้สิ ฉันแค่คิดว่า เพราะเรากลับมาคบกันแล้วและ...
ทุกอย่างกําลังเข้าที่เข้าทาง
ใช่ ฟังนะ เฮลีย์ เราควรคุยกันหน่อย...
วันนี้เธอจะทําอะไร
เราเจอกันหน่อยได้ไหม
ฉันคิดว่าเราควรเจอกันนะ
เริ่มต้นใหม่ ไปหาอะไรดื่มกัน
แค่คุยกัน เธอกับฉัน
โอเค ได้
- นะ - ได้
ฉันรู้จักร้านเหมาะๆ
เธอต้องชอบแน่ โอเค ฉันจะส่งข้อความไปให้
- โอเค - โอเค
- บาย - บาย
นี่ น้องชาย
ขอสักชิ้นได้ไหม
ได้สิ
ขอบใจ
นายตกที่นั่งลําบากจริงๆ ไอ้น้อง
ฉันรู้ ถูกเผงเลย
ทําไมนายยังคบเธออยู่อีก
เฮลีย์คือความสัมพันธ์จริงจังเดียว ที่ฉันเคยมี
นายก็รู้ แค่คิดจะทําร้ายเธอฉันก็ทนไม่ได้
นายจะทําร้ายเธอยิ่งกว่าเดิม ถ้านายไม่บอกเธอว่ารู้สึกยังไง
นี่มันแย่ชะมัด ดิเอโก
เดี๋ยว ฉันคิดอะไรออกแล้ว
- อะไร - เลิกเห็นแก่ตัว
ฉันรู้ว่ามันเพิ่งแค่ไม่กี่สัปดาห์
แต่สิ่งที่นายมีกับอิซาเบลล่า มันเหมือนมนตร์วิเศษเลย
ได้เวลาตัดสินใจ
ใช่แล้ว การตัดสินใจแรก ใส่เสื้อ
นายดูเหมือน คาราเต้คิด เลย
รู้ไหม นายพูดถูก นายพูดถูกแล้ว ฉันทําได้
ดี นายรู้ใช่ไหมว่าต้องทําอะไร
- ต้องจบกับเฮลีย์ - คลับเปลื้องผ้า
- อะไร - อะไร
- นายว่าไงนะ - ฉันไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น
หวัดดี
นายดูน่าทึ่งมาก
ใช่ เธอก็เหมือนกัน
นี่ร้านบราซิเลีย
เธอพูดถึงร้านนี้บ่อยๆ แล้วฉันก็แบบว่า "เราไม่เคยมาที่นี่"
ฉันเลยคิดว่ามันน่าจะดี และมันก็ดีมากๆ เลยละ
ใช่ เฮลีย์ ฟังนะ...
ขอฉันพูดอะไรก่อนได้ไหม ฉันขอโทษจริงๆ เรื่องพ่อแม่ฉัน
ใช่ มันหนักทีเดียว
นั่นแหละครอบครัว จริงไหม เธอเข้าใจดีอยู่แล้ว
คงงั้นมั้ง เฮลีย์...
ยินดีต้อนรับสู่บราซิเลีย ฉันชื่อจิล เป็นพนักงานเสิร์ฟของคุณวันนี้ค่ะ
- หวัดดีครับ - ดื่มอะไรไหมคะ
เธอพูดโปรตุเกสไม่ได้
ขอโทษค่ะ รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ
- คาเบอร์เน่ค่ะ - โอเค
- ผมขอไกปีรีญา แรงๆ - ได้เลย
- ขอบคุณ - สั่งเนื้อไปเยอะ ฉันว่าต้องดื่มไวน์แดง
- จะได้เข้ากับเนื้อทั้งหมด - ใช่ ใช่
แต่ที่ฉันจะบอกก็คือ มันฟังดูดีไม่ใช่เหรอ
อะไรฟังดูดี
- แผนของเราไง - ใช่
เธอบอกว่าอยากย้าย ออกจากละแวกบ้านมาตลอด
- และฉันเห็นด้วย ฉันว่ามันดีมาก - ใช่
- นี่ค่ะ - และ... ขอบคุณมากค่ะ
- ขอบคุณครับ - ยินดีค่ะ
เดี๋ยว ชน
ได้เลย
เราทําทุกอย่างที่เราอยากทําได้
เธอมองไม่เห็นเหรอ
อย่างอะพาร์ตเมนต์ที่มีระเบียง ที่มองเห็นแม่น้ําฮัดสัน
เราเลี้ยงหมาได้ มีที่จอดรถ
- นั่นฟังดูเป็นเราไม่ใช่เหรอ - แน่นอน
หยุดความคิดนั้นไว้ก่อน ฉันต้องไปเข้าห้องน้ํา
- ฉันต้องเข้าจริงๆ - ได้เลย
- เก็บความคิดนั้นไว้ก่อนนะ - โอเค
รูดี้!
หวัดดี
เวรละ
- ไงๆ หวัดดี - เป็นไงบ้าง หวัดดี สวัสดี
- เธอมาทําอะไรที่นี่ - ฉันมาซื้ออาหารกลับบ้านน่ะ
ฉันต้องเปิดตลาดพรุ่งนี้เช้า เลยจะรีบเข้านอนน่ะ
ใช่ๆ
แล้วเธอมาทําอะไรที่นี่
ซื้อกลับเหมือนกัน แม่ฉันน่ะ ซื้ออาหารให้แม่ฉัน
อยากนั่งรอกับฉันไหม
ได้ ก็เข้าท่าดีเนอะ
- นะ - ได้ ตามนั้น
ได้อยู่แล้ว เป็นไง
ไกปีรีญาระหว่างรอไหมคะ
ได้ พระเจ้าช่วย
ว้าว ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณครับ
- ชนๆ - ชนๆ
ช้าๆ หน่อย
ฉันรู้ มันแค่เครียดน่ะ
เรื่องเรียน เรียนหนักมากเลย
งั้นเธอก็ไม่ได้หลบหน้าฉันสินะ
ไม่ ไม่ใช่ ให้ตาย ไม่ชอบเลยที่เธอคิดงั้น
ฉัน...
มันเป็นวัฏจักร ฉันติดอยู่กับเรื่องงาน เรื่องเรียน เรื่องแม่
งานเป็นไงบ้าง หุ่นเชิดน่ะ
- ฉัน... ใช่ มันก็ดี - เหรอ เธอได้ยกระดับมันรึยัง
อะไรนะ
- หุ่นเชิดน่ะ - ฉันยกระดับมันรึยังเหรอ
- อย่างออกมาจากสถานีรถไฟใต้ดิน - ฉันก็พยายามเต็มที่อยู่
เธอโอเครึเปล่า
- ฉันสบายดีสุดๆ แล้วเธอล่ะ - โอเคสิ
- ฉันดูไม่โอเคเหรอ - ใช่
เธอเป็นอะไรรึเปล่า
ฉันชอบเธอจริงๆ นั่นแหละที่ฉันเป็น
โอเค
ฉันกําลังพยายามหาทางออก
เธอเอาแต่พูดแบบนั้น
ฉันแค่... โอเค สิ่งที่ฉัน...
ฉันอยากบอกเธอว่าฉัน...
ฉันต้องไปฉี่
- เดี๋ยวมานะ โอเค - ได้ ไปฉี่
โทษที โอเค ไง
- ไง - แถวยาวมาก โทษที
นั่นเหล้าแก้วใหม่เหรอ
ใช่ เธอได้... เธอได้สั่งรึยัง
ยังเลย ฉันรอเธออยู่
เธอโอเคไหม
- ฉัน... โอเค - ดูใจลอยหน่อยๆ นะ
ฉันโอเค ไม่ ฉันสบายดี
ฉันแค่... โอเค สิ่งที่ฉันพยายามจะบอกก่อนหน้านี้คือ...
- เฮลีย์ - ว่าไง
คือฉันหิว หิว ฉันหิว และเธอก็หิว
- ใช่ - นั่นแหละที่ฉันอยากบอก
- เราควรสั่งอาหารนะ - โอเค สั่งกันเลย
ใช่ เอาเลย
ทุกอย่าง โอเคไหมพวก
ฉันโอเค ไม่ต้องห่วง
ใจเย็นพวก ฉันแค่อยากช่วย
ขอบใจ แต่ฉันจัดการเองได้
นายจัดการไม่ได้หรอก
นายกําลังสับรางระหว่างสองสาว เหมือนไอ้ทุเรศคนนึง
มันยาก ฉันกําลังจัดการอยู่
สั่งอาหารเลยไหมคะ
ค่ะ ฉันว่าเราสั่งเป็นบุฟเฟ่ต์ โรดิซิโอ ดา คาซ่า
- ออกเสียงแบบนี้รึเปล่า - เป๊ะเลย
โรดิซิโอ สําหรับสองคนครับ
เป็นเนื้อรึเปล่าคะ
- ใช่ค่ะ - เยี่ยม
ก็นี่ร้านสเต๊ก
โรดิซิโอ สองที่ โต๊ะ 14
ใช่ เยี่ยมเลย
ดื่มเพิ่มไหมคะ
ครับ ผมขอเพิ่ม
- ฉันเก็บนะคะ - เฮลีย์ ฉันแค่อยากจะบอกว่า...
เอาละ อย่าโกรธนะ
- เธออาจโกรธ แต่อย่า - โอเค
ตอนที่เธอไม่อยู่
ฉันเจอตัวเลือก อะพาร์ตเมนต์ในซิลโลว์เพิ่ม
และฉันเซฟเอาไว้ ฉันจะเปิดให้ดู
แค่บอกความจริงเธอไป
- นี่ ฟังนะ - ดูสิ มันสมบูรณ์แบบเลย
มันซับซ้อนน่ะ
- นี่ค่ะ - สวยดี
มันเดินไปถึงสถานีเพนน์ได้ เดินไปถึงเลยนะ แบบว่า...
- พลาดไม่ได้ - เฮลีย์ ฟังนะ
เธอนึกภาพเราอยู่ที่นี่ไม่ออกเหรอ
- ไม่ - เดี๋ยว...
ฉันมีอะไรจะบอก
- วิวมันเหลือเชื่อจริงๆ - ขอฉันพูดอะไรหน่อยได้ไหม
ขอโทษนะ ฉันแบบว่า...
ฉันแค่ตื่นเต้นมากที่เราจะได้เริ่มกันใหม่
เวร เบียทริซ แม่ฉัน
เพื่อนแม่ฉัน ฉันเพิ่งเห็นเธอและฉันต้องไปทักหน่อย
- โอเค - ฉันจะไปทักทายเธอ เดี๋ยวฉันมานะ
- โอเค - โอเค
- เธอไม่เป็นไรนะ - ใช่ สบายมาก
"โอบา" แปลว่าอะไรนะ ฉันว่ามันคือ "โอบา" ไม่ก็ "โอบะ!"
เธอสั่งเหล้าอีกแก้วเหรอ
- ใช่ เราคุยกันถึงไหนแล้วนะ - ใช่
เธอโอเคไหม
- ก่อนหน้านั้นเราคุยเรื่องอะไรกัน - เธอกําลังพูดถึง...
ไม่รู้สิ เธอเอาแต่พึมพําตลอดเลย
เธอว่าอาหารใกล้เสร็จรึยัง หรือ...
ทําไมเธอถึงรีบล่ะ
ไม่ๆ เปล่าเลย เธอรีบเหรอ
แน่นอน ใช่
- อยากฟังอะไรตลกๆ ไหม - อยากสิ
เธอรู้จักวลีที่ว่า "ไว กาตาร์ โคคีนโญ" ไหม
ใช่ รู้สิ รู้อยู่แล้ว
รู้ความหมายของมันใช่ไหม "ไปเก็บมะพร้าวซะไป" น่ะ
จนถึงเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ฉันนึกว่ามันแปลว่า "ไปเก็บขี้ซะไป"
ล้อเล่นน่า นี่เรื่องจริงเหรอ
- จริงสิ - ฉันชอบเธอนะ เธอมีเสน่ห์
ขอร้อง หุบปากทีเถอะ
- "โคโคซินโญ" กับ "โคคีนโญ" - ใช่
เล่าเรื่องแหม่มนั่นให้เธอฟังสิ
ฉันต้องบอกเธอ ฉันไม่ได้จริงใจกับเธอ
เธอไหวไหมเนี่ย
ไหว แก้วเธอเกือบเกลี้ยงแล้ว
ฉันจะไปเอาเหล้าให้เธอใหม่ โอเคนะ
- โอเค แต่เธอจะพูดว่าอะไรนะ - ใช่
- ไง! - ไง!
ไง!
คุยกับเพื่อนเธอเรียบร้อยดีไหม
เพื่อนฉันเหรอ
ใช่ เธอเพิ่งพูดชื่อเขานี่
เบ... เบีย...
เบียทริซ
- เบียทริซ - ใช่ๆ
เบียทริซสบายดี เธอมีตัวตนจริงๆ
- ใช่ - ใช่
มีปัญหาอะไรรึเปล่าเนี่ย
โอเค คืองี้นะ เฮลีย์
ปัญหาน่ะ ปัญหาจริงๆ ก็คือ...
รูดี้
เพื่อนแม่ทุกคนบอกว่าแกอยู่ที่นี่
- แม่... - ไม่อยากจะเชื่อเลย มื้อค่ํากับรูดี้ของแม่
มาเรีย สวัสดีค่ะ ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
เฮลีย์ หวัดดี
เธอไม่ได้มากับแกใช่ไหม
- เปล่า - เดี๋ยวนะ เธอเป็นใคร
- นี่เบียทริซใช่ไหม - ใครคือเบียทริซ
เบียทริซมาเหรอ
- ฉันต้องไปทัก - ไม่ๆ ไม่ต้อง
ฉันอิซาเบลล่า ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันเป็นเพื่อนของลูกชายคุณ
นี่ต้องเป็นลูกพี่ลูกน้องเธอจากบราซิลแน่ๆ
- ไม่ใช่ - ไม่ใช่ลูกพี่ลูกน้อง
- ฉันขอโทษ แล้วเธอเป็นใครล่ะ - โอเค
- นี่เฮลีย์ เธอ... - แฟนของเขา
- ไม่เชิงหรอก - เป็นอะไรนะ
- ว่าไงนะ
- คือ... - เธอล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
- เราดีกันแล้วนี่ - แม่ก็หวังว่างั้น
- เดี๋ยวนะ - เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- ฉันอธิบายได้ - รูดี้ มีปัญหาอะไร
ปัญหาคือเรา เฮลีย์
เรื่องทั้งหมดนี่ แผนอนาคตพวกนี้
มันคืออนาคตในแบบของเธอ ไม่ใช่ฉัน
- แน่ละ - แม่ ขอร้อง
- โอเค ฉันไปดีกว่า - ไม่ เดี๋ยวก่อน
รูดี้ นี่เธอพูดจริงเหรอ
ไม่ ฉันพยายามแล้ว ฉันอยากให้มันไปต่อได้
ฉันทําไม่ได้ ไม่เห็นทางเลย
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
เมื่อเร็วๆ นี้... อันที่จริงก็วันนี้ ชัดกว่าทุกครั้งเลย
ฉันไม่เห็นทางเลย เฮลีย์ ฉันพยายามแล้ว
- แม่ก็เหมือนกัน - แม่ ได้โปรด
ไม่ แม่ต้องยุ่ง นี่มันไม่เข้าเรื่องเลย
- ฉันแค่ไม่... - และให้ฉันเดานะ...
เอ่อ นี่... ฉันได้เจอคนใหม่
- รูดี้ อย่าลากฉันเข้าไปเกี่ยวนะ - ไม่ๆ
- ฉันรู้ว่านี่มันเละเทะมาก - ไม่ ใจเย็นๆ
นี่มันแย่ที่สุด แต่ฉันเองก็พยายามจะบอกเธอเหมือนกัน
- ฉันแค่ไม่รู้ว่าต้องทําไง - แล้วเธอจะบอกฉันเมื่อไหร่
- คืนนี้แหละ นั่นคือสิ่งที่... - แล้วแม่ล่ะ
ไม่บอก!
- การตัดสินใจนี้ไม่เกี่ยวกับแม่เลย - เกี่ยวสิ
ไม่ มันไม่เกี่ยว
ฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย
ประเด็นคือฉันอยากอยู่กับเธอ
และฉันมาที่นี่คืนนี้เพื่อจบทุกอย่างกับเขา
มันฟังดูแย่มากเลย
- ฉันไปละ นี่มันมากเกินไปสําหรับฉัน - ขอร้อง อิซาเบลล่า...
- รูดี้... - เฮลีย์ แค่...
เธอมันเฮงซวย
ไม่ มันไม่... ฉันพยายามจะอธิบาย
โอ้โฮ รูดี้ ไว้คุยกันที่บ้าน
พอกันที
เวร
เสียงกระด้าง
ดีใจที่นายมาได้นะพวก
ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
ไม่รู้สิ ไม่เคยมาที่นี่เลย
นายไม่เคยมา... นายเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกเหรอ
ไม่ ฉันเคยมาที่นี่มาแล้ว
ตกลงเคยมาหรือไม่เคยมา
ฉันจะบอกอะไรให้นะ นายดูทุเรศมาก จากใจเพื่อนเลย
ขอบใจพวก ซึ้งใจมาก
ฉันเจอคืนที่หนักหน่วง จําเรื่อง "คบซ้อน" พวกนั้นได้ไหม
ฉันคิดว่าเป็นความคิดที่แย่นะ แต่ฉันก็ทํามัน
แม่งเอ๊ย ฉันทําเละ เละตุ้มเป๊ะเลย
พวก ดูสิ ฉันอายุ 35 และยังทําแบบนี้อยู่
ทําไมนายถึงได้เชื่อฉันล่ะ
ถึงอายุ 40 ชีวิตฉันก็ยังอยู่ตรงนี้
เดี๋ยว นายอายุ 35 หรือ 40 กันแน่ ฉันชักสับสนแล้ว
นายต้องอายุ 35 ก่อนอายุ 40 ได้ จริงไหม
ครั้งหนึ่งฉันเคยอายุ 35 แล้วกัน
ฉันมีอะไรจะให้นาย
เป็นของที่จะทําให้นายดีขึ้นได้
อะไร มันคืออะไร
มันจะทําให้นายสงบ แล้วก็ทําให้นายดีด
หรือดีดแล้วสงบ ไม่รู้สิ ฉันลืมลําดับไปแล้ว
ตกลงมันจะทําให้ฉันสงบหรือดีดกันแน่
มันจะทําให้นายสงบแล้วดี ไม่ก็ดีดแล้วสงบ
- ฉันแค่จําลําดับไม่ได้ - ก็ได้
มันเรียกว่าระเบิดมือ
พวก... มันชื่ออะไรนะ
- ระเบิดมือ - ผสมอะไรบ้างเนี่ย
นายคิดว่าในระเบิดมือมีอะไรล่ะ
- ไม่รู้เลย - ของที่ระเบิดได้ไง
มันจะระเบิดใน... ในท้องนาย
เดี๋ยวก่อน มันอันตรายไหม
ใช่ มันทั้งอันตรายและปลอดภัย
นี่ของนาย เพื่อน
ช้าก่อน
นายต้องดึงสลักก่อนพวก ดึงสลัก
ไชโย แล้วดื่มให้หมดเลย
ใจเย็นๆ ไอ้หนู
นายหมายความว่ายังไง
ค่อยๆ จิบสิ นายดื่มหมดแก้วทําไม
- นายเพิ่งบอกตะกี้ - ฉันไม่ได้บอกแบบนั้น
- นายไม่ได้ดื่มหมดแก้วเหรอ - เปล่า ฉันแค่จิบ
ฉันรู้สึกเหมือนนายพูดอย่าง แล้วอีกเดี๋ยวก็พูดตรงกันข้าม
ฉันไม่ทํางั้น แต่ฉันทํางั้นแหละ
ช่างเหอะ ฉันไม่รู้เรื่องนั้นหรอก
นี่ ฉันว่าความสงบเริ่มมาแล้ว
ฉันจะบอกอะไรให้นะพวก มองฉันสิ
ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
อันวาร์จะดูแลแกเอง ไอ้หนู
- ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น เข้าใจไหม - ใช่ๆ ฉันซึ้งใจมาก พี่ชาย
- ต้องซึ้งแหละ - ไง อันวาร์!
นี่! เดี๋ยวฉันไปหาตรงนั้น อย่าหนีเชียว
ฉันไม่ได้หนี
เธอจะไปไหน มานี่เลย
ทําไมไม่ยกระดับมันล่ะ
รูดี้...
เธอมันเฮงซวย
นายตกที่นั่งลําบากจริงๆ ไอ้น้อง
สาวบราซิลสวยที่สุดว่าไหม
- เธอโอเคไหม - เธอโอเคไหม
นายโอเคไหม
นี่ช่วยได้ไหม
นี่อาหารของแก
วันนี้แกรู้สึกยังไงบ้าง
ผมจําไม่ได้ด้วยซ้ําว่า... ผมกลับบ้านมาได้ไงนะ
อันวาร์พาแกมาที่บ้าน มันดึกมาก
แกหลับอยู่ แม่เป็นห่วงมาก ตอนนี้ก็ยังห่วง
ผมรู้ฮะแม่ ผมขอโทษ
- "ขอโทษๆ" - แม่ไม่ควรต้องเจอ...
มันช่วยอะไรได้เหรอ
แม่ไม่ควรต้องเจอ ท่าทางแบบนั้นที่ร้านอาหาร
ขอโทษ ผมโกหกทุกคน
ผมเป็นลูกชายที่เฮงซวยจริงๆ
- ไม่ๆ ช่างมันเถอะ - ผมเป็นงั้น
แม่ไม่อยากได้ยินเรื่องนั้น
แม่ ผมทําทุกอย่างพัง
ทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทางเอง
แม่รู้ได้ไง บางทีมันอาจจะไม่เป็นงั้นนะ
ทําไมแกถึงพูดอย่างนั้น
เพราะผมไม่ปกติไงแม่
แกพูดว่า "ไม่ปกติ" อย่างกับมันเป็นเรื่องไม่ดี
บางทีแม่ก็ถามตัวเองนะ "ปกติคืออะไรล่ะ"
"ปกติ" ไม่มีอะไรปกติหรอก เราไม่ปกติ ดูแม่สิ
แม่เก็บกระเป๋าทิ้งบราซิลมาที่นี่...
พูดอังกฤษไม่ได้สักคํา นั่นปกติไหม
แม่เลี้ยงแกมาคนเดียว ไม่มีใครช่วย นั่นมันปกติรึเปล่า
หรือแม่ควรจะทําต่างไปจากนี้
แกทําแต่สิ่งที่แกคิดว่าคนอื่นต้องการ แต่ตัวแกเองต้องการอะไรล่ะ
บอกแม่ทีเถอะลูก
ไม่รู้สิฮะ มีความสุขมั้ง
ตอนนี้แกอยากทําอะไร
อะไรจะทําให้แกมีความสุข
ก็...
บอกแม่มาสิ
หุ่นเชิดครับแม่ แล้วก็ดนตรี
มูซิก้า
บ้านหลังนี้ แม่
ขอบคุณ
และ...
อิซาเบลล่า
อิซาเบลล่าเหรอ
ใช่ มันเป็นเรื่องจริง
งั้นแกมัวทําอะไรอยู่ที่นี่ล่ะ ไอ้หนู
แม่หมายความว่าไง
รูดี้
เธอไม่อยากคุยกับผม
- เธอไม่อยากคุยกับแกเหรอ - ใช่
แกต้องพยายาม แม่ว่าเดี๋ยวเธอก็อยากคุย
- จริงเหรอฮะ - ใช่ แม่ว่างั้นนะ
- ผมควรไปคุยกับเธอเหรอ - ใช่ ไปเถอะน่า
- ตอนนี้เหรอ ไปเลยเหรอ - ใช่ ไปเดี๋ยวนี้เลย
ใช่ ไปเดี๋ยวนี้
- แม่พูดจริงเหรอ - จริงสิ แต่กินซะก่อนนะ
รูดี้ เธอทําอะไรน่ะ
แค่... ให้ฉัน... ก่อนเธอจะพูดอะไร ฟังก่อนนะ
เธอถามว่าฉันได้ยินอะไรใช่ไหม
ตอนฉันอยู่กับเธอ นี่คือสิ่งที่ฉันได้ยิน
นี่คือท่วงทํานองของเธอ
และนี่คือท่อนต่อไปที่ฉันเพิ่งได้ยินวันนี้
- เดี๋ยว หยุด - ไม่ ฉันรู้
- แต่ฟังก่อนนะ... - นี่ หยุด!
โอเค
นี่มันอะไรกัน
- เธอคุยกับฉันแบบผู้ใหญ่ได้ไหม - ได้ ได้สิ อิซาเบลล่า ฉันขอโทษ
นั่นแหละสิ่งที่ฉันพยายามจะบอก
ฉันขอโทษจริงๆ
ตั้งแต่วันที่เราเจอกัน ตั้งแต่วันที่โดนปลาฟาด
ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปสําหรับฉัน
ทั้งที่นี่ ชีวิตฉัน ทุกอย่างมันดูเข้าที่เข้าทางก็เพราะเธอ
แล้วฉันก็ทําพัง ฉันทําพังสุดๆ เลย
และฉันจะยอมโดน ปลาอีกพันตัวฟาดอีกพันหน
ถ้ามันทําให้มีโอกาสกับเธออีกครั้ง
ฉันขอโทษ
ไร้สาระ
อะไรนะ เดี๋ยว เธอหมายความว่าไง
ไร้สาระทั้งเพ เธอไม่รู้ด้วยซ้ําว่าพูดอะไรอยู่
ฉันมาที่นี่เพื่อขอโทษเธอ ฉันอยากคบกับเธอ
ใช่ ฉันคิดว่าเธอคิดอย่างนั้น รูดี้
แต่ฉันไม่คิดว่าเธอรู้ว่า จริงๆ ตัวเองต้องการอะไร
ฉันกําลังหาคําตอบ
ฉันอาจยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
ใช่ ฉันรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และมันไม่ใช่แบบนี้
แล้วมันคืออะไรล่ะ บอกฉันสิ บอกฉันมาว่าคืออะไร
ฉันต้องการคนที่ให้เกียรติฉัน มากพอที่จะจริงใจกับฉัน รูดี้
ฉันต้องการคนที่เห็นคุณค่าฉัน คนที่เห็นตัวตนฉันจริงๆ
ฉันเห็นตัวตนเธอนะ
ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ให้เกิด เรื่องแบบนี้อีก แล้วก็โดนจนได้
และสัญญาณเตือนก็อยู่ตรงหน้าแท้ๆ
ฉันแค่คิดว่าฉันตีความมันมากไป
ฉัน... เธอต้องการอะไร บอกฉันสิว่าเธอต้องการอะไร
เธอไม่ได้นึกถึงฉัน รูดี้ เธอไม่ได้นึกถึงความรู้สึกฉันเลย
ฉันนึกถึงแล้ว ฉันอยู่นี่ไง
ใช่ เพราะเธอต้องเผชิญกับการเสียฉันไป
ไม่ใช่
- ไม่ ฉันแก้ไขได้ - รูดี้ พอเถอะ
จริงๆ นะ ไม่เป็นไร
ฉันซึ้งใจที่เธอพยายาม ซึ้งใจจริงๆ
แม้ว่ามันจะสายไปก็เถอะ
แต่เราก็รู้ดีว่านี่มันไม่ได้ผลหรอก จริงไหม
อิซาเบลล่า...
เธอพยายามแก้ไข สิ่งที่เธอเองก็ยังไม่พร้อมเลย
- ไม่ มันไม่ใช่แบบนั้น - รูดี้ มันจบแล้ว
- ฉัน... - มานี่สิ
เธอพิเศษมากนะรูดี้ ฉันพูดจริงๆ
ฉันคิดว่าคนที่ฉันเชื่อในตัวเขาอยู่ในนั้น
และหวังว่าเธอจะหาเขาเจอ
ฉันควรจะเริ่มจัดร้าน
แต่เธอช่วยเก็บเปียโน หรือคีย์บอร์ดนั่นไปก่อนได้ไหม
โอเค
เสียงประสาน
การเปลี่ยนแปลง
การเปลี่ยนแปลงไม่ใช่คําตอบ ยกเว้นเราจะเปลี่ยนการเปลี่ยนแปลง
ความรักเป็นสิ่งที่น่ารักเมื่อเรารัก แต่ถึงเวลาต้องปรับกันใหม่
เรามอบอะไรให้ใครไม่ได้ จนกว่าเราเองจะรู้สึกอิ่มเอม
เพื่ออะไร วันหนึ่งเราทุกคนก็ต้องตาย
เพราะงั้นพยายามรัก
ตัวเราเองก่อน
ไอ้ขี้แพ้
"ดนตรีอยู่ในทุกสิ่ง" วิทยานิพนธ์ การตลาดดิจิทัล โดยรูดี้ แมนคูโซ่
"ดนตรีดลใจ - เรื่องราวของหุ่นเชิด" โดยรูดี้ แมนคูโซ่
เบนิต้า ได้โปรด ฉันอธิบายได้
ก็ได้
โอเค
อะไรวะเนี่ย
เธอทําบ้าอะไรของเธอ ดิเอโก
ดิเอโก หยุด
เบนิต้า ฉันยอมโขกหัวตัวเองอีกล้านที
ถ้ามันทําให้มีโอกาสกับเธออีกครั้ง
- จริงเหรอ - จริงสิ
โรแมนติกจัง
ฉันรู้ ใช่ไหมล่ะ
งั้นก็ทําสิ
อะไร... ทําอะไร
โขกหัวเธอล้านที แล้วฉันจะให้โอกาสเธออีกครั้ง
แค่พูดอุปมาเฉยๆ นะ
ไม่ เธอต้องทําเดี๋ยวนี้ เธอสัญญาแล้ว
โอเคๆ
เวร
ฉันดีใจที่เรามาด้วยกัน ดิเอโก
มันดีมากเลยใช่ไหม
ที่นี่โรแมนติกมาก
แป๊บนึงนะ ฉันต้องไปเข้าห้องน้ํา
โอเค อย่านานล่ะ
- ไม่นาน รักเธอ - รักเธอ
หุ่นเชิดเก้ๆ กังๆ ขอเสนอ เดอะดิเอโกโชว์
ไง โทษทีที่รัก ฉันมาสาย
- ไม่เป็นไร บรรยากาศที่นี่ยอดไปเลย - ฉันรู้ ใช่ไหมล่ะ
ฉันอยากจะทําอะไรดีๆ
เพราะฉันแคร์เธอจริงๆ ฉันชอบตอนนี้มากเลย
- นังตัวดีนี่ใคร - นังตัวดีนี่ใคร
ทุกคนใจเย็นๆ ฉันอธิบายได้
โอเค อธิบายมาสิ
เดี๋ยวก่อน ถอยไปๆ
เธอมาที่นี่เพราะแม่เราเป็นเพื่อนกัน และพวกเขาจับคู่เราเหรอ
ใช่
เดี๋ยวก่อน ถอยไปๆ นั่นแปลกชะมัด
ฉันไม่เข้าใจ ดิเอโก เป็นอะไรไป
ใช่ เป็นอะไรไป
สําเนียงเธอมาจากไหนน่ะ
ผมมาจากบราซิลครับ
แม่บ้านของเรามาจากเม็กซิโก รู้จักกันไว้สิ
เราควรออกไปจากที่นี่ มันเป็นย่านที่ไม่ดีเลย
ไม่เอาน่า ฉันไม่เชื่อหรอก เธอกังวลเกินไปแล้ว
โอเค ก็ได้ ฉันแค่พูดเฉยๆ
ทีนี้เชื่อฉันรึยัง
ฉันยังรู้สึกว่า ฉันต้องคอยแย่งความสนใจจากเธอ
อะไรนะ
รู้สึกเหมือนเธอใจลอยไปที่อื่น
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันยุ่งอยู่กับการไม่ได้ฟัง
พอกันที
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน อะไรนะ
เธอจะไปไหน
ไม่เอาน่า ได้โปรด ขอร้อง อย่าไปเลยนะ
ฉันไม่รู้ว่าทําไมฉันถึงเป็นแบบนี้
ดนตรีทําฉันเสียสมาธิทุกวันไป
ฉันหวังว่าฉันจะบอกเธอได้ว่ารู้สึกยังไง
แต่ฉันไม่รู้ว่าต้องพูดอะไร
เหมือนคันที่ใจ ฉันว่าฉันเห็นแก่ตัวเกินไป
รู้สึกเหมือนคนวุ่นวาย ฉันว่าฉันเห็นแก่ตัวเกินไป
เหมือนเกิดความเสียหาย ฉันว่าฉันก็แค่คน...
เห็นแก่ตัว
ดนตรีดลใจ
แม่
- หวัดดีครับแม่ - รูดี้! การแสดงไปได้สวยรึเปล่า
ครับ มันดีมากเลย บัตรขายหมดด้วย
ยินดีด้วยนะ! แม่จะไปดูพรุ่งนี้ ไม่ต้องห่วง
เมื่อวานแม่ก็มาแล้วไง ไม่เป็นไรหรอก
แม่จะไปทุกคืนเลยถ้าไปได้
ใช่ ผมเชื่อ
แม่ภูมิใจในตัวแกมากนะ
- ขอบคุณนะ - ไม่มีปัญหา
วันนี้แกกินอะไร แกไม่ได้กินแน่เลย
ผมสบายดี พวกเขาเพิ่งเอามื้อเย็นมาให้
อาหารกล่องอีกแล้วเหรอลูก
ถ้าแกอยากกินอาหารทําเองก็กลับมาบ้านนะ
แกก็รู้ว่าแม่นอนดึก...
แม่ เดี๋ยวผมโทรกลับนะ
- เดี๋ยวผมโทรไป รักแม่นะ บาย - ก็ได้ บาย
เธอยกระดับมันแล้ว
ดนตรีดลใจ
คําบรรยายโดย สมหทัย หาญวัฒนะชัย
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ
นั่นมันยอดมากเลย
แต่ก่อนนายจะไป ลองอีกรอบซิ
แต่คราวนี้ทําให้มันฟังดู... ดี